အခန်း ၁၅၆

အခန်း (၁၅၆)

ရည်မှန်းချက်ကြီးမားမှု

ဆန်ပူယီသည် ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ၏ အိမ်တော်မှ လျှောက်လှမ်းထွက်ခွာလာစဉ် သူ၏ မျက်လုံးအစုံ၌ ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ရင်ဘတ်ထဲ၌လည်း ပြင်းပြသော စိတ်ဆန္ဒများ လှိုင်းတံပိုးထသကဲ့သို့ ထက်သန်နေကာ သူ၏ ခြေလက်အင်္ဂါနှင့် အရိုးအဆစ်များထဲ၌ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ရပ် စိမ့်ဝင်ပြည့်လျှံနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

ဝမ်ကျင်း၏ တာဝန်ပေးအပ်မှုနှင့် စီစဉ်ညွှန်ကြားချက်များနှင့် ပတ်သက်၍ ဝမ်ကျင်း၏ လက်အောက်တွင် မိမိ၏ အခန်းကဏ္ဍမှာ မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို ဆန်ပူယီ ကောင်းစွာ သိရှိနားလည်ထားသည်။ သူသည် ဓားတစ်စင်း ဖြစ်ပေသည်။ မိမိ မည်သို့သော အန္တရာယ်မျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကိုလည်း သူ ကောင်းစွာ သိထားသည်။ သို့သော်လည်း ဆန်ပူယီ၏ စိတ်ထဲ၌ စိုးစဉ်းမျှ မကျေနပ်မှု မရှိသည့်အပြင် ထိုအရာကိုပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံနေမိတော့သည်။ တစ်နေ့နေ့တွင် လုပ်ကြံခံရခြင်း၊ သို့မဟုတ် မမျှော်လင့်သော မတော်တဆမှုတစ်ခုခုကြောင့် သေဆုံးရခြင်းကို သူ မကြောက်ရွံ့သကဲ့သို့ အခြေအနေများ ထိန်းချုပ်မရဘဲ ပျက်ပြားသွားပါက ဝမ်ကျင်း၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးရလျှင်ပင် သူ နောက်တွန့်မည် မဟုတ်ချေ။

သူသည် သေခြင်းတရားကို မကြောက်ပေ။ သို့သော် သူ၏ စိတ်ကူးအိပ်မက်များနှင့် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားမှုများ အကောင်အထည် မဖော်နိုင်ဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့မည်ကိုသာ သူ အကြောက်ဆုံး ဖြစ်သည်။ သူ့အတွက်မူ ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်များ ရှိနေပါလျက်နှင့် လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်နိုင်စွမ်း မရှိခြင်းက သေခြင်းတရားထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်သော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုတစ်ရပ် ဖြစ်ပေသည်။

ဆန်ပူယီသည် လက်ရှိ မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်ကြီး၏ အခြေအနေအပေါ် လွန်စွာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ နန်းတွင်းရှိ အုပ်ချုပ်သူ ဧကရာဇ်သည် အရည်အချင်း ကင်းမဲ့ပြီး အာဏာသည်လည်း အခြားသူများ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်နေကာ ဩဇာကြီး မျိုးနွယ်စုကြီးများသည် အချင်းချင်း ပူးပေါင်းပတ်သက်နေကြပြီး လာဘ်စားသော အရာရှိများနှင့် လျှို့ဝှက်ကြံစည်သူ လူယုတ်မာများက ခြယ်လှယ်မင်းမူနေကြသဖြင့် မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်ကြီးသည် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာရတော့သည်။

