အခန်း ၇၂၁

အခန်း (၇၂၁)။

ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံး မှောင်အတိကျသွားလေပြီ။ ဆောင်းဦးမိုးမှာ အဆက်မပြတ် ရွာသွန်းနေဆဲဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးလည်း မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ၊ အဆုံးအစမဲ့ မည်းနက်သော ရေများ ညှစ်ထုတ်နေသည့် မှင်တုံးကြီးတစ်ခု နှင့်ပင် တူနေပါသည်။

စစ်သည်တော်အုပ်စုများသည် အေးစက်သော လေနှင့်မိုးထဲတွင် ခိုင်မာသော ခြေလှမ်းများ ဖြင့် ချီတက်လာကြသည်။ လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားသော လက်နက်များမှာ တလက် လက် တောက်ပနေပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနေကြသည်။ သူတို့၏ ဓားများနှင့် လှံများကို အိမ်မှ ထုတ်ထားကြပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် တုန်လှုပ်စေသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

စုစုပေါင်း စစ်သည် ၆၀၀,၀၀၀ ကို ဟုန်ယွိက စုစည်းကာ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ကို ဝန်းရံ ထားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤစစ်သည်များထဲတွင် နတ်ဘုရားတန်ခိုးရှင် ဘုရင်ယန်တူးထံမှ စစ်သည် ၁၀၀,၀၀၀၊ ရှောင်ရှိူက်ထံမှ ၁၀၀,၀၀၀၊ ချန်ပီယံမြို့စားထံမှ ၂၀၀,၀၀၀၊ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံမှ ၁၀၀,၀၀၀ နှင့် ယွမ်တူးနိုင်ငံမှ ၁၀၀,၀၀၀ တို့ ပါဝင်သည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ထိပ်သီး စစ်သည်များဖြစ်ပြီး တိုက်ပွဲပေါင်း ရာချီ ဖြတ်သန်းခဲ့သူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ လက်နက် နှင့် အသုံးအဆောင်များမှာ အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး ရိက္ခာလည်း ပြတ်လပ်မှု မရှိပေ။

ကျောက်စိမ်းမြို့တော်၏ အတိုင်းအတာအရ စစ်သည် တစ်သန်းဝန်းရံထားလျှင်ပင် အလွယ်တကူ သိမ်းပိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ မြို့အပြင်ဘက်ရှိ သန်းနှင့်ချီသော စစ်သည် များအတွက် နေ့စဉ်စားသုံးရမည့် ရိက္ခာပမာဏမှာ "တောင်ပုံရာပုံ" ရှိနေလိမ့်မည်။

ဆန်တောင်ကြီးတစ်လုံးနှင့် ခေါက်ဆွဲတောင်ကြီး တစ်လုံးရှိမှသာ စစ်သည် တစ်သန်း၏ စားသုံးမှုကို ထောက်ပံ့နိုင်လိမ့်မည်။

လွန်ခဲ့သော ၂၅ နှစ်က ယွန်မင်နိုင်ငံ စစ်တပ်သည် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ် က ရိက္ခာပြတ်လပ်မှုကြောင့် ၁၀ ရက်မှ လဝက်ခန့်အထိ ခုခံပြီးနောက် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရ သည်။

ထိုကြောင့် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်သည် ဝိုင်းရံခံရမည်ကို အနည်းငယ်မျှပင် မကြောက်ရွံ့ ချေ။

