အခန်း ၁၈၀

အခန်း (၁၈၀)

အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားခြင်း

ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါများ တရိပ်ရိပ် တောက်လောင်နေသည့် ပုန်ကန်သူတပ်ဖွဲ့ကြီးသည် ပြည်နယ်မြို့တော်ဆီသို့ တဟုန်ထိုး ဦးတည်ချီတက်လာခဲ့ရာ ၎င်းတို့၏ မုန်တိုင်းပမာ ပြင်းထန်လှသော စစ်ရှိန်ကြောင့် လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ သာမန်အရပ်သူအရပ်သားများသည် ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခဲ့ကြရသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ပြည်နယ်မြို့တော်သည်လည်း မကြာသေးမီရက်ပိုင်းအတွင်းက ရှိခဲ့သော စည်ကားသိုက်မြိုက်မှုများ ကွယ်ပျောက်လျက် ခြောက်ကပ်ငြိမ်သက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သာမန်အရပ်သား အများစုမှာမူ အထက်တန်းလွှာ အာဏာရှိသူတို့၏ အာဏာလု ကစားကွက်များ၊ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏ စစ်ရေးဗျူဟာများနှင့် ရေရှည်အမျှော်အမြင်များကို နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။ သူတို့ သိသည်မှာ စစ်ပွဲဟူသည် ညှာတာမှုကင်းမဲ့ပြီး အသက်ပေါင်းများစွာကို ရက်ရက်စက်စက် ခြွေယူတတ်ကြောင်းသာ ဖြစ်သဖြင့် ဘေးအန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးရာသို့ ဗီဇအသိဖြင့်သာ အသက်လု ထွက်ပြေးကြရရှာသည်။

ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး အိမ်တော်အတွင်း၌မူ ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို အသာအယာ မော့ကာ စုပ်ယူလိုက်ပြီးနောက် ကျေနပ်နှစ်သိမ့်စွာဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်၏။

"စီမာယီ... ငါတို့ရဲ့ ကင်းထောက်တွေဆီက လာတဲ့ သတင်းတွေအရဆိုရင် ဝူချုံးယွန်းရဲ့ စစ်တပ်ဟာ မနက်ဖြန်မှာ ပြည်နယ်မြို့တော်ကို ရောက်လာလိမ့်မယ်။ အရာအားလုံးကို အဆုံးသတ်ရမည့်အချိန် ရောက်ပြီ။"

ဝမ်ကျင်း၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသော စီမာယီက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ခေတ္တမျှ တွေးတောဆင်ခြင်ပြီးနောက် လျှောက်တင်လိုက်၏။ "သခင်ကြီး... ကျွန်တော်တို့ အထူးဂရုပြုရမယ့် ကိစ္စတစ်ခုတော့ ရှိပါသေးတယ်။"

"ဘာကိစ္စလဲ။"

"သခင်ကြီးအနေနဲ့ သတ်ဖြတ်လိုတဲ့ အရှိန်အဝါတွေကို ထိန်းချုပ်ပြီး အလွန်အကျွံ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်တာမျိုး မလုပ်ဖို့ တောင်းပန်ချင်ပါတယ်။ သန်စွမ်းတဲ့ လူငယ်လုပ်သားတစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်တိုင်း ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အင်အားတစ်ရပ် ဆုံးရှုံးတာနဲ့ တူတူပါပဲ။ ကျွန်ုပ်တို့အနေနဲ့ အဓိက ပုန်ကန်တဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေကိုပဲ သုတ်သင်ပယ်ရှင်းဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။"

စီမာယီ၏ စကားကြောင့် ဝမ်ကျင်း၏ ချောမောခန့်ညားသော မျက်နှာသည် အနည်းငယ် နီမြန်းသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ဝူချုံးယွန်း၏ လက်အောက်ရှိ ပုန်ကန်သူ စစ်သည်တော်လေးသောင်းလုံးကို သုတ်သင်ပယ်ရှင်းပြီး ထိုသူတို့၏ အသက်သွေးများဖြင့် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်သိုင်းပညာစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန် ကျင့်ကြံခြင်း ယဇ်ပူဇော်မှု ပြုလုပ်ရန် ကြံစည်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဝမ်ကျင်း၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့် စီမာယီသည် မိမိ၏ ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိသွားခဲ့သည်။

