အခန်း ၁၅၅

အခန်း (၁၅၅)

ဖိနှိပ်ခြင်း

ပြည်နယ်မြို့တော်၏ စစ်စခန်းအတွင်း၌ ချန်ကန်းသည် စစ်သူကြီးတဲနန်း၏ ပင်မထိုင်ခုံထက်တွင် မတ်မတ်ထိုင်ကာ ဝမ်ကျင်း၏ အမိန့်စာကို အလွန်အမင်း ဂရုတစိုက် ဖတ်ရှုနေပြီး အနည်းငယ်မျှပင် ပေါ့ဆရန် မဝံ့ရဲချေ။

သူသည် နိမ့်ကျသော မျိုးရိုးနောက်ခံမှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်ပြီး မိမိကိုယ်မိမိ ပါရမီနှင့် စွမ်းရည်အချို့ ရှိသည်ဟု ယုံကြည်သော်လည်း အသက်နှစ်ဆယ်ကျော် အရွယ်နှင့် နယ်မြေတစ်ခု၏ စစ်သေနာပတိတစ်ဦး ဖြစ်လာရန်မှာ လုံးဝ မလုံလောက်သေးချေ။ သူ ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ မြင့်မြတ်သူတစ်ဦး၏ ကြည့်ရှုစောင်မမှုကြောင့်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် ဝမ်ကျင်း၏ အမိန့်ညွှန်ကြားချက်များကို မဆင်မခြင် မလုပ်ရဲဘဲ ရှိနေခြင်းဖြစ်ကာ၊ သို့မဟုတ်ပါက ဝမ်ကျင်းက သူ့အား တစ်နေ့နေ့တွင် စိတ်ကုန်သွားပါက သူ လက်ရှိ ပိုင်ဆိုင်ထားသမျှ အာဏာနှင့် ဂုဏ်ဒြပ်အားလုံးသည် မီးခိုးငွေ့ကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူသာ ၎င်းတို့ကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးပါက ကိစ္စမရှိသော်လည်း၊ အာဏာ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အနှစ်သာရကို မြည်းစမ်းပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် ၎င်းကို လွယ်လွယ်နှင့် လက်လွှတ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

ဝမ်ကျင်း၏ အမိန့်စာကို ထပ်ခါတလဲလဲ စစ်ဆေးအတည်ပြုပြီးနောက် ချန်ကန်း၏ စိတ်နှလုံးထဲ၌ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား ဝမ်ကျင်းက သူ့အား ကျိန်းအူမြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် အမိန့်ပေးလိုက်ခြင်းအပေါ် သူက အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူသည် စစ်ပွဲကို ကြောက်ရွံ့နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ စစ်သူကြီးများအတွက် စစ်ပွဲဟူသည် စစ်မှုထမ်းကောင်းဆုတံဆိပ်များကို လျင်မြန်စွာ စုဆောင်းပြီး ရာထူးတိုးမြှင့်ရန် လှေကားထစ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ဝမ်ကျင်းသည်လည်း အောင်မြင်မှုရရှိသူများကို ဆုလာဘ်များ ရက်ရက်ရောရော ပေးသနားလေ့ရှိသဖြင့် တပ်မတော်အတွင်း၌ စစ်တိုက်လိုသော ဆန္ဒမှာ အမြဲတမ်း ပြင်းထန်နေခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ စိုးရိမ်နေသည်မှာ အကယ်၍ ပြည်နယ်မြို့တော်၏ အစောင့်တပ်ဖွဲ့ကို ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ပါက စီရင်စုအတွင်း၌ စစ်ရေးအရ ဟာကွက်တစ်ခု မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်လာမည် ဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ မမျှော်လင့်ဘဲ အန္တရာယ်တစ်ခုခု ကြုံတွေ့ရပါက ဝမ်ကျင်း၏ ဘေးနားတွင် အသုံးပြုနိုင်မည့်သူ ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။ အထူးသဖြင့် တစ်ထောင်မျှသာရှိသော အထူးရွေးချယ်ထားသည့် ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့နှင့် အိမ်တော်၏ ကိုယ်ပိုင်အစောင့်အရှောက်များအပေါ်တွင်သာ မှီခိုနေရခြင်းက သူ့ဘေးကင်းရေးကို အာမခံချက်ပေးရန် မလုံလောက်ဘဲ အကြပ်အတည်းဆိုက်ရောက်သွားနိုင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ခု အမှန်တကယ် မှားယွင်းသွားပြီး ဝမ်ကျင်းသာ အန္တရာယ်ပြုခံရပါက ၎င်းသည် ဝမ်ကျင်းကိုယ်တိုင် မြှောက်စားခဲ့သော ချန်ကန်းကဲ့သို့ ယုံကြည်ရသည့် လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးအတွက် ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ရာ ထိုသို့သော နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်မျိုးကို ချန်ကန်းအနေဖြင့် လုံးဝ ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း ဤအရာသည် ဝမ်ကျင်းကိုယ်တိုင် လက်မှတ်ရေးထိုးထားသော အမိန့်စာဖြစ်သဖြင့် သူ့အနေဖြင့် သံသယပွားရန် အခွင့်အရေးမရှိဘဲ နာခံရန်သာ တတာဝန်ရှိပေသည်။

