အခန်း (၃၈၁-၃၈၂)

အပိုင်း(၃၈၁)

ဇီယယ်၏ ခြေရာများသည် ကျောက်စာတိုက် စင်တန်းတစ်ခုပြီးတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။ အချို့မှာ အမှောင်ကျနေပြီး အချို့မှာ အချိန်ကြာမြင့်လာမှုကြောင့် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသော်လည်း အများစုမှာမူ တောက်ပနေဆဲ ဖြစ်သည်။ မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူတို့သည် ကြီးမားကျယ်ဝန်းသော မီးခိုးရောင် နံရံကြီးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ထိုနံရံကြီးတွင် အခြား အဆောက်အအုံများနည်းတူ သော့ပေါက်တစ်ခုသာ ရှိပြီး အခြား မည်သည့် အရာမျှ မရှိချေ။

ထိုတံခါးသည် တစ်ချိန်က ဖုံးကွယ်ထားခြင်း ခံခဲ့ရမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကျိုးပဲ့နေပြီး အခြားသော အပြာရောင် စင်္ကြံလမ်းတစ်ခုကို ဖော်ပြနေလေသည်။ အောက်ဘက်သို့ ဆင်းသွားသော ကြမ်းပြင်တစ်လျှောက်တွင် ကျောက်တုံးအကျိုးအပဲ့များ ပြန့်ကျဲနေပြီး၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က တူကြီးဖြင့် ရိုက်ခွဲကာ ဝင်ရောက်သွားသည့်အလား ဖြစ်နေလေတော့သည်။

"အာ... မင်း ခဏလောက် ရပ်နေပါဦးလား..."

လင်းတုန်း ဝင်ရောက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဒရော့စ် က ပြောလိုက်သည်။

ဇီယယ် ၏ ခြေရာများသည် စင်္ကြံလမ်းထဲသို့ ဦးတည်သွားပြီး လင်းတုန်း သည်လည်း ထိုခြေရာများနောက်သို့ လိုက်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

"ဒီအဆောက်အအုံတွေကို ဘယ်လို တည်ဆောက်ထားလဲဆိုတာ ငါ သိပ်မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် တစ်ယောက်က ဖျက်ဆီးပစ်လို့ရမယ့် အရာမျိုး မဟုတ်ဘူးဆိုတာတော့ ငါ ပြောနိုင်တယ်..."

ဒရော့စ်သည် သူ၏ ကျောက်မျက်ထဲမှ လျှောထွက်လာပြီး၊ လေထဲတွင် ခရမ်းရောင် အလင်းတိမ်တိုက်နှင့် တစ္ဆေ ဂီယာများအလား လွင့်မျောသွားလေသည်။

"တကယ်လို့ ငါတို့က ရွှေအဆင့် တစ်ယောက်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာ မဟုတ်ဘဲ ရုပ်ဖျက်ထားတဲ့ သူတော်စင် တစ်ပါးနဲ့ဆိုရင်တော့... သိပ်အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ဘူး..."

အော်သိုကမူ တံခါးဝရှိ ကျောက်စရစ်ခဲများကို တက်နင်းကာ ဆက်လျှောက်သွားလေသည်။ သူသည် အဝင်ဝ၌ ကြောက်ရွံ့တုံ့ဆိုင်းနေရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်း ထင်ရှားနေ၏။

လင်းတုန်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုသူစိမ်းကို ရန်စမည့် မည်သည့်လုပ်ရပ်ကိုမျှ မလုပ်ခဲ့ချေ။ သို့သော် ဒရော့စ်ကို အရင် စူးစမ်းခိုင်းခြင်းက ပို၍ သတိထားရာ ရောက်မည်ဟု ထင်မိလေသည်။

သော့ပေါက်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားပြီးနောက် ဒရော့စ် သည် သက်ပြင်းချသည့် အသံမျိုး ပြုလုပ်ကာ လင်းတုန်း ထံသို့ ပြန်လွင့်လာလေသည်။

"ငါတို့ အဆင်ပြေတယ်... အလကား လန့်သွားတာ... ဒီနံရံက အကာအကွယ် အစီအရင် တွေက အရင်ကတည်းက ပျက်စီးနေခဲ့တာ... အိပ်မက် ရေတွင်း အဆောက်အအုံမှာသာ အဲဒီလို မဖြစ်ခဲ့တာ ကံကောင်းတယ် မဟုတ်လား... အဲဒီ နဂါးကောင်မလေးသာဆိုရင် ငါတို့ဆီကို အတင်း ဖောက်ဝင်လာမှာပဲ..."

လင်းတုန်း တုန်ယင်သွားလေသည်။ သူ၏ လက်သည် ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ မကျက်သေးသော ဒဏ်ရာဆီသို့ အလိုအလျောက် ရောက်သွား၏။

"အခု ငါတို့ စိတ်ပူရမှာက ဒီအဆောက်အအုံကြီး ငါတို့အပေါ် ပြိုကျလာမှာကိုပဲ..."

