အခန်း ၃၆၄

အခန်း (၃၆၄) လွင်တီးခေါင်ပြင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းနှင့် မကြာမီ ကျင်းပတော့မည့် ဥယျာဉ်ပွဲတော်

လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ရထားပြတင်းပေါက်ပြင်ပရှိ မြင်ကွင်းက ရင်းနှီးနေသော လွင်တီးခေါင်ပြင်ဆီသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားလေ၏။

"ဟင်... နှစ်ရက်ခွဲတောင် ကြာသွားတာလား။ ဒါဆို အရင်ဘူတာရုံကမ္ဘာရဲ့ အချိန်စီးဆင်းမှုနှုန်းက အဲဒီလောက်တောင် နိမ့်ကျနေခဲ့တာပေါ့"

"ဒါဆို အဆင့်မြင့် ပလက်ဖောင်းတွေက အားနည်းလေလေ၊ သူ့ရဲ့ အချိန်စီးဆင်းမှုနှုန်းက ပိုပြီး နိမ့်ကျလေလေ ဖြစ်နိုင်မလား"

အဖြေက ဟုတ်မည်ဟု ထင်ရသော်လည်း လုံးဝကြီး ထိုသို့ဖြစ်နေပုံတော့ မရချေ။ ရဲချီယန်က ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ပြန်ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် အများသုံး ချက်ဘောက်စ်နှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်းစာရင်းကို အကျင့်ပါနေသလို ဖွင့်ကြည့်လိုက်လေတော့သည်။

ထိုအထဲတွင် သူ့ထံသို့ စာတစ်စောင် ရောက်ရှိနေခဲ့၏။

ကျောက်လင်။ "အစ်ကိုချီယန်... ဒီအများသုံး ကုန်သွယ်ရေး ပလက်ဖောင်းမှာ ပါဝင်ဖို့ လာခဲ့မှာလား"

ပထမဆုံးစာမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က ပို့ထားခြင်းဖြစ်ပေသည်။

"အစ်ကိုချီယန်... အရင်က ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ကြီး ပြိုကွဲသွားခဲ့သေးတယ်။ ဝါး... အဲဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ အစ်ကို သိလိုက်လား"

"...အစ်ကို အဆင်ပြေရဲ့လား၊ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသွားသေးလား"

ဤစာကတော့ လွန်ခဲ့သော သုံးနာရီက ပို့ထားခြင်း ဖြစ်လေ၏။

"အများသုံး ကုန်သွယ်ရေး ပလက်ဖောင်း ဟုတ်လား။ သူသာ မပြောပြဘူးဆိုရင် ဒီနေရာအကြောင်းကို ငါတောင် မေ့တော့မလို့ပဲ"

"စဉ်းစားကြည့်တော့လည်း ဟုတ်သားပဲ။ ရှေ့တန်း ဘူတာကလွဲရင် တခြား အများသုံး ကုန်သွယ်ရေး ပလက်ဖောင်းတွေဆီ ငါ သိပ်ပြီး မရောက်ဖြစ်ခဲ့ဘူး"

ထိုသို့ဆိုသော်လည်း အမှန်တကယ်တော့ အကြောင်းရင်းကို သူ ကောင်းကောင်း သိနေခဲ့၏။ လက်ရှိ သူ၏ ရထားအဆင့်သည် တစ်သုတ်တည်း အတူတူဝင်လာသော တခြား ရထားမောင်းနှင်သူများထက် များစွာ မြင့်မားနေခဲ့ပြီး သူတို့ဝင်ရောက်ကြသော အများသုံး ကုန်သွယ်ရေး ပလက်ဖောင်းများရှိ ပစ္စည်းများမှာလည်း အဆင့် (၅) သို့မဟုတ် (၆) ခန့်သာ ရှိပေသည်။ ယခုသူ့အတွက်တော့ နောက်ထပ် ပလက်ဖောင်းတစ်ခုဆီ ဝင်ရောက်ရသလောက်ပင် အကျိုးအမြတ် မရှိလှချေ။

"ကိုယ် အနည်းငယ် အလုပ်ရှုပ်နေလို့ အခုမှပဲ စာကို တွေ့တော့တယ်။ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ"

ချက်ဘောက်စ်၏ တခြားတစ်ဖက်ဆီမှ အကြောင်းပြန်စာတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာ၏။

"အစ်ကိုချီယန်လို အံ့မခန်းနိုင်လွန်းတဲ့သူတစ်ယောက်က ဒုက္ခမရောက်နိုင်ဘူးဆိုတာ ကျွန်မ သိနေပြီးသားပါ။ ဒါနဲ့... ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် ပြိုကွဲသွားတဲ့အကြောင်းကို အစ်ကို သိပြီးပြီလား"

