အခန်း ၃၁၃
Vol. 32 Ch. 313
အပိုင်း ၃၁၃
“ကျွန်တော် ဒါကို သီးသန့်ကြီးတော့ ကြိုတင်မတွေးထားပါဘူး။ အဆုံးစွန်မှာတော့ လုံထိန်ဂရု(ပ်)က အရပ်ဘက်သုံး ဈေးကွက်ကိုပဲ အဓိကထား အာရုံစိုက်လာခဲ့တဲ့ ပုဂ္ဂလိက နည်းပညာမြင့်ကုမ္ပဏီတစ်ခုပဲလေဗျာ”
ကျန်ဖန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် စကားထပ်ဆင့်လိုက်သည် - “ဒါပေမဲ့ နိုင်ငံတော်က လိုအပ်လာလို့ ကိုယ့်ဘက်ကလည်း တတ်နိုင်တဲ့ အခြေအနေမျိုး ရှိနေရင်တော့ ဒါက သေချာပေါက် လုပ်ဆောင်ရမယ့် တာဝန်တစ်ခုပါပဲ”
ဗိုလ်မှူးကြီး နန်ကုန်းကျန့်သည် ကျန်းဖန်အပေါ် ထားရှိသည့် အထင်ကြီးလေးစားမှုမှာ ချက်ချင်းပင် ပိုမိုတိုးပွားသွားခဲ့ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
“ခေတ်သစ် နည်းပညာမြင့်စစ်ပွဲတွေရဲ့ ထူးခြားချက်တွေဖြစ်တဲ့ သုံးဖက်မြင်ဟင်းလင်းပြင် တိုက်ပွဲတွေ၊ တပ်ဖွဲ့အသီးသီးရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွေအပြင် လျင်မြန်တိကျတဲ့ တိုက်ခိုက်မှု လိုအပ်ချက်တွေကို ကြည့်မယ်ဆိုရင်...”
“ဟိုလိုဂရပ်ဖစ်နည်းပညာက ရိုးရိုးပြသရေးနည်းပညာတွေထက် အပြတ်အသတ် သာလွန်တဲ့ အားသာချက်တွေ ရှိနေပြီး စစ်မြေပြင်ရဲ့ အချိန်နဲ့တပြေးညီ အခြေအနေတွေကို သိရှိနိုင်ဖို့ လိုအပ်ချက်တွေနဲ့ ပိုပြီးတော့ ကိုက်ညီပါတယ်”
ကျန်းဖန်ကလည်း အလွန်ပင် သဘောတူညီသဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည် - “ဟိုလိုဂရပ်ဖစ် ပြသရေးချစ်ပ် (Chip) တွေ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ... အရွယ်အစား သေးငယ်ပြီး စစ်သည်တစ်ဦးချင်းစီ သယ်ဆောင်ရလွယ်ကူတဲ့ ဟိုလိုဂရပ်ဖစ်မြေပုံတွေနဲ့ ဟိုလိုဂရပ်ဖစ်ပြသရေး ကိရိယာတွေဟာ စစ်မြေပြင်မှာ မလွဲမသွေ အသုံးချလာနိုင်ပြီး အစွမ်းပြလာပါလိမ့်မယ်။ ဒါက လျှို့ဝှက်စစ်ဆင်ရေးတွေရဲ့ နည်းဗျူဟာပိုင်း အကောင်အထည်ဖော်မှုကို ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများစေပြီး စစ်တပ်ရဲ့အင်အားကိုလည်း အဆမတန် တိုးတက်စေမှာပါ”
“နောင်အနာဂတ်မှာ စစ်ဘက်သုံး ဟိုလိုဂရပ်ဖစ် ပုံရိပ်ဖော်ကိရိယာတွေဟာ ပြတ်သားမှု မြင့်မားခြင်း၊ အချိန်နဲ့တပြေးညီ ဖြစ်ခြင်း၊ အရွယ်အစား သေးငယ်ခြင်းနဲ့ ကုန်ကျစရိတ် သက်သာခြင်း စတဲ့ လမ်းကြောင်းတွေဆီကို မလွဲမသွေ ဦးတည်ဖွံ့ဖြိုးလာလိမ့်မယ်ဆိုတာ ကြိုတင်မျှော်လင့်နိုင်ပါတယ်”
ဒီနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ဗိုလ်မှူးကြီး နန်ကုန်းကျန့်သည် သူသိလိုသော အချက်အလက်များကို အခြေခံအားဖြင့် အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် မေးလိုက်သည် - “ဒါဆိုရင် မစ္စတာ ကျန်... လုံထိန်အနေနဲ့ အထက်ကပြောခဲ့တဲ့ ဟိုလိုဂရပ်ဖစ်ကိရိယာတွေကို စစ်တပ်အတွက် ဘယ်အချိန်မှာ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်မလဲ ခင်ဗျာ”
