အခန်း ၂၀၂
Vol. 19 Ch. 202
အခန်း (၂၀၂) ကျောက်စိမ်းလောင်းကစားဆရာကြီး ဝူမို၏ မျက်စိ
"ဘုရားရေ... ဒီဝမ်လဲ့က ကြည့်ရတာ လူကြီးလူကောင်းလိုလိုနဲ့ ကွယ်ရာမှာတော့ မိန်းမလိုက်စားတဲ့သူပဲ..."
ဤသတင်းအချက်အလက်၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ အတော်လေး ရှင်းလင်းနေပေသည်။ Star(စတား) ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီသည် အနှေးနှင့်အမြန် ပြိုလဲသွားမည်ဖြစ်ပြီး တွန်းအားတစ်ခုသာ လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်၏။
အကယ်၍ Star(စတား) ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီမှ ရော့ရှီးကို ခေါ်ယူပြီး မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပါက သူမသည် အလွန်အောင်မြင်သော နာမည်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။
လူတစ်ယောက်တည်းဆိုသည်မှာ နည်းပါးသော်လည်း အလွန်အောင်မြင်သော နာမည်ကြီးတစ်ဦး ယူဆောင်လာပေးနိုင်သည့် ကွင်းဆက်တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန်ထူးခြားလှသည်။
သို့သော် ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီတစ်ခုကို အစမှစတင် တည်ထောင်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှပေ၏။
သို့တိုင် ရှန်းရှီ ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီက ယခုအခါ ရှယ်ယာများကို ရောင်းချရန် စဉ်းစားနေခြင်းမှာ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းနေချေသည်။
အကယ်၍ သူသည် ရှန်းရှီ ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီမှ ရှယ်ယာများကို ဝယ်ယူနိုင်ပြီးနောက် ရော့ရှီးကို ခေါ်ယူနိုင်ပါက ရှန်းရှီ ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီသည် ဒုတိယမြောက် နွေဦးရာသီကို ဖြတ်သန်းရပေလိမ့်မည်။
ရှန်းရှီ ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီ၏ CEO ဖြစ်သူ လင်ရှန်းတွင် မည်သည့် အရှုပ်တော်ပုံမျှ မရှိခဲ့ဖူးချေ။ သူနှင့်ပတ်သက်၍ တစ်ခုတည်းသော သတင်းဆိုးမှာ သူ၏ဝန်ထမ်းဟောင်းများက သူသည် အလုပ်နှင့်ပတ်သက်၍ အလွန်တင်းကျပ်လွန်းသည်ဟု ပြောဆိုကြခြင်းသာ ဖြစ်၏။
Star(စတား) ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီနှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းသည် ဧရာမကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုနှင့် တူသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ဟောင်ရုံသာဟောင်ပြီး ကိုက်တက်သည့်ခွေး မဟုတ်ချေ။
မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်းက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ယွမ်သန်းရာချီရှိသော ရုပ်ရှင်ကားများစွာသည် ရုံတင်ပြသရာတွင် ဝင်ငွေနည်းပါးခဲ့သည်။ သူတို့သည် စွမ်းဆောင်ရည်အခြေခံ စာချုပ်များကို ချုပ်ဆိုထားသည်ဟု ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ၎င်းမှာ ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီတစ်ခုအတွက် ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်မည်မှာ သေချာလှပေသည်။
သူတို့၏ ပုံရိပ်ကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ဝူချန်ကဲ့သို့သော လူငယ်ကြယ်ပွင့်များ ရှိနေသော်လည်း သူတို့၏ အရှုပ်တော်ပုံများ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူတို့၏ စီးပွားရေးသည် ချက်ချင်း ပြိုလဲသွားမည် ဖြစ်၏။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို ဖြိုချရန်မှာ ထိုမျှ လွယ်ကူလှပေသည်။
"ဥက္ကဋ္ဌစု... ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ..."
"ဖျော်ဖြေပွဲက တစ်ဝက်တောင် ကျော်နေပြီ... ခင်ဗျား စကားတစ်ခွန်းမှ ပြောတာ မတွေ့ရလို့..."
လီဝမ်ဆန်းက ပြောလိုက်သည်။
"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး... ကိစ္စတချို့ကို တွေးနေလို့ပါ..."
စုယွမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေလိုက်၏။
"ဟားဟား တကယ်တော့ ဒီဖျော်ဖြေမှုရဲ့ အကြောင်းအရာက တော်တော်လေး ခေတ်ဆန်တယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က အသက်ကြီးနေပြီဆိုတော့ နားမလည်နိုင်ဘူး ဖြစ်နေတာ..."