မြို့ရိုးများမှာ အလွန်တရာ ထူထဲမြင့်မားလှရာ ၆ ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးဘေး ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးပင်လျှင် မြို့ရိုးများကို ဖောက်ထွင်းရန် သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးရန် မစွမ်းသာပေ။ မဟာ ကမ္ဘာလောကကြီး၏ နံပါတ်တစ်မြို့တော်၊ ကောင်းကင်နန်းတော်၊ ကျောက်စိမ်းမြို့တော် ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ထူးကဲလှပေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဟုန်ယွိသည် စစ်သည် ၆၀၀,၀၀၀ ကို စုစည်းခဲ့သော်လည်း သူ၌ ရိက္ခာ ပြဿနာ လုံးဝမရှိပေ။ သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမသည် အချိန်၊ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အရွယ် အစား အမျိုးမျိုးရှိသော ကမ္ဘာလွှာများစွာ ပါဝင်သည့် မှော်ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ထိုက်ကျိမိုးကြိုးရေကန်ကို အပြည့်အဝ သန့်စင်ပြီးဖြစ်၍ နေ့စဉ် "နဂါးစွယ်ဆန်" အမြောက်အမြား ထွက်ရှိနေပြီ။ နဂါးစွယ်ဆန် တစ်စေ့ကို ချက်ပြုတ်လိုက်လျှင် စစ်သည် ၁၀ ဦး စားရန် လုံလောက်ပေသည်။ ထို့ပြင် ၎င်းသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို အားဖြည့်ပေးပြီး အရိုးအဆစ်နှင့် ကြွက်သားများကို သန်မာစေသည်။

အဝတ်အထည်များ၊ သံချပ်ကာများနှင့် တဲများ အားလုံးမှာလည်း သူတော်စင်ပေါင်းစုံခန်းမ အတွင်းမှ အဆက်မပြတ် ထုတ်လုပ်နေသည်။

ယခုအခါ ဟုန်ယွိ၏ အင်အားမှာ အပြည့်အဝ တည်ဆောက်ပြီးဖြစ်နေပြီ။ ပင်လယ်ရပ်ခြား မှ အရင်းအမြစ်များ၊ ရှောင်ရှိူက်နှင့် ချန်ပီယံမြို့စားတို့၏ အင်အားသည် စစ်သည် ၆၀၀,၀၀၀ ၏ စားသုံးမှုကို ထောက်ပံ့ရန် လုံလောက်သည်။ ၆၀၀,၀၀၀ မဆိုထားနှင့်၊ ၆ သန်း ဖြစ်လျှင်ပင် သူ့အတွက် အပန်းမကြီးပေ။

စစ်သည် ၆၀၀,၀၀၀ ရှိသော စစ်တပ်ကြီးသည် မှောင်မိုက်သော မိုးထဲတွင် စနစ်တကျ ချီတက်နေကြသည်။ မည်သည့်စစ်သည်မှ အသံမထွက်သော်လည်း သူတို့၏ ခြေသံများမှာ စည်တီးသံများကဲ့သို့ပင် မြေပြင်တစ်ခုလုံးနှင့် အဝေးရှိ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ကိုပင် တုန်ဟီးသွားစေသည်။

ဒုန်း… ဒုန်း…. ဒုန်း….. ဒုန်း…… ဒုန်း…….

စစ်သည် ၆၀၀,၀၀၀ ပါသော စစ်တပ်ကြီးသည် သေသပ်စွာ စုရုံးလျက် ကျောက်စိမ်း မြို့တော်ဆီသို့ ဦးတည်ရွေ့လျားလာသောအခါ မိုင်တစ်ရာအတွင်းရှိ လူတိုင်းနီးပါး သိရှိသွားကြပြီး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်ကုန်တော့သည်။

ကျောက်စိမ်းမြို့တော်၏ ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်တစ်ရာအတွင်း လူဦးရေ အမြောက်အမြား နေထိုင်ကြသည်။ လမ်းမပေါ်တွင် ချီတက်နေသော စစ်တပ်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည့် လူပင်လယ်ကြီးနှင့် အလားသဏ္ဍာန်တူနေသည်။ ဤမျှ ခမ်းနား ထည်ဝါ သော အငွေ့အသက်ကို အခြားလူတွေ မည်သို့ မသိဘဲ နေပါမည်နည်း။

ဟုန်ယွိ ဦးဆောင်လာသော စစ်တပ်မှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှ၏။ သူတို့၏ ခြေလှမ်း တိုင်းမှာ ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေပြီး၊ ကောင်းကင်ယံရှိ မှောင်မိုက်သော တိမ်တိုက်များနှင့် ဆောင်းဦးမိုးများကိုပင် လွင့်စင်သွားစေသယောင် ရှိသည်။

