အခန်း ၃၁၇
Vol. 32 Ch. 317
အပိုင်း ၃၁၇
ထိုအချိန်တွင် ကျန်းလင်မြို့ အထူးရဲတပ်ဖွဲ့၏ ပထမတပ်စုသည် အငှားအိမ်အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကာလအတန်ကြာသည်အထိ ဘာလှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိသဖြင့် သူတို့ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်လာခဲ့ကြသည်။
လူတိုင်း စိတ်မရှည်ဖြစ်လာကြမည့် အချိန်မှာပင် အငှားအိမ်အတွင်းမှ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အိမ်ထဲမှ လူသုံးဦး လမ်းလျှောက်ထွက်လာခဲ့ကြပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ လက်ထဲတွင် ကျောပိုးအိတ်တစ်လုံးစီ ရှိနေကြသည်။
“အဖွဲ့တွေအားလုံး သတိထား၊ လှုပ်ရှားဖို့ ပြင်ဆင်ကြ”
ကုန်းစွန်းမင်၏ မျက်နှာမှာ တည်တံ့လေးနက်သွားခဲ့သည်။ ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွသွားခဲ့ကြသည်။
သူတို့ တံခါးဝသို့ လမ်းလျှောက်လာရုံရှိသေး... ထိုလူသုံးဦးစလုံး တစ်ခုခုမှားယွင်းနေကြောင်း ရိပ်မိသွားခဲ့ကြသည်။ ရုတ်တရက် ထောင့်စွန်းတစ်ခုရှိ လူရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရှိခိဂါမိ၏ မျက်မှူးများ ကျုံ့သွားခဲ့ပြီး ခြေလှမ်းရပ်ကာ အငှားအိမ်အတွင်းဘက်သို့ ပြန်လှည့်ရန် ကြည့်လိုက်သည်။
နောက်တွင် ရှိနေသည့် နိုဒါနှင့် မီအီကိုတို့မှာ ဝေခွဲမရဖြစ်သွားခဲ့ကြပြီး တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဆိုသည်ကို သဘောပေါက်သွားကြသဖြင့် သူတို့လည်း နောက်သို့ ဆုတ်ခွာခဲ့ကြသည်။
“ပိုက်ကွန်ကို သိမ်းကြစို့” ထိုလူအချို့ နောက်ဆုတ်သွားသည်ကို ကုန်းစွန်းမင် မြင်လိုက်ရသောအခါ တစ်ခုခု မှားယွင်းတော့မည်ဟု တွေးမိလိုက်သည်။
သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် လမ်းကြားထဲမှ အထူးရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်အချို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြသည် - “မလှုပ်နဲ့... မင်းတို့ကို ဝိုင်းထားပြီးပြီ”
“တောက်... အစုတ်အပြတ်ပဲ”
ရှိခိဂါမိက တိုးတိုးလေး ကျိန်ဆဲလိုက်ရင်း အငှားအိမ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ပြန်ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ သူက မီးခိုးဗုံးနှစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ ပြေးသွားကာ သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသည့် ကြိုးကို အောက်သို့ ချလိုက်တော့သည်။
အေးဂျင့်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် မည်သို့ ထွက်ပြေးရမည်ကို အမြဲတမ်း စဉ်းစားထားရမည် ဖြစ်သည်။ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် ထမ်းဆောင်ရန်နှင့် အသက်ရှင်သန်ရန်ဆိုသည်မှာ သူတို့၏ ယုံကြည်ချက် ဖြစ်သည်။
ရှိခိဂါမိ ထွက်ပြေးသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် နိုဒါနှင့် မီအီကိုတို့၏ မျက်နှာများမှာ မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။ သူတို့ တွေဝေမနေရဲတော့ဘဲ ရှိခိဂါမိ၏ နောက်သို့ လိုက်ကာ အောက်သို့ ခုန်ချခဲ့ကြတော့သည်။
