အခန်း ၉၁
Vol. 10 Ch. 91
အပိုင်း ၉၁ - ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်နှင့် ပထမဆုံးတွေ့ဆုံခြင်း
“ငါ့ကို ‘တတိယ အဒေါ်’ လို့ မခေါ်ပါနဲ့၊ ‘ဒေါ်လေးရွှယ်’ လို့ပဲ ခေါ်စမ်းပါ။ ဖိန့်ဖိန့်... ညည်းကတော့လေ တမင်သက်သက်ကို နောက်နေတာမလား။ ဒေါ်လေး ဆီလာခဲ့ဦး၊ တို့ပိုင်မိသားစုရဲ့ တကယ့်သမီးတော်လေးနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးမလို့”
ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်က ဟန်တုန်းရွှယ်ကို ခေါ်ဝေါ်ရာတွင် ပိုင်မိသားစု၏ မြေးမလေး ယွဲ့ယွဲ့၏ ခေါ်ပုံအတိုင်း လိုက်ခေါ်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ဟန်တုန်းရွှယ်ကမူ ထိုသို့ခေါ်လျှင် သူမကို အိုစာသွားစေသည်ဟုဆိုကာ ခေါ်ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။
လင်းစုယွီကတော့ ဘေးနားတွင် ပြုံးပြုံးလေး ရပ်နေရင်း ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်က သူမကို အကဲခတ်နေသည်ကို ခွင့်ပြုထားလိုက်သည်။ ဟန်တုန်းရွှယ်သည် ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်အပေါ် အလွန်အမင်း ချစ်ခင်မြတ်နိုးသည်ကို သူမ ရိပ်မိလိုက်သည်။
“ဒေါ်လေးရွှယ်... အခု ဒီညီမလေးက ဘယ်သူလို့ ပြောလိုက်တာလဲ”
သူမ နားကြားများ မှားသွားတာလား။ ပိုင်မိသားစုရဲ့ တကယ့်သမီးအရင်းက ဟိုကြည့်မရတဲ့ လင်းရှင်းယောင် မဟုတ်ဘူးလား။
“စုယွီ... ဒါက သမီးရဲ့ အကြီးဆုံးအဒေါ်ရဲ့ တူမလေးကျန့်ဖိန့်ဖိန့်တဲ့။ ဖိန့်ဖိန့်... ဒါကတော့ လင်းစုယွီ၊ တို့ပိုင်မိသားစုရဲ့ သမီးအရင်းပဲ။ ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ ညည်းက စုယွီကို ‘အဒေါ်’ လို့ ခေါ်ရမှာ”
သူမကို ‘တတိယ အဒေါ်’ ဟု ခေါ်သည့်အတွက် လက်စားချေသည့်အလား ဟန်တုန်းရွှယ်က လင်းစုယွီ၏ မိသားစုအဆင့်အတန်း အကြီးအကဲဖြစ်မှုကို တမင်တကာ ထည့်ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဟား... ဒေါ်လေးရွှယ်ကလည်း၊ ဒေါ်လေးပဲ အမြဲပြောနေတာလေ... ပတ်သက်မှုတွေကို သူ့အဆင့်နဲ့သူ ခေါ်ကြမယ်ဆို။ စုယွီနဲ့ သမီးနဲ့ကလည်း အဲဒီလိုပဲ ခေါ်ကြရမှာပေါ့ မဟုတ်ဘူးလား။ ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်းချင်းတွေ ဖြစ်နေမှတော့ ‘အဒေါ်’ တို့ ‘တူမ’ တို့ ခေါ်နေစရာလား၊ စုယွီနဲ့ သမီးကြားက သံယောဇဉ်ကို ထိခိုက်ကုန်မှာပေါ့”
ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခြင်းမှာတင် ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်က ‘သံယောဇဉ်’ အကြောင်း စပြောနေပြီဖြစ်ရာ လင်းစုယွီမှာ တကယ်ပင် ရယ်ချင်သွားမိသည်။ ဟန်တုန်းရွှယ်ကလည်း ပြုံးပြုံးကြီးဖြင့် ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်ကို ‘အမွှေစိန်လေး' ဟု တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်တော့သည်။
“ကဲပါ... ဒေါ်လေးက အဝတ်အစားလှလှလေးတွေ ဝယ်ပေးမယ်၊ ဒါပေမဲ့ တို့စုယွီလေးကိုတော့ မစရဘူးနော်”
ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်နှင့် လင်းစုယွီတို့က ရွယ်တူနီးပါးဖြစ်သည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် လင်းစုယွီအနေဖြင့် လူကုံထံအသိုင်းအဝိုင်းတွင် ဖယ်ကြဉ်ခံရမည်ကို ဟန်တုန်းရွှယ်က အလွန်စိုးရိမ်သောကြောင့် ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်နှင့် အဆင်ပြေစေချင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး အပေးအယူတည့်သွားလျှင် လင်းစုယွီ၏ ဟောင်ကောင်အနာဂတ်ဘဝအတွက် အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။
ဟန်တုန်းရွှယ်ကိုယ်တိုင်က ပိုင်မိသားစုဝင်များထဲတွင် ဟောင်ကောင်အထက်တန်းလွှာ အမျိုးသမီးများနှင့် ဆက်ဆံရေး အကောင်းဆုံးဖြစ်ရာ လင်းစုယွီအတွက် ကြိုတင်လမ်းခင်းပေးချင်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
“သမီးက စုယွီကို အရမ်းသဘောကျတာကို ဘယ်လိုလုပ် အနိုင်ကျင့်မှာလဲ။ ဒေါ်လေးရွှယ် စိတ်သာချပါ၊ သမီး စုယွီနဲ့ သေချာပေါက် အဆင်ပြေအောင် နေပါ့မယ်”
သူမ မုန်းတီးလှသော လင်းရှင်းယောင်နှင့် ယှဉ်လျှင် လင်းစုယွီကို ကြည့်ရသည်မှာ မျက်စိပသာဒ ဖြစ်လှသည်။ ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်အနေဖြင့် လင်းစုယွီနှင့် သေချာပေါက် အဆင်ပြေနိုင်မည်ဟု ခံစားနေရသည်။
လင်းစုယွီ၌ လူအများအပေါ် ဆွဲဆောင်နိုင်သော သဘာဝဓာတ်တစ်ခု ရှိနေပြီး သူမနှင့် စကားပြောရသည်မှာ အလွန်သက်သောင့်သက်သာရှိကာ ပွင့်လင်းသည်ဟု ကျန့်ဖိန့်ဖိန့် ခံစားမိသည်။
ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်ဆီက ကတိစကားရလိုက်သဖြင့် ဟန်တုန်းရွှယ်က ကျေနပ်သွားကာ ကောင်မလေးနှစ်ယောက်ကို ဈေးဝယ်ထွက်ရန် ခေါ်သွားတော့သည်။
ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်သည် သူမ မကြိုက်သောသူများအပေါ် အလွန် မောက်မာရိုင်းစိုင်းသော်လည်း၊ သူမ သဘောကျသောသူများအပေါ်တွင်မူ အလွန်နွေးထွေးပျူငှာပြီး တက်ကြွသူဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် အခုအချိန်တွင် သူမသည် ဟန်တုန်းရွှယ်နှင့်အတူ လင်းစုယွီအတွက် အဝတ်အစားများ၊ ဖိနပ်များနှင့် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများကို လိုက်လံရွေးချယ်ပေးရင်း အလွန်စိတ်အားထက်သန်နေလေသည်။
“စုယွီ... နင့်အသားအရေက တကယ်ကောင်းတာပဲ၊ ဖြူဖွေးနုအိနေတာပဲ၊ နည်းနည်းလေး ပိန်နေတာကလွဲရင်ပေါ့”
အသားအရေက ဘယ်မကောင်းဘဲ နေပါ့မည်နည်း။ စိတ်ဝိညာဉ်စမ်းရေကို နားမစတမ်း သောက်သုံးလာခဲ့သည်မှာ နှစ်ဝက်ကျော်ရှိပြီ ဖြစ်သည်။ ကျင်းမန်မြို့တွင် ရှိစဉ်က အသားအရောင် ညိုညစ်နေဟန် ဆောင်ခဲ့ရသော်လည်း ဟောင်ကောင်သို့ ရောက်သောအခါ ထိုသို့ ဟန်ဆောင်နေရန် မလိုတော့ပေ။
“ဖိန့်ဖိန့်ရဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကလည်း တကယ့်ကို လှတာပဲ”
