အခန်း ၂၁၂

အခန်း (၂၁၂) ငါ့ကို တောင်းပန်စမ်း

ကျိုးကျဲက ကျေနပ်ဂုဏ်ယူစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် တစ်ကျန်းချန်မြို့လုံး၌ Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီအကြောင်းကို မည်သူက မသိဘဲ နေမည်နည်း။

"Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီနဲ့ အဆက်အသွယ် ရနိုင်တာက တကယ့်ကို အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စပဲ..."

ကျိုးကျန်းသည်လည်း သူ့ကိုယ်သူ ကျေနပ်နေခဲ့၏။ အမှန်တကယ်တွင် သူသည် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ မနာလိုမှုကို ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဤကိစ္စအား အစပိုင်း၌ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း ယခု ပြောပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ သူ လုံးဝ ကြောက်ရွံ့နေခြင်း မရှိတော့ချေ။

"တစ်ခါတလေကျရင် နည်းနည်းလောက် ထင်ပေါ်နေတာက ဆိုးရွားတဲ့ကိစ္စတော့ မဟုတ်ဘူး..."

"လူငယ်လေး... ခုနက ငါ့သား ပြောတာကို မင်း ကြားလိုက်တယ် မဟုတ်လား..."

"ငါ့ကုမ္ပဏီက Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီနဲ့ ပူးပေါင်းတော့မယ်... ပြီးတော့ အဲဒါက ဘယ်လောက် တန်ဖိုးရှိလဲဆိုတာကို မင်း သိသင့်တယ်..."

"ဒီနေရာက အစည်းအဝေးကို ဗြောင်ကျကျ နှောင့်ယှက်တာက မင်းအတွက် အရမ်းကို ရိုင်းစိုင်းလွန်းတယ်..."

"ဒီနေ့ ဒီမှာ လူတွေ အများကြီးရှိနေတော့ ငါ မင်းကို တကယ်ပဲ ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး..."

"တောင်းပန်စမ်း..."

ကျိုးကျန်းက သူ့ကိုယ်သူ ထောက်ခံကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အရပ်ရှည်ပြီး ခန့်ညားလာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။ အကြောင်းမှာ သူ့အား အာရုံစိုက်မှု၏ ဗဟိုချက်သဖွယ် ကြည့်ရှုနေကြသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ အကြည့်များက သူ့ကို အလွန် သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်စေသောကြောင့်ပင်။

"Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီနဲ့ ပူးပေါင်းမယ်ဆိုတာကို ကြားပြီး သူတို့တွေ မနာလိုဖြစ်နေကြတာ ဖြစ်နိုင်တယ်..."

စုယွမ် တုံ့ပြန်ရန် စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာမြင့်သွားခဲ့လေသည်။

"သူက Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီနဲ့ ပူးပေါင်းချင်နေတာ... ပြီးတော့ သူက အဲဒီအတွက် တော်တော်လေးကို ဂုဏ်ယူနေသေးတယ်..."

"ဘုရားရေ... ငါတို့က ပစ်မှတ်ထဲကို တည့်တည့်ကြီး ဝင်သွားခဲ့တာပဲ..."

"ခင်ဗျားတို့က Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီနဲ့ ပူးပေါင်းတော့မယ်လို့ ပြောတာလား..."စုယွမ်က အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်။

စုယွမ်၏ အနည်းငယ် စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းမှုကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သားအဖနှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း ကြည့်ရှုလိုက်ကြပြီး နှစ်ဦးစလုံးက ကျေနပ်ဂုဏ်ယူသော အပြုံးများကို ပြသလိုက်ကြ၏။

"လူ့အသိုင်းအဝိုင်းရဲ့ အောက်ခြေက လူတွေတောင် ဒီကိစ္စရဲ့ အရေးပါမှုကို နားလည်နေကြပုံရတယ်..."

"ကောင်လေး... အခုချက်ချင်း တောင်းပန်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်နော်..."

ကျိုးကျဲက ကြမ်းတမ်းစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟားဟား.."

"Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီနဲ့ ပူးပေါင်းတာက အဲဒီလောက်တောင် ကြီးကျယ်တဲ့ကိစ္စလား..."

"ဒီအတိုင်းလည်း အဆင်ပြေပါတယ်လို့ ငါ ထင်တယ်... ခင်ဗျားတို့လို တောသားနှစ်ယောက်ပဲ ဂရုစိုက်လိမ့်မယ်..."

စုယွမ်က ရုတ်တရက် အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် ပြုံးလိုက်ပေ၏။

"အင်း..."

"ကောင်လေး... Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ အစစ်အမှန် တန်ဖိုးက မင်း နားလည်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး..."

"မင်းကို အောက်ခြေလူတန်းစားထဲက အသိဉာဏ်ရှိတဲ့သူတစ်ယောက်လို့ ငါ ထင်ထားခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ မင်းက ဒီလောက်တောင် ခေါင်းမာတဲ့သူ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ဘူး..." ကျိုးကျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အဲဒါက ဘာတွေများ တန်ဖိုးရှိနေလို့လဲ... ယုံတာ မယုံတာ မင်းသဘောပဲ... စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီက ခင်ဗျားတို့နဲ့ ပူးပေါင်းမှုကို ဖျက်သိမ်းအောင် ငါ လုပ်နိုင်တယ်..."

စုယွမ်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျိုးကျန်းနှင့် ကျိုးကျဲတို့သည် အချင်းချင်း ကြည့်ရှုလိုက်ကြပြီးနောက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ကြလေသည်။

"သူတို့ ဘာတွေ ကြားလိုက်ရတာလဲ..."

"လူ့အသိုင်းအဝိုင်းရဲ့ အောက်ခြေက လူတစ်ယောက်က စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီကို ပူးပေါင်းမှု ဖျက်သိမ်းအောင် ဘယ်လိုလုပ် လုပ်နိုင်မှာလဲ..."

"သူက သူ့ကိုယ်သူ Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ သူဌေးကြီးလို့ ထင်နေတာလား..."

"ဒီမှာ လာပြီး စိတ်ကူးယဉ်မနေနဲ့..."

"ဒါက အရူးတစ်ယောက် မဟုတ်ရင် ဘာလဲ..."

"မသိနားမလည်တာက ကောင်းချီးတစ်ခုဆိုပေမဲ့ လူတစ်ယောက်က ဒီလောက်တောင် မကြောက်မရွံ့ မဖြစ်သင့်ဘူးလေ..."

ကျိုးကျဲသည် စုယွမ်အား အရူးတစ်ယောက်ကို ကြည့်နေသကဲ့သို့သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ အရူးက အရူးပဲ... သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုစကားမျိုးကို ပြောနိုင်ရတာလဲ။

"ဒါက တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းတာပဲ..."

"မင်း တောသား... မင်းကိုယ်မင်း အရေးပါတဲ့သူတစ်ယောက်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား ဟုတ်လား..."

"မင်းက ဘာမှမဟုတ်တဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ပဲ... Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီကို အမိန့်ပေးဖို့ မင်း ဘယ်လိုများ ရဲတင်းရတာလဲ..."

"စကားကြီးစကားကျယ် ပြောလို့ လျှာကိုက်မိမှာကို မင်း မကြောက်ဘူးလား... မင်း အိပ်မက်မက်သမျှကို ပြောနေတော့မှာလား..."

"တကယ်လို့ မင်းက ဒီနေ့ ဖုန်းတစ်ချက်ဆက်ရုံနဲ့တင် Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီနဲ့ ငါ့ရဲ့ ပူးပေါင်းမှုကို ဖျက်သိမ်းနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါ ဒူးထောက်ပြီး မင်းကို အဘိုးလို့ ခေါ်မယ်..."

ကျိုးကျဲက ယုံကြည်မှုရှိစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ကလဲ့စားချေရန် အပြင်းအထန် လိုလားနေခဲ့သည်။

"ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ မင်း မလုပ်နိုင်ရင်တော့ မင်း ဒူးထောက်ပြီး ငါ့ဖိနပ်ကို ယက်ရမယ်..."

