အခန်း ၁၆၁

အခန်း (၁၆၁) - ငါတို့ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ရန်ဘက်ဖြစ်ကြရမှာလား။

တကယ်တမ်းတွင်မူ သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာဆိုပါလျှင်...

အဆင်မပြေသည့်အခါ လူတို့သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရင်သံသယဝင်ကာ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသလောဟု တွေးမိတတ်ကြ၏။

လူအများစုအတွက်မူ မှားခြင်း၊ ကျင့်ကြံမှုလွဲချော်ခြင်းတို့မှာ ထမင်းစားရေသောက်သကဲ့သို့ သာမန်ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်နေ၏။

အခြေခံအကျဆုံး နည်းလမ်းတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ပထမဆုံးအကြိမ်တွင် အောင်မြင်မည်ဟု မည်သူမျှ အာမခံနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

သို့သော် ကျောက်ဖေးကမူ ထူးခြား၏။

သင်ယူနိုင်စွမ်းအရ သူသည် သာမန်လူတို့ထက် အဆ ၁၂၀ ပိုမိုသာလွန်၏။

ထို့အပြင် စမ်းသပ်မှုတို့ကိုလည်း သူ့ရှေ့ရှိ ကိုယ်ပွား တစ်ခုတည်းတွင် ပြုလုပ်နေသည်မဟုတ်ပေ။

အခြားနေရာတို့တွင်လည်း စုစုပေါင်း ကိုယ်ပွားငါးဆယ်အထိ စမ်းသပ်မှုတို့ကို ပြုလုပ်နေ၏။

လက်တွေ့မလုပ်ဆောင်ခင်ကတည်းက သူသည် မိမိစိတ်ထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်မှုတို့ကို ပြုလုပ်ပြီးသား ဖြစ်၏။

သာမန်လူတို့ထက် အဆ ၁၂၀ ပိုမိုကြီးမားသည့် သူ့၏ စိတ်စွမ်းအားနှင့်ဆိုပါက သူသည် လူ့ဦးနှောက် ကွန်ပျူတာတစ်လုံးဟုပင် ဆိုနိုင်ပြီး စိတ်ကူးယဉ်စမ်းသပ်မှုတို့ ပြုလုပ်ခြင်းမှာ သူ့အတွက်မူ ကြီးမားသည့် ပြဿနာမဟုတ်ချေ။

အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက်မှာမူ အသိပညာ အခြေခံမလုံလောက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ဤသည်မှာ သူအရင်ဘဝက သင်ယူခဲ့သည့် တရုတ်စာ၊ သင်္ချာ၊ အင်္ဂလိပ်စာ၊ ရူပဗေဒ၊ ဓာတုဗေဒနှင့် ဇီဝဗေဒတို့မဟုတ်ဘဲ ဤနယ်ပယ်ရှိ ဘာသာရပ်တို့မှာ နက်နဲ၍ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် နည်းလမ်းတို့ အများအပြား ပါဝင်နေ၏။

အစွမ်းထက်ဆုံး ကွန်ပျူတာတို့ပင် စိတ်ကူးယဉ်စမ်းသပ်မှုတို့ ပြုလုပ်ရန်ဆိုလျှင် ဒေတာနှင့် အယ်လ်ဂိုရီသမ်တို့ အများအပြား လိုအပ်၏။

ကျောက်ဖေးသည်ကား ယခုအခါတွင် ရေမြှုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဆရာလျူယွမ်ပေးသမျှ အသိပညာတို့ကို မနားတမ်း စုပ်ယူနေ၏။

ရွှမ်ယွင်ဂိုဏ်းမှာ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု မဟုတ်သော်ငြား

ကျောက်ဖေးကိုမူ အခြေခံအသိပညာ အဆင့်တစ်ခုအထိ ရရှိစေခဲ့၏။

ခရိုင်အစိုးရရုံးခန်း၏ ပင်မခန်းမဆောင်တွင်။

မကြာခင်မှာပင် လီချင်းမင်သည် ဒုတိယမြောက် ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်စေသည့် နည်းလမ်းစာအုပ်ကို ကူးရေးပြီးစီးသွား၏။

သူသည် ဘောပင်ကို ချရန်ပြင်နေတုန်းမှာပင်

နောက်ထပ် စာအုပ်အလွတ်တစ်အုပ်ကို သူ့ထံ ပေးလာ၏။

"ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ တစ်အုပ်ကို နှစ်အုပ်

နှင့် လဲလှယ်ဖို့ သဘောတူထားတာလေ။ စကားတည်လိုခြင်း မရှိတာလား”

