အခန်း ၁၆၀

အခန်း ၁၆၀ - ရေတံခွန်ကို မြစ်အဖြစ် ပုံဖော်ခြင်း

"ကောင်းပြီ၊ တပ်မှူးကျောက်ဖင်က တာအိုအပေါ် ဒီလောက်ထိ သက်ဝင်ယုံကြည်နေတာကို ထောက်ထားပြီး ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ငါ၊ က ချွင်းချက်အနေနဲ့ လက်ခံပေးလိုက်မယ်။"

လီချင်းမင်က သက်ပြင်းချကာ "ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ယုကွေ့ကျင့်စဉ်က အဆင့်နိမ့် မှော်ကျမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်တယ်။ ငါ့ရဲ့ မှော်ပညာရပ်တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ဖို့ဆိုတာ ဝေးစွ၊ ပြောပလောက်တဲ့အဆင့်တောင် မရှိဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ ငါက အမြဲတမ်း စေတနာထားတတ်သူဆိုတော့ ဒီတစ်ခါတော့ အရှုံးခံလိုက်ပါတော့မယ်။"

"ဒီယုကွေ့ကျင့်စဉ် ကျမ်းစာအပြင် တပ်မှူးကျောက်ဖင်အနေနဲ့ ဝိညာဉ်ပစ္စည်း တစ်ဒါဇင်လောက်ကိုသာ ငါ့ကို ပေးလိုက်ပါ။"

လီချင်းမင်၏ ရှက်ရွံ့မှုကင်းမဲ့လှသော အပြုအမူကြောင့် ကျောက်ဖင်မှာ ပြုံးမိမတတ်ပင် ဖြစ်သွားသည်။

ဤရှက်တတ်သည့်အရိပ်အယောင်မရှိသော လူယုတ်မာက သူကိုယ်တိုင်ကို အသိပညာနည်းပါးသည့် လူသာမန်တစ်ယောက်ဟု ထင်မှတ်နေပြီး ဤမျှလောက် မိုက်ရိုင်းသော တောင်းဆိုမှုကို ပြုလုပ်ဝံ့သည်။

ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်းတွင် ရှိနေစဉ်က ကျောက်ဖင်သည် သူ၏ဆရာထံမှ ကျင့်ကြံခြင်းလောကနှင့်ပတ်သက်သည့် အခြေခံဗဟုသုတများကို များစွာ သင်ယူခဲ့ရသူဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယုကွေ့ကျင့်စဉ်၏ တန်ဖိုးမှာ ဤကဲ့သို့သော တိမ်မြုပ်နေသည့် အတုအယောင် မှော်ပညာထက် များစွာသာလွန်ကြောင်း သူက ဘာကြောင့် မသိဘဲရှိပါ့မည်နည်း

မှော်ပညာကို ကျွမ်းကျင်စွာ မကျင့်ကြံနိုင်သေးသရွေ့ ထိုအတုအယောင်များမှာ လက်တွေ့နှင့် ခွဲခြားမရနိုင်အောင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

အကယ်၍သာ အမှန်နှင့်အမှားကို ခွဲခြားမရအောင် ကျွမ်းကျင်နေမည်ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်နှင့် ထူးမခြားနားတော့ပေ။

ဤသည်မှာ လီချင်းမင်၏ ပေါ့ပေါ့တန်တန် လှည့်စားနည်းထက် များစွာသာလွန်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

လီချင်းမင်သည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပြီး "မှန်တယ်၊ မင်းတို့က ဝိညာဉ်သတ္တဝါတွေဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာတောင် မသိကြဘူးမလား။ အေးလေ၊ မင်းတို့က သာမန်လူတွေပဲကို၊ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေကို မြင်ရင်တောင် မှတ်မိမှာမဟုတ်ဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ငါ့ကိုပဲ ဒုက္ခခံပြီး ရွေးချယ်ခိုင်းလိုက်ပါတော့မယ်။"

