အခန်း ၁၆၅

အခန်း (၁၆၅)

အင်အားစုများ ပူးပေါင်းခြင်း

ပြည်နယ်အတွင်း၌ လှုပ်ခတ်ချောက်ချားမှုများနှင့် သစ္စာဖောက်ဖျက် ဘက်ပြောင်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် အချိန်၌ပင်၊ ချန်ကန်း၏ တပ်ဖွဲ့သည် အပြင်းချီတက်လျက် ရှိပြီး ယခုအခါ ကျိန်းအူမြို့အနီးသို့ ဆိုက်ရောက်လုနီးပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိန်းအူမြို့နှင့် လီတစ်ရာအကွာတွင် ညမှောင်ရီပျိုးစပြုလာသောအခါ၊ ချန်ကန်းက စခန်းချနားနေရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။ အင်အားသုံးသောင်းရှိသော စစ်တပ်ကြီးသည် တဲရှင်များဆောက်လုပ်ခြင်း၊ ရိက္ခာချက်ပြုတ်ခြင်းများကို စတင်လုပ်ဆောင်ကြပြီး၊ စစ်သည်တော်များသည်လည်း သက်ဆိုင်ရာ တပ်မှူးများ၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် မိမိတို့တာဝန်များကို အသီးသီးထမ်းဆောင်ရင်း ယာယီစစ်စခန်းတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ တည်ဆောက်လိုက်ကြသည်။

စစ်သေနာပတိတဲကြီးအတွင်း၌မူ ချန်ကန်းသည် သံချပ်အင်္ကျီကို ချွတ်ပယ်၍ ပင်မနေရာတွင် ထိုင်နေပြီး၊ စစ်တပ်၏ တပ်မှူးများနှင့် အရာရှိအသီးသီးတို့သည် အောက်ဘက် ဝဲယာနှစ်ဖက်တွင် စီတန်းထိုင်နေကြသည်။

“အားလုံးပဲ... ငါတို့စစ်တပ်ဟာ မနက်ဖြန် မွန်းတည့်အချိန်မှာ ကျိန်းအူမြို့ကို ရောက်မှာဖြစ်တယ်။ အားလုံးပဲ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားကို အပြည့်အဝ မြှင့်တင်ထားကြဖို့ မျှော်လင့်တယ်။”

“အမိန့်အတိုင်းပါ။”

“ဒါ့အပြင် ကျိန်းအူမြို့ကို ရောက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ငါတို့ရဲ့ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးဟာ ကျိန်းအူမြို့ စောင့်တပ်နဲ့ ပူးပေါင်းမှာဖြစ်ပြီး၊ မြို့စားမင်း ချန်ယွီနဲ့ စစ်သူကြီး ကျန်းလျောင်တို့ရဲ့ အမိန့်ကို တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း နာခံရမယ်။”

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယနှင့် မသက်မသာဖြစ်မှုအချို့ ရှိနေကြသော်လည်း မမည်သူမျှ နှုတ်ဟခြင်းမပြုကြချေ။ ချန်ကန်းသည် မိမိလက်အောက်ရှိ တပ်မှူးများ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို သတိပြုမိလိုက်၏။ ဤခေတ်ကာလတွင် ဒေသန္တရအုပ်စုများနှင့် မျိုးနွယ်စုများ အစုအဖွဲ့ဖွဲ့ကာ အချင်းချင်း ရုန်းကန်ကြသည်သာမက စစ်တပ်အတွင်း၌လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ၎င်းတို့၏ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေရန် ချက်ချင်းပင် စကားဆိုလိုက်သည်။

“ငါတို့အားလုံးဟာ သခင်ကြီးရဲ့ လက်အောက်ခံတွေဖြစ်ပြီး၊ သခင်ကြီး ပေးသနားတဲ့ ရိက္ခာကို စားသုံးကာ သခင်ကြီး ထောက်ပံ့တဲ့ လက်နက်တွေကို ကိုင်စွဲထားကြတာ။ ဒါကြောင့် သခင်ကြီးရဲ့ အမှုတော်ကို ထမ်းဆောင်ရမှာက သဘာဝပဲ။ ဒီအချက်မှာ တို့တွေဟာ ကျိန်းအူမြို့စောင့်တပ်နဲ့ ဘာမှ ကွာခြားချက်မရှိတာမို့ ခွဲခြားဆက်ဆံခံရမှာ ဒါမှမဟုတ် စစ်မှုထမ်းကောင်းဆုတွေ ချန်လှပ်ခံရမှာကို စိုးရိမ်နေစရာ မလိုဘူး။”

