အခန်း ၂၀၃

Vol. 20 Ch. 203

အခန်း ၂၀၃ - အကြွင်းမဲ့ ကျွန်ပြုခြင်း

"ချန်အန်... အဲဒီမြေခွေးမလေးကို သွားတွေ့ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရင်ဆုံး ကတိပေးထားတဲ့ မှတ်တမ်းကျောက်တုံးကို ပေးခဲ့ဦးလေ"

ချန်အန်သည် လိုဏ်ခေါင်းပေါ်ရှိ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းမထွက်ခွာမီမှာပင် အောက်ဘက်မှ ဝမ်ကျိယန်၏ အော်ဟစ်သံက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် စိတ်အာရုံတစ်ခုဖြင့် မိမိ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ မှတ်တမ်းကျောက်တုံးတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဝမ်ကျိယန်ထံသို့ လှမ်းပစ်ပေးလိုက်ပြီး -

"အပြင်မှာက မိစ္ဆာကောင်တွေ အပြည့်ပဲ၊ မလုံခြုံဘူး။ အထဲကို အမြန်ပြန်ဝင်တော့" ဟု လှမ်းပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ကျိယန်သည် မှတ်တမ်းကျောက်တုံးကို ဖမ်းယူရရှိသွားပြီးနောက် ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် လိုဏ်ခေါင်းထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ချန်အန်သည် ကျိုကျီရှိရာဆီသို့ ချက်ချင်း မပျံသန်းသေးဘဲ လိုဏ်ခေါင်းပတ်ပတ်လည်ကို တစ်ပတ် ပတ်ကြည့်လိုက်သေးသည်။ ဝမ်ကျိယန်၏ အော်ဟစ်သံကြောင့် မိစ္ဆာသားရဲများ ဆွဲဆောင်ခြင်း ရှိမရှိ သေသေချာချာ စစ်ဆေးပြီးမှသာ စိတ်အေးသွားကာ ကျိုကျီရှိရာသို့ ပျံသန်းခဲ့တော့သည်။

လိုဏ်ခေါင်းထဲတွင်မူ ဝမ်ကျိယန် ပြန်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဧည့်ခန်းမထဲရှိ ညီအစ်မသုံးယောက်စလုံး၏ အကြည့်များက သူမထံသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာကြသည်။ ထိုအထဲတွင် ဆောင်ဟွာယင်းက စိတ်မရှည်နိုင်စွာဖြင့် -

"မမဝမ်... လင်ယောက်ျားဆီက မှတ်တမ်းကျောက်တုံး ရခဲ့လားရှင့်" ဟု အလောတကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါက ဘာလဲ ကြည့်လိုက်စမ်း"

ဝမ်ကျိယန်က သူမ၏ ကျောနောက်မှ မှတ်တမ်းကျောက်တုံးကို ထုတ်ယူကာ အပေါ်သို့ မြှောက်ပြလိုက်ပြီး မျက်နှာထက်တွင် ဂုဏ်ယူဝံကြွားသော အပြုံးများ ဝေဆာနေတော့သည်။ ဆောင်ဟွာယင်းက မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ဘဲ -

"မမဝမ်... လာထိုင်ပါဦး၊ အတူတူ ကြည့်ရအောင်။ အဲဒီမြေခွေးမလေးက ဘယ်လောက်တောင် လှလို့ လင်ယောက်ျားကို ဒီလောက်အထိ ညှို့ယူဖမ်းစားထားနိုင်လဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့" ဟု တိုက်တွန်းလေသည်။

"လာပြီ လာပြီ... မင်းကတော့ တကယ့်ကို စိတ်စောတာပဲ"

ဝမ်ကျိယန်သည် စားပွဲနားသို့ လျှောက်လာပြီး ဝင်ထိုင်လိုက်ကာ မှတ်တမ်းကျောက်တုံးကို စားပွဲအလယ်တွင် တင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စိတ်အာရုံဖြင့် ပုံရိပ်ကို ဖွင့်လိုက်ရာ နောက်တစ်ခဏ၌ ကျိုကျီ၏ လှပစင်ကြယ်သော မျက်နှာလေးသည် သူမတို့ လေးယောက်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ကွင်းကွင်းကွက်ကွက် ပေါ်လာတော့သည်။