"သခင်ကြီး... ဒီတိုက်ပွဲက ပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းတဲ့ ပြည်တွင်းစစ်သာ ဖြစ်ပါတယ်။ တိုင်းတစ်ပါး လူမျိုးစုတွေကို သွားရောက်တိုက်ခိုက်တဲ့ စစ်ပွဲမဟုတ်ပါဘူး။ အလွန်အကျွံ သတ်ဖြတ်ခြင်းဟာ ပြည်သူလူထုရဲ့ ကြည်ညိုထောက်ခံမှုကို ဆုံးရှုံးစေပြီး ညံ့ဖျင်းတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ သခင်ကြီးအနေနဲ့ ပိုပြီး သက်ညှာပေးသင့်ပါတယ်။ ဒီလူတွေအားလုံးဟာ နောင်တစ်ချိန်မှာ သခင်ကြီးအတွက် လယ်ယာစိုက်ပျိုးပြီး အခွန်အတုတ်တွေ ဆက်သကြမယ့် ပြည်သူတွေ ဖြစ်လာကြမှာပါ။"

"အင်း... ဒါဆိုရင်လည်း မင်းပြောတဲ့အတိုင်းပဲ ဖြစ်စေရမယ်။"

ဝမ်ကျင်းတွင် အပြစ်အနာအဆာ အများအပြား ရှိသော်လည်း ထူးမြတ်လှသော အရည်အချင်းကောင်း တစ်ခုလည်း ရှိပေသည်။ ထိုအရာမှာ သူသည် အကြံဉာဏ်များကို နာခံတတ်ပြီး အတ္တစွဲဖြင့် ခေါင်းမာနေတတ်သူ မဟုတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် စနစ်မှ လာသော စီမာယီနှင့် အခြားသူများ၏ စကားကိုသာ နားထောင်လေ့ရှိပြီး စနစ်ပြင်ပမှ မည်သည့် ပြင်ပလူကိုမျှ လုံးဝ မယုံကြည်ချေ။

"ဒါဆိုရင် စီမာယီ... ငါတို့ ပတ်ပတ်လည်မှာ ရှိနေတဲ့ 'ဆူးငြောင့်တွေ' ကို ဖယ်ရှားပစ်ရမယ့်အချိန် မရောက်သေးဘူးလား။"

"မှန်လှပါ သခင်ကြီး။ ဆက်ပြီး ဖုံးကွယ်ထားဖို့ မလိုတော့ပါဘူး။"

မကြာသေးမီရက်ပိုင်းအတွင်း ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ အိမ်တော်ပတ်ပတ်လည်တွင် စုရုံးချောင်းမြောင်းနေကြသော လူများသည် 'ကွန်ရက်' ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ကြသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။ ဝမ်ကျင်း၏ အမိန့်ကြောင့်သာ ထိုသူများ ယခုထက်ထိ အသက်ရှင်ခွင့် ရနေခြင်း ဖြစ်၏။ ရန်သူကို လန့်ဖျတ်မသွားစေရန်အတွက်သာ ထိုသူများကို ရက်ပိုင်းမျှ သက်ညှာပြီး အသက်ရှင်ခွင့် ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းတို့ကို ဆက်၍ ချန်ထားရန် အကြောင်းမရှိတော့ချေ။

"ကောင်းပြီ... အာရန်။"

ဝမ်ကျင်း၏ ဆင့်ခေါ်သံကို ကြားသည်နှင့် ကုရန်သည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်ရောက်လာပြီး အရိုအသေ ပြုလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး... မိန့်တော်မူပါ။"

"မင်းရဲ့ လူတွေကို ခေါ်ပြီး အိမ်တော်အပြင်ဘက်က 'ဆူးငြောင့်' တွေအားလုံးကို သွားဖယ်ရှားလိုက်တော့”

"အမိန့်အတိုင်းပါ။"

ကုရန်သည် အမိန့်ကို နာခံလျက် လှည့်ထွက်သွားခဲ့ရာ သူ၏မျက်နှာထက်တွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်များ စတင်ထင်ဟပ်လာပြီး မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း သွေးရောင်ကဲ့သို့ အနည်းငယ် နီမြန်းလာကာ တစ်ကိုယ်လုံးမှ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါလှိုင်းများ တရိပ်ရိပ် လွင့်ပျံထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ကုရန်သည် မကြာသေးမီရက်ပိုင်းအတွင်း ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ အိမ်တော်ပတ်ပတ်လည်တွင် ပုန်းလျှိုးချောင်းမြောင်းနေကြသော လူယုတ်မာများအပေါ် အလွန်ပင် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ ဒေါသထွက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသူတို့၏ တည်ရှိမှုနှင့် လှုပ်ရှားမှုများသည် 'ကွန်ရက်' အဖွဲ့ကြီးအပေါ် ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ရန်စစိန်ခေါ်ခြင်းနှင့် စော်ကားမော်ကား ပြုမူခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ဝမ်ကျင်း၏ မဆင်မခြင် မလှုပ်ရှားရန် တားမြစ်မိန့်ကြောင့်သာ သူသည် အံကြိတ်ကာ သည်းခံနေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဒီနေ့တော့ ငါ့ရဲ့ 'အသက်နှုတ်ဓားရှင်' ဆိုတဲ့ ဘွဲ့အမည်က ဘယ်လိုမျိုး ရလာလဲဆိုတာ မင်းတို့ကို ကောင်းကောင်းကြီး သက်သေပြရတာပေါ့..."

