← Chapters

အခန်း ၁၅၈

Vol. 11 Ch. 158

အခန်း ၁၅၈

Vol. 11 Ch. 158

အခန်း ၁၅၈ - လက်လှည့်ပညာ

ကျောက်ဖင်သည် မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်မိသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဟွမ်သာလီမှာ သာမန်လူတစ်ယောက်သာဖြစ်၍ အလိမ်ခံထားရကြောင်း ကောင်းစွာသိရှိနေသည်။

အကယ်၍သာ ဟွမ်သာလီပြောသည့်အတိုင်း အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်မြက်ပါက၊ ၎င်းကို နတ်ဘုရားဆန်သည့် မဟာပုဂ္ဂိုလ်ဟု ခေါ်ဆိုထိုက်ပေသည်။ သို့သော် ထိုသို့သော နတ်ဘုရားက ဤကဲ့သို့ လူ့လောကီ အခမ်းအနားမျိုးတွင် ဝင်ရောက်ရောယှက်နေပါမည်လော။

၎င်းသည် နတ်ဘုရားတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ညှိုးနွမ်းစေခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ကျောက်ဖင်မှာ အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်စွာပင် ရှိနေပြီး "တကယ်ပဲလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

အမှန်တကယ်ပင် စွမ်းအားများရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ၊ ဦးစွာတွေ့ဆုံကြည့်ရန်မှာ အကောင်းဆုံးပေတည်း။

အကယ်၍ ဤတာအိုဆရာတော်တွင် တကယ့်ကို ထူးခြားသည့် စွမ်းရည်များ ရှိနေပါက သူလည်း စိတ်ဝင်စားမိမည်မှာ အမှန်ပင်။

"လုံးဝအမှန်ပါပဲ၊ ခရိုင်ဝန်”

ဟွမ်သာလီသည် ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လျက် အားရပါးရ ပြောကြားလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုး ဒီနေ့ အထူးတလည် သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့တာပါ။ အင်မော်တယ်

လီနဲ့ အတော်လေး ရင်းနှီးတဲ့ စကားပြောဆိုမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ပါတယ်။ သူက သူနဲ့ တိမ်နီတပ်တို့အကြား ကံကြမ္မာ အဆက်အသွယ် ရှိနေတယ်လို့ ဆိုတဲ့အတွက် ကျွန်တော်မျိုးလည်း သူ့ကို လေးလေးစားစား ဖိတ်ခေါ်လာခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်"

ကျောက်ဖင်သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်လိုက်ပြီး "ဒါဆိုလည်း သူ့ကို ဝင်လာဖို့ ပြောလိုက်ပါ" ဟု ဆိုသည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊“ ဟွမ်သာရှန်းက ဝမ်းသာအားရ ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။

မကြာမီပင် ဟွမ်သာလီသည် တာအိုဆရာတော်တစ်ယောက်ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ထိုသူမှာ မီးခိုးရောင်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာသော အသက်အရွယ်ရသည့် လူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

သူသည် ပိန်လှီခြောက်ကပ်နေသော်လည်း တြိဂံပုံစံမျက်လုံးများမှာမူ ထက်မြက်တောက်ပနေသည်။

အထူးခြားဆုံးမှာ သူ၏ နဖူးပေါ်တွင်ရှိသော ကြက်ဥအရွယ် အဖုအကျိတ်ဖြစ်ပြီး သူစကားပြောတိုင်း ထိုအဖုမှာ တုန်ခါနေသည်။

ထိုတာအိုဆရာတော်မှာ ခန်းမအလယ်သို့ ရောက်သောအခါ ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျောက်ဖင်ထံသို့ ဦးညွှတ်

လိုက်သည်။

"တာအိုဆရာတော် - လီချင်းမင်၊ တိမ်နီတပ်ဖွဲ့၏ ကွပ်ကဲရေးမှူးကြီးနှင့် တွေ့ဆုံခွင့်ရသည်မှာ ဂုဏ်ယူမိပါသည်။ သင်၏ စစ်ရေးဗျူဟာ ထက်မြက်ကြောင်းကိုလည်း ကြားသိခဲ့ရသည်။ ယခုတိုက်ရိုက်မြင်တွေ့ရသည်မှာလည်း ဂုဏ်သတင်းနှင့်အညီပင် ဖြစ်ပါပေသည်။"

သူ၏ အသံမှာ သဲစက္ကူကို ပွတ်တိုက်သကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းခြောက်ကပ်နေသည်။

