အခန်း ၁၅၂

အခန်း ၁၅၂ - နှင်းဖြူစွမ်းအင်ကို သန့်စင်ခြင်း

ဟယ်မင်ကျိုးသည် တုန်ရီနေပြီး သူ၏လက်ထဲမှ အင်းစာမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

သူ၏ အော်ဟစ်သံများသည် လည်ချောင်းထဲတွင် ပိတ်မိသွားကာ ထူးဆန်းသော "ဂလု ဂလု" ဟူသော အသံများသာ ထွက်လာတော့သည်။

ထို့နောက် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်လာသည်။

ဆံပင်စားသရဲ၏ ဆံပင်မျှင်များသည် ဟယ်မင်ကျိုး၏ အရေပြားအောက်တွင် မြေဆီလူးသကဲ့သို့ ရွရွလေး လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ဟယ်မင်ကျိုး၏ အရေပြားသည် မညီမညာဖြစ်လာပြီး မျက်နှာသွင်ပြင်များမှာလည်း ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားသည်။

ဆံပင်များ ပွတ်တိုက်နေသည့် တရှဲရှဲအသံကို ကြားနေရပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို စားသောက်နေသကဲ့သို့ပင်။

တစ်နာရီ၏ လေးပုံတစ်ပုံအတွင်းမှာပင် ဆံပင်များမှာ ရေလှိုင်းကဲ့သို့ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အလောင်းတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထိုအလောင်းမှာ မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ချောမွတ်နေပြီး ဆံပင်တစ်

မျှင်မျှ မကျန်တော့ပေ။

မျက်ခုံးမွှေးနှင့် မျက်တောင်များပါမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အလောင်း၏ ပြဲလန်နေသော ပါးစပ်အတွင်းတွင် လျှာမှာ ဆိုးရွားစွာ ပျက်စီးနေပြီး လည်ချောင်းတွင် အမည်းရောင် အပေါက်ကြီးတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

သူ၏မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်ခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်ခြင်း အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ပြူးကျယ်လျက် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဆံပင်စားသရဲသည် ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ဆံပင်မျှင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး ပထမဆုံးတွေ့စဉ်ကထက် ပိုမိုခိုင်မာနေသည်။

ကျောက်ဖေး၏ ကိုယ်ပွါးကို ကြောက်ရွံ့စွာကြည့်ပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ကိုယ်ပွါးက ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

မှော်စွမ်းအားများကို စုစည်းကာ အမှတ်အသားတစ်ခု ဖန်တီးပြီး ဆံပင်စားသရဲဆီသို့ ပစ်သွင်းလိုက်သည်။

"အူး..." ဆံပင်စားသရဲမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏ ဆံပင်များမှာ ရူးသွပ်စွာ ကခုန်နေပြီး မှော်အမှတ်အသားကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် ကြိုးစားသည်။

ကိုယ်ပွါးက ရှေ့သို့တိုးကာ ဂူပေါက်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ဆံပင်စားသရဲသည် မုန်းတီးစွာ စူးရဲကြည့်ပြီး ဆံပင်မျှင်ထောင်ပေါင်းများစွာကို သံချောင်းများကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

အစပိုင်းတွင် သူသည် ကိုယ်ပွါးကို သတိထားနေသော်လည်း ယခုအခါတွင်တော့ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ဆံပင်များသည် ကိုယ်ပွါး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မှော်စွမ်းအားကြောင့် မစူးဝင်နိုင်ပေ။

ထို့နောက် ဆံပင်များမှာ ရစ်ပတ်သည့်ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဆံပင်ထူထပ်သော အမျှင်များမှာ ကိုယ်ပွါးကို ရစ်ပတ်ကာ အသက်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူရန် ကြိုးစားသည်။

သို့သော် ကိုယ်ပွါးမှာမူ လုံးဝလှုပ်ရှားခြင်းမရှိပေ။

လက်ကို ဖွဲ့စည်းကာ ဆံပင်စားသရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ နောက်ထပ် မှော်တံဆိပ်တစ်ခုကို ထပ်မံရိုက်နှိပ်လိုက်သည်။

ဆံပင်စားနတ်ဆိုးမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သည်။

သို့သော် မှော်အမှတ်အသားမှာ ခဏလေးအတွင်းမှာပင် ပျက်ပြယ်သွားသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ အဆုံးမဟုတ်သေးပေ။

ဒုတိယ၊ တတိယ၊ စတုတ္ထမြောက်... ဟူ၍ ကိုယ်ပွါးသည် နတ်ဆိုးထိန်းချုပ်သည့် အမှတ်အသားများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု တောက်လျှောက် ရိုက်နှိပ်နေသည်။

တစ်ခုချင်းစီတိုင်းသည် ဆံပင်စားသရဲအတွက် ကြီးမားသော အန္တရာယ်မရှိသော်လည်း အလွန်နာကျင်စေသည်။

"ဟိန်း... ဟိန်း..."

