အခန်း ၄၆၂

အခန်း (၄၆၂) အစ်မကို အစီရင်ခံပါရစေ၊ ကျွန်မနာမည် စစ်လီပါ။

ကျိုးတိုင်းပြည်၏ ဧကရာဇ်မြို့တော်ကြီး။

နန်းတွင်းအစေခံမလေးများ ရွေးချယ်မည့်သတင်းကို ထုတ်ပြန်ကြေညာလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ကျိုးတိုင်းပြည်တစ်ဝန်းလုံးရှိ လူတို့သည် ရည်မှန်းချက်အမျိုးမျိုးကို ရင်ထဲ၌ စတင်ပိုက်ထွေးလာခဲ့ကြချေပြီ။

ကောင်းကင်ဘုံ၏သားတော်မြတ် ခြေတော်ရင်း၌ နေထိုင်ကြသော ဧကရာဇ်မြို့တော်မှ သာမန်ပြည်သူများအတွက်မူ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ချေ။

သာမန်မိသားစုများသာမက၊ များပြားလှသော သူဌေးသူကြွယ် အိမ်ထောင်စုများသည်လည်း ၎င်းတို့၏ သမီးငယ်များကို နန်းတော်အတွင်းသို့ စေလွှတ်လိုခဲ့ကြပေ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့၏သမီးငယ်သာ အရှင်မင်းမြတ်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိခဲ့ပါက မြင့်မြတ်သော မိဖုရားငယ်တစ်ပါးအဖြစ် မဟုတ်လျှင်တောင်မှ၊ အရည်အချင်းရှိသော သခင်မလေးတစ်ဦး (သို့မဟုတ်) နန်းတွင်းအရာရှိမလေး တစ်ဦးဖြစ်လာလျှင်ပင် ၎င်းသည် မိသားစုအတွက် ကြီးမားလှသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာတစ်ရပ် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သောကြောင့်ပေတည်း။

သို့ရာတွင် နန်းတော်အတွက် ရွေးချယ်ခံရမည့် မိန်းကလေးအရေအတွက်မှာ အကန့်အသတ် ရှိနေလေ၏။

ထို့ကြောင့် အမှန်တကယ် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်၍ ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသော မိန်းကလေးများမှလွဲ၍၊ များစွာသောသူတို့သည် မိမိတို့၏သမီးများ နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်စေရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် လူသစ်စုဆောင်းရန် စေလွှတ်ထားသော နန်းတွင်းအစေခံမလေးများထံသို့ ငွေကြေးများစွာကို ပေးဆောင်ခဲ့ကြလေသည်။

သေချာပေါက်ပင် သာမန်အမျိုးသမီးများသည်လည်း ဒေသခံ နန်းတွင်းအရာရှိမများထံသို့ သွားရောက်၍ စာရင်းပေးသွင်းနိုင်ပေ၏။ နန်းတွင်းအရာရှိမတစ်ဦး၏ ပဏာမရွေးချယ်မှုကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါက ၎င်းတို့အား အတွင်းဆောင်နန်းတော်ရှိ နောက်ဆုံးအကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုသို့ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် အခက်အခဲမှာမူ အလွန်အမင်း မြင့်မားလှပေသည်။

ဤနေ့ရက်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ။

စစ်လီသည် သန့်ရှင်း၍ ရိုးရှင်းသော ဝတ်စုံကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီးနောက်၊ မူလအမည်ကိုဖျောက်ကာ အမည်သစ်တစ်ခုကို ခံယူလိုက်ပြီး ပဏာမ အစေခံရွေးချယ်ပွဲ ကျင်းပရာ အိမ်တော်ဆီသို့ တစ်ဖန် ဦးတည်ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

သို့သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ စစ်လီ၏ ဟန်ပန်မှာ အနည်းငယ် မာထန်နေပြီး သူမ၏ စိတ်အာရုံမှာ သိပ်မကြည်လင်လှချေ။

