အခန်း ၁၄၈
Vol. 15 Ch. 148
အခန်း (၁၄၈)
အခွင့်အရေး
“အို...”
ဝမ်ကျင်းသည် ခေါင်းမော့ကာ ကျိဝမ်အား စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ကျိဝမ်သည် သတ္တိကို မွေးမြူလျက် သူ၏အကြည့်ကို တည့်တည့်ရင်ဆိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ နွေဦးကဲ့သို့သော သံယောဇဉ်အချစ်များနှင့် ရှက်သွေးဖြာမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ မိမိကိုယ်ကို သူ၏ထံသို့ ပေးအပ်ရန် ကမ်းလှမ်းခြင်းက သူမ၏ သတ္တိအားလုံးကို ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။
ဝမ်ကျင်း၏ လက်များသည် ကျိဝမ်၏ ခါးလေးအထက်တွင် လှည့်လည်သွားလာရင်း ထိုနေရာရှိ တင်းအိမို့မောက်မှုကို အသာအယာ ဆိတ်ဆွဲလိုက်သည်။
“ဒါတင်ဟာနဲ့တော့ မလုံလောက်သေးဘူး။ ငါ့အတွက်တော့ မိန်းမလှလေးတွေကို အလွယ်တကူ ရနိုင်တယ်၊ မင်းရဲ့ အလှအပဆိုရင်တောင်မှပေါ့... အကယ်၍ ငါက မင်းကို အလိုရှိတယ်ဆိုရင် မင်း ဘယ်လိုမှ ရုန်းထွက်ပြေးလွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
၎င်းကို ကြားရသောအခါ ကျိဝမ်သည် သူမ၏ လက်မောင်းများကို ပိုမိုတင်းကြပ်စွာ ဖက်တွဲလိုက်ပြီး ဝမ်ကျင်း၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပိုမိုနီးကပ်စွာ ဖိကပ်လျက်၊ သူမ၏ ခေါင်းကို သူ၏ လည်ပင်းကြားထဲ၌ မြှုပ်နှံကာ မကျွမ်းကျင်သော အမူအရာဖြင့် အသာအယာ နမ်းရှိုက်လိုက်တော့သည်။
“မြို့စားမင်း... ဝမ်အာက ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုတင်မကဘဲ နှလုံးသားကိုပါ ပေးအပ်တာပါရှင်။ ပြီးတော့ ကျူးယီခန်းမ... နောက်ပြီး ကျိစံအိမ်တော်တစ်ခုလုံးကိုပါ ပေးအပ်ဖို့ လိုလားပါတယ်ရှင်။”
ဝမ်ကျင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် နောက်သို့ မှီချလိုက်ပြီး ကျိဝမ်၏ မကျွမ်းကျင်လှသော မြှူဆွယ်မှုများကို သာယာစွာ ခံစားနေသော်လည်း၊ သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ သူမ၏ စကားလုံးများထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
“ကျူးယီခန်းမ ဟုတ်လား။ မင်းက ကျူးယီခန်းမကို ငါ့လက်ထဲ ဘယ်လိုပေးအပ်မှာလဲ။ ပြီးတော့ ကျိစံအိမ်တော်ကကော...”
ဝမ်ကျင်း၏ မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျိဝမ်၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော နှလုံးသားမှာ နောက်ဆုံးတွင် တည်ငြိမ်သွားခဲ့တော့သည်။ ဝမ်ကျင်း၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို နှိုးဆွနိုင်ခြင်းက အောင်မြင်ရန် အခွင့်အလမ်း ရှိလာကြောင်း ပြသနေပေသည်။ သူမအနေဖြင့် အရန်အစီအစဉ် နှစ်ခုကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့မိခြင်းမှာ အမှန်ပင် ကံကောင်းလှပေသည်။
ကျိဝမ်သည် သူမ၏ အလှအပေါ် ယုံကြည်မှု ရှိသော်လည်း မြင့်မြတ်သော ရာထူးနေရာတွင် ရှိနေသူများသည် မိန်းမလှမျိုးစုံကို မြင်တွေ့ဖူးကြပေလိမ့်မည်။ အုပ်ချုပ်ရေးကိစ္စရပ်များကို အလွန်အကျွံ စီမံခန့်ခွဲခြင်းမရှိသော ဘုရင်ခံ ချန်သောက် ကဲ့သို့သော လူမျိုးပင်လျှင် ယွဲ့ပြည်နယ်၏ စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်ရှိ သန်းနှင့်ချီသော လူထုထဲမှ သူအလိုရှိသော မည်သည့်အမျိုးသမီးကိုမဆို ပိုင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။
“ဝမ်အာရဲ့ မိခင်ဖက်က အမျိုးတွေဖြစ်တဲ့ အဘိုးနဲ့ ဦးလေးတွေဟာ ကျူးယီခန်းမကို ပူးတွဲတည်ထောင်ခဲ့ကြတဲ့ မိသားစုဝင်တွေ ဖြစ်ကြပါတယ်ရှင်။ မကြာသေးမီ နှစ်တွေအတွင်းမှာ ကျူးယီခန်းမက လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာပြီး အင်အားစုအသစ် အများအပြားကို သိမ်းပိုက်စုစည်းခဲ့တာကြောင့် ကျွန်မဦးလေးတို့ရဲ့ အာဏာက တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်လာခဲ့ရပါတယ်။”