ဒေသခံ ဩဇာအာဏာရှိ မျိုးနွယ်စုများသည် လယ်ယာမြေများကို မတရား သိမ်းပိုက်ကြပြီး သူတော်ကောင်းများကို နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းကြကာ အချို့ဆိုလျှင် တရားဥပဒေကို ပမာမထားဘဲ လူသားတို့၏ အသက်ကို မျက်မှောက်မြက်ပင်ကဲ့သို့ပင် သဘောထားကြသည်။ သာမန် အရပ်သူအရပ်သားများမှာ အလွန်အမင်း ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ကြသဖြင့် လူဦးရေမှာလည်း သိသိသာသာ လျော့နည်းလာခဲ့ပြီး ဆက်လက်၍ အသက်မွေးရန် ခက်ခဲလာသော လူအများအပြားမှာ ဓားပြများအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း သို့မဟုတ် ပုန်ကန်မှုအလံကို လွှင့်ထူလာကြသဖြင့် အင်ပါယာကြီး၏ အခြေအနေကို ပိုမို၍ ဆိုးရွားပရမ်းပတာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

သို့ဖြစ်ရာ မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်ကြီးသည် ကုထုံးမရှိအောင် ရောဂါကျွမ်းနေပြီဖြစ်ရာ ၎င်းကို အလုံးစုံ ဖျက်ဆီးပစ်ပြီးမှ အသစ်ပြန်လည် တည်ဆောက်ပါက ပိုကောင်းသည့် နည်းလမ်းဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။ အသက်ငင်နေသော မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်ကို လုံးဝ အဆုံးသတ်စေပြီး ၎င်း၏ အလောင်းကောင်ပေါ်တွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော အင်ပါယာအသစ်တစ်ခုကို အဘယ်ကြောင့် မတည်ထောင်နိုင်ရမည်နည်း။

နောင်တစ်ချိန်တွင် မင်းဆက်အသစ်တစ်ခုကို တည်ထောင်ပြီး ဥပဒေရေးရာဂိုဏ်း၏ နည်းလမ်းများကို အသုံးချကာ အာဏာ၊ ဥပဒေနှင့် အုပ်ချုပ်မှုအတတ်ပညာတို့ကို တရားဝင် စည်းလုံးစေပြီး အုပ်ချုပ်သူအသစ်၏ အကြွင်းမဲ့ အာဏာနှင့် အရှိန်အဝါဖြင့် အင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစေလျက် အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများကိုပင် ပြစ်ဒဏ်မှ ကင်းလွတ်ခွင့်မပေးဘဲ သာမန်အရပ်သားများကိုလည်း ဆုလာဘ်များ ချီးမြှင့်ရန် ပျက်ကွက်ခြင်းမရှိသည့်အထိ ဥပဒေကို တင်းကြပ်စွာ ပြဌာန်းကာ ဩဇာကြီး မျိုးနွယ်စုများ၏ အထူးအခွင့်အရေးများကို ဖျက်သိမ်းပြီး တရားဥပဒေ၏ သိက္ခာကို မြှင့်တင်နိုင်သရွေ့... ထိုအခါ ဥပဒေကို အခြေခံလမ်းစဉ်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး အင်ပါယာ၏ အရပ်သားပြည်သူများအကြား ဥပဒေအသိပညာကို ပြန့်ပွားစေကာ သူတို့အား ဥပဒေကို နားလည်စေပြီး လိုက်နာစောင့်ထိန်းစေလျက် လူသားတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲမှ မကောင်းမှုများကို တားဆီးရန်အတွက် တရားဥပဒေကို အသုံးချနိုင်ပေလိမ့်မည်။ လူတိုင်းက မိမိတို့၏ တာဝန်ဝတ္တရားများကို ရိုသေစွာ ထမ်းဆောင်ကြမည်ဆိုပါက စည်ပင်ဝပြောသော ခေတ်ကောင်းကြီးတစ်ခု အဘယ်ကြောင့် ပေါ်ထွန်းမလာဘဲ ရှိပါမည်နည်း။