အကြောင်းရင်းမှာ မကြာသေးမီအချိန်က စစ်လီသည် တစ်ကြိမ် ပယ်ချခံခဲ့ရသောကြောင့်ပေတည်း။

ထိုစဉ်က စစ်လီမှာ လုံးဝကို ကြက်သေ သေသွားခဲ့ရလေ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ ဖန်တီးထားခဲ့သော နောက်ခံရာဇဝင်မှာ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် သန့်ရှင်းနေပြီး၊ သူမ၏ ကျင့်ဝတ်နားလည်မှုမှာလည်း အပြစ်ရှာဖွယ်မရှိသည့်အပြင်၊ ရုပ်ဆင်းသွင်ပြင်မှာ အလွန်တရာ လှပကျော့ရှင်းနေကာ၊ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားမှာမူ ပို၍ပင် ထက်မြက်ပြောင်မြောက်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

စစ်လီ၏ နားလည်ထားမှုအရဆိုလျှင် သာမန်လူသားမင်းဆက်တစ်ခုက နန်းတွင်းအစေခံမလေးများကို ရွေးချယ်ရာတွင် သန့်ရှင်းသော နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းက အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းနောက်တွင် ရုပ်ဆင်းသွင်ပြင်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားက လိုက်ပါလာရပေမည်။ အကြောင်းမူကား နန်းတွင်းအစေခံမလေးများဟူသည် ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို အလုပ်အကျွေးပြုရန်အတွက် ဖြစ်သောကြောင့်ပေတည်း။

ထို့ကြောင့် ယုတ္တိတန်တန် စဉ်းစားကြည့်မည်ဆိုပါက သူမသည် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ ပယ်ချမခံရနိုင်ဟု စစ်လီ ခံစားခဲ့ရပေ၏။

သူမ၏ မည်သည့်အစိတ်အပိုင်းက ကိုက်ညီမှုမရှိဖြစ်နေပါသနည်း။ အခြားသော မိန်းကလေးများက သူမထက် မည်သို့လုပ်၍ ပိုလှနေနိုင်မည်နည်း။

အမှန်တကယ်ကို ကျေနပ်လက်ခံနိုင်ခြင်းမရှိသောကြောင့်၊ စစ်လီသည် လေနားဆင်စံအိမ်မှ သူမ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို သတင်းအချက်အလက်များ စုံစမ်းထောက်လှမ်းရန် စေခိုင်းလိုက်လေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်မှ နန်းတော်အတွင်းရှိ မယ်တော်ကြီးက အစေခံမလေးများ အလွန်အမင်း လှပနေပါက ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိသွားမည်ကို စိုးရိမ်ပူပန်နေသောကြောင့် ဖြစ်ကြောင်းကို စစ်လီ သိရှိလိုက်ရလေတော့သည်။ ထို့ကြောင့် ဤရွေးချယ်ပွဲတွင် မပြောဘဲသိကြသည့် တရားသေစည်းမျဉ်းတစ်ခု ရှိနေခဲ့၏။ ၎င်းမှာ အလွန်အမင်း လှပလွန်းသော မည်သည့်မိန်းကလေးကိုမျှ လက်ခံမည်မဟုတ် ဟူသောအချက်ပင် ဖြစ်ပေသတည်း။

ထိုစည်းမျဉ်းကို သိလိုက်ရသောအခါ စစ်လီမှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ မို့မောက်နေသည့်ရင်အုံမှာ အချိန်အတန်ကြာသည်အထိ ပြင်းထန်စွာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေခဲ့ရလေ၏။