"မင်းတို့ရဲ့ ခရိုင်အစိုးရဘဏ္ဍာတိုက်ကို ငါ့ကို ခေါ်သွားပေးပါ၊ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ရွေးလိုက်တော့မယ်။"

သူ၏ တွက်ချက်မှုမှာ အလွန်ပင် ပေါ်လွင်နေသဖြင့် နားမကြားသူပင်လျှင် သူ၏ လောဘကို ကြားနိုင်လောက်သည်။

လီချင်းမင်ကို မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သော ဟွမ်သာလီ ပင်လျှင် မျက်မှောင်ကြုတ်မိပြန်သည်။

ကျောက်ဖင်သည် ဤရှက်တတ်ခြင်းမရှိသော အရူးနှင့် စကားအလကား ပြောနေရသည်ကို ငြီးငြေ့လာသဖြင့် "ငါ ဒီ ယုကွေ့ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို မင်းရဲ့ အတုအယောင် ကျင့်စဉ်နှစ်ခုနဲ့ လဲမယ်။" ဟု တည့်တည့်ပင် ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ..." လီချင်းမင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ကျောက်ဖင်က "အပိုတွေ ပြောမနေနဲ့တော့။ ဒီမြို့ဝန်မှာ သည်းခံနိုင်စွမ်း အကန့်အသတ်ရှိတယ်၊ မင်းနဲ့ အချိန်ဖြုန်းနေဖို့ မအားဘူး။"

"လဲမလား၊ မလဲဘူးလားဆိုတာ မင်းသဘောပဲ။ ငါ မင်းကို မနှစ်သက်ပေမဲ့ မင်းကို အနိုင်ကျင့်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း မလဲချင်ရင် အခုချက်ချင်း လှည့်ပြန်သွားလို့ ရတယ်။"

လီချင်းမင်၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားကာ "တပ်မှူးကျောက်ဖင်က တကယ်ပဲ အာဏာကို အလွဲသုံးစားလုပ်နေတာလား။" ဟု ပြောပြီး ထွက်သွားရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ကျောက်ဖင်က သူ့ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

ဟွမ်သာလီသာလျှင် စိတ်ပူနေပြီး ကျောက်ဖင်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်များဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ကြည့်နေမိသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤတာအိုဆရာတော်ကို မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သူမှာ သူဖြစ်သည့်အပြင် ဤသူမှာလည်း ထူးခြားသော စွမ်းရည်များရှိသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ ထိုတာအိုဆရာတော်ကို တိမ်နီတပ်မတော်ထဲသို့ ခေါ်သွင်းနိုင်ပါက တိမ်နီတပ်မတော်မှာ ပို၍ပင် အင်အားကြီးမားသွားမည် မဟုတ်ပါလား။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ဤမိတ်ဆက်ပေးမှုအတွက် ရရှိမည့် အကျိုးကျေးဇူးကို သူ အလွယ်တကူ လက်မလွှတ်လိုခြင်းဖြစ်သည်။

"တပ်မှူး..." ဟွမ်သာလီသည် စည်းရုံးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"တော်တော့”

ကျောက်ဖင်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

ဟွမ်သာလီသည်လည်း စကားမပြောရဲတော့ဘဲ ငြိမ်နေလိုက်ရသည်။

ထို့ကြောင့် လီချင်းမင် အိမ်တံခါးဝသို့ ရောက်သည့်တိုင် သူ့ကို လာတားမည့်သူ မရှိခဲ့ပေ။

ဤအချက်က လီချင်းမင်ကို အတော်လေး ရှက်ရွံ့သွားစေသည်။

ကံကောင်းစွာပင် သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်

ထူသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ။ တိမ်နီတပ်မတော်နဲ့ ငါတို့ရဲ့ ဆက်သွယ်မှုကို ထောက်ထားပြီး၊ တပ်မှူးကျောက်ဖင်က တရားဓမ္မအပေါ် သက်ဝင်ယုံကြည်နေတာကို ထောက်ထားပြီး ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ငါကပဲ အနည်းငယ် အရှုံးခံလိုက်ပါတော့မယ်။"

