အခန်း ၁၆၃

အခန်း ၁၆၃ - မကောင်းဆိုးဝါး လမ်းစဉ်ကို ဖမ်းဆီးခြင်း

အိပ်စက်နေစဉ်အတွင်း ကျောက်ဖင်သည် ခရိုင်ရုံး၏ ပင်မခန်းမဆောင်တွင် ထိုင်နေသည်ဟု မသေချာမရေရာစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ထိုခန်းမဆောင်မှာ ယခင်အတိုင်း မဟုတ်တော့ပေ။

အနီရောင်တောက်တောက် အောက်ခံတန်းများနှင့် တိုင်များမှာ မှိုတက်နေပြီး ပြာလဲ့လဲ့ အုတ်ကြမ်းခင်းပေါ်တွင် စေးပျစ်သော သွေးများ စိမ့်ထွက်နေသည်။

စားပွဲပေါ်ရှိ တရားဝင် စာရွက်စာတမ်းများမှာလည်း လူသားအရေပြားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော စာတမ်းများ ဖြစ်သွားကြသည်။

"ဟီးဟီးဟီး..."

တိုင်နောက်ကွယ်မှ ထူးဆန်းသော အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပြာလဲ့လဲ့မျက်နှာနှင့် အစွယ်ကြီးများပါသော ကြောက်မက်ဖွယ် မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်က သူ့ဆီသို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

ကျောက်ဖင်သည် သူ၏အသားအရေများ ဆွဲဖြဲခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုများက သူ့ဆီသို့ လှိုင်းလုံးများပမာ ရောက်လာသည်။

သူ ထ၍ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း လုံးဝလှုပ်ရှား၍မရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤအခြေအနေသည် အိပ်မွေ့ချခံရခြင်းနှင့် ဆင်တူနေသည်။

စိတ်သည် အနည်းငယ် လင်းလက်နေမှသာ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝထိန်းချုပ်မရတော့သည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် ဒုတိယမြောက် တစ္ဆေတစ်ကောင် တိုင်နောက်မှ ပေါ်လာပြီး ထို့နောက် တတိယမြောက် တစ္ဆေတစ်ကောင် ပေါ်လာပြန်သည်။

...

စိတ်အယောင်အမှားလော? အိပ်မက်လော?

ကျောက်ဖင် မြင်တွေ့နေရသည့် မြင်ကွင်းသည် ကျောက်ဖေးနှင့် အခြားကိုယ်ပွားများ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်လာသည်။

ထို့အပြင် ကျောက်ဖေးနှင့် အခြားကိုယ်ပွားများသည် ထိုမန္တန်ဒဏ်ကို မခံရဘဲ အချိန်ပြည့် သတိအပြည့်ရှိနေကြသည်။

ကျောက်ဖေးသည် ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။

ဆရာ လျူယွမ်က သူ့ကို တစ်ခါက ပြောပြဖူးသည်။ လူတို့ကို ကြောက်မက်ဖွယ် အိပ်မက်ဆိုးထဲသို့ နစ်မြုပ်စေနိုင်သည့် မန္တန်တစ်ခု ရှိကြောင်း၊ ထိုဒဏ်သင့်သူများသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း၊ အသက်စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းခြင်း၊ ဝိညာဉ်ထိခိုက်ခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်ပြီး အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် ကြောက်လန့်၍ သေဆုံးသွားနိုင်ကြောင်း ပြောပြဖူးသည်။

ဤမန္တန်ကို အိပ်မက်ဆိုး ဖိနှိပ်ခြင်း အတတ်ပညာဟု ခေါ်သည်။

ကျောက်ဖင် ယခု ခံစားနေရသည့် ရောဂါလက္ခဏာများသည် ထိုမန္တန်ကြောင့် ဖြစ်ခြင်းနှင့် ရှင်းလင်းစွာ တူညီနေသည်။

"လီချင်းမင်က တကယ်ပဲ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေတာပဲ။"

ကျောက်ဖေး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ "အချက်အလက်များကို အဆင့်မြှင့်လုပ်”

ကျောက်ဖေး စိတ်ကူးလိုက်သည်နှင့်...

ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသော မိုင်အကွာတွင် ရှိနေသည့် ကျောက်ဖင်သည် အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းကို ချက်ချင်း ပြီးမြောက်သွားသည်။

သူသည် အိပ်မက်ဆိုးမှ ချက်ချင်း ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ပြီး မူလအခြေအနေအတိုင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားသည်။

"လူတွေ ဒီကိုလာကြစမ်း” ကျောက်ဖျင်သည် တာအို အား လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"ကွပ်ကဲရေးမှူး”

ကိုယ်ပွားများထဲမှ တစ်ဦးနှင့် အစောင့်အနည်းငယ်သည် ခန်းမဆောင်ထဲသို့ အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်လာကြသည်။

ကျောက်ဖင်သည် တင်းမာစွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "လူတွေကို အမြန်ခေါ်ပြီး လီချင်းမင်ဆိုတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး ကို ဖမ်းဆီးကြစမ်း”

...

ထိုအချိန်တွင် လီချင်းမင်သည် မန္တန်ရွတ်နေသည်။

ဖယောင်းတိုင်မီးသည် တလပ်လပ်နှင့် တောက်ပလိုက်၊ မှိန်သွားလိုက် ဖြစ်နေသည်။

၎င်းသည် သူ၏ ရုပ်ဆိုးသော မျက်နှာကို ပို၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ပြုလုပ်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

"ဝိညာဉ်တို့ အနက်ရှိုင်းဆုံး ငရဲသို့ ပြန်သွားကြ၊ စိတ်ဓာတ်တို့ ရှစ်မျက်နှာသို့ ကွဲလွင့်ကြ..."

လီချင်းမင်သည် လက်ကွက်များဖော်၍ မန္တန်ကို ရွတ်ဖတ်နေသည်။

သူ့ရှေ့တွင်တော့ ခြောက်သွေ့နေသည့် မြက်ခြောက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အရုပ်တစ်ခု ရှိနေသည်။

ထိုမြက်ရုပ်သည် မည်သည့်အထောက်အပံ့မျှ မပါဘဲ စားပွဲပေါ်တွင် ထူးဆန်းစွာ မတ်တပ်ရပ်နေသည်၊ မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုက ထိန်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

"ဟွန့်၊ ကျောက်ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့လူ၊ မနက်ဖြန်ကျရင် မင်းကို ငါ့ခြေထောက်အောက်မှာ ဒူးထောက်ပြီး တောင်းပန်ခိုင်းမယ်” လီချင်းမင်သည် လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

နေ့လယ်က အရိုက်ခံခဲ့ရသည့် အရှက်ရစရာဖြစ်ရပ်ကို ပြန်တွေးမိပြီး သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အငြိုးအတေးများ တောက်လောင်လာသည်။

ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးဖြစ်လျက်နှင့် သာမန်လူတန်းစားများ၏ လက်ချက်ဖြင့် ဤသို့ ခံခဲ့ရခြင်းမှာ အလွန်တရာ အရှက်ရစရာ ကောင်းလှသည်။

"မင်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေ ပြိုလဲခါနီးအချိန်ကျရင်၊ ငါကိုယ်တိုင် မင်းကို ခရိုင်ရုံးရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက်သော့ကို အပ်ခိုင်းပြီး၊ တစ္ဆေပေါင်း သောင်းချီပြီး နှလုံးသားကို ကိုက်ဖြတ်စားသောက်တဲ့ ဝေဒနာကို ခံစားစေရမယ်..."

လီချင်းမင်တစ်ယောက် သူ့ကိုယ်သူ ကျေနပ်နေစဉ်တွင်ပင်။

"ခပ်ဖွဖွ ပေါက်ကွဲသံ" တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လီချင်းမင်သည် ရုတ်တရက် သတိပြန်ဝင်လာသည်။

ထို့နောက် စားပွဲပေါ်ရှိ မြက်ရုပ်မှာ လဲကျသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရ၍ မှင်သက်သွားသည်။

"ဘယ်လို... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ? ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?"

