အခန်း (၃၈၇-၃၈၈)

အပိုင်း(၃၈၇)

"အရင်တစ်ခေါက်ကထက် ပိုနှေးနေတယ်..."

အီသန် က မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

"ဒဏ်ရာတွေက မင်းကို ဒုက္ခပေးနေပြီလား..."

မရဏ က ပြန်လည် မတုံ့ပြန်ခဲ့ချေ။ သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ် ပတ်လည်ရှိ အကာအကွယ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ချက်ချင်း ကြည့်ရှုစစ်ဆေးလိုက်သည်။ သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် အထက်ရှိ တိမ်တိုက် သင်္ဘော ပေါ်တွင် နောက်ထပ် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် နှစ်ပါး ရှိနေလေသည်။

သို့သော် သူတို့က အဘယ်ကြောင့် အာရီလီယပ် နှင့်အတူ ဆင်းမလာခဲ့ကြသနည်း။

"မင်းကို သေလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေခဲ့တဲ့‌ေမှော်ပစ္စည်းကို အသုံးပြုခဲ့တာက အဆင့်မြင့် ရွှေအဆင့် တစ်ယောက်ဆိုတာ မင်းသိစေချင်တယ်... သေချာတာပေါ့ ငါက အဲဒါကို ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်မီးတောက် နဲ့ အားဖြည့်ပေးခဲ့တာလေ၊ ဒါပေမဲ့လည်း တစ်ခါတလေကျရင် အရိုးရှင်းဆုံး လှည့်ကွက်တွေက အကြီးမားဆုံး အမဲကောင်ကြီးတွေကိုတောင် ပြုတ်ကျသွားစေနိုင်တယ်..."

"မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ..."

မရဏ က မေးလိုက်သည်။ မိုးသံများ ဆူညံနေသဖြင့် သူ၏ စကားသံကို ကြားရရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ သူ၏ လည်ချောင်းရှိ ဒဏ်ရာဟောင်းသည် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် သို့ တက်လှမ်းသွားချိန်တွင်ပင် ပြန်လည် မကောင်းမွန်လာခဲ့ချေ။ တစ်နေ့နေ့ မဟာ အထွတ်အထိပ် အရှင်သခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူသည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည် စကားပြောနိုင်ကောင်း ပြောနိုင်ပေလိမ့်မည်။

အီသန်သည် သူ၏ ထီးဖြင့် အထက်သို့ လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

"သူတို့က ဝင်မပါဘူးလို့ သဘောတူထားကြတယ်... သူတို့ကို သဘောတူအောင် လုပ်ရတာ လွယ်ပါတယ်၊ သူတို့က ငါ ဒုက္ခရောက်တာကို မြင်ချင်ကြပုံရတယ်..."

သူ၏ အပြုံးသည် ပိုမို တောက်ပလာ၏။

"ပြီးတော့ မင်းကလည်း ငါနဲ့ တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ခိုက်ရမယ်လေ... ငါတို့အားလုံးအတွက် အကျိုးရှိတာပဲ မဟုတ်လား..."

“ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

မရဏ က မေးလိုက်သည်။

ဤကိစ္စကို သူ မည်သို့ပင် တွေးတောနေပါစေ အဓိပ္ပာယ် မရှိလှချေ။ ၎င်းမှာ နောက်ထပ် ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ရမည်။ သူသည် ယခင်က သူ၏ သွေးအရိပ် ကို ထုတ်မသုံးဘဲနှင့်ပင် အီသန် အာရီလီယပ်ကို တိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ယူခဲ့ဖူးသည်။ ယခုအခါ သူတို့တွင် သုံးယောက် တစ်ယောက် ဟူသော အသာစီးရမှု ရှိနေပါလျက်နှင့် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးမချခဲ့ကြချေ။

"မဟူရာ မီးတောက် အင်ပါယာ ရဲ့ ဧကရာဇ် ကိုယ်စား မင်းကို အပြစ်မဲ့ပြည်သူတွေကို သတ်ဖြတ်မှုနဲ့ ငါ စွပ်စွဲတယ်... သူက မင်းကို စစ်ဆေးပြီး အပြစ်ရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ အလိုဆန္ဒကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ ငါ ဒီကို ရောက်နေတာ..."

သေဒဏ်ပေးမည့် အကြောင်းကြားစာ လာပို့သူ တစ်ဦးအတွက် သူ၏ အသံမှာ အလွန် ရွှင်လန်းလွန်းနေလေသည်။ အထူးသဖြင့် အလွန် အားနည်းသော သူတစ်ဦးအတွက် ပို၍ပင် ထူးဆန်းနေသေး၏။

"ဘာလို့ တစ်ယောက်တည်းလဲ..."

