အခန်း ၁၅၆

အခန်း ၁၅၆ - လေနှင့်အတူ ပျံသန်းခြင်း

ကျင့်ကြံနေစဉ်ကာလအတွင်း ကျောက်ဖေးသည် သူ၏ မဟာစွမ်းအား စီးဆင်းမှုကို အဆက်မပြတ် ချိန်ညှိရင်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ချီဓာတ်များကို မိမိခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် စုစည်းမိစေရန် ကြိုးပမ်းနေသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ မလွယ်ကူလှပေ ။ ချီဓာတ်ဆိုသည်မှာ ကစားတတ်သော နတ်ဆိုးကလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်၊ ထိန်းချုပ်ရခက်ခဲလွန်းလှသည်။

ကျောက်ဖေးသည် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အကြိမ်ကြိမ်ပင် ကျရှုံးခဲ့ရသည်။

သို့သော် ကျရှုံးမှုများထဲတွင် အကျိုးအမြတ်မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် အောင်မြင်မှုဟူသည် ကျရှုံးမှုများစွာ၏ အုတ်မြစ်ပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ကျရှုံးခြင်း၏ အရသာကို ခံစားဖူးမှသာလျှင် ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းက အမှားဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်လာသည်။

အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်မှုများမှတစ်ဆင့်၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် မည်မျှပင် အဆင်မပြေ၊ ညံ့ဖျင်းသည်ဟု ထင်ရစေကာမူ နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်ရာလမ်းကို ရှာတွေ့သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ကိုယ်ပွားများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ချောက်ကမ်းပါးအောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီးနောက်၊ ၇၃ ကြိမ်မြောက် ကြိုးစားမှုတွင် အလှည့်အပြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ကိုယ်ပွားတစ်ခု ချောက်ကမ်းပါးအောက်သို့ ပြုတ်ကျစဉ် ရုတ်တရက် အံ့ဩဖွယ်ရာ တစ်စက္ကန့်ခန့် တန့်သွားခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်ဖေး၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် ပျော်ရွှင်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

မသိမသာလေး တိုးတက်လာသည့် ဤခြေလှမ်းသည် "မရှိရာမှ ရှိလာခြင်း" ဆိုသည့် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

နေနှင့်လတို့ လည်ပတ်၊ ကြယ်တာရာတို့ ရွေ့လျားခဲ့ပြီ။

ကျောက်ဖေးသည် ချောက်ကမ်းပါးစွန်းတွင် ကျောက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေပြီး လေနှင့် မိုးကို အလေးမထား၊ အချိန်ကုန်ဆုံးခြင်းကိုလည်း ဂရုမစိုက်ပေ

သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင် ပေရာပေါင်းများစွာတွင် ကိုယ်ပွားငါးခုကို ကျောက်ကြားများ၊ သစ်ပင်ဖျားများနှင့် ချုံနွယ်များကြားတွင် ဝှက်ထားကာ မိုင်ပေါင်းများစွာအတွင်း လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်စေသည်။

ဤသည်မှာ လိုအပ်သော ကြိုတင်ကာကွယ်မှုပင်။ ဤကဲ့သို့ ရူးသွပ်သော ကျင့်ကြံမှုကို ဒုတိယလူ မသိရှိစေရပေ။

ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်းမှ ပုဂ္ဂိုလ်များပင်လျှင် ချွင်းချက်မရှိပေ။

တတိယမြောက်နေ့၏ မနက်ခင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာသည်။

ကျောက်ဖေးလည်း မည်မျှကြိမ်ကျရှုံးသွားမှန်းပင် မမှတ်မိတော့ပေ။ ရာချီသော ကျရှုံးမှုများပင် ဖြစ်သည်။

"စုစည်းလော့”

မဟာစွမ်းအားများ တဟုန်ထိုး တက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ပြုတ်ကျနေသော ကိုယ်ပွားမှာ သစ်ရွက်ကြွေတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဝဲပျံတက်လာသည်။

အစကတည်းက ကြမ်းတမ်းလှသော တောင်လေပြင်းသည် လေဆင်နှာမောင်းအသွင် ပြောင်းလဲသွားကာ ကိုယ်ပွားကို ဝန်းရံလျက် အပေါ်သို့ တွန်းတင်ပေးလိုက်သည်။

ကိုယ်ပွားမှာ ဆက်လက်ပြုတ်ကျနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အရှိန်မှာမူ ဆယ်ဆကျော် လျော့နည်းသွားခဲ့ပြီ။

"အောင်မြင်သွားပြီ”