ဒရော့စ် က တောက်ပစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီလိုဖြစ်ဖို့ သီတင်းပတ် အနည်းငယ်တော့ ကြာဦးမှာပါ... ငါတို့ အတော်လေး သေချာပေါက် ပြောနိုင်တယ်... အနည်းဆုံးတော့... ခြောက်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းလောက် သေချာတယ်လို့ ဆိုပါစို့..."

ဤသိုလှောင်ရုံသည် အခြား နေထိုင်ရာ နေရာရှိ သိုလှောင်ရုံထက် များစွာ သေးငယ်လေသည်။ ၎င်းတွင် စင်္ကြံလမ်းအဆုံးရှိ အခန်းမှလွဲ၍ အခြား အခန်း လေးခန်းသာ ရှိ၏။ ထိုစင်္ကြံလမ်းအဆုံးတွင် တောက်ပနေသော အပြာရောင် ရေတွင်း တစ်ခုမှ အော်သို အငမ်းမရ သောက်သုံးနေသည်ကို လင်းတုန်း မကြာမီ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

လိပ်ကြီးမှာ မည်သို့မျှ မဖြစ်သော်ငြားလည်း လင်းတုန်း သည် ဇီယယ် ကို လိုက်လံရှာဖွေရင်း တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ်ဖြင့် ဝင်ရောက်သွားလေသည်။ သူ၏ ခြေရာများသည် ထောင့်တစ်နေရာသို့ ဦးတည်သွား၏။ ထိုနေရာတွင် ဇီယယ်သည် နံရံကို မှီကာ ထိုင်နေပြီး၊ သူ၏ တူကြီးကိုလည်း ဘေးတွင် ထောင်ထားလေသည်။ သူသည် ဒူးပေါ်တွင် လက်တင်ထားကာ မည်သည့်စကားမှ မဆိုဘဲ ထိုင်နေလေသည်။

လင်းတုန်းက အရိုအသေပေးကာ ဦးညွှတ်လိုက်၏။

"တောရိုင်းမြေ က ဇီယယ်... အကာအကွယ်ပေးတဲ့အတွက် ဒီလူက ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ဇီယယ်က လက်ကာပြလိုက်သည်။ သူသည် မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုကို ကြည့်နေသည့်အလား ကြမ်းပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

"ခင်ဗျား စိတ်မရှိဘူးဆိုရင် ရေတွင်းထဲက ရေသောက်ခွင့်ပြုဖို့ ရိုသေစွာ တောင်းဆိုပါတယ်..."

သွေးများ ပေကျံနေဆဲဖြစ်သော ထိုအစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် သည် ရေတွင်းဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်လုံးများကို လင်းတုန်း ထံသို့ မော့ကြည့်လိုက်၏။

"အလုံအလောက် ရှိပါတယ်..."

သူက ပြောလိုက်သည်။

အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ် ရေတွင်း သည် အိပ်မက် ရေတွင်း ထက် အဆဆယ်ဆမျှ ပိုကြီးမားလေသည်။ လင်းတုန်း အခေါ် ရေတွင်း တစ်ခုထက် ရေကန် တစ်ကန်နှင့် ပို၍ တူနေ၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

လင်းတုန်း က ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ မလိုအပ်ဘဲ ခင်ဗျားကို မနှောင့်ယှက်မိအောင် ကြိုးစားပါ့မယ်..."

ဇီယယ် သည် ကြမ်းပြင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် စိုက်ကြည့်နေပြန်သည်။

ထိုရေတွင်းသည် အပြင်ဘက် စင်္ကြံလမ်းထက်ပင် ပိုမို တောက်ပသော အပြာရောင် အလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။ ၎င်း၏ အထက်လေထုထဲတွင် မှုန်ဝါးဝါး ခရမ်းရောင် ပုံရိပ်များသည် လွင့်မျောနေလေသည်။

အစပိုင်းတွင် သူက ထိုအရာများကို နေရာအား ကာကွယ်ရန် သို့မဟုတ် စစ်ဆေးရန် ရည်ရွယ်ထားသော မှော်ပစ္စည်း များဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့မှာ တစ္ဆေသရဲဆန်သော တိရစ္ဆာန်များနှင့် ခပ်ရေးရေး တူနေ၏။ လိပ်ပြာများနှင့် တူသော စိတ်ဝိညာဉ် များ၊ မြွေများနှင့် တူသော စိတ်ဝိညာဉ် များနှင့်အတူ ငါးများသည် အုပ်စုလိုက် ကူးခတ်နေကြလေသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အသေးစိတ် အသွင်အပြင်များ မရှိဘဲ ပန်းနုရောင် သို့မဟုတ် ခရမ်းရောင် ဖျော့ဖျော့လေးများ ဖြစ်ကြ၏။ ထို့အပြင် ပုံသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည့်အလား ခပ်ဖွဖွ တုန်ခါနေကြလေသည်။

အပြာလေးသည် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ တိုးထွက်လာပြီး ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ တကျီကျီ မြည်လိုက်လေသည်။

"ဆယ်လ်ဗန် အိပ်မက် မျိုးစေ့ တွေလေ..."