သူသည် ရုပ်ရည်သန့်ပြန့်သူမဟုတ်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုသော ထူးခြားသည့် နတ်ဘုရားဆန်သည့် အရည်အသွေးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပုံရသည်။

ကျောက်ဖင်သည် နှစ်တစ်ထောင် တရားဓမ္မ ရရှိထားသူဟု ကြွေးကြော်ထားသည့် တာအိုဆရာကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး "ဟွမ်သာလီပြောတာတော့ သင်ဟာ မှော်ပညာ အလွန်ထက်မြက်ပြီး အတုကို အစစ်ဖြစ်အောင် ဖန်တီးနိုင်တယ်ဆိုပဲ။ ဒီအုပ်ချုပ်ရေးမှူးက အလွန်သိချင်မိပါတယ်၊ သင်ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ကျွန်တော်အတွက် တစ်ချက်လောက် ပြသပေးနိုင်မလား" ဟု အေးစက်စက် လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လီချင်းမင်သည် မကျေမနပ်ဖြစ်ဟန်ဖြင့် နတ်ဘုရားတို့၏ မှော်အတတ်ကို အလွယ်တကူ ပြသရိုးထုံးစံ ရှိပါသလောဟု ပြန်ပြောသည်။

ကျောက်ဖင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "ဒါမှမဟုတ် သင်ဟာ မပြနိုင်တာကြောင့် ရှက်ရွံ့နေတာလား။ ဒီအုပ်ချုပ်ရေးမှူး ရှေ့မှာ အလိမ်အညာတွေ ပေါ်သွားမှာကို ကြောက်နေတာလား" ဟု ဆိုသည်။

ဟွမ်သာလီက ကြားထဲမှ ဝင်ဖျန်ဖြေသည်။ "အင်မော်တယ်လီ၊ မကျေနပ်ပါနဲ့။ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ကွပ်ကဲရေးမှူးက ဒီလိုကိစ္စတွေကို သိပ်မယုံကြည်တတ်လို့ပါ၊ သင်တို့ကို စော်ကားလိုစိတ်မရှိပါဘူး။"

လီချင်းမင်မှာ ဒေါသထွက်ဟန်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားရန် ပြင်သော်လည်း ဟွမ်သာလီ၏ တောင်းပန်မှုကြောင့် ပြန်လည်ရပ်တန့်သွားသည်။

"စက္ကူနဲ့ စုတ်တံ ယူခဲ့ပါ။"

လီချင်းမင်က အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ "ဒီလောက်တောင် စိန်ခေါ်နေမှတော့လည်း ဒီအဘိုးအိုရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပြသပေးရတာပေါ့။ မင်းတို့လို လူ့လောကီသားတွေက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အစွမ်းကို ဘာမှမသိဘဲနဲ့ အထင်ကြီးမနေနဲ့" ဟု ဆိုသည်။

သူသည် ကျောက်ဖင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ်ဖြစ်နေပုံမှာ ထင်ရှားသည်။

မကြာမီပင် စာရေးကိရိယာများ ရောက်ရှိလာသည်။

လီချင်းမင်သည် စုတ်တံကို ကိုင်ကာ မှင်စွတ်ပြီး လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

စက္ကူပေါ်တွင် ရေတံခွန်နှင့် စမ်းချောင်းတစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်စွာ ပုံဖော်လိုက်သည်။

မှင်မခြောက်ခင်မှာပင် သူ၏ အင်္ကျီလက်စမှ အနီရောင်စုတ်တံကို ထုတ်ယူပြီး ရေတံခွန်အောက်တွင် လှိုင်းလုံးများကို ထပ်မံဖြည့်စွက်လိုက်သည်။

ပန်းချီကားမှာ အလွန်လက်ရာမြောက်လှသဖြင့် ရေတံခွန်မှ ရေများ အမှန်တကယ်ပင် စီးကျနေသယောင် ထင်ရသည်။

"ရေ... ထွက်လာလော့”

လီချင်းမင်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ကာ လက်ကို အချက်ပေးလိုက်ပြီး မန္တန်အချို့ကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ လက်ညှိုးဖြင့် ပုံကို ထိုးလိုက်သည်။

အံ့ဩဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ စက္ကူပေါ်ရှိ မှင်များမှာ ရေဓာတ်နှင့်အတူ တောက်ပလာပြီး ရေများ စီးဆင်းလာကာ စားပွဲပေါ်တွင် ရေအိုင်ငယ်တစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။

