အခန်း ၁၇၁

အခန်း (၁၇၁)

အားနည်းချက်

ဝမ်လျန်၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဖူထျန်းယန်သည် တိုက်ခိုက်နေဆဲဖြစ်သော နေမင်းကိုးပါးနန်းတော်မှ ဂိုဏ်းသားများထံသို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အားလုံး ရပ်လိုက်ကြစမ်း။"

ဝမ်လျန်နှင့် လူရှီတို့သည်လည်း ၎င်းတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ လက်အောက်ခံများကို ချက်ချင်းပင် တားဆီးလိုက်ကြသည်။

"ရပ်ကြစမ်း။"

နှစ်ဦးနှစ်ဖက်စလုံးသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း ကွဲကွာသွားကာ အပြန်အလှန် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်တန့်လိုက်ကြသော်လည်း သခင်မလေး လူယီသည် ယွီချင်းချင်းကို လွှတ်မပေးခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူမသည် ယွီချင်းချင်းကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းဆီးထားဆဲဖြစ်ပြီး ဝမ်လျန်၏ နောက်ကွယ်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ သခင်မလေး လူယီသည် အလွန်ပါးနပ်လှပေရာ ဤနေရာတွင် ရှိနေသူအားလုံးထဲတွင် ဝမ်လျန်တစ်ဦးတည်းသာ ဖူထျန်းယန်၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာမှုကို တောင့်ခံနိုင်စွမ်းရှိကြောင်း ကောင်းစွာသိရှိပေသည်။

မိမိ၏ ကန်းချီအကာအကွယ်အရှိန်အဝါကို တဖြည်းဖြည်း ရုတ်သိမ်းလိုက်ရင်း ဖူထျန်းယန်သည် ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းဆီးခံထားရသော သူ၏ ချစ်လှစွာသော တပည့်မလေးနှင့် ဒဏ်ရာများဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တွဲဖက်ထားကြသော်လည်း မူလအရေအတွက်၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံပင် မပြည့်တော့သည့် ကျန်ရှိနေသော ဂိုဏ်းသားများကို ကြည့်ကာ မျက်ဝန်းများ နီမြန်းလာခဲ့သည်။

တစ်သက်တာလုံး စစ်ပွဲပေါင်း မြောက်မြားစွာကို ဆင်နွှဲခဲ့ဖူးသော ဤယောက်ျားကြီး၏ မျက်နှာထက်တွင် ယခုအခါ ရှုံးနိမ့်ခြင်း အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေတော့သည်။ သူတစ်သက်လုံး တိုက်ခိုက်လာခဲ့ပြီး ပြန်လည်ဆန်းသစ်တောက်ပစေချင်ခဲ့သည့် ဂိုဏ်းကြီးသည် သူ၏လက်ထက်တွင် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်း၏အုတ်မြစ်ကို သူ့ထံသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ယုံကြည်စိတ်ချစွာ အပ်နှံခဲ့သော ဆရာသခင်အား မျက်နှာပျက်စေခဲ့မိသဖြင့် သူသည် ကြီးစွာနောင်တရလျက် အရှက်ရမိနေတော့သည်။

ဖူထျန်းယန်၏ ကြီးမားလှသော နာကျင်ကြေကွဲမှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူရှီနှင့် ဝမ်လျန်တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်မိကြသည်။ အကယ်၍ ဖူထျန်းယန်သာ ဂိုဏ်းသားများကို စွန့်ပစ်ပြီး ဝိုင်းရံမှုကို ထိုးဖောက်ထွက်ရန်သာ အာရုံစိုက်ခဲ့မည်ဆိုပါက သူ့ကို တားဆီးရန်အတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းရမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ထပ် လူမည်မျှအထိ သေကျေဒဏ်ရာရဦးမည်ကို မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဖူထျန်းယန်သည် သံယောဇဉ်ကို မဖြတ်နိုင်ခဲ့ချေ။

လူရှီက စကားစတင်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီးဖူ... မင်း ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိပြီးသားမလား။"