ဒရော့စ် က ရှင်းပြလိုက်သည်။

"မြစ်မျိုးစေ့ တွေဟာ ရေနဲ့ အသက် သက်စောင့် အော်ရာ ကြားက အားကောင်းတဲ့ မျှတမှုရှိတဲ့ နေရာတွေမှာ မွေးဖွားလာတဲ့ သန့်စင်တဲ့ ဝိညာဉ် တွေဖြစ်သလို၊ ဒီကောင်လေးတွေကလည်း အိပ်မက် အော်ရာ ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ မွေးဖွားလာကြတာ... အိပ်မက် ကျောက်စာပြား တွေဆီကနေပေါ့... ကျောက်စာတိုက် နဲ့ ရေတွင်း က သူတို့ မွေးဖွားလာဖို့အတွက် မှန်ကန်တဲ့ အခြေအနေတွေ ဖန်တီးပေးဖို့ သီးသန့် ရှိနေတာ... အခုလောလောဆယ် သူတို့က အားနည်းနေသေးတယ်... အိပ်မက် မာဒြာ လို ပြုမူနေတဲ့ သန့်စင်တဲ့ မာဒြာ ထက် သိပ်မပိုပါဘူး... သူတို့က ငါမှတ်ထားနိုင်သလောက် မှတ်ဉာဏ်တွေ အားလုံးကို ထိန်းသိမ်းထားချင်ကြတာလေ..."

သူသည် အနီးဆုံးရှိ အိပ်မက် မျိုးစေ့ ဆီသို့ ရန်လိုစွာ ပြေးဝင်သွားလေသည်။ သို့သော် ထိုအရာက သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားပြီး အေးခဲနေသော ငှက်တစ်ကောင်အလား လေထဲတွင် လွင့်မျောနေ၏။

အိပ်မက် မျိုးစေ့ များသည် စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကောင်းလှသော်လည်း လင်းတုန်း ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားထားသည်မှာ ဝိညာဉ် ရေတွင်း ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို စုခွက်၍ ရေထဲသို့ နှစ်လိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းဆီသို့ မြှောက်တင်လိုက်လေသည်။

အိပ်မက် ရေတွင်း၏ ရေသည် သတ္တုအရသာ အနည်းငယ် ရှိခဲ့သော်လည်း ဤရေမှာမူ ချိုမြိန်နေ၏။ တစ်ငုံစာ ရေသည် လည်ချောင်းထဲသို့ လွယ်ကူစွာ စီးဆင်းသွားပြီး သူသည် ၎င်း၏ စွမ်းအားကို သူ၏ သန့်စင်သော အမြုတေ ထဲသို့ လှည့်ပတ်လိုက်လေသည်။

အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ချက်ချင်းပင် ထင်ရှားလေသည်။ သူ၏ အမြုတေ သည် လျှပ်စီးများကဲ့သို့ တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပသွားပြီး အထွတ်အမြတ် တောင်ကြား တွင် လင်းတုန်း စားသုံးခဲ့ဖူးသော အိုးရပ်စ် ဝိညာဉ် သစ်သီး ကို ပြန်လည် သတိရသွားစေ၏။ သို့သော် ဤအရာက အဆတစ်ရာခန့် ပိုမို စွမ်းအားကြီးမားလေသည်။ သူ၏ အမြုတေ ထဲတွင် ရေဝဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး တစ်ပတ်လည်တိုင်း သူ၏ မာဒြာ များကို သန့်စင်ပေးနေသည်ဟု ခံစားရလေသည်။ သူ၏ မာဒြာ သည် အလိုအလျောက် လှည့်ပတ်နေသည့်အလား ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ထိုမျှမက ရေ၏ စွမ်းအားများသည် သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသော မြက်ပင်များပေါ်သို့ မိုးရွာချလိုက်သကဲ့သို့ သူ၏ မာဒြာ သွေးကြော များထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားလေသည်။ သူသည် ရုတ်တရက် နာကျင်မှုကြောင့် အသက်ရှိုက်လိုက်မိ၏။ ထိုအရာက မီးလောင်ထားသော ဒဏ်ရာပေါ်သို့ ရေခဲရေ ပက်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သို့သော် ဤစွမ်းအားက သူ၏ သွေးကြောများကို ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ ယခင်ကထက် ပိုမို ခိုင်မာအားကောင်းသွားစေခဲ့လေသည်။