လီချင်းမင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

"ကျွန်တော်တို့ စကားဖျက်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား ကူးရေးပေးထားတဲ့ ပထမစာအုပ်မှာ ပြဿနာရှိနေတဲ့အတွက် အမိန့်ပေးသူက ခင်ဗျားကို ပြန်ရေးခိုင်းတာပါ။"

လီချင်းမင်၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ချက်ခုန်သွားသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ဤကဲ့သို့သော အမှုကို လွယ်လွယ်နှင့် ဝန်မခံနိုင်ပေ။

“မင်းတို့ အရူးတွေ၊ ငါ အခုလေးတင် ကူးရေးလိုက်တဲ့ စာအုပ်က အမြင့်မြတ်ဆုံးသော နတ်ဘုရားအတတ်ပညာပဲ။ အဲဒီထဲမှာ ဘာပြဿနာရှိနိုင်မှာလဲ။ မင်းတို့လို လူသားအုပ်စုက ဒါကို နားမလည်နိုင်ဘဲနဲ့ အတုလို့ အတင်းစွပ်စွဲနေတာ။ တကယ့်ကို အဓိပ္ပာယ်မဲ့လွန်းတယ်...”

လီချင်းမင်သည် ဒေါသတကြီး ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ကျောက်ဖင်ကို သူကသာ ရိုင်းစိုင်းနေသည့်အလား လက်ညှိုးထိုးကာ အပြစ်တင်နေသည်။

၎င်းကိုမြင်သောအခါ ခန်းမထဲရှိ အစောင့်များသည် သူတို့၏ဓားရိုးများကို အလိုအလျောက် တင်းကျပ်စွာ ကိုင်တွယ်

လိုက်ကြသည်။

ဤလူသည် အစွမ်းအစ အနည်းငယ်ရှိလျှင်ပင် ကွပ်ကဲရေးမှူးအပေါ် ဤမျှအထိ မရိုမသေ ပြုမူနိုင်သည်မှာ မည်သို့ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

“တော်လောက်ပြီ”

ကျောက်ဖင်သည် စားပွဲကို လက်ဖြင့်ပုတ်ကာ လီချင်းမင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည် - “ဒီအိုမင်းမစွမ်း အဘိုးကြီး၊ ငါက မင်းကို စေတနာအပြည့်နဲ့ ဆက်ဆံခဲ့တာ။ မင်းရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်စွမ်းအား နှစ်ခုအတွက် ငါက စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုနဲ့ လဲလှယ်ပေးဖို့အထိတောင် ဝန်မလေးခဲ့ဘူး။ ဒါဟာ မင်းအတွက် အမြတ်ကြီးတောင် ရနေပြီ။”

“ဒါပေမဲ့ မင်းက ကျေးဇူးကန်းပြီးတော့ ကူးရေးထားတဲ့ စွမ်းအားလျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဖျက်ဆီးရဲသေးတယ်ပေါ့လေ။”

“အခု နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် မေးမယ်၊ ဝန်ခံမလား မဝန်ခံဘူးလား?”

လီချင်းမင် အလွန်အံ့သြသွားသည်။

သစ်ပင်တစ်ပင်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်သွားသည်။

သူသည် သတိပြန်ဝင်လာရန် အသက်ရှူနှုန်း အနည်းငယ်မျှ ကြာမြင့်သွားသည်။

“ဝန်ခံ... ဘာကို ဝန်ခံရမှာလဲ?”

လီချင်းမင်သည် ကျောက်ဖင်က လက်လှည့်ပြသည့် နည်းလမ်းများကို သိရှိနေသည်ကို အံ့သြနေမိသည်။

သူသည် အရင်က ထင်ထားသလိုမျိုး မသိနားမလည်သည့် လူသားမဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူသည် ဝန်ခံရန် အသင့်မဖြစ်သေးပေ။

ထို့ထက်ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သူတို့သည် မျှော်လင့်ချက်သေးသေးလေးကို ဆက်လက်ထားရှိနေသေးသည်။

“မင်း ပြောခင် အထောက်အထားပြဖို့ လိုလိမ့်

မယ်။ ငါက စွမ်းအားကို ဖျက်ဆီးတယ်လို့ ပြောတာဆိုရင် ဘာလို့ အထောက်အထား မထုတ်ပြနိုင်ရတာလဲ?”

