အခန်း ၁၇၄

အခန်း (၁၇၄)

ဆင့်ခေါ်ခြင်း

ဝမ်ကျင်းနှင့် စီမာရီတို့သည် ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ကြပြီးနောက် ပြဿနာမှာ ယွီချင်းချင်းထံတွင် ရှိနေကြောင်း နှစ်ဦးသား လုံးဝသေချာသွားခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် စေ့စပ်သေချာပြီး ထက်မြက်သော ဉာဏ်ပညာရှိသူများဖြစ်ကြရာ၊ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း ဝမ်ကျင်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် တစ်ဦးတည်းသော သူစိမ်းမှာ ယွီချင်းချင်းသာ ဖြစ်ပြီး သူမတွင်သာ ယခုကဲ့သို့ ပြုလုပ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိပေသည်။ သခင်မလေး လူယီအတွက်မူ သူမတွင် သတ္တိ ရှစ်ဆမျှ ရှိနေလျှင်မှ ဤကဲ့သို့ ပြုလုပ်ရန် ဝံ့ရဲမည်မဟုတ်ချေ။

"ဒါဆို ဒါက အတိအကျ ဘာလဲ။ အဆိပ်လား။ ငါ ထူးဆန်းတာ ဘာမှလည်း မစားမိပါဘူး..." ဝမ်ကျင်းသည် ဤအချိန်တွင် အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။

"သခင်ကြီး... အချို့သောအဆိပ်တွေက စားသုံးဖို့ မလိုပါဘူး..."

"ဒါဆိုရင်တော့ ဒါက အနီးအနားဝန်းကျင်ကို လွှမ်းမိုးတဲ့အရာ ဒါမှမဟုတ် တစ်နေရာတည်းကနေ ပျံ့နှံ့တဲ့အရာ ဖြစ်ရမယ်..."

"အဲဒီလိုဆိုရင် ငါတစ်ယောက်တည်း သက်ရောက်မှုရှိတာ မဟုတ်ဘဲ အခြားလူတွေလည်း ရှိရမယ်... မဟုတ်သေးဘူး။ တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။"

ဝမ်ကျင်း၏ မှေးထားသော မျက်ဝန်းအစုံမှာ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ သူ ဘာမှားနေသလဲဆိုသည်ကို သတိရသွားပြီဖြစ်၏။ ယွီချင်းချင်းသည် လွန်လွန်ကဲကဲ ကြောက်ရွံ့နေပြီး အလွန်အကျွံ နာခံလွန်းနေခဲ့သည်။ သခင်မလေး လူယီသည်လည်း ထို့အတူပင် ဖြစ်ပုံရသည်၊ ထိုလူမိသားစု၏ ကျားသစ်မသည် ယနေ့နံနက်တွင် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့ပြီး ပျာပျာသလဲ ဖြစ်လွန်းနေခဲ့၏။

သူ အနည်းငယ် နားလည်သွားပုံရသည်၊ တစ်စုံတစ်ခုက ၎င်းတို့ သုံးဦးစလုံး၏ စိတ်အာရုံကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နေခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ၎င်းသည် ၎င်းတို့အတွင်းရှိ အချို့သော စိတ်ခံစားချက်များကို ပိုမိုကြီးထွားစေခဲ့သည်၊ ကြောက်ရွံ့စိတ်မှာ ပို၍ကြောက်လန့်လာကာ၊ ပျာယာခတ်မှုမှာ ပို၍ပျာယာခတ်လာပြီး၊ ကာမရာဂစိတ်မှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာကာ ဝမ်ကျင်း၏ ရင်ထဲမှ အမှောင်ထုနှင့် ဖျက်ဆီးလိုသော စိတ်ရိုင်းများကိုလည်း ပိုမိုတောက်လောင်စေခဲ့သည်။

"ယွီချင်းချင်း... ဟဲဟဲ... စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသားပဲ..." ဝမ်ကျင်းသည် ရေရွတ်လိုက်ပြီး ဤမိန်းကလေးကို ကောင်းကောင်း ကစားပေးမည်ဟု စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