“ဘုရင်ခံအနေနဲ့ ဝမ်အာရဲ့ ဦးလေးတွေကို ကျူးယီခန်းမကို ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ နောက်ကွယ်ကနေ ကူညီပံ့ပိုးပေးနိုင်ပါတယ်... ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း ဝမ်အာက ကျူးယီခန်းမကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းနိုင်မယ့် သက်သေအထောက်အထားတွေကို ပေးအပ်နိုင်ပါတယ်ရှင်။”
“ကျိစံအိမ်တော်နဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့... ဘုရင်ခံက ဝမ်အာကို သင့်တော်တဲ့ အဆင့်အတန်းတစ်ခု ပေးသနားမယ်ဆိုရင်၊ ကျိစံအိမ်တော်ရဲ့ အရာခပ်သိမ်းကို ဘုရင်ခံအတွက် သိမ်းပိုက်ပေးနိုင်မယ်လို့ ဝမ်အာ ယုံကြည်ပါတယ်ရှင်။ ကျွန်မရဲ့ အစ်မတွေက မိခင်မိသားစုအပေါ် သစ္စာစောင့်သိကြပေမဲ့ ဝမ်အာကတော့ အဲလိုမျိုး ဖြစ်မှာမဟုတ်ပါဘူး။”
“ဒါ့အပြင်...”
ဤနေရာတွင် ကျိဝမ်သည် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလျက် ပြောလိုက်သည်။
“ဘုရင်ခံအနေနဲ့ ဝူချုံယွန်းကို ဖယ်ရှားပစ်ချင်တာ မဟုတ်ဘူးလားရှင်။ ဘုရင်ခံက ဝမ်အာကို သိမ်းပိုက်လိုက်တာနဲ့ ဘယ်ယောက်ျားမှ မိမိ၏ ဇနီးကို အလုခံရတဲ့ အမုန်းတရားကို သည်းခံနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
ဝမ်ကျင်း၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ ဤအမျိုးသမီးသည် ရိုးရှင်းလှသည်မဟုတ်ပေ။ အနောက်ဆောင်တွင်သာ နေထိုင်ရသော်လည်း သတင်းအချက်အလက်များကို ကောင်းစွာ သိရှိနေသည့်အပြင်၊ သာမန်ယောက်ျားများပင် မယှဉ်နိုင်သော စဉ်းလဲမှုနှင့် နက်ရှိုင်းသော စိတ်ကူးဉာဏ်တို့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။
“ကျန်ဖေး တို့လို သူတောင်းစားလေးတွေက... မင်း သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းဖို့အတွက် ပျိုးထောင်ထားတဲ့လူတွေပေါ့ ဟုတ်လား။”
“ဒါဆို ကျန်ဖေးရဲ့ မိသားစု ပျက်စီးသွားရတာကကော မင်းရဲ့ နောက်ကွယ်က သွေးထိုးလှုံ့ဆော်မှုကြောင့်လား။”
“မလုပ်ပါနဲ့ ဘုရင်ခံ... မဟုတ်ရပါဘူးရှင်... ဝမ်အာက အဲဒီလောက်အထိ မရက်စက်ပါဘူး။” ကျိဝမ်သည် ပျာပျာသလဲ ရှင်းလင်းပြောဆိုလိုက်တော့သည်။
သူမသည် ဝမ်ကျင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် မိမိ၏ ထိုးထွင်းဉာဏ်နှင့် စဉ်းလဲမှုကို ပြသနိုင်သော်လည်း၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်၍ အဆိပ်ပြင်းသော မိန်းမတစ်ဦးအဖြစ် အထင်အမြင် လွဲမှားသွားခြင်းကိုမူ လုံးဝ ခွင့်မပြုနိုင်ချေ။
ဝမ်ကျင်းသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားတွေးတောလိုက်ရာ၊ သူ၏ စိတ်ကူးဉာဏ်များက လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေခဲ့သည်။ ဝမ်ကျင်း ငြိမ်သက်နေသည်ကို မြင်ရသောအခါ ကျိဝမ်၏ နှလုံးသားမှာလည်း တင်းကြပ်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို စောင့်ဆိုင်းရင်း ခေါင်းကို ဝမ်ကျင်း၏ လည်ပင်းကြားထဲ၌ မြှုပ်နှံထားခဲ့ရာ၊ သူမ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့တော့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ကျိဝမ်သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုဒဏ်ကို မခံစားနိုင်တော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ဝမ်ကျင်းသည် သူမ၏ ကျောပြင်ကို သာသာယာယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။
“ငါ တရားဝင် ဇနီးကြီးကို လက်ထပ်ပြီးတာနဲ့ မင်းကို စံအိမ်တော်ထဲ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့မယ်။ မင်းကို... ငါ အလိုရှိတယ်။”
ကျိဝမ် မျက်ဝန်းထဲတွင် အောင့်အီးထားခဲ့သော မျက်ရည်များသည် ရုတ်တရက် ဝေါခနဲ စီးကျလာခဲ့တော့သည်။
“ဘုရင်ခံ... ဟင့်... ဟင့်...”
