အခန်း ၂၀၉

အခန်း ၂၀၉ - မြေခွေးမလေးကို မယားငယ်အဖြစ် သိမ်းပိုက်ရမည့်အချိန်

​အပြင်ဘက်တွင် ကောင်းကင်ယံကြီး မှောင်မိုက်သွားသည့်အခါ မြေအောက်ဧည့်ခန်းမဆောင်ရှိ ထမင်းစားပွဲထက်တွင် အရသာရှိလှသော ဟင်းလျာမျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​ဟင်း တစ်ဆယ့်ရှစ်ပွဲနှင့် စွပ်ပြုတ် သုံးအိုး...

​ထိုအထဲမှ အနည်းဆုံး ဟင်း တစ်ဆယ်ပွဲနှင့် စွပ်ပြုတ် နှစ်အိုးမှာ သမီးငယ်လေး ချန်ယီခဲ့အတွက် သီးသန့် ချက်ပြုတ်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ မတတ်နိုင်ချေ... ဤအူကြောင်ကြောင် အစားပုတ်မလေး၏ အစားအသောက် ပမာဏမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားလွန်းလှသည်။ သူမသည် မည်မျှပင် စားသောက်ပါစေ ဝမ်းဗိုက် ပြည့်လျှံသွားသည်ဟူ၍ မရှိချေ။ ထို့အပြင် သူမသည် အစားသာစားပြီး အညစ်အကြေး စွန့်ထုတ်ခြင်း မရှိဘဲ အစားအစာအားလုံးကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အကုန်အစင် စုပ်ယူပစ်တတ်သည်။ ယင်းမှာ အနည်းငယ် လူမဆန်လှချေ။

ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံမျိုးမှာ အကျိုးအကြောင်း ဆင်ခြင်တုံတရား ကင်းမဲ့လှသော ဤကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင်ပင် ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်လောက်အောင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှသည်။

​"ယောက်ျား... ကျိုကျီကို ညစာစားဖို့ လှမ်းခေါ်ပေးရမလားရှင့်"

ဆောင်ဟွာယင်းက ညင်သာစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

​ချန်အန် ပြန်လည်မဖြေကြားမီမှာပင် ဝမ်ကျိယန်က ဦးအောင် ဝင်ရောက်ပြောဆိုလာသည်။

"မြေခွေးမိစ္ဆာတွေက အသက်ဓာတ်စွမ်းအင်တွေကိုပဲ စုပ်ယူတတ်ပြီး အခြားအရာတွေကို စားဖို့မလိုဘူးလို့ ပြောကြတယ်မဟုတ်လား။ အဲဒီလိုဆိုရင် နောင်ကျရင် သူမကို ပုံမှန် အသက်ဓာတ်စွမ်းအင် အနည်းငယ်စီပဲ ကျွေးမွေးထားလိုက်မယ်။ သူမ ငတ်မသေဖို့တော့ အာမခံပါတယ်။ သူမကို ဒီစားပွဲမှာ အတူတူ ထိုင်စားခိုင်းဖို့ မလိုပါဘူး"

​ဝမ်ကျိယန်သည် ကျိုကျီအပေါ် ရန်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေဆဲဖြစ်ရာ လုံးဝ ဖော်ရွေခြင်း မရှိချေ။ ဂူရှင်းယွဲ့ကမူ ဤသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ မကောင်းဟု ခံစားရသဖြင့် ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်ပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

"မမဝမ်... ကျိုကျီကို ကျွန်မတို့နဲ့အတူ ညစာစားခွင့် ပေးလိုက်ပါ။ အဆုံးသတ်မှာတော့ နောင်ကျရင် ကျွန်မတို့က အမိုးတစ်ခုတည်းအောက်မှာ အတူတူ နေထိုင်ကြရမှာဖြစ်ပြီး မကြာခဏလည်း တွေ့ဆုံနေကြရဦးမှာ။ ဆက်ဆံရေးကို အလွန်အမင်း တင်းမာအောင် မလုပ်တာ ပိုကောင်းပါတယ်"

"အဲဒီလိုဆိုလည်း ပြီးတာပဲ... ဘာအရေးကြီးလို့လဲ"