ဝမ်ကျင်း၏ မျက်နှာထက်မှ အမူအရာကို မြင်သောအခါ စီမာယီသည် ဝမ်ကျင်း တွေးနေသည်ကို နားလည်လိုက်သည်။ သူသည် စကားပြောရန် နှုတ်ခမ်းကို အကြိမ်ကြိမ် ဟလိုက်သော်လည်း တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့၏။ သူက ယွီချင်းချင်းကို အရင်သတ်ပြီး နေမင်းကိုးပါးနန်းတော်မှ ကျန်ရှိနေသော ဂိုဏ်းသားအားလုံးကိုပါ ရှင်းလင်းပစ်ခြင်းက ပိုမိုဘေးကင်းလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။

သို့သော် ဝမ်ကျင်းသည် အကြိုက်တွေ့စရာ အရုပ်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ စိတ်ခံစားချက်ကို မဖျက်ဆီးလိုတော့ချေ။ စီမာယီအနေဖြင့် အကယ်၍ ဖျောင်းဖျစကားပြောလျှင် ဝမ်ကျင်း နားထောင်မည်ကို သေချာသိသော်လည်း ဝမ်ကျင်းသည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားပေလိမ့်မည်။ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် စီမာယီသည် စကားမပြောဘဲ နေလိုက်တော့သည်။ သူမက မိန်းမတစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်ရာ ဘာလှိုင်းတံပိုးများ ဖန်တီးနိုင်မည်နည်း။ မိမိသခင်ကြီး၏ အလိုတော်အတိုင်းသာ လိုက်လျောပေးလိုက်ခြင်းက ပို၍ကောင်းပေလိမ့်မည်။

စီမာယီသည် အုပ်ချုပ်ရေးကိစ္စရပ်များကို စီမံခန့်ခွဲရန် ထရပ်၍ ထွက်ခွာတော့မည့်အချိန်မှာပင် စာကြည့်ဆောင်တံခါးကို ခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အပြင်ဘက်မှ ကုရန်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ "သခင်ကြီး... ကွန်ရက်ကနေ အရေးပေါ် သတင်းအချက်အလက် ပေးပို့လာပါတယ်။"

ဝမ်ကျင်း၏ မျက်နှာထက်မှ နောက်ပြောင်ကျီစယ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ယွီချင်းချင်း၏ အကြောင်းကို စိတ်ထဲမှ ထုတ်ပစ်လိုက်ကာ "ဝင်ခဲ့။" ဟု ဆိုလိုက်၏။

ကုရန်သည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ဖယောင်းဖြင့် ပိတ်ဆိပ်ထားသော ဝါးကျည်တောက်တစ်ခုကို ဆက်သလိုက်သည်။ ဝမ်ကျင်းသည် ဖယောင်းတံဆိပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ကုရန်ကို ခေါင်းငြိတ်ပြလိုက်ရာ ကုရန်သည် ဝါးကျည်တောက်ကို ဖွင့်ပြီး စာလိပ်ကို သွန်ထုတ်လိုက်သည်၊ ထို့နောက် စာရွက်ပေါ်တွင် လက်ချောင်းများဖြင့် အသာအယာ ပွတ်သပ်ကာ အနံ့ခံကြည့်ပြီးမှ ဝမ်ကျင်း၏ ရှေ့ရှိ စာပွဲထက်သို့ တင်ဆက်လိုက်၏။

ကုရန်၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် အလွန်တရာ ကျွမ်းကျင်လှပေသည်။ သူသည် ဝမ်ကျင်း၏ ကိုယ်ရံတော် ဖြစ်လာကတည်းက ဤကဲ့သို့ အကြိမ်ကြိမ် ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ယခင်က ဝါးကျည်တောက်များအတွင်း လက်နက်ပုန်းများ ဝှက်ထားခြင်း သို့မဟုတ် စာလိပ်များတွင် အဆိပ်ခတ်ခြင်းဖြင့် လူပေါင်းများစွာကို လုပ်ကြံခဲ့ဖူးသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ဘေးအန္တရာယ်များကို ကြိုတင်ကာကွယ်ရခြင်း ဖြစ်၏။ စကားပုံတစ်ခု ရှိသည်မဟုတ်ပါလား။ မိမိကို အသိဆုံးလူမှာ မိမိ၏ ရန်သူပင် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ရံတော်များနှင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများသည် ဤအချက်တွင် ဆင်တူကြပေသည်။ လုပ်ကြံသူဟောင်းတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော ကိုယ်ရံတော် ကုရန်သည် သာမန်ကိုယ်ရံတော်တစ်ဦးထက် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများကို ကာကွယ်ရာတွင် များစွာ ပိုမိုထက်မြက်လှပေသည်။

