အခန်း ၁၅၉

အခန်း (၁၅၉)

ထွက်ခွာခြင်း

သုံးရက်ကြာပြီးနောက် စွန်းမိသားစုကို စောင့်ကြည့်နေသော ကျိုးကျန်းသည် ထူးခြားမှုတစ်စုံတစ်ရာ မတွေ့ရှိရသလို၊ ဝမ်ကျင်း တမင်တကာ ပေါက်ကြားစေခဲ့သော သတင်းမှားများသည်လည်း ပြည်နယ်ဘုရင်ခံအိမ်တော်မှ ပြင်ပသို့ ပျံ့နှံ့သွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

စွန်းကျဲနှင့် စွန်းမိသားစုမှ လိုက်ပါလာကြသော အစေခံမိန်းကလေးအချို့သည်လည်း မကြာသေးမီရက်ပိုင်းအတွင်း စည်းကျော်သော လှုပ်ရှားမှုမျိုး ပြုလုပ်ခြင်း မရှိခဲ့ကြချေ။

ထိုအခါမှသာ ဝမ်ကျင်းသည် စွန်းမိသားစု၏ စစ်မှန်သော သစ္စာရှိမှုကို ယုံကြည်သွားပြီး စွန်းမိသားစုတစ်စုလုံး၏ လည်ပင်းပေါ်တွင် တင်ထားခဲ့သော သားသတ်ဓားကို တိတ်တဆိတ် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်တော့သည်။

အမှန်စင်စစ်၊ စွန်းမိသားစုက ကိုယ်တိုင်ဦးစပြု၍ သစ္စာခံလာခြင်းကြောင့် သစ္စာဖောက်ဖျက်ရန် အလားအလာမှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလှပေသည်။ အကြောင်းမူကား စွန်းမိသားစုအနေဖြင့်လည်း အကယ်၍ သူတို့ စွန့်စားရွေးချယ်ခဲ့လျှင် အနိုင်ရရှိခြင်းက လက်ရှိအခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းရုံသာ ရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပါကမူ အရာအားလုံး အပြီးတိုင် ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားမည် ဖြစ်ကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။ စွန့်စားရမှုက အလွန်ကြီးမားပြီး အကျိုးအမြတ်နှင့် ရင်းနှီးရမှုမှာ လုံးဝ မမျှတချေ။

စွန်းမိသားစုက ထိုသို့တွေးတောသကဲ့သို့ အခြားသော မျိုးနွယ်စုကြီးများကလည်း ထိုနည်းတူပင် စဉ်းစားကြသည်။ ထို့ကြောင့် မေးခွန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်မှာ မိမိတို့၏ မိသားစုလုပ်ငန်းနှင့် မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို ဘေးအန္တရာယ်ကင်းစွာ မည်သို့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်နိုင်မည်နည်း၊ အလှည့်အပြောင်း အချိုးအကွေ့က ဘယ်နေရာမှာ ရှိသနည်း ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

အထပ်ထပ်အခါခါ စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် စွန်းစုသည် မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ‘မိတ်ဆွေရင်းကို စဆေးခြင်း’ ဟူသော ဤကောက်ကျစ်လှည့်ဖြားသော အကြံအစည်ကို ကြံစည်မိခဲ့သည်၊ ၎င်းမှာ အခြားသူများကို ပုန်ကန်ရန် လှုံ့ဆော်ပြီးနောက် မိမိကိုယ်တိုင်ကမူ အလင်းထဲသို့ ဘက်ပြောင်းခိုလှုံခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ မျိုးနွယ်စုကြီးများက အနိုင်ရရှိခဲ့လျှင်ပင် ဝမ်ကျင်းနှင့် သူ၏ လျှို့ဝှက်သဘောတူညီချက်မှာ ဆက်လက် ဖုံးကွယ်နေမည် ဖြစ်သည်။ သမီးဖြစ်သူတစ်ယောက် ဆုံးရှုံးရုံမှတစ်ပါး သူ၏ မိသားစုလုပ်ငန်းနှင့် မျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ကျန်ရစ်မည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဝမ်ကျင်း အနိုင်ရရှိခဲ့လျှင်လည်း၊ မိမိက အမှောင်ကိုစွန့်၍ အလင်းသို့ စောစီးစွာ ဘက်ပြောင်းခိုလှုံခဲ့ပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ရှင်းလင်းဖယ်ရှားခြင်း ခံရမည်မဟုတ်သည့်အပြင် ဆုလာဘ်များပင် ချီးမြှင့်ခြင်း ခံရနိုင်ပေသည်။