လင်းတုန်း သည် သူ၏ မျက်နှာကို ရေတွင်းထဲသို့ နှစ်ချရန် တွန့်ဆုတ်မနေခဲ့ချေ။

၎င်းသည် အဆင့်မြင့် မာဒြာ သန့်စင်ဆေးလုံး တစ်လုံးနှင့် အပြာလေး ၏ ထိတွေ့မှုတို့ကို ရောစပ်ထားသည်နှင့် တူနေ၏။ ရေတစ်ငုံ သောက်လိုက်တိုင်း သူ၏ ဝိညာဉ် ကို ဆေးကြောပေးပြီး အမြုတေ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာရန် ကူညီပေးကာ မာဒြာ များကို သန့်စင်ပေးလေသည်။ သူ၏ သန့်စင်သော စွမ်းအားများ ပိုမို သိပ်သည်းလာပြီး၊ ကြွယ်ဝလာကာ၊ ပိုမို အားကောင်းလာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် အသက်ရှူရန်အတွက် ခေါင်းကို အပေါ်သို့ ဖော်လိုက်ပြီး အမောတကော ပြောလိုက်၏။

"ရေအိုးတွေ... ငါတို့ ရေအိုးတွေ လိုတယ်…”

ဝိညာဉ် ရေတွင်းသည် လင်းတုန်း ၏ အကြီးမားဆုံးသော အိပ်မက်များ တကယ်ဖြစ်လာခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

၎င်းသည် သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ခင်းကျင်းထားသော ကောင်းကင်ဘုံမှ ပွဲတော်ကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေ၏။ သူ အမှန်တကယ် သောက်သုံးနိုင်သော အဆုံးမဲ့ စွမ်းအား စမ်းရေပေါက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ စွမ်းအင်လှည့်ပတ်ခြင်း သည် ဤမျှလောက် အကျိုးများပြီး အားစိုက်ထုတ်ရ သက်သာခြင်းမျိုး တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးချေ။ သူနှင့် အော်သို သည် အမှိုက်များ ပြည့်နှက်နေသော အခြား အခန်းတစ်ခန်းသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားကြသည်။ ထိုအခန်းထဲတွင် ဆယ်စုနှစ်များစွာ မကလျှင်တောင် နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ရိုက်ချိုးခံထားရပြီး ရှာလကာရည် အနံ့နံနေသည့် စွန့်ပစ်ခံ သစ်သားသေတ္တာများနှင့် စည်ပိုင်း ပျက်များ ရှိနေလေသည်။ သူတို့သည် ထိုအမှိုက်များကို မီးရှို့လိုက်ကြ၏။ ဒရော့စ် ကိုမူ လေဝင်လေထွက်ပေါက်များ ဖွင့်ကာ မီးခိုးများကို ရှင်းလင်းရန် တာဝန်ပေးထားလိုက်သည်။ ထိုနေရာသည် သူတို့၏ မဟူရာ မီးတောက် စွမ်းအင်လှည့်ပတ်ရန် အခန်း ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

ဝိညာဉ် ရေတွင်း မှ ရေတစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီးနောက် မာဒြာ တစ်ပတ် လှည့်ပတ်မှုတိုင်းသည် အားစိုက်ထုတ်မှု တစ်ဝက်သာ လိုအပ်ပြီး ရလဒ် နှစ်ဆကို ဖြစ်ပေါ်စေ၏။ လင်းတုန်း သည် သူ၏ ကပ်ပါး လက်စွပ် ကို လွမ်းဆွတ်သွားမိသည်။ အစီအရင် များ ရေးဆွဲထားသော ငွေတစ်ဝက် လက်စွပ်သာ ရှိနေမည်ဆိုလျှင် သူ၏ မာဒြာ များကို ပိုမို စစ်ထုတ်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ယခုထက် ပိုမို မြန်ဆန်စွာ တိုးတက်လာစေမည် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ထိုရေသည် သူ၏ သန့်စင်သော အမြုတေ အတွက်သာမက မဟူရာ မီးတောက် အတွက်ပါ များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ပထမ နာရီအနည်းငယ် အကြာတွင်ပင် သူသည် အဆင့်နိမ့် ရွှေအဆင့် ၏ အတားအဆီးများကို တွန်းကန်နေပြီ ဖြစ်၏။ အကယ်၍ လင်းတုန်း သည် နော့သ်စထရိုက်ဒါ နှင့်သာ လူချင်း တွေ့ဆုံခွင့်ရခဲ့မည်ဆိုလျှင် ဤနေရာကို တည်ဆောက်ပေးခဲ့သည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်လွန်းသဖြင့် ထို အင်ပါယာကြီး၏ ခြေရင်းတွင် ဝပ်တွားခယမိမည် ဖြစ်ပေသည်။

***

အပိုင်း(၃၈၂)

ဇီယယ်သည် ရေတွင်း အခန်းထဲမှ တစ်ကြိမ်လျှင် တစ်နာရီ၊ နှစ်နာရီခန့် ထွက်သွားတတ်၏။ သို့သော် သူ၏ ထောင့်နေရာသို့ အမြဲတမ်း ပြန်လာပြီး ထိုင်နေတတ်လေသည်။ သူ ပြန်လာသောအခါ သူ၏ ပန်းကန်လုံးကို ဝိညာဉ် ရေတွင်း ထဲသို့ နှစ်လိုက်ပြီး ရေတစ်ငုံကို စိတ်မပါ့တပါ သောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျန်နေသော ရေများကို သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ လောင်းချလိုက်ရာ သွေးများမှာ လက်ချောင်းအရွယ်ခန့် ရေစီးကြောင်းများအဖြစ် စီးကျသွားလေသည်။

လင်းတုန်း သည် ထိုသို့ ဖြုန်းတီးပစ်မှုကြောင့် အသက်ရှူပင် ရပ်မတတ် ဖြစ်သွားရ၏။

"ခွင့်လွှတ်ပါ... ဘာဖြစ်လို့ ရေပိုမသောက်တာလဲ..."