နောက်ဆုံးတွင်မူ သူမသည် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မြင်သာသော၊ ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော ကံကြမ္မာဆိုးမှ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအရာအတွက် သူမသည် အရာခပ်သိမ်းကို ပေးဆပ်ခဲ့ရသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်၊ သူမ၏ ခံစားချက်များနှင့် သူမ၏ မိသားစုပင်လျှင်... မိမိ၏ ရင်ခွင်ထဲ၌ ငိုကြွေးရင်း အနည်းငယ် တုန်ရင်နေသော အမျိုးသမီးငယ်ကို ခံစားမိသောအခါ ဝမ်ကျင်းသည် သက်ပြင်းကို အသာအယာ ချလိုက်မိသည်။
သူသည် ဤအမျိုးသမီးအပေါ် အမှန်တကယ်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရသည်။ ကျိဝမ်၏ ယနေ့ပြုမူချက်များသည် ဝမ်ကျင်း၏ ယခင်ဘဝ၌ပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သော သတ္တိနှင့် ပြတ်သားမှုမျိုးရှိသည့် အမျိုးသမီးမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှပေရာ၊ ကျင့်ဝတ်ထုံးတမ်းစဉ်လာများ ပိုမိုတင်းကြပ်လှသော ဤမဟာကျင့်နိုင်ငံတော်တွင် ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ချေ။ အရာခပ်သိမ်းကို ပုံအောလောင်းကြေးထပ်ရဲသော ဤသတ္တိနှင့် ရဲတင်းမှုသည် သူ၏ ယခင်ဘဝက ဆင်းရဲမွဲတေမှုမှ ရုန်းထွက်ရန်နှင့် အထက်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေးများကို အရယူရန် အသည်းအသန် ကြိုးပမ်းခဲ့ရသော မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်သတိရစေခဲ့သည်။
ထို့ပြင် ဤအမျိုးသမီး ကျိဝမ်သည် အနာဂတ်တွင် မိမိအတွက် ပိုမိုများပြားသော အရာများကို ယူဆောင်ပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်၊ သူမသည် လိမ္မာပါးနပ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။
ဝမ်ကျင်းသည် လီသခင်မလေးမှာ မည်ကဲ့သို့သော လူစားမျိုးဖြစ်သည်ကို မသိရှိချေ။ သူသည် သူမနှင့် တစ်ကြိမ်မျှပင် မဆုံတွေ့ဖူးသေးရာ၊ သူမ၏ စရိုက်လက္ခဏာ သို့မဟုတ် စိတ်နေသဘောထားကို နားလည်ရန် ဝေးစွ။ သူ၏ အနောက်ဆောင်သည် အနာဂတ်တွင် ရောက်ရှိလာမည့် ဇနီးသည်နှင့် အားပြိုင်နိုင်ရန်အတွက် လိမ္မာပါးနပ်ထက်မြက်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး လိုအပ်ပေသည်။
ဤအရာမှာ အခြားကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ဤခေတ်ကာလတွင် အမျိုးသမီးများ၏ လူမှုရေးအဆင့်အတန်းမှာ ယောက်ျားများနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော်လည်း၊ အာဏာစက်ဝိုင်းတစ်ခုအတွင်း၌ စံအိမ်တော်သခင်မကြီး၏ အာဏာမှာ အချို့သော အတိုင်းအတာအထိ ခင်ပွန်းဖြစ်သူပြီးလျှင် ဒုတိယအဆင့်၌ ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမသည် သားသမီးများကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း၊ စံအိမ်တော်၏ အသုံးစရိတ်များ၊ အစေခံများအား ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်းနှင့် အပြစ်ပေးခြင်း၊ ထို့ပြင် အာဏာဆက်ခံမှုကိစ္စရပ်များတွင်ပင် ဩဇာတိက္ကမ ကြီးမားစွာ ရှိနေပေသည်။
ဝမ်ကျင်းသည် စီမာယီ ထံမှ အရေးကြီးသော သင်ခန်းစာတစ်ခုကို သင်ယူခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်းမှာ အနာဂတ်ကို သုံးလှမ်းကြိုတွေးရန်၊ ရှုပ်ထွေးလှသော အပေါ်ယံအသွင်အပြင်များကို ဖယ်ရှားပစ်ရန်နှင့် အာဏာ၏ ပင်မအနှစ်သာရကို ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်ရန် ဖြစ်သည်။
