အခန်း ၅၃
Vol. 6 Ch. 53
အခန်း (၅၃) ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ပေါက်တူး၏ ရလဒ်၊ ကျောက်လင်းအာ တစ်ဦးတည်း အပြင်ထွက်ခြင်း
ကျောက်လင်းအာက အနန္တနေရာလွတ် ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။
သူမ ပြန်ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ယဲ့ကျန်းဖျင် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ပေါက်တူးကို အသုံးပြု၍ မိုင်းတူးထားသည့် ရလဒ်ကို ချန်ကျီအား ပြောပြလိုက်သည်။
ချန်ကျီကတော့ ဤရလဒ်နှင့် ပတ်သက်၍ စိတ်ထဲတွင် ကြိုတင်တွက်ချက်ပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် မျက်နှာတွင် အလွန်အမင်း အံ့ဩဝမ်းသာသည့် အရိပ်အယောင်မျိုး ပြသခြင်းမရှိပေ။
"ဒါက အစပျိုးရုံပဲ ရှိသေးတာ"
"သခင်... ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကို ရိတ်သိမ်းလို့ ပြီးပါပြီ၊ အဲဒါကို သွားရောင်းလိုက်ရမလား ဒါမှမဟုတ် ဆိုင်အသစ်ဖွင့်တဲ့အခါကျမှ ရောင်းဖို့ ချန်ထားရမလား"
"သွားရောင်းလိုက်ပါ၊ အခုက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လိုအပ်နေတဲ့အချိန်ပဲ၊ ဆိုင်အသစ်ဘက်မှာလည်း လောလောဆယ် သုံးဖို့မလိုသေးဘူး"
"ဆိုင်အသစ်ဖွင့်လို့ ဒီဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေ လိုအပ်လာတဲ့အခါကျရင် အနန္တဆိုင် ထဲကနေ ပြန်လဲလှယ်လိုက်ရင် ရတာပဲ"
"ပြီးတော့ အရန်သိမ်းထားတဲ့ စားစရာ တွေလည်း ကုန်သလောက် ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်လား၊ မင်း သွားရင်းနဲ့ အနည်းငယ် ဝယ်ယူခဲ့လိုက်ဦး"
"အချိန်ရရင် ဆိုင်အသစ်ဘက်ကိုလည်း တစ်ချက်သွားကြည့်ပြီး ပြင်ဆင်မွမ်းမံတာ ဘယ်လိုအခြေအနေရှိလဲဆိုတာ ကြည့်ခဲ့ဦး"
"အာ..." ကျောက်လင်းအာ အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်သွားပြီးမှ မေးလိုက်သည်။ "သခင်က ကျွန်မတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ အပြင်လွှတ်တာလား"
ချန်ကျီက ကျောက်လင်းအာကို ပြုံး၍ ကြည့်ကာ "ဘာလဲ... ကြောက်လို့လား"
ချန်ကျီ၏ ဆွပေးမှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ကျောက်လင်းအာ မျက်နှာလေး ရဲတက်သွားပြီး "မကြောက်ပါဘူး"
ကျောက်လင်းအာက သူ့ကိုယ်သူ အားပေးသည့်အလား "သခင် စိတ်ချပါ၊ ကျွန်မ တာဝန်ကို အောင်မြင်အောင် ထမ်းဆောင်ခဲ့ပါ့မယ်"
ဒါက ချန်ကျီအနေဖြင့် သူမကို ပထမဆုံးအကြိမ် တစ်ဦးတည်း အပြင်သို့ လွှတ်ခြင်းဖြစ်ရာ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ရင်ခုန်နေမိသော်လည်း ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွခြင်းက ပိုများနေသည်။
ကျောက်လင်းအာကို တစ်ဦးတည်း သီးခြားအပြင်လွှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခြင်းက ရုတ်တရက် ထပေါ်လာသည့် အကြံစည်မဟုတ်ဘဲ ချန်ကျီ၏ စိတ်ထဲတွင် ယခင်ကတည်းက ဤအကြံရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျောက်လင်းအာ၊ ချန်ဖန်၊ ကျောက်ယွမ် တို့အားလုံးက ကိုယ်ပွားများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ဤကိုယ်ပွားသုံးခုက သူ အစဦးဆုံး လဲလှယ်ဖန်တီးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ၎င်းတို့အားလုံးကို သူ၏ စိတ်ကူးအလိုအတိုင်း ပုံဖော်ဖန်တီးထားခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။
သူက ဤကိုယ်ပွားသုံးခုကို အလေးထား ပျိုးထောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ချန်ဖန်နှင့် ကျောက်ယွမ်တို့တွင် လျှောက်လှမ်းရမည့် ကိုယ်ပိုင်လမ်းကြောင်း တစ်ခုစီ ရှိနေကြပြီဖြစ်ရာ ကျောက်လင်းအာသည်လည်း နောက်ကျကျန်နေ၍မရပေ။
သူမကို အပြင်သို့ ပိုမိုသွားလာခွင့်ပြုခြင်းက ဤကမ္ဘာကြီးအပေါ် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အမြင်နှင့် နားလည်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။