ဒါက လင်းစုယွီက အားနာပြီး ပြောလိုက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် လှပလွန်းလှသည်။
“ဟားဟား... အဲဒါက လျှို့ဝှက်ချက် ရှိတယ်လေ။ နောက်ကျရင် ဒေါ်လေးရွှယ်က နင့်ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်ပေးလိုက်ရင် နင်လည်း ချက်ချင်း ငါ့လို လှလာမှာပါ”
ဟောင်ကောင်တွင် လူချမ်းသာမိသားစုများမှ အမျိုးသမီးများသည် ရုပ်ရည်နှင့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို အလွန်အရေးပေးကြသည်။ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ရုပ်ရည်မှာ မိသားစု၏ အချစ်ကို ရရှိရန်နှင့် အဆင့်အတန်းမြင့်သော အိမ်ထောင်ဘက်ကို ရှာဖွေရန်အတွက် အဓိက အရင်းအနှီးပင် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်ပင် ယခုအခါ ဟောင်ကောင်ရှိ လူကုံထံ သမီးပျိုလေးများသည် ရုပ်ရည်နှင့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ပြိုင်ဆိုင်ခြင်းကို အလွန်ဝါသနာပါကြသည်။
“ဟုတ်တာပေါ့... မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ စားသောက်နေထိုင်မှုက တကယ်ကို အရေးကြီးတယ်။ အိမ်ပြန်ရောက်ရင် ဒေါ်လေးရဲ့ ဒုတိယအစ်မကို ခေါ်ပြီး စုယွီကျန်းမာရေးအတွက် နေ့တိုင်း အားဖြည့်စွပ်ပြုတ်တွေ ချက်ခိုင်းရမယ်”
ဟောင်ကောင် အမျိုးသမီးများသည် အာဟာရဓာတ် ပြည့်ဝစေရန် စွပ်ပြုတ်အမျိုးမျိုးကို နေ့စဉ်သောက်သုံးလေ့ ရှိကြသည်။ တတ်နိုင်သောသူများမှာ ငှက်သိုက်၊ မြည်းရည်ကော်၊ ငါးပူဖောင်း ကဲ့သို့သော အလှအပနှင့် ကျန်းမာရေး အားဖြည့်ပစ္စည်းများကို အစဉ်အမြဲ စားသုံးကြသည်။
“ခဏနေရင် ဒေါ်လေးရဲ့ ပင်လယ်စာခြောက်ဆိုင်ကို လိုက်ပို့မယ်။ ကောင်းတာလေးတွေ တွေ့ရင် အိမ်ကို ယူသွားကြတာပေါ့”
ဟောင်ကောင်သားများသည် စွပ်ပြုတ်ကို အချိန်အကြာကြီး နှပ်ချက်ရသည်ကို နှစ်သက်ကြသဖြင့် အထူးပြုဆိုင်များစွာ ရှိလေသည်။ ဟန်တုန်းရွှယ်ကိုယ်တိုင်လည်း ပင်လယ်စာခြောက်ဆိုင်ခွဲ အများအပြား ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
သာမန် စွပ်ပြုတ်အမယ်များအပြင် ထိုဆိုင်များတွင် ငှက်သိုက်၊ မြည်းရည်ကော်နှင့် ငါးပူဖောင်း ကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့် အားဖြည့်ပစ္စည်းများကိုလည်း ရောင်းချသည်။
အမှန်စင်စစ် ဟန်တုန်းရွှယ်က ဤဆိုင်များကို ဖွင့်ထားရခြင်းမှာ သူမ၏ မိသားစုဝင်များ အကောင်းဆုံး ပစ္စည်းများကို စားသုံးနိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမ ဆိုင်ကိုသွားတိုင်း အမြဲတမ်း အများအပြား ဝယ်ယူလေ့ရှိသည်။
အကြီးအကျယ် ဈေးဝယ်ပြီးနောက် ဝယ်ထားသော ပစ္စည်းများကို အိမ်သို့ တိုက်ရိုက်ပို့ခိုင်းလိုက်ကာ၊ ဟန်တုန်းရွှယ်က မိန်းကလေးနှစ်ဦးကို ညနေခင်း လက်ဖက်ရည်သောက်ရန် ခေါ်သွားလေသည်။
“ပိုင်သခင်မကြီး ခေါ်လာတဲ့ နောက်တစ်ယောက်က ဘယ်သူလဲ။ ကျန့်သခင်မလေးကိုတော့ တို့သိကြပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ မမြင်ဖူးဘူး”