ချန်ကန်း၏ ဝေခွဲရခက်နေမှုနှင့် စိတ်ဒွိဟဖြစ်နေခြင်းကို ရိပ်မိသည့်အလား သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဆွေမျိုးညီအစ်ကိုတော်စပ်သူ ချန်သောက်က အကြံပြုစကား ဆိုလာခဲ့သည်။

“အကိုကြီး... ဘုရင်ခံ ဝမ်ကျင်းရဲ့ စစ်အမိန့်ကိုတော့ အာခံလို့ မရတာ သဘာဝပါပဲ။ ဘုရင်ခံ ဝမ်ကျင်းဟာ အမြင်ကျဉ်းတဲ့ မဟုတ်ပါဘူး၊ သူ ဒီလိုမျိုး စီစဉ်ထားတယ်ဆိုကတည်းက ကြုံတွေ့လာရမယ့် ဘယ်လိုအကြပ်အတည်းမျိုးအတွက်မဆို တန်ပြန်ဖြေရှင်းမယ့် နည်းလမ်းတွေကို သေချာပေါက် ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်မှာပါ။”

ချန်ကန်းက သူ၏ ညီအစ်ကိုကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ချန်သောက်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ထက်မြက်သူဖြစ်ပြီး အမြဲတမ်း ဉာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံခဲ့သည်။ ချန်ကန်း စစ်သူကြီး ဖြစ်လာပြီးနောက် ချန်မိသားစု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အတူတကွ မြှင့်တင်နိုင်ရန် သူ့အား အနားတွင် ခေါ်ဆောင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒါဆို ငါတို့က အမိန့်အတိုင်း နာခံပြီး စစ်တပ်ကို ထွက်ခွာဖို့ ပြင်ဆင်ရမလား။”

ချန်သောက်က ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

“အပြည့်အဝတော့ မဟုတ်သေးဘူး။ အမိန့်ကို နာခံရမှာ ဖြစ်ပေမယ့် အကိုကြီးအနေနဲ့ စာတစ်စောင် ရေးသားတာဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဘုရင်ခံ ဝမ်ကျင်းဆီကို ကိုယ်တိုင်သွားရောက် တွေ့ဆုံပြီး သူ့ရဲ့ ဘေးကင်းရေးအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်ကြောင်း ဖော်ပြတာက အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်...”