“ဒါ့အပြင် စစ်သူကြီး ကျန်းလျောင်ဟာ သိုင်းပညာ အလွန်ထက်မြက်ပြီး စစ်မက်ဗျူဟာ လမ်းစဉ်မှာလည်း အထူးကျွမ်းကျင်နှံ့စပ်သူ ဖြစ်တယ်။ ငါကိုယ်တိုင်လည်း အရင်က စစ်သူကြီး ကျန်းလျောင်ရဲ့ လက်အောက်မှာ အမှုထမ်းခဲ့ဖူးတာမို့ စစ်သူကြီးရဲ့ အရည်အချင်းကို အလွန်အမင်း လေးစားအားကျမိတယ်။”

ဤစကားနှစ်ခွန်း ပြောကြားပြီးနောက် တဲအတွင်းရှိ တပ်မှူးများ၏ မျက်နှာထက်မှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ လွင့်ပြယ်သွားတော့သည်။ မိမိတို့၏ အထက်တပ်မှူးကိုယ်တိုင်က နောက်ပိုင်းတွင် ကွပ်ကဲမည့် စစ်သေနာပတိနှင့် မည်သည့်ပဋိပက္ခမျှ မရှိခြင်းက နောက်ကွယ်မှ တိုက်ခိုက်နှောင့်ယှက်မှုများ ရှိလာမည်မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြနေပေသည်။ ထို့ပြင် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော စွမ်းရည်ရှိသည့် အနာဂတ်စစ်သေနာပတိသည် ၎င်းတို့အား အောင်ပွဲဆီသို့ ဦးဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

စစ်တပ်အတွင်းရှိ လူတို့၏ စိတ်အစဉ်သည် ရှုပ်ထွေးသည်ဟု ဆိုလျှင် ရှုပ်ထွေးနိုင်ပြီး၊ ရိုးရှင်းသည်ဟု ဆိုလျှင်လည်း အမှန်တကယ်ပင် ရိုးရှင်းလှပေသည်။ ယခုအခါ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြေပျောက်သွားပြီဖြစ်ရာ၊ လူတိုင်းသည် လာလတ္တံ့သော စစ်မက်ရေးရာအတွက် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်လျက် အနာဂတ်ကို မျှော်မှန်းကြည့်ရှုကြတော့သည်။

မဟာကျင်းနိုင်ငံသား အများစု၏ မျက်စိထဲတွင်မူ တိုင်းတစ်ပါးသား လူရိုင်းများသည် စစ်မှုထမ်းကောင်းဆု တိုးတက်ရရှိရန် အခွင့်အရေးများသာ ဖြစ်ကြပေသည်။ ၎င်းတို့သည် မဟာကျင်းနိုင်ငံတော်၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုများကို အထင်သေးတတ်ကြပြီး၊ ဤသည်မှာ မောက်မာလွန်း၍ မဟုတ်ဘဲ ကျင်းနိုင်ငံတော်၏ ဝူဧကရာဇ် လက်ထက်ကတည်းက တည်ဆောက်ခဲ့သော ယုံကြည်မှုကြောင့် ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် စစ်ပွဲမရှိလျှင် သာမန်စစ်သည်တစ်ဦးသည် အစဉ်အမြဲ သာမန်စစ်သည်သာ ဖြစ်နေလိမ့်မည်။ စစ်ပွဲရှိမှသာလျှင် စစ်မှုထမ်းကောင်းဆုများကို ဆွတ်ခူးနိုင်ပြီး လူမှုအဆင့်အတန်း မြင့်မားလာစေရန် တက်လှမ်းခွင့် ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

တပ်မှူးများ၏ တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ် တဖြည်းဖြည်း မြင့်မားလာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ချန်ကန်းသည် ၎င်းတို့အား စကားအနည်းငယ်ဖြင့် ထပ်မံအားပေးပြီးနောက် စစ်ရေးအစည်းအဝေးကို စောစီးစွာ ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။

