အခန်း ၉၆
Vol. 10 Ch. 96
အပိုင်း ၉၆ - လင်းရှင်းယောင်၏ နိဂုံး
"လင်းစုယွီ... ငါ့ကို လွှတ်ပေးပါနော်၊ ဟုတ်ပြီလား။ ပိုင်မိသားစုကိုပြောပြီး ငါ့ကို အပြင်ထုတ်ပေးပါဦး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့တွေက အတူတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြတာပဲဟာ။ နင် ငါ့အပေါ် ဒီလောက်အထိ ရက်စက်လို့ မဖြစ်ဘူးလေ"
တကယ့် အရူးမပဲ။ သူက မူလခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ကို လှည့်စားခြယ်လှယ်ရတာ အကျင့်ပါနေတာလား။ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာတောင် လင်းရှင်းယောင်က ဒီစကားမျိုးကို အရှက်မရှိ ပြောထွက်နေသေးသည်။ တစ်လောကလုံးက သူ့ကို အကြွေးတင်နေတယ်လို့များ ထင်နေတာလား။
လင်းစုယွီက စကားပြန်ပြောဖို့ပင် ပျင်းရိနေသည့်အလား မျက်လုံးအသာလှန်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုသာ အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ခဏအကြာမှာပင် လင်းရှင်းယောင် သိထားသမျှနှင့် သူမ ကြုံတွေ့ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးသည် လင်းစုယွီ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားအောက်တွင် အထင်အရှား ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားအဆင့် ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် လင်းစုယွီသည် ထိုအကြောင်းအရာများကို ရုပ်ရှင်ကြည့်နေသကဲ့သို့ မြင်တွေ့နေရသည်။ လင်းရှင်းယောင်၏ အတိတ်ဘဝ မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစများသည် အသက်သုံးဆယ်ဝန်းကျင်တွင် ရပ်တန့်သွားသော်လည်း လင်းစုယွီအတွက် အသုံးဝင်မည့် အချက်အလက်များကို ကောက်ချက်ချရန် လုံလောက်လှသည်။
ဆန်းစစ်ချက်အရ လင်းရှင်းယောင်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ပိုင်ဝမ်ချင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအစအနလေးတောင် မရှိပေ။ လင်းရှင်းယောင်၏ အတိတ်ဘဝက အောင်မြင်မှုဟူသမျှသည် ပိုင်မိသားစုကို နင်းခြေပြီး တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်နေသည်။ သူမ ဘယ်လောက်တောင် ယုတ်မာခဲ့လဲ။
အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ လင်းရှင်းယောင်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ ပိုင်ချီမင်သည် သူမအပေါ် အလိုလိုက်ဆုံး အစ်ကိုကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ဤအချက်ကြောင့် လင်းစုယွီ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ အတိတ်ဘဝတုန်းက ပိုင်ချီမင်သည် လင်းရှင်းယောင်နောက်သို့ အရူးအမူး လိုက်ခဲ့သူတစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့သည်။
"လင်းစုယွီ... နင် ငါ့ကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ"
နဖူးပြင်မှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် လင်းရှင်းယောင်သည် ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲတော့မတတ် ခံစားနေရသည်။ လင်းစုယွီ၏ မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည့် ပုံစံကိုကြည့်ပြီး သူမ တစ်ခုခုလုပ်လိုက်ပြီဟု လင်းရှင်းယောင် ရိပ်မိလိုက်သည်။
သူမ လိုချင်သည့်အဖြေကို မရသေးသဖြင့် လင်းစုယွီသည် လင်းရှင်းယောင်၏ စကားများကို ဂရုမစိုက်နိုင်အားပေ။ သူမ ပို၍ အာရုံစိုက်နေသည်မှာ လင်းရှင်းယောင်က ပိုင်ဝမ်ချင်းအကြောင်းကို အမှန်တကယ် ဘာမျှမသိရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူမ သိလိုက်ရသည်မှာ အတွင်းရေးမှူးဝမ်သည် လင်းမိသားစုနှင့် အဆက်အသွယ် ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် လက်ရှိတွင် အတွင်းရေးမှူးဝမ်နှင့် ဆက်သွယ်နေသူမှာ လင်းရှင်းယောင် မဟုတ်ဘဲ သူမ၏မိခင် လျန်ကျစ်ယင်း ဖြစ်နေသည်လား။
သူမ မြင်တွေ့ရသည့် မှတ်ဉာဏ်များ နည်းပါးနေသေး၍ အချက်အလက်အပြည့်အစုံ မရသေးခြင်းလား။ လင်းစုယွီက မည်သည့်နည်းနှင့်မဆို မှတ်ဉာဏ်များကို ဆက်ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်စဉ်မှာပင် လင်းရှင်းယောင်သည် တစ်ခါဖူးမျှ မကြုံဖူးသော စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုနှင့်အတူ ပျာပျာသလဲ ဖြစ်လာတော့သည်။
