အခန်း ၁၆၇

အခန်း (၁၆၇)

သစ္စာဖောက်ခြင်း

ဝူချုံးယွန်းသည် သူ၏စစ်တပ်ကို စတင်စုရုံးလှုပ်ရှားနေစဉ်မှာပင်၊ လူမိသားစု၏ လူများသည် ပြည်နယ်မြို့တော်ရှိ ၎င်းတို့၏ မိသားစုဆီသို့ သတင်းစကား ပါးလိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။

လူယီသည် လက်ထဲမှ လျှို့ဝှက်သတင်းစကားကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အဝထုတ်လိုက်ပြီး၊ စားပွဲပေါ်ရှိ ချွန်ထက်လှသော အရှည်တစ်လက် အတိုတစ်လက် ဓားမြှောင်နှစ်စင်းကို ကောက်ကိုင်ကာ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လျက် ခြံဝင်းထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

ခြံဝင်းအတွင်း၌ကား တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့များနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ ထိုအထဲတွင် ကျင်ရီဝေ တပ်မှူးနှစ်ဦးပင် ပါဝင်နေသည်။ ထိုလူနှစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာသော လူယီက အနည်းငယ် အရိုအသေပေးလျက်

“နှိမ့်ချလှတဲ့ မိန်းကလေး လူယီက တပ်မှူးနှစ်ယောက်ကို ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုပါတယ်။” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ကျင်ရီဝေ တပ်မှူးနှစ်ဦးသည်လည်း ထိုဂါရဝပြုမှုကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် လက်ခံရန် မဝံ့ဘဲ အလျင်အမြန်ပင် ပြန်လည်အလေးပြုလိုက်ကြသည်။

“နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ် လူမိသားစုရဲ့ သခင်မလေး... ကျွန်ုပ်တို့ဟာ သခင်ကြီးရဲ့ အမိန့်တော်အတိုင်း ရောက်ရှိလာတာဖြစ်ပြီး၊ ဒီတစ်ခေါက် နေမင်းကိုးပါးတောင်တန်းဆီကို သွားမယ့် ခရီးစဉ်တစ်ခုလုံးမှာ သခင်မလေးလူယီရဲ့ အမိန့်ပေးညွှန်ကြားမှုအောက်မှာ လုံးဝ ရှိနေမှာ ဖြစ်ပါတယ်။”

ပျိုမြစ်နုနယ်ပြီး ထင်ရှားစွာ လှပလွန်းလှသော လူယီနှင့် ပတ်သက်၍ ထိုတပ်မှူးနှစ်ဦးသည် မဆင်မခြင် မပြုရဲကြပေ။ အကယ်၍ ဤအရေးကိစ္စ ပြီးမြောက်သွားပြီးနောက် သူမသည် သခင်ကြီး၏ မိန်းမ ဖြစ်လာခဲ့လျှင် အဘယ်သို့ ပြုမည်နည်း။ မင်းကြီး ဝမ်ကျင်း အနေဖြင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦးအား အပြစ်တင်မည်မဟုတ်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် မလေးမစား ပြုမိပါက မသင့်တော်လှပေ။

“ဒါဆိုရင် ကျွန်မတို့တွေ တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာကြတာပေါ့။ ကျွန်မရဲ့ ဖခင်နဲ့ အကိုကြီးတို့ဟာ မိသားစုရဲ့ အင်အားစုတွေကို ဦးဆောင်ပြီး နေမင်းကိုးပါးတောင်တန်းမှာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ သူတို့ဟာ အရေးယူဆောင်ရွက်ဖို့ သခင်ကြီးရဲ့ စစ်ကူတွေကိုပဲ မျှော်လင့်စောင့်စားနေကြတာပါ။”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လူယီသည် အရင်ဆုံး စတင်ထွက်ခွာခဲ့ပြီး၊ ကျင်ရီဝေ တပ်မှူးနှစ်ဦးက နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလျက်၊ လူယီအား အလယ်တွင် ညှပ်၍ အကာအကွယ်ပေးထားသည့် ပုံစံဖြင့် ဝန်းရံသွားကြသည်။