လီချင်းမင် လှည့်ပြန်လာခဲ့သည်။

ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းက သူ့ဂုဏ်သိက္ခာကို အနည်းငယ် လျော့ကျစေနိုင်သော်လည်း ကျင့်စဉ်အတွက်ဆိုလျှင် ရှက်စရာမလိုဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ကျောက်ဖင်၏ ယုံကြည်မှုရှိသော အမူအရာဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖင်သည် ဤကျင့်စဉ်၏ တန်ဖိုးကို သိရှိနေဟန်ရသည်ဟု လီချင်းမင် ခံစားမိသည်။

မည်သို့ဆိုစေ သူသည် စစ်အာဏာရှင်ကို ဆန့်ကျင်သော တပ်ဖွဲ့တစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ရာ ဗဟုသုတအချို့ရှိသည်မှာ နားလည်နိုင်စရာပင်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် လူကို အလွန်အကျွံ လိမ်လည်၍ မရတော့ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယုကွေ့ကျင့်စဉ်တစ်ခုအတွက် အတုအယောင်ကျင့်စဉ် နှစ်ခုပေးခြင်းမှာ သူအတွက်တော့ အမြတ်ကြီးစွာ ရရှိခြင်းပင်။

ထို့ကြောင့် ကျောက်ဖင်သည် အတွေ့အကြုံ မရှိသူဟုပင် သူ ယူဆထားသည်။

"စာရွက်နဲ့ ကလောင်ပေးကြစမ်း။"

လီချင်းမင်က ခန့်ညားကြီးကျယ်စွာ အမိန့်

ပေးလိုက်သည်။

အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေသည့် အရိပ်အယောင်များမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖင် လက်ယပ်ပြလိုက်သည်။

လက်အောက်ငယ်သားများက ကလောင်၊ မှင်နှင့် စာအုပ်အလွတ်နှစ်အုပ်ကို ယူဆောင်လာပေးသည်။

လီချင်းမင် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ စုတ်တံကိုကိုင်ကာ မှင်စွန်းပြီး စားပွဲပေါ်တွင် စတင်ရေးသားတော့သည်

သူသည် ကျောက်ဖင် နားမလည်မည်ကို စိုး၍ စကားများကို နှုတ်ဖြင့်ပြောပြနေမည့်အစား စာဖြင့်သာ ရေးသားပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူသာမန်တစ်ယောက်ကို စာရေးနည်း သင်ပေးရသကဲ့သို့ပင်၊ စွမ်းအားအကြောင်းကို လူသာမန်တစ်ယောက်အား ရှင်းပြရခြင်းမှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

ရှင်းပြနေရလျှင် နေ့ရောညပါ အချိန်ကုန်နေပေလိမ့်မည်။

သူ့တွင် အချိန်မရှိသလို၊ အားအင်ကိုလည်း အလဟဿ မဖြုန်းတီးလိုပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျောက်ဖင်မှာ သူ့၏ တပည့်မဟုတ်ပေ။

သူရေးသားပေးလိုက်သည့် အကြောင်းအရာကို ကျောက်ဖင် နားလည်နိုင်မည်လား၊ မလေ့လာနိုင်ဘူးလားဆိုသည်မှာ သူ့နှင့် လုံးဝမသက်ဆိုင်ပေ။

ခဏတာအတွင်းမှာပင် ခန်းမထဲတွင် စုတ်တံဖြင့် ရေးသားနေသည့် အသံနှင့် ကျောက်ဖင်တို့၏ ရုံးလုပ်ငန်းဆိုင်ရာ စာရွက်စာတမ်းများကို လှန်လှောနေသည့်အသံသာ ပျံ့လွင့်

နေသည်။

ဟွမ်သာလီနှင့် အခြားသူများမှာမူ ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြသည်။

တစ်ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက်...

