မုရုံစု ပေါ်ထွက်လာခြင်း
Vol. 20 Ch. 223
တင်းအားနှင့် ရုန်းကန်နိုင်စွမ်းတို့ ပြည့်နှက်နေသည့် ပင့်ကူမျှင်များက အိုးရန်ရှန်း၏ ဦးခေါင်း၊ ခြေလက်၊ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများနှင့် အကြောအခြင်များကို ထိုးဖောက်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို မြဲမြံစွာ ချုပ်ကိုင်ထားသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက သိုင်းသူတော်စင် တစ်ဦးကို ထိန်းချုပ်ခဲ့စဉ်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ယခုအခါ လီယွမ်ရော ဝူမေ့ပါ အဆမတန်ကြီးထွားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ အိုးရန်ရှန်းအနေဖြင့် ရုန်းကန်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိတော့ပေ။ သူသည် အသက်မဲ့နေသော ရုပ်သေးရုပ် တစ်ရုပ်အလား ကောင်းကင်ယံရှိ လကြတ်နေသော လမင်းကြီးကိုသာ မော့ကြည့်နေရတော့သည်။
“ငါ မေးတာကိုပဲ အမှန်အတိုင်း ဖြေစမ်း”
လီယွမ်က အမှန်တရားဖော်ထုတ်ဆေးလုံး တစ်ဆုပ်ကို ယူကာ ထိုလူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ အတင်းထိုးထည့်လိုက်သည်။
“မင်း နာမည် ဘယ်သူလဲ... မင်းကို ဘယ်သူ လွှတ်လိုက်တာလဲ”
“ကျွန်... ကျွန်တော်က... အို... အိုးရန်ရှန်းပါ... သခင်လေး မုရုံစုရဲ့ ခိုင်းစေချက်အရ... နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး... ခင်ဗျားကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ လာခဲ့တာပါ...”
အိုးရန်ရှန်းက စကားလုံးများကို တရစပ် မဟုတ်ဘဲ ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ဖြေကြားသည်။ လီယွမ် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ထိုရင်းနှီးနေသော ချီအဟုန်နှင့် ကံကြမ္မာ၏ ဆန့်ကျင်ဘက် အငွေ့အသက်များ၏ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူမှာ မုရုံစုပင် ဖြစ်နေတော့၏။
“မင်းတို့ နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ပူးပေါင်းနေတာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာပြီလဲ... နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ နန်းတွင်းကြားက ပဋိပက္ခတွေကိုလည်း မင်းတို့ပဲ နောက်ကွယ်ကနေ သွေးထိုးပေးနေတာ မဟုတ်လား”
လီယွမ်က ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။
“ပထမဆုံး နယ်စပ်စစ်ပွဲ စတင်ကတည်းက သခင်လေးက နတ်ဆိုးတွေနဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိနေခဲ့တာပါ... နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး မဟာမိတ်အဖွဲ့ တည်ထောင်ဖို့ကိုလည်း ကျွန်တော်တို့ပဲ တိတ်တဆိတ် ကူညီပေးခဲ့တာပါပဲ...”
အိုးရန်ရှန်း၏ စိတ်ဆန္ဒများက တဖြည်းဖြည်း ပြိုလဲပျက်စီးသွားပြီး ခုခံလိုစိတ် လုံးဝ မရှိတော့ပေ။ လီယွမ်က ဆက်လက် ဖိအားပေးလိုက်သည်။
“ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန်ဇာစ်မြစ်ကို မင်း သိသွားပြီလား”
“အတိအကျတော့ မသိပါဘူး... ခန့်မှန်းရုံတင်ပါ...”
“ဒါဆို ပြောစမ်း... ငါက ဘယ်သူလဲ”
“ချီလင်... ဒါမှမဟုတ် လီယွမ် ဖြစ်ရမယ်...”
“ဒီသတင်းကို တခြား အင်အားစုတွေကိုရော ပြောပြပြီးပြီလား”
“ဟုတ်ကဲ့... ပြောပြီးပါပြီ... ခင်ဗျားက သဲကန္တာရရဲ့ သူတော်စင်မလေး နင်ဟုန်ယွီရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ချစ်သူဖြစ်ကြောင်း ကျန်းလင်းကို ပြောပြထားပါတယ်... ခင်ဗျားက နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ကြာနေတဲ့ အခြေအနေတွေကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်တယ်လို့လည်း ထည့်ပြောထားလိုက်တယ်...”