လီချင်းမင်သည် ခေါင်းမာနေဆဲပင်။

“တကယ့်ကို ခေါင်းမာပြီး ပြုပြင်လို့ မရတဲ့လူပဲ”

ကျောက်ဖင်သည် ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြုံးလိုက်ပြီး တာအိုဆရာကို အမိန့်ပေးလိုက်သည် - “လူတို့၊ ဒီအဘိုးကြီးကို ဖမ်းဆီးပြီး ကြိမ်ဒဏ် အချက် ၃၀ ရိုက်လိုက်ကြ။”

“ဘာ... မင်းတို့က ငါ့ကို အရေးယူရဲတယ်ပေါ့လေ...”

လီချင်းမင် အလွန်ထိတ်လန့်သွားသည်။

သို့သော် ခန်းမထဲရှိ အစောင့်များသည် သူပြောသည်ကို ဂရုမစိုက်ကြပေ။

သူတို့သည် ရှေ့သို့ပြေးဝင်လာပြီး လီချင်းမင်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိနှိပ်လိုက်ကြသည်။

လီချင်းမင်၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ ခုခံရန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ မလှုပ်ရှားခင်မှာပင် ကိုယ်ပွါးတစ်ဦးသည် ရှည်လျားသောဓားကို သူ၏လည်ပင်းသို့ ထောက်ထားလိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် လီချင်းမင်သည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အခြေအနေတွင် ခန္ဓာကိုယ်၌ စွမ်းအားသွေးများရှိသည့် ထိပ်တန်း ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးပင်လျှင် သူ့ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်သာ သူ၏ စွမ်းအားဖြင့် လှည့်ဖြားခံလိုက်ရလျှင် မည်သို့သေသွားမှန်းပင် သိမည်မဟုတ်ပေ။

ဘန်း ဘန်း ဘန်း...

ရေနှင့်မီးတုတ်များသည် လီချင်းမင်၏ တင်ပါးကို အကြိမ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

“ကွပ်ကဲရေးမှူး...”

ဟွမ်သာလီသည် မျက်နှာပျက်သွားပြီး လီချင်းမင်အတွက် ကြားဝင်တောင်းပန်ချင်နေသည်။

သို့သော် ကျောက်ဖင်၏ အေးစက်သော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူသည် တိတ်ဆိတ်စွာပင် နေလိုက်ရသည်။

သူသည် ဤလူကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်

မိသည်။ အားလုံးထဲကမှ ကွပ်ကဲရေးမှူးကို သွားစော်ကားရလေခြင်း။

တကယ့်ကို ကံမကောင်းတာပင်

လီချင်းမင်သည် အစပိုင်းတွင် သွားများကို ကြိတ်ကာ သည်းခံနေသည်။

ဒဏ်ချက် ၁၄ ချက်မြောက် ရိုက်လိုက်သည့်

အခါတွင်မူ တာအိုပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည့် ခန္ဓာကိုယ်ပင်လျှင် နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်နေမိတော့သည်။

တာအိုတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သာမန်လူထက် အနည်းငယ် သန်မာသော်လည်း - နောက်ဆုံးတွင်တော့ အကယ်၍ နတ်ဘုရားဖြစ်ခြင်းသို့ မရောက်သေးသရွေ့ သူသည် လူသားခန္ဓာကိုယ်သာ ဖြစ်သေးသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် လီချင်းမင်သိထားသည့် စွမ်းအားပေါင်းများထဲတွင် ကာကွယ်ပေးနိုင်

သည့် အရာမရှိပေ။

သူတို့သည် သူ၏တင်ပါးကို မှော်အတတ်ဖြင့်သာ ကာကွယ်နိုင်သော်လည်း သက်ရောက်မှုမှာ သိသာထင်ရှားခြင်း မရှိပေ။

“ကောင်းပြီ၊ ငါ ဝန်ခံပါတယ်၊ ဒီဆင်းရဲသားက ဝန်ခံပါတယ်၊ ရပြီလား...”

လီချင်းမင်သည် သနားကြင်နာမှု တောင်းခံရန် စတင်လိုက်သည်။

သူသည် ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ပညာရှိသောသူသည် မိမိတွင် နည်းလမ်းမရှိသောအခါ အရှုံးမခံပေဆိုသည့် နိယာမကိုလည်း သိထားသည်။

ကျောက်ဖင်သည် သူ၏ အေးစက်သော အမူအရာဖြင့်ပင် သူ့ကို လျစ်လျူရှုထားသည်။

ကြိမ်ဒဏ် အချက် ၃၀ သည် သာမန်လူတစ်ယောက်ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေနိုင်သည် သို့မဟုတ် သေဆုံးစေနိုင်သည်။

သို့သော် တာအို ပညာရှင်တစ်ဦးကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေရန်မှာ မလုံလောက်ပေ။

