အခန်း ၁၅၁

အခန်း ၁၅၁ - ယုကွေ့နည်းစနစ်ကို ကျွမ်းကျင်အောင်လေ့ကျင့်ခြင်း

ချင်းကျားရွာ၏ အရှေ့ဘက် မိုင်အနည်းငယ်အကွာတွင် လျှို့ဝှက်ဂူတစ်ခုရှိသည်။

ထိုဂူဝကို ထူထပ်သော နွယ်ပင်များနှင့် ကျောက်တုံးများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် အထူးတလည် ရှာဖွေသူများမှလွဲ၍ မည်သူမျှ မတွေ့နိုင်ပေ။

ဂူအပြင်ဘက်၊ ရှေးဟောင်း ကုက္ကိုပင်ကြီး၏ အရိပ်အောက်တွင် ဆံပင်အစုအဝေးတစ်ခုက အပေါက်ငယ်တစ်ခုအတွင်း၌ ကွေးညွတ်လျက်ရှိပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အေးစိမ့်မှုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ဤ ဆံပင်စားသရဲသည် ဂူကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ထိုနေရာတွင် ခိုအောင်းနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော တစ္ဆေမျိုးသည် လူသားတို့ကဲ့သို့ နက်နဲသော အတွေးအခေါ်မျိုးမရှိဘဲ သူတို့၏ အပြုအမူများမှာ အလွန်ရိုးရှင်းလှသည်။

ညဉ့်နက်သန်းခေါင်အချိန်၊ လရောင်မှာ မှိန်ဖျော့နေသည်။

ဂူအတွင်းတွင် ကျောက်ဖေး၏ ကိုယ်ပွါးသည် ဂူအလယ်ရှိ ပြားချပ်သော ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ပုခက်တွဲထိုင်နေသည်။

ကိုယ်ပွါးသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် နတ်ဆိုးထိန်းချုပ်သည့် တံဆိပ်ကို ဖန်တီးနေပြီး သူ၏ လက်ချောင်းဖျားများတွင် အပြာရောင်

အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

သူ၏ရှေ့တွင်မူ ကျူးယင်ကျောက်တုံးက လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး အရိုးခိုက်လောက်အောင် အေးစိမ့်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ကျောက်တုံးမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ သဘာဝအတိုင်း ရစ်ခွေနေသော ပုံစံများသည် အသက်ဝင်နေသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနေပြီး နက်နဲဆန်းကြယ်သော အငွေ့အသက်များကို စဉ်ဆက်မပြတ် ထုတ်

လွှတ်နေသည်။

ဟယ်မင်ကျိုးသည် ဂူထောင့်တွင် နွယ်ပင်များဖြင့် အချည်ခံထားရလျက် ထိုင်နေသည်။

သူ၏မျက်နှာမှာ ကျုံ့ဝင်နေပြီး ရှုပ်ထွေးသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်နေကာ သူ၏ အကြည့်များသည် ကိုယ်ပွါးဆီသို့ မကြာခဏ ရောက်သွားရင်း မကျေနပ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဂူအပြင်ဘက်ကိုလည်း လှမ်းကြည့်သေးသည်။

သို့သော် သူသည် ထွက်ပြေးရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။

ထွက်ပြေးချင်စိတ် မရှိ၍မဟုတ်ဘဲ ထွက်ပြေး၍ မရနိုင်မှန်း သူကောင်းကောင်းသိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သည့်ရက်များအတွင်း ကိုယ်ပွါး တရားအားထုတ်နေစဉ် သူသည် ထွက်ပြေးရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် ရလဒ်မှာ သူ၏ခြေထောက်များ ကျိုးပဲ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။

ယခုတိုင် သူ၏ ပေါင်ရိုးမှာ ကျိုးနေဆဲဖြစ်ပြီး အလွန်နာကျင်နေသည်။

ကိုယ်ပွါးသည် ဟယ်မင်ကျိုးကို လုံးဝဂရုမစိုက်ပေ။

သူသည် ယုကွေ့နည်းပညာကို လေ့ကျင့်ရန်သာ အာရုံစိုက်နေသည်။

ယုကွေ့နည်းပညာ၏ အင်းစာများမှာ ရှုပ်ထွေးလှပြီး တစ်လုံးချင်းစီတွင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားနှင့် ယုတ္တိဗေဒများ ပါဝင်နေသဖြင့် နားလည်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