ယခင်က ဝမ်ကျင်း၏ အနောက်ဆောင်တွင် သင့်တော်သော လျာထားသူ မရှိခဲ့ချေ။ ယွဲ့လော့သည် အလွန်အမင်း ရိုးအိလွန်းပြီး ပုချီလော့မှာလည်း ဉာဏ်မများပေ။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး ပူးပေါင်းလိုက်လျှင်ပင် မြင့်မြတ်သော မျိုးနွယ်စုမှ လာသော လီသခင်မလေး၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။ မမျှော်လင့်သော ကိစ္စရပ်များ မဖြစ်ပွားခဲ့လျှင် မိသားစုတစ်ခုတည်းကသာ အနောက်ဆောင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ထားမည့် အခြေအနေမျိုး ဆိုက်ရောက်သွားပေလိမ့်မည်။
အကယ်၍ ဝမ်ကျင်းသည် ဘုရင်ခံရာထူးအဆင့်၌သာ ရပ်တန့်နေမည်ဆိုပါက ပြဿနာမရှိသော်လည်း၊ အနာဂတ်တွင် သူသည် အမြင့်ဆုံးအာဏာအဆင့်သို့ မလွဲမသွေ တက်လှမ်းရမည်ဖြစ်ရာ၊ ထိုအချိန်တွင် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးမှာ ကပ်ဘေးတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ မိန်းကလေးလီအနေဖြင့် အားပြိုင်လိုစိတ် မရှိလျှင်ပင် သူမနောက်ကွယ်ရှိ မိသားစုနှင့် ဆွေမျိုးသားချင်းများက လက်လျှော့ကြမည် မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ သူမကိုယ်တိုင်ကပါ အားပြိုင်လိုပါက သူမ၏ မိသားစုက သူမအား ပိုမိုတွန်းအားပေးကြပေလိမ့်မည်။
ဝမ်ကျင်း ကွယ်လွန်သွားပြီးနောက်တွင် လီမိသားစု၏ သွေးပါသော သားသမီးက အာဏာဆက်ခံရန် အခွင့်အလမ်း အလွန်များပြားလှသည်။ ထိုအချိန်တွင် အမိဖက်မှ ဆွေမျိုးများ အင်အားတောင့်တင်းလာပါက၊ နောင်နှစ်ပေါင်းတစ်ရာအကြာတွင် အာဏာသည် သူတို့၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိမသွားဟု မည်သူက အာမခံနိုင်အံ့နည်း။
ဝမ်ကျင်း၏ မူလစိတ်ကူးမှာ အကယ်၍ ထိုသို့သောနေ့ရက် အမှန်တကယ် ရောက်ရှိလာပါက မိခင်ဖြစ်သူကို တိုက်ရိုက်သတ်ဖြတ်၍ သားသမီးကိုသာ ချန်ထားရန် သို့မဟုတ် သူ မကွယ်လွန်မီ လီမိသားစုတစ်ခုလုံးကို ကွပ်မျက်ကာ သူ၏ မျိုးဆက်များအတွက် အတားအဆီးအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ပိုမိုဘေးကင်းစိတ်ချရသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် နိမ့်ကျသော မျိုးနွယ်မှ မွေးဖွားလာသော်လည်း ဉာဏ်များပြီး နက်ရှိုင်းသော စိတ်ကူးဉာဏ်ရှိသည့် ကျိဝမ်ကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးမျိုးကို နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ဆုံတွေ့နိုင်ဦးမည်လား မသေချာချေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ကျိဝမ်အား အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဤလောကရှိ အမျိုးသမီးများ ရရှိနိုင်သော အမြင့်ဆုံး အာဏာကို လက်လှမ်းမီနိုင်မည့် အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ခမ်းနားထည်ဝါသော အသွင်ကူးပြောင်းမှု ဖြစ်လာမလား သို့မဟုတ် ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ အဆုံးသတ်တစ်ခု ဖြစ်လာမလားဆိုသည်မှာ ကျိဝမ်၏ အနာဂတ် စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ်၌သာ မူတည်ပေလိမ့်မည်။