ကိုယ်ကျင့်တရားပိုင်းဆိုင်ရာ မေးခွန်းထုတ်စရာ ရှိသည်မှလွဲ၍ ဤအစီအစဉ်တွင် ဟာကွက် လုံးဝမရှိချေ။ သို့သော်လည်း နောင်နှစ်ပေါင်းတစ်ရာတိုင်အောင် စွန်းမိသားစု၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ စွန်းစုကြောင့် ပျက်စီးရပေတော့မည်ကို ကြိုတင်မြင်တွေ့နိုင်သည်။ သူ စွန်းစုသည် သေဆုံးသည်အထိ ကောက်ကျစ်ဖောက်ပြန်သော လူယုတ်မာဟူသည့် အမည်းစက်ကို ထမ်းပိုးသွားရပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ကျင်း၏ ထပ်ဆင့်သတိထားစောင့်ကြည့်မှုမှာ သူ၏ နုပျိုထိခိုက်လွယ်ပြီး သံသယကြီးမားသော စိတ်နှလုံးကို ငြိမ်းအေးစေရန် သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား အချို့သော ကိစ္စရပ်များတွင် ကိုယ်တိုင် အတည်မပြုရသေးသရွေ့ အခြားသူများက မိမိကို လုပ်ကြံရန် ကြံစည်နေသည်ဟု သူ အမြဲတစေ ထင်မြင်နေတတ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ အရာရာတွင် သတိကြီးစွာ ထားခြင်းက အမှားအယွင်း ဖြစ်ပွားပြီးမှ နောင်တရခြင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ကောင်းမွန်ကြောင်း သူ အမြဲတစေ ယုံကြည်ထားသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ဝမ်ကျင်းသည် အရာရှိဝတ်ရုံကို ဆင်ယင်လျက် ပြည်နယ်ဘုရင်ခံရုံးတော်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး စစ်သည်တော်များ ရွှေ့ပြောင်းလှုပ်ရှားရန် တရားဝင် အမိန့်ပြန်တမ်းကို ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။

သူသည် ပြည်နယ်မြို့တော်အတွင်းရှိ လက်နက်တိုက်နှင့် ရိက္ခာတိုက်များကို ဖွင့်လှစ်ရန် အမိန့်ပေးကာ ထွက်ခွာတော့မည့် စစ်တပ်ကြီးအတွက် ရိက္ခာ၊ ငွေကြေးနှင့် စစ်လက်နက်ပစ္စည်းများကို ခွဲဝေချထားပေးခဲ့သည်။ ဤကိစ္စရပ်နှစ်ခုလုံးကို သူကိုယ်တိုင်သာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည်ဖြစ်ပြီး စီမာယီအနေဖြင့် သူ၏ကိုယ်စား ဆောင်ရွက်ခွင့် လုံးဝမရှိချေ။ စစ်တပ်ရွှေ့ပြောင်းခြင်းနှင့် လက်နက်တိုက်၊ ရိက္ခာတိုက်များ ဖွင့်လှစ်ခြင်းတို့ကို ဘုရင်ခံရုံးတော်အရာရှိများ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပြည်နယ်ဘုရင်ခံဖြစ်သူ သူကိုယ်တိုင်သာ အမိန့်စာ၌ လက်မှတ်ရေးထိုး တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ကာ ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။ မည်သူမျှ သူ့ကို ကျော်လွန်၍ ဤလုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာ နှစ်ရပ်ကို အသုံးပြုနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

စစ်လက်နက်ပစ္စည်းများနှင့် ရိက္ခာများ တင်ဆောင်လာသော လှည်းတန်းကြီး စစ်စခန်းသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သော ချန်ကန်းနှင့် အခြားသူများသည် ၎င်းတို့ကို စတင် လက်ခံရယူကြတော့သည်။