သို့သော် ကျောက်ဖေးအတွက်မူ ဤမျှ မခက်ခဲပေ။

အခက်အခဲမှာ ဟယ်မင်ကျိုး သင်ပေးသော နည်းလမ်းများတွင် အမှားများပါမပါ သို့မဟုတ် အမှန်တကယ် လက်တွေ့ကျမကျ ခွဲခြားရခြင်းဖြစ်သည်။

ဟယ်မင်ကျိုးသည် ကျောက်ဖေးကို မိတ္တူမပေးနိုင်စေရန်အတွက် လျှို့ဝှက်ချက်စာရွက်စာတမ်းများကို ပြီးခဲ့သည့်ရက်များအတွင်း အကြိမ်ကြိမ် လိမ်လည်

တည်းဖြတ်ထားခဲ့သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ကျောက်ဖေး၏ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းသည် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ရှိနေပြီး ကိုယ်ပွါးကလည်း မည်သည့်အန္တရာယ်ကိုမျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ စမ်းသပ်လေ့ကျင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ယင်နတ်ဆိုး တံဆိပ်ပွင့်ပါစေ၊ ဝိညာဉ်တို့ ငါ့ထိန်းချုပ်မှုအောက် ပြန်ရောက်ကြပါစေ..."

ကိုယ်ပွါးသည် စာလုံးတစ်လုံးချင်းစီကို တိုးညှင်းစွာ ရွတ်ဖတ်လိုက်ရာ ဂူတစ်ခုလုံးတွင် အေးစိမ့်သောလေများ တိုက်ခတ်သွားသည်။

အချိန်မည်မျှကြာသွားမှန်း မသိပေ

"ခွပ်"

ထိုအသံနှင့်အတူ ကျူယင်ကျောက်တုံးမှာ အပိုင်းပိုင်းကွဲကြေသွားပြီး ယင်စွမ်းအားကြောင့် အမှုန့်ဖြစ်သွားသည်။

ဤသည်မှာ ကိုယ်ပွါးသုံးစွဲလိုက်သည့် ဒုတိယမြောက် ကျူယင်ကျောက်တုံးဖြစ်သည်။

ကိုယ်ပွါးသည် တတိယမြောက်ကျောက်တုံးကို ချက်ချင်းမထုတ်တော့ဘဲ တရားအားထုတ်လိုက်သည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် တိုက်ခတ်နေသော လေများ ငြိမ်သက်သွားသည်။

ကိုယ်ပွါး၏ရှေ့တွင် အေးစိမ့်ပြီး ထူးဆန်းသောအလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် မှော်တံဆိပ်တစ်ခု ပုံပေါ်လာသည်။

ထိုတံဆိပ်ပေါ်ရှိ စာလုံးများမှာ အလွန်ရှုပ်ထွေးလှသဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့်ပင် ခေါင်းမူးသွားစေနိုင်သည်။

ထိုတံဆိပ်အတွင်းမှ တစ္ဆေများအော်ဟစ်သံ၊ ဝံပုလွေအူသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး နက်နဲသော စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"အောင်မြင်ပြီ ယုကွေ့နည်း”

ဟယ်မင်ကျိုးသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်နေသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..." သူက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ရေရွတ်သည်။

သူသည် ကျောက်ဖေးကို လမ်းမှားသို့ ပို့ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် စာလုံးများကို အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲသင်ပေးခဲ့သော်လည်း

ကျောက်ဖေးက သူ့အလိုလို အမှားများကို ၅ ကြိမ် သို့မဟုတ် ၆ ကြိမ်အထိ ပြင်ဆင်ပြီး အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝမထင်ထားခဲ့ပေ။

သူ သင်ပေးသည့် မှားယွင်းသောနည်းလမ်းဖြင့် ကိုယ်ပွါး လေ့ကျင့်နေသည်ကို မြင်ရတိုင်း ကျောက်ဖေးသည် ချီလမ်းကြောင်း လွဲမှားခြင်းဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း

ကိုယ်ပွါးမှာမူ တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်ခြင်းမရှိဘဲ အသက်ရှင်နေမြဲဖြစ်သည်။