၎င်းတို့ရရှိထားသော အမိန့်တော်မှာ လူယီ၏ အမိန့်ပေးမှုအားလုံးကို နာခံရန်နှင့် သူမ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို အာမခံရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း အကယ်၍ လူမိသားစုသည် မည်သည့်အကြောင်းပြချက်ကြောင့် ဖြစ်စေ မူလစီမံကိန်းအတိုင်း မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပါက၊ သူမအား ချက်ချင်း ကွပ်မျက်ရမည် ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် လူရှီနှင့် လူယီတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန် အခွင့်အရေးရှာကာ တပ်ဖွဲ့များကို ဦးဆောင်၍ စစ်မြေပြင်မှ ဖောက်ထွက်ရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် အကာအကွယ်ပေးရန်အတွက်သာမက စောင့်ကြည့်ထောက်လှမ်းရန်အတွက်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် မိမိဘေးရှိ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များက မိမိအား အခြားသော မိသားစုဝင်များနှင့် သီးခြားခွဲထုတ်ထားသည်ကို လူယီ ခံစားမိသောအခါ၊ ၎င်းမှာ မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်လဲဆိုသည်ကို သူမ အကြမ်းဖျင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူမသည် မည်သည့်စကားမျှ မဆိုဘဲ၊ လူမိသားစု၏ အင်အားစုများကို အပြင်ဘက်အဝန်းအဝိုင်းသို့ ရွှေ့ပြောင်းရန် ညွှန်ကြားခြင်းဖြင့် လိုက်လျောညီထွေစွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဤကဲ့သို့ ကာကွယ်စောင့်ကြည့်သည့် လှုပ်ရှားမှုအပေါ် ငြိုငြင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့၏ လူမိသားစုသည် အမှန်တကယ်ပင် အခြားလျှို့ဝှက်သော အကြံအစည် မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမနှင့်တကွ ဖခင်နှင့် အကိုကြီးတို့သည် နေမင်းကိုးပါးတောင်တန်းသို့ ရောက်ရှိနေကြသော်လည်း၊ မိသားစု၏ အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးသူငယ် အများစုမှာမူ လူအိမ်တော်အတွင်း၌ပင် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ သစ္စာဖောက် ပုန်ကန်ခဲ့လျှင် ကျန်ရှိနေသော လူမိသားစုဝင်အားလုံးသည် ဝမ်ကျင်း၏ လက်ချက်ဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သုတ်သင်ရှင်းလင်းခံရမည် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်း၏ သံသယစိတ်သည် လူယီအတွက် အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။ သူမအနေဖြင့် ဝမ်ကျင်းနှင့် တစ်ကြိမ်သာ ဆုံတွေ့ဖူးသော်လည်း၊ သူမ ကြားသိထားရသော သတင်းအချက်အလက်များအရ ဤလူငယ် ဘုရင်ခံမင်းကြီးသည် အခြားသူများကို အလွယ်တကူ ယုံကြည်တတ်သောသူ မဟုတ်ချေ။ လူယီသည်လည်း မိမိကိုယ်မိမိ ဝမ်ကျင်း၏ အထူးတလည် ဆက်ဆံခြင်းကို ခံရလောက်အောင် အရည်အချင်းရှိသည်ဟု မယူဆပေ။ အကယ်၍ နေမင်းကိုးပါးတောင်တန်း ခရီးစဉ်တွင် တစ်ခုခု လွဲချော်သွားခဲ့ပါက၊ ၎င်းမှာ သူမ နေမင်းကိုးပါးတောင်တန်းထက်တွင် အသက်ပျောက်ရမည့် အချိန်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လူတိုင်း မြင်းကိုယ်စီစီးလျက် အပြင်းနှင်ခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းမှာ အချိန်များစွာ မကျန်တော့သောကြောင့်ပင်။ ဝူချုံးယွန်းသည် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် စောစီးစွာ တပ်လှုပ်ရှားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နေမင်းကိုးပါးနန်းတော်သည်လည်း မကြာမီ ကူညီရန် လူများ စေလွှတ်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် နေမင်းကိုးပါးနန်းတော်၏ လူများ မထွက်ခွာမီ တားဆီးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သို့မဟုတ်ပါက နေမင်းကိုးပါးနန်းတော်ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းသည် ဆန့်ကျင်ဘက်ရလဒ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ မိမိတို့၏ ဂိုဏ်းတံခါး ဖျက်ဆီးခံရသည့် နာကျည်းချက်သည် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာမည့် တပည့်ကျင့်ကြံသူများအား ဝမ်ကျင်းအပေါ် ပြင်းထန်စွာ နာကျည်းမုန်းတီးသွားစေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လူယီနှင့် အခြားသူများ နေမင်းကိုးပါးတောင်တန်းသို့ အပြင်းနှင်နေကြစဉ်မှာပင်၊ လူရှီသည်လည်း သူ၏လူများကို ဦးဆောင်၍ လူယိနှင့် အခြားသူများရှိရာသို့ သွားရောက်ပူးပေါင်းခဲ့သည်။