ကျောက်စိမ်းမြို့တော်အတွင်း။

ဝူဝမ်မြို့စား စံအိမ်တော်။

မဒမ်ကျောက်သည် သစ်သားကုလားထိုင်ကြီးပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း ကြောင်ဖြူလေး တစ်ကောင်ကို ပွေ့ချီထားသည်။ သူမ၏အောက်တွင် မဒမ်ရုံနှင့် အခြားကိုယ်လုပ်တော် အချို့ ထိုင်နေကြသည်။ သူတို့ ညစာစားပြီးခါစ ဖြစ်ဟန်တူပြီး မဒမ်ကျောက်က သူတို့ကို ဆုံးမနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မဒမ်ကျောက်၏ သိုင်းပညာနှင့် တာအိုပညာရပ်များ မှာ အဆမတန် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိ နေပြီဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ စွမ်းရည်ကို ကောင်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားသည်။ သူမ၏ လက်ထဲ တွင် ကြီးမားသော အာဏာရှိနေသည့်အပြင် သူမ၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာလည်း ယခင်က ထက် အဆပေါင်းများစွာ ထက်မြက်လာသည်။ ယနေ့တွင် သူမသည် အထူးပင် စိတ်လှုပ် ရှားနေမိသည်။ အကြောင်းရင်းမှာ ယနေ့တွင် နန်းတွင်းမှ မင်းသားယု၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို သိမ်းဆည်းရန် အမိန့်ထုတ်ပြန်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မင်းသားယုသည် ဟုန်ယွိအတွက် အရေးပါသော နယ်ရုပ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းသိကြ သည်။ ယခုအခါ နန်းတွင်းက မင်းသားယုကို ဖမ်းဆီးရန်၊ ပိုင်ဆိုင်မှုများ သိမ်းဆည်းရန်နှင့် အကျဉ်းချရန် ထုတ်ပြန်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ ဟုန်ယွိသည် နန်းတွင်းကို အသုံးချကာ ပြဿနာ ရှာနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ဟုန်စံအိမ်တော်၏ အဆင့်အတန်းမှာလည်း ထာဝရ တည်ငြိမ် ပြီး စည်ပင်နေတော့မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မဒမ်ကျောက်မှာ သဘာဝအတိုင်း ဝမ်းသာ ပီတိ ဖြစ်နေသည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ ဟိုကောင်စုတ် ဟုန်ယွိ ငါတို့ကို ဘယ်လိုယှဉ်မလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။ နန်းတွင်းဆိုတာ နန်းတွင်းပဲဟဲ့။ သာမန် ပညာရှင်တစ်ယောက်၊ သူတော်စင်အတု တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နန်းတွင်းကို တုန်လှုပ်အောင် လုပ်နိုင်မှာလဲ" မဒမ် ကျောက်က လက်ထဲရှိ ကြောင်ဖြူလေးကို ဖြည်းညင်းစွာ ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဟီးဟီး... ဟီးဟီး..." ဘေးတွင်ရှိသော မဒမ်ရုံကလည်း ရယ်မောရင်း "ဟုတ်ပါတယ်၊ အစ်မတော်ကျောက် အခုတော့ စိုးရိမ်စရာတွေ ကင်းဝေးသွားပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ မင်းသားယုကို အခုထိ ဖမ်းမမိသေးဘူးလို့ ကြားတယ်၊ သူ 'ပြောင်းလဲခြင်းမျှော်စင်' ဆီကို ထွက်ပြေး သွားတာလားမသိဘူး"

