နယ်စပ်သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် ဝင်ရောက်ခြင်း

“အဘိုး က အဆင့် တက်လှမ်း သွားပြီလား...”

ဤ သတင်းကို ကြားလိုက် ရသော အခါ လီယွမ် သည် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာ ပျော်ရွှင် သွားရတော့၏။

ကူအိမ်တော် မှ ထုတ်လုပ် ပေးသော ဝိညာဉ် ပစ္စည်း ဖြစ်သည့် သွေးနတ် မျက်ရည် က အရေးပါသော အချိန် တွင် သူ၏ အဘိုးကို အမှန်တကယ် ပင် ကူညီ ပေးနိုင်ခဲ့ပြီး သက်တမ်း ကုန်ဆုံး လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သော ချီလင် ဘုရင် ကို ပိုမို မြင့်မား သော အဆင့် သို့ တက်လှမ်း နိုင်ရန် ကူညီ ပေးနိုင်ခဲ့ လိမ့်မည် ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့် ထားခဲ့ပါချေ။

ယခု လက်ရှိ အခြေအနေ အရ အဘိုး၏ အဆင့် တက်လှမ်း နိုင်မှု သည် လီယွမ် အတွက် အလွန် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍ မှ ပါဝင်နေ၏။

ရက် အနည်းငယ် ထပ်မံ ကုန်လွန် သွားခဲ့ပြန်သည်။

ချီလင် ဘုရင် အန်းထိုယွမ် သည် အဆင့် ကိုး နယ်ပယ် သို့ ဝင်ရောက် သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ချီလင် နတ်ဘုရား ၏ ကောင်းချီး များ အတွက် ကျေးဇူး တင်သောအားဖြင့် ယဇ်ပူဇော်ရန် မြောက်ပိုင်း ရေခဲပြင် မျိုးနွယ်စု သို့ မဖြစ်မနေ ပြန်သွား ရမည် ဖြစ်ကြောင်း နယ်စပ် မှ သတင်း များ ထွက်ပေါ်လာပြန်တော့၏။

အန်းထိုယွမ် သည် အလယ်ပိုင်း လွင်ပြင် မှ အင်အားကြီး မိသားစု ကြီးများ၊ ညဇီးကွက်ဘုရင်၊ ညဇီးကွက် အစောင့်တပ် ၏ မြောက်ပိုင်း တပ်မှူး၊ မြောက်ပိုင်း တောရိုင်း စစ်သူကြီး နှင့် မြောက်ပိုင်း မှ အင်အားကြီး မိသားစု ကြီးများ ထံသို့ ယဇ်ပူဇော် ပွဲ အခမ်းအနား သို့ တက်ရောက် ရန် ဖိတ်စာ များ ပေးပို့လိုက်သည်။

မြောက်ပိုင်း ရေခဲပြင် မျိုးနွယ်စု များသည် ဤမျှလောက် ကြီးကျယ် ခမ်းနား သော အနေအထား မျိုး မရှိကြ သော်ငြားလည်း သူတို့၏ အဆင့်အတန်း ကို မြင့်မား စေသော ဂုဏ်ပုဒ် နှစ်ခု ကို ပိုင်ဆိုင် ထားကြ၏။

ပထမ အချက် အနေဖြင့် အန်းထိုယွမ် သည် အဆင့် ကိုး နယ်ပယ် သို့ အသစ် တက်လှမ်း နိုင်ခဲ့သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ဒုတိယ အချက် မှာ အန်း မိသားစု သည် ဧကရာဇ် ၏ ဆွေမျိုး များ ဖြစ်ကြလေ၏။

အင်အားစု အားလုံး သည် ဖိတ်ကြား ချက်ကို လက်ခံ ကာ တက်ရောက် ခဲ့ကြပြီး ညဇီးကွက်ဘုရင် ကိုယ်တိုင် ပင်လျှင် ဂုဏ်ပြု လက်ဆောင် များကို သွားရောက် ပေးအပ် ခဲ့သည်။