မရဏ က သေချာအောင် မေးလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ သေချာလှ၏။ အခြား ရှင်းပြစရာ အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ချေ။

အီသန်သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ခဏမျှ အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မရဏ အား လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို ဝေမျှတော့မည့်အလား ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်လိုက်၏။

"ငါ မင်းကို တစ်ခုခု ပြချင်လို့..."

သူက ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ ထီးသည် ဖြတ်ခနဲ ပိတ်သွားပြီး မရဏ နှင့် အကွာအဝေးကို ပိတ်ဆို့ရန် ပြေးဝင်လာလေသည်။ တမန်တော် သည် တိမ်တိုက် သင်္ဘော အထက်တွင် ပေါ်လာကတည်းက ဤအခြေအနေအတွက် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။ သူသည် ချိတ်ကို ကိုင်ထားနိုင်ရန် သံကြိုးကို နောက်သို့ ဆွဲလိုက်ပြီး ၎င်း၏ ထိပ်ချွန်ကို အီသန် ၏ ပခုံးဆီသို့ တွန်းပို့လိုက်လေသည်။

ထို အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် သည် သူ၏ ထီးထိပ်ချွန်ကို မရဏ ၏ သံကြိုး ကွင်းဆက်တစ်ခုကြားသို့ လျှိုသွင်းလိုက်လေသည်။ သူသည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားဖြင့် အောက်သို့ ဖိချလိုက်ရာ မရဏ ၏ လက်မှာ ဘေးသို့ ရမ်းထွက်သွားပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် အီသန် ၏ ဆံပင်များကြားသို့ လျှောတိုက် ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။

အာရီလီယပ် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင်သည် မရဏ ၏ ဝတ်ရုံကော်လာကို လက်သီးဆုပ်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်လေသည်။ သူ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ခင်မှာ အီသန် သည် လှည့်ကာ သူ၏ ရှိသမျှ ခွန်အားများဖြင့် လွှဲပစ်လိုက်၏။

မရဏ သည် မိုးရေထဲတွင် လွင့်စဉ်သွားကြောင်း သတိပြုမိလိုက်လေသည်။ မည်သို့ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သနည်း။

သူသည် ကိုက်တစ်ရာခန့် အကွာတွင် ခြေနှစ်ဖက်ဖြင့် ဆင်းသက်မိခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ ဘယ်ဘက် ဒူးခေါင်းမှာ အလွန်အမင်း နာကျင်သွားပြီး ခေါက်ကျိုးသွားသဖြင့် သူ့ကို ခြေတစ်ဖက်တည်းဖြင့် ရပ်နေစေခဲ့၏။ မိုးရေများကြောင့် သူ၏ ဆံပင်များသည် လည်ပင်းတွင် ကပ်နေပြီး အထက်တွင် မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။ သူသည် အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ အာရီလီယပ် ကို ရှာဖွေလိုက်လေသည်။

လက်ချောင်းတစ်ချောင်းက သူ၏ ပခုံးကို လာရောက် ပုတ်လိုက်၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ သွေးအရိပ် သည် သူ၏ အနောက်မှ ဖြန့်ထွက်လာပြီး ကူးယူထားသော “လိမ့်ဆင်းနေသော မြေကမ္ဘာ” နည်းစနစ်ဖြင့် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လေသည်။ တူတစ်လက်ကဲ့သို့ သိပ်သည်းသော သွေး မာဒြာ လက်သီးတစ်လုံးသည် သူ၏ ကျောဘက်မှနေ၍ ထိုးနှက်သွား၏။ မရဏ သည် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ရန် လှည့်လိုက်သော်လည်း အမှောင်ထုနှင့် မိုးရေများကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

တစ်စုံတစ်ခုက သူ၏ ကျောပြင်ကို ဝင်တိုက်လိုက်ရာ သူသည် လေထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ် လွင့်စင်သွားပြန်လေသည်။

သူသည် သူ၏ နာကျင်မှု စုဆောင်းချက်များထဲသို့ ကျောရိုးရှိ နာကျင်မှု အသစ်တစ်ခုပါ ထပ်တိုးလျက် ဆင်းသက်မိသွားလေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ မည်သည့်အရာကိုမျှ ထိန်းချုပ်မထားတော့ချေ။ လိမ့်ဆင်းနေသော မြေကမ္ဘာ မာဒြာ များသည် တောင်တန်း လက်သီး ကာကွယ်သူ နည်းစနစ် အဖြစ် သူ၏ ကိုယ်တွင်းသို့ လွှမ်းမိုးဝင်ရောက်လာလေသည်။ အင်အားနှင့် ကျောက်တုံးများ၏ စွမ်းအားများသည် သူ၏ လက်များထဲတွင် စုဝေးလာပြီး သူ၏ သွေးအရိပ် သည် ကြမ်းတမ်းသော အနီရောင် ပုံတူတစ်ခုအဖြစ် အပြင်သို့ ပျံထွက်သွားလေသည်။