ဝမ်ကျင်းသည် ကျိဝမ်အား သံယောဇဉ်ရှိစွာ ပွတ်သပ်ပေးနေသော်လည်း သူ၏ အတွင်းစိတ်မှာမူ အေးစက်၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် ပြောင်းလဲသွားခြင်းမရှိချေ။ သူသည် နှလုံးသားမရှိ၊ အချစ်မရှိသော မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်အဖြစ် တည်ရှိနေဆဲပင်။ သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲ၌ ခုန်လှုပ်နေသော နှလုံးသားသည် မပြည့်ဝနိုင်သော လောဘဇောများနှင့် အလိုဆန္ဒတို့ဖြင့် ထာဝရ လှိုင်းထနေခဲ့သည်။ တစ်နေ့နေ့တွင် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်က သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာနိုင်သည်ဆိုသော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် ကျိဝမ်သည် ထိုလူမဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်၊ ယွဲ့လော့သည်လည်း မဟုတ်သကဲ့သို့ ပုချီလော့မှာလည်း မဟုတ်ချေ။
မြင်းရထား၏ ဘီးလုံးများ ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး ကုရန်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ဘုရင်ခံ... ကျွန်တော်မျိုးတို့ ရောက်ရှိပါပြီ။”
ဝမ်ကျင်းသည် ကျိဝမ်အား အသာအယာ ရိုက်ပုတ်လျက် ထရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ ကျိဝမ်သည် နာခံစွာဖြင့် ထရပ်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦး၏ တွန့်ကြေနေသော အဝတ်အစားများကို ပြန်လည်ပြုပြင်လိုက်ကာ၊ သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ လက်ကိုင်ပဝါကို ထုတ်ယူ၍ မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ရင်း ဝမ်ကျင်းအား ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ခိုးကြည့်လိုက်သည်။
ဝမ်ကျင်းသည် သူမအား အသာအယာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပေးလိုက်သည်။
“သွားကြစို့။”
ကျိဝမ်သည် ဝမ်ကျင်း၏ လက်ကို ဝမ်းသာအားရ ဆုပ်ကိုင်လျက် မြင်းရထားပေါ်မှ ဆင်းသက်ခဲ့ပြီးနောက် စည်ကားသိုက်မြိုက်ကာ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ဗုဒ္ဓဘုရားကျောင်းတော်ကြီးထံသို့ လှမ်းလျှောက်သွားခဲ့ကြတော့သည်။
စီမာယီသည် ကျိဝမ်၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော ဝမ်ကျင်းနှင့် သူ၏မျက်နှာထက်မှ အပြုံးကို စိုက်ကြည့်ရင်း၊ မသိမသာ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို တိုးတိုးလေး ချလိုက်မိသည်။ သူသည် ဝမ်ကျင်းကို အလွန်အမင်း နားလည်လွန်းလှသည်။ မမျှော်လင့်သော ထူးခြားချက်များ မရှိခဲ့လျှင် ဤအမျိုးသမီးသည်လည်း စစ်တုရင်ခုံပေါ်မှ နယ်ရုပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး၊ အလွန်ဆုံးရှိမှ ပိုမိုလက်ရာမြောက်သော စစ်တုရင်ရုပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
မည်သည့်အမျိုးသမီးမျှ မိမိသခင်၏ နှလုံးသားထဲသို့ အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။ ဤအရာမှာ... အားနည်းချက်တစ်ခု ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်လိမ့်မည်၊ အုပ်ချုပ်သူတစ်ဦးအတွက် ခံစားချက် သံယောဇဉ်ဟူသည် အားနည်းချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း ဤဘဝတွင် ဝမ်ကျင်းနှင့် အနီးကပ်ဆုံးရှိနေသူတစ်ဦးအနေဖြင့် စီမာယီသည် ဝမ်ကျင်းအား လူသားတို့၏ စစ်မှန်သော သံယောဇဉ်နှင့် မေတ္တာတရားကို ခံစားဖူးစေလိုကြောင်း မျှော်လင့်မိနေဆဲ ဖြစ်သည်။