အခန်း ၂၀၂

အခန်း (၂၀၂) မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းများ ကြားမှ မျှော်လင့်ချက်

လီယွမ် ၏ စကားများကြောင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးပြီး တွေဝေသွားသော ကျန်းယန် သည်... နောက်ဆုံးတွင်တော့ လီယွမ် ကို လျှို့ဝှက်နေရာလေး အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေတော့၏။

အစီအစဉ်၏ ပထမ ခြေလှမ်း အောင်မြင်သွားခဲ့ချေပြီ။

လျှို့ဝှက်နေရာလေးသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ... ထိုနေရာတွင် ကူကောင် အမြောက်အမြားကို နေရာအကွက်များ ခွဲခြား၍ ပျိုးထောင်ထားပြီး အမျိုးအစား စုံလင်စွာ ရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသဖြင့် လီယွမ် သည် ပို၍ပင် အံ့အားသင့် ဝမ်းသာသွားရတော့သည်။

သက်မဲ့ တစ္ဆေကောင်များသည် သူတို့၏ ပင်ကိုယ်အသိစိတ် အရသာ လှုပ်ရှားကြသဖြင့် ဤနေရာရှိ ကူကောင်များမှာ လုံးဝကို အထိန်းအကွပ်မရှိ ကြီးထွား ပွားများလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။

ဤလျှို့ဝှက်နေရာလေး အတွင်း၌ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ တိုင်အောင် ကြီးထွားလာခဲ့သော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရတနာများကိုလည်း မည်သူကမျှ ရိတ်သိမ်း အသုံးပြုခဲ့ခြင်း မရှိပါချေ။

ဒါက သေချာပေါက် ရတနာသိုက်ကြီး တစ်ခုပဲ။

လီယွမ် သည် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် အတင်းအကြပ် ကြိုးစားနေရ၏။

နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်တိုင်အောင် မည်သူကမျှ မထိတွေ့ခဲ့ရသော ရတနာများစွာ... လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ထောင်က ရှေးဟောင်း နည်းစနစ်များ နှင့် ဘိုးဘေးကြီး ၏ ကူကောင် သန့်စင်ခြင်း အတွေ့အကြုံများ... အားလုံး ပေါင်းစပ်လိုက်မည် ဆိုပါက ထိုအရာတွေက ဒီနေရာမှာပဲ မိမိအား အဆင့်ချိုးဖြတ်နိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်လောက်သည်။

အဆင့် (၈) နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် ထို အဆင့် (၉) ပညာရှင်ကြီး ၏ သက်မဲ့ တစ္ဆေကောင်ကို အနိုင်ယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေးများ... များစွာ ပိုမို ကြီးမားလာမည် ဖြစ်၏။

“လီယွမ်... အခုကစပြီး မင်းက အားလုံးကို အပြင်ထွက်နိုင်အောင် ကူညီပေးဖို့ တာဝန်ယူရမယ်...”

ကျန်းယန် က တွေဝေနေသော အခြေအနေမှ ပြန်လည် သတိဝင်လာပြီး ထပ်မံ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ အကြီးအကဲ...”

လီယွမ် လည်း သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။

ကျန်းယန် အနေဖြင့် သူ လျှို့ဝှက်နေရာလေး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခြင်းကို အသားကျသွားပြီ ဆိုပါက ယခုမှစ၍ အရာအားလုံးက ပိုမို လွယ်ကူသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

နောက်လာမည့် အချိန်ကာလများ အတွင်း... လီယွမ် သည် စီနီယာများကို တိတ်တဆိတ် ကူညီပေးရင်း... ကူကောင် အမျိုးမျိုး၏ ပုံသဏ္ဌာန်များနှင့် တည်နေရာများကို မှတ်သားကာ ၎င်းတို့၏ အလေ့အထများကို လေ့လာ နားလည်အောင် ကြိုးစားနေခဲ့၏။

ထို့အပြင် လျှို့ဝှက် အစီအရင်များကို ဖွင့်လှစ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းများကိုလည်း သူတို့ ရှာဖွေ တွေ့ရှိခဲ့၏။

...

