အခန်း ၉၃

အပိုင်း ၉၃ - လင်းကတော်၏ အတွေးစများ

အဖွားပိုင်၏ စိုးရိမ်တကြီး တိုက်တွန်းမှုကြောင့် ပိုင်ချီမင်သည် သူသိသမျှ အကြောင်းစုံကို ရိုးရိုးသားသားပင် ပြောပြလိုက်ရတော့သည်။ ထိုဇာတ်လမ်းမှာ လင်းဟွာရှန်း ပြောပြခဲ့သည်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း လင်းစုယွီ၏ မူလအထောက်အထားကို ဖျောက်ပစ်ကာ လင်းရှင်းယောင်က အစားထိုးဝင်ရောက်၍ ဆွေမျိုးလာတော်စပ်ခဲ့သည့် အချက်သာ ကွဲလွဲနေသည်။

"မတော်မတရားလိုက်တာ! ငါ့မြေးမလေးကို လင်းဟွာရှန်းက အစေခံမလေးတစ်ယောက်လို ထားခဲ့တာလား"

လင်းမိသားစု၏ လုပ်ရပ်များကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အဖွားပိုင်၏ ဒေါသမှာ ရင်ဘတ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာပြီး အသက်ရှူပင် ပြင်းထန်လာတော့သည်။

"အဖွား.... အတိတ်က ကိစ္စတွေကို ပြန်မပြောပါနဲ့တော့၊ စိတ်လည်းမဆိုးပါနဲ့ဦး။ အစ်ကိုဝမ်းကွဲက ပြောတယ် အဖွားကျန်းမာရေး သိပ်မကောင်းဘူးတဲ့၊ သမီးကို စိတ်ပူအောင် မလုပ်ပါနဲ့နော်"

လင်းစုယွီသည် ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်မှာ ခြောက်လကျော်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဤခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုကျန်းမာသန်စွမ်းလာအောင် ပြုစုပျိုးထောင်ရင်း စိတ်နေစိတ်ထားမှာလည်း မူလပိုင်ရှင်၏ အသက်အရွယ်နှင့်အညီ ပိုနုပျိုလာခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ... အဖွား စိတ်မဆိုးတော့ဘူး၊ စိတ်မဆိုးတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သမီး အရင်က ဘယ်လိုနေခဲ့ရလဲဆိုတာတော့ အဖွား သိချင်သေးတယ်"

လင်းစုယွီ ကိုယ်တိုင်ချက်ထားသော အာဟာရပြည့်စွပ်ပြုတ်ကို သောက်ရင်း အဖွားသည် သူမ၏မြေးမလေးကို ပို၍ပင် အချစ်ပိုကာ ကြည့်နေမိသည်။

ထိုအတုအယောင်မလေးက သူမ၏ အတိတ်ဘဝ ဆင်းရဲဒုက္ခများအကြောင်း ပြောပြစဉ်က အဖွားအနေဖြင့် သနားစိတ်သာရှိပြီး ရင်းနှီးမှုမရှိခဲ့သည်မှာ မဆန်းတော့ချေ။ လင်းရှင်းယောင်နှင့် အဘယ်ကြောင့် မရင်းနှီးနိုင်သနည်းဟူသော် သွေးသားရင်းချာချင်း ဆက်နွှယ်နေသည့် ခံစားချက်မရှိခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

"သားကြီး... သား စုယွီလေးကို ကောင်းကောင်းစောင့်ရှောက်ပေးရမယ်နော်။ သူက သားညီမလေးရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သွေးသား၊ ငါတို့ ပိုင်မိသားစုရဲ့ သမီးကြီးပဲ"

အဖွားသည် သူမ၏ အသက်အရွယ်အရ မြေးမလေးကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မည့် နေ့ရက်များ သိပ်မကျန်တော့မှန်း သိသဖြင့် သားဖြစ်သူထံမှ ကတိတောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"စိတ်ချပါ အမေ။ စုယွီက ဝမ်ချင်းရဲ့ သမီး၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော တူမလေးပဲ။ နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဟောင်ကောင်တစ်မြို့လုံး သိအောင် စုယွီဟာ ကျွန်တော်တို့ ပိုင်မိသားစုရဲ့ သမီးဖြစ်ကြောင်း ဂုဏ်ပြုပွဲကြီး ကျင်းပပေးပါ့မယ်"