ဆံပင်စားနတ်ဆိုး၏ အော်ဟစ်သံများမှာ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိပေ။

သူသည် ကိုယ်ပွါးကို သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ကိုယ်ပွါး၏ သက်စွမ်းအင်မှာ ကုန်ခမ်းခြင်းမရှိဘဲ အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဆံပင်စားသရဲမှာ သူ၏ရန်သူကို မစားသောက်နိုင်မီ အလွန်အကျွံ စားမိ၍ သေရတော့မည်ဟုပင် တွေးထင်နေသည်။

သို့သော် သူတွင် အခြားနည်းလမ်း မရှိပေ။

ကိုယ်ပွါးတွင်လည်း ဆံပင်စားသရဲကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကောင်း မရှိပေ။

အနီးအနားတွင် ရေများ မရှိသည့်အပြင် ရေအိုင်ငယ်အချို့သာ ရှိနေသဖြင့် ရေကို ထိန်းချုပ်သည့် ပညာရပ်မှာလည်း အစွမ်းကုန် မထုတ်လွှတ်နိုင်ပေ။

ယခုအချိန်တွင် မိုးမရွာသည့်အပြင် ဂူထဲ၌ ရောက်ရှိနေသဖြင့် လျှပ်စီးကျရောက်ခြင်းပညာရပ်မှာလည်း မိုးကြိုးကို ဆင့်ခေါ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လက်ရှိတွင် အနည်းငယ်မျှ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနေသည်မှာ သူ အခုလေးတင် သင်ယူထားသည့် ယုကွေ့ထိန်းချုပ်ခြင်း ပညာရပ်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤပညာရပ်၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ တစ္ဆေနှင့် နတ်ဆိုးများကို ထိန်းချုပ်ခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အား တိုက်ရိုက်ထိခိုက်ပျက်စီးစေသည့် ပညာရပ်မျိုး မဟုတ်ပေ။

၎င်းမှာ အသက်အန္တရာယ်ပြုနိုင်သည့် အစွမ်းမျိုး မဟုတ်ချေ။

ကိုယ်ပွါးအနေဖြင့် ထိုသရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ နတ်ဆိုးထိန်းချုပ်သည့် အမှတ်အသားကို ထည့်သွင်းပြီး ၎င်းနှင့် ပေါင်းစပ်သွားစေနိုင်မှသာလျှင် ထိုသူ၏ အသက်အသေအရှင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် နာကျင်မှုဝေဒနာများကို ခံစားစေခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့အား အမိန့်နာခံလာအောင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ရိုးရှင်းစွာ ပြောရမည်ဆိုလျှင် လက်ရှိအချိန်တွင် အထိရောက်ဆုံးအရာမှာ နတ်ဆိုးထိန်းချုပ်သည့် အမှတ်အသားဖြစ်သော ဆံပင်စားတစ္ဆေခံစားနေရသည့် ဝေဒနာပင် ဖြစ်သည်။

"ဟိန်း... ဟိန်း... ဟိန်း..."

ဂူအတွင်း၌ ဆံပင်စားသရဲ၏ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများမှာ မရပ်မနား ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ကိုယ်ပွားသည်မူကား အမူအရာမဲ့စွာပင် ငြိမ်သက်နေသည်။

၎င်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို သိပ်သည်းလှသော ဆံပင်များဖြင့် ရစ်ပတ်ထားပြီး အသက်ဓာတ်နှင့် ဆံပင်တို့ကို စုပ်ယူနေသော်လည်း ကိုယ်ပွားမှာမူ သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်သည့်အလား လုံးဝ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။

ကံကောင်းသည်မှာ ဆံပင်စားသရဲတွင် လူသားတို့၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် ခံစားချက်များ မရှိခြင်းပင်။

သို့မဟုတ်ပါက သာမန်လူနှင့် လုံးဝမတူညီသည့် ကိုယ်ပွား၏ ထူးဆန်းသော အပြုအမူများကြောင့်ပင် ထိုသရဲမှာ ရူးသွပ်သွားလောက်ပေလိမ့်မည်။

ခဏတာအတွင်းမှာပင်...