တောငန်းများ ပျံသန်းရာတွင် တွန်သံချန်ခဲ့သကဲ့သို့ လူသားတို့သည်လည်း သမိုင်းတွင် အမည်နာမ ချန်ရစ်ခဲ့သင့်ပေသည်။ လူ့သက်တမ်းဟူသည် ခဏတာ အနှစ်တစ်ရာမျှသာ ဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများ၊ မှူးမတ်များမှသည် ကုန်သည်ပွဲစားများနှင့် ကူလီထမ်းသမားများအထိ သူတို့၏ အချိန်ကျလာသောအခါတွင်မူ အားလုံးသည် မြေကြီးတစ်ဆုပ်အဖြစ်သို့သာ ပြောင်းလဲသွားကြရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကျော်စောမှုနှင့် အမည်နာမမှာမူ နောင်နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီတိုင်အောင် မပျက်မစီးဘဲ သမိုင်းတွင် ကမ္ပည်းတင် ကျန်ရစ်နိုင်ပေသည်။ ဆန်ပူယီသည် သမိုင်းစာမျက်နှာများတွင် မိမိ၏ အမှတ်အသားကို ချန်ရစ်နိုင်ရန်အတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားအားထုတ်သွားမည် ဖြစ်ပြီး နောင်လာနောက်သားများအနေဖြင့် သူ၏အမည် 'ဆန်ပူယီ' ကို သိရှိစေရမည်။ သို့ဖြစ်ရာ သာမန်ရိုးရှင်းလှသော အသက်တစ်ချောင်းကို စွန့်လွှတ်ရခြင်းက ထူးဆန်းသည်လား။

ဆန်ပူယီသည် အသက်စွန့်ရန် မကြောက်သော်လည်း မဆင်မခြင် ဇွတ်တရွတ် လုပ်ဆောင်တတ်သော လူမိုက်တစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ သေခြင်းတရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် မသေလိုခြင်းတို့မှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အရာနှစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

မိမိ၏ နေအိမ်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားရင်း ဆန်ပူယီသည် သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းလိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကို အများအပြားမှာ သူ၏ နေအိမ်၌ ဧည့်သည်တော်များအဖြစ် ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဤမျိုးဆက်သစ် ဂိုဏ်းတူညီငယ်များသည် တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် နောင်တစ်ချိန်တွင် သူ့အား လေပြင်းနှင့် မိုးဒဏ်များမှ ကာကွယ်ပေးမည့် တောင်ပံများသဖွယ် ဖြစ်လာကြပေလိမ့်မည်။

ပြည်နယ်အတွင်းရှိ ထိန်းချုပ်ရခက်ခဲသော အရာရှိများကို နှင်ထုတ်ရန် ဝမ်ကျင်း၏ အမိန့်ကို နာခံပြီးနောက် ထိုဂိုဏ်းတူညီငယ်များကို အခြေခံအုပ်ချုပ်ရေး ရာထူးနေရာများတွင် အစားထိုး ခန့်အပ်နိုင်သရွေ့ မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ဝမ်ကျင်းကို အပြည့်အဝ ထောက်ခံပြီး ဆန်ပူယီ ဦးဆောင်သော နိုင်ငံရေး အင်အားစုတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအဖွဲ့အစည်း၏ ခေါင်းဆောင်မှာလည်း သေချာပေါက် ဆန်ပူယီပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ နောင်အနာဂတ်တွင် ရာထူးမှ ဖယ်ရှားရန် စွပ်စွဲပြစ်တင်ခြင်း၊ ကန့်ကွက်ရှုတ်ချခြင်း သို့မဟုတ် အထီးကျန်အောင် ဝိုင်းပယ်ခြင်းတို့ကို ရင်ဆိုင်ရပါစေဦး၊ သူ့အား ကျောထောက်နောက်ခံပြု၍ ကာကွယ်ပေးမည့် မဟာမိတ်များ သူ၏နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။

နေအိမ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဆန်ပူယီသည် ဥပဒေပြုရေးဝါဒဂိုဏ်းသားများကို ချက်ချင်းပင် စုဝေးစေလိုက်သည်။ သူတို့အားလုံး စုံညီစွာ ထိုင်ကာ စတင်ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ကြတော့သည်။