ဤသို့ဖြင့် ကြိမ်ဒဏ် အချက် ၃၀ ပြည့်သည်အထိ ဆက်လက်ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။

ကျောက်ဖင်က “မင်း ဝန်ခံပြီးပြီဆိုတော့ ပြန်ကူးရေးပေတော့” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် လီချင်းမင်သည် ဒေါသနှင့် မကျေနပ်ချက် နှစ်မျိုးလုံးကို ခံစားနေရသည်။

အတိတ်ကဆိုလျှင် သူသည် မိမိ၏ လှည့်ဖြားမှုကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် မြင့်မားသော အရာရှိကြီးများ၏ ပွဲတော်များတွင်ပင် ဧည့်သည်တော်အဖြစ် ရောက်ရှိခဲ့ဖူးသူဖြစ်သည်။

တိမ်နီတပ်မတော်သည် တကယ့်ကို ကျေးဇူးကန်းသော လူများဖြစ်ကြသည်။

“ငရဲသွားလိုက်စမ်း ကျောက်ဖင်၊ ငရဲယူသွားလိုက်စမ်း တိမ်နီတပ်မတော်၊ ငါတို့ ဒီအရှက်ရမှုအတွက် တစ်နေ့မဟုတ် တစ်နေ့ မင်းတို့ကို သတ်ပြီး လက်စားချေပေးမယ်”

တာအိုဆရာသည် လျှို့ဝှက်စွာ ကျိန်ဆိုလိုက်ကြသည်။

လီချင်းမင်သည် ထွက်သွားချင်သော်လည်း ထပြီးနောက်တွင်မူ နောက်ဆုံး၌ ဘောပင်ကို ပြန်ကောက်လိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် အရိုက်ခံလိုက်ရပြီးပြီ။ အကယ်၍ ယခုထွက်သွားလျှင် သူအရိုက်ခံခဲ့ရသည်မှာ အလကားဖြစ်သွားမည် မဟုတ်လော?

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လီချင်းမင်သည် လက်ရေးအရည်အသွေးကို လုံးဝဂရုမစိုက်ဘဲ အလျင်အမြန် ကူးရေးလိုက်သည်။

၁၅ မိနစ်အတွင်းမှာပင် စွမ်းအား နှစ်ခုကို ပြန်လည် ကူးရေးပြီးသွားသည်။

တစ်ခုမှာ ယခင်စာအုပ်ဖြစ်သည့် “ရေတံခွန်ကို မြစ်အဖြစ် ပုံဖော်ခြင်း” ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ခုမှာ “ကျောက်တုံးကို ရွှေအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း” ဖြစ်သည်။

“ငါ မင်းကို စွမ်းအားနှစ်ခုလုံး ပေးပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ယုကွေ့ရဲ့ ဒုတိယတွဲက ဘယ်မှာလဲ?”

လီချင်းမင်က မျက်နှာကို မှိုင်းညို့ထားရင်း တာအိုဆရာကို မေးလိုက်သည်။

ကျောက်ဖင်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် “ဘာလို့ ဒီလောက် အလျင်စလို ဖြစ်နေရတာလဲ? အရင်ဆုံး သေချာစစ်ဆေးပါရစေဦး” ဟု ပြန်ပြောသည်။

လီချင်းမင်က စိတ်တိုတိုနှင့် အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်သည်။

...

ခရိုင်အစိုးရရုံး၏ နောက်ဖေးရှိ လေ့ကျင့်ရေးခန်း။

ကိုယ်ပွါးသည် သာမန်ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားပြီး၊ သူ၏လက်ချောင်းများဖြင့် ခြံစည်းရိုးနံရံအောက်ခြေမှ တူးထားသော အဝါရောင် ရွှံ့စေးများကို လူးနယ်နေသည်။

“သူ့ပုံသဏ္ဌာန်က သတ္တုလိုမျိုး၊ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်က မြေဓာတ်ကနေ ဖြစ်တည်လာတာ...”ကိုယ်ပွါးက မန္တန်ကို တိုးညှင်းစွာ ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

မှော်စွမ်းအားများ ကျောက်တုံးထဲသို့ စီးဆင်းသွားသည်။

ခဏအကြာတွင် ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ကပ်နေသော ရွှံ့စေးအလွှာ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အနုစိတ်မျဉ်းကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရွှေရောင် တောက်ပလာသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကျောက်တုံးသည် ရွှေအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အလေးချိန်တွင် ကွာခြားမှု အနည်းငယ်ရှိသည်မှလွဲ၍ ၎င်း၏အရောင်၊ အသွင်အပြင်နှင့် အခြားအချက်များမှာ စစ်မှန်သောရွှေနှင့် ခွဲခြား၍မရနိုင်ပေ။

