အခန်း ၄၃၂

အခန်း။၄၃၂

"..."

"ဟီးဟီး ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း အဆင့်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်မယ့် အရင်းအမြစ်တွေက နတ်ဘုရားနယ်မြေကြီး သုံးခုမှာပဲ ရှိတယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလကို အဲဒီနယ်မြေက တပည့်တွေက တကယ်ပဲ ယုံနေကြတာလား"

"သူတို့က အဲလောက်တောင် မိုက်မဲကြတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူးနော်"

"သိထားဖို့က ငါ့အဖေ ချန်ချန်းဖုန်းက ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းနယ်ပယ်ရဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပဲ။ ချန်မိသားစုရဲ့ အစပျိုးမျိုးနွယ်စုကို စတင်ခဲ့သူပဲ။ ဒီထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း ကျင့်စဉ်တွေကို တခြားသူတွေက လိုချင်တပ်မက်နေကြပေမဲ့ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူရဲ့ သားဖြစ်တဲ့ ငါကရော ဒါတွေကို မရနိုင်တော့ဘူးလား"

"စဉ်းစားကြည့်လေ ငါတို့ ဇီဝေချန်မိသားစုတောင်မှ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း ကျင့်စဉ်တွေ အများကြီး သိုလှောင်ထားနိုင်တာ။ တခြား ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း မိသားစုတွေမှာ သူတို့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အမွေအနှစ်တွေအဖြစ် ဒီကျင့်စဉ်တွေ မရှိဘဲ နေပါ့မလား"

"နောက်ဆုံးတော့ ဒါက နတ်ဘုရားနယ်မြေကြီး သုံးခုကို မျက်နှာသာ ပေးလိုက်တာပါပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့မှာ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း အဆင့်ရှိသူတွေ ရှိနေတာကြောင့် သူတို့ကို ဝင်မစွပ်ဖက်ချင်ကြလို့ပါ"

"မြင့်မြတ်တဲ့ မိသားစုဆိုတာ ဘာလဲဆိုတော့"

"မင်းဆက်တစ်ခု ပျက်သုဉ်းသွားနိုင်ပေမဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ မိသားစုကတော့ ဆက်လက်တည်မြဲနေလိမ့်မယ်။ အဲဒါကပဲ မြင့်မြတ်တဲ့ မိသားစုရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ"

"တစ်ခါက နတ်ဘုရား မင်းဆက်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် အခုလက်ရှိ နတ်ဘုရားနယ်မြေကြီး သုံးခုက ဘာများ ဟုတ်လို့လဲ"

"အခုတော့ အဲဒီ နတ်ဘုရား မင်းဆက်က ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ။ နတ်ဘုရား မင်းဆက် မတိုင်ခင်ကတည်းက ရှိနေခဲ့ပြီး အခုထိ ဆက်လက်တည်မြဲနေတဲ့ မိသားစု ဘယ်လောက်တောင် ရှိသလဲ ဆိုတာသာ ရေတွက်ကြည့်လိုက်"

"သူတို့ လက်ထဲမှာရှိတဲ့ တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေက နည်းမယ်လို့ ထင်နေတာလား"

……

တစ်နာရီခွဲ ကြာပြီးနောက် သူ့ဘိုးဘေးကို နောက်ဆုံးတွင် စိတ်ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်းသည် ကျောက်စိမ်းမှန်ချပ် အထုပ်ကြီးကို သယ်ပိုးကာ တောင်နောက်ဘက်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။

"အင်း... ကျောက်စိမ်းချိန်ခွင် စုဆောင်းနည်း၊ ကမ္ဘာသုံးခု နားလည်သဘောပေါက် ကိုယ်ခန္ဓာ၊ ဝိညာဉ်စမ်းရေ တာအို စာလုံးပေါင်း၊ ထာဝရဒဏ်ရာ နတ်ဆိုး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် တာအို စုံစမ်းခြင်း မဟာအခမ်းအနား... စုစုပေါင်း ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း တာအိုကို ကျင့်ကြံနိုင်တဲ့ တာအို စာလုံးပေါင်း ၂၇ ခုပဲ"