လူသားနှင့် တစ္ဆေတို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အလျှော့မပေးဘဲ အားပြိုင်နေကြသည်။

အချိန်များမှာလည်း တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

မည်မျှကြာသွားမှန်း မသိတော့သောအချိန်တွင် ဂူအပြင်ဘက်၌ မိုးလင်းရောင်ခြည်များ ဖြည်းညှင်းစွာ သန်းလာသည်။

တစ်ညတာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး အပြင်တွင် နေ့လယ်ဘက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်

သော်လည်း ဆံပင်စားသရဲမှာမူ အလျှော့ပေးမည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမပြပေ။

ကိုယ်ပွားမှာလည်း ဂူဝကို ပိတ်ဆို့ထားကာ ဆံပင်စားသရဲ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခြင်း မရှိစေရန် ဟန့်တားထားလျက်ပင်

ဂူပြင်ပရှိ ကောင်းကင်ယံမှာ ပိုမိုလင်းလက်လာပြီးနောက် မည်မျှကြာသွားပြန်မှန်း မသိသည့်အချိန်တွင် ကောင်းကင်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ မှောင်မိုက်လာပြန်သည်။

ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဆံပင်စားသရဲမှာ အဆုံးမရှိသော နှိပ်စက်မှုကို ခံစားရလွန်းသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် အရှုံးပေးလိုက်ရတော့သည်။

"ဝူး... ဝူး... ဝူး..."

ကိုယ်ပွား၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို သိုးမွေးလုံးကဲ့သို့ ရစ်ပတ်ထားသော ဆံပင်များမှာ ဒီရေပြန်ဆုတ်သွားသကဲ့သို့ တရွေ့ရွေ့ ပြန်လည်

ဆုတ်ခွာသွားသည်။

ထိုအခိုက်တွင်ပင် ကိုယ်ပွားထံမှ နတ်ဆိုးထိန်းချုပ်သည့် အမှတ်အသားတစ်ခုသည် ဆံပင်စားသရဲ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဆံပင်စားသရဲသည် ဆက်လက်ခုခံခြင်း မပြုတော့ဘဲ နတ်ဆိုးထိန်းချုပ်သည့် အမှတ်အသားကို ၎င်း၏ တစ္ဆေခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပေါင်းစပ်သွားစေရန် ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

ကိုယ်ပွားမှာ ဆံပင်စားသရဲ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ထိုအမှတ်အသား တည်ရှိနေသည်ကို ထင်ရှားစွာ ခံစားသိရှိလိုက်သည်။

အရိုးတစ္ဆေထိန်းချုပ်ခြင်း ပညာရပ်သည် တစ္ဆေနှင့် နတ်ဆိုးများကို အဓမ္မထိန်းချုပ်သည့် နည်းလမ်းဖြစ်သည်

တစ်စုံတစ်ရာ ခုခံမှုရှိလာပါက စွမ်းအားရှင်သည် လက်ဖျားတံဆိပ်များဖြင့် တစ္ဆေ သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးအား သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် နာကျင်စေနိုင်သည်။

ထိုမျှမက အမှတ်အသားကို တိုက်ရိုက်ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းဖြင့် တစ္ဆေ သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးအား သေဆုံးသည်အထိ သို့မဟုတ် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသည်အထိ ကံကြမ္မာဆိုးကို ကြုံတွေ့စေနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ဆံပင်စားသရဲသည် ယခင်က ထိုအရွယ်လတ်ပိုင်း နတ်ဆိုးလမ်းစဉ် လိုက်စားသူကို အလွန်အမင်း မုန်းတီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင်မူ ကျောက်ဖေး ကိုယ်ပွားမှ ချမှတ်လိုက်သည့် နတ်ဆိုးထိန်းချုပ်သည့် အမှတ်အသားအောက်တွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေရရှာသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် သရဲ၏ စွမ်းအားမှာ ပညာရှင်ထက် များစွာမသာလွန်သရွေ့ သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ် အလွန်အမင်း ကြံ့ခိုင်ခြင်း မရှိပါက ထိုအမှတ်အသား ပေါက်ကွဲဖျက်ဆီးမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

