အခန်း ၄၆၄

အခန်း (၄၆၄)

ကျန်းချင်ရီသည် အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီးနောက် သူမ၏မျက်နှာပြင်မှာ အတော်လေး ဒေါသထွက်နေပုံရပေ၏။ ရှောင်မိုက တင်းကျပ်စွာ ပိတ်သွားသော တံခါးကိုကြည့်ရင်း ခါးသီးသော ရယ်မောသံအချို့ကို မလွှတ်ထုတ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

အမှန်တကယ်တော့ ဤနတ်မိမယ်ကျန်းကို ရှောင်မို နားမလည်နိုင်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ခဲ့ပေ။ သူသည် ဤနတ်မိမယ်ကျန်းနှင့်အတူ အချိန်ကုန်ဆုံးလာခဲ့သည်မှာ ယခုဆိုလျှင် တစ်နှစ်နီးပါးခန့် ရှိနေခဲ့ပြီဖြစ်၏။ ဤနတ်မိမယ်ကျန်းမှာ ဒေါသကြီးပြီး အေးစက်သော စရိုက်လက္ခဏာရှိသော်ငြားလည်း သူမသည် လူကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ဆဲပင်။ သူမ၏ စိတ်နှလုံးမှာ အလွန် သဘောမနောကောင်းကြောင်းကို သူ ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။

နတ်မိမယ်ကျန်း၏ အမြင်တွင် သူ၏ ဤမျှကောင်းမွန်သော ပါရမီများကို ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုး၌ အလဟဿ ဖြုန်းတီးပစ်နေခြင်းက တကယ့်ကို နှမြောစရာကောင်းလွန်းနေပုံရပေလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် ဤအကြောင်းကို သူမအား ရှင်းပြရန်မှာ ရှောင်မိုအတွက် မလွယ်ကူလှချေ။

"နတ်မိမယ်ကျန်း... ညဉ့်နက်နေပါပြီ။ ကောင်းကောင်း အနားယူပါဦး နတ်မိမယ်။"

ရှောင်မိုက တံခါးရှိရာဘက်သို့ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ထပ်မံ အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ၊ နိုင်ငံတော်ဆရာအိမ်တော်ထဲမှ လမ်းလျှောက်ထွက်ခွာရန် လှည့်ထွက်သွားလေတော့၏။

"လူမိုက်။ ဒီနန်းတော်ကြီးက ဘာတွေများ အဲဒီလောက် ကောင်းနေလို့လဲ။ မင်းကများ အဲဒီ မိဖုရားငယ်နှစ်ပါးကို တကယ်ပဲ မျှော်လင့်တောင့်တနေတာလား။"

ကျန်းချင်ရီက တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားသော ရှောင်မို၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း၊ သူမ၏ ပါးလွှာသော နှုတ်ခမ်းလေးများကို မပင့်တွန့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ ခြံဝင်းတံခါးကြီး ပြန်လည်ပိတ်သွားသောအခါမှသာ၊ ကျန်းချင်ရီသည် အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး ခြံဝင်းထဲ၌ ပြန်လည်ထိုင်ချလိုက်လေ၏။

သူမသည် နက်နဲသောနှင်းခဲဓားရှည်နှင့် သွေးကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး၊ ဓားသွားကို ဂရုတစိုက် သွေးနေတော့သည်။ နက်နဲသောနှင်းခဲဓားရှည်မှာ သာမန် အဆင့်လေး မှော်လက်နက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေ၏။ ဤသွေးကျောက်တုံးနှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းကို ကန်းကျင်းသံမဏိမှ သန့်စင်ထုတ်လုပ်ထားခြင်းဖြစ်ကာ၊ လောကတွင် တွေ့ရခဲသော အရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် မသေမျိုးလက်နက်များကို သွေးရာတွင် အသုံးပြုလေ့ရှိပေသည်။