ချန်ကန်းသည် သူ၏ အပေါ်ဝတ်ရုံများကို ချွတ်ပယ်ကာ ကုတင်ပေါ်တွင် တစ်ဦးတည်း လှဲလျောင်းနေမိစဉ် သူ၏ စိတ်အစဉ်သည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ရှုပ်ထွေးနောက်ကျိနေခဲ့သည်။ တိုတောင်းလှသော အချိန်ကာလအတွင်း သူ၏ လျင်မြန်စွာ ရာထူးတိုးတက်လာမှုက မိမိကိုယ်မိမိ သက်သေပြရန် အလွန်အမင်း ဆန္ဒပြင်းပြစေခဲ့သည်။ သူသည် မြော်မြင်ဖားယားခြင်းဖြင့် ရာထူးတက်လာသူ မဟုတ်ကြောင်း မိမိကိုယ်မိမိ ယုံကြည်သော်လည်း၊ အခြားသူများကမူ ထိုသို့ တွေးတောချင်မှ တွေးတောကြလိမ့်မည်။

သူသည် မြင့်မားသော စိတ်ကူးအိပ်မက်များနှင့် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်ကို အရည်အချင်းမရှိသော လူဖျင်းလူအတစ်ဦးအဖြစ် လူအများက သတ်မှတ်ကြသည်ကို သူ လုံးဝ ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ယခုလက်ရှိ ရာထူးနေရာသည် သူ၏ ဘဝလမ်းခရီး၏ အဆုံးသတ် ကန့်သတ်ချက် ဖြစ်သွားနိုင်ချေ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မကြာမီ ဖြစ်လာတော့မည့် လော့နန်နိုင်ငံနှင့် စစ်ပွဲအတွင်း စစ်မှုထမ်းကောင်းဆုများကို မဖြစ်မနေ ဆွတ်ခူးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မိမိ၏ အရည်အချင်းနှင့် သခင်ကြီး ဝမ်ကျင်၏ မျှော်မြင်တွေးခေါ်မှုကို သက်သေပြနိုင်ရန် လုံလောက်သော ပြောင်မြောက်သည့် အောင်မြင်မှုများကို ရယူရမည် ဖြစ်သည်။ ဤအတွက်ကြောင့် သူသည် မည်သည့်ရင်းနှီးမှုကိုမဆို ပေးဆပ်ရန် ဝန်လေးမည်မဟုတ်ပေ။

နောက်တစ်နေ့ အရုဏ်ဦး စပြုသည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ ချန်ကန်းသည် ဝတ်စုံလဲလှယ်ကာ ရိက္ခာသုံးဆောင်ပြီးနောက် စစ်တပ်ကို ပြန်လည်စုဖွဲ့၍ စတင်ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။

မွန်းတည့်အချိန်တွင် ကျိန်းအူမြို့၏ မြို့ရိုးရင်တားများပေါ်၌ ချန်ယွီနှင့် ကျန်းလျောင်တို့သည် မြို့ရိုးကို မှီလျက်၊ ဝေးကွာသော အရပ်မှ တရွေ့ရွေ့ ချီတက်လာနေသော အင်အားသုံးသောင်းရှိသော စစ်သည်တော်များကို ကြည့်ရှုနေကြသည်။

“ဝန်ယွမ်... ဒီချန်ကန်းက သခင်ကြီးရဲ့ အလွန်အမင်း မြှောက်စားခြင်းကို ခံရပုံပဲ။”

“မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူကလည်း အလားအလာရှိတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ဦးပဲ။ သူ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်က ပြတ်သားတယ်၊ စစ်သူကြီးနဲ့ စစ်သေနာပတိကောင်း ဖြစ်လာမည့် မျိုးစေ့ကောင်းတစ်ပွင့်ပဲ ဖြစ်တယ်။”

ချန်ယွီသည် သူ၏ မေးစေ့ပေါ်ရှိ မုတ်ဆိတ်မွေးကို သပ်လိုက်၏။ သူသည် ယခင်က ကျန်းမိသားစုအား သွေးမြေကျ သုတ်သင်ရှင်းလင်းစဉ်အတွင်း ချန်ကန်းနှင့် ဆုံတွေ့ဖူးခဲ့ပြီး၊ ဤလူငယ်အပေါ်၌လည်း အထူးပင် အကဲခတ်အထင်ကြီးခဲ့သည်။