စစ်ဆေးပြီးနောက် ကုရန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ဦးညွှတ်၍ နောက်ဆုတ်သွားကာ စာကြည့်ဆောင်တံခါးကို ပိတ်ပြီး အပြင်ဘက်တွင် ဆက်လက် စောင့်ကြပ်နေခဲ့သည်။ သူသည် အလွန်အမင်း ဉာဏ်ပညာကြီးမားသူ မဟုတ်သော်လည်း ဘာလုပ်ရမည်၊ ဘာမလုပ်ရမည်ကို ကောင်းစွာသိရှိ၏။ သူသည် အကြံပေးအရာရှိတစ်ဦး မဟုတ်သလို စစ်ဗျူဟာခင်းကျင်းရန် မလိုအပ်သဖြင့် မကြားသင့်သော အရာများကို ဘယ်သောအခါမှ နားမစွင့်ခဲ့ချေ။

ဝမ်ကျင်းသည် စာပွဲပေါ်မှ စာလိပ်ကို ကောက်ယူကာ ဖတ်ရှုလိုက်သည်။ ဖတ်လေလေ သူ၏ အပြုံးမှာ ပိုမိုတောက်ပလာလေလေ ဖြစ်၏။ ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် သူသည် စီမာယီကို လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

"စီမာယီ... ကြည့်စမ်း၊ ဝူချုံယွန်း နောက်ဆုံးတော့ လှုပ်ရှားလာပြီ။"

စီမာယီသည် စာလိပ်ကို ယူ၍ ဖတ်လိုက်သည်။ စာပါအကြောင်းအရာများအားလုံးမှာ ဆန်းမိသားစုအတွင်းရှိ သူလျှိုများက ဖွင့်ချထားခြင်း ဖြစ်ပြီး စစ်တပ်ကို မည်သူဦးဆောင်သည်၊ စစ်သည်အင်အား မည်မျှရှိသည်၊ ရိက္ခာစုဆောင်းမှုနှင့် စစ်ချီမည့် လမ်းကြောင်းတို့အထိ အားလုံး ပေါ်ပေါက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီတိုက်ပွဲပြီးရင်... ပြည်နယ်ထဲက အထက်တန်းစား မိသားစုကြီး သုံးခု ထပ်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့မယ်..."

သူ၏ စကားလုံးများသည် ဝူချုံယွန်း၏ စစ်တပ်အပေါ် လုံးဝအထင်သေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ဝမ်ကျင်းသည် စီမာယီ၏ ခံစားချက်ကို ကြည့်ပြီး မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်သည်။

"ဒါတင် မလုံလောက်သေးဘူးလား။ စွန်းမိသားစုနဲ့ လူမိသားစုကိုပါ အပြတ်ရှင်းပစ်ဖို့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခု ရှာရမလား။"

"ဟို... သခင်ကြီး... လုံလောက်ပါပြီ၊ လုံလောက်ပါပြီ။ လွန်ကဲတာက မလုံလောက်တာထက် ပိုဆိုးတတ်ပါတယ်။"

"ဟားဟားဟားဟား... ငါ နောက်တာပါ။ ဒါနဲ့ စကားမစပ်... ဒီတိုက်ပွဲကို ငါတို့ ဘယ်လိုတိုက်ကြမလဲ... ဘယ်နေရာမှာ ရင်ဆိုင်ကြမလဲ။"

ဝမ်ကျင်းသည် စာကြည့်ဆောင်နံရံထက်ရှိ အသေးစိတ်ကျသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင် မြေပုံကြီးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ဖူယန်စီရင်စုကနေ ပြည်နယ်မြို့ဆီ စစ်ချီလာတဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်မှာ တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ သင့်တော်တဲ့ နေရာတွေ အများကြီး ရှိတယ်..."