မကြာမီမှာပင် အမှောင်ထုထဲမှ မိန်းကလေးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျန်းချင်ရီ၏အနီးသို့ လျှောက်လာခဲ့လေ၏။ ထိုမိန်းကလေးသည် နန်းတွင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် ပါးလွှာသော ပိုးကူဝတ်ရုံပါးလေးကို လွှမ်းခြုံထားရာ၊ ထိုအရာမှတစ်ဆင့် သူမ၏ ဖြူစင်နူးညံ့သော ပခုံးသားလေးများကို ဝေဝါးစွာ မြင်တွေ့နေရပေသည်။ သူမ၏ ရင်ခွင်ဖုံးက ဖြူစင်ဝင်းမွတ်သော နှင်းတောင်နှစ်လုံးကို ရစ်ပတ်ထားပြီး၊ နက်ရှိုင်းလှသော ရင်အုံအကွဲကြောင်းလေးမှာ ရီဝေဝေ ပေါ်လွင်နေတော့၏။

သူမက ရှေ့သို့လှမ်းလာပြီး ကျော့ရှင်းစွာ ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်လေသည်။

"ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်း ဆေးခန်းမရဲ့ ခန်းမသခင် ရှာဟယ်က ဂိုဏ်းချုပ်ကို အရိုအသေပေးပါတယ်ရှင်။"

"အင်း။" ကျန်းချင်ရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ ၎င်းတို့အား ပြင်ပလောကနှင့် အဆက်အသွယ်ဖြတ်တောက်ထားရန် မှော်ဝင်္ကပါတစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ခင်းကျင်းလိုက်လေ၏။ "ငါ မင်းကို ခိုင်းစရာအလုပ်တစ်ခု ရှိတယ်။"

"အမိန့်ပေးတော်မူပါ ဂိုဏ်းချုပ်ရှင်။" ရှာဟယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်မရဲ့ စွမ်းဆောင်နိုင်မှု အတိုင်းအတာအတွင်းမှာ ရှိနေသရွေ့တော့၊ ရေထဲမီးထဲကို ဖြတ်သွားရမယ်ဆိုရင်တောင်မှ တွန့်ဆုတ်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

"အဲဒီလောက်အထိ ချဲ့ကားပြောနေစရာ မလိုပါဘူး။" ကျန်းချင်ရီက ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ဝတ်ရုံထဲမှ ဖန်ပုလင်းတစ်လုံးကို ပစ်ပေးလိုက်လေ၏။

ရှာဟယ်က ၎င်းကို တည်ငြိမ်စွာ ဖမ်းယူလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းလေးများဖြင့် ထိုဖန်ပုလင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ရာ အတွင်း၌ အနက်ရောင်သန်းနေသော သွေးရောင် အရည်များ ပါဝင်နေပေသည်။ ဤဖန်ပုလင်းသည် အတွင်းရှိအရာ၏ အာရုံခံစွမ်းအင်ကို ဖုံးကွယ်ပေးထားနိုင်သော ထူးကဲသည့် မှော်ရတနာတစ်ခု ဖြစ်နေသော်ငြားလည်း။ ပုလင်းထဲရှိ အဆီအနှစ်သွေးတွင် အဆုံးအစမရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ဖွယ်မရှိအောင် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသည့် ဓားချီတစ်မျှင် ပါဝင်နေကြောင်းကို ရှာဟယ် ခံစားသိရှိနိုင်ဆဲပင်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... ဒါက..." ရှာဟယ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့သြသွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ ပုလင်းထဲတွင် မည်သူ၏သွေး ပါဝင်နေသနည်းဆိုသည်ကို သူမ ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိသွားခဲ့သောကြောင့်ပေတည်း။

"မင်း ခန့်မှန်းတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါက ငါ့ရဲ့ အဆီအနှစ်သွေးပဲ" ဟု ကျန်းချင်ရီက တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ဆိုလေ၏။ "ငါ့ရဲ့ အဆီအနှစ်သွေးကိုသုံးပြီး ဆေးတစ်မျိုး ဖော်စပ်ပေးစေချင်တယ်။"

"ဂိုဏ်းချုပ်ရှင်... အဲဒီလောက် အဖိုးတန်လှတဲ့ အဆီအနှစ်သွေးကို အသုံးပြုဖို့ လိုအပ်တဲ့ ဘယ်လိုဆေးလုံးမျိုးကိုများ ဖော်စပ်ချင်လို့ပါလဲရှင်။" ရှာဟယ်၏ ရင်ထဲတွင် နားမလည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ပေသည်။

ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အဆီအနှစ်သွေးဖြစ်ပြီး၊ ထို့ထက်ပို၍ မွေးရာပါ ဓားအရိုး၏ အဆီအနှစ်သွေးပင် ဖြစ်နေပေသည်။ ပြင်ပလောကကြီးထဲတွင်ဆိုပါက ဤအဆီအနှစ်သွေး ပုလင်းငယ်လေးက ရေတွက်၍မရနိုင်သော ကျင့်ကြံသူများကို သေမလဲ တိုက်ခိုက်လုယူစေနိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။

ကျန်းချင်ရီက ရှာဟယ်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး နှေးကွေးစွာ စကားဆိုလေ၏ "ငါ့အတွက် ကောင်းကင်ခိုးယူဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ပေးဖို့ မင်းကို ကူညီစေချင်တယ်။"

"..." ကောင်းကင်ခိုးယူဆေးလုံး ဟူသော စကားလုံးကို ကျန်းချင်ရီ၏ နှုတ်မှ ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှာဟယ်မှာ အနည်းငယ် ကြက်သေ သေသွားခဲ့ရတော့သည်။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းတာအိုမှတစ်ဆင့် ကျောက်စိမ်းသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းထားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့်ကောင်းကင်ခိုးယူဆေးလုံးဆိုသည်မှာ မည်သို့သောအရာဖြစ်ကြောင်းကို ရှာဟယ် သဘာဝကျကျပင် သိရှိထားပေသည်။ နာမည်က ဖော်ပြနေသည့်အတိုင်း၊ ကောင်းကင်ခိုးယူဆေးလုံး ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ခိုးယူကာ ကောင်းကင်တာအိုကို လှည့်စားရန်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုမှတစ်ဆင့် မဖြစ်နိုင်သောအရာများကို ဖြစ်မြောက်စေကာ တားမြစ်ထားသောအရာများကို ကျူးလွန်လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် ဖြစ်ပေသတည်း။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရှင်... ကောင်းကင်ခိုးယူဆေးလုံးဆိုတာ သေးငယ်တဲ့ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး။ အရင်တုန်းက ကျွန်မရဲ့ဆရာသခင်ဆီမှာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းတာအိုကို သင်ယူခဲ့စဉ်က၊ ဆရာကပြောဖူးပါတယ်။ ကြီးမားတဲ့ ကံတရားအကျိုးဆက်တွေ ပါဝင်ပတ်သက်နေတဲ့ ကောင်းကင်ခိုးယူဆေးလုံးလို ဆေးမျိုးတွေအတွက်ဆိုရင်၊ နောက်ကွယ်က အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို သေချာနားလည်ထားဖို့ လိုအပ်တယ်တဲ့။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီဆေးကို ဖော်စပ်ရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဂိုဏ်းချုပ်က ကျွန်မကို ပြောပြပေးနိုင်မလားရှင်။ မဟုတ်ရင် ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ဓားအောက်မှာ သေရမယ်ဆိုရင်တောင်မှ၊ ဒီဆေးကို မျက်ကန်း ဖော်စပ်ပေးဖို့ ကျွန်မ မဝံ့ရဲပါဘူး။" ရှာဟယ်က လေးနက်တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်လေ၏။

ကျန်းချင်ရီက ရှာဟယ်ကို အေးစက်စက် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဆိုလေသည်

"ဘာဖြစ်လို့ မင်းတို့ ဆေးဆရာတွေက အဲဒီ တာအိုဘုန်းကြီးတွေလိုပဲ၊ ကိစ္စတိုင်းမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရမှဖြစ်မယ်လို့ အတင်းအဓမ္မ တောင်းဆိုနေကြတာလဲ။ မင်းက ကံတရားအကျိုးဆက်တွေကို ထမ်းဆောင်းရမှာကို အဲဒီလောက်တောင် ကြောက်နေမှတော့၊ ပုံမှန်အားဖြင့် ဘယ်လိုများ ကျင့်ကြံနေလဲဆိုတာကို ငါ မသိတော့ဘူး။"

"ကျွန်မကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ ဂိုဏ်းချုပ်ရှင်" ဟု ရှာဟယ်က အခိုင်အမာ တောင်းဆိုနေဆဲပင်။