လီချင်းမင်သည် ပထမဆုံးသော အတုအယောင် မှော်ပညာကျမ်းကို ကူးယူရေးသားပြီးစီးသွားသည်။

သူ၏ ကိုယ်ပွါးတစ်ကောင်က ကူးယူထားသော လက်ရေးမူကို ကျောက်ဖင်ထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သည်။

ဤပထမဆုံး လှည့်ကွက်ကို "ရေတံခွန်ကို မြစ်အဖြစ် ပုံဖော်ခြင်း" ဟု ခေါ်သည်။

၎င်းမှာ ယခင်က လီချင်းမင် ပြသခဲ့သည့် မှော်လှည့်ကွက်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

စာရွက်ပေါ်တွင် ရေတံခွန်ကို ပုံဖော်လိုက်ပြီးနောက် ရေများ စီးကျလာအောင် ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤခေါ်ဆိုနေသည့် အတုအယောင်ဟူသည်မှာ လှည့်ကွက်တစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး၊ မှော်ပညာ သို့မဟုတ် အတုအယောင်ဟုလည်း သိကြသည်။

ဤကျင့်စဉ်မှာ လူတို့၏ စိတ်နှလုံး အားနည်းချက်ကို ပစ်မှတ်ထားကာ အမြင်နှင့် အကြားများကို အသုံးပြု၍ ငါးပါးသောအာရုံကို ဇဝေဇဝါဖြစ်စေပြီး စိတ်ကို လှည့်စားခြင်းဖြစ်သည်။

အပေါ်ယံအဆင့်မျှသာ ရှိသည်မှာ လမ်းဘေးလှည့်ကွက်မျှသာ ဖြစ်ပြီး လူသာမန်တို့ကို လှည့်စားရန် လုံလောက်သည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းရည်အဆင့်ရှိသည့် အဆင့်မြင့် အတုအယောင်ကျင့်စဉ်များသာလျှင် ကျင့်ကြံသူတို့၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ရှုပ်ထွေးသွားစေနိုင်ပြီး အတုကို အစစ်ဟုပင် ထင်မှတ်စေနိုင်သည်။

မှော်စွမ်းအားများ တည်ရှိနေသရွေ့ ၎င်းကို လက်တွေ့နှင့် ခွဲခြား၍မရနိုင်ပေ။

သို့သော် ၎င်းမှာ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းရည်အဆင့်ဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီလာ မသေမျိုးတို့သာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့် အဆင့်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

ကျောက်ဖင်သည် အတုအယောင်ကျင့်စဉ်များကို မလေ့လာဖူးသော်လည်း ကျင့်စဉ်ဟူသမျှမှာမူ အခြေခံမူဝါဒ တူညီကြသည်။

ထို့ပြင် သူသည် အနည်းဆုံး ကျင့်စဉ်လေးမျိုးကို လေ့လာဖူးသည်။

ထို့အပြင် အတုအယောင်ကျင့်စဉ်များနှင့် ပတ်သက်သည့် အခြေခံ ဗဟုသုတအချို့ကိုလည်း ဆရာထံမှ သင်ယူခဲ့ဖူးသည်။

ကျောက်ဖင်သည် လက်ရေးမူကို ကိုင်၍ ဖတ်ရှုကြည့်လိုက်သည်။

အောက်တွင် နောက်ထပ်ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ကူးယူနေသည့် လီချင်းမင်က မသိမသာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် အယုံအကြည် မရှိသော်လည်း ကျောက်ဖင် နားလည်နိုင်မည်ဟု မထင်ပေ။

သို့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မသိမသာသော စိုးရိမ်စိတ်လေးတစ်ခုမှာ ကျန်ရစ်နေဆဲပင်...

...