“တောက်... ခွေးမသား...”
လီယွမ်က ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ့ကို တစ်ချက် ကန်လိုက်မိသည်။ ၎င်းမှာ ခန့်မှန်းချက်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း အမှန်တရားနှင့် ထပ်တူကျနေသည် မဟုတ်ပါလော။ အကယ်၍ စီနီယာအစ်မသာ သဲကန္တာရ ဧကရီ ဖြစ်လာခဲ့ပါက တစ်နေ့တွင် သူနှင့် ပူးပေါင်းကာ နတ်ဆိုးနယ်မြေကို အမြစ်ဖြတ် ချေမှုန်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ တကယ် စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်။
“မုရုံစု အခု ဘယ်မှာလဲ”
လီယွမ်က တစ်ဖက်လူ သေသွားမှာ စိုးသဖြင့် စိတ်ကို အတင်းထိန်းကာ တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။
“ချန်းလန်နယ်မြေမှာ ရှိနေပါတယ်...”
လီယွမ်က မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်ပြီး...
“ချန်းလန်ဘုရင် ရှောင်လျဲ့နဲ့ မင်းတို့ ဘာပတ်သက်မှု ရှိလို့လဲ...”
“ရှောင်လျဲ့က ကျွန်တော်တို့ သခင်လေးနဲ့ မဟာမိတ် ဖွဲ့ထားပြီးသားပါ... ကျွန်တော်တို့ စစ်သားစုဆောင်းဖို့အတွက် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို သူက ထောက်ပံ့ပေးထားတယ်... အပြန်အလှန် အနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့က ညဇီးကွက်ဘုရင်ကို သတ်ပေးဖို့ သဘောတူထားတာပါ...”
“မင်းတို့ကတော့ တကယ်ကို ကြွားလုံး ကောင်းတဲ့ ကောင်တွေပဲ...”
“ကျွန်တော် ကြွားနေတာ မဟုတ်ပါဘူး... သခင်လေးက ညဇီးကွက်ဘုရင်ကို သေချာပေါက် သတ်နိုင်မှာပါ...”
“...”
လီယွမ်မှာ ဆွံ့အသွားရတော့၏။
အမှန်တရားဖော်ထုတ်ဆေးလုံးကို မျိုချထားပြီးသည့်တိုင် ဤသို့ ရဲရဲတင်းတင်း ပြောရဲနေသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အိုးရန်ရှန်း၏ 'သခင်လေး' အပေါ် ထားရှိသော ယုံကြည်မှုမှာ မည်မျှအထိ နက်ရှိုင်းနေကြောင်း သိသာလှ၏။ မုရုံစုတွင် ညဇီးကွက်ဘုရင်ကို အနိုင်ယူနိုင်မည့် မည်သို့သော စွမ်းရည်မျိုး ရှိနေသနည်းဟု သူ လုံးဝ စဉ်းစား၍ မရနိုင်ပါချေ။ သဲကန္တာရမျိုးနွယ် အချို့၏ ပံ့ပိုးမှုနှင့် နတ်ဆိုးများနှင့် ပူးပေါင်းခြင်းတို့ ရှိနေလျှင်ပင် အောင်မြင်ရန် မျှော်လင့်ချက်မှာ အလွန်တရာ နည်းပါးလွန်းလှသည် မဟုတ်ပါလော။
ယခု သူ့ကို စိုးရိမ်စေသည့် ပြဿနာမှာ ရှောင်လျဲ့ပင်။ ချန်းလန်ဘုရင် အသစ်မှာ မသိလိုက်ဘဲ မုရုံစု၏ နယ်ရုပ် တစ်ရုပ် ဖြစ်သွားခဲ့ချေပြီ။ ၎င်းက ရှောင်ချင်အာကိုပါ ထိခိုက်လာနိုင်သဖြင့် အခြေအနေများကို အေးအေးချမ်းချမ်း ဖြေရှင်းရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။
“မင်းကို နောက်ဆုံးတစ်ခု ထပ်မေးမယ်” လီယွမ်၏ အကြည့်များက ရှေ့မှ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
“မင်း ငါ့အပေါ် ဘယ်လို ကျိန်စာမျိုး တိုက်ထားတာလဲ”
“ဒါက အနက်ရောင်မှော်ပညာ တစ်မျိုးပါ... သဲကန္တာရက လာတဲ့ သံတမန်က သခင်လေးကို သင်ပေးထားတာပါ...”
