အခန်း ၂၂၀

အခန်း (၂၂၀) ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပါ

"သမီး... ဝီဘိုပေါ်က ပို့စ်တွေကို မင်း မမြင်ဘူးလား..."

"ငါတို့ ယန်မိသားစု ပြီးဆုံးသွားပြီ ထင်တယ်..."

ယန်ရှုံးက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဘာ..."

ယန်လီ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သူ၏ဖုန်းကို အလျင်အမြန်ဖွင့်ကာ နောက်ဆုံးပို့စ်ကို ရှာဖွေလိုက်သည်။ ၎င်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ၏မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားခဲ့လေ၏။

"ဒါက..."

"သူ့အဖေအရင်းရဲ့ ညစ်ပတ်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေတောင် ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီ..."

"အဲဒါက ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံး အားကိုးရာပဲလေ..."

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

"ဘာလို့ အဲဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ..."

"ငါက ကောလာဟလ သေးသေးလေးတစ်ခုကို ဖြန့်ရုံလေးပါ... လွန်လွန်ကျူးကျူး ဘာမှမလုပ်ခဲ့ပါဘူး..."

"အဲဒီ စူးလို့ခေါ်တဲ့ကောင်က ဘာလို့ အဲဒီလောက်တောင် ကပ်စေးနည်းနေရတာလဲ..."

"သူဌေးကြီးဆိုတဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ သူ့ရဲ့ အားကောင်းတဲ့ အရည်အချင်းတွေနဲ့ဆိုရင် ဒီလောက် သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စလေးတစ်ခုကို သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သည်းမခံနိုင်ရတာလဲ..."

"ဒီလောက် ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ စိတ်ဓာတ်ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်က သူဌေးဖြစ်ဖို့ ထိုက်တန်ရဲ့လား..."

"ငါက မိန်းကလေးတစ်ယောက်လေ... ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကို အဲဒီလို ဖော်ထုတ်ဖို့ သူ့မှာ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့လဲ..."

"တရားမျှတမှုနဲ့ ဥပဒေဆိုတာ မရှိတော့ဘူးလား... ဒါက မိန်းကလေးတွေကို သူ ဆက်ဆံတဲ့ပုံစံလား..."

ယန်လီသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားခဲ့ပြီး ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက် အမျိုးမျိုးကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဖုန်းတစ်ဖက်ခြမ်းမှ အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ယန်ရှုံး... ငါတို့ ဘာလို့ ဒီကိုရောက်နေလဲဆိုတာ မင်း သိသင့်တယ်... ငါတို့နဲ့ လိုက်ခဲ့ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမှာ ပူးပေါင်းပါ..."

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယန်ရှုံးသည် ရုန်းကန်ခြင်းမရှိဘဲ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံလိုက်ရပေ၏။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ယန်လီသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လက်သီးဖြင့် ထုချလိုက်ပြီး ဝီဘိုပေါ်မှ မှတ်ချက်များကို ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။

အများပြည်သူ ထင်မြင်ချက် ရေစီးကြောင်းက ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားပြီး လူတိုင်းက သူ့အား ဝေဖန်နေကြကြောင်းကို သူမ တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

ပိုများပြားလာသော လူများသည် စုယွမ်နှင့် Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီကို တောင်းပန်နေကြပေသည်။

"လူကောင်း - ယန်လီက အရမ်းကို ဆွဲဆောင်မှုရှိပုံပေါ်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ တစ်မိသားစုလုံးက ဒီလိုမျိုး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး... ဒါက တကယ့်ကို ယုတ်မာတာပဲ..."

"ဖန်ဂေါက် - ဟုတ်တယ်လေ... ဒါက လွန်လွန်းတယ်... အဲဒီလိုမျိုး အွန်လိုင်းမှာ ကောလာဟလတွေ ဖြန့်နေတာက ဒီကောင်မလေးက ပြဿနာကို တမင်သက်သက် ရှာနေတာပဲ..."

"ရှောင်တောင် - သတင်းဦး... ကောလာဟလတွေ ထွက်နေတယ်... ကောလာဟလတွေ ထွက်နေတယ်... ဟိုင်ကျန်း ရုပ်သံလိုင်းရဲ့ ဒါရိုက်တာ ယန်ရှုံး ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရပြီ... တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို မြင်လိုက်ရတယ်..."