စစ်မက်ဖြစ်ပွားချိန်နှင့် ငြိမ်းချမ်းနေချိန်တွင် စစ်လက်နက်ပစ္စည်း သတ်မှတ်ချက်များသည် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှပေသည်။ လေးသည်တော်များ၏ မြားများကို ဥပမာအဖြစ် ကြည့်လျှင် ငြိမ်းချမ်းချိန်တွင် စံနှုန်းမှာ လေးကြိုးနှစ်ချောင်းနှင့် မြားတစ်တောင့်သာ ဖြစ်သော်လည်း၊ စစ်မက်ကာလတွင်မူ လေးကြိုးသုံးချောင်းနှင့် အနည်းဆုံး မြားသုံးတောင့် ဖြစ်ပေသည်။ ခြေလျင်တပ်သားများ၏ သံချပ်အင်္ကျီမှာလည်း ထိုနည်းတူပင်ဖြစ်သည်၊ နေ့စဉ် ဝတ်ဆင်မှုတွင် သံချပ်အင်္ကျီအပြည့်အစုံ မလိုအပ်သော်လည်း စစ်မက်ကာလတွင်မူ အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ရမည်ဖြစ်သည်။

ချန်ကန်း၏ နောက်သို့ လိုက်ပါလာကြသော ပြည်နယ်မြို့တော် အစောင့်တပ်မှ စစ်သူကြီးများ၊ အရာရှိများနှင့် စစ်သည်တော်အချို့သည် ကြွယ်ဝလှပပြီး အဆင့်အတန်းမြင့်မားလှသော ရိက္ခာနှင့် လက်နက်များကို ကြည့်ကာ မျက်ဝန်းများ နီမြန်းလာလျက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကြွေးကြော်အော်ဟစ်ကြတော့သည်။

ချန်တောက်သည် သူတို့၏ လစာနှင့် ရိက္ခာများကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ ဖြတ်တောက်ခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် ဤမျှ ကောင်းမွန်သော ရိက္ခာမျိုးကို မကြုံဖူးချေ။ လက်ရာမြောက်လှသော လက်နက်တစ်ခုချင်းစီနှင့် ပြောင်လက်နေသော သံချပ်အင်္ကျီများအားလုံးသည် ဝမ်ကျင်း၏ ကြီးမားလှသော ငွေကြေးဓနအင်အားနှင့် စစ်တပ်အပေါ် ဂရုစိုက်မှုကို ဖော်ပြနေပြီး ၎င်းမှာ သူတို့ တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ဖူးသည့် ခန့်ညားထည်ဝါမှုမျိုး ဖြစ်ပေသည်။

စစ်စခန်းအတွင်းရှိ စိတ်အားထက်သန်နေသော အခြေအနေကို မြင်သောအခါ ချန်ကန်းသည် စစ်သည်တို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို ပိုမိုတောက်လောင်စေရန် ချက်ချင်း မြှင့်တင်ပေးလိုက်သည်။

“တပ်မတော်သုံးရပ်စလုံး စစ်သူကြီးစင်မြင့်ရှေ့တွင် စစ်ကြောင်းအညီ ပြင်ကြစေ။”

“အမိန့်အတိုင်းပါ”

ချန်ကန်းသည် စစ်သူကြီးစင်မြင့်ပေါ်တွင် မြင့်မားစွာ ရပ်လျက် အောက်ခြေရှိ သပ်ရပ်လှသော စစ်ကြောင်းပြင်ဆင်မှုကို ကြည့်ကာ စိတ်ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဤစစ်တပ်သည် ပေါ့ဆမှုမရှိခဲ့ချေ။

“စစ်သည်တော်တို့။ ပြည်နယ်ဘုရင်ဝမ်သည် လော့နန်နိုင်ငံကို တောင်ဘက်သို့ စစ်ချီရန် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီ။ ယောက်ျားကောင်းတို့၏ အောင်မြင်မှုသည် မြင်းကျောပေါ်တွင် ရှိသည်၊ ဇနီးနှင့် သားသမီးများအတွက် ရာထူးစည်းစိမ် ရှာဖွေပေးရမည့်အချိန်သည် ယခုပင် ဖြစ်သည်။ ငါသည်လည်း နိမ့်ပါးသော မျိုးနွယ်မှ လာသူဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်က တပ်ကြပ်မျှသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ငါသည် ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ ဝမ်၏ နောက်သို့ လိုက်ပါကာ ယွဲ့လူမျိုးများကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် စစ်ချီတိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင်မူ သူ၏ မြှောက်စားမှုကြောင့် စစ်သေနာပတိတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ ဝမ်သည် ဆုနှင့်အပြစ်ကို မျှတစွာ ပေးကမ်းတတ်သူ ဖြစ်သည်။ စစ်သည်တော်အားလုံး ရဲရဲဝံ့ဝံ့ တိုက်ခိုက်ပြီး မဟာကျင်းအင်ပါယာ၏ ဂုဏ်သတင်းကို တိုးပွားစေကာ တိုင်းတပါးသားများကို အောင်နိုင်လျက် ငါတို့၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်သို့ သွတ်သွင်းနိုင်ကြလိမ့်မည်ဟု ငါ မျှော်လင့်သည်။”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် ခါးမှ ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ကောင်းကင်သို့ ညွှန်ပြလိုက်ရင်း ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