ကျိုးကျဲက ကြမ်းတမ်းစွာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် စုယွမ်က ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ယင်းအစား သူက ဖုန်းကို ထုတ်ယူကာ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်လေ၏။

"ဟက်... မင်းက တော်တော်လေး ဟန်ဆောင်ကောင်းတာပဲ... မင်းကိုယ်မင်း အရေးပါတဲ့သူတစ်ယောက်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား..."

ကျိုးကျဲက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုမှာ ဆယ်စက္ကန့်ကျော်ကြာသည်အထိ ဖြေကြားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

"ဘာလို့ ဘယ်သူမှ မဖြေတာလဲ... မင်းက မရှိတဲ့ ဖုန်းနံပါတ်ကို ခေါ်လိုက်တာလား... လူငယ်လေး... ကြွားဝါတာက ကောင်းပေမဲ့ ငါတို့လို အဆင့်အတန်းမြင့်တဲ့ လူတွေရှေ့မှာတော့ မင်း အဲဒီလို မလုပ်သင့်ဘူး..."

ကျိုးကျန်းက ဆုံးမစကား ပြောဆိုလိုက်၏။

စုယွမ်က သူ့အား လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပြီး ဖုန်းရှင်း ဖုန်းဖြေမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

ဖုန်းချိတ်ဆက်သွားရန် ဆယ်စက္ကန့်ခန့် ကြာမြင့်သွားခဲ့ပေသည်။

"ဟယ်လို... သူဌေး... ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲ..."

ဖုန်းရှင်းက မေးမြန်းလိုက်၏။

"ဘာမှတော့ မဟုတ်ပါဘူး မန်နေဂျာဖုန်း... ကိစ္စလေးတစ်ခု ရှိလို့..."

"ဒါနဲ့ နေပါဦး... ခင်ဗျားတို့ ကုမ္ပဏီနာမည်က ဘာလဲ... ပြောပြစမ်းပါ..."

စုယွမ်က လှည့်ကာ ကျိုးကျန်းနှင့် သူ၏သား ကျိုးကျဲတို့ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဟက်... မင်းက ဟန်ဆောင်ရတာကို စွဲလမ်းနေပြီပဲ..."

"ငါက ကျဲချူးနည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌပဲ... ဒီမှာရှိတဲ့ လူတိုင်း သိတယ်..."

ကျိုးကျန်းက ဂုဏ်ယူစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"မန်နေဂျာဖုန်း... ခင်ဗျား ကြားလိုက်လား... ကျဲချူးနည်းပညာကုမ္ပဏီတဲ့... ဒီကုမ္ပဏီရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ အကျင့်စရိုက်က အရမ်းကို ဆိုးရွားတယ်... သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းတာက ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကြီးကြီးမားမား ထိခိုက်စေလိမ့်မယ်..."

စုယွမ်က ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဥက္ကဋ္ဌစု... ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ... ကျဲချူးနည်းပညာကုမ္ပဏီက တကယ်ပဲ ကျွန်တော်တို့ကို လာဘ်ထိုးခဲ့တာပါ... ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့က သူတို့ကို စီးပွားရေးအစီအစဉ်တွေထဲမှာ မထည့်ထားပါဘူး... အဲဒါကြောင့် သူတို့ကို အကြောင်းကြားဖို့ အချိန်မရသေးတာပါ..."

ဖုန်းရှင်းက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

"အင်း... အဲဒါက အကောင်းဆုံးပဲ..."

စုယွမ်က ပြောဆိုကာ ဖုန်းချလိုက်သည်။

ကျိုးကျဲနှင့် ကျိုးကျန်းတို့ အချင်းချင်း ပြုံးပြလိုက်ကြပြီးနောက် ကျိုးကျဲက ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက တော်တော်လေး သရုပ်ဆောင်ကောင်းတာပဲ..."

"Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ အထွေထွေမန်နေဂျာ မျိုးရိုးနာမည်က ဖုန်း ဆိုတာကို မင်း တကယ် သိနေတာပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ မင်းက ယုံကြည်လောက်အောင် သရုပ်ဆောင်နိုင်ရင်တောင် အဲဒါက မင်းမှာ အရည်အချင်းရှိတယ်ဆိုတာကို သက်သေမပြနိုင်ပါဘူး..."

ကျိုးကျန်းက ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဟက်... သူက ဘာမှမဟုတ်တဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ပဲ... သူက ဘယ်လို လှိုင်းတံပိုးမျိုးကို ဖန်တီးနိုင်မှာလဲ... သူက တော်တော်လေး သရုပ်ဆောင်ကောင်းတာပဲ..."

"အခု ဒူးထောက်ပြီး ငါ့ဖိနပ်အောက်ခြေတွေကို ယက်စမ်း..."

ကျိုးကျဲက ကြမ်းတမ်းစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"လူအိုကြီး... ခင်ဗျားကသာ ဒူးထောက်သင့်တဲ့သူပါ..."

စုယွမ်က ယုံကြည်မှုရှိစွာဖြင့် သူတို့အား ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"မင်း..."

ကျိုးကျန်း စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ဖုန်း မြည်လာခဲ့သည်။ သူက ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဖုန်းခေါ်ဆိုသူမှာ ကုမ္ပဏီမှ မန်နေဂျာတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရပေ၏။

ကျိုးကျန်းသည် ရုတ်တရက် ဆိုးရွားသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း စုယွမ်အား ကြည့်ရှုပြီးနောက် မဖြစ်နိုင်ဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူက ဖုန်းကို ဖြေကြားလိုက်သည်။

"မန်နေဂျာဝမ်... ဘာကိစ္စလဲ..."

"ဆိုးရွားနေပါပြီ ဥက္ကဋ္ဌကြီး... Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီက ကျွန်တော်တို့နဲ့ မပူးပေါင်းတော့ဘူးလို့ မက်ဆေ့ခ်ျပို့လာပါတယ်... ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ကို နာမည်ပျက်စာရင်း သွင်းလိုက်ပါပြီ..."

မန်နေဂျာဝမ်က အရေးတကြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဘာ... ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ..."

ကျိုးကျန်းက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မသိပါဘူး... သူတို့ရဲ့ မန်နေဂျာဖုန်းက ဥက္ကဋ္ဌကြီး လူမှားပြီး ပြဿနာရှာမိသွားတယ်လို့ ပြောပါတယ်..."

မန်နေဂျာဝမ်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ..."

ကျိုးကျန်းသည် မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် စုယွမ်၏ မျက်နှာဆီသို့ သူ၏အကြည့်များကို လှည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပေ၏။

"သူက တကယ်ကို Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ သူဌေးကြီးပဲ..."

"ခုနက ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုက Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီနဲ့ ငါ့ရဲ့ ပူးပေါင်းမှုကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာပဲ..."

"နောက်ပြီး ငါ့ရဲ့ ကုမ္ပဏီက အနာဂတ်မှာ ထပ်ပြီး ဖိနှိပ်မှုတွေနဲ့ သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်ရတော့မှာပဲ..."

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကျိုးကျန်းသည် လုံးဝ အားလျော့သွားလေ၏။

"အဖေ... သူနဲ့ စကားပြောပြီး အချိန်ဖြုန်းဖို့ ဘာလို့ လိုသေးလဲ... သူ့ကို ဒူးထောက်ခိုင်းလိုက်ပါ..."

ကျိုးကျန်း၏ လူသတ်ချင်နေသော အကြည့်များကြောင့် ကျိုးကျဲမှာ စကားပြောနေရင်း ရပ်တန့်သွားရပေသည်။

ကျိုးကျန်းသည် ကျိုးကျဲ၏ ဒူးနောက်ဘက်ကို ပြင်းထန်စွာ ကန်လိုက်၏။

"ဒူးထောက်ပြီး ဥက္ကဋ္ဌစုကို တောင်းပန်စမ်း..."

ကျိုးကျန်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။