ဇီယယ်သည် မျက်လုံးများကို မဖွင့်ဘဲ သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ကိုသာ လက်ဟန်ဖြင့် ပြလိုက်သည်။

"သေချာကြည့်ကြည့်လိုက်ပါဦး... ပြီးရင် အဲဒါက တစ်ခုခု အကျိုးရှိမယ် ထင်လားဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြပေါ့..."

လင်းတုန်း သည် သူ၏ ကြေးအဆင့် အမြင်ကို ဖွင့်လိုက်လေသည်။ အဆိပ်ပြင်းသော စိမ်းပုပ်ရောင် တစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးနေပြီး သူ၏ သွေးနှင့် အသက် သက်စောင့် အော်ရာ များကို မှေးမှိန်သွားစေ၏။ သူ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ ထိုလူ၏ ဝိညာဉ် ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုလူက အနည်းငယ်မျှပင် ခုခံတားဆီးခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

မှုန်ဝါးဝါး အစိမ်းရောင် အလင်းတစ်ခုဖြစ်သော သူ၏ အမြုတေ သည် ဖျက်ဆီးခံထားရလေပြီ။ တစ်စုံတစ်ခုက ၎င်းကို တမင်တကာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြတ်တောက်ပြီးမှ ထိုအပိုင်းအစများကို ပြန်လည် ချုပ်နှောင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ မာဒြာ သွေးကြော တစ်ဝက်မှာ အမှောင်ကျနေပြီး၊ ကျန်တစ်ဝက်မှာမူ လိမ်ကောက်ကာ ဖရိုဖရဲ ပုံစံများအဖြစ် ဆုံးဖြတ်မရအောင် ရှုပ်ထွေးနေလေသည်။

လင်းတုန်းသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် သူ၏ အာရုံများကို ပိတ်လိုက်၏။ ဝိညာဉ် ကို ထိုမျှလောက်အထိ ထိခိုက်ပျက်စီးထားသော အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် တစ်ယောက်သည် သေဆုံးနေပြီ ဖြစ်ရမည်။ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်မဲ့ တစ်ယောက် ဖြစ်နေရမည် ဖြစ်သည်။ သို့တိုင်အောင် ထိုလူတွင် ယခုအချိန်ထိ အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် တစ်ယောက်၏ စွမ်းအားများ ရှိနေဆဲ ဖြစ်၏။

ယခင်က သူသည် မည်မျှလောက်အထိ စွမ်းအားကြီးမားခဲ့သနည်း။

လင်းတုန်း သည် သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ တောင်းပန်သည့်အနေဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ရေကန်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်သွားလေသည်။ အပြာလေး ၏ ထိတွေ့မှုက မာဒြာ သွေးကြော များကို သန့်စင်ပေးပြီး ခိုင်မာအားကောင်းစေနိုင်သည်။ သို့သော် ဝိညာဉ် ရေတွင်း တွင်လည်း အလားတူ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိပေသည်။ အကယ်၍ ဤရေတွင်းကပင် ဇီယယ် ကို မကူညီနိုင်လျှင်၊ သူမလည်း ကူညီနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤအခြေအနေတွင် ဝိညာဉ် ကုသသူ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကရော ထိုလူကို ကူညီနိုင်ပါမည်လား ဆိုသည်ကို လင်းတုန်း မသေချာတော့ပေ။ ကြည့်လိုက်မိသည့်အတွက်ပင် သူ ရှက်ရွံ့သွားမိလေသည်။

အပြင်ပန်းကြည့်လျှင် အော်သို သည် လင်းတုန်း ကဲ့သို့ ရေတွင်းအပေါ် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံ မရချေ။ သို့သော် သူသည် အခွင့်အရေးရတိုင်း ရေတွင်းဆီသို့ ပြန်သွားပြီး ရေကို အငမ်းမရ သောက်သုံးတတ်လေသည်။ လိပ်ကြီး၏ ဝိညာဉ် သည် တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်ကောင်းမွန်လာသည်ကို လင်းတုန်း ခံစားမိနေ၏။ ၎င်းမှာ အထုံးတစ်ခု ပြေသွားသကဲ့သို့ သို့မဟုတ် အစွန်းအထင်းတစ်ခု မှေးမှိန်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေသည်။