"ကောင်းပြီလေ... မင်းကို ပြောပြလည်း ဘာမှ အကျိုးယုတ်သွားစရာ မရှိပါဘူး။" ကျန်းချင်ရီက လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံကို သောက်လိုက်ပြီး နှေးကွေးစွာ ပြောလိုက်လေ၏။

"လက်ရှိ ကျိုးတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်မှာ သင့်တင့်လျောက်ပတ်တဲ့ ပါရမီရှိတယ်။ သူက နည်းနည်း ခေါင်းမာပေမဲ့လည်း ကြည့်ရတာ မျက်စိနောက်မခံရလောက်အောင်တော့ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက ငါနဲ့အတူ ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်းကို လိုက်လာဖို့ ဆန္ဒမရှိဘူး။ ပြီးတော့ ငါ ဒီဆေးကို ဖော်စပ်ရတာက၊ လက်ရှိ ကျိုးတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်ကို ကျင့်ကြံနိုင်စေချင်လို့ပဲ။"

"ဧကရာဇ်တစ်ပါးကို ကျင့်ကြံခွင့်ပြုမလို့လား။" ရှာဟယ်က သူမ နားများမှားသွားသလားဟု သံသယဝင်လျက် ကျန်းချင်ရီကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိ၏။

"မှန်တယ်။" ကျန်းချင်ရီက လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်လုံးကို အောက်ချလိုက်လေသည်။

"ရှေးခေတ်ကာလတွေတုန်းက ဒဏ္ဍာရီတွေအရဆိုရင်၊ မဟာချင်အရှင်သခင်က တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်း သုံးခုနဲ့ ကြီးမားတဲ့လုပ်ရပ် သုံးခုကို လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်တဲ့။ အဲဒီလုပ်ရပ်တွေထဲက တစ်ခုကတော့ ဧကရာဇ်တစ်ပါးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းဟာ အုတ်မြစ်ချခြင်းအဆင့်ကို မကျော်လွန်ရဘူးလို့ အမိန့်ထုတ်ပြန်ခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မသေမျိုးအဆင့်နဲ့ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ၏ ကံကြမ္မာအပေါ် အခြေခံပြီး ချမှတ်ခဲ့တဲ့ စည်းမျဉ်းတွေမှာလည်း၊ နောက်ဆုံးတော့ အကန့်အသတ်ဆိုတာ ရှိစမြဲပဲ။ မဟာချင်ကြီး ပြိုလဲပျက်စီးသွားခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီကြာနေပြီဆိုတဲ့အချက်ကို ထည့်မပြောနဲ့ဦး၊ အဲဒီ တော်ဝင်အမိန့်ပြန်တမ်းကြီးက အခုချိန်မှာ အဲဒီလောက်အထိ ချိုးဖျက်လို့မရနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာမနေတော့ဘူး။ ငါ့အမြင်ကို ပြောရရင်... အကယ်၍ ဒီကောင်းကင်ခိုးယူဆေးလုံးကိုသာ အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ ဧကရာဇ်တစ်ပါး ကျင့်ကြံဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲလိမ့်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"အဲဒါကတော့ ဟုတ်ပါတယ်ရှင်၊ ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်... ကောင်းကင်ခိုးယူဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ဖို့ ဘယ်လောက်တောင် ခက်ခဲလှတယ်ဆိုတဲ့အချက်ကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ဦးတော့။ အကယ်၍ ကျွန်မက အမှန်တကယ် ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်တောင်မှ ကောင်းကင်ခိုးယူဆေးလုံးကို ပုံမှန် မှီဝဲနေဖို့ လိုအပ်ပြီး ရပ်တန့်ပစ်လို့မရပါဘူး။ ပြီးတော့ ဖော်စပ်မှုတစ်ကြိမ်စီတိုင်းမှာ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အဆီအနှစ်သွေး လိုအပ်မှာဖြစ်လို့၊ ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ အနာဂတ်ကျင့်ကြံခြင်းကို ထိခိုက်သွားစေနိုင်ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် တစ်ယောက်ယောက်ကို ကောင်းကင်တာအို လှည့်စားနိုင်အောင် ကူညီပေးခြင်းမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတဲ့ ကံတရားအကျိုးဆက်တွေကိုလည်း ကြိုတင်ခန့်မှန်းဖို့ အလွန် ခက်ခဲလှပါတယ်ရှင်။" ရှာဟယ်၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံရပေ၏။