ဤ သတင်း အချက်အလက် များကို ဆက်တိုက် မြင်တွေ့လိုက်ရသော အခါ လီယွမ် သည် သူ၏ အဘိုး အစစ် က သူ့အတွက် လမ်းခင်း ပေးနေခြင်း ဖြစ်မည် ဟု သံသယ ဝင်သွား မိတော့၏။ အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် အဘိုး သည် 'ချီလင်' ၏ အစစ်အမှန် ကို သိရှိ ထားသောကြောင့် ပင်။

ထို့အပြင် သူ၏ အဘိုး သည် သွေးနတ် မျက်ရည် ကို ရရှိခဲ့သည်မှာ တစ်နှစ် ကျော် ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

အကယ်၍ အဆင့် တက်လှမ်း ခြင်း သက်သက် သာ ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ အစောကြီး ကတည်းက ပြီးမြောက်နေသင့်ပြီ မဟုတ်လား။

ဤ အချိန် တွင် ဤ သတင်းကို ကြေညာလိုက်ခြင်း သည် သူ့ အနေဖြင့် ညဇီးကွက်ဘုရင် ကို ထိန်းချုပ် ရန် ကူညီ ပေးလိုသော ရည်ရွယ်ချက် ဖြင့် ပြုလုပ် ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရန် ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန် များပြား လှ၏။

အမြင့်ဆုံး သော နယ်ပယ် သို့ လီယွမ် ပိုမို နီးကပ်လာသည် နှင့် အမျှ သူ သည် ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက် ရန် အချိန် အနည်းငယ် လိုအပ် ပြီး အဆင့် ရှစ် နှင့် အဆင့် ကိုး ကြားရှိ အရေးပါသော အဆင့် ကို ကျော်ဖြတ် ရန် လိုအပ် ၏။

သမိုင်း တစ်လျှောက် တွင် မြောက်များစွာသော ပါရမီရှင် များစွာ မှာ ဤနေရာ တွင်ပင် ရပ်တန့် သွားခဲ့ကြသည်လေ။

ခေတ် တိုင်း ခေတ် တိုင်း တွင် ဤ နယ်ပယ် သည် ဖရိုဖရဲ တိုက်ပွဲ ကြီး တစ်ခု အဖြစ် အမြဲ‌တစေ တည်ရှိနေခဲ့ပြီး ပါရမီရှင် များနှင့် လူကြီး မျိုးဆက် များ က ဩဇာ အာဏာ အတွက် အချင်းချင်း ယှဉ်ပြိုင်လေသည်။ အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်သော ရုပ်ကြွင်း ကြီးများ ပင်လျှင်နောက်တစ်ကြိမ် ယှဉ်ပြိုင် နိုင်ရန် အတွက် ဘဝ အသစ် တစ်ခု ကို ရှာဖွေနေကြ၏။

“နှစ်တွေ အကြာကြီး အချိန်ယူ ပြီး တဖြည်းဖြည်း ချင်း စုဆောင်း တဲ့ နည်းလမ်း နဲ့ အဆင့် ကိုး နယ်ပယ် ကို ရောက်ဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင် တော့ဘူး... အချိန် တိုတောင်း သွားအောင် လုံးဝ အသစ်စက်စက် ထူးခြားကူ တစ်ကောင် ကို ငါ မဖြစ်မနေ သန့်စင် ရမယ်”

“ဒါ့အတွက် လုံလောက် တဲ့ မူလ ပစ္စည်း တွေ လိုအပ် ပြီး နတ်ဆိုး တွေ နဲ့ တိုက်ခိုက် ရမယ့် စစ်မြေပြင် ကတော့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး ပဲ”

လီယွမ် သည် ယေဘုယျ အခြေအနေ ကို မထိခိုက် စေဘဲ တည်ငြိမ်စွာ သာ ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက် အောင် လုပ်ဆောင် နိုင်သည်။