စီမာယီသည် မြေပုံကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ခေါင်းကို အသာအယာ ရမ်းလိုက်၏။

"သခင်ကြီး... အလောတကြီး လုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ဝှက်ဖဲစစ်တပ် ရှိနေတာမို့ ပြည်နယ်မြို့ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ တိတ်တဆိတ် ပုန်းကွယ်ထားဖို့ပဲ လိုပါတယ်။ ဝူချုံယွန်းကို မြို့နားအထိ ချဉ်းကပ်လာခွင့်ပေးပြီးမှ သူ့ကို အပြတ်ချေမှုန်းလိုက်ရုံပါပဲ။"

"အို... ဘာလို့လဲ။ သူ့ကို အမြန်ဆုံး ရှင်းပစ်လိုက်တာက ပိုမကောင်းဘူးလား။"

"အကြောင်းပြချက် သုံးချက် ရှိပါတယ်။ ပထမအချက်က ဝူချုံယွန်းရဲ့ အလောတကြီး ပုန်ကန်မှုဟာ လမ်းခရီးတစ်လျှောက် လူယက်ဖျက်ဆီးတာမျိုး ပြုလုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါက သူတို့ရဲ့ စစ်ချီမှုကို ကြန့်ကြာစေရုံတင်မကဘဲ စတင်ထွက်ခွာချိန်မှာ သူတို့ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကိုလည်း ညိုးနွမ်းစေနိုင်လို့ပါ။ ဒါကြောင့် ဝူချုံယွန်းကို ရှေ့ဆက်လာခွင့်ပေးလိုက်ရင်လည်း ဆုံးရှုံးမှုတစ်စုံတစ်ရာအတွက် စိုးရိမ်စရာ မရှိပါဘူး။"

"ဒုတိယအချက်က ဝူချုံယွန်းနဲ့ အခြားမိသားစု သုံးခုဟာ ယွဲ့ပြည်နယ်မှာ အခြေစိုက်လာတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီဖြစ်လို့ သူတို့ရဲ့ အမာခံ မဟာမိတ်တွေလည်း တိတ်တဆိတ် ရှိနေဦးမှာ သေချာပါတယ်။ သူတို့ကို လမ်းခရီးမှာ ပူးပေါင်းဖို့ အချိန်အနည်းငယ် ပေးလိုက်ခြင်းအားဖြင့် 'ပိုက်ကွန်' တစ်ခုတည်းနဲ့ အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖမ်းဆီးနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။"

"တတိယအချက်ကတော့... ကျိမိသားစု၊ စွန်းမိသားစုနဲ့ လူမိသားစုတို့ဟာ သခင်ကြီးထံ သစ္စာခံထားကြပြီး လောလောဆယ် သစ္စာဖောက်မယ့် အရိပ်အယောင် မပြကြသေးပေမယ့်၊ လေပြင်းတိုက်မှ မြက်ပင်ရဲ့ ခိုင်ခံ့မှုကို သိရပြီး အကျပ်အတည်း ကြုံမှ သစ္စာရှိတဲ့ ကျေးကျွန်ကို သိရတယ်ဆိုတာ သခင်ကြီး သိတော်မူပြီးသား ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ဝူချုံယွန်းရဲ့ စစ်တပ်ကြီး ပြည်နယ်မြို့နားကို ချဉ်းကပ်လာတဲ့အခါ သူတို့မှာ အခြားစိတ်ကူးစိတ်သန်းတွေ ရှိ၊ မရှိ စမ်းသပ်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။"

ဝမ်ကျင်းသည် ထက်မြက်လှသော ဉာဏ်ပညာမျက်ဝန်းများဖြင့် လင်းလက်နေသည့် စီမာယီကို ကြည့်ကာ ရင်ထဲမှ ကျိတ်၍ ချီးကျူးလိုက်မိသည်။ စီမာယီသည် အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားလှသော စွမ်းရည်ရှိကြောင်း သူ ဝန်ခံရပေမည်။

"စီမာယီ... မင်း ငါ့အနားမှာ ရှိနေတာဟာ ငါ့အတွက် တကယ်ကို ကံကောင်းလှပါတယ်။"

"သခင်ကြီး... အကျွန်ုပ်ကို အလွန်အမင်း ချီးမွမ်းလွန်းလှပါတယ်..."