ကိုယ်ပွားများအားလုံးတွင် ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ် ရှိကြသဖြင့် ချန်ကျီသည်လည်း ၎င်းတို့ကို ကိုယ်ပွားသက်သက်မျှသာ သဘောမထားဘဲ လွတ်လပ်သော လူတစ်ယောက်ချင်းစီကဲ့သို့ပင် သဘောထားဆက်ဆံသည်။
ချန်ကျီ၏ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော မျက်ဝန်းများကို မြင်တွေ့ရပြီးနောက် ကျောက်လင်းအာက အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ချန်ကျီကတော့ ကျောက်လင်းအာ ချက်ပြုတ်ထားသော ဟင်းလျာများကို ဆက်လက် စားသောက်နေခဲ့သည်၊ စားပွဲတစ်ခုလုံး ပြည့်နေသည်ဟု မြင်ရသော်လည်း အုတ်မြစ်ချ ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းရှိသော သူ့အတွက်မူ ဗိုက်ဝရုံမျှသာ ရှိပေသည်။
အစားစားခြင်းက အစားအသောက် အရသာကို ခံစားချင်ရုံသက်သက်သာ ဖြစ်သည်၊ နေ့စဉ် စုပ်ယူနေသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများက သူ့ကို အစာဖြတ် သည့် အာနိသင်သို့ ရောက်ရှိစေနိုင်ပြီဖြစ်ရာ ဤဟင်းလျာများကို တစ်နေ့လျှင် တစ်နပ် စားရုံဖြင့် လုံလောက်သည်။
မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ချန်ကျီက စားပွဲပေါ်ရှိ ဟင်းလျာများအားလုံးကို အကုန်အစင် ပြောင်သလင်းခါအောင် ရှင်းလင်းလိုက်သည်။
"ယဲ့ကျန်းဖျင် ဒီအချိန်ဆိုရင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပြန်ပြည့်လောက်ပြီပဲ၊ သူ့ကို ခေါ်ပြီး ဒီပန်းကန်တွေကို ဆေးခိုင်းလိုက်တာ အတော်ပဲ"
အတွေး တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပြန်လည်ပြည့်ပြီးစ ဖြစ်သော ယဲ့ကျန်းဖျင်က ချန်ကျီ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
"သခင်... ကျွန်တော့်ကို ရှာတာလား" ယဲ့ကျန်းဖျင် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။
"အင်း... သွားပြီး ပန်းကန်တွေ ဆေးလိုက်ဦး"
"အာ..."
ယဲ့ကျန်းဖျင်က ချန်ကျီက သူ့ကို ရုတ်တရက် ဆင့်ခေါ်ခြင်းက ပန်းကန်ဆေးခိုင်းရန်အတွက်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပေ။
ချန်ကျီ၏ ထက်မြက်သော မျက်ဝန်းများကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ ခုနက တုံ့ပြန်မှု မှားယွင်းသွားကြောင်း ယဲ့ကျန်းဖျင် ချက်ချင်း နားလည်သွားခဲ့သည်၊ သခင်၏ အမိန့်ကို မည်သို့ သံသယဝင်ရဲပါမည်နည်း။
ချက်ချင်းပင် စကားပြန်ပြောင်းကာ "ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်၊ ကျွန်တော် အခုပဲ သွားလုပ်ပါ့မယ်"
ပြောပြီးသည်နှင့် ယဲ့ကျန်းဖျင် ချက်ချင်း အလုပ်ရှုပ်သွားတော့သည်။
ချန်ကျီလည်း ယဲ့ကျန်းဖျင်ကို ဆက်မကြည့်တော့ဘဲ ဗိုက်ဝသွားသဖြင့် ပက်လက် ကုလားထိုင် ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းကာ ခေတ္တ အနားယူလိုက်သည်။
မနေ့ညက တစ်ညလုံး အိပ်မပျော်ဘဲ ကျောက်လင်းအာကို သီချင်းတိုလေးများ သီဆိုတတ်အောင် အမြဲ သင်ကြားပေးနေခဲ့သဖြင့် ယခုအချိန်တွင် အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားနေရသည်။
ဤအချိန်တွင် ကျောက်လင်းအာက အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ဈေးဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။
ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ရောင်းရမည့်နေရာနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ၏ ဈေးနှုန်းကို သူမ သိရှိထားသဖြင့် လမ်းခရီးတွင် ဘာမျှ ကြန့်ကြာမနေဘဲ ဆေးဆိုင်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ဆေးဆိုင်မန်နေဂျာက ကျောက်လင်းအာ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာတစ်ခုလုံး အပြုံးများဖြင့် ဆီးကြိုနှုတ်ဆက်လာသည်။ "မင်္ဂလာပါ... ဘာများ ကူညီပေးရမလဲ"
ဆေးဆိုင်မန်နေဂျာက ကျောက်လင်းအာ၏ ရုပ်ရည်ရူပကာကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် စကားပြောသည့် သဘောထားမှာလည်း ယခင်ကနှင့် သိသိသာသာ ကွဲပြားသွားခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ကျောက်လင်းအာ ယခုပြသထားသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ဖြစ်သည့် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၈ ကို သူ မြင်တွေ့သွားခဲ့သည်။