ဆန်ပူယီအနေဖြင့် အလုပ်ကို မည်သို့လုပ်ရမည်ကို မသိ၍ မဟုတ်ဘဲ ဤဂိုဏ်းတူညီငယ်များ၏ ပါရမီနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်များကို ဆန်းစစ်လိုခြင်းဖြစ်ကာ နောင်တစ်ချိန်တွင် သူတို့နှင့် သင့်တော်မည့် ရာထူးနေရာများကို အကွက်စေ့စပ်စွာ ခွဲဝေပေးနိုင်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ ထူးချွန်ထက်မြက်သော အရည်အချင်းရှိသူများကို မြင့်မားသော ရာထူးနေရာများ ပေးအပ်မည်ဖြစ်ပြီး သာမန်မျှသာ ပါရမီရှိသူများကိုမူ နိမ့်ကျသော နေရာများတွင်သာ ထားရှိမည် ဖြစ်သည်။ လူသားတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်တွင် အမြဲတမ်း ကွာခြားချက်များ ရှိစမြဲ ဖြစ်ပေသည်။ လူနှစ်ယောက် အတူတူ ပန်းကန်ဆေးလျှင်ပင် တစ်ယောက်က ပိုမိုမြန်ဆန်ပြီး အခြားတစ်ယောက်က နှေးကွေးနေတတ်သည် မဟုတ်ပါလား။ ဤသဘောတရားမှာ ရိုးရှင်းလှပြီး လူတိုင်း နားလည်နိုင်သော အရာဖြစ်သည်။

သို့ဖြစ်ရာ ပြည်နယ်မြို့တော်သို့ ဦးစွာ ရောက်ရှိလာကြသော အယောက်နှစ်ဆယ်ကျော်ရှိသည့် ဥပဒေပြုရေးဝါဒဂိုဏ်းသားများသည် ယခုအချိန်တွင် မိမိတို့၏ အမြင်များနှင့် အတွေးအခေါ်များကို စိုးစဉ်းမျှ မချန်ဘဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဖော်ထုတ်ပြောဆိုကြတော့သည်။ အချို့ဆိုလျှင် မိမိကိုယ်မိမိ တက်ကြွစွာ ထောက်ခံတင်ပြကြပြီး ဤလှုပ်ရှားမှုအတွင်း သူတို့၏ ဂိုဏ်းတူအကိုကြီး ဆန်ပူယီ၏ ဘေးနားတွင် နေထိုင်ကာ အလုပ်သင်ယူလိုကြောင်း ဆိုလာကြသည်။

အခွင့်အရေးနှင့် ကြုံတွေ့ရသောအခါ မိမိဘာသာ ကြိုးပမ်းဆုပ်ကိုင်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် မည်သူမျှ မိမိ၏ စွမ်းရည်များကို ဖုံးကွယ်မထားကြဘဲ အထက်လူကြီး၏ သတိပြုမိမှုကို ခံရရန်နှင့် အခွင့်အလမ်းများ ရရှိရန်အတွက် မိမိကိုယ်မိမိ ပြသခြင်းကသာ အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်နေတော့သည်။ ယခုအချိန်တွင် လူတိုင်းသည် လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်းမှ တစ်ပြိုင်နက်တည်း စတင်နေကြခြင်းဖြစ်ရာ ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျကျန်ခဲ့ပါက အရာရာတွင် နောက်ကျကျန်ရစ်ပေလိမ့်မည်။ သူတို့အားလုံးသည် ကြီးမားသော စိတ်ကူးအိပ်မက်များ ရှိကြသည့် လူငယ်များ ဖြစ်ကြသည်။ မည်သူက မြင့်မားသော ရာထူးနေရာတွင် ရှိနေပြီး အာဏာကို မဆုပ်ကိုင်လိုဘဲ နေပါမည်နည်း။ မည်သူက ရှေ့သို့ တိုးတက်မသွားချင်ဘဲ ရှိပါမည်နည်း။