"နင် ဘယ်သူလဲ။ နင် လင်းစုယွီ မဟုတ်ဘူး။ လင်းစုယွီက ဒီလိုလူမျိုး မဟုတ်ဘူး"
လင်းရှင်းယောင်သည် သူမ စိတ်ထဲရှိ သံသယများကို အော်ဟစ်ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ဤမေးခွန်းများကို ရှင်းလင်းလိုက်ပါက သူမ ဘေးကင်းသွားမည်ဟု ထင်နေသကဲ့သို့ စကားတောက်လျှောက် ပြောနေခြင်းဖြင့် စိတ်သက်သာရာရရန် ကြိုးစားနေခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။
"လင်းစုယွီက ဒီလိုမဟုတ်ဘူး။ သူက စိတ်ပျော့ပြီး သဘောကောင်းတဲ့သူ၊ ဒါပေမဲ့ နင်ကတော့ အင်မတန် ရက်စက်ပြီး အေးစက်လွန်းတယ်"
"လင်းစုယွီက စိတ်ပျော့ပြီး သဘောကောင်းမှန်း သိရက်နဲ့ နင် ဘာလို့ သူ့ကို သတ်ခဲ့တာလဲ။ မကြည့်ချင်လို့ ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့တင် သူ့ကို ရေထဲ တွန်းချခဲ့တာလား"
"ဟားဟား... နင်က ငါသိတဲ့ လင်းစုယွီ မဟုတ်တာ တကယ်ပဲ။ ငါ ထင်တာ မှန်နေတာပဲ။ နင် ဘယ်သူလဲ။ လင်းစုယွီရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဘယ်လိုဝင်ပူးနေတာလဲ။ ငါပြောမယ်... နင် ငါ့ကိုသာ လွှတ်ပေးရင် နင့်ကို နောက်ခါ ဘယ်တော့မှ ဒုက္ခမပေးတော့ဘူး။ ငါက အနာဂတ်မှာ ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ သိတယ်၊ အနာဂတ်ကို ကြိုမြင်နိုင်တယ်။ နင် ငါ့နောက်ကိုသာ လိုက်မယ်ဆိုရင် တစ်သက်လုံး စည်းစိမ်ချမ်းသာနဲ့ အာဏာရှိဖို့ ငါ အာမခံနိုင်တယ်"
"နင်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အမှန်ထင်နေရတာလဲ။ ငါ့မေးခွန်းကို မဖြေဘဲ ရှောင်လွှဲနေတာလား။ နင့်အမြင်မှာ ငါက သဘောကောင်း နေတုန်း ထင်ပါရဲ့"
မူလက လင်းစုယွီသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားသုံးပြီး မှတ်ဉာဏ်ကိုသာ ရှာဖွေလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ မကြောက်မရွံ့ဘဲ ထပ်တလဲလဲ ပြောဆိုနေသည့် အပြုအမူက သူမကို တကယ်ပင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် သူမသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် လင်းရှင်းယောင်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ မှတ်ဉာဏ်ကို ဆက်ရှာဖွေရန် လိုအပ်သေးသဖြင့် လင်းရှင်းယောင် အမူအကျင့် လိမ္မာလာစေရန် အနာတရဖြစ်အောင် အနည်းငယ် သင်ခန်းစာပေးရမည်။
"အား... နာတယ်!"
ဗုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ လင်းရှင်းယောင်သည် ဦးခေါင်းအတွင်းမှ စူးရှသော နာကျင်မှုကြောင့် နဖူးကို နံရံနှင့် ဆောင့်ပစ်လိုက်သည်။ နာကျင်မှုကို နာကျင်မှုဖြင့် ထိန်းချုပ်ခြင်းသည်လည်း နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပုံရ၏။
"လင်းစုယွီ... နင် ငါ့ကို ဘာလုပ်တာလဲ။ နင်လို လေလွင့်ဝိညာဉ်ကတော့ သေချာပေါက်..."
"နင် သင်ခန်းစာ မရသေးဘူးပဲ၊ ဒါဆို ဆက်ကြတာပေါ့။ နင် လိမ္မာသွားတဲ့အခါမှ သက်သာသွားလိမ့်မယ်"
ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့်ပင် လင်းစုယွီ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် အပ်ချွန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှေ့သို့ ထိုးစိုက်ဝင်သွားပြန်သည်။ လင်းရှင်းယောင် အနေဖြင့် စကားကောင်းကောင်း မပြောနိုင်လျှင် ပါးစပ်မဖွင့်ဘဲ နေသည်ကမှ ပိုကောင်းဦးမည်။
လင်းရှင်းယောင်သည် နာကျင်မှုကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်နေပြီး နဖူးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် နာကျင်မှုကို သက်သာစေရန် သူမ၏ နဖူးကို လက်သီးဖြင့် ပြန်ထုနေမိသည်။ ခဏအကြာတွင် လင်းရှင်းယောင်သည် အသနားခံ တောင်းပန်လာတော့သည်။
"အား... နာတယ်...ငါ့ကို လွှတ်ပေးပါ၊ သနားပါဦး။ ငါ လိမ္မာပါ့မယ်၊ ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘူး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို ချမ်းသာပေးပါ!"