ဝမ်ကျိယန်က ဂရုမစိုက်သည့် ပုံစံဖြင့် ဆိုသည်။ သူမသည် ကျိုကျီနှင့် မည်သည့် ဆက်ဆံရေးမျိုးမျှ ထူထောင်ရန် စိတ်ကူးမရှိချေ။ သိသာထင်ရှားလှသည်မှာ သူမသည် ဆင်ခြင်တုံတရားထက် စိတ်ခံစားချက်ကို ရှေ့တန်းတင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

​အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သူမ၏ ဘေးနားရှိ ရှန်းချင်းယီမှာမူ ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။ သူမက စိတ်ခံစားချက်ထက် ဆင်ခြင်တုံတရားကို ပိုမိုဦးစားပေးတတ်သည်။

အခြေခံအားဖြင့် မကောင်းမှုကို နှိမ်နင်းခြင်းမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော ကိစ္စရပ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ရှန်းချင်းယီသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် လုံလောက်သော တည်ငြိမ်မှု ရှိနေအောင် ထိန်းသိမ်းနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

​ယခုအချိန်တွင် ရှန်းချင်းယီသည် ကျိုကျီအနေဖြင့် နောင်တစ်ချိန်တွင် ပဉ္စမမြောက် ဇနီးအဖြစ် ပါဝင်လာရန် ရာခိုင်နှုန်း များပြားလှကြောင်း ခံစားမိနေသည်။ ထို့ကြောင့် နောင်လာမည့် ညီမငယ်လေးတစ်ဦးနှင့် ယခုကတည်းက စိတ်ဝမ်းကွဲစရာ ကိစ္စရပ်များ မဖန်တီးလိုတော့ချေ။ သို့ဖြစ်ရာ သူမသည် ဆောင်ဟွာယင်း၊ ဂူရှင်းယွဲ့တို့နှင့် သဘောထားချင်း တူညီစွာဖြင့် ဝမ်ကျိယန်အား ညင်သာစွာ ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။

"ကျိယန်... မင်း ကျိုကျီကို သိပ်ပြီး မနှစ်သက်ဘူးဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမကို ဒီစားပွဲမှာ အတူတူ စားခွင့် ပေးလိုက်ပါ။ ဖြစ်နိုင်တာက နောင်ကျရင် ငါတို့က ညီအစ်မတွေ ဖြစ်လာကြမှာမလို့ ဒီလိုမျိုးအထိ လုပ်နေဖို့ မလိုပါဘူး"

"မမရှန်းကပဲ ဒီလိုပြောနေမှတော့ မမပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့"

ဝမ်ကျိယန်က နောက်ဆုံးတွင် အလျှော့ပေးလိုက်တော့သည်။

​ဤမိသားစုအတွင်း၌ သူမသည် ချန်အန်ကို ဆူပူအော်ဟစ်နိုင်သလို၊ ဆောင်ဟွာယင်းနှင့် ဂူရှင်းယွဲ့တို့ကိုလည်း အစ်မကြီးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဆုံးမသွန်သင်နိုင်သည်။ သို့သော်လည်း မိမိထက် အသက် နှစ်ဆယ်နီးပါးခန့် ကြီးမားသော ရှန်းချင်းယီနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါတွင်မူ သူမ၏ ခေါင်းမာမှုများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားရပြီး ရှန်းချင်းယီ၏ သမီးအရင်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့ နူးညံ့စွာဖြင့် အမြဲတမ်း အလျှော့ပေးတတ်ရှာသည်။

​ဝမ်ကျိယန် သဘောတူလိုက်သည်ကို မြင်ရသည့်အခါ ရှန်းချင်းယီက ဂူရှင်းယွဲ့ကို ကြည့်ကာ -

"ယွဲ့အာ... ကျိုကျီကို အပြင်ထွက်ပြီး ထမင်းစားဖို့ သွားခေါ်ပေးပါဦး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ရပါတယ် မမ"