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ချန်ကန်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ဤအရာသည် မိမိ၏ သစ္စာရှိမှုကို ပြသရန် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ခြင်းဖြစ်ပြီး ယုံကြည်ရသော လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးအနေဖြင့် အထက်လူကြီး၏ ဘေးကင်းရေးအပေါ် စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် သစ္စာရှိမှုကို ဖော်ပြခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ ချန်ကန်းသည် လူအတစ်ယောက် မဟုတ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော သိမ်မွေ့နက်နဲသည့် လှည့်ကွက်များတွင်မူ ပါးနပ်မှု မရှိချေ။ သူသည် စစ်သည်များကို ကွပ်ကဲခြင်းနှင့် ရန်သူများကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းတို့တွင် လွန်စွာ တော်သော်လည်း လူသားတို့၏ စိတ်နေသဘောထားနှင့် ပတ်သက်သည့် ပရိယာယ်များတွင်မူ အမြဲတမ်း နှောင့်နှေးလေ့ရှိသည်။

“ကောင်းပြီ။”

ထို့နောက် သူသည် စားပွဲပေါ်မှ စာရွက်နှင့် စာရေးစုတ်တံကို ယူကာ အကျယ်တဝင့် ရေးသားလိုက်တော့သည်။ ရေးသားပြီးနောက် သူသည် ထရပ်ကာ ချန်သောက်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်၏။

“ငါ့အတွက် စာသားအချို့ကို ပိုပြီးတော့ သပ်ရပ်အောင် ပြင်ဆင်ပေးပြီး ဘုရင်ခံ ဝမ်ကျင်းဆီကို လူလွှတ်ပြီး ပေးပို့လိုက်စမ်း။”

“အမိန့်အတိုင်းပါ။”

ထို့နောက် သူသည် တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ ကိုယ်ရံတော်များကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။

“စစ်သူကြီးတွေအားလုံးကို ဆင့်ခေါ်လိုက်စမ်း။ တပ်မတော်ကို အသင့်ပြင်ခိုင်းလိုက်။”

...ဘုရင်ခံ၏ အိမ်တော်အတွင်း၌ ဝမ်ကျင်းသည် မိမိလက်ထဲရှိ ချန်ကန်း၏ ပြန်စာကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး၊ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေကြသော စီမာယီနှင့် ဆန်ပူယီတို့ထံသို့ စာစောင်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

“ဒီကောင်လေး ချန်ကန်းက မကြာသေးခင်ကမှ ဉာဏ်ပွင့်လာတာလား၊ စာသားတွေကိုတောင် ပိုပြီးတော့ သပ်ရပ်အောင် သုံးနှုန်းတတ်နေပြီပဲ၊ ဒါပေမဲ့... သူက တကယ်ကို အကွက်စေ့စပ်ပါတယ်...”

ဆန်ပူယီနှင့်အတူ ကွန်ရက် လျှို့ဝှက်အဖွဲ့နှင့် ကျိမိသားစုထံမှ ရရှိသော သတင်းအချက်အလက်များကို စိစစ်သုံးသပ်နေသည့် စီမာယီသည် စာစောင်ကို တစ်ချက်မျှသာ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် ၎င်း၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် သိမ်မွေ့သော တွေးတောမှုများကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဤအရာမှာ မျက်နှာလိုမျက်နှာရ ပြုလုပ်ခြင်းမျှသာဖြစ်သည်ဟု မှတ်ယူကာ စကားများစွာ မဆိုဘဲ စိတ်ထဲ၌လည်း ထည့်မထားခဲ့ချေ။ ဆန်ပူယီမူကား သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ချန်ကန်းကို အနည်းငယ် ပိုမို၍ သတိပြုမိသွားခဲ့သော်လည်း၊ ခဏအတွင်းမှာပင် သတင်းအချက်အလက်များကို စုစည်းရန်အတွက်သာ သူ၏ အာရုံကို ပြန်လည်နှစ်မြှုပ်လိုက်တော့သည်။

ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် ကျိမိသားစု ပေးအပ်သော သတင်းအချက်အလက်များသည် မိမိအား လှည့်စားလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် ဝမ်ကျင်း၏ နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုအဆင့်ဆင့်နှင့် သက်ဆိုင်နေသဖြင့် ထပ်မံစိစစ်ခြင်းကသာ ပိုမိုစိတ်ချရသည်ဟု သူ ခံစားမိသည်။ အကယ်၍ ဝမ်ကျင်းက ဝူချုံယွန်းကို အဓမ္မ ပုန်ကန်လာအောင် ဖိအားပေးချင်ပါက သူသည် မီးလောင်ရာလေပင့်ရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

သို့မဟုတ်ပါက အထက်လူကြီးကို လုပ်ကြံခြင်းနှင့် ဧကရာဇ်မင်း၏ အမိန့်တော်မပါဘဲ ပြည်နယ်မြို့တော်ကို တိုက်ခိုက်ရန် စစ်အင်အားကို သဘောအလျောက် လှုပ်ရှားခြင်းဟူသော ပြစ်မှုကြီးများသည် မည်သည့်အခါမျှ ဆေးကြော၍ ရနိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ ပုန်ကန်မှုနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူ ကျဆုံးသွားပါက သေဒဏ်နှင့် မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခံရခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အောင်မြင်ခဲ့လျှင်ပင် နန်းတော်၏ အရေးယူမှုကို ခံရပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဝူချုံယွန်းသည် လမ်းပိတ်သွားသည့် အခြေအနေမျိုးသို့ မရောက်မချင်း ဤလမ်းကို သေချာပေါက် ရွေးချယ်လိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် ဝမ်ကျင်း နောက်ထပ်လုပ်ဆောင်မည့်အရာမှာ ဝူချုံယွန်းကို လမ်းပိတ်သွားသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်အောင် တွန်းပို့ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

စီရင်စုအတွင်းရှိ ဩဇာကြီးမျိုးနွယ်စု အသီးသီးသည် ဝူချုံယွန်းနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်နွှယ်နေကြသည်။ ဝူချုံယွန်း ဖူယန်စီရင်စု၏ နယ်စားမင်းအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရခြင်းမှာ သူတို့၏ ထောက်ပံ့မှုကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း ဖူယန်စီရင်စု ပိုမိုစည်ပင်ဝပြောလာခြင်းမှာလည်း သူတို့၏ ပံ့ပိုးကူညီမှုနှင့် ခွဲခြား၍ မရနိုင်ချေ။ စီရင်စုအတွင်းရှိ ထိုဩဇာကြီးမျိုးနွယ်စုများသည် အလှူဒါန ရက်ရောသူများ ဖြစ်ကြပါသည်လား။ အမှန်စင်စစ် မဟုတ်ပေ။ သူတို့က ဝူချုံယွန်းကို အပြည့်အဝ ထောက်ခံကြခြင်းမှာ ချန်တောက်ကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် သူ့ကို လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် စီရင်စုအတွင်းရှိ ထိုဩဇာကြီးမျိုးနွယ်စုများကို သူတို့ မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်လာသည်အထိ ဖိနှိပ်လိုက်မည်ဆိုပါက သူတို့သည် သေချာပေါက် စည်းလုံးကာ ဝူချုံယွန်းကို ဖိအားပေးကြလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ကျမှသာ ဝူချုံယွန်းသည် မိမိ၏ အသက်ကို ပုံအော၍ တိုက်ခိုက်ရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ ရှိတော့မည်မဟုတ်ချေ။ အကြောင်းမူကား သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများသည် စီရင်စု၏ ဩဇာကြီးမျိုးနွယ်စုများ၏ စိမ့်ဝင်ခြယ်လှယ်မှုကို အလုံးစုံ ခံထားရပြီး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