ပိုင်မိသားစု၏ ပြန်လည်ဆုံဆည်းမှုမှာ နွေးထွေးနေသော်လည်း နှစ်ရက်တိုင်တိုင် ပုန်းအောင်းနေရသော လင်းကတော် မှာမူ စိုးရိမ်ပူပန်လာတော့သည်။ လင်းမိသားစုအတွက် ခိုလှုံရာအိမ်ကို စီစဉ်ခဲ့စဉ်ကပင် လင်းကတော်သည် မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ရှိ အိမ်ခန်းကိုပါ ဝယ်ယူထားခဲ့ကြောင်း မည်သူမျှ မသိကြပေ။

"လင်းစုယွီ! နင်က ဘာလို့ ပိုင်ဝမ်ချင်းလို လွယ်လွယ်ကူကူ အသုံးချမခံနိုင်ရတာလဲ"

ဤအချိန်တွင် လင်းကတော်သည် ထိုင်ဝမ်သူလျှိုများ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံခဲ့ရသည့် ပိုင်ဝမ်ချင်းကို ပြန်လည်သတိရလာသည်။ ထိုလျှို့ဝှက်ချက်ကို မည်သည့်အခါမျှ ဖော်ထုတ်ရန် သူမ စိတ်မကူးခဲ့ဖူးချေ။

ဥပဒေကြောင်းအရ လင်းမိသားစု၏ လက်ရှိအခြေအနေအရ သူမအနေဖြင့် ထိုလျှို့ဝှက်ချက်ကို သုံး၍ ပိုင်မိသားစုထံမှ သူမ၏ မိသားစုဝင်များကို ပြန်လည်လဲလှယ်ရန်သာ ရှိတော့သည်။ သို့ရာတွင် သူမသည် ကြားခံလူတစ်ဦးကို အရင်ရှာရမည်ဖြစ်ပြီး ပိုင်မိသားစုနှင့် တိုက်ရိုက်သွားရောက် ရင်ဆိုင်ရန်မှာမူ မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ဟုတ်ပြီ... ငါ ရီအန်းအဖွဲ့ဆီ အရင်သွားမယ်။ သူတို့ကသာ လင်းမိသားစုကို ကာကွယ်ပေးဖို့ သဘောတူရင် ပိုင်မိသားစုကလည်း ရီအန်းအဖွဲ့ကို မျက်နှာသာပေးမှာပဲ"

လင်းကတော်၏ စဉ်းစားချက်မှာ အတော်ပင် ခိုင်လုံလှသည်။

လင်းကတော်သည် မှန်ရှေ့၌ သူမ နှစ်ပေါင်းများစွာ ထိန်းသိမ်းခဲ့သော ဆံပင်များကို ညှပ်ပစ်လိုက်တော့သည်။ သူမသည် ရုပ်ကို အကျည်းတန်အောင် ပြင်ဆင်ပြီး အဝတ်ဟောင်းများကို ဝတ်ဆင်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

"လင်းကတော်... ခင်ဗျားသားကြီးရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်နဲ့တော့ ကျွန်တော်တို့ ရီအန်းအဖွဲ့ကို ဘေးမတွေ့စေချင်ဘူး။ ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော် ကူညီပေးမယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ ခင်ဗျားသားရဲ့ ကျေးဇူးကို နောက်ဆုံးဆပ်တာပဲ ဖြစ်ရမယ်" ဟု အဖွဲ့၏ တတိယခေါင်းဆောင် ဟွာက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့... ဒီတစ်ခါတော့ အကူအညီပေးပါဦး အစ်ကိုဟွာ။ ဒါ နောက်ဆုံးအကြိမ်ပါလို့ ကျွန်မ အာမခံပါတယ်"

ပိုင်မိသားစုနှင့် ကိစ္စပြတ်သွားသည်နှင့် သူမသည် လင်းမိသားစုဝင်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ သူမ၏ယောက်မ ဖြစ်သူထံသို့ သွားရောက် ခိုလှုံရန် စီစဉ်ထားလေတော့သည်။

နောင်တစ်ချိန်တွင် ပိုင်မိသားစုကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိသည့် အာဏာမျိုး သူမလက်ဝယ်မရှိသရွေ့ ဟောင်ကောင်မြို့သို့ မည်သည့်အခါမျှ ခြေဦးပြန်မလှည့်တော့ဟု သူမ ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

၁၉၆၀ ၌ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း