ဤသို့ ပြောကြားပြီးနောက် ဂူရှင်းယွဲ့သည် ထိုင်ခုံမှ ထရပ်လိုက်ပြီး ဧည့်ခန်းမဆောင်ထဲမှ ထွက်ခွာကာ ကျိုကျီအား သွားရောက်ခေါ်ယူခဲ့တော့သည်။

​ဤလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံး စတင်ချိန်မှ ပြီးဆုံးချိန်အထိ ချန်အန်သည် အိမ်ထောင်ဦးစီးတစ်ဦးအနေဖြင့် စကားတစ်လုံးမျှ ဝင်မပြောခဲ့ချေ။ သူသည် မိမိ၏ ဇနီးသည်များ အချင်းချင်း ညှိနှိုင်းဖြေရှင်းနေကြသည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ နောင်အနာဂတ်တွင် ရောက်ရှိလာမည့် ဇနီးသည်များအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

​ယခုအချိန်တွင် သူ၌ ဇနီးသည် အများအပြား မရှိသေးဘဲ လေးယောက်သာ ရှိသေးသည်။ အရန်စာရင်းဝင် ကျိုကျီကို ထည့်သွင်းရေတွက်လျှင်ပင် ငါးယောက်သာ ရှိသေးသည်။ ဇနီးသည် ငါးယောက်ကို စောင့်ရှောက်စီမံရခြင်းမှာ အလွန်လွယ်ကူလှသည်။ သို့သော် အကယ်၍ နောင်အနာဂတ်တွင် သူ၌ ဇနီးသည် တစ်ဆယ်၊ နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ် သို့မဟုတ် ရာနှင့်ချီ၍ ရှိလာခဲ့လျှင်ကော... မိမိတစ်ဦးတည်းဖြင့် ထိုမျှများပြားလှသော ဇနီးသည်များကို အလွယ်တကူ စီမံခန့်ခွဲနိုင်ပါမည်လော။ စဉ်းစားနေစရာပင် မလိုချေ...

ဤသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သောအရာ ဖြစ်သည်။

​ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် သူသည် မိမိ၏ အာဏာအချို့ကို သင့်တင့်လျော်ကညီစွာ စွန့်လွှတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ဇနီးသည်များထဲမှ အိမ်ရှေ့မိဖုရားကြီးကဲ့သို့ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကို ၎င်းတို့ဘာသာ ပေါ်ထွက်လာအောင် ပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် နောင်အနာဂတ်တွင် သူသည် အိမ်ထောင်ဦးစီးတစ်ဦးအနေဖြင့် ပြဿနာများစွာမှ ကင်းဝေးသွားမည်ဖြစ်ပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မှုကင်းသော သူဌေးကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ သက်တောင့်သက်သာ နေထိုင်နိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

​မကြာမီမှာပင် ကျိုကျီသည် ဂူရှင်းယွဲ့၏ အနောက်မှ လိုက်ပါလျက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လူတိုင်း၏ စိုက်ကြည့်မှုအောက်တွင် ကျိုကျီသည် အလိုအလျောက် ခေါင်းငုံ့ထားမိပြီး ချန်အန်၏ ဇနီးများနှင့် မျက်လုံးချင်း မဆုံရဲရှာချေ။

​ချန်အန်က ကျိုကျီအား လက်လှမ်းပြလိုက်ပြီး မိမိနှင့် ဆောင်ဟွာယင်းကြားရှိ ဘေးနားမှ ထိုင်ခုံလွတ်တစ်ခုကို အထူးတလည် ညွှန်ပြပေးလိုက်သည်။ ကျိုကျီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လာရောက်ထိုင်လိုက်သည်။

​ယခုအချိန်တွင် မိသားစုဝင်အားလုံး စားပွဲထက်၌ စုံလင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ချန်အန်၏ စာမေးပွဲ အောင်မြင်မှု အထိမ်းအမှတ် ညစာစားပွဲကြီး တရားဝင် စတင်ခဲ့တော့သည်။