"တရားမျှတမှု ဓားသွား - ဟမ့်... ကောင်းတယ်..."

"အစ်မကြီးရဲ့ အကြံဉာဏ် - ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ... ယန်လီက စကားမှားသွားရုံလေးတင် မဟုတ်ဘူးလား... ဘာလို့ စုယွမ်က ဒီလို လက်စားချေပြီး သူ့ရဲ့ ညစ်ပတ်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အားလုံးကို အဆက်မပြတ် ဖော်ထုတ်နေရတာလဲ... အခု ယန်ရှုံးလည်း ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရပြီ... ပြီးတော့ ယန်လီလည်း ဖမ်းဆီးခံရတော့မယ်... ဒါက တခြားသူတစ်ယောက်ရဲ့ မိသားစုကို ဖျက်ဆီးပစ်တာ မဟုတ်ဘူးလား... ယောကျာ်းလေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ စုယွမ်က ဘာလို့ မိန်းကလေးတွေအပေါ် စာနာမှု မပြရတာလဲ... စုယွမ်... မင်းက ဒီတိုင်း တောင်းပန်လိုက်လို့ မရဘူးလား..."

ဤလူ၏ မှတ်ချက်သည် ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်မှု အများအပြားနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရလေ၏။

ဘုရားရေ... ဒါက လူစကား ဟုတ်သေးရဲ့လား။

အဲဒါက စကားမှားသွားရုံလေးပဲလား။ တစ်စုံတစ်ယောက်က မင်းကို စကားမှားအောင် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခဲ့တာလား။ အဲဒါကို မင်းက စကားမှားတယ်လို့ ခေါ်တာလား။

သူတို့က စုယွမ်ကို တောင်းပန်စေချင်နေကြတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာ သူက သားကောင်လေ။

စုယွမ်ကို တောင်းပန်မယ့်အစား မင်းတို့ အွန်လိုင်းမှာ နှောင့်ယှက်သူတွေက ဥပဒေချိုးဖောက်တဲ့သူကို တောင်းပန်ဖို့ တောင်းဆိုနေကြတာပဲ။

ဒါက ဘယ်လို တွေးခေါ်ပုံမျိုးလဲ။

သူ့ကို ထောက်ခံသူများ လျော့နည်းလာသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ယန်လီသည် လက်သီးကို ဆုပ်ထားလိုက်ပြီးနောက် ပို့စ်တစ်ခုကို ပြင်ဆင်ကာ လွှင့်တင်လိုက်လေ၏။ "တရားမျှတမှုဆိုတာ လူတွေရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ရှိပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကောလာဟလတွေကို မယုံကြပါနဲ့..."

ထိုကြေညာချက်သည် အလွန် အားနည်းပြီး အစွမ်းအစမရှိသောကြောင့် လူတိုင်းထံမှ သရော်မှုနှင့် လှောင်ပြောင်မှုများကို ချက်ချင်း ရရှိသွားခဲ့ပေသည်။

သို့သော်လည်း အလွန် သစ္စာရှိသော ထောက်ခံသူအချို့သည် ယန်လီအပေါ် သူတို့၏ ယုံကြည်မှုနှင့် ထောက်ခံမှုကို ဖော်ပြနေကြဆဲပင်။

သို့သော် သူတို့မှာ လူနည်းစုသာ ဖြစ်လေ၏။

ဤလှောင်ပြောင်သော မှတ်ချက်များကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ယန်လီသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။

"သူတို့က ဒီမှာ ငါ့ကို ဝေဖန်ဖို့ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့လဲ..."

"ငါက ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ စူပါစတားတစ်ယောက်လေ..."

"ငါက စူပါစတားတစ်ယောက်ပါ..."

သူသည် စတားဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီ၏ ထိပ်တန်း အမျိုးသမီး အနုပညာရှင်တစ်ဦးဟုပင် ဆိုနိုင်ပေ၏။

"မုန်းစရာကောင်းလိုက်တာ..."

