အခန်း ၃၁၅
Vol. 32 Ch. 315
အပိုင်း ၃၁၅
မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် သက်တော်စောင့်သည် လက်သည်းခွံအရွယ်အစားခန့်ရှိသော ခိုးနားထောင်သည့်စက်ကို ယူဆောင်လာပြီး စားပွဲပေါ်သို့ အသာအယာ ချထားလိုက်ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
သူ ထွက်သွားပြီးနောက် ကွန်ပျူတာစခရင်ပေါ်တွင် စာလုံးကြီးကြီးအချို့ ပေါ်လာခဲ့သည်။
- “နေဝင်ဆည်းဆာ အပန်းဖြေစခန်း” (Sunset Resort)
“နေဝင်ဆည်းဆာ အပန်းဖြေစခန်းလား”
လင်းဖန် စဉ်းစားနေမိသည်။ ခေတ္တမျှကြာပြီးနောက် သူက ခိုးနားထောင်သည့်စက်ကို ကောက်ယူကာ သက်တော်စောင့်ထံသို့ ပြန်ပေးလိုက်သည်။ ရုံးခန်းဧရိယာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လင်းဖန်က “နေဝင်ဆည်းဆာ အပန်းဖြေစခန်းရဲ့ ဧည့်သည်စာရင်းကို စစ်ဆေးလိုက်ပါ” ဟု ထပ်မံညွှန်ကြားလိုက်သည်။
ခေတ္တအကြာတွင် သူ၏ကွန်ပျူတာ မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ တည်းခိုသူစာရင်းများ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
တည်းခိုသူစာရင်းကို ကြည့်ပြီးနောက် လင်းဖန် မျက်မှောင်ကုတ်သွားခဲ့သည်။ ထိုအပန်းဖြေစခန်းတွင် နိုင်ငံခြားသား အများအပြား လာရောက်တည်းခိုနေကြသော်လည်း စောစောက အမျိုးသမီးမှာ အရှေ့တိုင်းသားမျက်နှာရှိပြီး မိတ်ကပ်များ အလွန်အမင်း ထူလပိတပ်ထားသဖြင့် မူလရုပ်ရည်ကို မမြင်ရသဖြင့် ဒါက အနည်းငယ် အလုပ်ရှုပ်စရာ ဖြစ်နေသည်။ ရုံးခန်းဧရိယာရှိ ဆိုဖာပေါ်တွင် လင်းဖန် ထိုင်နေစဉ်မှာပင် သက်တော်စောင့်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဆွန်းရွှိ က သူ့ရှေ့တွင် မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“သူဌေး... အဲဒီအမျိုးသမီးက ခိုးနားထောင်တဲ့စက်နဲ့ ခြေရာခံစနစ်တွေကို တပ်ဆင်သွားတာ တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ လူတွေထဲက အနည်းစုပဲ သူမရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို သေချာမြင်လိုက်ရတာမို့ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် လေ့ကျင့်ထားတဲ့သူ ဖြစ်ရပါမယ်” ဟု သက်တော်စောင့်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဆွန်းရွှိက ပြောလိုက်သည်။
“ခိုးနားထောင်တဲ့စက်ရဲ့ အချက်ပြလှိုင်း လက်ခံရရှိတဲ့ တည်နေရာကတော့ နေဝင်ဆည်းဆာ အပန်းဖြေစခန်းပဲ” ဟု လင်းဖန်က ပြောလိုက်သည်။
“နေဝင်ဆည်းဆာ အပန်းဖြေစခန်းလား” သက်တော်စောင့်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဆွန်းက မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် သူတို့ရဲ့ တည်းခိုသူစာရင်းကို ကြည့်လိုက်တော့ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်က လူဦးရေ ၅၀ ပါတဲ့ နိုင်ငံခြားသား ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ အဲဒီအပန်းဖြေစခန်းကို ဝင်သွားခဲ့တယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်အတွင်းမှာလည်း နိုင်ငံခြားသား အများအပြား လာရောက်တည်းခိုကြတာမို့ အဲဒီနေရာက လူအပြည့်နီးပါး ဖြစ်နေပြီ……”