“အောင်ပွဲသောင်းချီ ရပါစေ။”

အောက်ခြေရှိ စစ်သည်တော်များသည် စိတ်ဓာတ်များ ထက်သန်လာကာ အတူတကွ လိုက်လံကြွေးကြော်ကြတော့သည်။

“အောင်ပွဲသောင်းချီ ရပါစေ။ အောင်ပွဲသောင်းချီ ရပါစေ။”

ချန်ကန်းသည် စိတ်ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ပိုင်းတွင် ဤစစ်တပ်သည် စစ်ပွဲများတွင် ရေရှည် ကျင်လည်ခဲ့သော နန်ယန်စီရင်စု တပ်ဖွဲ့များကို မီနိုင်ခြင်းမရှိသော်လည်း သုံးရက်လျှင် တစ်ကြိမ် လေ့ကျင့်မှုပြုလုပ်သော ပုံမှန်စစ်တပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ယခု သူတို့ လိုအပ်နေသည်မှာ စစ်ပွဲအတွေ့အကြုံ သက်သက်သာ ဖြစ်၏။ သွေးစွန်းသော တိုက်ပွဲများကို ကြုံတွေ့ပြီး စစ်ပွဲနှင့် မကိုင်ညီသူများကို ဖယ်ရှားပြီးနောက်တွင် သူတို့သည် အရည်အချင်းပြည့်ဝသော စစ်တပ်တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ထပ်မံ၍ အကြိမ်ကြိမ် လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ပြီးနောက်တွင်မူ သူတို့သည် အထူးရွေးချယ်ထားသော စစ်သည်တော်များ ဖြစ်လာကြပေလိမ့်မည်။

စစ်သေနာပတိတစ်ဦးအနေဖြင့် မိမိ၏ စစ်တပ်ကို ပိုမို အားကောင်းမောင်းသန် မဖြစ်စေချင်ဘဲ နေပါမည်နည်း။ သူ ချန်ကန်း၏ အနာဂတ်သည် ဤစစ်သည်တော် သုံးသောင်းနှင့် ဆက်နွှယ်နေပေသည်။

“တပ်မတော်သုံးရပ်စလုံးကို အမိန့်ပေးစေ။ ထွက်ခွာကြစို့။”

စစ်စခန်းတံခါးကြီးများ ကျယ်ပြန့်စွာ ပွင့်ဟသွားပြီး လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ စစ်သည်တော်များ အလုအယက် ထွက်ခွာလာကြသည်။ လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားပြီး ဝပြောစွာ စားသောက်ထားသော စီရင်စုအစောင့်တပ်သည် ကျင်အော့မြို့ဆီသို့ ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ချီတက်သွားကြတော့သည်။ တပ်မတော်တစ်ခုလုံး၏ စစ်စိတ်စစ်မာန်မှာ ထက်သန်နေပြီး သာမန်စစ်သည်တော်များပင် စစ်ပွဲကို ရင်ဆိုင်ရမည်ကို မကျေမနပ် ဖြစ်ခြင်း မရှိကြချေ။

အကြောင်းမူကား လစာရရှိသော စစ်သည်တော်များအတွက် တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် ရန်သူကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ သဘာဝတရားသာ ဖြစ်ပေသည်။ သေဆုံးခြင်းမှာ ကံဆိုးခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ မိသားစုများသည် ထောက်ပံ့ကြေး ရရှိကြမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အကယ်၍ သူတို့ အောင်မြင်မှု ရရှိခဲ့လျှင် ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ ဝမ်ကျင်း၏ ရက်ရောမှုနှင့်ဆိုပါက ဆုလာဘ်များ လျော့နည်းမည်မဟုတ်ဘဲ ကံကောင်းပါက ရာထူးအာဏာများပင် ရရှိနိုင်ပေသည်။