"ဒီ... ဒီလောက်တောင် လှပတဲ့ မြေခွေးမိစ္ဆာမလေးလား"

သူမတို့ လေးယောက်စလုံး အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ပုံရိပ်ထဲရှိ ကျိုကျီ၏ အလှအပတွင် ခေတ္တမျှ မိန်းမောသွားကြသည်။ သို့သော် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူမတို့၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာကာ နောင်တစ်ချိန်တွင် ထိုမြေခွေးမလေးအား မည်သို့ ကိုင်တွယ်ရမည်၊ မိမိတို့အသိုက်အမြုံကို အလုမခံရစေရန် မည်သို့ ကာကွယ်ရမည်ကို ချက်ချင်းပင် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးကြတော့သည်။

သူဆင်းရဲတောင်တန်းရှိ ဂူတစ်ခုအတွင်း၌...

ယခုအကြိမ်တွင်မူ ချန်အန်သည် လက်ဗလာဖြင့် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်ပြီး မည်သည့်လက်ဆောင်ကိုမျှ ယူဆောင်လာခဲ့ခြင်း မရှိချေ။ ကျိုကျီသည် ခြေသံကြားရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဂူဝဆီသို့ ဝမ်းသာအားရ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ချန်အန်၏ ရင်းနှီးလှသော ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ ပြစ်မျိုးမှဲ့မထင် လှပစင်ကြယ်သော မျက်နှာထက်တွင် အံ့သြဝမ်းသာရိပ်များ ချက်ချင်း ထင်ဟပ်သွားခဲ့သည်။

"သခင်လေး... ရောက်လာပြီပဲ"

ကျိုကျီ၏ လေသံထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က သူမက ချန်အန်အား မိမိထံသို့ မကြာမကြာ လာလည်နိုင်မလားဟု မေးမြန်းခဲ့ရာ ချန်အန်က တကယ်ပင် မကြာမကြာ ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ နောက်ဆုံးအကြိမ် လာခဲ့သည်မှာ ကိုးရက်မျှသာ ရှိသေးသည်။

ချန်အန်သည် ကျိုကျီ၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ချောင်းဖြင့် သူမ၏ သွယ်လျဖြူစင်သော မေးစေ့လေးကို အသာအယာ မတင်ကာ မျက်နှာလေးကို အနည်းငယ် မော့စေပြီး ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ကိုယ် ဒီတစ်ခေါက် လာတာက မင်းအတွက် အထူးလက်ဆောင်တစ်ခု ယူလာပေးဖို့ပဲ"

"ဘာလက်ဆောင်လဲဟင်"

ကျိုကျီ၏ လှပသော မျက်ဝန်းအစုံတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်သွားသည်။ ချန်အန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး -

"မင်းကို လွတ်လပ်မှုရဲ့ အရသာကို အနည်းငယ် ခံစားခွင့်ပေးနိုင်မယ့် လက်ဆောင်မျိုးပေါ့" ဟု ဆိုသည်။

ကျိုကျီသည် မည်သည့်လက်ဆောင်လဲဆိုသည်ကို မခန့်မှန်းနိုင်သဖြင့် ပို၍ပင် မျှော်လင့်စောင့်စားမိသွားသည်။ ချန်အန်သည် အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ အောင့်အီးကာ သူ၏ လက်ထိပ်တွင် သွေးအဆီအနှစ်တစ်စက်ကို ကူးပြောင်းပေါ်ထွက်စေလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ကျိုကျီအား ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒါက ကိုယ့်ရဲ့ သွေးအဆီအနှစ်ပဲ"