ရာခိုင်နှုန်း ကိုးဆယ့်ကိုး သတိကြီး ပြီး ရှေးရိုးဆန် သော ချဉ်းကပ် မှု မှနေ၍ သူ သည် ရာခိုင်နှုန်း ကိုးဆယ့်ရှစ် အစွန်းရောက် သော ချဉ်းကပ် မှု ကို ပြောင်းလဲ ကျင့်သုံးလာခဲ့ချေပြီ။

ဓားနတ်သမီး မှ လွဲ၍ လက်ရှိ တွင် သူ့ ထံ၌ ထူးခြားကူ အဖြစ်သို့ ဆင့်ကဲ မပြောင်းလဲ ရသေးသော သက်စောင့်ကူ နှစ်ကောင် ရှိနေ၏။ ၎င်းတို့မှာ သူ၏ တတိယမြောက် ကံကြမ္မာ သက်စောင့်ကူ ဖြစ်သော ရှောင်ချိုက် နှင့် သတ္တမမြောက် ကံကြမ္မာ သက်စောင့်ကူ ဖြစ်သော ရှစ်ခွင်လွှမ်း ကံကြမ္မာကူ (ရွှေရောင် ရတနာ ) တို့ ဖြစ်ကြ၏။

လီယွမ် သည် ရှောင်ချိုက် ကို အရင်ဆုံး ဆင့်ကဲ ပြောင်းလဲ အောင် ကူညီ ပေးရန် ပိုမို လိုလားနေမိသည်။

သူ့ အတွက် ရွှေရောင် ရတနာ သည် လောလောဆယ် တွင် အသုံးဝင် မှု သိပ် မရှိလှဘဲ သက်သက် အဆောင် လက်ဖွဲ့ လေး တစ်ခု မျှ သာ ဖြစ်နေသောကြောင့် ပင်။

...

နယ်စပ် ဒေသ တွင်ကား။

စစ်ပွဲ ကြီး က ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေဆဲ ပင်။

တာ့ယန် အင်ပါယာ နှင့် နတ်ဆိုး နယ်မြေ တို့သည် အနောက်တောင် ပိုင်း ရှိ ရှည်လျားသော နယ်စပ် တစ်လျှောက် တွင် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

အချိန် အတော် ကြာမြင့် စွာ ဖြစ်ပွားနေခဲ့သော စစ်ပွဲ ကြီး ကြောင့် စစ်တပ် နှစ်ခု စလုံး မှာ အလွန်အမင်း မောပန်း နွမ်းနယ်နေကြပြီ ဖြစ်သဖြင့် အကြီးစား စစ်ပွဲ ကြီးများ စတင် နိုင်ချေ နည်းပါး သွားသော်ငြားလည်း အသေးစား ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင် မှုများ ကမူ ပိုမို မကြာခဏ ဖြစ်ပေါ်လာနေတော့၏။

တောင်ပိုင်း ရှင်းကျန်း နယ်စပ် ရှိ မြို့ငယ်လေး တစ်မြို့ တွင် ဖြစ်သည်။

မုရုံစု နှင့် သူ၏ လက်အောက် ငယ်သား အိုးရန်ရှန်း တို့သည် အရက် သောက်ရင်း ရယ် ကာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြ၏။ သူတို့ နှစ်ဦးမှာ ကျန်းဟူ ၏ 'နတ်ဆိုး နှိမ် မဟာမိတ် အဖွဲ့' နှင့် နန်းတွင်း တို့ ကြားမှ ဆက်ဆံရေး ကို အဆက်မပြတ် ယိုယွင်းလာစေရန် တိတ်တဆိတ် ကြံစည်နေကြ၏။

“သခင်လေး... ညဇီးကွက်ဘုရင် က မြောက်ပိုင်း ဒေသ ဆီကို သွားလိုက်တာ ကျွန်တော် တို့ အတွက် အခွင့်အရေး တစ်ခု ပဲ”