သူသည် အပြင်သို့ လှမ်းထွက်သွားရင်း လေသံကို အေးစက်စွာဖြင့် မိမိဘာသာ တိုးတိုးရေရွတ်နေခဲ့သည်။

ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ အိမ်တော်၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ ထင်းခုတ်သမားများအသွင် ဝတ်ဆင်ထားသော သန်မာထွားကျိုင်းသည့် လူနှစ်ဦးသည် အိမ်တော်၏ ပင်မတံခါးကြီးရှေ့မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြတ်လျှောက်သွားကြသည်။ သူတို့သည် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ခုတ်ထွင်ထားသော ထင်းစည်းများကို ကျောတွင် ပိုးထားကြပြီး ခါးတွင်မူ လက်ကိုင်ရိုး ဟောင်းနွမ်းနေသော်လည်း ကောင်းစွာ သွေးထားသဖြင့် သံချေးကင်းစင်ကာ တလက်လက်တောက်နေသော ပုဆိန်နှစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားကြ၏။

အိမ်တော်ရှေ့တွင်မူ သံချပ်ကာဝတ်ဆင်ကာ လက်နက်အပြည့်အစုံ ကိုင်ဆောင်ထားသော စစ်သည်အချို့နှင့်အတူ တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့မှ တပ်စုတစ်စုက ကင်းစောင့်နေကြသည်။ ထိုလူနှစ်ဦး စိုးရိမ်ကြောင့်ကြမဲ့စွာဖြင့် အိမ်တော်ရှေ့မှ ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုတပ်စုကို ဦးဆောင်သည့် ရာအိမ်မှူးသည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်လေသည်။

မကြာမီမှာပင် မိမိတို့၏ အဆင့်အတန်းပြ ပန်းထိုးဝတ်စုံများနှင့် သံချပ်ကာပေါ့များကို ချွတ်ပယ်ကာ 'ဇာထိုးနွေဦးဓား' များကို ဝှက်သိမ်းထားသော တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော် ငါးဦးသည် ထိုလူနှစ်ဦး၏ နောက်သို့ တိတ်တဆိတ် ထက်ကြပ်မကွာ လိုက်လံစောင့်ကြည့်ကြတော့သည်။

တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်များသည် မွေးရာပါ စိမ့်ဝင်ထိုးဖောက်ခြင်းနှင့် ကင်းထောက်ထောက်လှမ်းခြင်း အတတ်ပညာရပ်များတွင် အထူးကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ထိုရာအိမ်မှူးသည် ထိုလူနှစ်ဦး၏ ရုပ်ဖျက်ထားမှုကို ချက်ချင်းဆိုသလို အကဲခတ်မိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုမှာ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ပြည့်စုံလှသော်လည်း၊ အလွန်အမင်း ထွားကျိုင်းသန်မာလွန်းသော ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံနှင့် ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ အိမ်တော်၏ ပင်မတံခါးကြီးရှေ့မှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကင်းမဲ့စွာဖြင့် ရဲရဲတင်းတင်း ဖြတ်လျှောက်ဝံ့သည့် သတ္တိတို့က သူတို့၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ပြနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤမျှလောက် သန်မာထွားကျိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်မျိုးက ဆင်းရဲပင်ပန်းလှသည့် ထင်းခုတ်သမားအလုပ်ကို လုပ်ကိုင်ပါမည်လား။ ထို့ပြင် အခြေခံလူတန်းစားမျှသာဖြစ်သော ထင်းခုတ်သမားတစ်ဦးက ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ အိမ်တော်အပြင်ဘက်တွင် ဤသို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဝဲလည်ဝဲလည် လုပ်နေရဲမည်လား။ ဤအရာအားလုံးမှာ ၎င်းတို့၏ ဖုံးကွယ်မရနိုင်သော ဟာကွက်များပင် ဖြစ်ချေသည်။