ထိုအရာသည် ဒဏ်ရာရပြီး ပျက်စီးနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ အရိပ် သည် အချိန်တိုအတွင်း ၎င်း၏ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နိုင်ပေသည်။ ခေါင်ဖျားသော နိုင်ငံတစ်ခုမှ သန့်စင်သော မာဒြာ အသုံးပြုသည့် အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် တစ်ပါးကို ကိုင်တွယ်ရန် သေချာပေါက် လုံလောက်လှပေသည်။

မရဏ သည် သူ၏ ချိတ်ကို အရိုးများ ကျိုးပဲ့သွားနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော တောင်တန်း လက်သီး ၏ စွမ်းအားဖြင့် ပစ်ပေါက်လိုက်လေသည်။ သူ၏ သွေးအရိပ် ကလည်း သူ့ကို အတုခိုးလိုက်၏။ အီသန် သည် သူ၏ ခေါက်ထားသော ထီးကို ဓားတစ်လက်အလား ဘေးတစ်ဖက်တွင် ကိုင်ဆောင်ကာ ရောက်ရှိလာ၏။ စွမ်းအားမြှင့်တင်ထားသော ချိတ်နှစ်ခုသည် သူ့ကို ဝင်ရောက် တိုက်မိသွားလေသည်။

သွေးအရိပ်၏ အနီရောင် ချိတ်သည် ထိခိုက်မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မာဒြာ များအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေသည်။ အီသန် က ၎င်းကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် ချိတ်အစစ်မှာမူ အီသန် ၏ လက်မောင်းပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်။

ထိုအရာက ထိုလူ၏ အရိုးကို ကြေမွသွားစေပြီး နံရိုးများကို ချိုင့်ဝင်သွားစေသင့်သော်လည်း၊ အာရီလီယပ် သည် ညည်းတွားသံ တစ်ချက်သာ ပြုလုပ်ပြီး ချိတ်ကို တွန်းဖယ်လိုက်လေသည်။ သူသည် မျက်နှာမဲ့ကာ လက်မောင်းကို လှည့်လိုက်၏။

"အဲဒါက ညိုမည်းသွားလိမ့်မယ်..."

ကောင်းကင်သို့ ပြန်လည် မော့ကြည့်ရင်း သူက ပြောလိုက်သည်။

"ကဲ... ငါတို့မှာ အချိန်နည်းနည်း ရပြီထင်တယ်... ဒီမုန်တိုင်းထဲမှာ သူတို့ ငါတို့ကို သေချာ အာရုံခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ပြီးတော့ သူတို့ လိုက်မီဖို့ တစ်မိနစ် နှစ်မိနစ်လောက် အချိန်ယူရလိမ့်မယ်..."

မိုးရေများသည် အီသန် ၏ ဆံပင်များနှင့် ခြုံလွှာများကို စိုရွှဲသွားစေခဲ့သော်လည်း သူက ဂရုစိုက်ပုံ မရချေ။ သူ၏ ထီးကို စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် အနည်းငယ် လွှဲယမ်းလိုက်လေသည်။

အာရီလီယပ်သည် သက်သာရာရသွားသည့်အလား သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ကို ကြည့်မယ့် ပရိသတ် မရှိတော့ဘူး..."

မရဏသည် သူ၏ တိုက်ခိုက်သူ နည်းစနစ် ဖြစ်သော ဥက္ကာပျံ အသက်ရှူသံ ကို ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။ မြေကမ္ဘာနှင့် အင်အား မာဒြာ များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကြယ်တံခွန်တစ်ခုသည် သူ၏ လက်သီးမှနေ၍ လွင့်စင်ထွက်သွား၏။ ၎င်းမှာ သန့်စင်သော စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် လိမ့်နေသော အဝါရောင် ဘောလုံးကြီးတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။ သူ၏ သွေးအရိပ် သည်လည်း ထိုနည်းတူ တူညီသော နည်းစနစ်၏ အနီရောင် ပုံတူတစ်ခုဖြင့် ထပ်တူပြုလိုက်လေသည်။

မာဒြာ များ သူ့ကို မထိမှန်မီ တိုတောင်းသော အခိုက်အတန့်လေးတွင် အီသန် သည် သူ၏ ခြေဖျားများပေါ်တွင် ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ဘေးဘက်သို့ မြှောက်လိုက်လေသည်။ သူ၏ ကိုယ်တွင်းမှ မာဒြာ များ စီးဆင်းထွက်ပေါ်လာပြီး လေထုကို ကွေးညွှတ်သွားစေသဖြင့်၊ သူသည် ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော ပူဖောင်းတစ်ခုအတွင်း ဖုံးလွှမ်းခံထားရသည့်အလား ထင်မှတ်ရလေသည်။