ဤမှော်အတတ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သော်လည်း အာနိသင်မှာ လီချင်းမင်၏ အတတ်ပညာနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ ဤအလင်းမှားအတတ်ပညာကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဆက်လက်လေ့ကျင့်သွားမည်ဆိုပါက အလေးချိန်မှာလည်း စစ်မှန်သော ရွှေနှင့် ခွဲခြားမရနိုင်သည်အထိ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ အများဆုံးလုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အဆင့်သာဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤသည်မှာ အတတ်ပညာမျှသာဖြစ်ပြီး ၎င်းမှနေ၍ မည်သည့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားကိုမျှ ဖော်ထုတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

အခြားအတတ်ပညာတစ်ခုဖြစ်သည့် “ရေတံခွန်ကို မြစ်အဖြစ် ပုံဖော်ခြင်း” နှင့် ပတ်သက်၍မူ

ယခုတစ်ကြိမ် မကူးယူမီတွင် စစ်မှန်မှုကို ထပ်မံစစ်ဆေးပြီးဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ လီချင်းမင်က နောက်ဆုံးတွင် ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ မဖန်တီးတော့ပေ။

ခရိုင်အစိုးရရုံး၏ ပင်မခန်းမဆောင်တွင်။

လီချင်းမင်သည် ယုကွေ့နည်း၏ ဒုတိယတွဲကို နောက်ဆုံးတွင် ရရှိလိုက်ပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ဖွင့်လှစ်ကာ သေချာစွာ ဖတ်ရှုလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ၎င်းကို တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ကျောက်မျက်ရတနာတစ်ခုကဲ့သို့ တန်ဖိုးထားကာ သူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

သူသည် ကျောက်ဖင်ကဲ့သို့သော နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းမျိုး မရှိသဖြင့် တစ်ခေါက်ဖတ်ရုံဖြင့် နားလည်သွားခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း သူ၏ အတွေ့အကြုံဖြင့် ဤမှော်စာအုပ်မှာ စစ်မှန်ခြင်း ရှိ၊ မရှိကိုမူ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သည်။

ကျောက်ဖင်က တာအိုဆရာတော်ကို “ဆရာလီမှာ တခြား ဘာမှော်အတတ်တွေများ သိသေးသလဲ?” ဟု မေးလိုက်သည်။

လီချင်းမင်က ခနဲ့တဲ့တဲ့ဖြင့် “သိတာတွေက အများကြီးပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ လျှို့ဝှက်အတတ်ပညာတွေကို ဘယ်လိုလုပ် လွယ်လွယ်နဲ့ လက်ဆင့်ကမ်းပေးမှာလဲ? မင်းတို့အနေနဲ့ နောက်ထပ် မှော်အတတ်တွေကို ထုတ်ပြနိုင်မှပဲ ရမယ်” ဟု ပြောသည်။

ကျောက်ဖင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ အပို မှော်အတတ်တွေ မရှိသေးပေမဲ့ ခင်ဗျားနဲ့ လဲလှယ်နိုင်မယ့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ပစ္စည်းအချို့တော့ ရှိတယ်” ဟု ပြန်ပြောသည်။

လီချင်းမင်က မထီတရွဲ့ဖြင့် “ငါ မလဲဘူး” ဟု ဆိုသည်။

အမှန်တကယ်တွင် သူသည် မှော်အတတ်များကို များများစားစား မသိပေ။

ဤအတတ်ပညာ နှစ်ခုမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသည်များမှာ သူ၏ နောက်ဆုံးလက်ကျန် အားကိုးရာ မှော်အတတ်များဖြစ်သည်

သူတို့ကဲ့သို့သော သူစိမ်းများထံသို့ မည်သို့လျှင် လွယ်လွယ်နှင့် ထုတ်ဖော်ပြသရဲပါမည်နည်း

ခရိုင်အစိုးရဘဏ္ဍာတိုက်ရှိ မှော်ပစ္စည်းများနှင့် ပတ်သက်၍မူ...

လီချင်းမင်သည် စိတ်ထဲမှနေ၍ မထီတရွဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။

သူ၏ နည်းလမ်းများဖြင့်ဆိုလျှင် ထိုဝိညာဉ်ရေးရာ ပစ္စည်းများသည် နောက်ဆုံးတွင် သူပိုင်ဆိုင်သည့်အရာများ ဖြစ်လာလိမ့်မည်မှာ အသေအချာပင်