"မှတ်ထား။ ဒီနေ့ကစပြီး ငါ့အမိန့်ကိုပဲ နာခံရမယ်။ တကယ်လို့ မင်းမှာ သစ္စာဖောက်ဖို့ စိတ်ကူးမျိုးသာ ရှိခဲ့ရင်၊ မင်း သေချင်

စိတ်ပေါက်သွားအောင် ငါ လုပ်ပစ်မယ်” ဟု ကိုယ်ပွားက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဆံပင်စားသရဲ မျက်လုံးများထဲတွင် မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း တစ္ဆေထိန်းချုပ်သည့် အမှတ်အသား၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် ခုခံဖို့ဆိုသည်မှာ မပြောပလောက်အောင်ပင် ဖြစ်ပြီး နာခံစွာဖြင့်သာ ဦးညွတ်နေရတော့သည်။

ကိုယ်ပွားနှင့် မူလကိုယ်မှာ တစ်သားတည်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ကိုယ်ပွားမှ နတ်ဆိုးထိန်းချုပ်သည့် အမှတ်အသားဖြင့် ချုပ်နှောင်လိုက်သော ဆံပင်စားသရဲသည် ကျောက်ဖေး မူလကိုယ်မှ ချုပ်နှောင်ထားခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေးသည်လည်း ဆံပင်စားသရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ တစ္ဆေထိန်းချုပ်သည့် အမှတ်အသားကို အလိုရှိတိုင်း အသုံးချနိုင်ပေတော့သည်။

ကျင့်ကြံခြင်း၏ အချိန်ကာလများမှာ တိတ်တဆိတ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရာ သုံးရက်တာ အချိန်မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားခဲ့၏။

ထိုနေ့ကား လပြည့် မဟုတ်သည့်တိုင် ကိုးလမြောက်လ၏ ကိုးရက်မြောက်နေ့ဖြစ်သည်။

နှင်းဖြူပွဲတော်မှာလည်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မိုးမြေ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ထဲတွင် ပေါင်းစပ် ပါဝင်နေသည့် နှင်းဖြူသန့်စင်စွမ်းအင်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်းချင်း ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။

တိတ်ဆိတ်နေသော အခန်းငယ်အတွင်း၌ ကျောက်ဖေးသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ မှိန်ဖျော့ဖျော့ လင်းလက်နေပြီး ပြတ်သားထက်မြက်သည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွား၏။

သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှိုက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အညစ်အကြေးများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ စွမ်းအင်စုရပ်မှာ အလွန်ပင် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသည်။

အပူဆုံးကာလမှ ရရှိလာသည့် စွမ်းအင်မာဏမှာ နှင်းဖြူစွမ်းအင်ထက် တစ်ရာ့နှစ်ဆယ့်ခြောက်ဆမျှ ပိုမိုများပြားနေသဖြင့် လွှမ်းမိုးထားသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်။

အကယ်၍ ကျောက်ဖေးအနေဖြင့် သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ ၎င်းစွမ်းအင်နှစ်ခုကြား ဟန်ချက်ညီအောင် မထိန်းညှိထားခဲ့ပါက၊ နှင်းဖြူစွမ်းအင်မှာ အပူဆုံးကာလမှ ရရှိသည့် စွမ်းအင်၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကို ခံရပြီး ပျက်သုဉ်းသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤနည်းလမ်းမှာ ယာယီသာ ဖြစ်ပြီး ရေရှည်တွင် ဆက်လက် ထိန်းထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်ဖွဲ့စည်းပုံကို ပြန်လည်မျှတစေရန်အတွက် ကိုယ်ပွားထံမှ တူညီသောပမာဏရှိသည့် နှင်းဖြူစွမ်းအင်ကို အမြန်ဆုံး ရယူရန် လိုအပ်နေသည်။

ကျောက်ဖေးသည် အခန်း၏ တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

အပြင်ဘက်တွင် လရောင်မှာ တောက်ပနေပြီး ကြယ်တာရာတို့မှာလည်း နည်းပါးနေပြီဖြစ်ရာ ညဉ့်နက်ချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ခြံဝင်းအတွင်း၌ ဆရာဖြစ်သူ လျူယွမ်နှင့် စီနီယာ ကျိုးယွမ်ရှန်းတို့မှာ စစ်တုရင် ကစားနေကြသည်။

"ဆရာ... စီနီယာတို့..."

ကျောက်ဖေးသည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး လေးစားသမှုဖြင့် ဦးညွတ်ကာ အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။