ပဉ္စမမြောက် လပြည့်ည သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ချေပြီ။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ လီယွမ် သည် ဘုရားပွဲတော်သို့ မသွားတော့ဘဲ... လျှို့ဝှက်နေရာလေးဆီသို့ တစ်ယောက်တည်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူက အစီအရင်များကို တိတ်တဆိတ် ဖြုတ်ချလိုက်ပြီး လှုပ်ရှားမှုကို စတင်လိုက်တော့၏။

“ရှောင်ချိုက်... မင်းက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး ရတနာတွေကို စုဆောင်းပြီး ရတနာ သိုလှောင်တဲ့ နေရာထဲကို သိမ်းထားဖို့ တာဝန်ယူ...”

“ပက်ကျိလေး... လှုပ်ရှားမှု အသံတွေ အားလုံးကို သေချာ ဖုံးကွယ်ထားပေး...”

လီယွမ် ၏ အကြည့်များက သူတို့အပေါ်သို့ ဝေ့ဝဲ ကျရောက်သွားသည်။

( သာမန်ကူ - ကောင်းကင်နွားကူ...၊ ရှားပါးကူ - ယန္တရားဆွဲကူ...၊ ရှားပါးကူ - တံလျှပ် ပိုးဖလံကူ...၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကူ - ဝိညာဉ်ခွဲ ရေဘဝဲကူ...၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကူ - ကပ်ပါး နွယ်ပင်ကူ...၊ ရှားပါးကူ - အပြာရောင် ပုရွက်ဆိတ်ကူ... စသည်တို့ )

ကူကောင်များနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက် အမြောက်အမြားက လီယွမ် ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာတော့၏။

ဤ ကူကောင်များစွာမှာ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင် ကြာပြီးနောက်တွင် မျိုးသုဉ်းပျောက်ကွယ် သွားကြမည် ဖြစ်ရာ... ၎င်းတို့ကို မူလ ပစ္စည်းများအဖြစ် အသုံးပြု၍ လုံးဝ အသစ်စက်စက် ရှားပါးကူ များကို ပျိုးထောင်နိုင်ရန် ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများနေ၏။

လီယွမ် သည် ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်း မပေါင်းစပ်သေးဘဲ... ကူကောင်များကို ဘူးသီးခြောက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး 'သက်မဲ့ တစ္ဆေကောင်များ' ထူးခြားမှုကို မရိပ်မိစေရန်... အနည်းငယ်မျှ ချန်လှပ် ထားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် ကျန်းယန် ချန်ရစ်ထားခဲ့နိုင်မည့်... သဲလွန်စများကို စတင် ရှာဖွေတော့၏။

“ဝူမေ့... မင်း အလှည့်ရောက်ပြီ...”

ဤအချိန်တွင် ဒေသခံ သူငယ်ချင်းများကို ဖိတ်ခေါ်ခြင်းက အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်း ဖြစ်ကြောင်း ယုံမှားဖွယ် မရှိပေ။ လက်များလေ အလုပ်ပိုတွင်လေ ဖြစ်ပြီး အသေးစိတ် အချက်အလက်ကလေးများကိုပင် သူတို့ ရှာဖွေနိုင်ကြမည် မဟုတ်လား။

“ချွီ... ချွီ...”