အပြာလေးသည် အစပိုင်းတွင် လင်းတုန်း ၏ ဘေးမှ ထွက်ခွာရန် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့၏။ သူမသည် အသစ်ရောက်လာသူနှင့် အထက်ရှိ အိပ်မက် မျိုးစေ့ များကို သတိထားကာ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။ သို့သော် ဝိညာဉ် ရေတွင်း ထဲသို့ လက်တစ်ဖက် နှစ်လိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ အံ့သြတကြီး မြည်တွန်လိုက်ပြီး ခေါင်းထိုးကာ ခုန်ဆင်းသွားလေတော့သည်။ သူမသည် ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရေကူးကျွမ်းကျင်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ ကူးခတ်နေပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အရောင်အသွေးများ ပိုမို ရင့်သန်လာလေသည်။ ထိုအထဲတွင် တစ်ညတာမျှ နေလိုက်ရုံဖြင့် သူမသည် ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်၏။

ဒရော့စ်သည် သူ၏ ကျောက်မျက်ခွက်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ အိပ်မက် ရေတွင်း ထဲတွင် နှစ်ပေါင်း ငါးဆယ်ကျော် နေခဲ့ရသကဲ့သို့ ရေကန်ထဲသို့ ပစ်ချပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့လေသည်။ လင်းတုန်း သည် ပထမဆုံး ည ရောက်သည်အထိ သူ့အတွက် ထပ်မံ စဉ်းစားမပေးခဲ့ချေ။ ညဟု ဆိုရာတွင် အထက်ရှိ အစီအရင် များ မှေးမှိန်သွားသော နေ့တစ်ဝက်ကို သူတို့က ထိုသို့ သတ်မှတ်ခေါ်ဆိုထားခြင်း ဖြစ်သည်။ နေထိုင်ရာ နေရာ၏ အပြင်ဘက်ရှိ ရေများမှာ အမြဲတမ်း မှောင်မည်းနေဆဲ ဖြစ်ပြီး၊ အိပ်မက် ကျောက်စာပြား များနှင့် ဝိညာဉ် ရေတွင်း ကမူ အမြဲလိုလို တောက်ပနေလေသည်။

အိပ်ချင်စိတ် ပြေပျောက်သွားစေရန် အိပ်မက် ရေတွင်း မှ ရေတစ်ပုလင်း သောက်သင့်၊ မသင့် လင်းတုန်း စဉ်းစားနေဆဲမှာပင် အပြာရင့်ရောင် ရေကန်ထဲမှ ကျယ်လောင်သော သက်ပြင်းချသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရလေသည်။ ဒရော့စ် ၏ ဝိညာဉ် ပုံစံသည် ရေထဲမှ လွင့်မျောတက်လာ၏။ ၎င်းမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်နေသော ဂီယာများနှင့် လည်နေသော ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ပါဝင်သည့် ထိတွေ့မရသော ဘောလုံးလေးတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

"ဒီအထဲမှာ အရမ်းကောင်းပါတယ်၊ တကယ်ပြောတာပါ... ဒါပေမဲ့ အင်း... ငါ ဒီအထဲမှာ နောက်ထပ် အနှစ်ငါးဆယ်လောက် ထပ်ပြီး အချိန်ကုန်ခံချင်ပါ့မလား မသိတော့ဘူး... ငါ ဆိုလိုတာကို မင်း သဘောပေါက်လား... အဲဒီအချိန်တွေ အများစုမှာ ငါက သတိမှ မရခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ သတိရလာတဲ့ အချိန်ကျတော့လည်း အရမ်းကို မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ ပျင်းစရာကောင်းလာတယ်... အခုတော့ သတိအပြည့်နဲ့ ဒီအထဲမှာပဲ အချိန်ကုန်ခံချင်ပါ့မလား မသေချာတော့ဘူး..."

လင်းတုန်းသည် ဝိညာဉ် ရေတွင်း ကို ကြည့်ကာ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်၏။

"ဒီအရာက ခင်ဗျားအတွက် ဘာလုပ်ပေးနိုင်မယ်လို့ ထင်လဲ..."

ဒရော့စ် သည် ချောင်းဟန့်သည့် အသံမျိုး ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"အဟမ်း... အဲဒါ မေးရမယ့် မေးခွန်းပဲ... ငါ့ကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာတွေက လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဦးနှောက်နဲ့ တွဲဖက် အလုပ်လုပ်နိုင်မယ့် မှော်ပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်လာဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတာ... ဒါပေမဲ့ သူတို့ ကျရှုံးသွားခဲ့တယ် မဟုတ်လား... နောက်ဆုံးတော့ ပိုကောင်းတဲ့ မှတ်ဉာဏ် မှော်ပစ္စည်း တွေပဲ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ကြတယ်..."