လင်းဖန်နှင့် သက်တော်စောင့်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဆွန်းရွှိတို့ ဆွေးနွေးနေစဉ်မှာပင် မိုရှင်းယာ ရုံးခန်းဧရိယာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် အချက်ပေးသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ဥက္ကဋ္ဌကြီး... ဧည့်ခန်းထဲမှာ တစ်ယောက်ယောက်က လာရှာနေပါတယ်” ဟု မိုရှင်းယာက ပြောလိုက်သည်။
လင်းဖန်နှင့် သက်တော်စောင့်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဆွန်းရွှိတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး မိုရှင်းယာကို ရုံးခန်းအပြင်ဘက်သို့ ဦးဆောင်ခေါ်ထုတ်လာခဲ့သည်။
- “အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်း သိလား”
“သူတို့က ဘယ်သူဘယ်ဝါဆိုတာ မပြောပါဘူး၊ အခု ဥက္ကဋ္ဌကြီးနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ ကိစ္စတစ်ခုရှိလို့လို့ပဲ ပြောပါတယ်” မိုရှင်းယာက မသေချာသကဲ့သို့ဖြင့် “တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား ခင်ဗျာ?” ဟု မေးလိုက်သည်။
“ဘာဖြစ်ရမှာလဲ... စီးပွားရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့အရေး လာဆွေးနွေးတာ နေမှာပါ” ဟု လင်းဖန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
မကြာမီတွင် လင်းဖန်နှင့် သက်တော်စောင့်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဆွန်းရွှိတို့သည် မိုရှင်းယာ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ဧည့်ခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။
“မစ္စတာ လင်းဖန်... ကျွန်တော့်နာမည်က ကုန်းစွန်းမင် ပါ၊ ကျန်းလင်မြို့ပြရဲတပ်ဖွဲ့ရဲ့ အထူးရဲတပ်ဖွဲ့ ပထမတပ်စုခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် လာရတာကတော့ မစ္စတာ လင်းဖန်ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု လိုအပ်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိလို့ပါ”
မျက်မှန်နက် တပ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးက ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းကာ နှုတ်ဆက်စကား ဆိုလိုက်သည်။
“ပြောပါဦး” ဟု လင်းဖန်က ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ယန်ဇီယီ... မင်းပဲ ရှင်းပြလိုက်ပါ” ကုန်းစွန်းမင်က သူ့ဘေးရှိ အရည်အချင်းရှိပုံရသော အမျိုးသမီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ယန်ဇီယီက တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းလိုက်သည် - “မစ္စတာ လင်းဖန်... ဒီနေ့ ထူးဆန်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံခဲ့ရတာမျိုး ရှိပါသလား ခင်ဗျာ”
လင်းဖန်က သက်တော်စောင့်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဆွန်းရွှိကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သက်တော်စောင့်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဆွန်းရွှိက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး “ဒီမနက်က အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ကုမ္ပဏီဥက္ကဋ္ဌရဲ့ ကားအောက်မှာ ခြေရာခံစနစ်တစ်ခု လာတပ်သွားပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်.