​ညစာစားပွဲ စတင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အူကြောင်ကြောင် သမီးငယ်လေးသည် ချက်ချင်းပင် လက်နှစ်ဖက်စလုံးဖြင့် ဇွန်းတစ်ချောင်းစီကို ကိုင်မြှောက်လိုက်ပြီး ကျွမ်းကျင်လှသော ‘ဇွန်းနှစ်ချောင်းပူးအတတ်’ ကို အသုံးပြုကာ ထမင်းများကို သူမ၏ ချယ်ရီသီးကဲ့သို့ နှုတ်ခမ်းလေးထဲသို့ ရူးသွပ်စွာ ထိုးသွင်းတော့သည်။ အသက်ရှူရုံမျှ အချိန်အတွင်းမှာပင် သူမသည် ထမင်းတစ်ပန်းကန်လုံးကို အကုန်အစင် စားပွဲပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင်လည်း သူမသည် အရှိန်အဟုန်မပျက်ဘဲ ဆက်လက်၍ ကြိတ်ဆွဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။

​ချန်အန်နှင့် ဇနီးသည်များ၊ သမီးကြီးဖြစ်သူတို့မှာမူ ဤမြင်ကွင်းကို ကျင့်သားရနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ယခုမှ ရောက်ရှိလာစဖြစ်သော ကျိုကျီအဖို့မူ လုံးဝ ခြားနားလှသည်။ သူမသည် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် မှင်တက်သွားရပြီး ခေတ္တမျှ မိမိကိုယ်ကိုယ် စိတ်အာရုံယောင်မှားနေသည်ဟုပင် ထင်မှတ်လိုက်မိသည်။

'သူမက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အများကြီး စားနိုင်ရတာလဲ။ ဒါက လူသားအသွင်နဲ့ အစားပုတ်မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေတာလား'

ကျိုကျီသည် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားရသည်။ သူမသည် အတိုင်းအဆမရှိ အံ့အားသင့်သွားရပြီး မိမိ၏ မျက်စိကိုပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေမိတော့သည်။

​ချန်အန်သည် ကျိုကျီ၏ အံ့ဩမှင်တက်နေသော မျက်နှာပေးကို မြင်ရသည့်အခါ သူမ တစ်စုံတစ်ရာကို သိရှိထားမလားဟု ထင်မှတ်ကာ သူမကို စိုက်ကြည့်ရင်း -

"ကျိုကျီ... မင်း ငါ့ရဲ့ သမီးငယ်လေးမှာ ဘယ်လို ထူးခြားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံမျိုး ရှိနေလဲဆိုတာ သိလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

​ချန်အန်သည် မိမိ၏ သမီးငယ်လေး၏ ထူးခြားသော ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ပတ်သက်၍ အမြဲတမ်း စူးစမ်းလိုစိတ် ပြင်းပြနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ကျိုကျီမှာ ကိုးမြီးမြေခွေးမတစ်ကောင် ဖြစ်သည့်အပြင် သူမ၏ မိဘနှစ်ပါးစလုံးမှာလည်း ‘နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ရှိသည့် ကျင့်ကြံသူကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော မိသားစုကြီးထဲတွင် မွေးဖွားကြီးပြင်းခဲ့ရသဖြင့် သူမ၏ အကြားအမြင်နှင့် ဗဟုသုတမှာ သာမန်လူများထက် များစွာ သာလွန်လွန်းလှပေသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူမသည် ယခင်က ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံမျိုးကို မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေသည်။

​သို့သော်လည်း စိတ်မကောင်းစွာဖြင့်ပင် ကျိုကျီသည် ချန်အန်ကို စိတ်ပျက်စေခဲ့သည်။ သူမအဖို့လည်း ချန်ယီခဲ့ကဲ့သို့ ထူးခြားသော ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံမျိုးကို မြင်ဖူးခြင်းမှာ ယခု ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပြီး၊ ယင်းမှာ မည်သည့် ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံမျိုးလဲဆိုသည်ကို သူမ မသိရှိသဖြင့် ချန်အန်အား အဖြေမပေးနိုင်ခဲ့ချေ။