မကြာမီမှာပင် ဝူမေ့ သည် တစ်ခုခု ထူးခြားနေကြောင်းကို သတိပြုမိ သွားသည်။

လျှို့ဝှက်နေရာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းတွင် နံရံတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ထိုနံရံ၏ အနောက်ဘက်တွင် အခေါင်းပေါက် ဖြစ်နေသော အခန်းတစ်ခန်း ရှိနေ၏။

ဤ အမှောင်ခန်းလေး မှာ အလွန် သေသပ်စွာ ဖုံးကွယ်ထားခံရသည်။

အထူး မှော်အစီအရင် တစ်ခုက ၎င်းကို သီးခြား ခွဲထုတ်ထားပုံ ရသော်ငြားလည်း အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှု မရှိခြင်းကြောင့်... နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေတတ်သော ဒေသခံ သူငယ်ချင်းများက ဟာကွက် အချို့ကို ရှာဖွေ တွေ့ရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

“ရစ်ပတ်နတ်ဘုရား...”

လီယွမ် သည် ရစ်ပတ်နတ်ဘုရားကူ နှင့် ပေါင်းစပ်မှု အခြေအနေကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး အမှောင်ခန်း၏ ကျောက်တံခါးကို အတင်းအကြပ် ဖျက်ဆီး ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။

အမှောင်ခန်း အတွင်း၌ မည်သည့် ရတနာမျှ မရှိဘဲ... ထူးဆန်းသော ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် စာလိပ် တစ်ခုသာ ရှိနေ၏။ အခြားအရာများ အားလုံးမှာ... အချိန်နှင့်အမျှ ဆွေးမြည့် ပျက်စီးသွားခြင်း သို့မဟုတ်... အင်းဆက်များနှင့် သားရဲများ စားသောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီပင်။

လီယွမ် သည် ထူးဆန်းသော ရွှေစာလိပ်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

သူ ပထမဆုံး ကြည့်လိုက်မိသည်မှာ လက်မှတ် ပင်ဖြစ်ပြီး သူ မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပင် ဤထူးဆန်းသော ရွှေစာလိပ်ကို ချန်ရစ်ထားခဲ့သူမှာ... ကျန်းယန် ပင် ဖြစ်နေ၏။

( နဝမ ကူနန်းတော် ရဲ့ မျိုးဆက်တွေ... မင်းတို့ ဒီထူးဆန်းတဲ့ ရွှေစာလိပ်ကို မြင်တွေ့ရတဲ့ အချိန်မှာတော့... ငါတို့တွေ သေဆုံးပြီး ကိုယ်ပိုင် အသိစိတ်မရှိတဲ့... သက်မဲ့ တစ္ဆေကောင်တွေ ဖြစ်နေလောက်ပါပြီ... )

( စီနီယာ ယို ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း လက်ရာ ဖြစ်တဲ့ 'အသက်ရှင်ခြင်း နဲ့ သေဆုံးခြင်း စာချုပ်' ကူလမ်းစဉ် မှာ... ဟာကွက် တစ်ခု ရှိနေတယ်... )

( ကူအင်မော်တယ် နယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်ဖို့ ကြိုးစားရာမှာ... သူက အကျိုးဆက်တွေကို လျစ်လျူရှုပြီး ကောင်းကင်ရဲ့ အလိုကို ဆန့်ကျင်ခဲ့တယ်... နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ့ကိုယ်သူ သက်မဲ့ တစ္ဆေကောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့ပြီး ကူအိမ်တော်ကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့တဲ့ အခြေအနေမှာ... အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်း တံတား အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တယ်... )

( တောရိုင်းထဲက လပြည့်ည ရဲ့ အငွေ့အသက် တွေက မင်းကို တဖြည်းဖြည်းချင်း သက်မဲ့ တစ္ဆေကောင် အဖြစ်... ပြောင်းလဲပစ်လိမ့်မယ်... မင်း အမြန်ဆုံး ထွက်သွားနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရလိမ့်မယ်... )

( မင်း ဒီစာလိပ်ကို မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ပြီ ဆိုမှတော့... မင်းက အတော်လေး အစွမ်းထက်မှာ သေချာပါတယ်... မင်းအတွက် အသုံးဝင်မယ့် သတင်းအချက်အလက်တွေ အများကြီး... မချန်ထားခဲ့နိုင်တဲ့ အတွက် ငါတို့ အရှက်ရမိပါတယ်... )