"ကိုယ် လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက ဆန်းကြယ်တဲ့ ရှေးဟောင်းပိတ်ပင်တားမြစ်ချက် ပညာရပ်တစ်ခုကို လေ့လာခဲ့တယ်။ အဲဒီပညာရပ်က ကိုယ့်ထက် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် နိမ့်တဲ့ ဘယ်သက်ရှိကိုမဆို သွေးအဆီအနှစ် တစ်စက်တည်းနဲ့ ကျွန်ပြုနိုင်ပြီး ကိုယ့်အပေါ် သစ္စာဖောက်ဖို့ တွေးရုံတွေးမိတာနဲ့တင် သေတာထက် ဆိုးတဲ့ ငရဲဒဏ်ကို ခံစားရစေမှာ ဖြစ်တယ်"

"မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ရွှေအမြုတေအဆင့် အလွှာ ၄ မှာ ရှိနေမှန်း ကိုယ်သိတာမို့လို့ ကိုယ် ရွှေအမြုတေအဆင့် အလွှာ ၅ ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်တာနဲ့ မင်းဆီကို ချက်ချင်း လာခဲ့တာပဲ"

ချန်အန်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ကျိုကျီ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သည်။ ဤအချိန်တွင် သူမသည် ချန်အန်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မည်မျှမြန်ဆန်စွာ တက်လှမ်းသွားသည်ကို တွေးတောရန် စိတ်မပါတော့ဘဲ သူမ၏ အာရုံစုံသည် ထိုရှေးဟောင်းပိတ်ပင်တားမြစ်ချက် ပညာရပ်ဆီသို့သာ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

သွေးအဆီအနှစ်ဖြင့် ကျွန်ပြုခြင်းလား

သွေးအဆီအနှစ်ပိုင်ရှင်အပေါ် ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်သည့် အတွေးမျိုးပင် တွေး၍မရချေ။

သို့မဟုတ်ပါက သေသည်ထက်ဆိုးသော ဒုက္ခကို ခံစားရမည်။

ဒါဟာ ကျွန်တစ်ယောက် ဖြစ်သွားရမယ့် သဘောမဟုတ်ပါလား။

ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျိုကျီသည် ချန်အန်၏ လက်ချောင်းထိပ်တွင် လေထဲ၌ လွင့်မျောနေသော သွေးအဆီအနှစ်စက်ကို ကြည့်ကာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သွားတော့သည်။ သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အတတ်နိုင်ဆုံး တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းရင်း ချန်အန်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေး... ကျွန်မကို သွေးအဆီအနှစ်နဲ့ ကျွန်ပြုမလို့လားဟင်"

"ဟုတ်တယ်... အဲဒီအတိုင်းပဲ"

"ကျွန်မကို သွေးအဆီအနှစ်နဲ့ ကျွန်မပြုပါနဲ့နော်... ရမလားရှင့်"

ကျိုကျီသည် သနားစရာကောင်းသော အမူအရာကို လုပ်ဆောင်ကာ ညို့ဓာတ်ပြင်းလှသော မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် ချန်အန်အား တိုးလျှိုးအသနားခံလာသည်။

"သခင်လေး... ကျွန်မတို့ အခုတလော အဆင်ပြေပြေ ဖြတ်သန်းခဲ့ကြတာပဲလေ။ ကျွန်မ သခင်လေးအပေါ် ပုန်ကန်မယ့်စိတ် မရှိဘူးဆိုတာ သခင်လေး သိပါတယ်နော်။ ကျွန်မ သခင်လေးရဲ့ သွေးအဆီအနှစ်နဲ့ ကျွန်ပြုမခံချင်ဘူး"

"ကျွန်မ သခင်လေးနဲ့ ရင်ပေါင်တန်း နေချင်တာပါ။ သခင်လေးရဲ့ ရင်ဖွင့်ဖော် တွဲဖက်... ဒါမှမဟုတ် ဇနီးတစ်ယောက်တောင် ဖြစ်ချင်တာပါ"