ဤအခိုက်အတန့်တွင် လင်းရှင်းယောင်၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခုခံမှုများ လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လင်းစုယွီ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ရုပ်ရှင်ကြည့်ရန် အတွက် တစ်ဖက်လူ၏ ဦးနှောက်မှတ်ဉာဏ်ပိုင်းအတွင်းသို့ ထပ်မံ ဝင်ရောက်သွားပြန်သည်။
အသက်သုံးဆယ်နောက်ပိုင်းတွင် လင်းရှင်းယောင်သည် သူဌေးသား အသိုင်းအဝိုင်းမှ လူငယ်အများအပြား၏ ဝိုင်းဝိုင်းလည်ခြင်းကို ခံရပြီး ထိုသူများကို သူမ၏ လှေကားထစ်များသဖွယ် အသုံးချခဲ့သည်။
အသက်သုံးဆယ်ကျော် မှတ်ဉာဏ်များအရ အတွင်းရေးမှူးဝမ်သည် မြို့တော်အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် ရာထူးတိုးသွားပြီး အောင်မြင်မှုအကြီးအကျယ် ရရှိနေသည်။ လင်းရှင်းယောင်က သူ့ကို အကျိုးအမြတ်များစွာ ပေးအပ်ပြီးနောက် သူသည် သူမ၏ အားကိုးရဆုံး နောက်ခံလူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပေ။ ယခုဘဝတွင် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည့် လင်းရှင်းယောင်သည် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူများ ရှိကြသည့် အနာဂတ်ကိုသိသည့် ဉာဏ်ပညာ စွမ်းရည် ဘာကြောင့် ကင်းမဲ့နေသနည်းဆိုသော် သူမ၏ အတိတ်ဘဝတွင် အရာရာသည် ချောမွေ့လွန်းနေခဲ့၍ ဖြစ်သည်။ သူမသည် လူအများကို နင်းခြေခဲ့ပြီး ပိုင်မိသားစုနှင့် အတွင်းရေးမှူးဝမ်၏ အကူအညီဖြင့် ငွေကြေးရော အာဏာပါ ရရှိခဲ့ဖူးသည်။
လင်းရှင်းယောင်၏ စိတ်ထဲတွင် သူမကိုယ်သူမ ရွေးချယ်ခံထားရသည့် ထူးခြားသူဟု မှတ်ယူထားသည်။ ပို၍စောစီးစွာ အောင်မြင်မှုရရန် သူမ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည်ဟု ထင်မှတ်နေခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် သူမသည် မူလခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ကို ရေထဲတွန်းချခဲ့ပြီး နေမကောင်းဖြစ်နေစဉ် ပိုင်မိသားစု၏ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို လုယူရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ လင်းမိသားစု၏ လျှို့ဝှက်အခန်းထဲမှ ရတနာသေတ္တာအချို့ကိုလည်း ခိုးဝှက်သိမ်းဆည်းလိုခဲ့သည်။ ထို့အပြင် လင်းစုယွီက ကျင်းမန်မြို့တွင် ရှိနေစဉ်မှာပင် သူမကိုယ်သူမ ပိုင်မိသားစု၏ သမီးအဖြစ် ဟန်ဆောင်အသိအမှတ်ပြုခံရရန် စီစဉ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုဘဝတွင်မူ လင်းစုယွီ၏ ဝိညာဉ်ဝင်ပူးမှုနှင့် ပိုင်ချီမင်၏ အတိတ်ဘဝမှတ်ဉာဏ်များ ပြန်လည်နိုးထလာမှုကြောင့် လင်းရှင်းယောင်၏ ခြေလှမ်းတိုင်းသည် လုံးဝ ပျက်စီးသွားရတော့သည်။
ထားလိုက်ပါတော့... လင်းရှင်းယောင်၏ ဤဘဝနိဂုံးသည် သူမကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ လင်းစုယွီအနေဖြင့် သနားနေရန် သို့မဟုတ် သက်ပြင်းချနေရန် မလိုအပ်သလို၊ သူမတွင်လည်း ထိုသို့သနားတတ်သည့် စိတ်ထားမျိုး မရှိပေ။ လင်းစုယွီသည် လင်းရှင်းယောင်၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ဆက်ရှာဖွေနေဆဲဖြစ်သည်။
"ဟင်... ဒါက ဘာလဲ"