( အမှောင်ခန်း ရဲ့ အောက်မှာ အရိုးပလွေ တစ်လက်ကို မြှုပ်နှံထားတယ်... အဲဒါကို မှုတ်လိုက်ရင် ဟင်းလင်းပြင်သို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်လမ်းပြကူ ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှု ကနေ... ငါတို့ကို ယာယီ လွတ်မြောက်သွားစေပြီး မင်း အသုံးပြုနိုင်လိမ့်မယ်... အဲဒါက မင်းကို အကူအညီ ဖြစ်စေမယ်လို့... ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်... )

( ဒီမှာ ရှိတဲ့ အရာအားလုံးက မင်း သုံးဖို့ပါပဲ... )

( အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ဖို့ အတွက် ငါတို့ရဲ့ အကျည်းတန်တဲ့ ရုန်းကန်မှု တွေကို ကျေးဇူးပြုပြီး မင်း မှတ်မိနေပေးပါ... ပြီးတော့ ငါတို့ရဲ့ နောက်ဆုံး ဆန္ဒတွေကို လုံလုံခြုံခြုံ ပြန်လည် သယ်ဆောင်သွားပေးပါ... )

( ငါ့ကို ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး ထဲမှာပဲ မြှုပ်နှံပေးပါ... ငါ့ရဲ့ သွေးနဲ့ အသားတွေက စိမ်းလန်းတဲ့ တောင်တန်းတွေကို အာဟာရ ဖြစ်စေပါလိမ့်မယ်... )

— ကျန်းယန် ၏ နောက်ဆုံး စကားများ

စာလိပ်ကို ဖတ်ပြီးနောက် လီယွမ် သည် ထိုနေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာအောင်... ကြက်သေသေလျက် ရပ်နေမိတော့သည်။

သူ မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပင် ကျန်းယန် နှင့် အခြားသူများသည် အရာအားလုံးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ပိုင်းမှ ရောက်လာကြမည့် ကူသခင် များ အပါအဝင်... အခြေအနေကို ပြောင်းလဲရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ကြပါချေ။

ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ စွမ်းအား မရှိခဲ့ဘူး...

နောက်ဆုံးတွင်တော့ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စွာဖြင့် သက်မဲ့ တစ္ဆေကောင် တစ်ကောင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

“ဒီလို အခြေအနေ မျိုးမှာတောင်... အကြီးအကဲ ကျန်းယန် က အရိုးပလွေ ကို သုံးပြီး ဝိညာဉ်လမ်းပြကူ ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ဖြတ်တောက်နိုင်မယ့်... နောက်ဆုတ်စရာ လမ်းတစ်ခုကို ဖန်တီးထားနိုင်သေးတယ်... သူက အဆင့် (၈) နယ်ပယ်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ် ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်နဲ့... တကယ့်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်...”

လီယွမ် က သက်ပြင်းချလိုက်၏။

၎င်းက အဆင့် (၈) တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ကျန်းယန် ပင်လျှင်... အဆင့် (၉) သက်မဲ့ တစ္ဆေကောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော ယိုဆန်း ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း ဆိုလိုနေ၏။

“အကြီးအကဲ ကျန်းယန် ရဲ့ အရိုးပလွေ သာ မရှိရင်... ငါ အရမ်းကို အန္တရာယ် ကြီးမားတဲ့ အခြေအနေမှာ... ရောက်နေလောက်ပြီ...”

ကျန်းယန် ၏ နောက်ဆုံး စကားများထဲမှ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ နေမှုများကို လီယွမ် ကောင်းစွာ ခံစားမိ၏။ သူတို့ကြားမှ ကွာဟချက်က အလွန် ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် ကျန်းယန် အနေဖြင့် သူ၏ ကံကြမ္မာကို လက်ခံလိုက်ရုံမှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ... မရှိခဲ့တော့ခြင်း ပင်။

“အကြီးအကဲ ကျန်းယန်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... အကြီးအကဲ ကို ဒီကနေ သေချာပေါက်... ခေါ်ထုတ်သွားပေးပါ့မယ်...”