“ပြည်နယ်မြို့တော် စောင့်တပ်ဖွဲ့ ရောက်ရှိလာပြီဆိုတော့၊ တို့တွေ စစ်သည်တော်တွေကို စေလွှတ်ပြီး ခံတပ်မြို့တံခါးကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်နိုင်ပြီ။”

“ဒီပြည်နယ်မြို့တော် စောင့်တပ် အင်အားသုံးသောင်းအပြင် မေလီဇေနဲ့ ထော့ရှန်းတို့ မကြာသေးခင်ကမှ ပူးပေါင်းလေ့ကျင့်ပေးထားတဲ့ စစ်သည်သစ်တွေကိုပါ ရေတွက်မယ်ဆိုရင်၊ အခု ကျိန်းအူမြို့မှာ အင်အားတစ်သိန်းရှိတဲ့ တပ်မတော်ကြီး ရှိနေပြီ။ ဝူချီမြို့ဟာ တို့တွေရဲ့ လက်တစ်ကမ်းအကွာမှာပဲ ရှိတော့တယ်။”

ကျန်းလျောင်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ကာ အလွန်အမင်း သဘောတူညီကြောင်း ပြသလိုက်၏။

“ဒါ့အပြင် ဝူချီမြို့အတွင်းမှာ ကျန်းဟွိုင်လို့ခေါ်တဲ့ လူငယ်လေး ရှိနေတာကြောင့်၊ အတွင်းအပြင် ညှိနှိုင်းပူးပေါင်းပြီး မြို့တံခါးကို ဖြိုဖျက်တာက ပိုပြီးတော့တောင် မြန်ဆန်ပါလိမ့်မယ်။”

“အင်း... အကယ်၍ ဒီသူငယ်က စစ်မှုထမ်းကောင်းဆုကို တကယ် ဆွတ်ခူးနိုင်မယ်ဆိုရင် သူ့ကို သခင်ကြီးဆီ ထောက်ခံချက်ပေးလို့ ရတာပေါ့။ ဒီလို အရည်အချင်းရှိတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို တောတောင်တွေကြားထဲမှာ ပစ်ထားရတာက တကယ်ကို နှမြောစရာကောင်းတယ်။”

၎င်းတို့ စကားပြောဆိုနေစဉ်မှာပင် ချန်ကန်းသည် သူ၏ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်၍ ကျိန်းအူမြို့ရိုးခြေရင်းသို့ ဆိုက်ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် မြင်းပေါ်မှ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး မြို့ရိုးပေါ်သို့ ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်ရာ၊ သူ၏ ကိုယ်ရံတော်များနှင့် တပ်မှူးများကလည်း နောက်ကွယ်မှ ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါ၍ အရိုအသေပြုကြသည်။

“ကျွန်ုပ်၏ တပ်ဖွဲ့သည် သခင်ကြီး၏ အမိန့်တော်အရ မြို့စားမင်း ချန်နှင့် စစ်သူကြီး ကျန်းတို့ထံ အင်အားစုများ ပူးပေါင်းရန် ရောက်ရှိလာပါပြီ။”

အမှန်စင်စစ် ချန်ကန်း၏ လက်ရှိ ရာထူးအဆင့်အတန်းအရ ချန်ယွီနှင့် ကျန်းလျောင်တို့ကို တွေ့ဆုံချိန်တွင် ဤမျှအထိ နှိမ့်ချနေရန် မလိုအပ်သော်လည်း၊ ချန်ကန်းသည် ၎င်းတို့အား လုံလောက်သော ရိုသေလေးစားမှု ပြသရန်အတွက် ဤသို့ ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ချန်ကန်းသည် နောင်တွင် စစ်တပ်၏ ကွပ်ကဲမှုအာဏာသည် ကျန်းလျောင်နှင့် ချန်ယွီတို့၏ လက်ထဲ၌ ရှိနေမည်ကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။ အကယ်၍ သူက စည်းကမ်းပျက်ကွက်ပြီး ၎င်းတို့အား မကျေမနပ် ဖြစ်စေခဲ့လျှင် မိမိအတွက် စစ်မှုထမ်းကောင်းဆုများ တည်ဆောက်ရန် လွယ်ကူတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ကြေးအိုးကြီးတစ်လုံး၏ အောက်ခြေတွင် ရဲရဲတောက်နေသော မီးသွေးခဲများသည် အပူလှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။ ကြေးအိုးအတွင်း၌မူ လှီးဖြတ်ထားသော အသားတုံးများသည် ပွက်ပွက်ဆူနေပြီး၊ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များကြောင့် အသားဟင်းရနံ့များ သင်းပျံ့စွာ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။