စိမ်းလန်းစိုပြည်သော သစ်ကိုင်းသစ်ရွက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ဧရာမ သစ်ပင်ကြီးများ ရှိရာ တောင်တန်းကြီးအတွင်း၊ လူတို့ ပြုပြင်ချဲ့ထွင်ထားသော ကျောက်ဂူတစ်ခုထဲတွင် ဖခင်နှင့် သားဖြစ်သူတို့သည် ခေတ္တမျှ စိုက်ကြည့်မိကြပြီးနောက် နှစ်ဦးစလုံး သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက်ကို လေးလံစွာ ချလိုက်မိကြသည်။

လူရှီသည် မိမိ၏ သားကြီးသည် မိသားစုအတွက် အများကြီး စွန့်လွှတ်ခဲ့ရကြောင်း နားလည်ထားပေသည်။ လူယိသည် ၎င်းတို့မျိုးဆက်၏ ထိပ်တန်း ဂိုဏ်းသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ထူးခြားပြောင်မြောက်သော ပါရမီ၊ ထက်မြက်လှသော သိုင်းပညာနှင့် များပြားလှသော ဥစ္စာဓနတို့ကို ရက်ရောစွာ အသုံးပြုမှုကြောင့်၊ သူသည် ဂိုဏ်းအတွင်း၌ မိမိနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော အကိုကြီးများနှင့် ညီအကိုများစွာကို စည်းရုံးနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုလူများသည် အနာဂတ်တွင် လူယိ၏ ကိုယ်ပိုင်အင်အားအောက်က သြဇာအာဏာများ ဖြစ်လာကြမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ လူယိသည် မိမိကိုယ်တိုင် ပျိုးထောင်ခဲ့သော သြဇာအာဏာနှင့် အင်အားစုများကို ကိုယ်တိုင် ပြန်လည်ဖျက်ဆီးရတော့မည်ဖြစ်ရာ၊ သူ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုအားလုံးသည် သဲထဲရေသွန် ဖြစ်ရတော့မည်။ မိသားစုထံ ပေးပို့သော စာများထဲတွင် မကြာခဏ ထည့်သွင်းပြောဆိုလေ့ရှိသည့် သူ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်မကြီးကိုပင် ဝမ်ကျင်းထံသို့ ဆက်သရတော့မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်သော အခြေအနေပင်။ လူမိသားစု၏ အနွယ်ဝင် တပည့်များစွာ နေမင်းကိုးပါးနန်းတော်အတွင်း ရှိနေကြသော်လည်း၊ လူယိတစ်ဦးတည်းသာ ဤကိစ္စကို လုပ်ဆောင်နိုင်ပေသည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏ အရှိန်အဝါနှင့် အဆက်အသွယ်များဖြင့်သာ ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ တပည့်များကို စည်းရုံးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ အခြားသူများ၌ ဤကဲ့သို့သော စွမ်းဆောင်ရည်မျိုး မရှိကြချေ။

“ယိအာ...”

လူရှီ၏ မျက်နှာထက်တွင် အနည်းငယ်သော အပြစ်မကင်းစိတ် အရိပ်အယောင် ယှက်သန်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လူယိသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ လူရှီ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

“အဖေ... ဘာမှ ထပ်မပြောပါနဲ့တော့။ ကျွန်တော့်မှာ ရှိသမျှ အရာအားလုံးဟာ မိသားစုရဲ့ ပံ့ပိုးကူညီမှုကြောင့် ရရှိခဲ့တာပါ။ အခု မိသားစုက ဘေးဒုက္ခနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ အချိန်မှာ ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ် လက်ပိုက်ကြည့်နေနိုင်မှာလဲ။”

လူယိ၏ စကားများကို ကြားရသောအခါ လူရှီနှင့်တကွ ဝန်းရံနေသော လူမိသားစုဝင် အားလုံး၏ မျက်နှာထက်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားကြည်နူးသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

လူယိသည် ဤအရေးကိစ္စသည် ပြန်လည်ပြင်ဆင်၍မရနိုင်တော့ကြောင်းနှင့် မိမိ၏ သြဇာအာဏာ ဆုံးရှုံးရမည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍မရကြောင်း သိရှိထားသည်။ အကယ်၍ သူက ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆန်ခဲ့လျှင်ပင်၊ မိမိ၏ ဖခင်နှင့် ညီမဖြစ်သူတို့၏ စိတ်နေသဘောထားအရ ဤစီမံကိန်းသည် ပိုမိုကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများနှင့်အတူ ဆက်လက်လည်ပတ်နေဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ ဖခင်၏ ကိုယ်ချင်းစာနာမှုနှင့် မိသားစုဝင်များ၏ ထောက်ခံမှုကို ပိုမိုရယူကာ၊ နောင်တစ်ချိန်တွင် လူမိသားစု၏ အကြီးအကဲ ရာထူးနေရာကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ရန် ပြင်ဆင်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