ဝမ်ကျင်း၏ အောင်မြင်သော စစ်သည်တော်များအပေါ် ရက်ရောစွာ ဆုချီးမြှင့်ခြင်းနှင့် ကျဆုံးသွားသော စစ်သည်တို့၏ ထောက်ပံ့ကြေးများကို မတရားရယူသူများအပေါ် ပြင်းထန်စွာ အပြစ်ပေးခြင်းတို့မှာ ‘ကွန်ရက်အဖွဲ့’ ၏ တမင်တကာ ဝါဒဖြန့်မှုကြောင့် ယွဲ့ပြည်နယ်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင် ပြည်နယ်များဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ဝမ်ကျင်းကို စစ်တပ်အတွင်း ကောင်းမွန်သော ဂုဏ်သတင်း ကျော်စောစေခဲ့ပြီး စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ လူပုဂ္ဂိုလ်များသည် သူ့ကို ယုံကြည်အားကိုးလျက် အမှုထမ်းရန် ဆန္ဒရှိကြသည်။ ဤအချက်သည် ချန်ကန်းအနေဖြင့် စီရင်စုအစောင့်တပ်ကို လွှဲပြောင်းရယူချိန်တွင် ကန့်ကွက်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း၏ အရေးကြီးသော အကြောင်းရင်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။

လူအများစု ဝမ်းမဝနိုင်သော ဤခေတ်ကာလတွင် ဝမ်ကျင်း၏ စစ်တပ်၌ အမှုထမ်းခြင်းသည် ဝလင်စွာ စားသောက်ရရုံသာမက စစ်လစာများလည်း ကြန့်ကြာခြင်း မရှိချေ။ သာ၍ ရှားပါးလှသည်မှာ အောင်မြင်မှုများကို ဆုချီးမြှင့်ခြင်း ခံရသဖြင့် သူတို့သည် စစ်ပွဲကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိကြချေ။

ချန်ကန်းသည် သူ၏ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ကာ စစ်စခန်းမှ ခန့်ညားစွာ ထွက်ခွာသွားစဉ် စစ်စခန်းအပြင်ဘက် အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေကြသော လူရိပ်အချို့သည် လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားကြတော့သည်။ အဘယ်ကြောင့် သာ၍ နီးကပ်စွာ မစောင့်ကြည့်သနည်းဟူမူ ၎င်းမှာ ဟာသတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ခံတပ်တစ်ခုအနီးတွင် ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ လှည့်လည်နေသူများကို စစ်ထောက်လှမ်းရေးများက ဖမ်းဆီးကာ သူလျှိုအဖြစ် ကွပ်မျက်ပစ်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထိုအိမ်တော်ဟောင်းကြီး၊ ထိုလူစုပင် ဖြစ်သည်။ ပြည်နယ်မြို့တော်အတွင်းရှိ မြင့်မြတ်သော မျိုးနွယ်စုကြီး ငါးခုသည် ထပ်မံ၍ စုံညီစွာ စည်းဝေးကြပြန်သည်။

ထိုလူစုသည် စီရင်စုကို မှောက်လှန်ပစ်ရန် သူတို့၏ အစီအစဉ်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြံစည်နေကြပြီး စွန်းစုကမူ ရံဖန်ရံခါ မီးလောင်ရာလေပင့် ပေးနေခဲ့သည်။