မှော်တံဆိပ်သည် ကိုယ်ပွါး၏ လက်ဖဝါးအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဟယ်မင်ကျိုးသည် အားအင်ကုန်ခမ်းကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်။

သူသည် ယုကွေ့နည်းစနစ်ကို နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကြာ အပင်ပန်းခံ လေ့လာခဲ့သော်လည်း ထိုသူက ၁၀ ရက်ကျော်အတွင်းမှာပင် ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်နိုင်သွားသည်။

အကယ်၍သာ သူက စိတ်ရင်းဖြင့် သင်ပေးခဲ့ပါက ကျောက်ဖေးအနေဖြင့် ပို၍ပင် မြန်ဆန်စွာ အောင်မြင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဟယ်မင်ကျိုးတစ်ယောက် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့်အတူ မိမိဘဝ၏ အချိန်အများစုကို အလဟဿကုန်ဆုံးခဲ့ရသည်ဟူသော ခံစားချက်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။

မနာလိုမှုများသာ မီးတောက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပါက၊ သူသည် ယခုအချိန်တွင် ပြာပုံအတိ ဖြစ်သွားခဲ့ရလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုလက်သင်္ကေတသည် ကိုယ်ပွါး၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီးနောက် အရိပ်အယောင်မျှမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ကိုယ်ပွါးသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဟယ်မင်ကျိုးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"နည်းစနစ်တွေ သင်ပေးတာ ကျေးဇူးပဲ၊ တာအိုဆရာကြီး"ကိုယ်ပွါးက ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏မျက်ဝန်းတွင် ကျေးဇူးတင်ခြင်း အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိပေ။

ဟယ်မင်ကျိုးက အတင်းအဓမ္မ ပြုံးလိုက်ပြီး "အခု သင်လည်း ယုကွေ့နည်းကို ကျွမ်းကျင်သွားပြီဆိုတော့... ဒီဆင်းရဲတဲ့ တာအိုဆရာကို လွှတ်ပေးနိုင်ပြီလား" ဟု မေးသည်။

"သေချာတာပေါ့၊ ငါပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ပါ့မယ်" ကိုယ်ပွါးက ခေါင်းညိတ်သည်။

ဟယ်မင်ကျိုးမှာ ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားပြီး ဤငရဲခန်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်တော့မည်ဟု ထင်လိုက်သည်။

သူသည်လည်း နောက်တစ်နေ့တွင် ပြန်လည်လက်စားချေမည်ဟု စိတ်ထဲက ကြိတ်ကြုံးဝါးလိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ပြုံးရယ်သံ မဆုံးခင်မှာပင် ကိုယ်ပွါးက ရုတ်တရက် လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။

"ဖတ်”

ထိုလက်ဝါးရိုက်ချက်သည် ဟယ်မင်ကျိုး စွမ်းအင်ဗဟိုချက်ကို တည့်တည့်မတ်မတ် ထိမှန်သွားခဲ့သည်။ လက်ဝါးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော အင်အားများသည် တဟုန်ထိုး တိုးဝင်လာပြီး ဟယ်မင်ကျိုးကို အလွယ်တကူပင် အနိုင်ယူသွားလေသည်။

စွမ်းအင်စုရပ်သည် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားခဲ့ရပြီး ထိုအင်အားများနှင့်အတူ မှော်စွမ်းအင်များလည်း လှိုင်းလုံးကြီးများသဖွယ် တိုးဝင်လာခဲ့သည်။

ဟယ်မင်ကျိုးမှာ မိမိခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ သံမဏိအပ်ပေါင်း ထောင်ပေါင်းများစွာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်ကြာ ကြိုးပမ်းအားထုတ်လာခဲ့သည့် တာအို အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး၊ သူ၏ မှော်စွမ်းအင်များမှာလည်း ဆည်မြောင်းကျိုး ပေါက်သွားသည့် ရေလွှမ်းမိုးမှုအလား တရစပ် ယိုစီးထွက်ကုန်တော့သည်။

ထိုပြင်းထန်လှသော ဝေဒနာမှာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုပင် ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်။

"အား..." ဟယ်မင်ကျိုး၏ ကြေကွဲဖွယ် အော်ဟစ်သံမှာ ဂူအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ "မင်း... မင်း ကတိဖျက်တယ်”

ကိုယ်ပွါးသည် လက်ကိုပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး "ငါ မင်းကို လွှတ်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တယ်၊ မင်း သွားလို့ရပြီ။ မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာကတော့..."