သို့မဟုတ်ပါက အကယ်၍ သူသည် ဖခင်နှင့် မိသားစုဝင်များ၏ စိတ်ကို ငြိုငြင်စေခဲ့လျှင်၊ နေမင်းကိုးပါးနန်းတော်၏ ကံကြမ္မာကို ကယ်တင်နိုင်ပါမည်လားဟူသည်မှာ မသေချာသည့်အပြင်၊ အကယ်၍ အံ့ဖွယ်တစ်ပါး ဖြစ်ပျက်ခဲ့လျှင်ပင် ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခံရပြီးနောက် နေမင်းကိုးပါးနန်းတော်က သူ့အား လူမိသားစုဝင်တစ်ဦးအဖြစ် လက်ခံတော့မည်မဟုတ်ရာ၊ မည်သည့်ဘက်မှ အကျိုးရှိမည်မဟုတ်ဘဲ နှစ်ဖက်ညှပ် ခံရပေလိမ့်မည်။

၎င်းမှာ ငယ်စဉ်ကတည်းက လူရှီ၏ စီစဉ်မှုဖြင့် ကျော်ကြားသော ဆရာသခင်များထံတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့ရသည့် မျိုးရိုးမြင့် သားကောင်းတစ်ဦးအနေဖြင့် ပြုလုပ်မည့် လူမိုက်လုပ်ရပ်မျိုး မဟုတ်သည်မှာ ဧကန်မုချပင်။ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို တွက်ချက်ခြင်း၊ အကျိုးနှင့် အပြစ်ကို ခွဲခြားသိမြင်ခြင်းနှင့် ရှောင်လွှဲ၍မရသော ဆုံးရှုံးမှုများကြားမှ အကြီးမားဆုံးသော အကျိုးအမြတ်ကို ရှာဖွေဆွတ်ခူးခြင်း။ ဤသည်မှာ သူ ငယ်စဉ်ကတည်းက နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သော စည်းမျဉ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

“ယိအာ။ တို့လူမိသားစုသာ ဒီဘေးဒုက္ခကို အောင်မြင်စွာ ကျော်လွှားနိုင်မယ်ဆိုရင်၊ မိသားစုက မင်းအပေါ် ဘယ်တော့မှ မတရား ဆက်ဆံမှာမဟုတ်ဘူး။”

“မိသားစုက ကျွန်တော့်ကို မွေးဖွားသန့်စင်ပေးပြီး ပျိုးထောင်ပေးခဲ့တာပါ။ မိသားစုအတွက် ဆောင်ရွက်ရတာဟာ သားတစ်ဦးရဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားပဲ ဖြစ်ပါတယ်။”

“ဟားဟား။ ကောင်းတယ်။ ငါ့သားက တကယ်ကို ထူးချွန်တာပဲ။”

လူရှီသည် ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွှေးကို သုံးသပ်ရင်း ကျယ်လောင်စွာ ချီးကျူးလိုက်ရာ၊ သူ၏ ဟိန်းထွက်သွားသော အသံသည် ဗလာကျင်းနေသော ကျောက်ဂူတစ်ခုလုံးတွင် ဟိန်းဦးလျက် ရှိနေသော လူမိသားစုဝင်တိုင်း၏ နားထဲသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် စတင်ကတည်းက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ စကားစခဲ့ပြီး လူယိအား ထိုစကားများ ပြောထွက်လာစေရန် လမ်းပြပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိသား၏ ကြိုးပမ်းမှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် သဘာဝအတိုင်းပင် လူယိအတွက် အရှိန်အဝါတစ်ခု တည်ဆောက်ပေးလိုကာ၊ လူမိသားစုဝင်တိုင်းကို လူယိ၏ ကျေးဇူးတရားကို သိရှိစေလျက် မိသားစုအတွင်း လူယိ၏ ဂုဏ်သတင်းကို ခိုင်မာစေရန် ပြုလုပ်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

“တောင်ပေါ်မှာကော အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား။”