ယန်ဇီယီနှင့် ကျန့်ရွှန်းတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လက်ရှိတွင် သူတို့၏ လုံခြုံရေးဗျူရို (Security Bureau) သည် ကျန်းလင်မြို့အတွင်းရှိ ကျွန်းနိုင်ငံ (ဂျပန်) မှ သူလျှိုတစ်ဦးကို စောင့်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် မနေ့ကတင် ထိုသူလျှိုသည် အခြားလူနှစ်ဦးနှင့် ဆက်သွယ်ဆောင်ရွက်နေကြောင်း သူတို့ တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
သူတို့ရရှိထားသည့် အချက်အလက်များအရ ထိုသူလျှိုနှင့် ဆက်သွယ်ခဲ့သည့် လူနှစ်ဦးသည် မနေ့ညက စစ်ပုရွက်ဆိတ်ကုမ္ပဏီ (Army Ant Company) အနီးတွင် လှုပ်ရှားသွားလာခဲ့ကြသည်။
“ကျွန်မတို့ သံသယဖြစ်တာ မှန်နေတဲ့ပုံပဲ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က မစ္စတာ လင်းဖန်ကို ဒုက္ခပေးဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ”
ယန်ဇီယီက “ဒီအမျိုးသမီး ဟုတ်မဟုတ် ကြည့်ပေးပါဦး” ဟု ပြောရင်း ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို ထုတ်ယူကာ လင်းဖန်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“မျက်နှာပုံစံနဲ့ မျက်လုံးတွေကတော့ ဆင်တူပါတယ်။ သူမက မိတ်ကပ်တွေ အလွန်အမင်း ပြင်ထားပြီး ဆံပင်တုလည်း စိုက်ထားပုံရတော့ ရာနှုန်းပြည့်တော့ မသေချာဘူးပေါ့”
လင်းဖန်က ဓာတ်ပုံကို ယူကြည့်လိုက်ရာ ဒီနေ့ ကားကို ပိတ်ရပ်ခဲ့သည့် အမျိုးသမီးနှင့် အတော်လေး ဆင်တူနေပြီး အထူးသဖြင့် သူမ၏ မျက်လုံးများ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤအမျိုးသမီးမှာ ဒီမနက်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသူဖြစ်ကြောင်း ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် သေချာသွားခဲ့သည်။
ယန်ဇီယီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “သူမ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ခိုးနားထောင်တဲ့စက်နဲ့ ခြေရာခံစနစ်တွေ ရှိသေးလား ခင်ဗျာ နောက်ပိုင်း သက်သေအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ဖို့ ကျွန်မတို့ အဲဒါတွေကို ပြန်ယူသွားဖို့ လိုအပ်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ခိုးနားထောင်တဲ့စက်နဲ့ ခြေရာခံစနစ်တွေကို တကယ်ပဲ ယူသွားချင်တာလား အဲဒီစက်တွေ အချက်ပြလှိုင်း ပျောက်သွားရင် ရန်သူက ရိပ်မိသွားလိမ့်မယ်” ဟု သက်တော်စောင့်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဆွန်းရွှိက ပြောလိုက်ပြီး “သူတို့ကို ဘာလို့ ချက်ချင်း ဖမ်းမပစ်တာလဲ” ဟု ဆက်မေးလိုက်သည်။
“ဒါက နိုင်ငံနှစ်ခုကြား ပတ်သက်နေတာမို့လို့ ကျွန်မတို့ သတိထားရပါမယ်။ ခိုင်လုံတဲ့ သက်သေအထောက်အထား ရှိမှသာ လူဖမ်းလို့ ရမှာပါ”
“ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ သက်သေအထောက်အထား မလုံလောက်သေးဘူးလား” ဟု သက်တော်စောင့်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဆွန်းရွှိက မေးလိုက်သည်။
“မရှိသေးပါဘူး။ သူတို့က ဘာမဆို အလွန်သတိထားပြီး လုပ်ဆောင်ကြတာပါ။ ကျွန်မတို့ လပေါင်းများစွာ စောင့်ကြည့်ခဲ့တဲ့သူဆီကတောင် ခိုင်လုံတဲ့ သက်သေအထောက်အထား အများကြီး မရသေးပါဘူး” ယန်ဇီယီက ဆက်ပြောသည် - “ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက်တော့ ခင်ဗျားတို့ဘက်ကို အသုံးချပြီး ရန်သူကို လှုပ်ခတ်အောင်လုပ်ကာ မြွေကို တွင်းထဲက မောင်းထုတ်ပြီးမှ ဖမ်းဆီးရပါလိမ့်မယ်”
“ကောင်းပါပြီ!”