"ထူးချွန်လိုက်တာ” ဟွမ်သာလီက စားပွဲကို ရိုက်ကာ အားရပါးရ ချီးကျူးသည်။ လီချင်းမင်သည် မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ကာ ကျေနပ်နေ၏

သို့သော် ကျောက်ဖင်မှာမူ အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားဟန် ပြသသော်လည်း အံ့ဩသွားခြင်း မရှိပေ။

"ဒါလောက်နဲ့တော့ မပြီးသေးဘူး၊ ဒီအဘိုးအိုမှာ ရွှေဖြစ်စေတဲ့ လက်ဆိုတာလည်း ရှိသေးတယ်" ဟု လီချင်းမင်က ပြောသည်။

သူသည် အပြင်မှ ကျောက်ခဲတစ်လုံးကို ယူခိုင်းလိုက်သည်။

ကျောက်ခဲကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကျောက်ခဲပေါ်တွင် တာအိုဟု ရေးဆွဲလိုက်သည်။

"ပြောင်းလဲလော့” ဟု အော်လိုက်သည့်အခါတွင် ကျောက်ခဲ၏ မျက်နှာပြင်မှာ သတ္တုရောင် တလက်လက်တောက်ပလာသည်။

ဟွမ်သာလီက လက်ခုတ်တီးကာ အားပေးလေ၏

တကယ်တော့ သူသည် မနေ့က ပြုလုပ်ခဲ့သည့် စားသောက်ပွဲတွင် ထိုနတ်ဘုရား အစွမ်းကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုတစ်ဖန် ပြန်လည် မြင်တွေ့ရသည့်အခါ၌လည်း အံ့ဩရမြဲပင် ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပ”

ကျောက်ဖင်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းငြိမ့်သည်။

လီချင်းမင်က "ဒါဟာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ မှော်အတတ်ပဲ၊ ဒီလောက်နဲ့ မပြီးဘူး" ဟု ကြွားဝါသည်။

ကျောက်ဖင်က "မှားနေပြီ၊ ကျွန်တော် ပြောချင်တာက သင်ရဲ့ လက်လှည့်ပညာက တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်နေတာကို ချီးကျူးတာပါ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

လီချင်းမင်မှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး ဒေါသထွက်သွားသည်။ "မင်း... မင်းက နားမလည်တဲ့သူပဲ ၊ ဒါဟာ နတ်ဘုရားတို့ရဲ့ မှော်အတတ်..."

"ဒါဆိုရင်လည်း သင်ကိုင်ထားတဲ့ ရွှေကို ဒီအုပ်ချုပ်ရေးမှူးကို တစ်ချက်လောက် ပြပါဦး" ဟု ကျောက်ဖင်က စကားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ခုဏက မှော်စွမ်းအင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်ကို ခံစားမိသည်။

ထိုသူတွင် မှော်ပညာ အနည်းငယ် ရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ ကျောက်ခဲကို ရွှေဖြစ်အောင် ဖန်တီးနိုင်သည်မှာမူ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။

လီချင်းမင်မှာ အခက်တွေ့သွားသော်လည်း အားလုံး၏ ရှေ့တွင် ငြင်းဆန်၍မရသဖြင့် ကျောက်ခဲကို ပေးလိုက်ရသည်။

ကျောက်ဖင်က ထိုအရာကို ကိုင်ကြည့်လိုက်သည်။ အလေးချိန်မှာလည်း အနည်းငယ် ထူးခြားနေသည်။

လီချင်းမင်က "ကြည့်ပြီးပြီဆိုရင် ပြန်ပေးပါတော့" ဟု တောင်းဆိုသည်။

ကျောက်ဖင်က "ဘာလို့ ဒီလောက် အလျင်စလို ဖြစ်နေရတာလဲ" ဟု ဆိုကာ လက်ချောင်းများကို အနည်းငယ် ဖိညှစ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ဖုန်မှုန့်များ ကြွေကျသွားပြီး အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် ရွှေဟုထင်ရသည့် အရာမှာ ကျောက်ခဲသာဖြစ်ကြောင်း ပေါ်လွင်သွားသည်။

ကျောက်ခဲပေါ်တွင် အဝါရောင် ရွှံ့များသာ သုတ်လိမ်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟွမ်သာလီမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် ကြည့်နေမိသည်။

"ဒါ... ဒါတွေက အစကတည်းက လှည့်ကွက်တွေပဲကိုး။"