ကျောက်ဖေးသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချရင်း အချိန်အတော်ကြာ မေ့လျော့နေခဲ့သော အပြုံးတစ်ပွင့်သည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းတွင် ပေါ်လာပြီး ပျော်ရွှင်မှုတို့ အပြည့်အဝ ခံစားလိုက်ရသည်။

ချီဓာတ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် စုစည်းနိုင်ပြီ ဆိုသည်မှာ ချီစုစည်းခြင်းနှင့် လွတ်မြောက်ခြင်း ပညာရပ်၏ အခြေခံအတားအဆီးကို ကျော်လွန်သွားပြီဟု ဆိုလိုသည်။

ဤအဆင့်ကို ရောက်ရှိခြင်းသည် ဤပညာရပ်ကို စတင်နားလည်ပြီဟု ဆိုရပေမည်။

ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်း၏ တပည့်အဆက်ဆက်တို့မှာလည်း ဤအဆင့်ကို ရောက်မှသာ အခြေခံကျွမ်းကျင်သူဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

သို့သော် ကျောက်ဖေးမှာမူ ဤမျှနှင့် မကျေနပ်သေးပေ။

ချီစုစည်းခြင်းနှင့် လွတ်မြောက်ခြင်း ပညာရပ်သည် သူယခင်သင်ယူခဲ့သော ရေထိန်းချုပ်ခြင်း ပညာရပ်နှင့် လျှပ်စီးကျရောက်ခြင်း ပညာရပ်တို့နှင့် မတူညီပေ။

ဤပညာရပ်တွင် ချီစုစည်းခြင်းနှင့် ချီလမ်းညွှန်ခြင်းဟူ၍ အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ရှိသည်။

သူသည် ယခုအခါ ချီကို စုစည်းကာ ငှက်မွေးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ပေါ့ပါးစွာ နေနိုင်ပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ချီဓာတ်ကို အခြေခံအကျဆုံး အသုံးပြုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ချီလမ်းညွှန်ခြင်းကို နားလည်မှသာ လေထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေး၏ အမြင်တွင် ချီစုစည်းခြင်းသက်သက်ဖြင့် မလုံလောက်သေး။ ဤအဆင့်ကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်မှသာ ပညာရပ်မှာ ပြည့်စုံသွားမည် ဖြစ်သည်။

အတွေးတစ်ခုဖြင့် ကျောက်ဖေးသည် ကိုယ်ပွားဆယ်ခုကျော်ကို ခေါ်ယူလိုက်ကာ ချောက်ကမ်းပါးမှ ခုန်ချလိုက်သည်။

လေစီးကြောင်း၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် ၎င်းတို့မှာ သစ်ရွက်များကဲ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဝဲပျံကျသွားသည်။

ယခင်ကဲ့သို့ အပိုင်းပိုင်းဖြစ်မသွားဘဲ ပိုမိုနက်နဲ လျှို့ဝှက်လာ၏။

ဤသို့ဖြင့် နောက်ထပ် နှစ်ရက်ကုန်ဆုံးသွားပြန်သည်။

ကျောက်ဖေးသည် တရားထိုင်အဆင့်သို့ မရောက်သေးသဖြင့် ဗိုက်ဆာသောအခါ ယူလာသော အခြောက်အစာများကိုသာ စားသည်။

ဆာလောင်မှုကြောင့် အတွေးများ မပျံ့လွင့်စေရန်ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေး၏ အဆင့်တွင် တစ်နေ့လျှင် နွားငယ်တစ်ကောင်စာ စားနိုင်သလို၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အနှစ်သာရများ မဆုံးရှုံးစေရန် အခြောက်အစာ တစ်ကိုက်ဖြင့်ပင် ရက်ပေါင်းများစွာ ခံနိုင်အောင် ထိန်းထားနိုင်သည်။

ချောက်ကမ်းပါးတွင် ကျင့်ကြံနေသည်မှာ ယခုဆိုလျှင် ပဉ္စမမြောက်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီ။

နေဝင်ချိန်တွင် တိမ်ပင်လယ်တို့မှာ သွေးရောင်သမ်းနေသည်။

ကျောက်ဖေး၏ ပညာရပ်မှာ နောက်ဆုံးတွင် ထပ်မံ၍ အောင်မြင်မှုရရှိသွားသည်။

သူသည် ပေတစ်ရာနက်သော ချောက်ကမ်းပါးစွန်းတွင် ရပ်နေပြီး လက်ထဲမှ ကြေးနီအိတ်မှာ တစ်ဝက်နီးပါး လျော့နည်းသွားကာ အတွင်းမှ တိမ်တိုက်များမှာလည်း ပါးလွှာလာသည်။