ထိုစဉ် လင်းစုယွီသည် သူမ၏ အတန်းဖော်များကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဝမ်ရှို့ကျွမ်းနှင့် ကျန်းလင်တို့နှစ်ယောက်လုံးက အတွင်းရေးမှူးဝမ်၏ လူတွေဖြစ်နေတာလား။
လင်းရှင်းယောင်၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ထိုသူနှစ်ဦးနှင့် ပတ်သက်၍ များများစားစား မရှိလှပေ။ လင်းရှင်းယောင် အသက်သုံးဆယ်ဝန်းကျင်တွင် အတွင်းရေးမှူးဝမ်၏ အမျိုးသမီးအတွင်းရေးမှူး နှစ်ဦးမှာ ဝမ်ရှို့ကျွမ်းနှင့် ကျန်းလင်တို့ ဖြစ်ပုံရသည်။
နောက်ပိုင်းတွင် ကျန်းလင်က အတွင်းရေးမှူးဝမ်ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့သဖြင့် ဖမ်းမိပြီး ထောင်ကျခဲ့သည်လား။ ကောလာဟလများအရ ကျန်းလင်သည် အတွင်းရေးမှူးဝမ်၏ ပြစ်မှုဆိုင်ရာ သက်သေများကို စုဆောင်းနေစဉ် ဝမ်ရှို့ကျွမ်းက သိသွားပြီး အတွင်းရေးမှူးဝမ်ကို လျှို့ဝှက်တိုင်တန်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အတွင်းရေးမှူးဝမ်က လက်စားချေသည့်အနေဖြင့် ပြစ်မှုအားလုံးကို ကျန်းလင်အပေါ် ပုံချကာ ထောင်ထဲသို့ ပို့လိုက်ခြင်းပင်။
လင်းစုယွီသည် အနာဂတ်တွင် မည်သည့်လူနှင့် အဖြစ်အပျက်များကို အသုံးချနိုင်မလဲဟု ဆန်းစစ်ရင်း လင်းရှင်းယောင်၏ မှတ်ဉာဏ်များကို အတင်းအဖျင်းသဖွယ် စိတ်ဝင်တစား ဖတ်ရှုနေမိသည်။ ထိုအချိန်တွင် လင်းရှင်းယောင်၏ မျက်နှာသည် ထုံထိုင်းသွားပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း အသက်မဲ့ကာ စူးစိုက်ကြည့်ခြင်း မရှိတော့သည်ကို သူမ သတိမထားမိလိုက်ပေ။
လင်းရှင်းယောင်၏ အသက်လေးဆယ်ဝန်းကျင်တွင် ပုံရိပ်များ ထပ်မံရပ်တန့်သွားသည်။ လင်းစုယွီက ဝိညာဉ်စွမ်းအား မည်မျှပင် ထပ်မံထုတ်လွှတ်သော်လည်း မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိတော့ချေ။
လင်းရှင်းယောင်၏ ဦးနှောက်မှတ်ဉာဏ်များသည် အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သည်။ သူမ ဦးနှောက်သေသွားတာလား။ လင်းစုယွီမှာ "ရုပ်ရှင်" ကြည့်ကောင်းနေသဖြင့် လင်းရှင်းယောင် တစ်ယောက် အရူးဖြစ်သွားသည်ကို သတိမပြုမိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း... လင်းရှင်းယောင်အနေဖြင့် အသက်ရှင်နေသော အရူးတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်မလား၊ သို့မဟုတ် အသိစိတ်ရှိသော လူသေတစ်ယောက် ဖြစ်ချင်မလားဆိုသည်ကို သူမ မသိတော့ပေ။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူမ၌ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပြီ။ ကိုယ့်တံတွေးကိုယ်ပင် မျိုမချနိုင်တော့သော အရူးမ လင်းရှင်းယောင်ကို နောက်ဆုံးတစ်ချက်ကြည့်ကာ လင်းစုယွီသည် လှည့်ထွက်ခဲ့ပြီး မှောင်မည်းသော အခန်းငယ်တံခါးကို ပိတ်လိုက်တော့သည်။
ယခုမူ လင်းမိသားစုမှ သခင်လေးနှင့် တွေ့ဆုံရမည့် အချိန်သို့ ရောက်ပြီဖြစ်သည်။ ဟောင်ကောင်ပိုင်မိသားစုမှ သခင်လေးကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် လူသတ်သမားများကို တိုက်ရိုက်စေခိုင်းရလောက်အောင် သူ ဘယ်လောက်တောင် ယုံကြည်ချက်ရှိနေလဲဆိုသည်ကို သူမ တကယ်ပဲ မြင်တွေ့ချင်လှပါပြီ။
၁၉၆၀ ၌ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း