ကျိုကျီသည် သူမ၏ စိတ်ရင်းအမှန်များကို ဖွင့်ဟပြောဆိုလိုက်ပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်နှာထက်တွင် ပို၍ပင် သနားစရာကောင်းအောင် ဖန်တီးထားလေသည်။ ချန်အန်သည် သူမ၏ စကားများက အမှန်လား အမှားလားဆိုသည်ကို ဂရုမစိုက်တော့ချေ။ သူ၏ လေသံသည် ယခင်ကလို ကြင်နာယုယမှု မရှိတော့ဘဲ အနည်းငယ် အေးစက်ခက်ထန်သွားခဲ့သည်။

"လာပါ... ပါးစပ်ဖွင့်ပြီး ဒီသွေးအဆီအနှစ်စက်ကို မျိုချလိုက် အခုကစပြီး မင်းဟာ ကိုယ့်ရဲ့ ရင်ဖွင့်ဖော်လည်း ဖြစ်နိုင်သလို ဇနီးလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ မင်းလိုချင်တာအားလုံးက ကိုယ့်အပိုင်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"ဟင့်အင်း... ကျွန်မ မမျိုချဘူး"

ကျိုကျီ၏ မျက်နှာထက်တွင် ငြင်းဆန်လိုစိတ်များ အပြည့်ဖြစ်နေပြီး ယခင်ကလို ချန်အန်အပေါ် နာခံမှုမျိုး မရှိတော့ချေ။ ချန်အန်သည် သူမနှင့် အပိုစကားများ ဖက်ပြောမနေတော့ဘဲ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏ ပါးစပ်လေးကို အတင်းဆွဲဖွင့်ကာ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လက်ထိပ်ရှိ သွေးအဆီအနှစ်စက်ကို သူမ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်၍ အတင်းအကျပ် မျိုချစေလိုက်သည်။

သူမ သွေးအဆီအနှစ်ကို အပြည့်အဝ မျိုချမိသွားသည်ကို မြင်မှသာ သူက သူမ၏ ပါးစပ်ကို လွှတ်ပေးပြီး လွတ်လပ်ခွင့် ပြန်ပေးလိုက်သည်။

"အဟွတ်... အဟွတ်... အော့... ဝေါ့"

"အော့..."

ကျိုကျီသည် သူမ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် လည်ချောင်းထဲသို့ အတင်းနှိုက်ကာ မျက်ရည်အဝိုင်းသားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ရောက်သွားသော သွေးအဆီအနှစ်စက်ကို ပြန်အန်ထုတ်ရန် ကြိုးစားနေရှာသည်။ သို့သော် ထိုသွေးအဆီအနှစ်စက်သည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အလုံးစုံ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ လုံးဝ ပြန်အန်ထုတ်၍ မရနိုင်တော့ချေ။

တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ သွေးအဆီအနှစ် အလုံးစုံ မပေါင်းစပ်မီ ချီစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုကာ အတင်းမောင်းထုတ်ရန်သာ ရှိသည်။ သို့သော်လည်း ခြေချင်း၊ လက်ချင်းများတွင် 'ပင်လယ်အလင်းကျောက်' များဖြင့် ခတ်နှောင်ခံထားရသော သူမအဖို့မူ ဤအရာသည် မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စရပ်ပင်။

"ဟင့်အင်း... ကျွန်မ ရှင့်ရဲ့ ကျွန်ပြုတာကို မခံနိုင်ဘူး"

"ကျွန်မ ရှင့်ရဲ့ ကျွန်မဖြစ်ချင်ဘူး"

"ကျွန်မက မြင့်မြတ်လှတဲ့ ကိုးမြီးမြေခွေးမလေးပဲ။ ရှင်က လူသား ရွှေအမြုတေကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်မျှပဲ ရှိတာ၊ ကျွန်မရဲ့ သခင်ဖြစ်ဖို့ မတန်ဘူး"