အချိန်ကာလကြီးတစ်ခုလုံး ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ပင်... သူတို့သုံးဦး မြေပြင်ပေါ်သို့ ခြေချမိရုံရှိသေး လမ်းကြားထဲတွင် အထူးရဲတပ်ဖွဲ့ဝင် ရှစ်ဦးက အသင့် စောင့်ကြိုနေခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ သူတို့သုံးဦးကို သေနတ်ပြောင်းဝအမည်းကြီးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရတော့သည်......။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန့်ခန်ယွမ်၏ အမှတ် (၁) ဗီလာအတွင်း၌ လင်းဖန်၏ မျက်လုံးများသည် ကွန်ပျူတာစခရင်ပေါ်သို့ အကြည့်ရောက်နေခဲ့သည်။
“သူဌေး... အဲဒီသူလျှိုသုံးယောက်စလုံးကို ဖမ်းမိသွားပါပြီ”
ချက်ချင်းပင် ရှုံတာ၏ ကလေးဆန်သော အသံကြီး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဤသတင်းကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် လင်းဖန် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိပြီး သူ့မျက်ခုံးအစုံကို မပွတ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။
“သူဌေး... ဒီလောက်အထိ ညနက်နေပြီကို မအိပ်သေးဘူးလား ရှင့်”
မိုရှင်းယာသည် ရုံးဝန်ထမ်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားရင်း လမ်းလျှောက်ဝင်လာခဲ့ပြီး ရေဖန်ခွက်ကို လင်းဖန်၏ ရှေ့တွင် ချပေးလိုက်သည်။ သူမက ကွန်ပျူတာရှေ့တွင် ထိုင်နေသည့် လင်းဖန်ကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေမိသည်။
ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီအသေးစားလေးတစ်ခုမှနေ၍ ယနေ့ကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော စက်မှုနှင့် ဘဏ္ဍာရေး လုပ်ငန်းစုကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာအောင်... သူ မည်မျှအထိ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ရသည်ကို တခြားသူတွေ မသိနိုင်သော်လည်း အတွင်းရေးမှူးတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ မည်သို့လျှင် မသိဘဲ နေပါမည်နည်း။
ကုမ္ပဏီက တိုတောင်းလှသော အချိန်ကာလအတွင်း ဤမျှအထိ ကြီးမားလာခဲ့သဖြင့် ပြဿနာများစွာလည်း ရှိနေရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမကတော့ အများကြီး လျှောက်မမေးပါချေ။ ပြီးတော့ လင်းဖန် သူမကို မပြောပြရသည့် ကိစ္စအချို့တွင်လည်း ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက် ရှိနေမည်ကို သူမ သိရှိနေသည်။
လင်းဖန်က မိုရှင်းယာကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်အေးအေးပဲ ပြောလိုက်သည်။
- “ဒီအတောအတွင်း ငါ့ရဲ့ ကိစ္စရပ်တွေအပေါ် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပုံက အလွန်အမင်း နူးညံ့ပျော့ပျောင်းနေတယ်လို့ မင်း ထင်သလား”
ပြဿနာများက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ဤအဖြစ်အပျက်၏ အရင်းအမြစ်မှာလည်း သူ့ထံက စမတ်လက်ထောက်ဆော့ဖ်ဝဲကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
သူ့အနေနှင့် နောင်တွင် ပြဿနာများ အဆက်မပြတ် ရောက်ရှိမလာစေရန်အတွက် သူ၏ ပြုမူလုပ်ဆောင်ပုံ ပုံစံကို ပြောင်းလဲသင့်၊ မပြောင်းလဲသင့် စဉ်းစားနေမိသည်။
“သူဌေး... သူဌေး ဘာအကြောင်း ပြောနေလဲဆိုတာ ကျွန်မ မသိပါဘူး”