ဖူထျန်းယန်သည် လူရှီ၏ မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များနှင့် နာကျည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"ငါသိတယ်။ သေချာတာပေါ့ ငါသိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါနားမလည်နိုင်တာတစ်ခု ရှိတယ်။ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ။ ငါ့ရဲ့ နေမင်းကိုးပါးနန်းတော်က မင်းတို့ လူမိသားစုအပေါ် ဘာတွေများ ပြစ်မှားမိလို့လဲ။ မင်းတို့ လူမိသားစုရဲ့ သားသမီးတွေ ငါ့ရဲ့ နေမင်းကိုးပါးနန်းတော်မှာ သိုင်းပညာလာသင်ကြတုန်းက ဘယ်တုန်းကများ အနည်းငယ်မျှ စိတ်အနှောင့်အယှက် ခံစားခဲ့ရဖူးလို့လဲ။ ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး ငါ့ရဲ့ နေမင်းကိုးပါးနန်းတော်ရဲ့ အကူအညီကို လိုအပ်တိုင်းမှာ ငါတို့ ဘယ်တုန်းကများ တုံ့ဆိုင်းနှောင့်နှေးခဲ့ဖူးလို့လဲ။ ဘာဖြစ်လို့ မင်းတို့ လူမိသားစုက ဒီလောက်အထိ ယုတ်မာတဲ့ သစ္စာဖောက်မှုကို ကျူးလွန်ရတာလဲ။"

ပြင်းထန်စွာ ဒေါသထွက်နေသော ဖူထျန်းယန်ကို ကြည့်ပြီး လူရှီသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ဖူထျန်းယန်ထံသို့ လက်ဦးဆုပ် အလေးပြုလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီးဖူ... ငါတို့တွေ သူငယ်ချင်းဖြစ်ခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိပါပြီ၊ ငါ မင်းကို မလိမ်ညာချင်တော့ပါဘူး။ ငါ့ရဲ့ လူမိသားစုဟာ ရှင်သန်နိုင်ဖို့အတွက်သာ ဒီလိုလုပ်ရတာပါ။ ဒါ့အပြင် စွန်းမိသားစုနဲ့ ကျိမိသားစုတို့ဟာလည်း ငါ့တို့ လူမိသားစုထက်တောင် အရင်ဦးအောင် ဘုရင်ခံထံမှာ သစ္စာခံထားနှင့်ပြီးသား ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဝူချုံယွန်းရဲ့ ပုန်ကန်မှု ရလဒ်ဟာ အစကတည်းက သတ်မှတ်ပြီးသားပါ၊ သူ ဘယ်လိုမှ မအောင်နိုင်ပါဘူး။ နောက်ပိုင်းမှာ အပြစ်ရှာ အရေးယူတဲ့အခါကျရင် ငါတို့အားလုံးလည်း သေဒဏ်က လွတ်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ဖူထျန်းယန်သည် လူအမဟုတ်ပေ။ အခြေအနေအရပ်ရပ်နှင့် နိုင်ငံရေး ရေစီးကြောင်းအပေါ် သူ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုမှာ လူရှီလောက် မထက်မြက်သော်လည်း ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူမိသားစုသည် နေမင်းကိုးပါးနန်းတော်ကို ၎င်းတို့၏ နင်းခြေရာ ခြေနင်းတုံးအဖြစ် အသုံးချနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

"အရိုးမရှိတဲ့ လူဖျင်းတွေ။ မတိုက်ခိုက်ရသေးခင်မှာပဲ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြောက်ဒူးတုန်နေရတာလဲ။ ငါတို့အားလုံးသာ စုစုစည်းစည်းနဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့ကြရင် ငါတို့မှာ အောင်နိုင်ခွင့် အခွင့်အရေး မရှိဘဲ နေပါ့မလား။"

"ဟဲဟဲ... အစ်ကိုကြီးဖူ... မင်းကတော့ အခုထိ နားမလည်သေးပါလား။ ငါတို့ နိုင်သွားခဲ့ရင်ကော ဘာဖြစ်မှာလဲ။ ဝူချုံယွန်းရဲ့ ပုန်ကန်မှုကြီး အောင်မြင်သွားပြီး ဘုရင်ခံကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ရင်တောင်... ပြီးရင် ဘာဆက်ဖြစ်မှာလဲ။ သူ့ကို ဘယ်သူက သတ်ဝံ့မှာလဲ။ မင်းလား။ ငါလား။ ဒါမှမဟုတ် ဝူချုံယွန်းလား။ မင်းအနေနဲ့ လန်ယာ ဝမ်မိသားစု၊ ပင်းပြည်နယ် လီမိသားစုနဲ့ ဥပဒေပြုရေးဝါဒဂိုဏ်းတို့ရဲ့ ပြင်းထန်လှတဲ့ ဒေါသလှိုင်းတွေကို တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလား။ ဒါက ဘယ်တုန်းကမှ တရားမျှတတဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ဘူး။ ငါတို့က တစ်ကောင်ကြွက်တွေ မဟုတ်ကြဘူးလေ... မင်းမှာ တပည့်တွေ ရှိသလို ငါ့မှာလည်း မိသားစုနဲ့ ဆွေမျိုးသားချင်းတွေ ရှိတယ်။ ငါတို့တွေဟာ သိုင်းလောကက အနှောင်အဖွဲ့ကင်းတဲ့ လေလွင့်သိုင်းသမားတွေလိုမျိုး စိတ်အလိုကျ ကလဲ့စားချေတာမျိုးတွေကို လုပ်လို့မရဘူး။ အစ်ကိုကြီးဖူ... မင်းသာ ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာတင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်လိုက်မယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ အချစ်ဆုံးတပည့်မလေးနဲ့ ကျန်တဲ့ ဂိုဏ်းသားတွေအားလုံး ဘေးကင်းလုံခြုံစေရမယ်လို့ ငါ အာမခံပါတယ်။"