ထိုရာအိမ်မှူးသည် အိမ်တော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သတင်းပို့ရန် ပြုလုပ်စဉ်မှာပင်၊ ကုရန်သည် ထက်မြက်သော ဓားလက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ တထောင်ထောင် တောက်လောင်နေသည့် ထူးချွန်ထက်မြက်သော တိုက်ခိုက်ရေးသမား တစ်စုကို ဦးဆောင်လျက် အိမ်တော်ပြင်ပသို့ လှမ်းထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကုရန်သည် အိမ်တော်၏ အမြင့်ဆုံး လှေကားထစ်ထက်တွင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး အခြားသူများကမူ သူ့ကို မျက်နှာမူလျက် အောက်ခြေလှေကားထစ်များတွင် စနစ်တကျ နေရာယူ ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

ကုရန်သည် သူ၏ရင်ခွင်အတွင်းမှ အမိန့်စာလွှာကို ထုတ်ယူကာ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မြှောက်ကိုင်လျက် လူအုပ်ကြီးကို မျက်နှာမူကာ ကြေညာလိုက်၏။

"ဘုရင်ခံမင်းကြီးရဲ့ အမိန့်တော်အရ... ဒီနေ့မှာ ငါတို့တွေ ပုန်ကန်သူတွေရဲ့ မျက်စိနဲ့ နားတွေဖြစ်တဲ့ သူလျှိုတွေကို အားလုံး သုတ်သင်ပယ်ရှင်းရမယ်။ ဘာအမှားအယွင်းမှ မရှိစေရဘူး။"

"အမိန့်အတိုင်းပါ သခင်ကြီး။"

"အဲဒီ ကြွက်သူခိုးတွေ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ နေရာတွေကို 'ကွန်ရက်' ရဲ့ ကင်းထောက်တွေက သေသေချာချာ ထောက်လှမ်း စုံစမ်းပြီးသား ဖြစ်တယ်။ ဒီနေ့ ငါတို့တွေ မြေပုံအတိုင်းပဲ လိုက်လံ သုတ်သင်ရုံပဲ။ မှတ်ထားကြစမ်း... ဘယ်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ လွတ်မြောက်သွားခြင်း မရှိစေရဘူး။ တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက် လွတ်သွားခဲ့ရင် မင်းတို့အားလုံး ခေါင်းပြတ်လိမ့်မယ်။"

ထိုအချိန်တွင် ပြည်နယ်မြို့တော်၏ တစ်ဝက်ကျော်ရှိ 'ကွန်ရက်' အဖွဲ့၏ အင်အားစုအားလုံးသည် ချက်ချင်းဆိုသလို လှုပ်ရှားလာခဲ့ကြတော့သည်။

ဖေးမိသားစု၊ ရွှီမိသားစုနှင့် ကျန်းမိသားစု တို့တွင်လည်း ဝမ်ကျင်း ထွက်ပြေးခြင်းကို ပိတ်ဆို့တားဆီးရန်အတွက် အထူးရွေးချယ်ထားသော အရေအတွက် အပြည့်အစုံရှိသည့် အိမ်တော်ကိုယ်ရံတော် သိုင်းသမားကောင်းများ ရှိကြသော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် 'ကွန်ရက်' အဖွဲ့၏ စွမ်းအားကိုမူ လုံးဝ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။

'ကွန်ရက်' အဖွဲ့၏ ရုတ်တရက် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသောအခါ၊ မိမိတို့ကိုယ်ကို လုံခြုံစွာ ပုန်းအောင်းနေနိုင်ပြီဟု ထင်မှတ်ထားကြသော နေရာအနှံ့အပြားရှိ မိသားစုကြီးသုံးစု၏ လူများသည် မည်သည့်ရုန်းကန်မှုမျှပင် မထနိုင်တော့ဘဲ အားလုံးနီးပါး ဆိတ်သုဉ်းသေဆုံးခဲ့ကြရလေသည်။

အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းမိခဲ့ပါက အနည်းငယ်မျှ ပြန်လည်ခုခံ တိုက်ခိုက်နိုင်ကောင်း တိုက်ခိုက်နိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း၊ စိတ်မကောင်းစရာမှာ သူတို့အားလုံးသည် မိမိတို့၏ လျှို့ဝှက်ခြေရာများကို ဖျောက်ဖျက်ရန်သာ အာရုံစိုက်နေကြပြီး ဖရိုဖရဲ ကွဲပြားနေခဲ့ကြသဖြင့် 'ကွန်ရက်' ၏ တဖြည်းဖြည်းချင်း ဝါးမြိုခြေမှုန်းခြင်းကိုသာ ခံခဲ့ကြရတော့သည်။

ဤအရာကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ကြီးမားသော စစ်ပွဲကြီးများတွင်ဖြစ်စေ၊ ဒေသတွင်း ပဋိပက္ခများတွင်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ယခုကဲ့သို့သော အသေးစား တိုက်ပွဲငယ်များတွင်ပင် ဖြစ်စေ... သတင်းအချက်အလက် ထောက်လှမ်းရရှိမှု မမျှတခြင်း ဟူသည် ရန်သူနှင့် မိမိတို့အကြား အနိုင်အရှုံး ကွာဟချက်ကို ဖန်တီးပေးနိုင်သော အထိရောက်ဆုံးသော နည်းဗျူဟာမြောက် လက်နက်ကောင်းတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် နေဝင်စအချိန်၌ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သွေးညှီနံ့ အရှိန်အဝါများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ကုရန်သည် ဝမ်ကျင်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ လာရောက်၍ သတင်းပို့ခဲ့သည်။

"သခင်ကြီးအား သတင်းပို့ပါတယ်... ရန်သူစုစုပေါင်း သုံးရာ ရှစ်ဆယ့်ငါးဦးလုံးကို အကြွင်းမဲ့ သုတ်သင် ကွပ်မျက်ပြီးပါပြီ။"

ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းကို ဝှေ့ကြည့်လိုက်ရင်း ဝမ်ကျင်း၏ မျက်ခုံးများသည် အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့ရသည်။

"လူအင်အား သုံးရာကျော်လေးတင်ကို ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် အချိန်အကြာကြီး ယူခဲ့ရတာလဲ။"

"သခင်ကြီး... သတ်ဖြတ်နှိမ်နင်းခြင်းနဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်း ကိစ္စတွေကတော့ အလွန်ပဲ ချောမွေ့ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်မျိုးအနေနဲ့ 'ကွန်ရက်' ထဲကနေ ငါးတစ်ကောင်လောက်တောင် လွတ်မြောက်သွားမှာ စိုးရိမ်မိတဲ့အတွက် ရန်သူတွေကို ဖမ်းဆီးပြီး နှိပ်စက်စစ်ဆေးမေးမြန်းတဲ့ နေရာမှာပဲ အချိန်အများစုကို အသုံးချခဲ့ရလို့ပါ။"

ကုရန်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ဝမ်ကျင်း၏ တွန့်ကွေးနေသော မျက်ခုံးများ ပြန်လည်ပြေလျော့သွားပြီး သူ၏မျက်နှာထက်တွင် သဘောကျနှစ်ခြိုက်သော အပြုံးတစ်ခုပင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

"အာရန်... မင်း ငါ့နောက်ကို လိုက်လာခဲ့တာ ဒီလောက်တောင် ကြာပြီဖြစ်လို့ နောက်ဆုံးတော့ ကောင်းမွန်တဲ့ အရည်အချင်းတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပြီပဲ။ အလွန်ကောင်းတယ်။ သတိကြီးစွာ ထားခြင်းဟာ ဘယ်တော့မှ မမှားဘူး။ နောင်ကိုလည်း ဒီလိုပဲ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားစမ်း။"

"ချီးမွမ်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်လှပါတယ် သခင်ကြီး။"

"သွားတော့... ဒီနေ့ တိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ခဲ့ကြတဲ့ စစ်သည်တော်တွေကို ဆုလာဘ်တွေ ပေးဖို့အတွက် မင်းပဲ တာဝန်ယူလိုက်ပါ။ မှတ်ထား... ဘယ်တော့မှ လက်တွန့်မနေနဲ့၊ စေတနာ အပြည့်နဲ့ ပေးလိုက်စမ်း။"

"အမိန့်အတိုင်းပါ သခင်ကြီး။ ကျေးဇူးတင်လှပါတယ်... ကျွန်တော်မျိုး ခွင့်ပြုပါဦး။"

တက်ကြွလှုပ်ရှားစွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားသော ကုရန်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏လက်ညှိုးဖြင့် စားပွဲခုံကို ခပ်ဖွဖွ တောက်တောက် ခေါက်နေမိပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွလာသည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။