လီချင်းမင်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် ပျက်သွားသည်။

မြက်ရုပ်လဲကျသွားခြင်း၏ တစ်ခုတည်းသော အဓိပ္ပာယ်မှာ အိပ်မက်ဆိုး ဖိနှိပ်ခြင်း မန္တန်ပျက်ပြားသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက ပုံမှန်အားဖြင့် မြက်ရုပ်မှာ ဘယ်တော့မှ လဲကျမည် မဟုတ်ပေ။

ခဏတာမျှ လီချင်းမင် တစ်ယောက် ဘာမှန်းမသိဘဲ ကြောင်အသွားသည်။

ယနေ့ညနေက သူသည် တိမ်နီတပ်၏ တပ်မှူး ကျောက်ဖင်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး ကျောက်ဖင် ကိုယ်ပေါ်တွင် လျှို့ဝှက်ပစ္စည်းတစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ချန်ခဲ့သည်။

ခုနကမှ သူသည် ထိုအရာကို အသုံးပြု၍ ကျောက်ဖင်အပေါ် မန္တန်စီရင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အစပိုင်းတွင် အားလုံး အဆင်ပြေနေခဲ့သည်။

သို့သော် မန္တန်သည် မည်သည့်အကြောင်းရင်းမျှ မပါဘဲ ရုတ်တရက် ပျက်ပြားသွားခဲ့သည်။

"ကျောက်ဆိုတဲ့ ဒီကောင်မှာ သူ့ကို ကာကွယ်ပေးတဲ့ တခြား ဝိညာဉ်စွမ်းအားရှင်တွေများ ရှိနေတာလား၊ အဲဒါကြောင့် ငါ့မန္တန် ပျက်သွားတာလား?"

လီချင်းမင်၏ မျက်နှာသည် အလင်းအမှောင် အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေသည်။

လက်မလျှော့သေးဘဲ သူသည် မန္တန်များကို ထပ်မံရွတ်ဖတ်ပြီး လက်ကွက်များ ထပ်လုပ်ပြန်သည်။

သို့သော် သူ မည်သို့ပင် ပြုလုပ်စေကာမူ စားပွဲပေါ်ရှိ မြက်ရုပ်မှာ လုံးဝ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိတော့ပေ။

"ဒီကောင်... တောက်”

လီချင်းမင်သည် စားပွဲကို ဒေါသတကြီး ထုလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် သူ၏ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် အမြန်ဆုံး ထိန်းလိုက်သည်။

ဤနေရာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် မသင့်တော်တော့ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သူ့မန္တန်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်နိုင်ပြီဖြစ်ရာ၊ သူတို့သည် အရိပ်အယောင်များကို လိုက်၍ သူ့အကြောင်းကို ပိုမိုသိရှိသွားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ လီချင်းမင်သည် ပစ္စည်းများကို အမြန်သိမ်းဆည်းကာ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူသည် မြို့မှထွက်ခွာခွင့် လက်မှတ်ရရန် ဟွမ်သာလီထံသို့ အရင်ဆုံး သွားဖို့ စီစဉ်ထားသည်။

ဤအချိန်တွင် မြို့တံခါးများ ပိတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် ပျံသန်းခြင်း သို့မဟုတ် တယ်လီပို့လုပ်ခြင်းကဲ့သို့သော မန္တန်များကိုလည်း မတတ်ပေ။

အကယ်၍ လမ်းစမရှိတော့လျှင်...

သူသည် မြို့ရိုးပေါ်မှ ခုန်ချရန် ရွေးချယ်နိုင်သည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားရှငတစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက် ထိုသို့ခုန်ချရုံဖြင့် သေဆုံးမည်မဟုတ်သော်လည်း ဒဏ်ရာရရှိမည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။

သို့သော် လီချင်းမင် တံခါးဖွင့်လိုက်သည့်အချိန်တွင်...

အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုနှင့်အတူ ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက်မှာ သူ၏လည်ပင်းဆီသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

"ကွပ်ကဲရေးမှူးက မင်းကို ဖမ်းဆီးပြီး စစ်ဆေးမေးမြန်းဖို့ ခေါ်ဆောင်လာခိုင်းတယ်”

စတုရန်းပုံသဏ္ဍာန် မျက်နှာရှိ တိမ်နီတပ်မှူးတစ်ဦးက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

သူ့ဘေးတွင်လည်း မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းနှင့် တိမ်နီတပ်မှ တပ်မှူးတစ်ဦး ရှိနေသည်။

ဤသူနှစ်ဦးမှာ အမှန်စင်စစ် ကျောက်ဖေး ကိုယ်ပွားများပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်က ဟွမ်သာလီသည် လီချင်းမင်နောက်သို့ လိုက်သွားပြီး ဖျောင်းဖျပြောဆိုကာ သူ့နေအိမ်တွင် ယာယီတည်းခိုရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။

ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ ကျောက်ဖေးသည် လီချင်းမင်ကို စောင့်ကြည့်ရန် ကိုယ်ပွားနှစ်ဦးကို ဟွမ်သာလီ၏ နေအိမ်သို့ စေလွှတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

ဟွမ်သာလီအနေဖြင့်မူ ဤသူနှစ်ဦးသည် ကွပ်ကဲရေးမှူး၏ ယုံကြည်ရသော တပ်မှူးများ ဖြစ်သည့်အတွက် ကန့်ကွက်ရန် လုံးဝ မဝံ့ရဲပေ။

"မင်းတို့ ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်သလဲ။ ငါက တပ်မှူးဟွမ်ရဲ့ ဧည့်သည်တော်ပဲ။ မင်းတို့လို အယောင်ဆောင်တွေက ဘယ်သူတွေလဲ။ ငါ တပ်မှူးဟွမ်ကို တွေ့ချင်တယ်..."

လီချင်မင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် လက်ထဲတွင် ဝှက်ထားသည့် မီးအဆောင်တစ်ခုကို အမြန်ထုတ်ကာ အသုံးပြုလိုက်သည်။

သူ့ရှေ့တွင် မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ လီချင်းမင်သည် အခန်းထဲသို့ ပြန်ဆုတ်ပြီး ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသည်။

ကျောက်ဖင်သည် ဤမျှမြန်ဆန်စွာ လွှတ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့သော်လည်း ကိစ္စရပ်မှာ ပေါ်ပေါက်သွားပြီဖြစ်၍ သူ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးရမည်ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက ဤနေရာတွင် အိုးထဲက ကြွက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပိတ်မိနေပေလိမ့်မည်။

လီချင်းမင်၏ စိတ်ကူးမှာ လျင်မြန်လှသည်ဟု ဆိုရမည်။

သို့သော် သူ့ကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်မှာ...

ထိုတိမ်နီတပ်မှူးနှစ်ဦးသည် သူ့မီးတောက်မန္တန်ကို ရှောင်တိမ်းခြင်း မရှိဘဲ သူ့ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာကြသည်။

သူတို့ ရူးနေကြတာလား?

လီချင်းမင်သည် ထပ်မစဉ်းစားနိုင်တော့ပေ။

သူ့လည်ပင်းတွင် အေးစက်စက် ခံစားလိုက်ရပြီး ချွန်ထက်သော လက်နက်တစ်ခုက လည်ပင်းကို ထိုးစိုက်နေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိသည်။

"ငါ့အသက်တော့... ပြီးပြီပဲ"

လီချင်းမင်သည် စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် အငြိုးအတေးများနှင့် နောင်တများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူသည် ဤသို့ ဖြစ်လာမည်ဟု ကြိုသိခဲ့ပါက ချင်းဟယ်ခရိုင်သို့ လုံးဝ လာမိမည်မဟုတ်ပေ။

လီချင်းမင်သည် မျက်စိကို မှိတ်လိုက်ပြီး သေခြင်းတရားကို စောင့်ဆိုင်းလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ နားနားတွင် ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကွပ်ကဲရေးမှူးသာ မင်းအသက်ကို ချမ်းသာပေးဖို့ အမိန့်မပေးရင်၊ ခုနက တစ်ချက်တည်းနဲ့ မင်း သေသွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါတော့ ဒီလို ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး”

လီချင်းမင်သည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

စကားပြောသူမှာ ခုနက စတုရန်းပုံသဏ္ဍာန် မျက်နှာရှိ တပ်မှူးပင် ဖြစ်သည်။

ထိုဓားချက်သည် သူ၏လည်ပင်းကို ထိုးစိုက်ထားခြင်းမှာ အမှန်ပင်ဖြစ်ပြီး သွေးများက ဓားသွားတစ်လျှောက် စီးကျလာသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ.