"သူ ပြောင်းလဲခြင်းမျှော်စင်ဆီ ထွက်ပြေးသွားရင်လည်း သေခါနီး ဆဲဆဲ ရုန်းကန်နေရုံပဲ ရှိမှာပါ။ သူ့ရဲ့တရားဝင် ဂုဏ်ဒြပ်တွေကို ဆုံးရှုံးသွားပြီဆိုတော့ သူ ဧကရာဇ်ရာထူးကို ဆက်ခံဖို့ ဘာမျှော်လင့်ချက်မှ မရှိတော့ဘူး။ ငါက နည်းနည်းလေး လုပ်လိုက်ရုံနဲ့ နန်းတွင်း က သူ့နာမည်ကို ပယ်ဖျက်လိုက်မှာပဲ။ သူ့ကို မျိုးရိုးနာမည် ပြောင်းခိုင်းဖို့တောင် ဧကရာဇ် ကို အမိန့်ထုတ်ခိုင်းလို့ ရတယ်။ သူ့မျိုးရိုးက 'ယန်' မဟုတ်တော့ရင် သူ ဘာလုပ်နိုင်ဦးမှာ လဲ" မဒမ်ကျောက်က အေးစက်စွာ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကျိုးယွိ အကယ်ဒမီကို လည်း နန်းတွင်းက ဖျက်ဆီးပစ်မှာ သေချာတယ်။ အရင်တုန်းက ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းကို ကြည့်လေ၊ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သမိုင်းရှိတဲ့ မြင့်မြတ်နယ်မြေကြီးပဲ။ အခုမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတဲ့ 'ကျိုးယွိ' အကယ်ဒမီနဲ့ ယှဉ်ရင် သူတို့က အများကြီး ပိုပြီး စွမ်းအားကြီး တာတောင် ဧကရာဇ်က အလွယ်လေး ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တာ မဟုတ်လား"

"ဟုတ်ပါတယ်…၊ ဟိုသူခိုးလေး ဟုန်ယွိကို ဖမ်းမိရင်တော့ ဈေးထိပ်မှာတင် အပိုင်းပိုင်း ခုတ်သတ် ကွပ်မျက်ခိုင်းပြီး သစ်သားမြည်းပေါ် တင်စီးခိုင်းရမယ်" မဒမ်ရုံက ရက်စက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါက သူ့အတွက် သက်ညှာလွန်းရာ ကျဦးမယ်" မဒမ်ကျောက်က အေးစက်စွာ ဆိုသည်။ "ငါက သူ့ကို အသက်ရှင်လျက် ထားချင်သေးတာ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ကို နန်းတွင်းမှာ မိန်းမစိုး လုပ်ခိုင်းရမယ်၊ မန်ပိုင်ယွန်ရဲ့ သားက မိန်းမစိုး ဖြစ်သွားတာကို သူ့အမေ မြင်စေ ချင်တာ။"

ဒုန်း…၊ ဒုန်း….၊ ဒုန်း…..၊ ဒုန်း……၊ ဒုန်း.......၊

သူတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် မြေပြင်ကြီးက ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားသည်။ စစ်သည် တော်နှင့် မြင်းပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ သူတို့ရှေ့တွင် ချီတက်နေသကဲ့သို့ပင်။ လေထုထဲရှိ ပြင်းထန်သော အငွေ့အသက်မှာ မိုးကြိုးသံထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။ ၆ ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကျွမ်းကျင်သူများပင်လျှင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ စိတ်ဝိညာဉ် ထွက်ခွာ ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

"ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ငလျင်လှုပ်တာလား" မဒမ်ရုံမှာ လန့်သွားလွန်း၍ ကုလားထိုင်ပေါ်မှပင် ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး…၊ မကောင်းတော့ဘူး… မဒမ်" ထိုအချိန်တွင် မြင်းဆယ်စီးမှာ တံခါးဝ မှ ဒုန်းစိုင်း စီးနင်းဝင်ရောက်လာပြီး မဟာဆရာသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူအချို့ မြင်းပေါ်မှ ပြုတ်ကျလာကြသည်။ သူတို့မှာ လူးလိမ့်ကာ အော်ဟစ်နေကြပြီး သူတို့၏ အသံများမှာ ကောင်းကင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားသော ဓားမြှောင်များကဲ့သို့ပင်။

"မင်းသားယု ပုန်ကန်နေပြီ။ သူက စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ကို ဝန်းရံ ထားလိုက်ပြီ"

"ပုန်ကန်မှု။ တစ်ယောက်ယောက် ပုန်ကန်နေပြီ"

"စစ်သည် သိန်းနဲ့ချီပြီး မြို့ကို ဝန်းရံထားတယ်"

"သူတို့ ရောက်လာပြီ"

...