ဖူထျန်းယန်သည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ ခေါင်းငုံ့လျက် လူရှီ၏ စကားများကို တိတ်ဆိတ်စွာ စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ အတော်ကြာပြီးနောက်တွင် သူသည် သခင်မလေး လူယီ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံထားရသော ယွီချင်းချင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော သံယောဇဉ် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီ။ ငါသဘောတူတယ်။"

ယွီချင်းချင်းကို ဖူထျန်းယန်က ငယ်စဉ်ကတည်းက မွေးစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အိမ်ထောင်မပြုဘဲ သားသမီးမရှိခဲ့သော ဖူထျန်းယန်အတွက်မူ ယွီချင်းချင်းသည် သူ၏ တပည့်တစ်ဦးသာမက သမီးအရင်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူမ၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်သရွေ့ သူသည် နောက်ထပ် ရုန်းကန်လိုစိတ် မရှိတော့ပေ။ ဒါ့အပြင် တားမြစ်လျှို့ဝှက်ဆေးလုံး၏ အစွမ်းအာနိသင်ကလည်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ အသက်စွန့်တိုက်ခိုက်လျှင်တောင်မှ... လွတ်မြောက်ရန်အတွက် အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ အလွန်ဆုံးရှိလှ နောက်ထပ်လူအနည်းငယ်ကို အဖော်ခေါ်သွားနိုင်ရုံသာ ရှိမည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ အသက်ကို ပေးဆပ်ကာ သမီးအရင်းကဲ့သို့ သဘောထားရသော ယွီချင်းချင်းနှင့် ကျန်ရှိနေသော ဂိုဏ်းသားအနည်းငယ်အတွက် အသက်ရှင်ခွင့် အခွင့်အရေးတစ်ခု လဲလှယ်ပေးလိုက်ခြင်းက ပို၍ မြတ်ပေလိမ့်မည်။

"မလုပ်ပါနဲ့။ ဆရာသခင်။ မလုပ်ပါနဲ့။"

သခင်မလေး လူယီ၏ ဓားစာခံဖြစ်နေသော ယွီချင်းချင်းသည် ရုတ်တရက် သခင်မလေး လူယီ၏ လက်ထဲရှိ ဓားသွားထံသို့ သူမ၏ လည်ပင်းကို အတင်းတိုးဝင်လိုက်လေတော့သည်။ သခင်မလေး လူယီက ဓားကို အလျင်အမြန် ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်သော်လည်း သေချင်စိတ် ပြင်းထန်နေသော ယွီချင်းချင်း၏ လည်ပင်းတွင် သွေးစိမ်းရှင်ရှင် ထွက်သွားသည့် ဒဏ်ရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။

ဤရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကြောင့် ဖူထျန်းယန်သည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ ကန်းချီအကာအကွယ်အရှိန်အဝါကို ပြန်လည်လှုံ့ဆော်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ လမ်းကြောင်းကို ဝမ်လျန်က ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်တပ်မှူးများနှင့် သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်း၏ တမန်တော် အများအပြားကလည်း သူ့ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားလိုက်ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဖူထျန်းယန်၏ နောက်ကွယ်မှ ဂိုဏ်းသားများသည်လည်း ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားကြသဖြင့် သူ့ကို မကူညီနိုင်ကြတော့ပေ။

သခင်မလေး လူယီသည် ယွီချင်းချင်း၏ ဒဏ်ရာကို အလျင်အမြန် စစ်ဆေးလိုက်သည်။ သူမ ဓားကို အချိန်မီ ရုတ်သိမ်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် အသက်အန္တရာယ်ရှိသော နေရာကိုမူ မထိခိုက်ခဲ့ပေ။