ကျောက်ဖေးသည် ချောက်ကမ်းပါးယံတစ်လျှောက် ငှက်ကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဝဲပျံကာ တစ်ဖက်တောင်စောင်းရှိ သစ်ပင်ဖျားပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်သည့် ကိုယ်ပွားတစ်ခုကို ကြည့်နေသည်။

"ချီလမ်းညွှန်ခြင်း... ငါ နားလည်ပြီ။"

ကျောက်ဖေး၏ မျက်လုံးထဲတွင် မကြုံစဖူးသော အလင်းရောင်တစ်ခု တောက်ပလာသည်။

ချီလမ်းညွှန်ခြင်း၏ အမှန်တရားမှာ လေကို အတင်းအဓမ္မ ထိန်းချုပ်ခြင်းမဟုတ်၊ လေစီးကြောင်းနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

တောမြင်းကို စီးသကဲ့သို့ပင်၊ ကြိုးကို အတင်းဆွဲထားရုံဖြင့် မပြီချေ။ မြင်း၏ ကြွက်သားများ လှုပ်ရှားမှုကို ခံစား၍ ၎င်းနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖေးသည် သက်ပြင်းကို လေးနက်စွာ ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ကျန်ရှိနေသော အိတ်ကို ရင်ဘတ်တွင် ဖိကပ်လိုက်သည်။

မိုးတိမ်စွမ်းအင်များမှာ အိတ်ကလေးထဲမှ စိမ့်ထွက်လာပြီး သူ့ပတ်လည်ရှိ မှော်စွမ်းအင်များနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် လေထဲရှိ အရာတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ဆယ်ပေပတ်လည်အတွင်းရှိ လေတိုးသံတိုင်းကိုပင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိမြင်နေရသည်။

"ချီစုစည်းခြင်းက ခိုလှုံရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ..."

သူသည် စာသားကို တိုးတိုးလေးရွတ်ဆိုပြီး ရှေ့သို့ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။

သူ၏ခြေထောက်များမှာ လေဟာနယ်ထဲသို့ တကယ်ပင် နင်းဝင်သွားသည်။

ခြေဖဝါးအောက်တွင် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအင်စီးကြောင်းတစ်ခု စုဝေးလာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ငြိမ်စွာ ထောက်ပံ့ပေးထားသည်။

ကျောက်ဖေးသည် ဒုတိယမြောက်ခြေလှမ်း၊ တတိယမြောက်ခြေလှမ်းတို့ကို ဆက်လှမ်းလိုက်သည်...။

ပဉ္စမမြောက်ခြေလှမ်းရောက်မှသာ သူ့အတွင်းရှိ မှော်စွမ်းအင် မတည်မငြိမ်ဖြစ်လာသည်ကို သတိပြုမိပြီး ထိုစွမ်းရည်ကို ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။

ခဏတာ အနားယူပြီးနောက် ကျောက်ဖေးသည် ထပ်မံကြိုးစားရာ သူသည် မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ပစ်ထွက်သွားပြီး

ချောက်ကမ်းပါး အပြင်ဘက် လေထုထဲတွင် အပြာရောင်လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။

လမ်းကြောင်းပြောင်းလိုသည့်အခါ သူသည် စိတ်ကူးယှဉ်လိုက်ရုံဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေစီးကြောင်းများက သူ့ကို လမ်းကြောင်းပြောင်းလဲပေးနိုင်ရန်အတွက် တွန်းကန်အားကို သဘာဝအတိုင်း ဖန်တီးပေးသည်။

တောင်ပေါ်လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေပြီး ကျောက်ဖေး၏ ဝတ်ရုံများမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေသည်။

"အံ့ဩစရာပဲ၊ ဒီနည်းလမ်းရဲ့ ထူးခြားချက်က တကယ်ကို စကားလုံးနဲ့ ဖော်ပြလို့မရဘူး”

ကျောက်ဖေးသည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

ငါးရက်ကြာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်မှုနှင့် မိမိ၏ ကိုယ်ပွါးများစွာကို စတေးလိုက်ရပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် လေကိုစီးနိုင်သည့် စွမ်းရည်ကို ရရှိခဲ့ပြီ။

လက်ရှိ ထွက်ပြေးသည့်နည်းစနစ်သည် အကွာအဝေးတို၊ အမြင့်နိမ့်နိမ့်တွင်သာ ပျံသန်းနိုင်သော်လည်း သာမန် ပေါ့ပါးသောကိုယ်ခန္ဓာများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်