"ဖုန်း" မဒမ်ကျောက်၏ လက်ထဲမှ ကြောင်ဖြူလေးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။ လေထုထဲရှိ စစ်သည်နှင့် မြင်းပေါင်း သောင်းနှင့်ချီသော အငွေ့အသက်များကို သူမ ခံစား လိုက်ရသည်။ သူမ အံ့အားသင့်ကာ မှင်သက်သွားတော့သည်။

"ပုန်ကန်မှုလား။ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အဲဒီလောက်များတဲ့ စစ်သည်တွေက ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ။ ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ။ မင်းသားယုမှာ ဘာစစ်အာဏာမှ မရှိဘူးလေ။ မြန်မြန်... မြန်မြန်သွားပြီး မြို့စားမင်းကို အသိပေးလိုက်" မဒမ်ကျောက်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ သမင်တစ်ကောင်ကို ကိုက်ဖြတ်တော့မည့် ဝံပုလွေမတစ်ကောင်နှင့် ပင်တူနေသည်။

"မြို့စားမင်းက သတင်းရရချင်းပဲ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး မြို့ရိုးတွေဆီ သွားလိုက်ပါပြီ"

"သူတို့က ဒီလောက် မြန်မြန်ကြီး ရောက်လာတာလား... သူတို့က တကယ်ပဲ တိုက်ရိုက် ပုန်ကန်ရဲတာပဲ၊ အရမ်းကို မောက်မာတာပဲ။ ဟုန်ယွိ... နင့်လို ကောင်စုတ်က တကယ်ကို မောက်မာလွန်းတယ်။ နင်က ကိုး-ငါးလမ်းစဉ် အထွက်အထိပ် ဧကရာဇ်ရဲ့ အာဏာကို စိန်ခေါ်နေတာပဲ၊ တစ်လောကလုံးကို ဆန့်ကျင်နေတာပဲ" မဒမ်ကျောက်က ရက်စက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီတစ်ခါတော့ မင်း သေရင်တောင် မြှုပ်စရာမြေ မရှိအောင် ဖြစ်ရမယ့် အချိန်ပဲ”

မည်သူမျှ သတင်းဖြန့်နေစရာ မလိုတော့ပေ။ မဟာဆရာသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းငယ်၏ အော်ဟစ်သံနှင့်တင် 'မင်းသားယု'၊ 'ပုန်ကန်မှု' နှင့် 'စစ်တပ်က မြို့ကို ဝန်းရံ ထားခြင်း' ဟူသော စကားလုံးများမှာ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်၏ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားတော့ သည်။ အချို့သော လျှို့ဝှက်နေရာများအထိပင် ရောက်ရှိသွားသည်။

အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီးများ၊ မှူးမတ်များမှစ၍ သာမန် ပြည်သူများအထိ တစ်စုံတစ်ခု ကြီးကြီးမားမား ဖြစ်ပျက်နေပြီဆိုသည်ကို သိရှိသွားကြသည်။

ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခုခု ရှိလိမ့်မည်ဟု လူတိုင်း မျှော်လင့် ထားကြသော်လည်း ဤမျှ မြန်လိမ့်မည်ဟုတော့ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။ မြို့ကို ဝန်းရံထား သော စစ်တပ်မှာ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသော နတ်စစ်သည်များကဲ့သို့ပင် မည်သည့် သဲလွန်စမျှ မပြဘဲ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ကို ဝန်းရံလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယနေ့တွင် မင်းသားယုကို ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးပမ်းမှုကြောင့် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်၏ လမ်းများပေါ်တွင် စစ်သည်များ ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် ပုန်ကန်မှု သတင်းကြောင့် ရုတ်ရုတ်သဲသဲတော့ သိပ်မဖြစ်ခဲ့ပေ။

မြို့ထဲတွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ မရှိသော်လည်း နန်းတော်ထဲတွင်တော့ အခြေအနေမှာ ဆိုးဝါးနေ သည်။