လူမိသားစု၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်သူ လူရှီသည် သဘာဝအရ သတိကြီးသူဖြစ်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသော အခြားသူများ၏ စိတ်ဓာတ်ကို အေးချမ်းစေရန် တစ်ကြိမ်ထက်မက ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ရာထူးနေရာ မတည်ငြိမ်သေးသော ဝမ်ကျင်းသည် အဘယ်ကြောင့် အစောင့်တပ်ကို ရွှေ့ပြောင်းရသနည်း၊ သူ၌ ထုတ်မပြရသေးသော ဝှက်ဖဲများ ရှိနေပါသလားဟူ၍ သူ မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဤမေးခွန်းများအားလုံးကို စွန်းစုက ဖြေရှင်းပေးခဲ့ပြီး အခြားသူများ၏ ရည်မှန်းချက် အာဏာလောဘကိုလည်း အစဉ်တစိုက် ဆွပေးခဲ့သည်။ စွန်းစုသည် သူ၏ လက်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မိတ်ဆွေတို့။ ငါတို့ လက်ထဲကို ထိုထောင်လွှားသော ကောင်လေး ရောက်လာတဲ့အခါ သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဆက်ပြီး မောက်မာနိုင်ပါဦးမလဲ။ ထိုအချိန်ကျရင် သင်တို့ဟာ သာ၍ မြင့်မားတဲ့ နေရာကိုတောင် တက်လှမ်းနိုင်ဦးမှာပါ။”

မှန်ပေသည်၊ သူတို့အားလုံး စစ်ရေးအရ လှုပ်ရှားရန် အော်ဟစ်နေကြသော်လည်း မည်သူမျှ ဝမ်ကျင်းကို သတ်ဖြတ်ရန် မတွေးတောခဲ့ကြချေ။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ အာဏာသိမ်းရန် စစ်ရေးအရ လှုပ်ရှားခြင်းက တစ်ကဏ္ဍ၊ ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ပြည်နယ်ဘုရင်ခံတစ်ဦးကို ဗြောင်ကျကျ သတ်ဖြတ်ခြင်းက နောက်တစ်ကဏ္ဍ ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းမှာ ယွဲ့ပြည်နယ်အတွင်းရှိ အတွင်းရေးပဋိပက္ခသက်သက် မဟုတ်တော့ဘဲ တော်ဝင်နန်းတော်၏ မျက်နှာကို ရိုက်ပုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ပို၍ သူတို့ စိုးရိမ်သည်မှာ ဝမ်ကျင်း၏ နောက်ခံအင်အား ဖြစ်ပေသည်။ ပင်လယ်ပြင်ကို စိုးမိုးထားသော ဝမ်မိသားစု၊ ပင်းပြည်နယ်ကို ခြယ်လှယ်ထားသော လီမိသားစုနှင့် မဟာကျင်းအင်ပါယာ၏ နိုင်ငံရေးနှင့် ဥပဒေစနစ်တစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့နှံ့နေသော ဥပဒေပြုရေးဝါဒဂိုဏ်းဝင်များသည် အားလုံး ဝမ်ကျင်း၏ နောက်ကွယ်မှ ကျောက်ဆောင်ကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ဝမ်ကျင်းကို အမှန်တကယ် ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ကွပ်မျက်လိုက်ပါက ပြင်းထန်လှသော ကံကြမ္မာတုံ့ပြန်မှုသည် သူတို့ကို အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်စေရန် လုံလောက်ပေသည်။ သူတို့သည် ဝမ်ကျင်းကို အသက်ရှင်လျက် ဖမ်းဆီးပြီးနောက် စည်းကမ်းချက်များ ညှိနှိုင်းကာ အပေးအယူ လုပ်ဆောင်ရန်သာ ဆန္ဒရှိကြသည်။ ညှိနှိုင်းမှုများ အမှန်တကယ် မအောင်မြင်မှသာ သူတို့ ပြန်လည် စဉ်းစားကြမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အစကတည်းကပင် ဤအရာသည် မမျှတသော ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။

လူအများ၏ စိတ်အားထက်သန်မှု တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် တောက်လောင်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း စွန်းစုသည် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ သူတို့ကို လှည့်စားရန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

ထို့နောက် သူသည် စိုးရိမ်ပူပန်နေဆဲဖြစ်သော လူရှီကို လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ စွန်းစု၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ ဤကိစ္စတွင် အနည်းငယ်မျှသော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး လုံးဝမရှိစေရချေ၊ သို့မဟုတ်ပါက သူ၏ စွန်းမိသားစု မည်သို့ ရင်ဆိုင်နိုင်ပါအံ့နည်း။

လူရှီသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိသည့်အလား မော့ကြည့်လိုက်ရာ စွန်းစု၏ အကြည့်နှင့် ဆုံတွေ့သွားခဲ့ပြီးနောက် တိတ်တဆိတ် ခေါင်းငုံ့ကာ အတွေးကမ္ဘာထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။