သူ သေချာပေါက် သိနေပြီးသားပင်။ အမှန်တော့ သူကိုယ်တိုင်က အရှေ့ဆုံး စစ်မျက်နှာပြင်တွင် ရှိနေခဲ့သော ကိုယ်တွေ့ မျက်မြင်သက်သေတစ်ဦး ဖြစ်လေ၏။

"အနည်းအကျဉ်းတော့ ကြားဖူးပါတယ်"

"ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ကမ္ဘာဂြိုဟ်ပေါ်မှာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ ထိုနယ်မြေတွေအားလုံးက ကောင်းကင်ပေါ်ကို ပြန်လည် မြင့်တက်သွားကြပြီ။ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ကြီးက ပြန်လည် ပေါင်းစည်းတည်ဆောက်လို့ နီးပါး ပြီးစီးနေလောက်ပြီ"

"ဒါဆိုရင်"

"ဒါကြောင့် နောက်ရက်အနည်းငယ်နေရင် ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်က ခမ်းနားကြီးကျယ်တဲ့ လေထဲပျံတက်ခြင်း အခမ်းအနားကို ကျင်းပတော့မလို့လေ။ အဲဒီနေ့မှာပဲ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ရဲ့ ဥယျာဉ်ပွဲတော်ကိုပါ တစ်ပါတည်း ကျင်းပလိမ့်မယ်။ ပါဝင်ဆင်နွှဲစရာ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ အများကြီးရှိမယ်လို့ ပြောကြတယ်။ အစ်ကိုချီယန်... လာခဲ့မှာလား"

ပွဲတော်နဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ ဟုတ်လား။ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ကြီးမှာလေ။ သူ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်မှာ အချိန်သိပ်ပြီး ကြာသေးပုံမရချေ။ ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းပြီး လေထဲပျံတက်နိုင်သည်အထိဆိုတော့ ထိုမြို့တော်၏ အုပ်ချုပ်သူများတွင် အစစ်အမှန် စွမ်းဆောင်ရည်အချို့ ရှိနေပုံရပေသည်။

"သန်ဘက်ခါ ဟုတ်လား..." သူ ခဏမျှ စဉ်းစားတွေးတောလိုက်လေ၏။ စဉ်းစားကြည့်တော့ သူက ဘူတာရုံကမ္ဘာများဆီသို့ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ဝင်ရောက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မြို့တော်တစ်ခုဆီသို့ တစ်ခါတစ်ရံ သွားရောက်လည်ပတ်ခြင်းက မဆိုးလှပေ။ ဒါပေမဲ့...

"ငါက အေးအေးဆေးဆေး အနားယူပြီး ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေမလို့ပါလို့ တကယ်ပြောချင်ပေမဲ့ ထိုမြို့တော်တွေဆီ သွားလိုက်တိုင်း ဘူတာရုံကမ္ဘာတွေထက်ကို ပိုပြီး ဒုက္ခများစရာ ကိစ္စတွေ အမြဲတမ်း ဖြစ်လာတတ်တယ်လို့ ခံစားနေရတယ်"

၎င်းမှာ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်မှုတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ အမှန်တရားတစ်ခုပင်တည်း။ ကြယ်တစ်ထောင်မြို့တော်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဆော်လမွန် မြို့တော်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ယခု ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ပဲဖြစ်ဖြစ်... သူ သွားရောက်ခဲ့သော မြို့တော်တိုင်းက ကောင်းမွန်သည့် အဆုံးသတ်မျိုး မရှိခဲ့ကြပုံရပေသည်။

သို့သော် ဤအရာများအတွက် သူ့ကိုတော့ အပြစ်တင်၍ မရနိုင်ချေ။ အကြောင်းရင်းကို ဆိုရလျှင် အားလုံးက ထိုလူလိမ်မ ကျူရှင်းထူကြောင့် ဖြစ်ရခြင်းသာဖြစ်ပြီး သူ ရဲချီယန်ကတော့ လုံးလုံးလျားလျား သားကောင်ဖြစ်ခဲ့ရသူ တစ်ဦးပင်။

"ကိုယ် စဉ်းစားကြည့်ပါဦးမယ်။ အချိန်ရရင်လည်း ရမှာပါ"

၎င်းမှာ သက်သက်မဲ့ စဉ်းစားနေခြင်းမျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။ ရဲချီယန်က သူတို့၏ ပွဲတော်တွင် ပါဝင်ဆင်နွှဲရန် ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ဆီသို့ အမှန်တကယ် သွားချင်နေခဲ့၏။ သို့သော် ကြိုတင်လိုအပ်ချက်မှာတော့ ထိုနေရာတွင် ကျူရှင်းထူ ရှိမနေရန်ပင် ဖြစ်လေတော့သည်။

ထို့ကြောင့် သူက ကျူရှင်းထူနှင့် ပြောဆိုထားသော သူငယ်ချင်း ချက်ဘောက်စ်ကို ဖွင့်လိုက်လေ၏။