ကျန်းဖန်ကလည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြန်လည်ပြောကြားလိုက်သည်။
- “လောလောဆယ်မှာတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သေးပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီက ဟိုလိုဂရပ်ဖစ်နည်းပညာကို အခြေခံပြီး ဟိုလိုဂရပ်ဖစ် ရုပ်ရှင်ပရိုဂျက်တာ ကိရိယာတွေကို ထုတ်လုပ်ထားနိုင်ပြီ ဆိုပေမယ့်လည်းပေါ့”
“ဒါပေမဲ့ ဒါက အဆင့်နိမ့်နည်းပညာနဲ့ အသုံးချမှုအပိုင်းပဲ ရှိပါသေးတယ်။ အဲဒီ ဟိုလိုဂရပ်ဖစ် ပရိုဂျက်တာကိရိယာရဲ့ ပုံရိပ်ဖော်စနစ်က လူနဲ့ စက်ပစ္စည်းအကြား အပြန်အလှန် ထိတွေ့ဆက်သွယ်မှု (Human-Computer Interaction) အတွက် အသုံးမပြုနိုင်သေးပါဘူး”
“အကယ်၍ အဓိကအသုံးချမှုကြီး သုံးခုကို လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်ချင်ရင် ရင့်ကျက်တဲ့ ဟိုလိုဂရပ်ဖစ် လည်ပတ်မှုစနစ် (Operating System) ရှိရမှာဖြစ်သလို ဟာ့ဒ်ဝဲ (Hardware) စံနှုန်းတွေနဲ့လည်း ကိုက်ညီရပါလိမ့်မယ်။ အလွယ်ပြောရရင် ကျွန်တော်တို့မှာ ဟိုလိုဂရပ်ဖစ်ချစ်ပ်တွေ၊ ဟာ့ဒ်ဝဲသုတေသနနဲ့ တီထွင်မှုတွေအပြင် လုပ်ငန်းသုံးဆော့ဖ်ဝဲ တီထွင်မှုတွေ လိုအပ်နေပါသေးတယ်။ ဒါတွေအားလုံးက အချိန်ယူရမှာပါ”
“ဒါဆိုရင်.....”
ဗိုလ်မှူးကြီး နန်ကုန်းကျန့်က စကားပြောရန် တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သည်။ နည်းပညာ တီထွင်ဆန်းသစ်မှုဆိုသည်မှာ ချက်ချင်းဖြစ်လာနိုင်သည်မဟုတ်ကြောင်း သိသော်လည်း သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆို အဲဒီ သီအိုရီဆိုင်ရာ အယူအဆတွေကနေ လက်တွေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲလာဖို့ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား ပြီးတော့ အချိန် ဘယ်လောက်ကြာမလဲ ခင်ဗျာ”
“သိပ်မကြာပါဘူး” ဟု ကျန်ဖန်က လိုရင်းတိုရှင်းနှင့် အလွန်ပင် ပြတ်သားသော အဖြေကို ပေးလိုက်သည်။
ထိုစကား ထွက်လာသည်နှင့် နန်ကုန်းကျန့်သည် ချက်ချင်းပင် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ လုပ်နိုင်ခြင်းနှင့် မလုပ်နိုင်ခြင်းကသာ အရေးအကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။ လုပ်နိုင်သည်ဟု သေချာနေသရွေ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေ အလဟဿဖြစ်သွားမှာကို စိုးရိမ်စရာမလိုဘဲ ကြိုတင်စီမံကိန်းများ ချမှတ်ထားနိုင်ပေသည်။
နောက်ပိုင်းအချိန်နှင့် ပတ်သက်၍မူ တကယ့်ကို ပြဿနာကြီးမဟုတ်ပေ။ သုတေသနနှင့် တီထွင်ဆန်းသစ်မှုက အချိန်ယူရသည်မှာ သဘာဝဖြစ်ပြီး ကျန်ဖန်ကိုယ်တိုင်ကလည်း သိပ်အကြာကြီး စောင့်စရာမလိုဟု ပြောထားသဖြင့် ပို၍ပင် စိတ်အေးသွားရသည်။