တက်ကြွဖျတ်လတ်နေသော ဤဂိုဏ်းတူညီငယ်များကို ကြည့်ကာ ဆန်ပူယီ ကျေနပ်မိပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် အလားအလာ အရှိဆုံးသူ အချို့ကို မှတ်သားထားလိုက်ကာ အခွင့်အခါသင့်ပါက သူတို့အား ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ၏ အိမ်တော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ဝမ်ကျင်းနှင့် တွေ့ဆုံပေးကာ မျက်နှာပန်းလှအောင် လုပ်ဆောင်ပေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် ဆန်ပူယီသည် သူ ယုံကြည်စိတ်ချရသော အရည်အချင်းရှိသည့် ဥပဒေပြုရေးဝါဒဂိုဏ်းသား အချို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အိမ်တော်အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြသော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့ဝင်များနှင့် သွားရောက်တွေ့ဆုံပြီး လူဖမ်းပွဲကြီးအတွက် စတင်ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

နံနက်စောစော မြူနှင်းများက လေထုထဲ၌ ပျံ့လွင့်နေပြီး စိုစွတ်အေးမြလှပေသည်။ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် ဖြောင့်တန်းသော အတန်း ၃တန်းဖြင့် မတ်မတ်ရပ်နေကြပြီး လက်များကို ဓားရိုးထက်တွင် တင်ထားကာ ဟန်ပန်မှာ လွန်စွာ တည်ကြည်ခန့်ညားလှသည်။

ဆန်ပူယီ ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ တပ်မှူးတစ်ဦးက ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လာပြီး ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုလိုက်၏။

“သခင်ကြီးဆန်... ကျွန်တော်မျိုးတို့ဟာ ပြည်နယ်ဘုရင်ခံရဲ့ အမိန့်အရ ဒီနေရာကို ရောက်ရှိလာတာဖြစ်ပြီး သခင်ကြီးရဲ့ ညွှန်ကြားချက်ကို နာခံဖို့ အသင့်ပါပဲ။”

“အားလုံးပဲ ပင်ပန်းကြပါပြီ... ဒီကိစ္စပြီးရင် ငါကိုယ်တိုင် ပြည်နယ်ဘုရင်ခံကြီးဆီမှာ သင်တို့အားလုံးအတွက် ဆုလာဘ်တွေ တောင်းခံပေးပါ့မယ်။ ထွက်ခွာကြစို့။”

ဆန်ပူယီ ပထမဦးစွာ ဖမ်းဆီးရန် ပြင်ဆင်ထားသည့် လူများမှာ နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားလှသော ဒေသခံ လူမိုက်များနှင့် အရာရှိငယ်အချို့ ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ဆိုးသွမ်းမှု သတင်းဆိုးများသည် ပြည်နယ်မြို့တော်အတွင်းရှိ ပြည်သူများအကြား ရေပန်းစား လူသိများလှပေသည်။ ထိုလူများသည် မိမိတို့၌ရှိသော အာဏာအနည်းငယ်ကို အလွဲသုံးစားပြုကာ မကောင်းမှုမျိုးစုံကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုသူအများစုမှာ ပြည်နယ်မြို့တော်အတွင်းရှိ ဩဇာကြီး မျိုးနွယ်စုများနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်နွှယ်နေကြသူများ ဖြစ်ပြီး အမျိုးအနွယ်ဝင်များ၊ ခမည်းခမက်တော်စပ်သူများ သို့မဟုတ် အိမ်တော်၏ အစေအပါးများနှင့် လက်ပါးစေများသာ ဖြစ်ကြသည်။