အိုးရန်ရှန်း ၏ မျက်လုံး များက ထက်မြက်နေတော့၏။

“ရှောင်လျဲ့ ကို ပုန်ကန် ဖို့ အတင်းအကြပ် ဖိအားပေး ပြီးတော့... အဲဒီ အရှိန်အဟုန် ကို အသုံးချ ပြီး ရှောင်ချင်အာ ကို ချုံခို တိုက်ခိုက် သတ်ဖြတ်လိုက်ဖို့ ဒီ အခွင့်အရေး ကို ဘာလို့ အသုံး မချ ရမှာလဲ... တောင်ပိုင်း နယ်စပ် စစ်ဆေးရေးမှူး သေသွား တာနဲ့ တောင်ပိုင်း နယ်စပ် ရှေ့တန်း စစ်မျက်နှာပြင် က သေချာပေါက် ပြိုကျ သွားလိမ့်မယ်”

“မလောပါနဲ့”

မုရုံစု က ခေါင်းခါ ယမ်းလိုက်သည်။

“ရှောင်လျဲ့ က အရမ်းကို အရေးကြီး တဲ့ နယ်ရုပ် တစ်ရုပ် ဖြစ်ပေမဲ့ သူ့ကို စတေး ရမယ့် အချိန် မရောက် သေးဘူး... ဒီ သခင်လေး က သူ့ကို အသုံးပြု ပြီး တာ့ယန် အင်ပါယာ ကြီး တစ်ခုလုံး ကို ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ပစ်မယ်”

အိုးရန်ရှန်း မှာ နားမလည် နိုင်အောင် ဖြစ်သွား ရ၏။

“သခင်လေး ရဲ့ ဆိုလိုရင်း က ဘာများလဲ”

မုရုံစု ကနောက်ပြောင် သည့် လေသံ ဖြင့်

“မင်း သတိမထား မိဘူးလား... ညဇီးကွက်ဘုရင် က နယ်စား ဘုရင် တွေကို ဖယ်ရှား ပြီး ဧကရာဇ် ရဲ့ အာဏာ ကြီးစိုး မှု ကို အဆုံးသတ် အောင် လုပ်ဖို့ ကံကြမ္မာ ပါလာတဲ့ သူပဲ... ဘယ်သူ မှ အဲဒါကို ရှောင်လွှဲ လို့ မရဘူး”

“ကန်လန် ဘုရင် ရှောင်လျဲ့ လည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ဘူး လေ”

“ပြီးတော့ ရှောင်လျဲ့ ရဲ့ စရိုက် ကိုလည်း မင်း သိပါတယ်... သူ့ရဲ့ သံချပ်ကာ တွေကို ကိုယ့် သဘောဆန္ဒ အလျောက် ချွတ်ချ ပြီးတော့ တာ့ယန် အတွက် ခွေး တစ်ကောင် ဖြစ်ဖို့ အခြားနေရာ တစ်ခု ကို နာခံမှု ရှိရှိ နဲ့ ပြောင်းရွှေ့ သွားမယ့်... ယင်း ဘုရင် ဖုန်းလီ လို လူမျိုး မဟုတ်ဘူး လေ”

“သူ က ပုန်ကန် ဖို့ ကံကြမ္မာ ပါလာတဲ့ သူပဲ... သူ က သေဖို့ ကံကြမ္မာ ပါလာတဲ့ သူပဲ”

“ဒါကြောင့်... ငါတို့က ဒီ နယ်ရုပ် လေးကို အရေးအကြီးဆုံး အကွက် ရွှေ့ဖို့ အတွက် သိမ်းထား ရမယ်... စစ်သူကြီး ပိုင်ချန် ၊ ဟန် ဘုရင် နဲ့ ချန် ဘုရင် တို့ ဆီမှာ ကျန်ရှိနေသေးတဲ့နောက်ဆုံး တိုက်ခိုက် ချင်စိတ် လေးကို မီးမွှေး ပေးပြီး သူတို့ကို ညဇီးကွက်ဘုရင် နဲ့ လုံးဝ အဆက်အသွယ် ဖြတ်သွားအောင် လုပ်ပစ် ရမယ်”