အိုးရန်ရှန်းက ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။
“အနက်ရောင်မှော်ပညာ ဟုတ်လား... နားလည်ပြီ...”
လီယွမ်က အတွေးနက်သွားပုံ ရသည်။ သူသည် မှော်အတတ်များနှင့် ဆင်တူသော ပညာရပ်များအကြောင်း ကြားဖူးသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံပုံနှင့် အာနိသင်များအကြောင်းကိုမူ သိပ်ပြီး မသိရှိပါချေ။ မှော်ဆရာ မျိုးနွယ်စုများမှာ တာ့ယန်၏ တောင်ပိုင်း နယ်စပ်ဒေသများနှင့် အလယ်ပိုင်း လွင်ပြင်ရှိ အချို့သော နေရာများတွင် တည်ရှိနေကြ၏။ ဂိုဘီသဲကန္တာရ၏ နိုင်ငံပေါင်း ဆယ့်ခြောက်နိုင်ငံ ကာလအတွင်းတွင်မူ ၎င်းမှာ ပို၍ပင် တွင်ကျယ်ခဲ့သည်။
သူသည် ယဇ်ပလ္လင်အနီးသို့ တိုးသွားကာ 'ချီလင်'၏ ပုံရိပ် ထွင်းထူးထားသော ရုပ်သေးရုပ်လေးကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ ထိုရုပ်သေးရုပ်လေးထဲတွင် စိမ့်ဝင်နေသော သူ၏ကိုယ်ပိုင် သွေးနံ့ကို သူ ရလိုက်၏။ ထို့နောက် သူသည် အနက်ရောင်မှော်ပညာနှင့် ပတ်သက်သော မေးခွန်းအချို့ကို ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်ရာ အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် နားလည်သွားတော့သည်။
အနက်ရောင်မှော်ပညာမှာ အဝေးမှ သတ်ဖြတ်နိုင်ပြီး ခုခံရန် ခက်ခဲသဖြင့် ထူးဆန်း အစွမ်းထက်ပုံ ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ကန့်သတ်ချက်များနှင့် တားမြစ်ချက်များစွာ ရှိနေ၏။ ပထမအချက်မှာ မှော်အတတ်ကို အသုံးပြုရန်အတွက် ပစ်မှတ်၏ သွေး၊ ဆံပင်၊ အရိုး သို့မဟုတ် အသားစိုင် တစ်ခုခုကို မူလပစ္စည်းအဖြစ် လိုအပ်ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။
ဒုတိယအချက်မှာ တားမြစ်ထားသော ယဇ်ပလ္လင် တစ်ခုကို တည်ဆောက်ရမည် ၎င်းမှာ ပစ်မှတ်ရှိရာ နေရာ၏ သတ်မှတ်ထားသော အကွာအဝေးအတွင်းတွင်သာ ရှိရမည် ဖြစ်၏။ ယဇ်ပလ္လင်ကို အသက်သွင်းရန်အတွက် ကျင့်ကြံသူ၏ သက်တမ်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုပါ စတေးရမည်ပင်။ ၎င်းမှာ ရန်သူကို မထိခိုက်မီ မိမိကိုယ်ကိုယ် အရင် ထိခိုက်စေသည့် မှော်ပညာ တစ်မျိုးပင် ဖြစ်တော့သည်။
နောက်တစ်ခုမှာ မူလပစ္စည်းများ ဖြစ်သည့် ကောက်ရိုးရုပ်လေးများ ပင်။ ၎င်းတို့ကို ထူးခြားသော လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းများဖြင့် ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး အစွမ်းထက်သော မှော်ဆရာများသာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်၏။ သန့်စင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အလွန် ရှုပ်ထွေးပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကိုပါ ချိုးဖောက်မိနိုင်သဖြင့် သတိမထားပါက မိမိ၏ သက်တမ်းကို တိုတောင်းစေနိုင်သည်။