သူကိုယ်တိုင်က မလိုလားလျှင်ပင် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများက စည်းလုံးကာ မိမိ၏အမိန့်ကို ဖီဆန်ကြခြင်းကို တားဆီးရန် စွမ်းအား ရှိတော့မည်မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် အချို့သော လက်ဆောင်မွန်များ၏ နောက်ကွယ်တွင် တန်ဖိုးတစ်ခုကို လျှို့ဝှက်သတ်မှတ်ထားပြီးသား ဖြစ်ရာ၊ သူသည် စီရင်စု၏ ဩဇာကြီးမျိုးနွယ်စုများ၏ ထောက်ခံမှုကို ခံစားခဲ့စဉ်ကတည်းက သူတို့အတွက် အသက်စွန့်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေရမည် ဖြစ်သည်။

လက်ဖက်ရည်ကို အကြိမ်ကြိမ် လာရောက်လဲလှယ်ပေးခဲ့ကြသည်။ နေ့ခင်းမွန်းတည့်ချိန်မှသည် ညဉ့်နက်ပိုင်းအထိ ဆန်ပူယီသည် စာရွက်စာတမ်းများကို စိစစ်လေလေ၊ ပိုမို၍ စိတ်အားထက်သန်လာလေလေ ဖြစ်ပေသည်။ ယခုအခါ စုစည်းမှုများ ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် တက်ကြွသော အရှိန်အဝါများ လွှမ်းခြုံနေပြီး တောက်ပနေသော သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေကာ၊ သူ၏ဘေးတွင် တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ထိုင်နေသော စီမာယီနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေတော့သည်။

“စိစစ်ပြီး အတည်ပြုချက်အရ ဘာအမှားအယွင်းမှ မရှိတော့ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ နောက်ထပ်အဆင့်ကို ဆက်သွားနိုင်ပါပြီ။”

ဝမ်ကျင်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။ လူတို့၏ သစ္စာရှိမှုကို ရရှိရန်မှာ မလွယ်ကူသော်လည်း လူတို့ကို ဖိနှိပ်ရန်မှာမူ လွန်စွာ ရိုးရှင်းလှပေသည်။

“ကောင်းပြီ... ဇီရှင်း၊ မင်း လူတွေကို စုစည်းပြီး အသင့်ပြင်ထားလိုက်တော့။ လာမယ့်ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ မင်း တော်တော်လေး ပင်ပန်းရလိမ့်မယ်။”

ဆန်ပူယီက ထရပ်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်၏။

“အမိန့်အတိုင်းပါ။ ဘုရင်ခံ ဝမ်ကျင်းရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ကျွန်တော်မျိုး အပျက်ခံမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်မျိုး ခွင့်ပြုပါဦး။”

စကားဆုံးသည်နှင့် ဆန်ပူယီသည် စုစည်းထားသော သတင်းအချက်အလက် စာအုပ်ကြီးကို ပွေ့ပိုက်ကာ လှည့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများတွင် မဖုံးကွယ်နိုင်ဘဲ ရှိနေတော့သည်။

ဆန်ပူယီ ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ကျင်းက ခပ်ဖွဖွ နှုတ်ခမ်းသပ်လိုက်မိသည်။

“ငါ့ရဲ့ အကိုကြီးက တကယ်ကို တာဝန်ကျေပွန်ပြီး စိတ်အားထက်သန်တာပဲ။ သူ့ကို ဓားတစ်စင်းလို အသုံးချဖို့ တောင် ငါ နှမြောမိတော့မလိုပဲ... မည်သို့ပင်ဆိုစေ အထက်မြက်ဆုံး ဓားတစ်စင်း ဖြစ်နေပါစေဦး၊ အရာရာကို အလွန်အကျွံ လှီးဖြတ်မိရင်တော့ တုံးသွားတာ ဒါမှမဟုတ် ကျိုးပျက်သွားတာမျိုး ဖြစ်တတ်တာပဲ မဟုတ်လား။”