သူမ ပယ်ချခံရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ သူမ အလွန်အမင်း လှပလွန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမျှ စိတ်ကူးယဉ်မကြည့်မိခဲ့ချေ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ စစ်လီသည် သင်ခန်းစာ ကောင်းကောင်း ရရှိသွားချေပြီ။ သူမသည် အလွန်အမင်း ထင်ပေါ်ကျော်ကြားမှု မရှိစေရန် သေချာစေရင်း၊ သူမကိုယ်သူမ ဆွဲဆောင်မှုအချို့ရှိနေစေရန် ရုပ်ဖျက်အတတ်ပညာကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမ သေချာပေါက် ရွေးချယ်ခံရမည်ဟု ခံစားနေရ၏။ ရွေးချယ်ခံကို ခံရပေမည်။

ယနေ့သည် နန်းတွင်းအစေခံ ရွေးချယ်ပွဲ၏ နောက်ဆုံးနေ့ရက် ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မှ နန်းတော်ထဲသို့ မဝင်ရောက်နိုင်ပါက၊ ဤမျှကောင်းမွန်သော အခွင့်အရေးမျိုးကို နောက်တစ်ဖန် ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် အလွန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် သူမသည် ပဏာမရွေးချယ်ပွဲ ပြုလုပ်ရာ အိမ်တော်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေ၏။

ထိုနေရာတစ်ဝိုက်တွင် မိန်းကလေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ယောက်ျားလေး တစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ အရိပ်အယောင်ပင် မမြင်တွေ့ရချေ။

နန်းတွင်းအစေခံမလေး တစ်ဦးက စစ်လီကို အခန်းတစ်ခန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

အခန်းထဲတွင် ဖြူစင်ဝင်းမွတ်သော မျက်နှာပိုင်ရှင် မိန်းကလေး သုံးဆယ်ခန့် မတ်တတ်ရပ်နေကြ၏။

နန်းတွင်းအရာရှိမ တစ်ဦးသည် စစ်လီနှင့် အခြားသူများ၏ ရှေ့တွင် ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်နေပြီး၊ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများကို စစ်ဆေးကာ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားများကို စေ့စေ့စပ်စပ် လေ့လာကြည့်ရှုနေလေသည်။

ထိုအရာရှိမသည် ၎င်းတို့၏ အချိုးအစားများကို တိုင်းတာရန်အတွက် သူမ၏ လက်များကိုပင် အသုံးပြုနေသေး၏။

မကြာမီမှာပင် နန်းတွင်းအရာရှိမသည် စစ်လီ၏ အနီးသို့ လျှောက်လာပြီး သူမ၏ ရုပ်ဆင်းသွင်ပြင်ကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေးလေတော့သည်။

"ညည်းပုံစံက ကြည့်ကောင်းသားပဲ။"

အသက်သုံးဆယ်အရွယ်ခန့်ရှိပုံရသော ထိုအရာရှိမက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ စစ်လီ၏ လည်ပင်းဟိုက်နေရာဆီသို့ သူမ၏ အကြည့်များကို စူးစိုက်ထားလိုက်လေ၏။

ယနေ့တွင် စစ်လီသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားကို ဖုံးကွယ်ထားရန်အတွက် ပွပွချောင်ချောင် ဝတ်စုံကို တမင်တကာ ရွေးချယ်ဝတ်ဆင်ထားခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ ရုပ်သွင်ကို သာမန်ထက် အနည်းငယ်သာလွန်သော အဆင့်တစ်ခုဆီသို့ အမြင်အာရုံအရ ဆွဲချထားခဲ့ပေသည်။

သို့သော်လည်း နန်းတွင်းအရာရှိမက တစ်စုံတစ်ခု အနည်းငယ် မှားယွင်းနေသလို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်ပေ၏။

ထိုအရာရှိမက စစ်လီ၏ လည်ပင်းဟိုက်နေရာဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်လေသည်။

စစ်လီမှာ တစ်ခဏမျှ မှင်တက်သွားခဲ့သော်လည်း၊ ထိုအရာရှိမကို လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ရိုက်သတ်ပစ်ချင်သော စိတ်ဆန္ဒကို ဖိနှိပ်ချုပ်တည်းရင်း၊ သူမ၏ အောက်နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်ကာ လက်သီးဆုပ်ငယ်များကို တင်းတင်းဆုပ်ထားလိုက်ရလေ၏။