"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် Big Bowl of Dumplings ဆိုတဲ့သီချင်းကိုလည်း ကျွန်တော် နားမလည်ဘူး... ဒီခေတ်လူငယ်တွေ ဘာကိုကြိုက်ကြလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ နားမလည်ကြဘူးလေ..."
လီဝမ်ဆန်းက သူ့ကိုယ်သူ နှိမ့်ချဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဥက္ကဋ္ဌလီ ပြောတာ မှန်ပါတယ်... ကျွန်တော် ကလေးဘဝတုန်းက ဖန်ဂေါ်လီတွေ ဘာတွေ ကစားခဲ့တာ မှတ်မိသေးတယ်... နိုင်တဲ့သူက ရှုံးတဲ့သူကို နဖူးတောက်ရတယ်လေ... အခု ပြန်တွေးကြည့်တော့ တကယ်ကို အမှတ်ရစရာတွေပါပဲ..."
"ဟားဟား ကလေးဘဝရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်မှုက အပျော်ဆုံးပဲ..."
တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည့်အလား လီဝမ်ဆန်းက ပြောလိုက်၏။
"တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ မိတ်ဆွေတစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ကျောက်စိမ်းအရိုင်းတုံး တစ်သုတ် လက်ဆောင်ပေးထားတယ်... အဲဒီအထဲမှာ တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ကျောက်စိမ်းတွေ ပါတယ်လို့ ပြောကြတယ်..."
"ဥက္ကဋ္ဌစု စိတ်ဝင်စားမလား မသိဘူး... ကျွန်တော်တို့ သွားပြီး အပျော်သဘော ကစားကြည့်ကြမလား..."
လီဝမ်ဆန်းက စိတ်ကူးပေါက်သလို ပြောလိုက်သည်။
"အို... ကျောက်စိမ်းလောင်းကစားလား..."
စုယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး သူတို့က သူ့ကို ဤနေရာတွင် စောင့်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွား၏။
မည်သို့သော ပူးပေါင်းကြံစည်မှု သို့မဟုတ် လှည့်စားမှုမျိုးဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သူ မသိသေးချေ။
"ကျွန်တော်က ကျောက်စိမ်းလောင်းကစားကို နည်းနည်း စိတ်ဝင်စားပေမဲ့ ဒီလုပ်ငန်းအကြောင်း သိပ်မသိဘူး..."
စုယွမ်က တစ်ဝက်တစ်ပျက် အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဟားဟားဟား ရပါတယ်... ရပါတယ်... အပျော်သဘောသက်သက်ပါပဲ..."
လီဝမ်ဆန်းက ရယ်မောလိုက်လေ၏။
"ဟုတ်တယ်... အပျော်သဘော ပါပဲ..."
အခြားသူများကလည်း ရယ်မောလိုက်ကြပြီး တိတ်တဆိတ် ဝမ်းမြောက်သွားကြသည်။ အကယ်၍ သင်က ကျောက်စိမ်းလောင်းကစားအကြောင်း သိထားပါက သူတို့၏ အစီအစဉ်များ ပျက်စီးသွားမည် မဟုတ်လော။
သေချာသည်မှာ သင်သည် ကျောက်စိမ်းလောင်းကစားအကြောင်း သိထားလျှင်ပင် ကိစ္စမရှိချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျောက်စိမ်းလောင်းကစားလောကတွင် အကျော်ကြားဆုံး ဆရာကြီးဖြစ်သူ ဝူမိုက ဤနေရာတွင် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။ သင် မည်မျှပင် တော်နေပါစေ ဆရာကြီးဝူမိုနှင့် လုံးဝ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
"ကောင်းပြီ... အပျော်သဘောလေး လုပ်ကြည့်ကြတာပေါ့... ဒီဖျော်ဖြေပွဲတွေကို ကြည့်ရတာ တကယ်ကို ပျင်းစရာကောင်းတယ်... Big Bowl of Dumplings က ဘာလဲ... ကျွန်တော်ကတော့ စားရတဲ့ ခေါက်ဆွဲပန်းကန်လုံးကြီးကိုပဲ ပိုကြိုက်တယ်..."
Big Bowl of Dumplings -ခေါက်ဆွဲပန်းကန်လုံးကြီး
စကားပြောပြီးနောက် စုယွမ်က ဝမ်လဲ့ကို ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြောရန် မမေ့ခဲ့ချေ။ ဝမ်လဲ့မှာ ဒေါသထွက်ချင်လာသော်လည်း စိတ်ကို ထိန်းထားလိုက်ရသည်။
"ကောင်းပြီ... သီးသန့်အခန်းကို သွားကြရအောင်..."