ချန်အန်လည်း အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားရသည်။

​အချိန်တွေ တရွေ့ရွေ့ ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် ခမ်းနားလှသော ညစာစားပွဲကြီးမှာ ပြီးဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ လူတိုင်း ဗိုက်ပြည့်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်ကို မြင်ရသည့်အခါ ချန်အန်သည် အိမ်ထောင်ဦးစီးတစ်ဦးအနေဖြင့် လည်ချောင်းရှင်းရန်အတွက် စွပ်ပြုတ်တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်။

"ငါ မနက်ဖြန်ကျရင် ကျိုကျီကို ငါ့ရဲ့ မယားငယ်အဖြစ် တရားဝင် သိမ်းပိုက်ဖို့ အစီအစဉ် ရှိတယ်။ မင်းတို့ ဘာများ တွေးတောမိကြလဲ"

​ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဧည့်ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်အေးစက်သွားခဲ့ရသည်။ ကာယကံရှင်ဖြစ်သော ကျိုကျီပင်လျှင် မှင်တက်သွားရရှာသည်။ ကျိုကျီသည် မနက်ဖြန်ညတွင် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချန်အန်ထံ ပေးအပ်ရမည်ကို သိရှိထားသော်လည်း ချန်အန်က သူမအား မယားငယ်အဖြစ် တရားဝင် တိုက်ရိုက်သိမ်းပိုက်လိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးတောမိခဲ့ချေ။ သူမသည် ချန်အန်က မိမိအား အစေခံတစ်ဦးကဲ့သို့သာ ဆက်ဆံလိမ့်မည်ဟု အမြဲထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်ရာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ ခံစားချက်မျိုးစုံဖြင့် ရှုပ်ထွေးသွားတော့သည်။

​"ယောက်ျား... ဒါက အနည်းငယ် မြန်ဆန်လွန်းမနေဘူးလားဟင်"

ဆောင်ဟွာယင်းက ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်ပြီးမှ တိုးညင်းစွာ မေးမြန်းရှာသည်။

​မြန်ဆန်လွန်းသလား... အမှန်တကယ်ပင် အတော်လေး မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။ သို့သော်လည်း သူ၌ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိချေ။ ချန်အန်သည် ရေဓာတ်စွမ်းအားအမြုတေကို ရရှိရန်နှင့် ကျိုကျီနှင့် ဇနီးမောင်နှံ ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ပြီးနောက် ရေဓာတ်စွမ်းအားအမြုတေ၏ အရည်အသွေးကို ထိပ်တန်းအဆင့်ထက်မက အလျင်အမြန် မြှင့်တင်ရန်အတွက် မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ချေ။

​ထိုမှတစ်ဆင့် သူသည် ဓာတ်ကြီးငါးပါးစလုံး၏ ထိပ်တန်းအဆင့် စွမ်းအားအမြုတေများကို စုစည်းကာ အခြေတည်ဝိဉာဥ်အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ရန် ပြင်ဆင်ရမည် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နတ်သားအမြုတေအဆင့်သို့ တက်လှမ်းလိုပါက ဤအခြေအနေ နှစ်ရပ်စလုံးနှင့် ပြည့်စုံရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ပထမအချက်မှာ ဓာတ်ကြီးငါးပါးစလုံး၏ စွမ်းအားအမြုတေများကို စုစည်းနိုင်ရမည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ထိုစွမ်းအားအမြုတေများ၏ အရည်အသွေးသည် ထိပ်တန်းအဆင့်နှင့် အထက်သို့ ရောက်ရှိရမည် ဖြစ်သည်။

​ဤအခြေအနေ နှစ်ရပ်စလုံးနှင့် အမြန်ဆုံး ပြည့်စုံနိုင်ရန်အတွက် သူသည် ကျိုကျီအား အမြန်ဆုံး မယားငယ်အဖြစ် သိမ်းပိုက်ရန်သာ ရှိတော့သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူ လုံးဝ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် မိမိ၏ သမီးနှစ်ယောက်ထံမှ စနစ်၏ ဆုလာဘ်များကို ရရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဓာတ်ကြီးငါးပါးစလုံးကို စုစည်းပြီး စွမ်းအားအမြုတေအားလုံး၏ အရည်အသွေးကို ထိပ်တန်းအဆင့်အထိ မြှင့်တင်နိုင်စုံရုံမျှဖြင့် နတ်သားအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် အချိန်အကြာကြီး လိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