နန်းတွင်း ခန်းမဆောင်တွင် မိန်းမစိုးပေါင်းများစွာ ပြေးလွှားနေကြပြီး နန်းတွင်း အစောင့် တပ်များလည်း အုပ်စုလိုက် ပြေးလွှားကာ ခုခံရေးအတွက် ပြင်ဆင်နေကြသည်။ အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။ နန်းတော်တစ်ခုလုံးတွင် မီးရှူးမီးတိုင်များ ထွန်းညှိ ထားသည်။ အတွင်းဝန်ကြီးများနှင့် ဝန်ကြီးဌာန ခြောက်ခုမှ အရာရှိများသည် မိုးကြိုးသံ ကြောင့် လန့်ဖျပ်သွားသော ငန်းဘဲအုပ်ကြီးကဲ့သို့ ပြည့်ကျပ်စွာ စုရုံးနေကြသည်။

အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိအားလုံးမှဦ အတွင်းဝန်ရုံးတော်တွင် ပြည့်ကျပ်နေ ပြီး ဆူညံသံများက တစ်ခန်းလုံး ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မင်းသားများ၊ မြို့စားများနှင့် နယ်စားများစွာတို့သည် ကိုယ်ရံတော် များနှင့်အတူ ဝေါယာဉ်များ စီးကာ အသက်ကို ပဓာနမထားဘဲ နန်းတော်အပြင်ဘက်သို့ စုရုံးရောက်ရှိလာကြသည်။ နန်းတော်ကို သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ခိုလှုံရာအဖြစ် မှတ်ယူ ကာ အထဲဝင်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။ သို့သော် သူတို့ကို နန်းတွင်း အစောင့်တပ်များက နန်းတော်မြို့ရိုးအပြင်တွင် တားဆီးထားသည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် တော်ဝင်နန်းတော် မြို့ရိုးပြင်ပရှိ လမ်းမများပေါ်တွင် တော်ဝင်မိသားစု ဝင်များ၏ ဝေါယာဉ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ငိုသံများ၊ အော်ဟစ်သံများ၊ ငြင်းခုံသံများ နှင့် ဆဲဆိုသံများမှာ လေထုထဲတွင် ပျံ့လွင့်နေပြီး ကမ္ဘာပျက်တော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေ တော့သည်။

"ယန်ယိုကျိ... စစ်တပ်က တကယ်ပဲ ကျောက်စိမ်းမြို့တော် အပြင်ဘက်ကို ရောက်နေပြီ လား" အတွင်းဝန်ရုံးတော်တွင် အရာရှိ ဖန်းရိကျီက ယန်ယိုကျိကို ဒေါသတကြီး ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။ "ကျောက်စိမ်းမြို့တော် မိုင်တစ်ထောင်အတွင်းမှာ စစ်တပ်တွေ မရှိဘူးလို့ ခင်ဗျား ပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား။ သူတို့က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် မြန်မြန် ရောက်လာတာလဲ။ အဲဒီစစ်သည်တွေမှာ တောင်ပံတွေ ပါလို့လား။ တောင်ပံပါရင်တောင် ဒီလောက် မမြန်နိုင်ဘူး"

"သွားကြစို့… ကျောက်စိမ်းမြို့တော် မြို့ရိုးပေါ်သွားပြီး မင်းသားယုကို သွားဆဲကြမယ်။ သူက စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး ပုန်ကန်ရဲတယ်၊ ဒါက နိုင်ငံတော် သစ္စာဖောက်မှုပဲ" အရာရှိ တစ်ဦးက ပြောသည်။ "သူက သမိုင်းမှာ နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျန်ရစ်မှာကို မကြောက်ဘူးလား။ ထာဝရ ကျိန်ဆဲခံရမှာကိုရော မကြောက်တော့ဘူးလား။"

"ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ရဲ့ မြို့ရိုးတွေက မြင့်မားပြီး တိုက်ခိုက်ဖို့ မလွယ်ကူပါဘူး။ အားလုံးပဲ တော်ဝင်နန်းတော်ရဲ့ လုံခြုံရေးကို ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်ဖို့ လူတစ်ယောက် ချန်ထားခဲ့ပါ။ မြို့ကို ကာကွယ်ဖို့ ဧကရာဇ်အကြံပေးကို ကူညီပေးဖို့ ကျွန်တော်တို့ မြို့ရိုးဆီ အတူတူ သွားကြမယ်” ယန်ယိုကျိက ဆိုသည်။