၎င်းက အလုပ်ဖြစ်မည် မဟုတ်ချေ။ သူသည် မရဏ ၏ နည်းစနစ်ကို သန့်စင်သော မာဒြာ ဒိုင်းလွှားဖြင့် တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် လုံလောက်အောင် အင်အား မကြီးမားချေ။ မရဏ ၏ စွမ်းအားသည် ဆွေးမြေ့နေသော သစ်သားကို တူဖြင့် ထုလိုက်သကဲ့သို့ သူ၏ ကာကွယ်မှုကို ချေမွပစ်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဥက္ကာပျံ အသက်ရှူသံ သည် အီသန် ၏ ဒိုင်းလွှား အစွန်းကို ထိမှန်သွားလေသည်။ ထို့နောက် ရေဝဲတစ်ခုထဲမှ သစ်ရွက်တစ်ရွက်အလား ဖမ်းဆုပ်ခံလိုက်ရ၏။

မာဒြာ များသည် လည်ပတ်နေလေသည်။ အီသန် သည် ဥက္ကာပျံ အသက်ရှူသံ ကို သူ၏ မာဒြာ ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး၊ သူကိုယ်တိုင် ဟာရီကိန်း မုန်တိုင်း၏ ဗဟိုချက်တွင် ရပ်နေသည့်အလား သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် တစ်ပတ်ပြီးတစ်ပတ် လှည့်ပတ်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူသည် အုပ်စီးထားမှုကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ဥက္ကာပျံ အသက်ရှူသံ ကို မရဏ ထံသို့ ပြန်လည် လွင့်စင်သွားစေသည်။

မရဏသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နည်းစနစ်ကို တောင်တန်း လက်သီး ဖြင့် အားဖြည့်ထားသော အထက်မှ ပင့်ရိုက်ချက်ဖြင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ပြီး အဝါရောင် မာဒြာ ဘောလုံးကြီးကို လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်လေသည်။ ထိုအရာသည် သူ၏ လက်သီးပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲသွားခဲ့၏။ သူသည် ခဲပြားတစ်ခုကို ထိုးမိလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ကျိုးပဲ့သွားသော သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မာဒြာ အစအနများသည် သူ၏ မျက်နှာနှင့် လက်မောင်းများကို အပျက်အစီးများအလား ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။

သူ၏ အမြင်အာရုံ ရှင်းလင်းသွားသောအခါ သွေးအရိပ် ၏ ပုံတူကူးထားသော နည်းစနစ်သည်လည်း သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာနေပြီ ဖြစ်၏။

ဤတစ်ချက်က ပို၍ နာကျင်စေခဲ့ပြီး သူ၏ လက်ဆစ်များမှ အရေပြားကို စုတ်ပြဲသွားစေကာ သွေးများကို လေထဲသို့ ပန်းထွက်သွားစေလေသည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် သူ၏ လက်မောင်းထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး သူ၏ အရိုးများကို ကြေးစည်တစ်ခုကို ရိုက်နှက်လိုက်သကဲ့သို့ ထိုးနှက်သွား၏။ သွေး မာဒြာ သည် သက်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်များကို တိုက်ရိုက် သက်ရောက်မှု ရှိလေသည်။ ထို့ကြောင့် သွေးအရိပ် ၏ ဥက္ကာပျံ အသက်ရှူသံ ပုံတူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နည်းစနစ်ထက် သူ့ကို များစွာ ပိုမို နာကျင်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သူ၏ အသက်ရှူသံများမှာ ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြစ်လာလေသည်။ သို့သော် သူသည် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်မီးတောက် ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူ၏ ကာကွယ်သူ နည်းစနစ် ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်၏။ ဝိညာဉ်မီးတောက် ၏ ခွန်အားသည် သူ့ကိုယ်တွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး သူ၏ လက်မောင်းနှင့် လက်နက်ကို အားဖြည့်ပေးလိုက်လေသည်။

***

အပိုင်း(၃၈၈)

အီသန်သည် သန့်စင်သော မာဒြာ ဖြင့် ကြယ်ပွင့်များကို လေထုထဲတွင် ဖန်တီးနေလေသည်။ ထိုအရာများသည် လျှပ်စီးရောင်အောက်တွင် ဖန်သားငှက်များအလား တောက်ပနေကြ၏။

သို့သော် မရဏ သည် သူ၏ ချိတ်ကို ထိုအရာများကြားသို့ ရမ်းခုတ်လိုက်ရာ ဖန်တီးသူ နည်းစနစ် သည် အသက်မဝင်လာမီမှာပင် ချေမွခံလိုက်ရလေသည်။

အာရီလီယပ်သည် ထီးဖြင့် ချိတ်ကို ရိုက်ထုတ်လိုက်လေသည်။ သို့သော် သွေးအရိပ် သည် သူ၏ အနောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ ၎င်း၏ လက်မောင်းသည် ချိတ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် တောင်တန်း လက်သီး နည်းစနစ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။ ၎င်းသည် အီသန် ၏ ကျောပြင်ကို လက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထုချလိုက်၏။