မိုရှင်းယာက ဆက်ပြောသည် - “ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ တရုတ်လူမျိုးတွေထဲမှာ စကားပုံတစ်ခု ရှိပါတယ်... အဲဒါကတော့ ‘လူကောင်းရင် အနှိမ်ခံရတတ်ပြီး မြင်းကောင်းရင် အစီးခံရတတ်တယ်’ ဆိုတာပါပဲ”
လင်းဖန်၏ မျက်နှာထက်တွင် ပြတ်သားလှသော အကြည့်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချမှတ်လိုက်တော့သည်......။
နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစောတွင် ကျန်းလင်မြို့ ရဲစခန်းက သံသယဖြစ်ဖွယ် ရာဇဝတ်မှုနှင့် သူလျှိုမှုတစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပြီး ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေသည့် ဂျပန်နိုင်ငံ မစ်ဆူအိကော်ပိုရေးရှင်း (Mitsui Corporation) ၏ ကျန်းလင်ရုံးခွဲမှ ဝန်ထမ်းနှစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးရမိခဲ့ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။
သိမ်းဆည်းရမိခဲ့သည့် ပြစ်မှုကျူးလွန်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် ကိရိယာများထဲတွင် လေဆာပွိုင့်တံများ၊ သေနတ်များ၊ မေ့ဆေးများ၊ ဟာ့ဒ်ဒရိုက်ဗ်များနှင့် အခြားသော ပစ္စည်းများအပြင် အတင်းအဓမ္မ သော့ဖွင့်သည့် ကိရိယာအချို့လည်း ပါဝင်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့သည်။
ဤသတင်းသည် အင်တာနက်စာမျက်နှာများပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး လှိုင်းတံပိုးများ ထကြွစေခဲ့သည်။ မီဒီယာအားလုံးကလည်း ဤကိစ္စကို ချက်ချင်းပင် အလုအယက် သတင်းထုတ်ပြန်ခဲ့ကြသည်။ ဤကဲ့သို့ အဖြစ်အပျက်မျိုး ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းမှာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ချေ။
အင်တာနက်လောကကြီးတစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ထိုသတင်းများနှင့် ဆောင်းပါးများအောက်ရှိ မှတ်ချက်များမှာလည်း တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ဖြစ်နေခဲ့ကြသည်။
“ဘာမှ ပြောမနေနဲ့... စကားလုံးတစ်လုံးတည်းပဲ၊ လန်းတယ်!”
“တကယ့်ကို လန်းလွန်းတယ်ဗျာ!”
“ကောင်းလိုက်တာ... အဲဒီသူလျှိုတွေကို ဒီလိုပဲ ပြတ်ပြတ်သားသား ကိုင်တွယ်ရမှာ။”
“ငါတို့နိုင်ငံတော်ကြီး အင်အားကြီးမားပါပေတယ်!!”
……
အင်တာနက်ပေါ်တွင် ရှုတ်ချပြစ်တင်မှု လှိုင်းတံပိုးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လူအများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွကာ သောင်းသောင်းဖျဖျ ထောက်ခံခဲ့ကြသည်။
ဤသတင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး မကြာမီမှာပင် ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော သတင်းတစ်ခု ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။
မစ်ဆူအိကော်ပိုရေးရှင်း ကျန်းလင်ရုံးခွဲက ဝန်ထမ်းများ၏ ယခုတစ်ကြိမ် သူလျှိုလုပ်ဆောင်မှုမှာ လုံထန်ဂရုကို ပစ်မှတ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး လုံထန်ဂရု၏ စမတ်ဆော့ဖ်ဝဲကို ခိုးယူရန် ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိကြောင်း သိရှိရသည်။
အများပြည်သူ စိတ်ဝင်စားမှု၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေသည့် ဤအကြောင်းအရာမှာ ယခုအခါ ပိုမိုမြင့်မားသော လှိုင်းတံပိုးတစ်ခုကို ထပ်မံဖန်တီးလိုက်ပြန်သည်။