ဤသို့ဖြစ်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ လွန်စွာ ရိုးရှင်းလှပေသည်။ အကယ်၍ ထိုသူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် ခိုင်မာသော ကျောထောက်နောက်ခံ မရှိပါက ဤမျှအထိ ရဲတင်းဝံ့ရဲကြလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့၏ အထက်လူကြီးများက သူတို့ကို ဆုံးမသွန်သင်ပြီးသား ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အရာရှိလောကအတွင်း၌ မည်သည့်အထက်လူကြီးကမဆို မိမိ၏လက်အောက်ငယ်သားက မင်းမူကာ ဗိုလ်ကျစိုးမိုးနေခြင်းကို သည်းခံပါမည်နည်း။ အထက်လူကြီးပင် မထိန်းချုပ်နိုင်သော နောက်ခံအင်အားမျိုး အောက်ခြေလူ၌ ရှိနေမှသာ ဤသို့သော အခြေအနေမျိုး ပေါ်ပေါက်လာနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

နံနက်ခင်းတွင် စီရင်စုမြို့အတွင်းရှိ ပြည်သူများသည် အလုပ်အကိုင်များ လုပ်ကိုင်ရန်အတွက် စောစီးစွာ ထကြွလှုပ်ရှားနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ လမ်းမထက်ရှိ လူအများအပြားက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်နေကြမိသည်မှာ အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ဦးကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးသည် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည့် တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို ဦးဆောင်ကာ လမ်းမများအတိုင်း လျှောက်လှမ်းလာခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ပြင်ဆင်မွမ်းမံထားသော အိမ်ကြီးတစ်အိမ်အတွင်းသို့ ဇွတ်အတင်း ဝင်ရောက်သွားကြပြီး ခုခံရန် ကြိုးစားသော အိမ်စောင့်ရဲမက်များကို လျင်မြန်စွာ နှိမ်နင်းလိုက်ကာ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်ပျက်နေသည့် မြင်ကွင်းအတွင်းမှ အတွင်းခံအဝတ်အစားမျှသာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး သံခြေကျင်း ခတ်ထားသော ဝတုတ်နေသည့် လူဝကြီးတစ်ဦးကို ဆွဲထုတ်လာခဲ့တော့သည်။

အတင်းအဓမ္မ ဆွဲခေါ်ခြင်းခံနေရစဉ် ထိုဝတုတ်လှသော လူကြီးသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လေတော့သည်။

“မင်းတို့က ဘယ်သူမို့လို့လဲ... ငါ့ကို ဖမ်းရဲရအောင် မင်းတို့ ငါ့ကို ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိရဲ့လား... ဟမ်... ငါ့ကို ချက်ချင်းလွှတ်စမ်း... ငါက...”

သူ စကားပင် မဆုံးသေးမီ သူ့ဘေးရှိ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်ရဲမက်တစ်ဦးက ဓားရိုးဖြင့် သူ၏ ခါးအောက်ပိုင်းကို ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်ထုလိုက်သဖြင့် ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုကြောင့် သူ၏ စကားသံမှာ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရသည်။

ထိုရဲမက်က ထပ်မံရိုက်နှက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း ဆန်ပူယီက လက်ဟန်ဖြင့် တားဆီးလိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ နာကျင်နေသဖြင့် အသက်ပင် ဝဝမရှူရဲရှာသော ထိုလူဝကြီးကို လှောင်ပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းက ဘယ်သူလဲဆိုတာကို ငါကိုယ်တိုင်လည်း တကယ်ပဲ သိချင်မိပါတယ်... ကဲ... ဆက်ပြောပါဦး...”

ဆန်ပူယီ၏ အရာရှိဝတ်စုံနှင့် ဓားများကို အသင့်ထုတ်ထားကြသော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ခုတင်ပေါ်မှ အတင်းဆွဲချခံလိုက်ရသဖြင့် ဝေဝါးနေသော ထိုလူဝကြီး၏ ဦးနှောက်မှာ အနည်းငယ် လင်းပွင့်သွားခဲ့သည်။ အခြေအနေ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ရိပ်မိသွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူ ထောင်လွှားမှုနှင့် အမြင်ကျဉ်းမြောင်းမှုများကြောင့် မိမိ၏ ကျောထောက်နောက်ခံကို ထုတ်ပြောလိုက်ပါက ဤလူများသည် သေချာပေါက် သူ့ကို ပြန်လွှတ်ပေးလိမ့်မည်ဟု ခေါင်းမာစွာ ဆက်လက် ယုံကြည်နေခဲ့ဆဲ ဖြစ်သည်။