ကိုယ်ပွါးသည် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ပြီးခဲ့တဲ့ရက်တွေက ငါ့ကို ဒုက္ခပေးခဲ့တာအတွက် ရှင်းဖို့ ကျန်နေသေးလို့ပဲ။ ငါသာ ကတိမပေးထားရင် မင်းကို ဒီနေရာမှာတင် ရိုက်သတ်လိုက်မှာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင်

ဂူအပြင်ဘက်တွင် ထူးဆန်းသော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး အေးစိမ့်သော အငွေ့အသက်များ ဝင်ရောက်လာသည်။

ဟယ်မင်ကျိုး၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး ဂူအနက်ပိုင်းသို့ တွားသွားရန် ကြိုးစားသည်။ “မ... မဖြစ်ဘူး... အဲဒီသားရဲ..."

သူ၏ စွမ်းအားများ လုံးဝပျက်စီးသွားပြီး ဆံပင်စားသရဲကို ထိန်းချုပ်ထားသည့် မှော်တံဆိပ်မှာလည်း မရှိတော့သည့်အတွက် နတ်ဆိုး၏ ဒေါသကို သူ မည်သို့မျှ မခံနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် သူတွားသွားနေသည့်လမ်းမှာ အဆုံးသတ်မဲ့နေသည်။

သူသည် အလွန်အားနည်းနေသဖြင့် လက်နှင့်ခြေထောက်ကို သုံး၍ပင် ကောင်းကောင်း မတွားနိုင်တော့ပေ။

"ဖြန်း..."

နက်မှောင်သော ဆံပင်အစုအဝေးများသည် လှိုင်းလုံးကြီးသကဲ့သို့ ဂူဝမှ ဝင်ရောက်လာပြီး ဟယ်မင်ကျိုး၏ ခြေထောက်ကို ချက်ချင်းပင် ရစ်ပတ်လိုက်သည်။

ထိုဆံပင်များမှာ အသက်ဝင်နေသကဲ့သို့ သူ၏ခြေထောက်တစ်လျှောက် တက်လာပြီး သူ၏ အဝတ်အစားများကို ဖျက်ဆီးကာ အရေပြားကို ထိုးဖောက်သွားသည်။

"ကယ်ကြပါ! ငါ့ကို ကယ်ကြပါ”

ဟယ်မင်ကျိုးသည် မြေကြီးကို လက်သည်းများဖြင့် ကုတ်ဖဲ့ရင်း "ငါ... ငါ မင်းရဲ့ ကျွန်ခံပါ့မယ်။ ငါ နတ်ဆိုးတစ်သောင်းဂိုဏ်း ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သိတယ်... ကူညီကြပါ..." ဟု အော်ဟစ်သည်။

ကိုယ်ပွါးမှာမူ လက်နောက်ပစ်လျက် ထိုမြင်ကွင်းကို အေးစက်စွာသာ ကြည့်နေသည်။

ဆံပင်များမှာ ဟယ်မင်ကျိုး၏ ခါးနေရာအထိ ရောက်လာသည်။

"အာ... ဒီသောက်ရူးသရဲ၊ သေစမ်း”

ဟယ်မင်ကျိုးသည် နောက်ဆုံးလက်ကျန် အားအင်များကို စုစည်းကာ ခါးကြားမှ ခရမ်းရောင် အင်းစာများကို ထုတ်လိုက်ပြီး လျှာကိုကိုက်ကာ သွေးများဖြင့် ပက်ဖျန်းလိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သဖြင့် အသက်စွမ်းအားကို သုံးမှသာ အင်းစာကို အသက်သွင်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဆံပင်စားသရဲက သူ့ကို အခွင့်အရေးပေးမည်မဟုတ်ပေ။

အင်းစာမှာ အလင်းတန်းဖျော့ဖျော့သာ ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးမတောက်ခင်မှာပင်

ဆံပင်အစုအဝေးများသည် ဟယ်မင်ကျိုး၏ မျက်နှာအပေါက် ၇ ပေါက်မှတစ်ဆင့် ဦးခေါင်းအတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။