“ကျွန်တော်တော့ ဂိုဏ်းသားတွေကို စုဝေးဖို့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှာဖွေထားပြီးပါပြီ။ အပေါ်ယံအားဖြင့် ကျွန်တော်တို့တို့လူမိသားစုဟာ နယ်စားမင်း ဝူရဲ့ ဘက်တော်သားအဖြစ် ရပ်တည်နေတုန်းပဲ။ လူမိသားစုက စစ်ကူတွေ စေလွှတ်ဖို့ လိုအပ်နေပြီး ဖခင်ကိုယ်တိုင် အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်လာမယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်ကို အသုံးပြုပြီး၊ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကို ဂိုဏ်းရဲ့ သက်ကြီးဝါကြီး အကြီးအကဲတွေ၊ တပည့်တွေနဲ့အတူ တည်ခင်းဧည့်ခံပွဲတစ်ခု ကျင်းပပေးဖို့ တောင်းဆိုထားပါတယ်။”

လူရှီသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပြောင်မြောက်သော ဗျူဟာတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်းလှသော်လည်း၊ အလျင်စလို အခြေအနေမျိုးတွင် ဤမျှ တွေးတောနိုင်သည်မှာ မဆိုးလှပေ။ လူတိုင်း စုံစုံလင်လင် ရှိနေသရွေ့ ကိစ္စမရှိပေ။

“ယိအာ... မင်းရဲ့ ဂိုဏ်းထဲက လူဘယ်နှယောက်လောက်ကို အသုံးချလို့ ရနိုင်မလဲ။”

လူယီက ခါးသက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး

“တစ်ဆယ်ကျော်လောက်ပဲ ရှိပါတယ်။” ဟု ဆိုသည်။

သူ၏နောက်တွင် ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ထောက်ခံသူအများအပြား ရှိနေသော်လည်း၊ ဤတစ်ဆယ်ကျော်သော လူများသာလျှင် နေမင်းကိုးပါးနန်းတော်ကို သစ္စာဖောက်ပြီးနောက်တွင်ပင် သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါမည်ဟု ရဲရဲကြီး အာမခံနိုင်သော လူများ ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ ပြင်ပရန်သူများကို တိုက်ခိုက်ရန် ဖြစ်ပါက အနည်းဆုံး လူတစ်ရာကျော် သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါလိမ့်မည်ဟု သူ အာမခံနိုင်သော်လည်း၊ မိမိ၏ ဂိုဏ်းကို သစ္စာဖောက်ဖျက်ခြင်းဟူသည်မှာ လူအများစု လက်မခံနိုင်သော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

“ဟူး... ဒါလည်း မဆိုးပါဘူး။” “မနက်ဖြန်ကျရင် မင်းရဲ့ ညီမက စစ်ကူတွေနဲ့ ရောက်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် စိတ်ပျော့လို့မဖြစ်ဘူးနော် ယိအာ...”

“စိတ်ချပါ အဖေ၊ ကျွန်တော့်အနေနဲ့ ဒီအရေးကိစ္စရဲ့ အတိမ်အနက်ကို ကောင်းစွာ သိရှိပါတယ်။ အဖေနဲ့ ဘုရင်ခံမင်းကြီးကို ဘယ်တော့မှ စိတ်ပျက်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”

“အလွန်ကောင်းတယ်။ ဒါဆိုရင် မင်း အရင်ဆုံး ပြန်သွားနှင့်တော့။ အကြာကြီး ပျောက်ချက်သားကောင်းနေရင် သူတို့ သံသယဝင်ကုန်လိမ့်မယ်။”

“နားလည်ပါပြီ အဖေ။”

လူယိသည် လှည့်ထွက်သွားပြီးနောက်၊ ဂူအပြင်ဘက်တွင် ကင်းစောင့်နေသော ယုံကြည်စိတ်ချရသည့် ဂိုဏ်းတူညီအကိုနှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်ကာ နေမင်းကိုးပါးနန်းတော်ဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

မည်သူမျှ မမြင်ကွယ်ရာသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ၊ မိမိ၏ ဂိုဏ်းတူအကိုကြီးများ၊ ညီအကိုများနှင့် ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ သက်ကြီးဝါကြီး အကြီးအကဲများကို တွေးတောမိရင်း၊ လူယိသည် သူ၏ မျက်ဝန်းထောင့်မှ စီးကျလာသော မျက်ရည်များကို အသာအယာ သုတ်ဖယ်လိုက်မိသည်။

လူသားဟူသည် သစ်ပင်ဝါးပင် မဟုတ်ကြရာ မည်သို့လျှင် သံယောဇဉ်တရား ကင်းမဲ့ပါမည်နည်း။ သစ္စာဖောက်ဖျက်ခြင်း အမှုတွင်၊ သစ္စာဖောက်သူကိုယ်တိုင်လည်း ပြင်းထန်သော စိတ်ဝေဒနာကို ခံစားရစမြဲပင်။