ယန်လီသည် WeChat ကို ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် သူ ကြော်ငြာပေးထားသော ကုန်အမှတ်တံဆိပ်အားလုံးက သူတို့၏ ပလက်ဖောင်းများမှ သူ့ကို ဖယ်ရှားလိုက်ကြောင်း ရုတ်တရက် တွေ့ရှိသွားခဲ့လေသည်။

ဒါရိုက်တာအချို့ကလည်း သူ့ကို ဖျက်ပစ်လိုက်ကြပြီ ဖြစ်၏။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ယန်လီ၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားခဲ့လေသည်။

"ကောင်းပြီလေ... နင်က ကောလာဟလဖြန့်တယ်လို့ ပြောချင်တာလား... ဒါဆို ငါက အဲဒါကို အမှန်ဖြစ်အောင် လုပ်ပြမယ်..."

"စုယွမ်... ဒါတွေအားလုံးက နင့်အပြစ်တွေပဲ စုယွမ်... အားလုံးက နင့်အပြစ်တွေချည်းပဲ..."

"နင်က ဒါတွေအားလုံးကို လုပ်ခဲ့တာ... ငါနဲ့ ငါ့အဖေအကြောင်း အများကြီး သိနေရက်နဲ့... ငါတို့ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ အဲဒါကို အသုံးချဖို့ မဟုတ်ဘူးလား..."

ယန်လီက ဒေါသတကြီးဖြင့် စုယွမ်အား ထပ်မံ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

"စုယွမ်... ဒီပြဇာတ်က အခု အဆုံးသတ်လို့ရပြီ..."

"နင့်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲဆိုတာ ငါ သိတယ်..."

"နင် ငါ့အနားကို ချဉ်းကပ်ချင်ရုံတင် မဟုတ်လား... ငါ့အာရုံစိုက်မှုကို ရဖို့ ဒီလောက်တောင် ရက်စက်နေစရာ မလိုပါဘူး..."

"အခုချက်ချင်း ရှင်းလင်းချက်တစ်ခု ထုတ်ပြန်ပြီး ကောလာဟလဖြန့်တာ နင်ပါလို့ ပြောလိုက်..."

"နင် ငါ့ကို တကယ်လိုချင်နေတယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်... ငါ အခန်းတစ်ခု ဘွတ်ကင်လုပ်ပြီး နောက်မှ နင့်ဆီ ပို့ပေးလိုက်မယ်..."

ယန်လီက အလွန် ယုံကြည်မှုရှိသော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"မင်းရဲ့ ပြောဆိုမှုတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဒီမနက်ကတည်းက ရဲကို တိုင်ထားပြီးပြီ... စိတ်မပူပါနဲ့... ရဲတွေက ခဏနေရင် မင်းကို ဆင့်ခေါ်လိမ့်မယ်..."

"သူတို့ မင်းကို လာရှာရတဲ့ ဒုက္ခကနေ သက်သာအောင် မင်းရဲ့ တည်နေရာကို သူတို့ဆီ ပို့ပေးလိုက်လို့ရတယ်နော်..."

ယန်လီသည် စိတ်ကူးယဉ်ရသည်ကို ဤမျှ သဘောကျလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားဘဲ စုယွမ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"နင် အတိအကျ ဘာလိုချင်နေတာလဲ..."

"ငါက အလိမ်အညာလေးတစ်ခုကိုပဲ ပြောခဲ့တာလေ ဟုတ်တယ်မလား... နင်က ဒီလောက်ကြီးတဲ့ သူဌေးကြီးတစ်ယောက်ပဲ... နင် မမြင်လိုက်ဘူးလို့ ဟန်ဆောင်လိုက်လို့ ရတယ် မဟုတ်လား..."

"ဒီလောက်တောင် ပြဿနာကြီးတစ်ခု ဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ တကယ် လိုအပ်လို့လား..."

"ဒါ့အပြင် နင်က ငါ့မိသားစုအကြောင်း အများကြီး သိနေတာ... အဲဒါက ငါတို့ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို အသုံးချပြီး ငါ့ကို အရှုံးပေးလာအောင် အကျပ်ကိုင်ဖို့ မဟုတ်ဘူးလား..."

"အခု ငါ နင့်ရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူလိုက်ပြီပဲ... ဘာလို့ လွှတ်မပေးနိုင်ရတာလဲ..."