သွေးအဆီအနှစ်ကို ပြန်မထုတ်နိုင်တော့မှန်း သိလိုက်ရသည့်အခါ ကျိုကျီသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ဓာတ်ကျ ဆင်းရဲသွားကာ ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းရင်း အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် ချန်အန်ကို ကြည့်ကာ သူမ၏ စိတ်ထဲရှိ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှု၊ မကျေနပ်မှုနှင့် နာကျည်းမှုများကို အော်ဟစ်ငိုကြွေးလျက် ရင်ဖွင့်ထုတ်ဖော်တော့သည်။

ချန်အန်သည် ဤမြင်ကွင်းကို အေးစက်စွာသာ ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုတစ်လောအတွင်း ကျိုကျီ ပြသခဲ့သော နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုများ အားလုံးသည် ဟန်ဆောင်မှုများသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ အမြဲ သံသယဝင်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။ အစပိုင်းတွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် လူသားတစ်ယောက်ဟု အော်ဟစ်ပြောဆိုခဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်းတွင် အပြစ်ကင်းစင်ကာ ဘာမျှမသိနားမလည်ဟန် ဆောင်ခဲ့ခြင်းများ အားလုံးသည် လူသားများအား မိမိကိုယ်ကို အန္တရာယ်မပြုနိုင်သော မြေခွေးမလေးတစ်ကောင်ဟု ထင်မှတ်စေရန်နှင့် သတိလက်လွတ်ဖြစ်ကာ အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး ရှာဖွေနိုင်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

မဟုတ်ပါက ရန်သူချင်း ဖြစ်နေပါလျက်နှင့် သူတို့ကြားရှိ ဆက်ဆံရေးက မည်သို့ အလျင်အမြန် ရင်းနှီးသွားနိုင်ပါမည်နည်း။ ဒါဟာ တကယ့်ကို မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပင်။ သူ၏ သံသယသည် ယခုအချိန်တွင် လုံးဝ အတည်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။ လွန်ခဲ့သော အချိန်က မိမိကိုယ်ကိုယ် လူသားဟု ပြောဆိုခဲ့သော ဤကိုးမြီးမြေခွေးမသည် စင်စစ်အားဖြင့် လူသားများကို အောက်တန်းစားဟု စိတ်ထဲမှ အထင်သေးနေခဲ့ပြီး ကိုးမြီးမြေခွေးမျိုးနွယ် ဖြစ်သည့်အတွက် လူသားများထက် ပိုမိုမြင့်မြတ်သည်ဟု ခံယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။

"နင့်ကို ငါသတ်ပစ်မယ်"

"နင်လို ယုတ်မာတဲ့ကောင်ကို ငါ သတ်ပစ်မယ်"

"ငါ သတ်ပစ်မယ်..."

ကျိုကျီသည် မိမိ၏ စိတ်ထဲတွင် ပိုမိုမျှော်လင့်ချက်မဲ့လာသည်နှင့်အမျှ ချန်အန်အပေါ် နာကျည်းမှုများကလည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ရူးသွပ်မိုက်မဲစွာ ဆဲဆိုအော်ဟစ်တော့သည်။

သို့သော်လည်း ဆဲဆိုပြီး မကြာမီမှာပင် သူမသည် ရင်ဘတ်ထဲမှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ နာကျင်လွန်းလှသဖြင့် ကုတင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ တစ်ကိုယ်လုံး တွန့်လိမ်ကောက်ကွေးလျက် တဆတ်ဆတ် တုန်ခါနေတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ ဦးနှောက်သည်လည်း ပိုးကောင်များ ကိုက်ခဲစားသောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ကွဲအက်တော့မတတ် ပြင်းထန်လှသည်။