လီဝမ်ဆန်းက ပြောလိုက်၏။
ချက်ချင်းပင် လူတိုင်း ထရပ်လိုက်ကြပြီး သီးသန့်အခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားကြလေသည်။
သီးသန့်အခန်းထဲတွင် ထိပ်တန်းအရည်အသွေးရှိသော ကျောက်စိမ်းအရိုင်းတုံးများကို ပြသထားပြီး ကျောက်ဖြတ်စက်တစ်ခုကိုလည်း နေရာချထားကာ ကနဦးဈေးနှုန်းကိုလည်း ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ရာ အလွန်ပင် ပြည့်စုံနေပေ၏။
အသက် ခြောက်ဆယ်ခန့်အရွယ် အဘိုးအိုတစ်ဦးက စားပွဲတွင်ထိုင်ကာ လက်ဖက်ရည်သောက်နေပြီး လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသည်။
တံခါးပွင့်လာပြီး စုယွမ်၊ လီဝမ်ဆန်းနှင့် အခြားသူများ အထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြ၏။
"ဟားဟား ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်ကို အကြာကြီး စောင့်ခိုင်းလိုက်ရတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်..."
လီဝမ်ဆန်းက သူတို့နှစ်ဦးကို ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ... ဒါက ဥက္ကဋ္ဌစုယွမ်ပါ..."
လီဝမ်ဆန်းက ပြောပြီးနောက် အခြားနှစ်ဦးကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏။
"ဒါက ကျောက်စိမ်းလောင်းကစား ဆရာကြီး ဝူမိုပါ... ပြီးတော့ သူက ဟယ်ရီဆန် လက်ဝတ်ရတနာကုမ္ပဏီရဲ့ သူဌေးကြီး ဟယ်ရီပါ... သူက နိုင်ငံခြားသားလေ..."
"မင်္ဂလာပါ..."
စုယွမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
"မင်္ဂလာပါ ဥက္ကဋ္ဌစု..."
ဝူမိုက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်၏။ ကျောက်စိမ်းလောင်းကစားလောကတွင် သူ၏ ဂုဏ်သတင်း ကြီးမားမှုကြောင့် လူငယ်တစ်ဦးကို ဖားယားရန်အတွက် အောက်ကျခံနေမည် မဟုတ်ချေ။
စုယွမ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ဝူမိုသည် ကျောက်စိမ်းလောင်းကစား ဆရာကြီးဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဘက်တွင် ရပ်တည်နေသဖြင့် သူ့အနေဖြင့် ဝူမိုအား ဖားယားနေရန် မလိုအပ်ပေ။ ပျင်းစရာကောင်းလှသော ထိုယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ စကားဝိုင်းအားလုံးသည် လုံးဝ မလိုအပ်ချေ။
"ဥက္ကဋ္ဌစုက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ အလားအလာ ကောင်းတာပဲ..."
ဟယ်ရီသည် နိုင်ငံခြားသား ဖြစ်သော်လည်း ဘာသာစကားကို ကျွမ်းကျင်စွာ ပြောဆိုနိုင်လေသည်။
စုယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး စကားများများစားစား မပြောသလို ဟန်ဆောင်နှိမ့်ချမှုကိုလည်း မပြသခဲ့ချေ။
"ဆရာကြီးဝူ... ဆရာကြီးက ကျောက်စိမ်းလောင်းကစား အကြောင်းကို အသိဆုံးပါပဲ... ကျွန်တော်တို့ အားလုံးက အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့ သူတွေပါ... ကျွန်တော်တို့ မကစားခင် ဆရာကြီးက အရင်ဆုံး သရုပ်ပြပေးနိုင်မလား..."
လီဝမ်ဆန်းက ပြောလိုက်သည်။
ဝူမိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။
"ကောင်းပြီလေ..."
ဝူမိုသည် ကျောက်စိမ်းအရိုင်းတုံး၏ အရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ အနည်းငယ် အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် တစ်တုံးကို ရွေးထုတ်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး ကျောက်စိမ်းအရိုင်းတုံးကို ကျောက်ဖြတ်စက်ဘေးသို့ ရွှေ့ပေးလိုက်၏။
ယမန်နေ့မွန်းလွဲပိုင်းက တွေ့ခဲ့ရသော ကျောက်ဖြတ်ပညာရှင်သည် ချက်ချင်းပင် စတင်ဖြတ်တောက်တော့သည်။
မိနစ်ဆယ်ကျော်ကြာပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းအရိုင်းတုံးတွင် အပေါက်တစ်ခု ပွင့်သွားပြီး အတွင်း၌ ကျောက်စိမ်းများ ပြည့်နှက်နေကြောင်း ဖော်ပြနေပေ၏။
"အရမ်းကြီးတာပဲ..."