"အင်း၊ ဒီအဆောက်အအုံကိုလည်း အဲဒီ ရည်မှန်းချက် အတူတူအတွက်ပဲ ပညာရှင် တစ်စုက စီမံခန့်ခွဲခဲ့ကြတာ... သူတို့က နော့သ်စထရိုက်ဒါ ကိုယ်တိုင် တွေးတောစရာ မလိုတော့အောင် စိတ်ကူးတွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးနိုင်မယ့် အိပ်မက် မျိုးစေ့ တွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ အဆင့်မြင့် စူပါ ဝိညာဉ် တစ်မျိုး ဖန်တီးနိုင်မယ်လို့ သီအိုရီ ထုတ်ခဲ့ကြတယ်... အဲဒီလိုလုပ်လိုက်ရင် ပြဿနာတစ်ခုကို ဖြေရှင်းဖို့ သူ စဉ်းစားနေစရာ မလိုတော့ဘဲ အဖြေကို အမြဲတမ်း ချက်ချင်းကြီး သိနေမှာမျိုးပေါ့... အိပ်မက် မျိုးစေ့ တွေက သူ့အတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အလုပ်တွေကို လုပ်ပေးသွားမှာလေ..."

"ပြီးတော့ အဲဒါက ကျရှုံးသွားခဲ့တယ်ပေါ့..."

လင်းတုန်း က ပြောလိုက်သည်။ ထိုစကားမှာ ခန့်မှန်းပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍သာ အောင်မြင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် နော့သ်စထရိုက်ဒါ သည် တစ္ဆေရေ ကို အစကတည်းက စွန့်ပစ်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

"သဲကန္တာရထဲက နှင်းခံတပ်ကြီးလိုပါပဲ..."

ဒရော့စ် က ဝမ်းနည်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်တမ်းကျတော့ သူတို့က အိပ်မက် မျိုးစေ့ ထဲကို စွမ်းအားတွေ သွင်းလိုက်တဲ့အခါ ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးတဲ့ အိပ်မက် မျိုးစေ့ တစ်ခုကိုပဲ ရလိုက်တာလေ... တခြား ဘယ်လိုများ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ သူတို့ မျှော်လင့်ထားခဲ့လဲ မသိပါဘူး..."

သူသည် ဆက်မပြောမီ ခဏမျှ အသက်ရှူရပ်ကာ စောင့်ဆိုင်းလိုက်၏။

"ငါက ဒီကောင်လေးတွေနဲ့ မွေးဖွားလာပုံ နည်းနည်းတော့ ကွာခြားကောင်း ကွာခြားနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ အသက်ဝင်လာတဲ့ မှော်ပစ္စည်း တစ်ခုဟာ သဘာဝ ဝိညာဉ် တစ်ခုနဲ့တော့ သိပ်ပြီး ကွာခြားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ထိုစကားက လင်းတုန်း အတွက် အဓိပ္ပာယ်ရှိနေလေသည်။ ဒရော့စ် မည်ကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားမည်ကို သူ သိမြင်လိုခဲ့၏။ ထိုအရာက နောက်ဆုံးတွင် အသုံးဝင်လာနိုင်ပေသည်။ ၎င်းသည် နော့သ်စထရိုက်ဒါ ၏ ကျွမ်းကျင်သော ဝိညာဉ်ပန်းပဲဆရာများ ပင် နားမလည်ခဲ့သည့် အရာတစ်ခုကို သင်ယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေး တစ်ရပ် ဖြစ်လေသည်။

"မင်းဆီကို စွမ်းအားတွေ စုစည်းပေးနိုင်မယ့် အစီအရင် တစ်ခုခုကို ငါတို့ ကြိုးစားပြီး ဖန်တီးကြည့်လို့ ရပါတယ်..."

လင်းတုန်း က သံသယဝင်နေသည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ပိုမို ဗဟုသုတကြွယ်ဝသော အစီအရင် ဆွဲသူတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ထိုအရာက အလုပ်ဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူသည် ထိုအပိုင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သုတေသနများများစားစား မလုပ်ခဲ့ဖူးချေ။

"မင်း တိုက်ရိုက် မသောက်နိုင်တာကတော့ နှမြောစရာပဲ..."

ဒရော့စ်သည် ပိုမို တောက်ပလာခဲ့သည်။

"အဲဒါပဲ... ငါ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ငှားသုံးလို့ရတယ်..."

သူသည် လင်းတုန်း ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အမြန် ဆက်ပြောလိုက်၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ ခွဲဝေပေးပါ့မယ်..."

"မင်း အဲဒီလို လုပ်လို့ရလား..."

လင်းတုန်း က မေးလိုက်သည်။ ထိုအရာက စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းနေ၏။ သူသည် အခြားသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ထိန်းချုပ်ရန် ဒရော့စ် ကို စေလွှတ်နိုင်မည်လား။

"မရစရာ အကြောင်းမရှိဘူးလေ... အခုချိန်မှာ မင်းရဲ့ ကိုယ်ထဲမှာ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် တစ်ခု ရှိနေတယ်... ဒါမှမဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ မင်းသေသွားတဲ့အခါ အဲဒါတစ်ခု ဖြစ်လာဖို့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ အားလုံး ရှိနေတယ်... မင်းရဲ့ ဝိညာဉ် ထဲမှာ နေရာလွတ်တွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ၊ အဲဒီတော့ ငါ အဲဒီထဲကို တိုးဝင်သွားလိုက်မယ်..."