"ဒါဆိုရင် စစ်တပ်ကြီးကို စစ်ပြင်ပြီးတဲ့အခါ ဘယ်နေရာမှာ တပ်စွဲထားသင့်သလဲ။"

စီမာယီသည် မြေပုံအနီးသို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး ပြည်နယ်မြို့အပြင်ဘက်ရှိ တောင်တစ်တောင်ကို ညွှန်ပြလိုက်ကာ "ဒီနေရာက အကောင်းဆုံးပါပဲ။" ဟု ဆိုလိုက်၏။

"ဟင်... ရှောက်တောင်လား။ ဒီနေရာက... တကယ်ကို သင့်တော်တာပဲ..."

ရှောက်တောင်သည် လှပသော ရှုခင်းများ သို့မဟုတ် မြေဆီလွှာကောင်းမွန်သော စိုက်ပျိုးမြေများ မရှိချေ။ လူသူအရောက်အပေါက်နည်းပါးပြီး သစ်ပင်ခြုံနွယ်များ ထူထပ်လှသည်။ ၎င်းသည် သဘာဝအတိုင်း ခုခံကာကွယ်ရန် အကာအကွယ်မရှိသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင် ဖြစ်သော်လည်း စစ်သည်များကို တိတ်တဆိတ် ပုန်းကွယ်တပ်စွဲရန် အလွန်ကောင်းမွန်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါဆို ဒီနေရာပဲ သတ်မှတ်လိုက်မယ်။" ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ယူလိုက်၏။

စနစ်အချက်အလက် မျက်နှာပြင်

ပိုင်ရှင် - ဝမ်ကျင်း

အသက် - ၁၉ နှစ်

ခွန်အား - ၁၉

လျင်မြန်မှု - ၂၁

ဉာဏ်ပညာ - ၁၇

ဩဇာအာဏာ - ၂၁

စစ်သည်အင်အား - ၁၃၂,၀၀၀

ရတနာများ - ဝေဘုရင်၏ တံဆိပ်တော်

ရန်ပုံငွေ - ၅,၉၈၃,၄၆၁

သိုလှောင်ရုံ - ၁၈ / ၅၀

ကံစမ်းမဲ - မရှိပါ

ပင်ကိုယ်စရိုက်များ - ပါးနပ်ခြင်း (ဉာဏ်ပညာ +၁)၊ ရက်စက်ခြင်း (ဩဇာအာဏာ +-၁၁)၊ သံသယကြီးခြင်း (ဉာဏ်ပညာ +၁)၊ တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်ခြင်း (ဩဇာအာဏာ +၁)

စွမ်းရည် - အစိတ်အပိုင်း မပြည့်စုံသေးသဖြင့် အသုံးပြု၍ မရနိုင်ပါ

ပင်မတာဝန် - နယ်မြေတစ်ခုကို စိုးမိုး၍ ပြည်နယ်တစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ရန် (ဆုလာဘ်: အပြည့်အဝဖွဲ့စည်းထားသော ဝေစစ်တပ်အုပ်စု ၁ စု) 【အောင်မြင်ပြီး】

တာဝန်အခွဲ - စတင်ခြင်းမရှိသေးပါ

သူသည် သိသိသာသာ တိုးတက်လာသော စွမ်းရည်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ခွန်အားနှင့် လျှင်မြန်မှု တိုးလာခြင်းမှာ နားလည်နိုင်သော်လည်း ရက်စက်ခြင်းက ဘာကြောင့် ထပ်မံတိုးလာရသနည်း။ ဝမ်ကျင်း ဤအချက်ကို စဉ်းစားမရဘဲ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။