​"ယောက်ျား... ရှင့်မှာ သူမအပေါ် ဘာသံယောဇဉ်မှ မရှိသေးဘူးလေ။ ဒါက ဘယ်လို အိမ်ထောင်ရေးမျိုးလဲ"

ချန်အန်က ဂရုမစိုက်သည့် ပုံစံဖြင့် -

"ယခင်က ကိုယ် ဟွာယင်းနဲ့ကော၊ ယွဲ့အာနဲ့ပါ လက်ထပ်ခဲ့စဉ်တုန်းကလည်း ကိုယ်တို့ကြားမှာ ဘာသံယောဇဉ်မှ မရှိခဲ့ကြပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုကျတော့ ကိုယ်တို့တွေ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အလွန်အမင်း ချစ်ခင်နေကြတာပဲ မဟုတ်လား" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

​ထို့နောက် သူသည် ကျိုကျီကို လှည့်ကြည့်ကာ -

"မနက်ဖြန် လက်ထပ်မယ့်ကိစ္စအပေါ် မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ဆေးဆရာချန်ရဲ့ သဘောအတိုင်း လိုက်နာပါ့မယ်"

ကျိုကျီက ဘာမျှ ထပ်မစဉ်းစားတော့ဘဲ ချက်ချင်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ သူမသည် ချန်အန်၏ ဆန္ဒကို လုံးဝ မဆန့်ကျင်ရဲချေ။

​အခြေအနေများ ပြီးပြတ်သွားသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ ရှန်းချင်းယီသည် မိသားစုအတွင်းရှိ အစ်မကြီးတစ်ဦး၏ အခန်းကဏ္ဍအတိုင်း ပါဝင်ကာ မိမိ၏ သဘောထားကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

"ယောက်ျားက ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးပြီဆိုမှတော့ ဒီကိစ္စကို ဒီအတိုင်းပဲ အတည်ပြုလိုက်ကြရအောင်။ မနက်ဖြန်ကျရင် ငါတို့အားလုံး စောစောထပြီး ညီမလေးကျိုကျီကို လှလှပပ ပြင်ဆင်ပေးကြမယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မင်္ဂလာအခန်းကိုလည်း အလှဆင်ကြတာပေါ့"

"မမရှန်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ မနက်ဖြန် စောစောထပြီး အတူတူ ပြင်ဆင်ကြရအောင်"

ဂူရှင်းယွဲ့က ချက်ချင်း ထောက်ခံလိုက်သည်။

​သူမနှင့် ရှန်းချင်းယီမှာ ညီအစ်မများ ဖြစ်ကြသလို ဆရာနှင့်တပည့်လည်း ဖြစ်ကြသည်။ ရှန်းချင်းယီ မည်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုးမဆို ချမှတ်ပါစေ သူမက အမြဲတမ်း ထောက်ခံတတ်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ချန်အန်အပေါ် ထိခိုက်နစ်နာမှု မရှိစေရဟူသော အချက်ကတော့ အဓိကပင် ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဂူရှင်းယွဲ့၏ မျက်စိထဲတွင် လင်ယောက်ျားဖြစ်သူ ချန်အန်သည် အမြဲတမ်း အရေးအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ပေသည်။

​ကျိုကျီအား လက်ထပ်မည့် ကိစ္စရပ်များကို အလုံးစုံ ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် လူတိုင်း လူစုခွဲလိုက်ကြသည်။ အားလုံးက မိမိတို့၏ အခန်းများဆီသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ကာ စောစီးစွာ အနားယူခြင်း သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံခြင်းများကို လုပ်ဆောင်ကြတော့သည်။

​ထိုညတွင် အိမ်အတွင်း၌ ကိုးမြီးမြေခွေးမတစ်ကောင် ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် သမီးငယ်လေး နှစ်ယောက်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော လူကြီးများအားလုံးမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် အိပ်မပျော်နိုင်ဘဲ တစ်စုံတစ်ရာကို အသီးသီး တွေးတောနေကြမိတော့သည်။

........................................................