"ဂိုဏ်းချုပ်ရှင်... ကျိုးတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်ရဲ့ ပါရမီက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ဓမ္မစက္ကုကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုရင်တောင်မှ၊ သူက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ ဆံပင်တစ်မျှင်နဲ့တောင် ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲရှင်။ ဒီလိုလုပ်တာက တကယ်ပဲ တန်လို့ပါလားရှင်။"

ဤကျိုးတိုင်းပြည်ရဲ့ဘုရင်မှာ မည်သည့်အရာကများ ထူးခြားနေသနည်းဆိုသည်ကို ရှာဟယ် အမှန်တကယ်ပင် နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။ အမှန်တကယ်ပင် ပါရမီကြောင့်သာ ဖြစ်ပါသလော။ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဤမျှအထိ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလာစေရန် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်မှာ အမှန်တကယ်ပင်လော။

"အဆီအနှစ်သွေး နည်းနည်းလောက် ဆုံးရှုံးသွားရုံနဲ့ ငါ့ရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းက ထိခိုက်သွားနိုင်တယ်ဆိုရင်၊ ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်က အရမ်းကို တန်ဖိုးပေါ့လွန်းနေလိမ့်မယ်။ ထပ်ပြောရရင်... တန်တယ်ဆိုရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ။ မတန်ဘူးဆိုရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ။ တန်သလား၊ မတန်ဘူးလားဆိုတာကို ငါ တစ်ယောက်တည်းကပဲ အဆုံးအဖြတ်ပေးရမှာ။"

ကျန်းချင်ရီက ရှာဟယ်၏ မျက်လုံးများထဲသို့ တိုက်ရိုက်စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူမ၏ လေသံထဲတွင် မေးခွန်းထုတ်ဖွယ်မရှိသော အာဏာစက်တစ်ရပ် ပါဝင်နေပေသည်။

"စကားတစ်ခွန်းတည်းပဲ ပြော... မင်း ဖော်စပ်နိုင်လား။"

ရှာဟယ်၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ဟဟလေးဖြစ်သွားပြီး ထပ်မံ ဖျောင်းဖျပြောဆိုလိုခဲ့သော်လည်း၊ ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်ရသောအခါ သူမ ဘာပဲပြောပြော အချည်းနှီးသာဖြစ်မည်ကို သိရှိလိုက်လေ၏။

"နားလည်ပါပြီရှင်။ ကျွန်မကို အချိန်သုံးလလောက် ပေးပါ ဂိုဏ်းချုပ်။ ရှာဟယ်က ဂိုဏ်းချုပ်အတွက် ဒီဆေးလုံးကို အစွမ်းကုန် ကြိုးစားဖော်စပ်ပေးပါ့မယ်ရှင်။"

"ကောင်းပြီ။" ကျန်းချင်ရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အကယ်၍ မင်းမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ရတနာတွေ လိုအပ်လာခဲ့ရင် ချိုးယဲ့ဆီကိုသာ သွားလိုက်။ သူမ မပေးနိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ ငါ့ဆီ လာခဲ့။ မင်း သွားလို့ရပြီ။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဂိုဏ်းချုပ်ရှင်။" ရှာဟယ်က ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး၊ ညအမှောင်ထုထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားစဉ် သူမ၏ ရင်ထဲ၌ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

"တန်လို့လား..." တိတ်ဆိတ်နေသော ခြံဝင်းလေးထဲတွင် ကျန်းချင်ရီက ခေါင်းငုံ့ကာ နက်နဲသောနှင်းခဲ၏ ဓားသွားကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်လေ၏။

"အဲဒီတုန်းက ငါ့ရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် ရှင့်မှာရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ပေးဆပ်ခဲ့ချိန်မှာ၊ တန်သလား မတန်ဘူးလားဆိုတာကို ရှင်ကော တစ်ခါလောက်ဖြစ်ဖြစ် စဉ်းစားကြည့်ဖူးလို့လား။"