လီယွမ် သည် ထူးဆန်းသော ရွှေစာလိပ်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ပို၍ပို၍ လေးနက် တည်ကြည် လာတော့၏။

ဤ ပြိုင်ဘက်က တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။ ကျန်းယန် ၏ အဆိုအရ ယိုဆန်း သည် ကူအင်မော်တယ် နယ်ပယ်သို့ ဖောက်ထွက်ရန် ကြိုးပမ်းရာတွင် 'အသက်ရှင်ခြင်း နှင့် သေဆုံးခြင်း စာချုပ်' ဟူသော ပြိုင်ဘက်ကင်း ကူလမ်းစဉ် ကို ဖန်တီးခဲ့၏။

ဆိုလိုသည်မှာ ယိုဆန်း သည် သူ သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ်ကတည်းက အဆင့် (၉) ပြီးပြည့်စုံခြင်း နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်းပင်။

အကယ်၍ ဤခေတ် ဤကာလတွင်သာ ဆိုပါက သူသည် ညဇီးကွက်ဘုရင် နှင့်ပင် ရင်ပေါင်တန်း ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ရန်... လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်၏။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကူသခင် ဆိုသည်မှာ သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦး မဟုတ်ဘဲ... 'အသက်ရှင်ခြင်း နှင့် သေဆုံးခြင်း စာချုပ်' မှာလည်း ပြီးပြည့်စုံမှု... မရှိသေးပါချေ။

ထိုသို့သာ မဟုတ်လျှင်... ယိုဆန်း ၏ သက်မဲ့ တစ္ဆေကောင်က အထွတ်အထိပ် စွမ်းအားများကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဦးမည် ဆိုပါက သူသည် ကူအင်မော်တယ် အဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွား လာမည့် အချိန်အထိ... ဤမျှော်လင့်ချက်မဲ့သော အခြေအနေတွင် အသက်ရှင်သန် နိုင်ရန်သာ တတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

“မျှော်လင့်ချက် ရှိပါသေးတယ်... မျှော်လင့်ချက် ရှိသေးတယ်... ငါ တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်နေရတာ မဟုတ်ဘူး...”

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်က အကြီးအကဲ ကျန်းယန် နဲ့ တခြား စီနီယာတွေ... ဓားနတ်သမီး... ကူအင်မော်တယ် ရဲ့ ဆန္ဒ နဲ့... ရှောင်ချိုက်၊ ဝူမေ့... ဒီလောက်များပြားလှတဲ့ သက်စောင့်ကူ တွေ အားလုံးက ငါ့ဘက်မှာ ရှိနေကြတယ်...”

လီယွမ် က သူ့ကိုယ်သူ နှစ်သိမ့်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် အတင်းအကြပ် ကြိုးစားနေရ၏။

“အဲဒီ မတိုင်ခင်... ငါ အဆင့် (၈) ဉာဏ်အလင်းပွင့် နယ်ပယ်ကို မဖြစ်မနေ ရောက်ရှိဖို့ လိုတယ်...”

ညက လင်းထိန် နေတော့မည်။

လီယွမ် က ကောင်းကင်ယံ သို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး လျှို့ဝှက် နေရာထဲမှ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရတနာ များနှင့် ထူးဆန်းသော ရွှေစာလိပ် ကို သူ၏ ရတနာ သိုလှောင်ရာ နေရာထဲသို့... သိမ်းဆည်း လိုက်သည်။ ထို့အပြင် ကူကောင် အမြောက်အမြား ကိုလည်း ဘူးသီးခြောက် ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး ပက်ကျိလေး ကို အသုံးပြုကာ လျှို့ဝှက် နေရာလေးအား မူလ အခြေအနေ တိုင်း... ပြန်လည် ထားရှိစေပြီးနောက် ထွက်ခွာလာခဲ့တော့၏။