ရုတ်တရက် ထိုးထွက်လာသည့် ကြယ်ပွင့်အသစ်တစ်ခုအနေဖြင့် လုံထန်ဂရုသည် မီဒီယာအများအပြား၏ အာရုံစိုက်မှုကို အမြဲတမ်း ရရှိထားခဲ့သည်။ ယခုတစ်ကြိမ် လုပ်ဆောင်ချက်မှာ လုံထန်ဂရုကို ပစ်မှတ်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထုတ်ဖော်လိုက်သဖြင့် မီဒီယာအများအပြားမှာ သတင်းနံ့ကို ချက်ချင်း ရရှိသွားခဲ့ကြသည်။
လုံထန်ဂရု၏ ဉာဏ်ရည်တု (Artificial Intelligence) သုတေသန လုပ်ငန်းများမှာ မည်သည့်အဆင့်အထိ ရောက်ရှိနေပြီလဲဆိုသည်မှာ အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။ စမတ်လက်ထောက်များ၊ လူနှင့် စက်ပစ္စည်း အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်ဆောင်ရွက်နိုင်သည့် လုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် စက်ပစ္စည်းများ ကိုယ်တိုင်လေ့လာသင်ယူနိုင်သည့် လုပ်ဆောင်ချက်များ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းမှာ ဈေးကွက်ထဲရှိ မည်သည့်ဉာဏ်ရည်တုကိုမဆို ကျော်လွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ဉာဏ်ရည်တု သုတေသနလုပ်ငန်းများမှာမူ အများပြည်သူအတွက် ကြီးမားလှသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုအဖြစ် အမြဲတမ်း တည်ရှိနေခဲ့သည်။
ကျန်းလင်မြို့ရှိ မီဒီယာများသည် လုံထန်ဂရု၏ ရုံးအဆောက်အအုံရှေ့သို့ ချက်ချင်းပင် စုရုံးရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ လူတိုင်းက လုံထန်ဂရု၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ မည်သို့ရှိမည်ကို သိရှိချင်နေကြသည်။
“မစ္စတာ ကျန်း... ကုမ္ပဏီအပြင်ဘက်မှာ သတင်းထောက်တွေ အများကြီး စုရုံးနေကြပါတယ် ခင်ဗျာ။ သူတို့အားလုံးက ဥက္ကဋ္ဌကြီးနဲ့ တွေ့ချင်နေကြတာပါ”
“ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ... ငါ ဘာသတင်းမှ ကြိုမရပါလား။”
ကျန်းဖုန်းက ပြတင်းပေါက်နားသို့ လမ်းလျှောက်သွားပြီး ကုမ္ပဏီတံခါးဝအပြင်ဘက်တွင် စုရုံးနေကြသည့် မီဒီယာများကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ့မျက်နှာထက်တွင် မတတ်သာသည့် ပုံစံမျိုး ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဤကိစ္စမှာ တကယ့်ကို အလုပ်ရှုပ်စရာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤသတင်းကို လုံးဝမသိရှိခဲ့ချေ။ မကြာသေးခင်ကမှ လုံထန်ဂရုနှင့် ပတ်သက်ပြီး ဘာသတင်းမျှမရှိဘဲ ငြိမ်သက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ယခုကဲ့သို့ ကိစ္စမျိုး ထပ်မံဖြစ်ပွားလာခဲ့ပြန်သည်။
“ငါ အရင်ဆုံး ဥက္ကဋ္ဌကြီးရဲ့ သဘောထားကို မေးကြည့်လိုက်ဦးမယ်” ကျန်းဖုန်းက ခါးခါးသီးသီး ပြုံးလိုက်ရင်း ရုံးခန်းထဲမှ ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။
လင်းဖန်သည် ဓာတ်ခွဲခန်းထဲတွင် ရှိနေခဲ့ပြီး ရှုံတာထိန်းချုပ်ထားသည့် စက်ရုပ်နှင့်အတူ စက်ရုပ်အစိတ်အပိုင်းများကို ပူးတွဲတပ်ဆင်နေခဲ့သည်။ တပ်ဆင်ရမည့် စက်ရုပ်၏ အစိတ်အပိုင်းအားလုံးကို စုဆောင်းပြီးသားဖြစ်သဖြင့် ယခုအခါ သူက ရှုန်းသါ့အား စက်ရုပ်ကို အလိုအလျောက် တပ်ဆင်ခိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။