စီမာယီက နားထောင်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဂိုဏ်းတူအကိုကြီး ဆန်က တကယ်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား လုပ်ဆောင်တတ်သူပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒါကို ပြောရမယ်ဆိုရင် ဘုရင်ခံ ဝမ်ကျင်းရဲ့ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကို တော်တော်များများဟာလည်း ဆန်ပူယီရဲ့ ဆင့်ခေါ်မှုအောက်မှာ မနေ့ကတင် စီရင်စုကို ရောက်ရှိလာကြပါတယ်။ နောင်တော်ရှန်ဟာ ရုံးလုပ်ငန်းတွေမှာ ဝီရိယရှိရုံတင်မကဘဲ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုတွေကို စောင့်ရှောက်ခြင်း၊ မျိုးဆက်သစ်တွေကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းနဲ့ ဘုရင်ခံ ဝမ်ကျင်းထံကို ပါရမီရှင်တွေကို ထောက်ခံတင်ပြခြင်းတို့မှာလည်း အထူး စိတ်အားထက်သန်လှပါတယ်။”

စီမာယီ၏ စကားလုံးများသည် ဆန်ပူယီအား ဂုန်းချောခြင်း သို့မဟုတ် ဂုဏ်ဖျက်ခြင်း သဘောမျိုး လုံးဝမပါဝင်သော်လည်း ဆန်ပူယီ ဤမျှအထိ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားအားထုတ်နေရသည့် နောက်ကွယ်က အကြောင်းအရင်းကိုမူ သိမ်မွေ့စွာ အရိပ်အမြွက် ပြသလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤစကားကြောင့် ဝမ်ကျင်း၏ မူလက အလွန်အမင်း ကျေနပ်အားရနေသော မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲ၌ မကျေနပ်မှုမျိုး မရှိသော်လည်း အကြောင်းမူကား ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုများအချင်းချင်း စည်းလုံးကာ အပြန်အလှန် စောင့်ရှောက်ခြင်းသည် ပုံမှန်သာဖြစ်ပြီး မိမိအတွက် အခြေခံအုပ်ချုပ်ရေး အတတ်ပညာရှင်များ လိုအပ်ချက်ကိုလည်း ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်မှန်းမသိ ဆန်ပူယီအပေါ် မကြာသေးမီက ခံစားလိုက်ရသော သနားညှာတာစိတ်ကလေးမှာ လုံးဝဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ပြုံးနေသော စီမာယီအား သက်ပြင်းချကာ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ထိုအကြောင်းအရာကို ဆက်လက်မပြောတော့ချေ။ ဝမ်ကျင်းသည် စီမာယီက မိမိအား စိတ်နှလုံး မပျော့ညံ့စေရန် သိမ်မွေ့စွာ သတိပေးနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိသည်။ ဓားတစ်စင်းကို အိမ်ထဲမှ ထုတ်ပြီးမှတော့ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းရမည့် အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ချေ။ ထိုဓား ကျိုးပျက်သွားမည်လား ဆိုသည်မှာ ထိုဓားကိုယ်တိုင်က မည်မျှအထိ ခိုင်ခံ့မှု ရှိသလဲဆိုသည့်အပေါ်၌သာ မူတည်ပေသည်။

ဝမ်ကျင်း၏ သက်ပြင်းချရုံမျှသာ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ စီမာယီသည် ဝမ်ကျင်း မိမိ၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူသည် ဝမ်ကျင်းအား မိမိနှင့် မူလဇာတိ မတူညီသော မည်သူမဆိုအပေါ်တွင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သတိဝီရိယနှင့် သံသယစိတ် ထားရှိစေလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤအချက်တွင်မူ စီမာယီသည် အမှန်တကယ်ပင် အကွက်စေ့စပ်ပြီး ဘေးကင်းရေးကို ဦးစားပေးသော လူတစ်ယောက်ဖြစ်ကာ၊ ဝမ်ကျင်းနှင့် စီမာယီတို့သည် ဤအတွေးအမြင်ပိုင်း၌ အလွန်ပင် စိတ်သဘောထားချင်း ကိုက်ညီလှပေသည်။