"နန်းတော်သခင်ဖူ... စိတ်အေးအေးထားပါ။ ယွီချင်းချင်းရဲ့ ဒဏ်ရာက မပြင်းထန်ပါဘူး။ ဒါက အရေပြား ရှရုံဒဏ်ရာလေးပါ။"

လှုပ်ရှားသွားသော ဖူထျန်းယန်ကို စိတ်အေးစေပြီးနောက် သခင်မလေး လူယီသည် ယွီချင်းချင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ချုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် နှစ်ဦးသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အရေးပေါ်ကုသရေးဆေးဝါးများကို ထုတ်ယူကာ ယွီချင်းချင်း၏ ဒဏ်ရာကို အလျင်အမြန် စည်းနှောင်ပေးလိုက်ကြသည်။

သခင်မလေး လူယီသည် ယွီချင်းချင်း၏ နာကျည်းကြေကွဲနေသော မျက်နှာလေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး

"ဒါက ညည်းရဲ့ နောက်ဆုံးအကြိမ်မြောက် မိုက်မဲမှု ဖြစ်ပါစေလို့ ငါမျှော်လင့်တယ်။ နန်းတော်သခင်ဖူကတော့ ဒီနေ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် လွတ်လမ်းမရှိတော့ဘူး။ သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ဖို့ သဘောတူလိုက်တာဟာ ညည်းရဲ့အသက်နဲ့ လက်ရှိ ကျန်နေသေးတဲ့ နေမင်းကိုးပါးနန်းတော်က လူတိုင်းကမ္ဘာရဲ့ အသက်တွေကို ကယ်တင်ချင်လို့ပဲ။ အကယ်၍ ညည်းက ဒီလိုမျိုး ထပ်လုပ်မယ်ဆိုရင်တော့ ကျန်နေတဲ့ ညည်းရဲ့ စီနီယာ အစ်ကိုကြီးတွေနဲ့ ဂျူနီယာ မောင်လေးတွေ အားလုံး ဒီနေ့ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ညည်းရဲ့ အသက်ဟာ ညည်းတစ်ယောက်တည်း အပိုင်မဟုတ်တော့ဘူး။ အဲဒါဟာ တစ်ဂိုဏ်းလုံးက လူတွေရဲ့ အသက်တွေ ဖြစ်သွားပြီ။ နားလည်လား။"

သခင်မလေး လူယီ၏ အေးစက်လှသော စကားလုံးများကြောင့် ယွီချင်းချင်း၏ စိတ်ဓာတ် ကာကွယ်ရေးတံတိုင်းကြီး ပြိုလဲသွားခဲ့ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျော့ခွေလဲကျကာ ဝိုင်းရံခြင်းခံထားရသော ဖူထျန်းယန်ကို ကြည့်ရင်း ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးလေတော့သည်။

"ဆရာသခင်..."

ဒဏ်ရာများကို ကုသပြီးသွားသော ယွီချင်းချင်းကို ကြည့်ကာ ဖူထျန်းယန်သည် သူ၏ ကန်းချီအကာအကွယ်အရှိန်အဝါကို ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူမထံသို့ ကူကယ်ရာမဲ့သော အပြုံးတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

"ဆရာက အရည်အချင်းမရှိလို့... ငါ့ရဲ့ နေမင်းကိုးပါးနန်းတော်က ဂိုဏ်းသားတွေကို မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ချင်းချင်း... မင်း ကောင်းကောင်း အသက်ရှင်ရမယ်။ ငါ သေဆုံးပြီးနောက်မှာ မင်းဟာ ငါ့ရဲ့ နေမင်းကိုးပါးနန်းတော်ရဲ့ နန်းတော်သခင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ကျန်ရှိနေတဲ့ စီနီယာနဲ့ ဂျူနီယာ မောင်နှမတွေကို မဖြစ်ဖြစ်အောင် ကာကွယ်ရမယ်။ ငါ့အတွက် ကလဲ့စားချေဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့။ ဒီနေ့ရဲ့ နာကျည်းမှုတွေကို မေ့ပစ်လိုက်ပါ။ ငါပြောတာ ကြားလား။"

"ဟီး ဟီး... ဆရာသခင်..."