“ဒါမှသာ ငါတို့က အဲဒီ ကနေ အကျိုး အမြတ် ရနိုင်မှာ”

မုရုံစု သည် အရာအားလုံး ကို အသေးစိတ် စီစဉ် ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။

ညဇီးကွက်ဘုရင် နှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင် ရန် သူ့ အတွက် လုံးဝ အခွင့်အရေး မရှိပါချေ။ အနိုင်ရ ရန် အခွင့်အရေး အနည်းငယ် မျှ ရှိစေရန် အတွက် သူ သည် ညဇီးကွက်ဘုရင် နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသော အင်အားစု အားလုံး ကို မဖြစ်မနေ အသုံးပြု ရလေမည်။

အိုးရန်ရှန်း က ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး

“သခင်လေး ရဲ့ ဉာဏ်ပညာ နဲ့ မဟာဗျူဟာ တွေက ကျွန်တော် နားလည် နိုင်တဲ့ အဆင့် ထက် အများကြီး ကျော်လွန်နေပါတယ်” ဟု ပြောလိုက် ၏။

“မင်း နားမလည် တာ မင်း အပြစ် မဟုတ်ပါဘူး”

မုရုံစု သည် သူ၏ ယပ်တောင် ကို ဖြန့်လိုက် ပြီး တိုးညင်းစွာ သက်ပြင်း ချလိုက် သည်။

“ဒါက အုပ်ချုပ် သူတွေ ရဲ့ ပညာရပ် ပဲ လေ... သာမန် လူတွေ က ဘယ်လို လုပ် နားလည် နိုင်ပါ့မလဲ”

“သခင်လေး ရဲ့ ဦးဆောင် မှု အောက်မှာ ကျန်း အင်ပါယာ ကြီး သေချာပေါက် ပြန်လည် ထွန်းလင်းလာမှာပါ”

အိုးရန်ရှန်း က မြှောက်ပင့် သည့် လေသံ ဖြင့် ပြောလိုက်တော့၏။

မုရုံစု က ရယ်လိုက်ပြီး မေးလိုက် သည်။

“ဟို လီယွမ် ဆိုတဲ့ ကောင် အကြောင်း သတင်း အချက်အလက် တစ်ခုခု ရသေးလား”

“မရသေး ပါဘူး”

အိုးရန်ရှန်း က ခေါင်းခါ ယမ်းလိုက်၏။

“ကင်းထောက် တွေရဲ့ အစီရင်ခံ စာ တွေ အရ... သူ က အမှတ် (၁၂) ဂူစံအိမ် ထဲမှာ ပဲ အမြဲတမ်းနေနေ ပြီး အပြင် ကို တစ်ခါမှ ထွက်မလာ ဘူး လို့ သိရပါတယ်”

“ကျွန်တော် ထင်တာ ကတော့ သူ က ချီလင် နဲ့ တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်ပြီး လျှို့ဝှက် နည်းစနစ် တစ်ခု ကို အသုံးပြု ကာ အသွင်အပြင် ကို ပြောင်းလဲ ထားတာ ဖြစ်နိုင်ချေ အရမ်း များပါတယ်”

“မကြာသေးခင် က နဝမကူ နန်းတော် ဘက်က သတင်း ထွက်လာ တာကတော့... ချီလင် က တောင်ပေါ်ကနေနောက်တစ်ကြိမ် ဆင်းလာပြီး နတ်ဆိုး ကိုးပါး နဲ့ တိုက်ခိုက် မယ် တဲ့... ကျွန်တော်တို့ ဒီ အခွင့်အရေး ကို အသုံးချ ပြီးတော့...”