နေသည်။

ဤသည်မှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စွမ်းအားကို တကယ်ပင် အသုံးချနေခြင်းဖြစ်ပြီး ကိုယ်ခံပညာရှင်များ၏ လုပ်ဆောင်ချက်နှင့် မည်သို့မျှ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။ ချီသွေးစွမ်းအားနှင့် ယှဉ်နိုင်ပါ့မလား။

သူသည် လက်ထဲရှိ အိတ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်က ကြည်လင်နေသော အိတ်မှာ ယခုအခါ အရောင်မှိန်ဖျော့ပြီး မီးခိုးရောင်ပြောင်းသွားကာ မျက်နှာပြင်တွင်ပင် အက်ကြောင်းများ ပေါ်နေသည်။

ဤတန်ဖိုးရှိသော ဝိညာဉ်ပစ္စည်းသည် သူ၏ တာအိုကို နားလည်စေရန်အတွက် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ အများစုကို စတေးလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

"ဆရာပြောတာ မမှားပါဘူး၊ သာမန်လူတွေဆိုရင် ဒီနည်းလမ်းကို လေ့ကျင့်ဖို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမှာပဲ..." ဟု ကျောက်ဖေး တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

ခန္ဓာငါးပါး ဝိညာဉ်ကိုယ်ထည် အရည်အချင်း မရှိဘဲ၊ သူ့၏ ကောင်းကင်ကိုဆန့်ကျင်သည့် အသိဉာဏ် မရှိဘဲ ကိုယ်ပွါးများဖြင့် စမ်းသပ်မှုမျိုး မလုပ်နိုင်ပါက

သာမန်လေ့ကျင့်သူများအနေဖြင့် ချီစုစည်း၊ ချီလမ်းညွှန်၏ နက်နဲမှုကို နားလည်သဘောပေါက်ရန်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားလေ့ကျင့်မှသာ ရနိုင်သည်။

သူသည် ငါးရက်အတွင်း အခြေခံကို ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ ထူးခြားသော အသိဉာဏ်အပြင်၊ အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ကိုယ်ပွါးအခုတစ်ရာကျော်ကို စတေးခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

ချောက်ကမ်းပါးမှ ပြုတ်ကျသွားသည့် ကိုယ်ပွါး တစ်ခုစီတိုင်းက သူ့အတွက် တန်ဖိုးရှိသော အတွေ့အကြုံများကို ယူဆောင်လာပေးသည်။

မအောင်မြင်သည့် ကြိုးစားမှုတိုင်းက နည်းစနစ်ကို ပိုမိုပြည့်စုံစေသည်။

ဤကဲ့သို့သော လေ့ကျင့်မှုမျိုးမှာ ဤလောကတွင် သူတစ်ယောက်တည်းသာ လုပ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။

နေလုံးကြီး တောင်ကုန်းနောက်သို့ လုံးဝနစ်ဝင်သွားသောအခါ ကျောက်ဖေးသည် ထိုနေ့အတွက် လေ့ကျင့်မှုကို အဆုံးသတ်လိုက်

သည်။

သူသည် သူ့ကို တိုးတက်မှုအတွက် သက်သေပြုခဲ့သည့် ချောက်ကမ်းပါးကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်ကာ အသစ်သင်ယူထားသည့် နည်းစနစ်ဖြင့် ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်းဆီသို့ ဦးတည်ပျံသန်းသွားသည်။

သူ၏ပုံရိပ်သည် သစ်ပင်ထိပ်ဖျားများကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး လေထဲတွင် ကူးခတ်နေသည့် အပြာရောင်ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်

နေသည်။

အရှိန်မှာ အပြည့်အဝ ပြေးသည့်အရှိန်လောက် မမြန်သော်လည်း၊ တိမ်များပေါ် တကယ်ပျံသန်းခြင်းမျိုး မဟုတ်သေးသော်လည်း လေကိုစီးရသည့် ခံစားချက်က ကျောက်ဖေးကို အော်ဟစ်လိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားစေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် မကြုံစဖူး အမြန်နှုန်းနှင့် လွတ်လပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဘုရားသခင်ပေးသည့် မှော်စွမ်းအင်များ၏ အံ့ဖွယ်များကို နောက်တစ်ကြိမ် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားမိသည်။

တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော လျူယွမ်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိလိုက်သကဲ့သို့ တောင်အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

အိုမင်းသော တာအို ဆရာတော်သည် လေကိုစီး၍ ချဉ်းကပ်လာသော ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အံ့အားသင့်သွားမိတော့သည်။