နောက်ဆုံးအချက်မှာ ကျိန်စာတိုက်သူသည် ခံရသူနှင့် နယ်ပယ်အဆင့် တူညီရမည် သို့မဟုတ် ပို၍ မြင့်မားရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ မဟုတ်ပါက ကျိန်စာ၏ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိမည် မဟုတ်ဘဲ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သေဆုံးသွားရမည်ပင်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရသော် အဆင့်ကိုး နယ်ပယ်ရှိသူကို ကျိန်စာတိုက်ရန်အတွက် အခြားသော အဆင့်ကိုး ပညာရှင် တစ်ဦးကသာ ပြုလုပ်နိုင်ပါမည်။
အခြေအနေများကို သိရှိသွားပြီးနောက် လီယွမ်မှာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ အကယ်၍ အနက်ရောင်မှော်ပညာက ကန့်သတ်ချက် မရှိဘဲ အဝေးကနေ လူသတ်နိုင်မည် ဆိုပါက တကယ့်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလှပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့သာ ဆိုလျှင် လောကကြီးတွင် သိုင်းပညာကို လေးစားသော ယဉ်ကျေးမှုမျိုး ဘယ်မှာ ရှိတော့မည် နည်း။
“နောက်ဆုံး မေးခွန်း တစ်ခုပဲ...”
လီယွမ်က အိုးရန်ရှန်းကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“သဲကန္တာရထဲမှာ ငါ့ကို သတ်ချင်နေတဲ့သူက ဘယ်သူလဲ... သူ့နာမည်ကို ပြောစမ်း...”
“အဲဒါက... ချီနျန်ချူပါ...”
အိုးရန်ရှန်းက ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်၏။
“မျက်နှာချိုသွေးပြီး ရက်စက်တတ်တဲ့ ကျားအိုကြီးပေါ့လေ...”
အကြောင်းရင်းကိုတော့ လီယွမ်အနေဖြင့် မေးနေရန်ပင် မလိုအပ်တော့ပါချေ။
“ဒါဆိုလည်း... မင်း အခု သေလို့ ရပြီ...”
လီယွမ်က လှည့်ထွက်သွားသည်။
“ဖောက်...”
ပင့်ကူမျှင်များက ရုတ်တရက် တင်းကျပ်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ထက်မြက်သည့် ဓားသွားများက ဖြတ်တောက်လိုက်သည့်အလား ဖြစ်သွားတော့သည်။ ပင့်ကူမျှင် ပိုးအိမ်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် သွေးမြူခိုးများသာ ကျန်ရစ်တော့၏။ လီယွမ်သည် သူ၏ လက်မောင်းများ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
စည်းမျဉ်းများ၏ အဆင့်မှ လာသော မမြင်နိုင်သော ဖိနှိပ်မှုများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချေပြီ။ ကျိန်စာတိုက်သူ သေဆုံးသွားသည်နှင့် အနက်ရောင်မှော်ပညာ၏ ဆိုးကျိုးများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရှင်သန်ခြင်းကူက ခန္ဓာကိုယ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြန်သည်။ လီယွမ်မှာ လန်းဆန်းသွားပြီး လေပြင်း တစ်ခုအလား ပြောင်းလဲကာ စစ်မြေပြင်ဆီသို့ ပြန်လည် ပြေးဝင်သွားတော့၏။
...
လွင်ပြင်ထက်တွင်ကား ဓားနတ်သမီးနှင့် အနီရင့်ရောင် အကြေးခွံများ၏ တိုက်ပွဲက ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေဆဲ ပင် ဖြစ်သည်။ ဓားနတ်သမီးက အသာစီး ရနေသော်ငြားလည်း အနီရင့်ရောင် အကြေးခွံများမှာ ကြံ့ခိုင်ပြီး နည်းဗျူဟာ အမျိုးမျိုးကို အသုံးပြုနေကာ ဆူးဈာပနထုံးစံ၏ အကူအညီဖြင့် တောင့်ခံထားနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။
“ဝုန်း...”