“မစ္စတာ လင်းဖန်... ခင်ဗျားတို့ကုမ္ပဏီကနေ ရင့်ကျက်တဲ့ စစ်ဘက်သုံး ဟိုလိုဂရပ်ဖစ်ကိရိယာတွေကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သရွေ့ စစ်တပ်ရဲ့ ဝယ်ယူရေးအမှာစာတွေက နည်းမှာမဟုတ်ပါဘူး”
ဒီလိုပြောရင်း ဗိုလ်မှူးကြီး နန်ကုန်းကျန့်က အနည်းငယ်ပြုံးကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ကြိုပြောထားရရင် စစ်တပ်ရဲ့ ကနဦး စုစုပေါင်း ဝယ်ယူရေးအသုံးစရိတ် ဘတ်ဂျက်က ဘီလီယံ ၂၀၀ အထိ ရှိနိုင်ပြီး တစ်ကြိမ်တည်း ဝယ်ယူမယ့်ပမာဏကလည်း ဘီလီယံ ၃၀ ထက်မနည်း ဖြစ်မှာပါ”
ကျန်ဖန်၏ ရင်ခုန်သံမှာ ရုတ်တရက် မြန်ဆန်သွားခဲ့သည်။ စစ်တပ်ဆိုသည်မှာ တကယ့်ကို ငွေကြေးချမ်းသာသည့် အဖွဲ့အစည်းကြီး ဖြစ်ပေသည်။ ဒါက အမှာစာကို ကြိုတင်အတည်ပြုပေးလိုက်သလိုမျိုးပင် ဖြစ်သည်။ ပစ္စည်းသာ ထုတ်လုပ်နိုင်လျှင် ရောင်းထွက်မှာ သေချာနေပြီး ရောင်းစရာမရှိမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။
ထိုအချိန်တွင် ဗိုလ်မှူးကြီး နန်ကုန်းကျန့်က “စစ်တပ်အနေနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ အစီအမံတွေကို ပိုပြီး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ညှိနှိုင်းပြင်ဆင်နိုင်အောင် တိကျတဲ့ အချိန်ကာလတစ်ခုလောက် ပေးနိုင်မလား ခင်ဗျာ” ဟု ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။
ကျန်ဖန်က ဒါကိုကြားတော့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ခေတ္တမျှ စဉ်းစားကာ ပြောလိုက်သည်။
- “သုံးနှစ်အတွင်းမှာ အကြီးမားဆုံး အသုံးချမှု လိုအပ်ချက်တွေကို အရောက် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပါလိမ့်မယ်”
ကျန်ဖန်က ထိုသို့ပြောလိုက်သောအခါ နန်ကုန်းကျန့်တစ်ယောက် ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားပြီးနောက် တည်ကြည်စွာဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။
- “မစ္စတာ ကျန်... သုံးနှစ်အတွင်း တကယ် လုပ်နိုင်မှာလား? အချိန်က အရမ်းများ လိုအပ်နေမလား”
ကျန်ဖန်က ချက်ချင်းပင် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် “စစ်တပ်အနေနဲ့ စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော်တို့ သုံးနှစ်အတွင်းမှာ သေချာပေါက် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ!” နန်ကုန်းကျန့်က အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားပြီး စားပွဲကို ပုတ်ကာ တက်ကြွစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
- “မစ္စတာ လင်းဖန်... စစ်တပ်က ခင်ဗျားရဲ့ သတင်းကောင်းကို စောင့်မျှော်နေပါ့မယ်”