သွေးအဆီအနှစ် ကျွန်ပြုခြင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှု စတင်ပြသလာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ခုနတင်ကတင် ချန်အန်ကို သတ်ပစ်မည်ဟု အော်ဟစ်ခဲ့သောကြောင့် ချန်အန်အပေါ် ပုန်ကန်လိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်ကာ သွေးအဆီအနှစ်၏ တန်ပြန်ဒဏ်ခတ်မှုကို ခံစားရခြင်း ဖြစ်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သေရတာကမှ သာလွန်လိမ့်ဦးမည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသေသည်ထက်ဆိုးသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုသည် သူမ လုံးဝ သတိလစ်မေ့မြောသွားသည့် အချိန်အထိ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်အန်သည် စိတ်ထဲမှ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။ ဤသွေးအဆီအနှစ် ကျွန်ပြုခြင်းပညာရပ်၏ အစွမ်းသည် တကယ့်ကို ထူးခြားပြောင်မြောက်လွန်းလှသည်။ အသုံးပြုသူ၏ သွေးအဆီအနှစ် စွမ်းအား အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားခြင်းမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော အချက်များအားလုံးသည် ပြည့်စုံကောင်းမွန်လှသည်ဟု ဆိုရမည်။ သို့သော်လည်း ထိခိုက်ပျက်စီးမှု အတိုင်းအတာမှာမူ သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုများပြားခဲ့သည်။ သွေးအဆီအနှစ် တစ်စက်မျှ ဆုံးရှုံးသွားရုံမျှဖြင့် သူသည် ခြေထောက်များ အားအင်ချိနဲ့ကာ ကောင်းမွန်စွာပင် မတ်တပ်မရပ်နိုင်တော့သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ ဆုံးရှုံးသွားသော သွေးအဆီအနှစ်ကို အလွယ်တကူ ပြန်လည်ဖြည့်တင်း၍ မရနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤပညာရပ်ကို အသုံးပြုရသည့် တန်ဖိုးမှာ မသေးလှချေ။

သို့သော်လည်း ကိုးမြီးမြေခွေးမတစ်ကောင်ကို အကြွင်းမဲ့ ကျွန်ပြုနိုင်မည်ဆိုလျှင်မူ ဤအရာသည် ထိုက်တန်လှပေသည်။ ဤသို့ တွေးမိပြီးနောက် ချန်အန်သည် ဂူနံရံပေါ်ရှိ ‘တောက်ပသော မီးအိမ်ကျောက်တုံး’ များအားလုံးကို ဖြုတ်ယူလိုက်ရာ ဂူတစ်ခုလုံးသည် မှောင်အတိ ကျသွားခဲ့ပြီး လူတစ်ယောက်ကို ရူးသွပ်သွားစေနိုင်သည့် မှောင်မိုက်သော အခန်းကျဉ်းလေးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

နောင်လာမည့် ရက်များတွင် သူသည် သူမအပေါ် လူသားဆန်စွာ ဆက်ဆံရန် မရည်ရွယ်တော့ချေ။ ကုတင်ပေါ်တွင် ကျိုကျီအား အနိုင်ယူသိမ်းပိုက်နိုင်လိမ့်မည်ဟူသော စိတ်ကူးယဉ်မှုများကိုလည်း မရှိစေတော့ဘဲ သူမ၏ စိတ်ဓာတ်ကို အလဲလဲအကွဲကွဲဖြစ်အောင်၊ လုံးဝ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားအောင် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်မှသာ သူမသည် လွတ်လပ်ခွင့် ရရှိရန်အတွက် မည်သည့်စည်းကမ်းချက်မျှမပါဘဲ အကြွင်းမဲ့ အညံ့ခံလာပေလိမ့်မည်။

ချန်အန်သည် ဤကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုရခြင်းအပေါ် မည်သည့် အပြစ်ရှိစိတ်မျှ မခံစားရချေ။ ဤလောကသည် လူသားချင်း ဝါးမြိုနေကြသော ကျင့်ကြံခြင်းလောက ဖြစ်ပြီး ရန်သူအပေါ် ကြင်နာခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ရက်စက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် မိသားစု ခုနစ်ယောက်၏ အိမ်ထောင်ဦးစီး ဖြစ်ရာ မိမိ၏ ဇနီးသည်များနှင့် သမီးဖြစ်သူများကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အချို့သော အချိန်များတွင် သွေးအေးရက်စက်ရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

.........................................................