ကျောက်ဖြတ်ပညာရှင်က ပြောလိုက်သည်။
ဟယ်ရီက အတွင်းရှိ ကျောက်စိမ်းကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။
"ဆရာကြီးဝူနဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်... ဒီကျောက်က ဈေးကွက်ထဲမှာ ယွမ်သန်းဆယ်ချီ တန်ဖိုးရှိတယ်..."
ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လူတိုင်းက သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဆရာကြီးဝူမိုအပေါ် လေးစားအားကျမှုများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။
သူသည် ဆရာကြီးဟု ခေါ်ဆိုခြင်းနှင့် တကယ်ကို ထိုက်တန်ပေ၏။
အနည်းငယ်မျှ ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် မည်သည့်အပိုင်းတွင် ကျောက်စိမ်းပါဝင်ကြောင်း သူ သိရှိလေသည်။
"ခင်ဗျား ဒါကို အကြာကြီး လေ့လာထားရတာ မဟုတ်လား... ဒါမှမဟုတ်ရင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်မြန်မြန် ရွေးချယ်နိုင်မှာလဲ..."
လီဟူကသာ မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လူတိုင်းက သူတို့ဘက်သို့ အထင်သေးသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြ၏။ ဆရာကြီးက ဤကဲ့သို့သော လှည့်ကွက်ငယ်များကို အသုံးပြုရန် အမှန်တကယ် လိုအပ်မည်လော။
သို့မဟုတ်ပါက သူသည် ကျောက်စိမ်းလောင်းကစား ပြိုင်ပွဲဆယ်ခု ဆက်တိုက်တွင် ချန်ပီယံဆုကို အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ပြိုင်ဘက်များကပင် သူ့အား ချီးကျူးခဲ့ကြမည် မဟုတ်ချေ။
ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ဝူမိုမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်မျှ ပြုံးလိုက်သည်။
"င။က ကျောက်တွေကို ကြည့်တဲ့အခါ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ အကဲဖြတ်နိုင်တယ်..."
ဝူမို၏ ယုံကြည်မှုသည် ချက်ချင်းပင် ထွက်ပေါ်လာလေ၏။
"တကယ်ကို အထင်ကြီးစရာပဲ..."
စုယွမ်က ချီးကျူးလိုက်ပြီး ဤကဲ့သို့သော ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်သည့် မျက်စိမျိုးရှိခြင်းမှာ အမှန်တကယ် မှတ်သားလောက်စရာဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်... ဒါက ဆရာကြီး ဝူမိုပဲလေ..."
လီဝမ်ဆန်းက ပြောလိုက်၏။
"ကျွန်တော်လည်း စမ်းကြည့်ချင်လာပြီ... ပြိုင်ပွဲလေးတစ်ခုလောက် လုပ်ကြရအောင်..."
စုယွမ်က လီဝမ်ဆန်းအား ပြောလိုက်သည်။
ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လူတိုင်း အလွန်ဝမ်းသာသွားကြလေ၏။
ဒါက တွင်းထဲကို ကိုယ်တိုင် ချောက်နက်ထဲ ခုန်ဆင်းလာတာ မဟုတ်ဘူးလော။
သူတို့အားလုံး လီဝမ်ဆန်းအား စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
"ကောင်းပြီလေ..."
"ဝမ်းသာအားရနဲ့ လက်ခံပါတယ်..."
"တစ်ယောက်တစ်တုံး ရွေးပြီး တစ်ပွဲလောက် ယှဉ်ကြတာပေါ့..."
လီဝမ်ဆန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လူတိုင်း အနည်းငယ် တွေဝေသွားကြ၏။ သူတို့အနေဖြင့် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ လောင်းကြေးတစ်ခု အဆိုပြုသင့်သည် မဟုတ်လော။
သူတို့က အဘယ်ကြောင့် အခြားတစ်ပွဲကို အရင်သွားရမည်နည်း။ ထို့အပြင် ဥက္ကဋ္ဌလီကိုယ်တိုင် သွားရောက်မည်လော။ စုယွမ်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရမည်မှာ ဆရာကြီးဝူမို မဟုတ်ဘူးလော။
ဤကိစ္စကို ယခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မဆွေးနွေးရသေးသောကြောင့် လူတိုင်းမှာ ခဏတာမျှ တွေဝေငေးမောသွားရပေသည်။