ကျောက်ဖင်သည် အနည်းငယ် ပြုံးလျက် "ဒါပေမဲ့ ပြောရမှာပဲ၊ ခင်ဗျားရဲ့ ဒီလှည့်ကွက်ကတော့ တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသားပဲ" ဟု ဆိုသည်။

လီချင်းမင်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားသော်လည်း သူက မလျှော့တမ်းပင် "ဘာလှည့်ကွက်လဲ။ မင်းတို့လို လူ့လောကီသားတွေက တကယ်ပဲ အသိဉာဏ်နည်းကြတာပဲ။ ခုနက ငါက မှော်စွမ်းအင်ကို အများကြီး အကုန်မခံချင်လို့ အပြည့်အဝ မသုံးခဲ့တာပါ။ “

“ဒီကျောက်ခဲက အပြီးသတ် ရွှေဖြစ်သွားဖို့ဆိုရင် နောက်ထပ် ကောင်းကင်ဘုံ ၄၉ ရက်တိုင်တိုင် စောင့်ရဦးမှာ" ဟု ခပ်တည်တည်ဖြင့် အခိုင်အမာ ပြောကြားလိုက်သည်။

ကျောက်ဖင်သည် ထိုစကားကို အတည်ပြုခြင်းလည်းမရှိ၊ ငြင်းပယ်ခြင်းလည်းမပြုပေ။

ဘေးတွင် ရပ်နေသည့် ဟွမ်သာလီပင်လျှင် သတိမထားမိလိုက်ဘဲ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားမိသည်။

အမှန်တကယ်တော့ သူသည် အင်မော်တယ်လီနှင့် ရင်းနှီးအောင် တည်ဆောက်ပြီး ကျောက်ခဲကို ရွှေဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲသည့်နည်းကို သင်ယူရန် ကြံစည်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထိုပညာသာ သူတတ်မြောက်သွားပါက ငွေကြေးဓနပေါများပြီး ဘဝတစ်သက်တာ စိတ်ပူစရာမလိုတော့ပေ။

သို့သော် ယခုမြင်ကွင်းက သူ၏ ရင်ထဲတွင် မသိုးမသန့် ဖြစ်သွားစေသည်။

လီချင်းမင် ဆက်လက်၍ မရှင်းပြခင်မှာပင်...

ကျောက်ဖင်က ပြုံး၍ "အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ကျွန်တော်က ဒီလို မှော်အတတ်တွေကို အမြဲတမ်း စိတ်ဝင်စားနေတာပါ။ တာအိုဆရာတော်ခင်ဗျား၊ ဒီပညာတွေကို ကျွန်ုပ်ကို သင်ပေးနိုင်မလား" ဟု မေးမြန်းသည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လီချင်းမင်၏ မျက်နှာတွင် အထင်အမြင်သေးသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး "ကျောက်ကွပ်ကဲရေးမှူးကို အထင်သေးတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သင်က သာမန်လူ့လောကီသား တစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေလို့ပါ။ ကျွန်တော် သင်ပေးရင်တောင် သင်တတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု မာနထောင်လွှားစွာ ပြောသည်။

"ဒီမှော်အတတ်တွေက အလွန်ကြီးမားတဲ့ မှော်စွမ်းအင်ကို လိုအပ်ပါတယ်"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဟွမ်သာလီ စိတ်ဓာတ်မှာ အောက်သို့ ကျဆင်းသွားရသည်။

"ငါလည်း နတ်ဘုရားတို့၏ တရားဓမ္မနဲ့ ဆက်သွယ်ခွင့် မရှိတော့တာလား" ဟု သူ တွေးပူမိသည်။

ကျောက်ဖင်မှာမူ တည်ငြိမ်စွာပင် ပြုံး၍ "စိတ်မပူပါနဲ့ တာအိုဆရာ ၊ ကျွန်တော်က ဘာမှမပေးဘဲ အလကား သင်ယူမှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ဆိုသည်။

"အမှန်တော့ ကျွန်ုပ်မှာ ယုကွေ့ပညာရပ်လို့ခေါ်တဲ့ မှော်ကျမ်းတစ်ခု ရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်က အဲဒီ ယုကွေ့ပညာရပ်ကျမ်းနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ မှော်ကျမ်းကို လဲလှယ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ တာအိုဆရာရော ဘယ်လိုသဘောရပါသလဲ"

All Chapters