"သူဌေး လူလိမ်မ... ဒီရက်ပိုင်း ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်မှာ ပြဿနာတွေ သွားရှာနေပြန်ပြီလား"

စာကိုရိုက်ထည့်ပြီးနောက် ပေးပို့ရန် ခလုတ်ကို နှိပ်တော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် စနစ်၏ အလင်းမျက်နှာပြင်ထက်၌ အသိပေးစာတစ်စောင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"သင်၏ အချိန်စီးဆင်းမှုနှုန်းမှာ ထိုရထားမောင်းနှင်သူနှင့် တစ်ပြေးညီတည်း မရှိပါ။ ကျေးဇူးပြု၍ အချိန်စီးဆင်းမှု ထိန်းညှိခြင်း မော်ဂျူးကို ရယူပြီးမှသာ ဆက်သွယ်ပြောဆိုပါ"

အချိန်စီးဆင်းမှုတွေက မတူဘူးလား။ တခြားတစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် ကျူရှင်းထူက ဘူတာရုံကမ္ဘာတစ်ခုဆီသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီပေါ့။

"ဒါလည်း ယုတ္တိရှိပါတယ်။ ငါ သူ့ကို စတင်တွေ့ရှိကတည်းက သူက မြို့တော် အသီးသီးမှာပဲ နေထိုင်နေခဲ့ပုံရတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ ပလက်ဖောင်းအသစ်တစ်ခုဆီ ဝင်ရောက်ရမယ့် အချိန်ရောက်နေပြီလေ"

သူက မျက်နှာပြင်ကို ပိတ်လိုက်တော့မည်ပြုစဉ် ရုတ်တရက် ကျူရှင်းထူထံမှ စာတစ်စောင် ရောက်ရှိလာ၏။

"ဟီးဟီး... မောင်လေးရဲ... ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ မင်းရဲ့ အစ်မကြီးကို သတိရနေလို့လား။ ငါ့မှာ ရှာယာလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ခွန်အားမျိုး မရှိပေမဲ့ မင်းကိုတော့ ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်ပါတယ်လေ"

"ဒါကြောင့်..."

"ငါ့ဆီက အကူအညီတစ်ခုခုများ လိုချင်နေလို့လား"

ဤမျှ ပေါ့ပျက်ပျက်နိုင်သော စကားလုံးများအရ ယခုအချိန်တွင် သူက လူလိမ်မ မုဒ်၌ ရှိမနေကြောင်း အလွန်သိသာလှပေ၏။

"မင်း ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်မှာ ရှိနေမလားလို့ မေးမလို့ပါ။ ကြည့်ရတာ ရှိနေပုံမရဘူးပဲ။ တခြား ကိစ္စမရှိတော့ဘူး၊ ကိုယ့်အလုပ်ကိုသာ ဆက်လုပ်တော့။ ဒါပဲ၊ သွားပြီ"

သူက အဆင့်မြင့် ပလက်ဖောင်းတစ်ခုဆီ ရောက်နေမှတော့ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်က သိပ်ပြီး...

"အင်း... ငါ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်မှာ မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့... နောက်လာမယ့် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အဲဒီနေရာမှာ အန္တရာယ်တချို့ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ကံကြမ္မာက ငါ့ကို ပြောပြနေတယ်"

အဆင့် (၁၁) ရှိသော ဘူတာရုံကမ္ဘာတစ်ခုအတွင်း၌။ ကျူရှင်းထူသည် ဗေဒင်ဆရာမ ပလက်ဖောင်းရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေလေ၏။

သူမ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင်။ မရေမတွက်နိုင်သော ထူးဆန်းသည့် လူသားပုံစံ မှော်သားရဲများက ကြယ်ရောင် အကာအကွယ် အတားအဆီးတစ်ခုကို တိုက်ခိုက်ရန် အမျိုးမျိုးသော မှော်ပညာများကို အသုံးပြုနေကြပေသည်။

ကျူရှင်းထူ၏ မျက်လုံးများအတွင်းရှိ ကြယ်အမြုတေများက တောက်ပစွာ လင်းလက်နေ၏။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်တော့ မည်သည့် ခံစားချက်မျှ ရှိမနေချေ။

ဗေဒင်ဆရာမ ကတ်ပြားက သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်ဖျားလေးများထက်တွင် လည်ပတ်နေပြီး ကောင်းကင်ယံဆီမှ ဥက္ကာပျံများက မြေပြင်ဆီသို့ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းနေလေတော့သည်။

"မင်း ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ဆီ သွားဖို့ကို ငါ အကြံမပြုချင်ဘူး"

"အဲဒီမှာ သိပ်ပြီးမကောင်းလှတဲ့ ကိစ္စတချို့ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