သွေးအရိပ် ၏ လက်သည် ကျောက်တုံးကို ရိုက်မိသော ရေခဲတူတစ်လက်အလား အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကျိုးပဲ့သွားလေသည်။ အရိပ် သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ နာကျင်မှုသည် မရဏ ၏ ဝိညာဉ် ထဲသို့ စီးဝင်လာ၏။ အီသန် မှာမူ အနည်းငယ်မျှပင် ထိခိုက်ခြင်း မရှိဘဲ ရပ်နေလေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အီသန် မည်သို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ကို မရဏ ခံစားသိရှိနိုင်ခဲ့လေသည်။ သူသည် သန့်စင်သော မာဒြာ သံချပ်ကာ အလွှာတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအရာသည် သွေးအရိပ် ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိလောက်အောင် သိပ်သည်းလှပေသည်။ ၎င်းသည် ဓားတစ်လက်ကို ကာကွယ်ရာတွင် သူ့အတွက် အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် မည်သည့် ဝိညာဉ်ရေးရာ တိုက်ခိုက်မှုကိုမဆို ရင်ဆိုင်ရာတွင်မူ ခိုင်မာသော ကာကွယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် မရဏ သည် ထိုအရာကို ယုံကြည်ရန် အတော်လေး ခက်ခဲနေခဲ့၏။ အီသန် အနေဖြင့် ထိုသို့သော နည်းစနစ်မျိုးကို မာဒြာ များ အပြည့်အဝ စီးဆင်းစေရန် လိုအပ်မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူတွေးကြည့်နိုင်သမျှထဲတွင် အကြီးမားဆုံးသော စွမ်းအား ဖြုန်းတီးမှုများထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။ မည်သူမျှ ထိုကဲ့သို့သော ကာကွယ်မှုကို စက္ကန့်အနည်းငယ်ထက် ပို၍ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုသံချပ်ကာ ပြိုကျသွားချိန်တွင် မရဏ အတွက် နောက်ဆုံး အခွင့်အရေး ရရှိမည် ဖြစ်လေသည်။

သူ၏ သွေးအရိပ် မှာ အားနည်းနေပြီး ပြိုကွဲနေပြီ ဖြစ်၏။ ဤတိုက်ပွဲတွင် ၎င်းက သူ့ကို ထပ်မံ ကူညီနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။ နောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုကို အားဖြည့်ရန်အတွက် သူ့ ထံတွင် ဝိညာဉ်မီးတောက် တစ်မျှင်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ယခုအခါ သူတို့၏ အနောက်ဘက် အထက် ကိုက်ရာဂဏန်းအကွာတွင် ရှိနေသော တိမ်တိုက် သင်္ဘော သည် စတင် ရွေ့လျားလာလေပြီ။ အီသန် မှာမူ လက်တစ်ဖက်တွင် ထီးကို ကိုင်ဆောင်ကာ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် မိုးရေထဲ၌ ရပ်နေလေသည်။

မရဏသည် သူ၏ ကိုယ်တွင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး သွေးအရိပ် ကို သူ၏ စိတ်ဆန္ဒဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်လေသည်။ ၎င်းသည် မည်သည့်အရာ ဖြစ်လာတော့မည်ကို အာရုံခံမိပြီး ရုန်းကန်နေ၏။

ဤကဲ့သို့ ဘယ်သောအခါမျှ မလုပ်ဟု သူ ကျိန်ဆိုထားခဲ့ဖူးလေသည်။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းက သူ၏ တိုးတက်မှုကို နှစ်ပေါင်းများစွာ နောက်ကျသွားစေမည် ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် အရိပ် သည် ထိခိုက်ပျက်စီးမှုများ ရရှိထားပြီးဖြစ်ရာ ပို၍ပင် ဆိုးရွားလေသည်။ ၎င်းသည် ယခုအဆင့်အထိ ဘယ်တော့မှ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာမည် မဟုတ်တော့ချေ။

သို့သော် သူ့အနေဖြင့် အသာစီးရမှု တစ်ခု လိုအပ်နေခဲ့၏။

မရဏသည် ဝိညာဉ် ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူ၏ သွေးအရိပ် ကို ဝါးမြိုလိုက်လေသည်။ အနီရောင် ဝိညာဉ် သည် မရဏ ၏ ဝိညာဉ် ထဲသို့ စူးဝင်သွားသော အသံမဲ့ အော်ဟစ်သံ တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်၏။ ထို့နောက် အီသန် ၏ အနောက်ဘက်ရှိ ၎င်း၏ နေရာမှနေ၍ တောက်ပသော အနီရောင် အနှစ်သာရ အမှုန်အမွှားလေးများအဖြစ် စတင် ပျော်ဝင်သွားလေသည်။ လျင်မြန်သော လေပြေထဲတွင် ဖမ်းဆုပ်ခံလိုက်ရသည့်အလား၊ သွေး အနှစ်သာရများသည် မရဏ ဆီသို့ လွင့်စဉ်လာလေသည်။