နောင်တွင် ဓာတ်ခွဲခန်းထဲ၌ စက်ရုပ်လက်ထောက် ဆယ်စင်း ရှိလာလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ကျမှသာ သူက ရှုန်းသါ့အား နည်းပညာအကြောင်းကို ပြောပြရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် ရှုန်းသါ့အား စက်ရုပ်မှတစ်ဆင့် အကောင်အထည်ဖော်ခိုင်းပါက လုပ်ဆောင်မှု စွမ်းရည်မှာ များစွာ တိုးတက်လာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
“သူဌေး... ကျန်းဖုန်း ရုံးခန်းဧရိယာထဲကို ဝင်လာပါပြီ” သူနှင့်အတူ အလုပ်လုပ်နေသည့် စက်ရုပ်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။
လင်းဖန် စကားပြောပြီးနောက် ဓာတ်ခွဲခန်းထဲမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။
“ဥက္ကဋ္ဌကြီး... အဲဒီသတင်းထောက်တွေက အင်တာနက်ပေါ်မှာ ပျံ့နှံ့နေတဲ့ သူလျှိုလုပ်ဆောင်မှုတွေအကြောင်း လာရောက်မေးမြန်းကြတာပါ”
ကျန်းဖုန်းနှင့် လင်းဖန်တို့သည် ပြတင်းပေါက်နားတွင် မတ်တပ်ရပ်ရင်း လုံထန်ဂရုကို ဝိုင်းရံထားသည့် သတင်းထောက်များကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ကြည့်ရသလောက် အနည်းဆုံး သတင်းထောက် လေးဆယ်ခန့် ရှိနေသည်။
“သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက တော်တော်လေး မြန်ဆန်တာပဲ” လင်းဖန်က အောက်က သတင်းထောက်များကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဥက္ကဋ္ဌကြီးက ဒီကိစ္စကို မသိသေးဘူး မဟုတ်လား” ကျန်းဖုန်းက အံ့ဩတကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ဥက္ကဋ္ဌကြီးအနေနဲ့ အဲဒီသတင်းထောက်တွေနဲ့ ဘာလို့ သွားမတွေ့ဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တုံ့ပြန်မှုမျိုးတောင် မပေးရတာလဲ ခင်ဗျာ” ဟု ကျန်းဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။
“သူတို့ကို တုံ့ပြန်မှု ပေးချင်ရင်တော့... ကိုယ်တိုင်လည်း မသိရှိဘူးလို့ပဲ ပြောလိုက်ပါ” ဟု လင်းဖန်က ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပါပြီ... ကျွန်တော် လူလွှတ်ပြီး အမြန်သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲတစ်ခု စီစဉ်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်”
ကျန်းဖုန်း ထွက်သွားပြီးနောက် လင်းဖန်က သူ၏ အာရုံကို ကွန်ပျူတာဆီသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်လိုက်သည်။
- “ရှုံတာ... မင်း တရုတ်စာလုံး ပရိုဂရမ်မင်းဘာသာစကား (Chinese character programming language) ကို စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ထားလိုက်ပါ၊ အများပြည်သူကို တရားဝင် ကြေညာဖို့အတွက် အသင့်ပြင်ထားပါဦး”
သူသည် အမြဲတမ်း လူသိမခံဘဲ အေးအေးဆေးဆေးသာ နေထိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားလာသည့် ကိစ္စရပ်များက... အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်ခြင်းဖြင့် ပြဿနာများကို လျော့ကျစေမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ့ကို ပြောပြနေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ စိတ်ထဲမထားတော့ဘဲ ယခုအချိန်မှစ၍ ပိုမို၍ လူသိထင်ရှားစွာ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်တော့မည် ဖြစ်သည်။
...............................................................