အဝေးမှ ပြင်းထန်လှသော သွေးချီအဟုန်များက လှိုင်းဂယက်များသဖွယ် ပြန့်လွင့်လာတော့သည်။ ကျန်းလင်း၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားတော့၏။
“သူ ပြန်လာပြီလား... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် မြန်မြန် ပြန်လာနိုင်ရတာလဲ...”
သူကိုယ်တိုင်ပင် သူ၏ 'အသင်းဖော်'များ ရှိရာ နေရာကို အတိအကျ မသိရှိပါချေ။ ဒါဆို ချီလင်က သူတို့ကို ဘယ်လို ခြေရာခံနိုင်သွားတာလဲ။ လီယွမ် ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် ဒဏ်ရာ တစ်ခုမျှ မရရှိထားရုံသာမက အခြေအနေမှာ ယခင်ထက်ပင် ပိုမို ကောင်းမွန်နေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။
“အသုံးမကျတဲ့ ကောင်တွေ...”
ကျန်းလင်းက တိုးညင်းစွာ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ လီယွမ်သည် စစ်မြေပြင်သို့ ပြန်ရောက်လာပြီး သေခြင်းရာချီ၏ အမှောင်နဂါးချောက်နက်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဆူးဈာပနထုံးစံနှင့် ဒဏ်ရာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရနေသော နတ်ဆိုးအခွံမာ ဂူတစ်ထောင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လိုက်သည်။
“သွားကြမယ်...”
ကျန်းလင်း၏ ကျောရိုး တစ်လျှောက် စိမ့်ခနဲ အေးစက်သွားပြီး သူ အသည်းအသန် နောက်ဆုတ်လိုက်တော့သည်။ လီယွမ်ကတော့ လေပြင်း တစ်ခုအလား လှုပ်ရှားနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ဘေးတွင် လေပြေးလိပ်ပြာများက ဝန်းရံနေ၏။ သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ ဆူးဈာပနထုံးစံထက်များစွာ သာလွန်နေပြီး ထွက်သက် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူမကို မှီသွားတော့၏။
အတိုင်းအဆမရှိသော သွေးချီများ ပြည့်နှက်နေသည့် လက်သီးချက်ဖြင့် အားကုန် ရိုက်ချလိုက်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် အဆက်မပြတ် သွေးထွက်နေသော ရစ်ပတ်နတ်ဘုရားကူမှာ သူ၏ စွမ်းအားကို အဆင့်ရှစ် အစောပိုင်းအဆင့်တွင် မည်သူမျှ မထိတွေ့နိုင်သော အမြင့်သို့ မြှင့်တင်ပေးထားပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုလက်သီး တစ်ချက်၏ သွေးချီအဟုန်မှာ နဂါး တစ်ကောင်အလား ဖျက်ဆီးအား ပြင်းလှ၏။
တောအုပ်ကြီးမှာ ပြိုလဲသွားပြီး ဆူးပင်များမှာလည်း တွန့်လိမ် ပျက်စီးကာ သလင်းကျောက် ချပ်ဝတ်များမှာလည်း ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
“ဖောက်...”
ဆူးဈာပနထုံးစံနှင့် နတ်ဆိုးအခွံမာ ဂူတစ်ထောင်တို့မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး သွေးများ အန်ထုတ်ကာ လုံးဝ မောပန်း နွမ်းနယ်နေကြတော့သည်။ အသက်ရှူချိန်ပင် မရလိုက်မီမှာပင် သူတို့၏ လည်ပင်းများမှာ အစ်ညှစ်ခံလိုက်ရလေပြီ။ ပင့်ကူမျှင် အမြောက်အမြားက နတ်ဆိုး နှစ်ကောင်ကို ထိုးဖောက်သွားတော့၏။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိုရင်းနှီးနေသော နတ်ဆိုးမြူများမှာ နတ်ဆိုး နှစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ နောက်တစ်ကြိမ် အစုအဝေး တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းကာ လီယွမ်၏ မျက်ခုံးအစုံဆီသို့ ဦးတည် ပြေးဝင်လာထွက်ပေါ်လာပြီးတော့သည်။
“ငါ့ရှေ့က ဖယ်စမ်း...”
လီယွမ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ၏ အနောက်တွင် ခန့်ညားထည်ဝါလှသော ပုံရိပ်ကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေတော့၏။