"မင်း သေသွားမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုပေမဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အန္တရာယ်ထဲ သွားပစ်ထည့်နေစရာ အကြောင်းမှမရှိတာ"

ဤမျှလောက်အထိ အလေးအနက် ပြောနေသော ကျူရှင်းထူပင်။ ကြက်သီးမွေးညင်းထဖွယ် ကောင်းလောက်အောင်ပင် အလေးအနက်ဖြစ်နေခဲ့၏။

"...ကြိုပြီး သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပဲ"

"ဒါဆို မင်းက သွားဦးမှာပဲ မဟုတ်လား"

"ငါက ပတ်ဝန်းကျင်ကို သွားပြီး လေ့လာကြည့်ရုံသက်သက်ပါ။ အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံလာရင်လည်း ချက်ချင်း ပြန်ထွက်လာခဲ့မှာပေါ့"

ကျူရှင်းထူက ထိုလူလိမ်မ အခြေအနေမှ ထွက်လိုက်လေ၏။ သူမက မေးကိုထောက်ကာ ခပ်ဟဟ အနည်းငယ် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် မင်းကို အကူအညီတစ်ခုလောက် တောင်းလို့ရမလား"

ရဲချီယန်က တစက်ကလေးမျှ တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ ငြင်းဆန်ရန် ရွေးချယ်လိုက်လေ၏။ "မရဘူး"

"အာ... သိပ်ပြီး ရက်စက်မနေပါနဲ့။ ဒါက အများကြီး ဒုက္ခရောက်စေမယ့် ကိစ္စမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ကနေ ပစ္စည်းတစ်ခုလောက် ကူပြီး ယူပေးဖို့ပဲ လိုချင်တာပါ။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒါက ကတ်ပြား အစီအစဉ်တစ်ခု မဟုတ်သလို ခိုးဝှက်လုယက်ရမှာလည်း မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီတိုင်းလေး ကောက်ယူလာခဲ့ရုံသက်သက်ပါ။ မင်းကို အခကြေးငွေ ကြိုတောင် ပေးထားလို့ ရသေးတယ်လေ..."

ကျူရှင်းထူထံမှ ဖန်သားပြင်ပုံရိပ်တစ်ခု ရောက်ရှိလာ၏။ "အချိန်စီးဆင်းမှု ထိန်းညှိခြင်း ချက်ဘောက်စ် ခွင့်ပြုချက် (ကုန်သွယ်နိုင်သည်)"

"မင်း ဒါကို တကယ် လိုအပ်နေလောက်တယ်... ဟီးဟီး။ အဆင့်မြင့် ဘူတာရုံကမ္ဘာတွေဆီ ရောက်သွားတာနဲ့ ဒီလိုပစ္စည်းမျိုးက အလွန် အသုံးဝင်တယ်လေ။ ငါ ဒါကို ရှာယာ့ကိုတောင် မပေးခဲ့ဘူး"

"ဒါဆိုလည်း မင်း ဒါကို ရှာယာ့ကိုသာ ပေးလိုက်သင့်တာပေါ့"

"လုပ်လို့ မရဘူးလေ။ ရှာယာ့ရဲ့ အလိုရှိ ဖမ်းဝရမ်းတွေက လမ်းတွေပေါ်မှာ အနှံ့ကပ်ထားတာ။ အကယ်၍ သူသာ တစ်ခုခုကို သွားရှာဖို့ ထွက်လာခဲ့ရင် ချက်ချင်း ဖမ်းမိသွားလိမ့်မယ်။ အဖွဲ့အစည်းထဲမှာ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ဆီသွားဖို့ အချိန်ရပြီး လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ လူမမိနိုင်တဲ့သူဆိုလို့ မောင်လေးရဲ... မင်း တစ်ယောက်တည်း ရှိတော့တာ"

"အော်... ဒါနဲ့၊ ရှာယာ့အကြောင်း ပြောမှ... အဲဒီမှာ မင်း သူနဲ့ သွားဆုံနိုင်လောက်တယ်၊ ဒါကြောင့်..."

ကျူရှင်းထူ၏ လေယူလေသိမ်းက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

"ပစ္စည်းက လမ်းပြ ဆီမီးအိမ်တစ်ခုပါ။ သူက ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ရဲ့ ဒုတိယ ရပ်ကွက်ထဲမှာ ရှိနေတယ်။ သူ့ကို ရယူလိုက်ပါ။ ရဲချီယန်... ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ငါ့ကို ယုံကြည်လိုက်ပါ။ ဒါက ကံကြမ္မာရဲ့ တီးတိုးသံတွေကို နာခံရမယ့် ကိစ္စမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပစ်မယ့် သံစဉ်တစ်ခုပဲ။ မင်း တစ်ယောက်တည်းသာ ဒီအရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိတယ်"