“အား... ငါက စီရင်စုရဲ့ စွန်းမိသားစုကပဲ... ငါ့ရဲ့ မျိုးရိုးအမည်က စွန်း။”

သူ၏ လေသံမှာ အလွန်ပင် မောက်မာလှပြီး ဤမျိုးရိုးအမည်တစ်ခုတည်းကပင် သူ့အား အတိုင်းအဆမဲ့သော ယုံကြည်မှုများကို ပေးစွမ်းနိုင်သည့်အလား ဖြစ်နေတော့သည်။ ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ ကြည့်ရှုနေကြသော အရပ်သားများမှာလည်း တီးတိုးတီးတိုးဖြင့် ဆွေးနွေးလာကြသည်။

ဆန်ပူယီ၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် တည်ကြည်အေးစက်သွားပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်တော့သည်။

“စွန်းမိသားစု ဟုတ်စပ်လား... မျိုးရိုးအမည် စွန်း ဖြစ်နေတော့ ဘာဖြစ်လဲ။ ဩဇာကြီး မျိုးနွယ်စုက ဖြစ်နေတာက မင်း မကောင်းမှုတွေလုပ်ပြီး သာမန်အရပ်သားတွေကို နှိပ်စက်ဖို့ အကြောင်းပြချက် ဖြစ်နေတာလား... ဒါက မင်းတို့ စွန်းမိသားစုရဲ့ မျိုးရိုးအစဉ်အလာလား... တကယ်ကို အရှက်မရှိတာပဲ။”

“မင်းရဲ့ နောက်ကွယ်က ခမ်းနားတဲ့ အိမ်ကြီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်စမ်း။ မင်းရဲ့ ရာထူးအဆင့်အတန်းနဲ့ဆိုရင် အနှစ်ရှစ်ဆယ်စာ လစာကို စုဆောင်းရင်တောင် ဒီလိုအိမ်မျိုးကို ဝယ်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... မင်း ပြည်သူတွေဆီကနေ ငွေကြေးဘယ်လောက်တောင် မတရား လုယူမောင်ပိုင်စီးထားလဲဆိုတာ ငါ တကယ်ကို သိချင်မိတယ်။”

“ငါ...”

ထိုလူဝကြီးက ပြန်လည်ချေပရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဆန်ပူယီက မျက်ရိပ်ပြလိုက်ရာ ဘေးရှိ ကိုယ်ရံတော်ရဲမက်က နောက်ထပ်တစ်ချက် ဆောင့်ထုလိုက်သဖြင့် သူ၏ စကားသံမှာ ဝုန်းကနဲ ငြိမ်ကျသွားခဲ့ပြန်သည်။

ဆန်ပူယီက သူ၏ ပြစ်မှုများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်လက် ရေတွက်ဖော်ထုတ်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် စွန်းမိသားစုကိုပါ ထည့်သွင်းပြောဆိုကာ သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ညှိုးနွမ်းစေခဲ့သည်။ ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ အရပ်သားပြည်သူများ၊ အထူးသဖြင့် ထိုလူဝကြီး၏ နှိပ်စက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရဖူးသူများသည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက် အော်ဟစ်အားပေးကြတော့သည်။

ပြည်သူများ၏ ကောင်းချီးသံများအကြားတွင် ဆန်ပူယီနှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် စကားမပြောနိုင်အောင် အကြိမ်ကြိမ် အရိုက်ခံထားရသော ထိုလူဝကြီးကို တရားဥပဒေပြုရေးဝါဒအတိုင်း အပြစ်ပေးရန်အတွက် ဆွဲခေါ်သွားကြတော့သည်။