စွမ်းအားများသည် သူ၏ ကိုယ်တွင်းသို့ လွှမ်းမိုးဝင်ရောက်လာပြီး၊ သူ၏ မာဒြာ ကို ဖြည့်တင်းပေးကာ၊ ဒဏ်ရာရနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ဆက်စပ်ပေးလေသည်။ သွေး မာဒြာ သည် ကျိုးပဲ့နေသော သူ၏ လက်မောင်းရှိ ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများကို ပြန်လည် ချုပ်လုပ်ပေးပြီး၊ သူ၏ ကုသမှုကို အရှိန်အဟုန် မြှင့်တင်ပေးလိုက်၏။ သူသည် စွမ်းအားများ အပြည့်ဖြင့် မတ်မတ် ရပ်နေလေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသည် အနီရောင်ဖြင့် တောက်ပနေ၏။

တစ်ချိန်က သူ၏ သွေးအရိပ် ကိန်းအောင်းခဲ့ဖူးသော သူ၏ ဝိညာဉ် ထဲတွင် ဟာလာဟင်းလင်း နေရာတစ်ခု ရှိနေခဲ့လေသည်။ သို့သော် ယခုလောလောဆယ်တွင်မူ ၎င်း၏ စွမ်းအားများက သူ့ကို အားဖြည့်ပေးထား၏။ သူ၏ အမြုတေ သည် အနီရောင် စွန်းထင်းနေပြီး ပူပြင်းစွာ လောင်ကျွမ်းနေလေသည်။

အီသန် သည် ဒေါသထွက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးဖြင့်ပင် စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။ မရဏ သည် သူ၏ ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်မှုကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ သူက လက်မတစ်ဝက်မျှပင် လှုပ်ရှားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

၎င်းမှာ သူ၏ နောက်ဆုံး အမှားပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မရဏ သည် ခြေတစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး၊ အုပ်ချုပ်သူ နည်းစနစ် တစ်ခုကို စုစည်းကာ အောက်ဘက်သို့ စွမ်းအင်လှည့်ပတ်လိုက်လေသည်။ သူသည် မြေကြီးကို ဆောင့်နင်းလိုက်ရာ ရွှံ့များ သူ၏ ခြေကျင်းဝတ်ပေါ်သို့ စင်ထွက်သွားပြီး၊ မာဒြာ စွမ်းအင်လှိုင်းကို မြေကြီးထဲသို့ ပို့လွှတ်လိုက်၏။

ရွှေရောင် မြေကမ္ဘာ အော်ရာ သည် သူ၏ ခေါ်ဆိုမှုကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် သူ၏ အောက်ဘက်မှ တောက်ပထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ကျောက်သား လက်ချောင်းများသည် မြေကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကြ၏။ တစ်ခုစီတိုင်းမှာ လူတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားခန့် ရှိလေသည်။ ၎င်းတို့သည် အီသန် ၏ ပတ်လည်တွင် ပိတ်ဆို့လာပြီး သူ့ကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားကြလေသည်။ သူသည် ထိုအရာများကို ရှောင်ရှားရန် ကိုယ်ကို လိမ်လိုက်၏။ ကျောက်တိုင်အသစ်များ ရွှံ့များကို ဖောက်ထွက်လာပြီး သူ၏ ခါးကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားချိန်တွင် သူသည် ခုန်ပျံကာ လှည့်ပတ်နေလေသည်။

အာရုံ ပြောင်းသွားသည်နှင့် အီသန် ၏ ပတ်လည်ရှိ သံချပ်ကာများ မှေးမှိန်သွားသည်ကို မရဏ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ယခုအခါ သွေးနီလ အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် သည် သူ၏ အခွင့်အရေးကို အရယူလိုက်ပြီ ဖြစ်၏။ သူ၏ လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို လက်မအနည်းငယ်ခန့် ခွာထားပြီးနောက် နောက်ဆုံး ဥက္ကာပျံ အသက်ရှူသံ တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။ သွေး၏ အနီရောင် ရောစပ်နေသော အဝါရောင် မြေကမ္ဘာ မာဒြာ အတုံးအခဲ တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းလာ၏။ ထို့နောက် သူ၏ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်မီးတောက် တစ်မျှင်ကို ၎င်းထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်လေသည်။ အရောင်ကင်းမဲ့သော မီးတောက်သည် စိမ့်ဝင်သွားပြီး အားဖြည့်ပေးလိုက်ရာ၊ နည်းစနစ်သည် ပိုမို တောက်ပလာပြီး ပို၍ ခိုင်မာလာလေသည်။ ၎င်းသည် ဖန်တီးသူ နည်းစနစ် တစ်ခုနီးပါး သိပ်သည်းလာသော်လည်း စွမ်းအားများဖြင့် ဒေါသတကြီး လောင်ကျွမ်းနေ၏။