သက်တော်စောင့်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဆွန်းရွှိသည် ယန်ဇီယီကို ကားဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ခိုးနားထောင်သည့်စက်နှင့် ခြေရာခံစနစ်တို့ကို သီးသန့် သံသေတ္တာတစ်ခုထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်တော့သည်။
နေဝင်ဆည်းဆာ အပန်းဖြေစခန်းတွင်မူ နိုဒါသည် ကွန်ပျူတာစခရင်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ ခိုးနားထောင်သည့်စက်နှင့် ခြေရာခံစနစ်တို့ အချက်ပြလှိုင်း ပြတ်တောက်သွားကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာပျက်သွားခဲ့သည်။
“မီအီကို... မင်း ဘယ်မှာလဲ” နိုဒါက ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်ကာ တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းလိုက်သည်။
“လုံထန်ဂရုနားမှာ”
“ခိုးနားထောင်တဲ့စက်နဲ့ ခြေရာခံစနစ်တို့ အချက်ပြလှိုင်း ပြတ်တောက်သွားပြီ၊ သူတို့ ရှာတွေ့သွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ မင်းရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ ပေါ်သွားပြီလား” ဟု နိုဒါက မေးလိုက်သည်။
“မဖြစ်နိုင်တာ၊ ငါ အခု ပြန်လာနေပြီ”
မီအီကို ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် ရှေ့ရှိ လုံထန်ဂရု၏ အဆောက်အအုံကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး တက်ကစီတစ်စင်းကို တားကာ ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။
သူမ အပန်းဖြေစခန်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီး ကွန်ပျူတာပေါ်က မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မီအီကို၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားသွားခဲ့သည်။ သူမ သေချာပေါက် ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း ဘာကြောင့် ပေါ်သွားရသည်ကို နားမလည်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။ သာမန်လူတစ်ဦးအနေနှင့် သူမ ကားအောက်ခြေတွင် ခိုးနားထောင်သည့်စက် တပ်ဆင်ခဲ့သည်ကို မည်သို့မျှ သိနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။
“အမှန်တရားကတော့ မင်းရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ နည်းလမ်းက အလုပ်မဖြစ်ဘူးဆိုတာ သက်သေပြလိုက်တာပဲ”
နိုဒါက အထင်သေးစွာဖြင့် “သူတို့ ရှာတွေ့သွားပြီလေ။ မင်း အခု သူတို့နားကို ထပ်ကပ်ဖို့ ကြိုးစားရင် မင်းရဲ့ အထောက်အထားကို ကိုယ်တိုင် သွားပြောပြသလိုပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်ဖို့ စဉ်းစားထားလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။
“ဘာလုပ်ရမလဲ” မီအီကိုက မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်ရင်း “လူကို တိုက်ရိုက် ပြန်ပေးဆွဲဖို့ကတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ငါတို့ ဘယ်သူမှ ပြန်ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက တရုတ်နိုင်ငံလေ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့ အတင်းအဓမ္မ ခိုးယူဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်။ တကယ်လို့ မအောင်မြင်ရင်တော့ နောက်ဆုံး စီမံကိန်းကိုပဲ အကောင်အထည်ဖော်ရလိမ့်မယ်”
နိုဒါက “ဒီတာဝန်သာ မအောင်မြင်ရင်... ငါတို့ ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ဘာတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရမလဲဆိုတာ မင်း ကောင်းကောင်း သိမှာပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“ဘယ်လို ခိုးမှာလဲ” မီအီကို၏ မျက်ဝန်းများ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
“ဘယ်လို ခိုးမှာလဲဟုတ်လား.အတင်းဝင်ရောက်ပြီး ခိုးမှာပေါ့” နိုဒါက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ရင်း “ဒေတာဘေ့စ်ရဲ့ ဟာ့ဒ်ဒရိုက်ဗ်ကို ခိုးယူနိုင်သရွေ့ ငါ့ရဲ့တာဝန်က ပြီးမြောက်ပြီ။ ကျန်တဲ့ ကိစ္စတွေကို ငါတို့ စိတ်ပူနေစရာ မလိုတော့ဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။
မူလက သူမသည် လင်းဖန်နှင့် နီးစပ်အောင်လုပ်ပြီးနောက် အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ခြိမ်းခြောက်ရန် စဉ်းစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အသုံးအများဆုံး နည်းဗျူဟာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ထိုကဲ့သို့သော ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်များသည် ငွေကြေးနှင့် ဂုဏ်ဒြပ် ကြွယ်ဝကြသဖြင့် အလွယ်တကူ အောင်မြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။
သို့သော် မီအီကိုသည် သူမ၏ စီမံကိန်းမှာ ယခုကဲ့သို့ ပျက်ပြားသွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ယခုအခါ သူမအနေနှင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အောင်မြင်ပါစေကြောင်းသာ မျှော်လင့်နိုင်တော့ပြီး မဟုတ်ပါက နောက်ဆုံးနည်းလမ်းကိုသာ အသုံးပြုရတော့မည် ဖြစ်သည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် အထက်လူကြီးများက ပစ္စည်းကို ပြန်လည်ယူဆောင်လာရန်အတွက် သူတို့ကို အသေအလဲ အမိန့်ပေးထားခြင်းဖြစ်ပြီး အောင်မြင်ပါက စည်းစိမ်ချမ်းသာ ခံစားရမည်ဖြစ်ကာ စားဝတ်နေရေးအတွက် ပူပန်စရာ လိုတော့မည်မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ပြန်မယူနိုင်ပါက ထိုလူများ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကိုမူ သူတို့ထက် ပိုသိသူ ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။
.....................................................