သူမ၏ အသက်အရွယ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပြီးနောက် ဆေးဆိုင်မန်နေဂျာက စိတ်ထဲတွင် မည်သည့်ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းမှ ထွက်လာသော နတ်သမီးလေး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သဖြင့် သူမကို လျစ်လျူမရှုရဲပေ။
"ဝိညာဉ်ဆေးပင် အချို့ လာရောင်းတာ" ကျောက်လင်းအာ စကားအပို မပြောဘဲ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များအားလုံးကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ကျောက်လင်းအာ၏ အေးစက်စက် ပုံစံကို မြင်ရသဖြင့် ဆေးဆိုင်မန်နေဂျာလည်း စကားအများကြီး မဆိုရဲတော့ဘဲ ကျောက်လင်းအာ ထုတ်ယူလာသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို ချက်ချင်း စစ်ဆေးရေတွက်လိုက်သည်။
မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ဆေးဆိုင်မန်နေဂျာ စစ်ဆေးပြီးစီးသွားခဲ့သည်။ "စုစုပေါင်း ၁၀ နှစ်သက်တမ်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင် ၁၀ ပင်ပါ၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၆၀ ပေးရင် အဆင်ပြေမလား"
"ရတယ်" ကျောက်လင်းအာ ခေါင်း အနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်၊ ဤဈေးနှုန်းက သူမ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။
ချန်ကျီက ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က အခြားကိုယ်ပွားတစ်ခုကို ဆေးပင် လာရောင်းခိုင်းစဉ်က ဤ ၁၀ နှစ်သက်တမ်းရှိ ဝိညာဉ်ဆေးပင်ကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၀ သာ ရရှိခဲ့ကြောင်း သူမ မှတ်မိနေသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဆေးဆိုင်မန်နေဂျာ ပေးသည့်ဈေးနှုန်းက ဘာကြောင့် ပိုမိုမြင့်မားနေရသည်ကို သူမ နားမလည်ပေ၊ မကြာသေးခင်ကမှ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ဈေးတက်သွားခြင်းကြောင့်များလား။
သို့သော် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပိုရသဖြင့် သူမလည်း လိုက်လံ မေးမြန်းမနေတော့ပေ။
ဆေးဆိုင်မန်နေဂျာသည် ကျောက်လင်းအာက ဈေးနှုန်းကို သဘောတူသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၆၀ ကို ထုတ်ယူ၍ ကျောက်လင်းအာထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"ဒါက အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၆၀ ပါ၊ သေချာ သိမ်းလိုက်ပါဦး"
"အင်း" ကျောက်လင်းအာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
"နောက်လည်း လာရောက် အားပေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်"
ဆေးဆိုင်မန်နေဂျာက ကျောက်လင်းအာ ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများပါ လိုက်ပါသွားသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။
ကျောက်လင်းအာ၏ ပုံရိပ်လေး ဆေးဆိုင်တံခါးဝမှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်တိုင်အောင် သူ၏ အကြည့်များကို ပြန်မရုပ်သိမ်းနိုင်သေးပေ။
ခေတ္တမျှ မိန်းမောသွားပြီးနောက် ဆေးဆိုင်မန်နေဂျာက သူ၏ မဆင်မခြင် ဖြစ်သွားမှုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားပုံရပြီး စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
"မကြည့်သင့် တာကို မကြည့်ရ၊ မကြားသင့် တာကို မကြားရ၊ ကိုယ့်အသက်ကို ကိုယ် သတိထားရမယ်"
ယခုမှ ဆေးဆိုင်မန်နေဂျာက အနည်းငယ် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်၊ သူက ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၄ မျှသာ ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို မည်သို့ ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုရဲပါမည်နည်း။