မိုးလင်း သွားခဲ့ချေပြီ။

သက်မဲ့ တစ္ဆေကောင် များသည် သူတို့၏ နေအိမ် အသီးသီး သို့... ပြန်သွား ကြသည်။

လီယွမ် က ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သည့် အလား ဟန်ဆောင် နေလိုက်၏။ အားလော့ သည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သူ့ဆီသို့ လာရောက်လည်ပတ်ပြီး တစ်ခါမှ မဖြစ်တည်ခဲ့ဖူးသော လှပသည့် အတိတ် မှတ်ဉာဏ်များ အကြောင်းကို ရယ်မောကာ ပြောပြနေတတ်သည်။

ဤကလေးများ အပေါ်တွင် သူ အဝမ်းနည်းဆုံး ဖြစ်မိ၏။

မိဘများ၏ ဆန္ဒများကြားတွင် မွေးဖွားလာခဲ့ရပြီး မျှော်လင့်ချက် မဲ့စွာ သေဆုံး သွားခဲ့ရကာ သူတို့ ရရှိနိုင်သော တစ်ခုတည်းသော လှပမှု ဆိုသည်မှာကား... သက်မဲ့ တစ္ဆေကောင် တစ်ကောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည့်... စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်လေး တစ်ခုသာလျှင် ဖြစ်ပေတော့သည်။

အားလော့ ကို ပြန်လည် နှစ်သိမ့်ပေးပြီးနောက် လီယွမ် သည် အိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်လာခဲ့၏။

အနက်ရောင် အိုးကြီး က ပေါ်လာတော့သည်။

သူက မူလ ပစ္စည်း များနှင့် ကူကောင် အမြောက်အမြား ကို ဖယ်ထုတ် လိုက်သည်။

( မူလ ပစ္စည်းများကို ရွေးချယ်ပါ )

( ရှားပါးကူ - အပြာရောင် ပုရွက်ဆိတ်ကူ၊ အလောင်း မြူခိုးများကို ပေါင်းထည့်ပါ၊ တစ်ဖက်ကမ်းမှ ခရမ်းရောင်ပန်း ကို ပေါင်းထည့်ပါ )

( ဖန်တီးမှုကို စတင်နေပါပြီ... )

ဤနေရာရှိ မူလ ပစ္စည်း များစွာမှာ... သေမင်း အငွေ့အသက် များနှင့် ညစ်ညမ်းနေခြင်း... အလောင်း များကို စားသောက်ခြင်း နှင့် အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း တံတား ၏ အပြင်ဘက်တွင် မွေးဖွား ရှင်သန်နိုင်စွမ်း မရှိခြင်း စသည့်... အထူး အခြေအနေ များအောက်တွင် သာလျှင်... ဖြစ်တည် လာနိုင်ကြသည်။

တစ်ချိန်က ၎င်းတို့သည်... ကျိုးပဲ့ ပျက်စီး၊ အမှောင်ကျ၊ အထင်သေး ခံရပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။

သို့သော်လည်း ယခု အခိုက်အတန့်တွင် လီယွမ် အတွက်မူ... ၎င်းတို့က အသက်ရှင် ကျန်ရစ်နိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက် တစ်ခု ပင်။

ခြောက်သွေ့နေသော နေရာများတွင် ပွင့်လန်းလာသည့် တောရိုင်းပန်းလေးများ... လေမုန်တိုင်း ထဲတွင် လိပ်ပြာ တောင်ပံများဖြင့် ရေးသားထားသော ကဗျာများနှင့် ဆူးချုံများ ကြားတွင် ကွဲအက်နေသော လရောင် ကဲ့သို့... ၎င်းတို့ အားလုံးသည်... ဘဝအတွက် အလှပဆုံးသော ချီးမွမ်း တေးသီချင်းများ ပင် ဖြစ်ပေတော့၏။