စစ်တပ်အတွက်မူ ချန်ယွီနှင့် ကျန်းလျောင်တို့သည် မေလီဇေနှင့် ထော့ရှန်းတို့ကို ဒုက္ခသည်များအား လက်ခံရန်နှင့် စစ်သည်သစ်များကို လေ့ကျင့်ပေးရန် တိုက်တွန်းနှိုးဆော်ခဲ့ကြသဖြင့် စစ်သည်အင်အားမှာ ၁၀၀,၀၀၀ အထိ တိုးချဲ့နိုင်ခဲ့သည်။ ချန်ခန်း၏ စစ်တပ်အင်အားမှာ ၃၀,၀၀၀ ရှိပြီး ပြည်နယ်မြို့ရှိ သူ၏ ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့မှာ ၂,၀၀၀ ရှိပေသည်။ ရန်ပုံငွေအတွက်မူ ပြည်နယ်ဘဏ္ဍာတိုက်မှ အရန်ငွေများကို သိမ်းသွင်းပြီးနောက်တွင် ပြန်လည် ကြွယ်ဝချမ်းသာလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ဝမ်ကျင်းသည် ဝေစစ်တပ်အုပ်စုကို ထုတ်ယူရန်အတွက် နှိပ်လိုက်၏။

"ဒင်။ သင်သည် ခြေလျင်တပ်၊ မြင်းတပ်နှင့် လေးသည်တော်တပ်များ ပူးပေါင်းဖွဲ့စည်းထားသော အင်အား ၅၀,၀၀၀ ရှိသည့် ဝေစစ်တပ်ကြီးတစ်ခုကို ရရှိပါပြီ။"

"ဒင်။ အပြည့်အဝဖွဲ့စည်းထားသော စစ်တပ်အုပ်စုကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရရှိခြင်းဖြစ်သဖြင့် စစ်သေနာပတိတစ်ဦးကို ရရှိပါသည်။"

"ဒင်။ သင်သည် စစ်သေနာပတိ 'ယွဲ့ကျင်' ကို ရရှိပါပြီ။"

စနစ်၏ အကြောင်းကြားစာ သုံးကြိမ် ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဝမ်ကျင်း၏ ပါးစပ်မှာ နားရွက်ချိတ်မတတ် ပြုံးဖြဲသွားတော့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်သည်ကား အမှန်တကယ်ပင် ကြီးမားလှသော ကံထူးမှုကြီး ဖြစ်ပေသည်။ လူပေါင်း ငါးသောင်းတောင်လေ။ ၎င်းသည် ငွေကြေးမည်မျှအထိ သက်သာစေသနည်း။ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ဤစစ်တပ်ကြီးသည် အဆင့် (၃) စစ်သည်များကို အဓိကထားကာ၊ အဆင့် (၄) စစ်သည်များကို အမာခံအဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားပြီး အဆင့် (၅) စစ်သည်များကို အထက်တန်းစား တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားအဖြစ် ပေါင်းစပ်ထားသော စစ်တပ်ကြီးဖြစ်ကြောင်း ဝမ်ကျင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထို့အပြင် စစ်သူကြီး၏ ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့အဖြစ် အဆင့် (၆) ရှိသော 'ကျားသစ်ကျားရဲမြင်းစီးတပ်ဖွဲ့' အင်အား တစ်ရာပင် ပါဝင်သေးသည်။

ယွဲ့ကျင်သည်လည်း ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော စစ်သေနာပတိနှင့် စစ်သူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ စစ်သူကြီးကောင်းငါးဦး စာရင်းဝင်ဖြစ်ကာ မရေမတွက်နိုင်သော စစ်ရေးအောင်မြင်မှုများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူ၏ ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကင်းမဲ့ခြင်းတို့ကြောင့် ကျော်ကြားကာ တိုက်ပွဲတိုင်းတွင် အမြဲတမ်း ရှေ့တန်းမှ ဦးဆောင်တိုက်ခိုက်လေ့ရှိသည့် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သူရဲကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်၏။ သူသည် 'ကန်းချီနယ်ပယ်' ၏ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဝူချုံယွန်းလေး... ငါ မင်းရဲ့ခေါင်းကို ရိုက်ခွဲပစ်မယ်။ ဟားဟားဟားဟားဟား။"