ချန်ယွီ၊ ကျန်းလျောင်၊ ချန်ကန်းနှင့် ထော့ရှန်း၊ မေလီဇေတို့သည် ဝိုင်းဖွဲ့ထိုင်ကာ စပျစ်ရည်ခွက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ စစ်မက်မဖြစ်ပွားသေးသော အချိန်ကာလတွင် စစ်စခန်းအတွင်း၌ စပျစ်ရည်သောက်သုံးခြင်းသည် အလွန်အမင်း တားမြစ်ထားသော အရာမဟုတ်ပေ။ ချန်ယွီသည် ယခုအခါ စပျစ်ရည်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်၏။

“အခုလို အင်အားစုတွေ ပူးပေါင်းလိုက်ပြီဆိုတော့ စစ်ပွဲက စတင်တော့မှာ ဖြစ်တယ်။ လော့နန်နိုင်ငံရဲ့ တော်ဝင်မိသားစုဟာ အကျင့်ပျက်ခြစားနေပြီး အတွင်းရေးပဋိပက္ခတွေကလည်း မဆုံးနိုင်အောင် ဖြစ်နေတာ။ အခုဆိုရင် လော့နန်နိုင်ငံရဲ့ နိုင်ငံတော်အတိုင်ပင်ခံပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်တဲ့ ရှောင်းကျန်းကိုယ်တိုင်တောင် အမှောင်ထုကို စွန့်ပယ်ပြီး အလင်းရောင်ကို ခိုလှုံဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။ ဒါကြောင့် တို့ရဲ့ တပ်မတော်ကြီးဟာ ဒီတိုက်ပွဲမှာ မုချအောင်မြင်မှာ ဖြစ်တယ်။”

“အောင်ပွဲခံစေရမယ်။”

ချန်ယွီ၏ စကားဆုံးသည်နှင့် တပြိုင်နက် ကျန်ရှိသောသူများသည်လည်း လိုက်ပါကြွေးကြော်လျက် ၎င်းတို့၏ ခွက်များကို မြှောက်ကာ စပျစ်ရည်ကို တစ်ကျိုက်တည်း သောက်ချလိုက်ကြသည်။ ချန်ယွီသည် သူ၏ မေးစေ့ပေါ်ရှိ စပျစ်ရည်စွန်းထွက်မှုများကို သုတ်လိုက်ရင်း ဆက်လက်ပြောကြားသည်။

“တို့ရဲ့ စစ်တပ်က အောင်ပွဲအတွက် ယုံကြည်မှု ရှိနေပေမဲ့၊ ပေါ့ဆလို့တော့ လုံးဝမဖြစ်ဘူး။ ရှေးခေတ်ကတည်းက မောက်မာတဲ့စစ်တပ်ဟာ ရှုံးနိမ့်တတ်စမြဲပဲ။ လူတိုင်း အမိန့်ကို နာခံရမယ်။ အကယ်၍ မည်သူမဆို စစ်မှုထမ်းကောင်းဆုကို လောဘဇောတက်ပြီး မဆင်မခြင် ရှေ့တိုးတာ၊ စစ်မိန့်ကို ဖီဆန်တာနဲ့ တိုက်ပွဲဝင်မယ့် အခွင့်ကောင်းကို နှောင့်နှေးစေတာမျိုး လုပ်ရင် ခေါင်းဖြတ်ကွပ်မျက်ပစ်မယ်။”