ယန်လီက စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

"မစ္စယန်လီ... ကျွန်တော် မင်းကို အရင်က တစ်ခါမှ မြင်ဖူးတယ်လို့ မထင်ဘူး... ပြီးတော့ မင်းကို ကျွန်တော် ဘာစိတ်ဝင်စားမှုမှ မရှိဘူး..."

"ကျေးဇူးပြုပြီး မင်းပါးစပ်ကို ဆင်ခြင်ပါ... ငါ့မှာ ကောင်မလေး ရှိတယ်... ပြီးတော့ သူက အခု ငါ့အနားမှာ ရှိနေတယ်..."

"မင်း လုပ်ခဲ့ပြီးမှတော့ မင်းလုပ်ခဲ့တဲ့အတွက် တန်ဖိုးကို မင်း ပေးဆပ်ရမှာပဲ..."

"ရိုက်ခံရတော့မယ်ဆိုရင် သတိထားပြီး ရပ်နေသင့်တယ်... သုံးနှစ်အရွယ် ကလေးတောင် အဲဒါကို သိတယ်..."

"စိတ်မပူပါနဲ့... ငါက ပြင်းထန်မှုကို သေချာပေါက် တိုးမြှင့်ပေးမှာပါ..."

စုယွမ်က ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက် ဖုန်းချလိုက်လေသည်။

ယန်လီသည် သူ၏ဖုန်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ပေါက်လိုက်ပြီး စိတ်ဓာတ်ကျကာ သူ၏ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ လွင့်ပျံသွားခဲ့၏။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ရီနေခဲ့ပေသည်။

"ဟယ်လို ဝူချန်... ဝူချန်... မြန်မြန်လာပါဦး... မြန်မြန်လာပါ... ငါ အရမ်းကြောက်နေပြီ..."

ယန်လီသည် ဖုန်းခေါ်ဆိုရင်း ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ... ယန်လီလား... ငါတို့က အသိတွေမှ

မဟုတ်တာ... ငါ့ကို ထပ်မရှာနဲ့တော့..."

ဝူချန်က အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ယန်လီ လုံးဝ ကြက်သေသေသွားရပေ၏။ သူသည် ဝူချန်အတွက်သာ ကောလာဟလများကို ဖြန့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူက သူကိုယ်တိုင် လွတ်မြောက်သွားပြီး အခု သူက ပစ္စည်းတွေသိမ်းပြီး ထွက်သွားတော့မည်ပေါ့။

"ဟယ်လို ဥက္ကဋ္ဌဝမ်... ရှင့်မှာ ကျွန်မကို ကယ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိရမယ် မဟုတ်လား... ရှင် ကျွန်မကို မျက်စိကျနေတာ ကြာပြီ မဟုတ်လား... ကျွန်မ ရှင့်ကို အဖော်ပြုပေးဖို့ သဘောတူပါတယ်... ဒါကြောင့် မြန်မြန်လုပ်ပြီး ကျွန်မကို ကယ်ဖို့ လူတစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာပေးပါဦး..."

ယန်လီက အရှုံးပေးကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဟက်... မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ... မင်းက အခွန်ရှောင်ဖို့ သတ္တိရှိတယ်ပေါ့... မင်း စာချုပ်ဖောက်ဖျက်ထားတယ်ဆိုတာ မင်း သိလား... မင်း ငါ့ကို လျော်ကြေးငွေ ပေးရမယ်... သေလိုက်ပါတော့..."

သူ၏ အစီအစဉ်က ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့သော ဝမ်လဲ့သည် သူ၏ အမူအရာကို ချက်ချင်းပြောင်းလဲကာ ဒေါသတကြီး ဆဲဆိုလိုက်လေသည်။

ယန်လီသည် ဖုန်းချလိုက်ပြီး လုံးဝ အကူအညီမဲ့နေသလို ခံစားလိုက်ရပေ၏။

ထိုအချိန်မှာပင် သူမ၏ တံခါးကို ခေါက်သံထွက်ပေါ်လာပြီး ရဲအရာရှိနှစ်ဦးက တံခါးဝတွင် ရပ်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မစ္စယန်လီ... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပေးပါပါ..."