အိုးရန်ရှန်း ၏ မျက်နှာ အမူအရာ မှာ ရက်စက် ကြမ်းကြုတ် သွားပြီး သူ၏ လက်ဖဝါး ကို ဓား တစ်လက် အလား အသုံးပြု ကာ သူ၏ လည်ပင်း ရှေ့တွင် လည်လှီး သည့် ဟန်ပန် ပြုလုပ် ပြလိုက် ၏။

“အဲဒါ ကောင်းတဲ့ အကြံဉာဏ် ပဲ”

မုရုံစု က တဟင်းဟင်း ရယ်လိုက်၏။

“အကယ်၍ ချီလင် လည်း နတ်ဆိုး ကိုးပါး ရဲ့ လက်ချက် နဲ့ သေဆုံး သွားခဲ့မယ် ဆိုရင် တာ့ယန် ရဲ့ စစ်သည် တွေရဲ့ စိတ်ဓာတ် က အနိမ့်ဆုံး အထိ ကျဆင်း သွားမှာ သေချာတယ်... အဲဒီ အခါကျရင် လူကြီး မျိုးဆက် တွေလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေ ရတဲ့ အထိ ဖိအား တွေ ရလာလိမ့်မယ်”

“သွားပြီး သေချာ စောင့်ကြည့်နေစမ်း”

“ချီလင် က နယ်စပ် မှာ ပေါ်လာတယ် ဆိုတဲ့ သတင်း တစ်ခုခု ရတာနဲ့ တပြိုင်နက်... နတ်ဆိုး နယ်မြေ ကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြား ပြီး ကြိုတင် ချုံခို တိုက်ခိုက် ဖို့ ပြင်ဆင် ခိုင်းလိုက်”

...

လေပြင်း များ တိုက်ခတ်နေလေသည်။

ယခု တစ်ကြိမ် တွင် လီယွမ် သည် လူသိ ရှင်ကြား ကြီးကျယ် ခမ်းနား စွာ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိပါချေ။

သူ တို့ သည် နယ်စပ် ရှိ မြို့ငယ်လေး ထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြပြီး ချီယန် ပင်လျှင် ရုပ်ဖျက် ကာ အစောင့် တစ်ယောက် အဖြစ် နောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

သူ သည် အလျင်စလို မလှုပ်ရှားသော်ငြားလည်း နတ်ဆိုး နယ်မြေ မှ မိစ္ဆာ အိုကြီး များကို တော့ သတိထား ရလေမည်။ ထို ကောက်ကျစ် စဉ်းလဲ သော မိစ္ဆာ အိုကြီး များ၏ နှလုံးသား များမှာ မည်မျှလောက် ညစ်ပတ်နေကြောင်း ကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိ ထားသောကြောင့်ပင်။

လီယွမ် သည် လက်ဖက်ရည် ဆိုင်လေး အတွင်း ထိုင်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ မျက်မှောင် ကုတ်ကာ မျက်လုံး များကို မှိတ်လျက် ခေါင်းခါ ယမ်းနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ တွင်မူ တွေဝေ ငေးမောနေသည်။

“မင်း ဘာဖြစ်နေ တာလဲ” ချီယန် က တိုးညင်း သော အသံ ဖြင့် မေးလိုက်၏။

“တားမြစ်နယ်မြေ ထဲက အသက်ရှင်ခြင်း နဲ့ သေဆုံးခြင်း စာချုပ် ကြောင့် ထိခိုက် သွားတာများလား”

“ဟုတ်ပါတယ်”

လီယွမ် က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“အဲဒီ တုန်းက အခြေအနေ က အရမ်းကို အရေးပေါ်နေတော့... ကျွန်တော် ကူအိမ်တော် ရဲ့ ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ် ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး သွေးမြစ်ကြီး ရဲ့ အများစု ကို စုပ်ယူလိုက်မိတယ်... အခုတော့ မကြာခဏ ဆိုသလို စိတ်တွေ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်လာတတ်တယ်”

“မင်း က တကယ့်ကို သတ္တိ ကောင်းလွန်း တယ်”

ချီယန် မှာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့် သွားရတော့၏။

“အဲဒါ က အဆင့် ကိုး ပြီးပြည့်စုံခြင်း နယ်ပယ် က ပညာရှင် ကြီး ဖန်တီး ထားတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကူလှည့်ကွက် ကြီးလေ... ငါတောင် ကြောက်မိတယ်”