အရာရှိမက စစ်လီကို ထိတွေ့လိုက်မိသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ သူမ တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားခဲ့လေတော့သည်။

စမ်းသပ်တိုင်းတာပြီးနောက်၊ အရာရှိမသည် စစ်လီကို အံ့သြတကြီး ကြည့်လိုက်မိပြီး၊ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မနာလိုမှုများနှင့် မရှုဆိတ်ဖြစ်မှုများပင် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ပေသည်။

အရာရှိမ၏ အမြင်တွင် ဤမိန်းကလေး၏ မျက်နှာသည် သာမန်ထက် အနည်းငယ်သာ ပိုကောင်းသော်လည်း၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားမှာမူ လွန်ကဲလွန်းနေပေ၏။ အကယ်၍ အရှင်မင်းမြတ်သာ သူမကို မြင်တွေ့သွားခဲ့ပါက၊ ကိုယ်တိုင် အမှန်တကယ် ထန်းချုပ်နိုင်ပါ့မည်လား။

အရာရှိမက စစ်လီကို ထွက်သွားရန် ပြောတော့မည့် အချိန်လေးမှာပင်

စစ်လီသည် သူမ၏ ဝတ်ရုံလက်အိတ်ထဲမှ ငွေစက္ကူလိပ်တစ်လိပ်ကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်ယူကာ အရာရှိမ၏ လက်အိတ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ရင်း သနားစဖွယ် လေသံလေးဖြင့် ဆိုလေ၏

"အစ်မ... ကျွန်မက ငယ်ငယ်လေးကတည်းက အဖေမရှိတော့တာပါ။ မကြာသေးခင်ကပဲ အမေပါ ဆုံးပါးသွားခဲ့ရပြန်တယ်။ ရွာက လူမိုက်တစ်ယောက်က ကျွန်မကို အတင်းအဓမ္မ သိမ်းပိုက်ချင်နေလို့၊ နန်းတော်ထဲ ဝင်မှပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်တော့မှာမို့ပါ။ အစ်မက ကျွန်မကို သနားညှာတာပေးပါလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ တကယ်လို့ မသင့်တော်တာ တစ်ခုခုရှိနေရင်လည်း ကျွန်မ သေချာပေါက် ပြင်ဆင်ပါ့မယ်။"

"..."

အရာရှိမ၏ မျက်ခုံးများ တစ်ချက် ပင့်တက်သွားလေ၏။ သူမက လက်နှစ်ဖက်နဲ့တောင် ဆုပ်ကိုင်လို့မရနိုင်တဲ့ ညည်းရဲ့ လွန်ကဲလှတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ပြင်ချင်ရင်တောင်မှ ဘယ်လိုလုပ် ပြင်လို့ရမှာလဲ။ ပြီးတော့ ဘယ်လို တောသူအမျိုးသမီးကများ ဒီလောက်များပြားတဲ့ ငွေစက္ကူတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်မှာလဲ ဟု အမှန်တကယ်ပင် ပြောထွက်ချင်သွားခဲ့ပေသည်။

သို့ရာတွင် လက်အိတ်ထဲမှ ထူထဲလှသော ငွေစက္ကူအုပ်ကြီး၏ အထိအတွေ့ကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ၊ ထိုအရာရှိမက လက်ခံလိုက်ပြီး ချောင်းအနည်းငယ် ဟန့်လိုက်လေသည်။

"ညည်းရဲ့ နောက်ခံဇာတ်လမ်းလေးက တကယ်ကို သနားစရာကောင်းတာပဲ။ ဒီလောကကြီးထဲက မိန်းမသားအချင်းချင်းတွေမို့ ကိုယ်ချင်းစာစိတ် ရှိသင့်တာပေါ့။ ညည်းနာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ။"