စစ်ဘက်သုံး ဟိုလိုဂရပ်ဖစ်ကိရိယာများ၏ ဈေးနှုန်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ နန်ကုန်းကျန့်က တစ်လုံးတစ်ပါဒမျှ မဟခဲ့ပေ။ မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ လက်နက်ကိရိယာများကိုမူ မည်မျှပင် ဈေးကြီးပါစေ တပ်ဆင်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။ စစ်တပ်သည် ဈေးကြီးမှာကို မကြောက်ဘဲ ပစ္စည်းကောင်း မထုတ်လုပ်နိုင်မှာကိုသာ ကြောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ အဆုံးစွန်တွင် ယခုအခါ နိုင်ငံတော်၏ စီးပွားရေးကလည်း တိုးတက်လာခဲ့ပြီး စစ်အသုံးစရိတ်မှာလည်း တစ်နှစ်ထက်တစ်နှစ် တိုးမြင့်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အရေအတွက်ကို လိုလားခြင်းမှ အရည်အသွေးကို လိုလားခြင်းသို့ ပြောင်းလဲလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ ပိုမိုမြင့်မားသော အရည်အသွေးရှိသည့် လက်နက်ကိရိယာများ ဖြစ်သည်။ အဆုံးစွန်တွင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် များများရှိလေ ပိုကောင်းလေ မဟုတ်ပါလား။
နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ခေတ္တမျှ စကားစမြည်ပြောဆိုပြီးနောက် ဗိုလ်မှူးကြီး နန်ကုန်းကျန့် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ မထွက်ခွာမီ သူက ကျန်ဖန်ကို သတိပေးစကားတစ်ခု ပြောကြားခဲ့သေးသည် - ခေတ်မီဆန်းပြားသော နည်းပညာမြင့်ထုတ်ကုန်များကို အရပ်ဘက်ဈေးကွက်သို့ တင်ပို့ခြင်းနှင့် ပြည်ပသို့ တင်ပို့ရောင်းချခြင်းများ ပြုလုပ်သည့်အခါ သတင်းအချက်အလက် ပေါက်ကြားမှု မရှိစေရန် သေချာပေါက် ဆောင်ရွက်ရမည် ဖြစ်သည်။ ယခုကဲ့သို့ အဆင့်အတန်းနှင့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေသည့် ကိစ္စရပ်များကို သက်ဆိုင်ရာ ဌာနများနှင့် သေချာပေါက် ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ရမည်ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် အမျိုးသားလုံခြုံရေးကို ထိခိုက်စေနိုင်သည့် အဆင့်မြင့်နည်းပညာများကို ပြည်ပသို့ လွှဲပြောင်းပေးခြင်း သို့မဟုတ် ရောင်းချခြင်းများကို လုံးဝတားမြစ်ထားကြောင်း၊ သို့မဟုတ်ပါက သက်ဆိုင်ရာဌာနများက မလွဲမသွေ လာရောက်စစ်ဆေး ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။
သဘာဝကျစွာပင် ကျန်းဖန်အနေဖြင့် ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ ပြောစရာမရှိချေ။ သက်ဆိုင်ရာဌာနများက လာရောက်စစ်ဆေးခြင်း မပြုလျှင်တောင်မှ သူက ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ အလွန်မိုက်မဲရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။
လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်သည် ငွေကြေးကို တရားသဖြင့် ရှာဖွေတတ်စမြဲ ဖြစ်သည်။ အခြေခံမူဝါဒများနှင့် ရပ်တည်ချက်အချို့နှင့် ပတ်သက်၍ လုံထန်ဂရုသည် အလွန်ပင် ပြတ်သားလှသည်။ .......