သူ၏ ကျန်ရှိနေသော မာဒြာ များနှင့်၊ သူ၏ ကျိုးပဲ့နေသော သွေးအရိပ် ၏ အကြွင်းအကျန်များ အားလုံးသည် ဤနည်းစနစ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။ စွမ်းအင် ဘောလုံးကြီးသည် အနီနှင့် ရွှေရောင် တောက်ပနေပြီး၊ မုန်တိုင်းထန်သော ည၏ အရိပ်များကို လင်းထိန်သွားစေလေသည်။ ၎င်းသည် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နေသဖြင့် ရွှံ့နှင့် မိုးရေများသည် သူ၏ အနီးမှ လွင့်စဉ်သွားကြ၏။ အဆင့်နိမ့် ရွှေအဆင့် တစ်ယောက်ကိုမူ ဝိညာဉ် ဖိအား တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် သေဆုံးသွားစေနိုင်လောက်ပေသည်။

အီသန်သည် ခုန်ကာ မရဏ ၏ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေသော အုပ်ချုပ်သူ နည်းစနစ် ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်လေသည်။ ကျောက်တိုင်သည် သူ၏ ဝတ်ရုံစွန်းကို ပွတ်တိုက်သွားသော်လည်း သူ့ကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ယခုအခါ အာရီလီယပ် သည် လေထဲတွင် ရောက်ရှိနေလေပြီ။

ဝိညာဉ် ခွန်အားများထဲမှ နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်နေသော အကြွင်းအကျန်များဖြင့် မရဏ သည် ဥက္ကာပျံ အသက်ရှူသံ ကို ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

၎င်းသည် အရုဏ်ဦးအလား တောက်ပသော အနီနှင့် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများကို ချန်ရစ်ကာ ညအမှောင်ထုထဲတွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွား၏။ လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ရွေ့လျားသွားပြီး ၎င်း ဖြတ်သန်းသွားသော စွမ်းအားအဟုန်က အောက်ဘက်ရှိ မြေပြင်တွင် မျဉ်းကြောင်းတစ်ကြောင်းအဖြစ် ဆုတ်ဖြဲသွားလေသည်။

ထိုနည်းစနစ်သည် လက်မအနည်းငယ်ခန့်သာ ကွာဝေးတော့သည့် အချိန်တွင် အီသန် သည် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်လေသည်။

မရဏသည် မည်သို့ ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို ပန်းချီကားတစ်ချပ်အလား ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ မီးခိုးရောင်ဖျော့ဖျော့ ဝိညာဉ်မီးတောက်သည် အီသန် ၏ လက်ဝါးထဲတွင် တစ်ခဏမျှ လည်ပတ်နေပြီး၊ နည်းစနစ်တစ်ခုအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားကာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ သန့်စင်သော မာဒြာ များ စုဝေးလာပြီး ဝိညာဉ်မီးတောက် ဖြင့် သိပ်သည်းကာ အားဖြည့်ပေးလိုက်သဖြင့် အပြာနှင့် အဖြူရောင် တောက်ပလာလေသည်။ ၎င်းသည် အီသန် ၏ လက်ရှေ့ရှိ အမှတ်တစ်ခုတည်းသို့ စုစည်းသွားပြီးနောက်၊ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းစာ အထူရှိသော အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

သန့်စင်သော မာဒြာတန်းသည် သူ၏ ဥက္ကာပျံ အသက်ရှူသံ ကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး၊ မည်သည့် ခုခံမှုမျှမရှိဘဲ ထိုးဖောက်သွားလေသည်။

မရဏ၏ နည်းစနစ်သည် ပူဖောင်းတစ်ခုအလား ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။ ထိုအရာက အီသန် ကို ဟန်ချက်ပျက်သွားစေပြီး မြေကြီးတွင် မီးတောင်ဝတစ်ခုကဲ့သို့ ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားစေလောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားလှိုင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် ၎င်းသည် အီသန်ကို တိုက်ရိုက် မထိမှန်ခဲ့ချေ။ အီသန် သည် လေထဲတွင် တစ်ပတ် လည်သွားသော်လည်း၊ ပခုံးပေါ်တွင် ထီးကို တင်ထားလျက် ခြေနှစ်ဖက်ဖြင့် ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့လေသည်။

အစပိုင်းတွင် မရဏ သည် သူ၏ ဝိညာဉ် အတွင်းမှ စူးရှသော နာကျင်မှုမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတစ်ခုဟု ထင်မှတ်ခဲ့မိ၏။ တိုက်ဆိုင်စွာဖြင့် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်မိသောအခါမှသာ သန့်စင်သော မာဒြာ တန်းတစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