"အစ်မကို အစီရင်ခံပါရစေ၊ ကျွန်မနာမည် စစ်လီလို့ ခေါ်ပါတယ်" ဟု စစ်လီက ညင်သာစွာ ပြန်ဖြေလေ၏။

"စစ်လီ ဟုတ်လား။" အရာရှိမသည် မှတ်ပုံတင်စာရင်းထဲတွင် သူမ၏အမည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီး အမှန်ခြစ် ပေးလိုက်လေသည်။ "ခြံဝင်းထဲမှာ ခဏလောက် သွားစောင့်နေဦး၊ ပြီးရင် နောက်ဆုံးအကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုအတွက် အခြားသူတွေနဲ့အတူ နန်းတော်ထဲကို လိုက်သွားချေ။ မှတ်ထားပါ... တကယ်လို့ ညည်း နန်းတော်ထဲကို အမှန်တကယ် ရောက်သွားခဲ့ရင်တောင်မှ၊ နောင်ကျရင် အရှင်မင်းမြတ်ရှေ့မှာ မျက်နှာကြိမ်ဖန်များစွာ သွားမပြမိစေနဲ့။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက်၊ အရာရှိမက သူမ၏ လည်ပင်းဟိုက်နေရာဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြန်၏။ "ဒါနဲ့... တကယ်လို့ ညည်း နန်းတော်ထဲ ရောက်သွားခဲ့ရင်၊ အဲဒါတွေကို ပိတ်စတစ်စနဲ့ စည်းနှောင်ထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ နားလည်လား။ ငါ သတိမပေးခဲ့ဘူးလို့ မပြောနဲ့နော်။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အစ်မ" ဟု စစ်လီက ကပျာကယာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်လေသည်။

အခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက်၊ မိန်းကလေးအများစုမှာ ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြပြီ ဖြစ်၏။ ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသူများသာလျှင် ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက်၊ နန်းတွင်းအရာရှိမ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သော မိန်းကလေး နှစ်ရာခန့်သည် ရထားယာဉ်များပေါ်သို့ တက်ရောက်ကာ နန်းတော်ဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာသွားကြလေတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထိုနှစ်ရာထဲမှ လူနှစ်ဆယ်ကိုသာလျှင် ရွေးချယ်မည် ဖြစ်ပေသည်။

မကြာမီမှာပင် စစ်လီသည် နန်းတော်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ စစ်ဆေးအကဲဖြတ်ရန်အတွက် မတူညီသော ခန်းမဆောင်များဆီသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံရလေ၏။

စစ်ဆေးအကဲဖြတ်ရန် တာဝန်ရှိသူများ အားလုံးသည် မယ်တော်ကြီး၏ နန်းဆောင်မှ နန်းတွင်းအရာရှိမများ ဖြစ်ကြပေသည်။

ထိုအရာရှိမများသည် ပထမဦးစွာ စစ်လီနှင့် အခြားသူများ အပျိုစင်များ ဟုတ်၊ မဟုတ်ကို စစ်ဆေးကြလေသည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့၏ အပြောအဆိုနှင့် အမူအကျင့်များကို စောင့်ကြည့်လေ့လာကြပြီး ကျင့်ဝတ်စည်းကမ်းများကို စစ်ဆေးကြပြန်၏။

စာပေတတ်မြောက်ထားခြင်းက အပိုဆောင်း အမှတ်ရစေပေသည်။

အကြိမ်တိုင်းတွင် စစ်လီသည် ထိုနန်းတွင်းအရာရှိမများထံသို့ ငွေစက္ကူများကို တိတ်တဆိတ် ထည့်ပေးနိုင်ရန် အခွင့်အရေး ရှာဖွေခဲ့လေ၏။

တစ်နေ့တာလုံး ကုန်ဆုံးသွားပြီး ညနေခင်း နေဝင်ချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ စစ်ဆေးအကဲဖြတ်မှုကြီးမှာ အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး စစ်လီသည်လည်း အခက်အခဲမရှိ အောင်မြင်သွားခဲ့ချေပြီ။