"စီမာယီ... မနက်ဖြန် ဝူချုံးယွန်းရဲ့ စစ်တပ်ကြီး ပြည်နယ်မြို့တော် အပြင်ဘက်ကို ရောက်လာမယ့် အချိန်ကို ငါ တကယ်ကို မျှော်လင့်နေမိပြီ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဒီပြည်နယ်မြို့တော်ကြီးဟာ ဘယ်လိုမျိုး လှုပ်ရှားသက်ဝင်သွားမလဲဆိုတာ စဉ်းစားသာကြည့်တော့... ဟားဟားဟားဟား။"

ဘေးတွင် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို အေးအေးလူလူ ဖတ်ရှုနေသော စီမာယီသည် စာအုပ်မှ မျက်လုံးကို လွှဲကာ ဝမ်ကျင်းအား မတတ်နိုင်သည့် အမူအရာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အသာအယာ ခေါင်းယမ်းလိုက်တော့သည်။

အမှန်စင်စစ်တွင် ဝူချုံးယွန်း၌ နောက်ဆုတ်ရန် လမ်းမရှိတော့ချေ။ စမ်းသပ်စစ်ဆေးရန် လိုအပ်သော လူတို့၏ သစ္စာတရားနှင့် နှလုံးသားများကိုလည်း အားလုံး စမ်းသပ်ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယနေ့ညတွင်သာ ဦးစွာ စစ်ဦးဘီလူး လှုပ်ရှားတိုက်ခိုက်လိုက်မည်ဆိုပါက မနက်ဖြန်တွင် ရန်သူများကို မြို့ပြင်၌တင် အကြွင်းမဲ့ ခြေမှုန်းပစ်နိုင်မည် ဖြစ်သဖြင့် ဝူချုံးယွန်း၏ စစ်တပ်ကြီး မြို့တံခါးဝအထိ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေရန် လုံးဝ မလိုအပ်ချေ။

သို့သော်လည်း ဝမ်ကျင်းသည် ထိုသို့ မတွေးတောခဲ့ပေ။ သူသည် ဝူချုံးယွန်း၏ စစ်တပ်ကို မြို့တံခါးအား ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာရန်အထိပင် တမင်သက်သက် လိုလားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပုန်ကန်သူစစ်သည်များ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သာမန်ပြည်သူလူထုကို 'လုယက်ဖျက်ဆီး' ကြစေကာမူ၊ ထိုအချိန်ကျမှ အစိုးရစစ်တပ်ကြီးက ကောင်းကင်ဘုံမှ သက်ဆင်းလာသော နတ်ဒေဝါ စစ်သည်တော်များပမာ ပေါ်ပေါက်လာပြီး ပြည်သူများကို ဆင်းရဲဒုက္ခအတွင်းမှ ကယ်တင်ခြင်း။ ဤအရာသည် ပြည့်စုံကောင်းမွန်လှသော ကစားကွက် ပြဇာတ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်သတင်းကျော်စောမှုကိုလည်း ရရှိနိုင်သလို၊ ပုန်ကန်သူများ လုယက်ထားသော မတရားစည်းစိမ်များကိုလည်း တစ်ပါးတည်း သိမ်းပိုက်ရယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤအကြံအစည်မှာ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်ရက်စက်ပြီး ဟာကွက်များလှသဖြင့် အကဲခတ်ကောင်းသော ပညာရှိတို့၏ ရိပ်မိသံသယဖြစ်ပွားမှုမှ လွတ်မြောက်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ စီမာယီ၏ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်တားဆီးမှုကြောင့်သာ ဝမ်ကျင်းသည် ဤရက်စက်သော အကြံအစည်ကို နောက်ဆုံးတွင် စုံစွန့်လွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ သူတို့ကို မြို့ပြင်၌သာ ဆီးကြိုတိုက်ခိုက်ပြီး ပုန်ကန်သူတပ်ဖွဲ့ကြီးကို မြို့ရိုးခြေရင်း၌ပင် အမှုန့်ကြိတ် ခြေမှုန်းပစ်ရန် ဖြစ်သည်။ ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် မိမိတို့၏ သံမဏိစစ်တပ်ကြီး၏ စွမ်းအားနှင့် စစ်အင်အားကို တစ်ကမ္ဘာလုံးကို သက်သေပြရာရောက်သလို၊ မကောင်းသော စိတ်ထားရှိကြသည့် လျှို့ဝှက်ရန်သူများကိုလည်း အလိုအလျောက် ခြိမ်းခြောက် တားဆီးပြီးသား ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။