ခရိုင်အစိုးရရုံး၏ နောက်ဖေးရှိ လေ့ကျင့်ခန်းတွင်။

ဤအချိန်၌ ကျောက်ဖင်၏ အခြားကိုယ်ပွားတစ်ကောင်မှာ ရေတံခွန်ကို မြစ်အဖြစ် ပုံဖော်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

ပထမဦးစွာ စာရွက်ဖြူတစ်ရွက်ပေါ်တွင် ရေတံခွန်တစ်ခုကို ပုံဆွဲရမည်။

အမှန်တကယ်တော့ ရေတံခွန်ဖြစ်ရန် မလိုပေ။

ရေနှင့် ပတ်သက်သမျှ မည်သည့်အရာမဆို၊ ဥပမာ - မြစ်ဝှမ်း သို့မဟုတ် ပင်လယ်စသည်တို့ဖြင့် အလားတူအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရနိုင်သည်

ထို့နောက် ပုံဆွဲထားသော စာရွက်ပေါ်တွင် တံတွေးအနည်းငယ် စွန်းပေအောင် ပြုလုပ်ရသည်။

ထို့နောက် ဂါထာကို တိတ်ဆိတ်စွာ ရွတ်ဆိုလိုက်သည် - "ကောင်းကင်ဘုံ၏ အနှစ်တစ်စက်သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်၊ သုံးလက်မအရွယ် ဝံပုလွေမွေးစုတ်တံက ရေပြင်ပေါ်တွင် လှိုင်းဂယက်များကို ပုံဖော်သည်၊ လူသားတို့၏ ဖုန်မှုန့်များ စုတ်တံကို စိုစွတ်စေသည့်နေရာတိုင်းတွင် စာရွက်ပေါ်၌ နဂါးသီချင်းကို မြည်ဟည်းစေရန် ရဲရင့်စွာ ကြိုးစားသည်။"

ဂါထာကို ရွတ်ဆိုလိုက်သည်နှင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မှော်စွမ်းအားများမှာ တဟုန်ထိုး တက်လာသည်။

အမှန်စင်စစ်တွင် လှည့်ကွက်များမှာ အတော်လေး ရိုးရှင်းသည်။

အထူးသဖြင့် ပြင်ပအရာဝတ္ထုများကို အသုံးပြုရသည့် ဤကဲ့သို့သော အခြေခံလှည့်ကွက်မျိုးမှာ ပို၍ပင် ရိုးရှင်းသည်။

သာမန်ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် ဆယ်ကြိမ် သို့မဟုတ် ရာပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် အခြေခံသဘောတရားကို နားလည်နိုင်ကြသည်။

ပြီးတော့ ကျောက်ဖင်၏ ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်သော နားလည်သဘောပေါက်နိုငစွမ်းကတော့ ထူးထူးခြားခြားပင်။

ဂါထာကို ခုနစ်ကြိမ် ရွတ်ဆိုပြီးနောက်။

စာရွက်ပေါ်ရှိ ရေတံခွန်ပုံမှာ နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်းသည် ယခင်ကထက် ပို၍ လက်တွေ့ဆန်လာသည်။

စာရွက်ပေါ်တွင် ရေ၏ အရောင်အသွေး အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။

သို့သော် ၎င်းမျှသာဖြစ်သည်။

လီချင်းမင်ကဲ့သို့ စာရွက်ထဲမှ ရေများ စီးကျလာခြင်းမျိုး မရှိပေ။

"ဒါ မမှန်ဘူး..."

ကိုယ်ပွားသည် ဤကျင့်စဉ်တွင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်ရသည်။

အမှန်တကယ်တွင် စမ်းသပ်ခြင်းမပြုမီကပင် ကိုယ်ပွားသည် တစ်ခုခု လွဲချော်နေကြောင်း ခံစားမိခဲ့သည်။

ယခု လေ့ကျင့်ခန်းက သူ၏ ထင်မြင်ချက်ကို သက်သေပြလိုက်ပြီး သူ၏ ယခင်တွေးတောချက်ကို ပိုမို အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။