“သခင်ကြီးရဲ့ မွေးနေ့ကလည်း နီးကပ်လာပြီ။ လော့နန်နိုင်ငံဟာ တို့တွေ သခင်ကြီးဆီ ဆက်သရမယ့် မွေးနေ့လက်ဆောင်ပဲ။ အအားလုံးပဲ လော့နန်နိုင်ငံကို နှစ်လအတွင်း သိမ်းပိုက်နိုင်ဖို့ ယုံကြည်ချက် ရှိကြရဲ့လား။”

“ရှိပါတယ်။။”

“အလွန်ကောင်းတယ်။”

ချန်ယွီနှင့် ကျန်းလျောင်တို့က တည်ငြိမ်နေသော်လည်း၊ ချန်ကန်း၊ မေလီဇေနှင့် ထော့ရှန်းတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်မူ တိုက်ပွဲဝင်လိုသော စိတ်ဓာတ်အဟုန်တို့သည် လျှံထွက်လုမတတ် ဖြစ်နေချေပြီ။ ထိုသုံးဦးစလုံးသည် အနည်းငယ် စိတ်မရှည် ဖြစ်နေကြသည်။

ချန်ကန်းသည် မိမိ၏ အရည်အချင်းကို သက်သေပြရန်နှင့် မိမိ၏ ရာထူးနှင့် မထိုက်တန်သူ မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြရန် စစ်မှုထမ်းကောင်းဆု လိုအပ်နေသည်။ ထော့ရှန်းနှင့် မေလီဇေတို့အတွက်မူ ပို၍ပင် လိုအပ်လှပေသည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် လော့နန်နိုင်ငံမှ အညံခံလာသော စစ်သူကြီးများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ဝမ်ကျင်၏ လက်အောက်တွင် မိမိတို့၏ သစ္စာရှိမှုကို သက်သေပြရန်နှင့် အနာဂတ် ရာထူးအဆင့်အတန်း တည်ဆောက်နိုင်ရန် သစ္စာခံလက်ဆောင်ကို အသည်းအသန် လိုအပ်နေ၍ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် လော့နန်နိုင်ငံ တော်ဝင်မိသားစုအပေါ် ကြီးမားလှသော မကျေမနပ်မှုနှင့် နာကျည်းမှုများကို ရင်ဝယ်ပိုက်ထားကြသည်။ ယခုအခါ ကလဲ့စားချေရမည့် အခွင့်အရေးက လက်တကမ်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ ၎င်းတို့ မည်သို့လျှင် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်ပါအံ့နည်း။

“ဒီနေ့ကစပြီး စစ်တပ်ကို ပြန်လည်စုဖွဲ့ပြီး စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ကြ။ စစ်သည်တော်တွေရဲ့ ဝတ်စုံလက်နက်တွေ ပြည့်စုံဖို့ သေချာစေပြီး ရိက္ခာတွေကို စုဆောင်းထားကြ၊ ဘယ်အချိန်မဆို ထွက်ခွာနိုင်အောင် အသင့်ပြင်ထားပါ။”

“စစ်သူကြီး ဝေကျွယ်ဆီက လျှို့ဝှက်စာကို လက်ခံရရှိတာနဲ့ တပြိုင်နက်၊ ချက်ချင်းပဲ စစ်သည်တွေကို စေလွှတ်ပြီး ဝူချီမြို့ကို တိုက်ခိုက်တော့မယ်။”

“ဝူချီမြို့သာ ကျဆုံးသွားရင် တို့တွေ တော်ဝင်မြို့တော်ဆီကို တည့်တည့်မတ်မတ် တိုက်ခိုက်ချီတက်နိုင်ပြီ။”

“အမိန့်အတိုင်းပါ။”

၎င်းတို့ ဝလင်စွာ စားသောက်ပြီးနောက်၊ ချန်ယွီသည် နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်စာတစ်စောင်ကို ရေးသားကာ စစ်တပ်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော ကွန်ရက်အဖွဲ့မှ ထောက်လှမ်းရေးသမားတစ်ဦးကို စေလွှတ်၍ ဝူချီမြို့အတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်စေကာ၊ မြို့အတွင်းရှိ ကျင်းကျိုး ကျန်းမျိုးနွယ်စုမှ ကျင်းနိုင်ငံသားဖြစ်သူ ကျန်းဟွိုင်ထံသို့ ပေးပို့စေခဲ့လေသည်။