ခုနက ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုမှုကို တစ်ဖက်လူက သေချာပေါက် ကြိုတင်သိရှိသွားခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ သူ့ကို အရေးမလုပ်ချင်၍သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဆေးဆိုင်မှ ထွက်ခွာလာသော ကျောက်လင်းအာက ဆေးဆိုင်မန်နေဂျာ၏ အကြည့်ကို လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ပေ။
သူမ အမြန် ထွက်လာခြင်းက ဆေးဆိုင်မန်နေဂျာ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ဝယ်ယူသည့် ဈေးနှုန်းကို နောင်တရသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
ကျောက်လင်းအာကို ဝိညာဉ်ဆေးပင် သွားရောင်းခိုင်းခြင်းက ဤကဲ့သို့သော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိကြောင်းကို ချန်ကျီ သာ သိရှိပါက ယခင်က ဝိညာဉ်ဆေးပင်များအားလုံးကို ကျောက်လင်းအာအား သွားရောင်းခိုင်းမိလိမ့်မည်ဟု သေချာပေါက် နောင်တရနေပေလိမ့်မည်။
ထို့အပြင် သူက "အလှလေးတွေက တကယ်ကို မျက်နှာပွင့်တာပဲ" ဟုပင် ရေရွတ်မိနိုင်သေးသည်။
ကျောက်လင်းအာက ဝိညာဉ်ဆေးပင် ရောင်းချသည့် တာဝန်တစ်ခုကို ပြီးမြောက်ပြီးနောက်တွင် ချန်ကျီ စားချင် မည့် စားသောက်ကုန် များကိုလည်း ကျွမ်းကျင်စွာပင် သွားရောက် ဝယ်ယူခဲ့သည်။
စားသောက်ကုန်များ ဝယ်ယူသည့် အပိုင်းတွင် ကျောက်လင်းအာက တကယ်ကို အတွေ့အကြုံ အလွန်ရှိလှသည်။
ယခင်က သူမကိုယ်တိုင် သွားဝယ်ရန် မလိုအပ်ခဲ့သော်လည်း ဤစားသောက်ကုန်များအားလုံးက နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ လက်ထဲသို့သာ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် သူမ၏ ချက်ပြုတ်မှုများမှတစ်ဆင့် ချန်ကျီ၏ ထမင်းစားပွဲပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ချန်ကျီ မည်သည့်အရသာရှိသော ဟင်းလျာများကို စားသုံးရသည်ကို ကြိုက်နှစ်သက်ကြောင်း သူမက စိတ်ထဲတွင် အလွတ်ရနေပြီးသား ဖြစ်သည်။
ဟင်းသီးဟင်းရွက် ဝယ်ယူခြင်းက သူမအတွက် မခက်ခဲလှပေ။
သူမ၏ စျေး ဝယ်သည့် ပုံစံကသာ ထိုစျေး ရောင်းသည့် ဈေးသည်များကို အထူးအဆန်း ဖြစ်စေခဲ့သည်။
ဤမျှ လှပသော နတ်သမီးလေးက စျေး လာဝယ်ရာတွင်လည်း ဈေး ဆစ်တတ်သေးသည်ကိုး။
ဝယ်ယူရန် လိုအပ်သော စားသောက်ကုန်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ကျောက်လင်းအာက လမ်းမအတိုင်း လျှောက်လှမ်းကာ လမ်းအဆုံးရှိ ပြင်ဆင်မွမ်းမံနေဆဲဖြစ်သော အနန္တကုန်စုံဆိုင် ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။
ကျောက်လင်းအာက စိတ်ထဲတွင် သူမ တစ်ဦးတည်း အပြင်ထွက်၍ တာဝန်နှစ်ခုကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်ခဲ့သဖြင့် ကျေနပ်ပီတိဖြစ်နေပြီး လျှောက်လှမ်းသည့် ခြေလှမ်းများကပင် ပေါ့ပါးသွက်လက်နေတော့သည်။
ယခုအခါ အနန္တကုန်စုံဆိုင် ဘက်သို့ တစ်ချက် သွားကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် သူမ ယနေ့ အပြင်ထွက်ရမည့် တာဝန်အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ကာ ချန်ကျီထံသို့ ကောင်းမွန်စွာ ပြန်လည် သတင်းပို့နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်တွင် လမ်းဘေးမှ ရုတ်တရက် အရက်သမားတစ်ယောက်က သူမ၏ ရှေ့သို့ ခုန်ထွက်လာခဲ့သည်။ "ညီမလေး... ဦးဦးက ပျော်စရာကောင်းတဲ့ နေရာတစ်ခုကို ခေါ်သွားပေးမယ်"
ကျောက်လင်းအာက ဤအရက်သမားကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်၊ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၃ မျှသာ ရှိသောသူက သူမ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဤမျှလောက် အတင့်ရဲစွာ မည်သို့ ပေါ်လာရဲရသနည်း။
"သခင် အမုန်းဆုံးအရာက အရက်သမားဆိုတာကို သူ မသိဘူးထင်တယ်" ကျောက်လင်းအာ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ရွံရှာမုန်းတီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။