မကြာမီမှာပင် ဟန်တုန်းရွှယ်နှင့် ရင်းနှီးသော လူကုံထံသခင်မကြီးများ ရောက်လာပြီး နှုတ်ဆက်ကြသည်။ ဟန်တုန်းရွှယ်ကလည်း ပြန်လည် နှုတ်ဆက်သော်လည်း ထုံးစံအတိုင်း အတူထိုင်စကားပြောရန် မဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် လူတိုင်းက လင်းစုယွီ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ပို၍ပင် သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေကြတော့သည်။
“စုယွီ... ဘာစားချင်လဲ။ အနောက်တိုင်း မုန့်တွေလား၊ တရုတ်အဆာပြေ မုန့်တွေလား။ အကုန်လုံး နည်းနည်းစီ မြည်းကြည့်ဦး”
အစပိုင်းတွင် လင်းမိသားစု၌ ကြီးပြင်းလာသော လင်းစုယွီအနေဖြင့် အနေအထိုင် အပြောအဆို အားနည်းမည်ကို ဟန်တုန်းရွှယ်က စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဈေးဝယ်နေစဉ်တစ်လျှောက်လုံး လင်းစုယွီ၏ အပြုအမူများမှာ အလွန်ပင် စနစ်တကျရှိပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့လွန်းလှသဖြင့် ဟန်တုန်းရွှယ်မှာ ကျေနပ်ပီတိ ဖြစ်နေရသည်။
ဟန်တုန်းရွှယ်အတွက်မူ လင်းစုယွီကို ချစ်ခင်မိသွားပြီဖြစ်ရာ သူမကို ဟောင်ကောင် အထက်တန်းလွှာလောကတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်လာစေချင်သည်။
၎င်းမှာ ထိုခေတ်ကာလ၏ လူမှုပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဟန်တုန်းရွှယ်သည် ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်၏ စရိုက်ကို သေချာမသိသေးသလို၊ လင်းစုယွီသည်လည်း သာမန်ကလေးတစ်ယောက် မဟုတ်သည်ကိုလည်း မရိပ်မိသေးပေ။
“စုယွီ... ဒီဟောင်ကောင်က မိန်းမတွေလို ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ် မရပ်တည်နိုင်တဲ့ ပုံစံမျိုးကို မသင်ယူနဲ့။ ယောကျ်ားတွေကိုပဲ မှီခိုနေမယ်ဆိုရင် နင့်ဘဝက အမြဲတမ်း အောက်ခြေကျနေလိမ့်မယ်။ နင်က ပြည်မကြီးက လာတာဆိုတော့ သိမှာပါ... ဟိုမှာက အိမ်ထောင်ရေးအပေါ် သစ္စာရှိကြတယ်၊ မယားတစ်ယောက်ပဲ ထားကြတယ်။ ဒီမှာကတော့ ယောကျ်ားတွေက မယားတွေ၊ မယားငယ်တွေ အများကြီး ထားရတာကို သဘောကျကြတာ”
နှစ်ယောက်တည်း ရှိနေချိန်တွင် ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်က ရင့်ကျက်သော အမူအရာဖြင့် လင်းစုယွီကို အကြံပေးလေသည်။ သူမ၏ တည်ကြည်သော မျက်နှာပေးအရ နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်မှန်း သိသာလှသည်။
ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်သည် ဟောင်ကောင်ယောကျ်ားများ မယားငယ်ထားသည့် အကျင့်ကို အလွန်ရွံရှာမုန်းတီးကြောင်း ထင်ရှားသည်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ထိုခေတ်အခါက ဟောင်ကောင်ရှိ အမျိုးသမီးများ၏ အဆင့်အတန်းမှာ မကောင်းလှကြောင်း လင်းစုယွီလည်း ကြားဖူးနားဝ ရှိသည်။
အမျိုးသမီးအများစုမှာ အိမ်တွင်းပုန်း ဇနီးသည်ကောင်း၊ မိခင်ကောင်းများအဖြစ်သာ နေထိုင်ကြပြီး၊ အထက်က ယောက္ခမတွေကို လုပ်ကျွေး၊ အောက်က သားသမီးတွေကို ပြုစုရင်း၊ အပြင်မှာ ပွေရှုပ်နေသည့် လင်ယောကျ်ားကို ကြိတ်မှိတ်သည်းခံနေကြရသူများ ဖြစ်သည်။