စစ်တပ်က လုံထန်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ဆွေးနွေးနေစဉ်မှာပင် ဂျပန်နိုင်ငံမှ လေယာဉ်တစ်စင်းသည် ကျန်းလင် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလေဆိပ်သို့ ဆိုက်ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြချေ။
ခေတ္တအကြာတွင် လေဆိပ်ထွက်ပေါက်မှ နေကာမျက်မှန် တပ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး လမ်းလျှောက်ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
“ဒါက ကျန်းလင်မြို့လား.အထက်လူကြီးတွေက ငါတို့ကို ဘာလို့ ဒီကို လွှတ်လိုက်တာလဲမသိဘူး။ ဒီက လေထုက အနံ့အသက် ဆိုးရွားလွန်းတယ်” ဟု ထိုအမျိုးသားက လုံးဝအထင်သေးသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“နိုဒါခွန်... စကားပြောတာ ဆင်ခြင်ပါ။ ဒီမှာ လူတွေအများကြီးရှိတယ်။ ငါတို့က တာဝန်တစ်ခုနဲ့ လာတာမို့လို့ ငါတို့ရဲ့ အထောက်အထားကို ပေါ်သွားလို့ မဖြစ်ဘူး”
ထိုအမျိုးသမီးက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ပြီး နေကာမျက်မှန်ကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်တပ်ဆင်ရင်း ၎င်းတို့၏ ခရီးဆောင်အိတ်များကို ဆွဲကာ လေဆိပ်အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
“မစ္စ မီအီကို... မင်းရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေက လုံးဝအပိုတွေပါ။ ဒီတရုတ်ကောင်တွေက ငါတို့ပြောတာကို နားလည်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး” ဟု နိုဒါက မျက်နှာထက်တွင် အထင်သေးမှုများ ရှိနေဆဲဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ မာန်မာနတွေကို သိမ်းထားလိုက်စမ်းပါ၊ မဟုတ်ရင် မင်း အသေဆိုးနဲ့ သေရလိမ့်မယ်” မီအီကိုက သူ့ကို လှည့်ပင်မကြည့်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။
“ပြီးတော့ ဒီမှာ စကားတွေအများကြီး မပြောနဲ့၊ မဟုတ်ရင် တခြားသူတွေရဲ့ သတိထားမိတာကို ခံရလွယ်တယ်။ တရုတ်လူမျိုးတွေက ငါတို့ကို မနှစ်သက်ကြဘူး”
“ငါလည်း သူတို့ကို မနှစ်သက်ပါဘူး” နိုဒါက နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်ရင်း “ငါ့ကို ဒီကို လာခိုင်းတာကိုလည်း အရမ်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ရတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“မင်း မနှစ်သက်ရင်လည်း တာဝန်ကို အမြန်ဆုံး ပြီးအောင်လုပ်ပြီး ပြန်လိုက်ပေါ့!”
မီအီကို၏ လေသံက တည်ငြိမ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို သက်သောင့်သက်သာဖြင့် စောင့်ကြည့်လေ့လာနေခဲ့သည်။
“အဲဒီ စမတ်ကျတဲ့ လက်ထောက်ဆော့ဖ်ဝဲ (Smart Assistant) က အဲဒီလောက်တောင် အရေးကြီးလို့လား” နိုဒါ၏ လေသံက အလွန်ပင် ဆိုးရွားလှသည်။
“လုံထန်ဂရုက အဲဒီဆော့ဖ်ဝဲကို အားကိုးပြီး လစဉ် ဝင်ငွေ ဘီလီယံပေါင်းများစွာ ရနေတာ။ ပြီးတော့ အဲဒါက ပိုပြီးကြီးမားတဲ့ အလားအလာနဲ့ အသုံးဝင်မှုတွေ ရှိသေးတယ်။ အချက်အလက်တွေအရ ဆိုရင် အဲဒါကို တရုတ်စစ်တပ်ဆီ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ပြီလို့ သိရတယ်။ အဲဒါ ဘယ်လောက်အထိ အရေးကြီးလဲဆိုတာ မင်း စဉ်းစားကြည့်ပေါ့”
“ဟဲဟဲ... ဆော့ဖ်ဝဲအပိုင်းအစလေး တစ်ခုကို ခိုးယူပြီး ရအောင်ယူလိုက်ရုံပဲလေ” ဟု နိုဒါက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ စွမ်းရည်က မင်းရဲ့ မာန်မာနနဲ့ ထိုက်တန်ဖို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်။ တကယ်လို့ မင်းက ငါ့ကို ဆွဲချဖို့ ကြိုးစားရင် မင်းကို သတ်ပစ်ဖို့လည်း ငါ ဝန်လေးမှာမဟုတ်ဘူး”
မီအီကိုက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
- “အခု ချက်ချင်း ပါးစပ်ပိတ်ထားလိုက်တော့”
နိုဒါက မီအီကိုအား ရမ္မက်ဇောအပြည့်ရှိသော အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
သူတို့ လေဆိပ်အပြင်ဘက်သို့ လမ်းလျှောက်ထွက်လာသည်နှင့် တက္ကစီတစ်စင်းကို တားလိုက်ကြသည်။ သူတို့ စကားဆက်မပြောကြတော့ဘဲ ကားပေါ်သို့ တက်ကာ လေဆိပ်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြတော့သည်။
.............................................................