ဓားဖျားသည် သူ၏ လည်ချောင်းကို တည့်တည့်မထိုးမိဘဲ ဘယ်ဘက်သို့ လက်မအနည်းငယ် လွဲသွားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

မျက်နှာဝိုင်း တပ်မှူးက လီချင်းမင်ကို အေးစက်စက် ရှာဖွေစစ်ဆေးနေသည်။

လီချင်မင် သတိပြန်ဝင်လာသည့်အချိန်တွင်...

သူ၏ မှော်ပစ္စည်းများ၊ အဆောင်များနှင့် အခြားပစ္စည်းအားလုံးကို အသိမ်းခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

လီချင်းမင်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး ထိတ်လန့်မှုနှင့် မယုံနိုင်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤအချိန်တွင် ထိုတပ်မှူးနှစ်ဦး၏ သံချပ်ကာအင်္ကျီများမှာ မီးလောင်ထားသဖြင့် မည်းတူးနေပြီး ရင်ဘတ်သံချပ်ကာများမှာပင် အရည်ပျော်သွားကြသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးမှာမူ တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်မှုမရှိသည့်အတိုင်းပင်။

ဒါ ဘာမန္တန်မျိုးလဲ?

ရွှေရောင်ဒိုင်းကာလား? မီးကိုခုခံသည့် အဆောင်လား? သို့မဟုတ် အကာအကွယ်ပေးသည့် မှော်ပစ္စည်းတစ်ခုခုလား?

ဝိညာဉ်စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် လီချင်းမင်သည် ချက်ချင်းပင် မန္တန်များနှင့် မှော်ပစ္စည်းများအကြောင်းကို စဉ်းစားမိလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူ့တွင်ရှိနေသည့် မေးခွန်းများကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်မည့်သူ မရှိတော့ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?"

"အရှင် လီ သင်... သင်တို့..."

ထိုအချိန်တွင် ဟွမ်သာလီသည် ဆူညံသံကို ကြားသိသဖြင့် အပြေးရောက်လာသည်။

သို့သော် မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ ကြောင်အသွားသည်။

စတုရန်းပုံသဏ္ဍာန် တပ်မှူးက အေးစက်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။ "ဒီလူယုတ်မာကို ဖမ်းဆီးပြီး စစ်ဆေးမေးမြန်းဖို့ ခေါ်သွားရမယ်လို့ ကွပ်ကဲရေးမှူးက အမိန့်ပေးထားတယ်”

စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ဟွမ်သာလီသည် ပြောမည့်စကားများကို အကုန်ပြန်မြိုချလိုက်သည်။

မည်သည့် နားလည်မှုလွဲခြင်းမျိုးများ ရှိနေမလဲဟု တွေးမိသော်လည်း...

စစ်အမိန့်ဆိုသည်မှာ ပြောင်းလဲ၍မရပေ။

သူသည် အမိန့်ကို နာခံရန် အလေ့အကျင့်ဖြစ်နေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ဤအလေ့အကျင့်မှာ သူ၏ အရိုးထဲအထိ စွဲမြဲနေပြီဖြစ်သည်။

ယခု သူသည် ကွပ်ကဲရေးမှူး ကိုယ်တိုင် အမိန့်ပေးသည်ကို ကြားလိုက်ရပြီဖြစ်ရာ၊

လီချင်းမင် အမှန်တကယ် အပြစ်မရှိသည့်တိုင် သူသည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ အမိန့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်မည်ဖြစ်ပြီး တားဆီးရန် ဘယ်သောအခါမျှ ကြိုးစားလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။