၎င်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မည်သို့မျှ မဖြစ်စေခဲ့သော်လည်း သူ၏ အမြုတေ မှာမူ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားခဲ့လေပြီ။ အေးစက်သော နာကျင်မှုတစ်ခုက စူးရှစွာ စတင်လာပြီး ပို၍သာ ဆိုးရွားလာကာ သူ၏ ဝိညာဉ် တစ်လျှောက် ပြန့်နှံ့သွားလေသည်။ သူ၏ အုပ်ချုပ်သူ နည်းစနစ် သည် ယိမ်းယိုင်ကာ ကျရှုံးသွားပြီး၊ ကျောက်သား လက်ချောင်းများသည် မြေကြီးပေါ်သို့ ပြိုကျသွားလေတော့သည်။

သူသည် သူ၏ မာဒြာ ကို စွမ်းအင်လှည့်ပတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း မည်သည့်အရာမျှ ဖြစ်မလာခဲ့ချေ။ လေကို လက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားနေရသကဲ့သို့ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်နေလေသည်။

အီသန်၏ ထီးသည် သူ၏ မေးစေ့အောက်သို့ ဝင်တိုက်သွားပြီး သူ၏ အမြင်အာရုံများ မှေးမှိန်သွားလေတော့သည်။

ခဏအကြာတွင် သူသည် ရွှံ့ဗွက်ထဲ၌ ပက်လက်လန်ကာ လဲကျနေပြီး မိုးရေများကို မော့ကြည့်နေမိလေသည်။ အီသန် အာရီလီယပ်သည် ထီးကို ဖွင့်ကာ ပခုံးပေါ်တွင် ကိုင်ထားလျက် သူ့ကို ငုံ့ကြည့်နေ၏။

စွမ်းအားများသည် အီသန် ထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်သို့ တိုင်လုံးကြီးတစ်ခုအလား ထိုးတက်သွားလေသည်။ အပြင်ပန်းအားဖြင့် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေရုံမှလွဲ၍ မည်သည့်အရာမျှ မလုပ်နေသော်လည်း၊ သူသည် မိုင်ပေါင်းများစွာ ပတ်လည်ရှိ မြေပြင်ကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှသော နည်းစနစ်တစ်ခုကို စုစည်းနေခြင်း ဖြစ်၏။ လူတစ်ယောက်တည်းက ဤမျှလောက် များပြားလှသော မာဒြာ များကို မည်သို့ ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ပါသနည်း။

မရဏသည် သူ၏ ကောင်းမွန်နေသေးသော မျက်လုံးတစ်ဖက်ဖြင့် အာရီလီယပ် ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာ... ဒီနေရာမှာ... အဆုံးမသတ်ဘူး..."

အီသန်၏ အပြုံးသည် နူးညံ့သွားလေသည်။

"အရာအားလုံးက အဆုံးသတ်ရတာပါပဲ... ကိုယ့်လူ"

သူ့ထံမှ ထိုးတက်နေသော စွမ်းအားများသည် တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျသွားပြီး၊ အီသန် ၏ ခေါင်းအထက် အဝေးရှိ ကောင်းကင်ယံတွင် သန့်စင်သော မာဒြာ အတုံးအခဲကြီး တစ်ခုကို လွင့်မျောလျက် ချန်ရစ်ထားခဲ့လေသည်။ သူသည် မရဏ ကို ငုံ့ကြည့်ကာ လက်ညှိုးထိုးလိုက်၏။

ကောင်းကင်ရှိ မုန်တိုင်းတိမ်တိုက် တစ်ခုအလား ကြီးမားကျယ်ဝန်းသော သန့်စင်သော မာဒြာ များသည် အမှတ်တစ်ခုတည်းသို့ စုဝေးသွားကြလေသည်။ ၎င်းသည် အလွန် သိပ်သည်းလှသဖြင့် အရောင်ကင်းမဲ့မနေတော့ဘဲ အသစ်မွေးဖွားလာသော ကြယ်တစ်ပွင့်ကဲ့သို့ အပြာနှင့် အဖြူရောင်အဖြစ် မြင်တွေ့နေရလေသည်။

မရဏ သည် ထိုအရာကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်ကာ ၎င်း၏ အလှတရားကို ခံစားနေမိ၏။ ထို့နောက် သူ မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်လေသည်။

တရားစီရင်ခြင်း ကောင်းကင် ဓားတစ်လက်အလား၊ မာဒြာ များသည် သူ့ထံသို့ ထိုးဆင်းလာပြီး သူ၏ ဝိညာဉ် ကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေတော့သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ သူ မည်သည့်အရာကိုမျှ မသိရှိတော့ချေ။

***