“အဆင်ပြေ ပါတယ်”

လီယွမ် က ခပ်ယဲ့ယဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။

“နတ်ဆိုး တချို့ လောက် ကို သတ်ပစ်လိုက်ရင် လုံလောက် သွားမှာပါ... နတ်ဆိုး ကိုးပါး ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ကျန်းလင်း က အနီးအနား မှာ တပ်စွဲ ထားတယ် ဆိုတာ သေချာ ရဲ့လား”

“သူတို့ ဒီမှာ ရှိနေလောက် ပါတယ်”

ချီယန် က ဆက်ပြောလိုက်၏။

“မင်း တကယ်ပဲ အစွမ်းအထက်ဆုံး လူ နဲ့ အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက် ချင်တာ သေချာ လို့လား... ကျန်းလင်း က ရိုးရှင်း တဲ့ လူ မဟုတ်ဘူး... သူက အချိန် တိုတိုလေး အတွင်းမှာ တောင် အဋ္ဌမ ကူ နန်းတော် သခင် ဖုန်းရှား ကို ယှဉ်နိုင် လောက်တဲ့ စွမ်းအား ရှိတယ်”

“အဲဒါ က ကျွန်တော့် ရဲ့ အကြိုက် နဲ့ ပိုပြီး ကိုက်ညီ တယ်”

ဘာကြောင့် ကျန်းလင်း ကို ရွေးချယ် ရသနည်း။

အကြောင်းရင်း မှာ ရိုးရှင်း လှ၏။ အနီရင့်ရောင် အကြေးခွံ များသည် အမှောင် နဂါး မျိုးနွယ်စု မှလာခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ ထံမှ ထုတ်ယူ ရရှိသော မူလ ပစ္စည်း များသည် ရှောင်ချိုက် နှင့် ပိုမိုလိုက်ဖက် ညီသောကြောင့် ပင်။

“မင်း ဒီ ကောင်စုတ်လေး...”

ချီယန် က ပြုံးလျက် ခေါင်းခါ ယမ်းလိုက်သည်။

အခြား သူများသည် နတ်ဆိုး များကို သတ်ဖြတ် ပြီး ကုသိုလ် များ ရယူ ကာ နာမည် တစ်ခု ဖန်တီး ရန် အတွက် အသက်ရှင်ခြင်း နှင့် သေဆုံးခြင်း ကို ပင် လျစ်လျူရှု ထားကြသည်လေ။

လီယွမ် ကတော့ ဤနေရာ တွင် မူလ ပစ္စည်း များ ကို ရွေးချယ်နေသည်တဲ့လား။

မျက်နှာဖုံး မတပ်ရ သေးခင် ကတည်းက သူ သည် 'ချီလင်' လိုမျိုး ဟန်ဆောင်နေပြီလား။

“ဘိုးဘေးကြီး... ကျွန်တော် သွားတော့မယ်”

လီယွမ် သည် စားပွဲ ပေါ်ရှိ အရက် ကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်ပြီး နယ်စပ် မြို့ငယ်လေး ထဲမှ ထွက်ခွာ ကာ နတ်ဆိုး နယ်မြေ နှင့် နယ်နိမိတ် ချင်း ထိစပ်နေသော ကျယ်ပြန့် လှသည့် လွင်ပြင် ကြီးထဲသို့ လှစ်ခနဲ ဝင်ရောက် သွားတော့၏။

ချီယန် စကား ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် မှာပင် အသံ ပို့လွှတ်သော အင်းဆက် လေး တစ်ကောင် က သူ၏ နားထဲတွင် တဝီဝီ မြည်လာတော့သည်။

“အိပ်မပျော်သွားနဲ့နော်... အကယ်၍ အရှက် မရှိတဲ့ နတ်ဆိုးအိုကြီး တစ်ကောင်ကောင် က ကျွန်တော့်ကို ကြားဖြတ် တိုက်ခိုက်လာမယ် ဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို ကယ်ဖို့ မမေ့နဲ့ ဦး...”