"ဧကရာဇ်ရော ဘယ်မှာလဲ။ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေကို ဆွေးနွေးဖို့ ဧကရာဇ်ဆီ သွားကြစို့" အရာရှိတစ်ဦးက ပြောသည်။

"ဧကရာဇ်က အခု မဟာကောင်စီမှာ စစ်ရေးကိစ္စတွေကို စီစဉ်နေပြီး ပြည်သူတွေကို စိတ်အေးအောင် လုပ်ဖို့ အမိန့်ထုတ်နေပြီ။ အခု ငါတို့လုပ်ရမှာက နန်းတော်အပြင်က မှူးမတ်တွေကို ပြန်ခိုင်းဖို့ပဲ၊ ဒီလိုအချိန်မှာ ပြဿနာ မတက်စေနဲ့။"

"နောက်ဆုံးတော့ စစ်တပ်ကြီး ရောက်လာပြီပေါ့..."

ဟုန်ယွိသည် ဖြူစင်ကျယ်ဝန်းလှသော ကျူဖြူများဖြင့် ယက်လုပ်ထားသည့် ကြီးမားသော ထမ်းစင်တစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ ထမ်းစင်ကြီးမှာ အလွန်တရာ ကျယ်ဝန်းပြီး အပေါ် တွင် ချီလင်ထီးတစ်လက် မိုးထားသည်။ ဤသည်မှာ သူတော်စင်တစ်ဦး၏ ဝေါယာဉ်ဖြစ်ပြီး ကျူဖြူများမှာ လူကြီးလူကောင်းတစ်ဦး၏ စင်ကြယ်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ခွာလေးဖက်ဖြင့် တိမ်တိုက်များကို နင်းလျှောက်နေသော ချီလင်တစ်ကောင်သည် ထမ်းစင် ကို စောင့်ကြပ်နေပြီး၊ သူတော်စင်တစ်ဦး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပိုမို မြင့်မားစေကာ ဖြောင့်မတ် ခြင်း လမ်းစဉ်၏ မင်္ဂလာရှိမှုနှင့် မဟာပြောင်းလဲခြင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဘာဝကို ကိုယ်စားပြုနေသည်။

"ရပ်"

စစ်တပ်ကြီးသည် ကျောက်စိမ်းမြို့တော်၏ ၁၀ မိုင်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် မြေပြင်မှ တဲများက မြေပြင်ပေါ်မှ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မြို့ရိုးတိုက်ခိုက်ရေး ယာဉ်များနှင့် စက်ကိရိယာ အမျိုးမျိုးလည်း ပေါ်လာသည်။ စစ်တပ်ကြီးသည် ပုရွက်ဆိတ် များကဲ့သို့ ထူထပ်ကာ အဆုံးအစမရှိ ဖြစ်နေသည်။

ဤအချိန်တွင် ဟုန်ယွိသည် မြင့်မားသော မြို့ရိုးများပေါ်တွင် မိုးရေကပင် မငြိမ်းသတ်နိုင် သော မီးတောက်များ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ မည်သည့်နေရာမှန်းမသိသော တောက်ပသည့် အလင်းရောင်များစွာလည်း ရှိနေပြီး လီ တစ်ရာပတ်လည်ကို လင်းထိန်စေကာ အသေးစိတ် အချက်အလက်တိုင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရ၏။

ကျောက်စိမ်းမြို့တော်၏ မြို့ရိုးများပေါ်တွင် မိုးကြိုးမီး သံအမြောက်များဖြင့် ပြည့်နှက် နေပြီး စစ်သည်များနှင့် ကျွမ်းကျင်သူများစွာ ရှိနေသည်။

အထွတ်အထိပ် ဧကရာဇ်အာဏာကို ကိုယ်စားပြုသော ပြစ်မှား၍မရသည့် အလံများစွာ လည်း လွင့်ထူထားသည်။