"ငါ့ကို ကတိပေးစမ်း။ မဟုတ်ရင်တော့ ဆရာ့အနေနဲ့ သေရင်တောင် မျက်စိမှိတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"သမီး... သမီး ကတိပေးပါတယ်... ဆရာသခင်။"

ယွီချင်းချင်းကို နောက်ဆုံးမှာကြားစကားများ ပြောကြားပြီးနောက် ဖူထျန်းယန်သည် လှည့်၍ မိမိအား ဝိုင်းရံထားသူများကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းကိုမော့ကာ ကျယ်လောင်စွာ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ရယ်မောလိုက်လေတော့သည်။

"ဟားဟားဟား။ ငါ ဖူထျန်းယန်တစ်ယောက် တစ်သက်လုံး သိုင်းလောကထဲမှာ ကျင်လည်ခဲ့ပြီး ယွဲ့ပြည်နယ်တစ်ခုခွင်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းခဲ့တဲ့ လက်သီးအစုံနဲ့ အခုလိုမျိုး အဆုံးသတ်ရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ။ ငါ မင်းတို့ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် သံယောဇဉ်အနှောင်အဖွဲ့တွေကိုသာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့တာ။ မဟုတ်ရင်တော့... အထက်စီးကနေ မောက်မာနေတဲ့ အဲဒီ ဘုရင်ခံလေးကိုတောင် ငါ သတ်ပစ်နိုင်သေးတယ်။ ဟားဟားဟားဟား။"

ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်ကြွေးပြီးနောက် ဖူထျန်းယန်သည် သူ၏ လက်ဖဝါးကို မြှောက်ကာ ကန်းချီစွမ်းအင်များကို စုစည်း၍ မိမိ၏ ဦးခေါင်းထိပ်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေတော့သည်။

အရိုးများ ကျိုးကြေသွားသည့် မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ ဤသိုင်းလောက သူရဲကောင်းကြီး ရေးထိုးခဲ့သော ဒဏ္ဍာရီသည် ရုတ်တရက် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ရလေပြီ။

"ဆရာသခင်။"

"အစ်ကိုကြီး။"

ဖူထျန်းယန်သည် နောက်သို့ လဲကျသွားသည်နှင့်အမျှ နေမင်းကိုးပါးနန်းတော်မှ ဂိုဏ်းသားအားလုံးမှာ ရှိုက်ကြီးတငင် အော်ဟစ်ငိုကြွေးကြတော့သည်။ ၎င်းတို့ အလွန်လေးစားရသော နန်းတော်သခင်ကြီးသည် မိမိ၏ အသက်ကို ပေးဆပ်ကာ ၎င်းတို့အား အသက်ရှင်ခွင့် လဲလှယ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်လျန်သည် ရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ တိုးကပ်လာပြီး ဖူထျန်းယန်၏ သွေးကြောခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်လိုက်ကာ နေမင်းကိုးပါးနန်းတော်မှ ဂိုဏ်းသားများ၏ ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေမှုများကို လျစ်လျူရှုလျက် နောက်ထပ် တိုက်ကွက်တစ်ခုဖြင့် ဖူထျန်းယန်၏ နှလုံးအကြောမကြီးကို လုံးဝ ချေမှုန်းဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ကန်းချီအဆင့် သိုင်းပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်သော ဝမ်လျန်သည် ဖူထျန်းယန် ယခုလေးတင် ပြောကြားသွားသော စကားမှာ ဝါကြွားခြင်းမဟုတ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိသည်။ ကန်းချီအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် တစ်ဦးတစ်ယောက်ကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် အခိုင်အမာ ဆုံးဖြတ်ထားပါက ကာကွယ်ရန် အလွန်ခက်ခဲလှပေလိမ့်မည်။ ဝမ်ကျင်း၏ တင်းကျပ်လှသော လုံခြုံရေးအောက်တွင်ပင် ဟာကွက်တစ်ခု ရှိနေနိုင်သေးသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဖူထျန်းယန်သည် ယနေ့တွင် မုချ သေဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဖူထျန်းယန်၏ အားနည်းချက်ကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ယနေ့တွင် ဤကဲ့သို့သော ကန်းချီအဆင့် သိုင်းပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးကို ဤနေရာ၌ ထိန်းချုပ်ထားရန် မလွယ်ကူလှပေ။ အကယ်၍ သူသာ ဝိုင်းရံမှုကို ထိုးဖောက်ထွက်သွားနိုင်ခဲ့ပါက ကြီးမားလှသော လျှို့ဝှက်အန္တရာယ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ သူသည် ဝမ်ကျင်းကို ကိုယ်တိုင်လုပ်ကြံခြင်း မပြုလျှင်ပင် ဝမ်ကျင်း၏ ယုံကြည်စိတ်ချရသော လက်အောက်ခံများကို လိုက်လံလုပ်ကြံရုံမျှဖြင့် ဝမ်ကျင်းကို ကြီးစွာ ဒုက္ခရောက်စေရန် လုံလောက်ပေသည်။