“ဒီမှာ... အသုံးချခံ သက်သက်ပဲ မဖြစ်ချင်ဘူးဆိုရင် နင့်မှာ ကိုယ်ပိုင် အရည်အချင်းရှိရမယ်၊ ကိုယ်ပိုင် စီးပွားရေး ရှိရမယ်၊ အဲဒါမှ နင် စကားပြောနိုင်မှာ။ ပြီးတော့... အရမ်းလည်း စိတ်ကောင်းမရှိနဲ့ဦး”
လင်းရှင်းယောင်ကဲ့သို့သော သူမျိုးက လင်းစုယွီ၏ အမှတ်အသားကို အယောင်ဆောင်ခဲ့ဖူးသည်ကို သိထားပြီး လင်းစုယွီကိုလည်း ခင်မင်သွားပြီဖြစ်၍ ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်က လင်းစုယွီ အရှုံးပေါ်မည်ကို စိုးရိမ်ကာ ဤသို့ ပြောပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤဘဝတွင် လင်းစုယွီ၌ လူတိုင်း၏ အချစ်ကို ခံရသော ထူးခြားသည့် အစွမ်းရှိသည်ဟု ဆိုရပေမည်။ သူမကို ချစ်ခင်သူတိုင်းက သူမကို ကောင်းမွန်စွာ နေထိုင်သွားစေချင်ကြသည်။
“ဖိန့်ဖိန့်... ဒါတွေ ပြောပြပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါပဲ။ ငါ သေချာနားထောင်ပြီး သေချာ စဉ်းစားပါ့မယ်”
အမှန်ပင်... သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းကို မည်သို့ စတင်ရမည်ကို သေချာစဉ်းစားရပေမည်။ ယခုအချိန်တွင် ဟောင်ကောင်သည် စက်မှုလက်မှုလုပ်ငန်းများ အရှိန်အဟုန်နှင့် တိုးတက်နေသော အချိန်အခါ မမဟုတ်ပါလား။
“ဟယ်... ကံဆိုးလိုက်တာ၊ အိမ်သာထဲမှာမှ မမြင်ချင်တဲ့သူကို လာတွေ့ရတယ်လို့”
အိမ်သာတံခါး ပွင့်လာသည်နှင့်အတူ နားဝင်မချိုသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“တကယ်ကို ကံဆိုးတာပဲ။ စုယွီ... မြန်မြန်သွားကြရအောင်၊ ဒီနားက လေတွေ ချက်ချင်းကို ညစ်ညမ်းသွားပြီ”
ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်နှင့် အသစ်ရောက်လာသူတို့မှာ အပ်နှင့်စူးသဖွယ် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အလျှော့မပေးဘဲ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေကြလေပြီ။
“ကျန့်ဖိန့်ဖိန့်... နင် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ ဟောင်ကောင်ရဲ့ နာမည်ကြီး ဆိုးနွဲ့တဲ့ မင်းသမီးလေးဆိုတော့လည်း ဟုတ်နေတာပဲ၊ သူများခြေထောက်ကို ရိုက်ကျိုးထားပြီးတော့တောင် အေးအေးဆေးဆေး ဈေးဝယ်ထွက်ပြီး လက်ဖက်ရည် သောက်နိုင်သေးတယ်ပေါ့”
“ကော်ကျားရှင်း... နင့်ပါးစပ်က ဘယ်လောက် နံနေလဲ နင်မသိဘူးလား။ သူများကို မလှောင်ခင် မှန်ထဲမှာ နင့်ရုပ် နင်အရင် ပြန်ကြည့်ဦး”
ဟောင်ကောင်၏ ထိပ်တန်းမိသားစုကြီး လေးခုအနက် ပိုင်မိသားစုနှင့် ကျန့်မိသားစုမှာ ခံစားချက်ချင်း တူညီကြပြီး ရင်းနှီးသော မဟာမိတ်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ ကောမိသားစုနှင့် လီမိသားစုမှာမူ တစ်ဖက်အုပ်စု ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ကောမိသားစုနှင့် ကျန့်မိသားစုမှာမူ မပြေလည်နိုင်သော ရန်ငြိုးကြီးစွာ ရှိနေကြလေသည်။
၁၉၆၀ ၌ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း