ဟုန်ယွိသည် အဓိက မြို့တံခါးမကြီးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ချန်ယန်တံခါးရှိ မျှော်စင်ပေါ် တွင် ဟုန်ရွှန်ကျိ တစ်ယောက် လက်နှစ်ဖက် နောက်ပစ်ကာ မတ်မတ်ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ့ပုံစံက ကောင်းကင်ကြီးကို ထောက်မထားသည့် တစ်ခုတည်းသော တိုင်ကြီးကဲ့သို့ပင်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟုန်ရွှန်ကျိကလည်း ဟုန်ယွိကို မြင်လိုက်သည်။ သားအဖနှစ်ဦး၏ မျက်လုံးချင်း ဆုံလိုက်သည့်အခါ လေထုထဲတွင် မီးပွားများပင် လွင့်စင်သွားတော့သည်။

"ဟုန်ယွိ…၊ မင်းက ပုန်ကန်ရဲတယ်ပေါ့။ မင်းက စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး ကျောက်စိမ်း မြို့တော်ကို ဝိုင်းထားရဲတယ်ပေါ့။ မင်း သမိုင်းမှာ နာမည်ဆိုး ကျန်ရစ်မှာကို မကြောက်ဘူး လား။ မင်းလို မိဘကို မရိုသေတဲ့ သားမိုက်က အဖေကို ဆန့်ကျင်ပြီး ဧကရာဇ်အာဏာကို လုယူချင်နေတာလား။ မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သူတော်စင်လို့ ခေါ်ရဲသေးတယ်ပေါ့"

ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ အသံမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ မြေပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ဟီးသွားသည်။

"နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံရဲ့ အရှင်သခင်။ ယွမ်တူးနိုင်ငံရဲ့ အရှင်သခင်၊ နိုင်ငံပေါင်း တစ်ရာရဲ့ အရှင်သခင်တွေ၊ ဟွာလျှိုရဲ့ အရှင်သခင်၊ အားလုံး ထွက်ခဲ့ကြ" ဟုန်ယွိက ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ မေးခွန်းကို မဖြေဘဲ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် လူတိုင်း၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် နိုင်ငံအသီးသီးမှ ဘုရင်များသည် စစ်တပ်နှစ်ခု၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

"ဒီနေ့လုပ်ရပ်က ပုန်ကန်မှု မဟုတ်ဘူး၊ ဧကရာဇ်ရဲ့ ဘေးနားက လူယုတ်မာတွေကို ရှင်းလင်းတာပဲ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဒါက ငါတို့ရဲ့ တော်ဝင်ချန်မြေပုံကြီး တစ်ကမ္ဘာလုံးကို စည်းလုံးညီညွတ်စေဖို့ ရွှေရောင်အခွင့်အရေးပဲ။ ဧကရာဇ်ဘေးနားက သစ္စာဖောက် အရာရှိ တွေကို ရှင်းလင်းပြီးတာနဲ့ ပင်လယ်ရပ်ခြား ကျွန်းနိုင်ငံပေါင်းတစ်ရာ၊ နတ်ဘုရားလေနိုင်ငံ၊ ယွမ်တူးနိုင်ငံနဲ့ ဟွာလျှိုတို့ဟာ ငါတို့ တော်ဝင်ချန်ဆီမှာ ဦးညွှတ်ပြီး ငါတို့ရဲ့ ပြည်နယ်တွေ ဖြစ်လာကြလိမ့်မယ်။ အလယ်ပိုင်းကောင်းကင်နိုင်ငံ ပြည်သူတွေဟာ မဟာကမ္ဘာလောက ကြီးကို အမှန်တကယ် စည်းလုံးစေလိမ့်မယ်"

ဟုန်ယွိ၏ စကားသံများမှာ ဟုန်ရွှန်ကျိ၏ စကားများထက်ပင် ပို၍ ကြီးကျယ်ခမ်းနားနေပေ သည်။

"ပြည်သူအပေါင်းတို့... ငါ ဟုန်ယွိဟာ သမိုင်းစာမျက်နှာတွေမှာ နာမည်ကောင်းနဲ့ ကျန်ရစ် စေရမယ်"