"ဒီနေ့ကစပြီး ညည်းတို့အားလုံးက နန်းတွင်းအစေခံမလေးတွေ ဖြစ်သွားကြပြီ။ အတွင်းဆောင်နန်းတော်ဆိုတာ အခြားနေရာတွေနဲ့ မတူဘူး၊ အပြောအဆို အနေအထိုင် ဆင်ခြင်ကြရမယ်။ မနက်ဖြန်ကျရင် တစ်ယောက်ယောက်က ညည်းတို့ကို နန်းတွင်းကျင့်ဝတ်တွေ သင်ပေးလိမ့်မယ်။ ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်ကြ။ မကြာခင်မှာ မြင့်မြတ်သော မိဖုရားငယ်နှစ်ပါး နန်းတော်ထဲ ရောက်လာလိမ့်မယ်။ အလုပ်လုပ်တာ ကောင်းမွန်တဲ့သူတွေက မိဖုရားငယ်တွေကို သွားရောက်အလုပ်အကျွေးပြုရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် အရှင်မင်းမြတ်ကိုတောင် အလုပ်အကျွေးပြုရနိုင်တယ်။ အလုပ်လုပ်တာ ညံ့ဖျင်းတဲ့သူတွေကတော့ အဝတ်လျှော်၊ ရေနွေးကြိုတဲ့နေရာကို သွားရမယ်။ နားလည်ကြလား။"

ကျင်းယင်အမည်ရှိသော နန်းတွင်းအရာရှိမ တစ်ဦးက လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"နားလည်ပါပြီ အစ်မ" ဟု အစေခံမလေးများက တစ်ခဲနက် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ကြ၏။

ကျင်းယင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောလေသည် "ညည်းတို့ထဲက အများစုက အရှင်မင်းမြတ်ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကိုရပြီး စာသူငယ်ဘဝကနေ ဖီးနစ်ငှက်တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားဖို့ စိတ်ကူးယဉ်နေကြတယ်ဆိုတာကိုလည်း ငါ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ညည်းတို့အနေနဲ့ အရှင်မင်းမြတ်ရှေ့မှာ မြူဆွယ်တဲ့အမူအရာမျိုး လုပ်တာကို ရှောင်ကြဉ်သင့်တယ်၊ မဟုတ်ရင် ညည်းတို့ရဲ့ အသက်တွေ အန္တရာယ်ရှိသွားလိမ့်မယ်။ ငါ သတိမပေးခဲ့ဘူးလို့ မပြောကြနဲ့နော်။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" ဟု အစေခံမလေးများက ထပ်မံ တုံ့ပြန်လိုက်ကြပြန်သည်။

"သွားပြီး အနားယူကြတော့။ မနက်ဖြန် မောင်းနာရီ အတိအကျမှာ နိုးနေစေရမယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက်၊ အရာရှိမ ကျင်းယင်သည် လှည့်ကာ ထွက်ခွာသွားလေတော့၏။

အစေခံမလေးများသည်လည်း ရေချိုး၊ အဝတ်အစားလဲလှယ်ကာ ညနေစာစားရန်အတွက် မိမိတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ အိပ်ဆောင်များဆီသို့ အသီးသီး သွားရောက်ကြလေသည်။

ညဉ့်ယံသို့ ရောက်ရှိလာပြီး၊ အမှောင်ထုမှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမို နက်ရှိုင်းလာခဲ့ချေပြီ။

တစ်ခန်းတည်း အတူနေထိုင်ကြသော အခြား နန်းတွင်းအစေခံမလေးများ အားလုံး အိပ်မောကျသွားကြသောအခါ၊ စစ်လီသည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို နှေးကွေးစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် ကုတင်ပေါ်မှ တိတ်တဆိတ် ဆင်းလာခဲ့လေတော့သည်။