သူသည် လင်းတုန်း ၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ တွန်းဝင်လိုက်သော်လည်း လင်းတုန်း ၏ အရေပြားတစ်လျှောက် စီးဆင်းနေသော မာဒြာ များကြောင့် ပြန်လည် ကန်ထွက်လာခဲ့လေသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ မင်း နည်းနည်း ဖယ်ပေးရမယ်... တစ်မိနစ်လောက်ပါပဲ... စိတ်မပူပါနဲ့၊ နာမှာ မဟုတ်ပါဘူး... ငါ့အတွက် ပြောတာပါ... မင်းအတွက် ဘယ်လိုခံစားရမလဲ ဆိုတာတော့ ငါလည်း မသိဘူး..."

အော်သိုသည် လင်းတုန်း ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဝိညာဉ် ရေတွင်း ဆီသို့ သွားလိုက်သည်။

"သဘာဝ ဝိညာဉ် တွေရဲ့ စွမ်းအားကို သူတို့ရဲ့ လမ်းစဉ် ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုအနေနဲ့ လက်ခံယူကြတဲ့ ကျင့်ကြံသူ တချို့ ရှိပါတယ်... ဒါက ဘေးကင်းပါတယ်..."

"တွေ့လား... လုံးဝ ဘေးကင်းတယ်လို့ သူပြောနေတယ်လေ..."

ဒရော့စ် သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် လင်းတုန်း ၏ ခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ချော်ထွက်သွားလေသည်။

လင်းတုန်းသည် ဒရော့စ် မည်သို့ ဖြစ်လာမည်ကို သိမြင်လိုခဲ့သည်။ သို့သော် မိမိကိုယ်ကိုယ် အသိအမြင်ရှိသော မှော်ပစ္စည်း တစ်ခုကို သူ၏ ဝိညာဉ် ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပေးရမည့် အကြံအစည်အပေါ် သူ သက်တောင့်သက်သာ မဖြစ်သေးချေ။

"ငါတို့မှာ ဒီရွေးချယ်စရာ တစ်ခုပဲ ရှိတာလား..."

"စိတ်မပူပါနဲ့..."

အော်သို က ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ဒီ ဝိညာဉ် သေးသေးလေးက တစ်ခုခု ကောက်ကျစ်ဖို့ ကြိုးစားလာရင် မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ သူ့ကို ငါ မီးရှို့ထုတ်ပစ်လိုက်မယ်..."

ယခုအခါ လင်းတုန်း တွင် ပို၍ပင် စိုးရိမ်စရာများ ရှိလာခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကသာ အနိုင်ရသွားလေသည်။

လင်းတုန်းသည် ဒရော့စ် ထံသို့ လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ပေးလိုက်၏။

"ခင်ဗျား အထဲရောက်တဲ့အထိ ကျုပ်ရဲ့ မာဒြာ တွေကို တတ်နိုင်သမျှ ငြိမ်သက်နေအောင် ထားပေးပါ့မယ်..."

ဒရော့စ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ လင်းတုန်း သည် သူ၏ ဝိညာဉ် ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ခင်မှာ ဒရော့စ် သည် သူ၏ လက်ဝါးထဲသို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

သူ၏ ဘယ်ဘက် လက်မောင်းထဲသို့ တစ်စုံတစ်ခု ကူးခတ်ဝင်ရောက်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး၊ လင်းတုန်း သည် အလိုအလျောက် တွန့်ဆုတ်သွားမိ၏။ သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အာရုံများကို မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ စုစည်းလိုက်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ် ကို ပုံမှန်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုလေ့ရှိသော အပြာနှင့် အဖြူရောင် ကွင်းဆက်များကြားတွင်၊ ယခုအခါ ခရမ်းရောင် ဘောလုံးလေးတစ်ခုက သူ၏ မာဒြာ သွေးကြော များတစ်လျှောက် လျှောတိုက်သွားပြီး သူ၏ သန့်စင်သော အမြုတေ ၏ အလယ်ဗဟို၌ နေရာယူသွားလေသည်။

"ဝိုး..."

ဒရော့စ် က သူ၏ ခေါင်းထဲမှနေ၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီထဲမှာ တော်တော် ကျယ်ဝန်းတာပဲ... မင်းက အရမ်းကြီးမားတဲ့ အမြုတေ နှစ်ခုနဲ့ မွေးလာတာလား... တောင်းပန်ပါတယ်၊ အဲဒါက ရိုင်းသွားသလိုပဲ... ဒါပေမဲ့ မင်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဖြေချင်ရင် ဖြေနိုင်ပါတယ်..."

***