သူ့ရှေ့စားပွဲပေါ်ရှိ ယခင်က မမြင်ဖူးသည့် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း တာအို ကျင့်စဉ် ၂၇ ခုကို ကြည့်ရင်း ချန်ကျီရှင်းသည် အနည်းဆုံးတော့ အချိန်တိုအတွင်း ကျင့်စဉ်များအတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

"ဘိုးဘေးရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က တကယ်ကို နက်ရှိုင်းတာပဲ။ ဒီ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း ကျင့်စဉ်တွေအပြင် တခြားအရာတွေလည်း ရှိဦးမှာပဲ။ အင်း... ငါ အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို ရောက်သွားရင် နောက်ထပ် အစုတစ်စုကို သွားစုဆောင်းဦးမှ"

ဤအချိန်တွင် ချန်ကျီရှင်းသည် သက်တမ်းရှည်သည့် ဘိုးဘေးတစ်ဦး ရှိနေခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

တိုက်ပွဲတွေအတွက် မထုတ်သုံးရင်တောင်မှ ငါသာ ထူးချွန်အောင် လုပ်ပြနိုင်မယ်ဆိုရင် တခြားနေရာမှာ လုံးဝမရနိုင်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက ဒီဘိုးဘေးတွေရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာတော့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပစ္စည်းလေးတွေပဲ ဖြစ်နေပြီး သူတို့ရဲ့ ဘဏ္ဍာတိုက်လေးထဲမှာ အလွယ်တကူ ရှာတွေ့နိုင်တဲ့ အရာတွေ ဖြစ်နေလို့ပဲ...

ထို့ကြောင့် ချန်ကျီရှင်းသည် မိသားစုကိစ္စများကို ဖြေရှင်းခြင်းနှင့် ကျောက်စိမ်းမှန်ချပ်များကို လေ့လာခြင်းဖြင့် အချိန်အတော်ကြာ အလုပ်များနေခဲ့သည်။

လဝက်ခန့်အကြာတွင် ကလေးလေး တစ်ယောက် "ဆရာ…ဆရာ…" ဟု ခေါ်ကာ ခန်းမကြီးထဲသို့ ယိုင်တိုင်တိုင်နှင့် ဝင်ရောက်လာမှသာ ချန်ကျီရှင်း၏ ပြီးပြည့်စုံနေသော ဘဝကို အနှောင့်အယှက်ပေးသလို ဖြစ်သွားတော့သည်။

"ဆရာ"

"ဘာကိစ္စလဲ"

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော် နတ်ဘုရားလွီကျွန်တော့်ကို စကားပြောနေတာ ကြားလိုက်ရတယ် ထင်တယ် ဆရာ"

"အင်း"

ကလေးလေး၏ လေးနက်ပြီး ရှုပ်ထွေးနေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်ကျီရှင်း ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ ပြုံးကာ သူ့ခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို... နတ်ဘုရားလွီက မင်းကို ဘာတွေ ပြောလိုက်သေးလဲ"

"သူ... သူပြောတာကတော့ ကျွန်တော့်ကို ပြန်လာဖို့ တောင်းဆိုနေတာပါ။ ကျွန်တော့်အတွက် ကောင်းတဲ့ ရတနာတွေ ရှိတယ်။ ပြီးတော့ စားဖို့အတွက် ဦးနှောက်ကြီးကြီးတစ်ခုလည်း ရှိတယ်လို့ ပြောပါတယ်"

ဤသို့ ပြောလိုက်ချိန်တွင် ကလေးလေးသည် သူ့ကိုယ်သူ မသေချာသည့်ဟန်ဖြင့် တွန့်ဆုတ်နေသည်။

သူသည် နတ်ဘုရားလွီကို မမြင်ဖူးသလို နတ်ဘုရားလွီမှာ အလွန်ဝေးကွာသော မြောက်ဘက်ဒေသ တွင် ရှိနေမှန်းလည်း သိသည်။

ဒီလောက်အထိ ဝေးလံတဲ့နေရာကနေ... ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လှမ်းစကားပြောနိုင်ရတာလဲ...

သို့သော် ဤရက်အနည်းငယ်အတွင်း ကလေးလေးတစ်ယောက် နတ်ဘုရားလွီ၏ အသံကို သူ့နားထဲတွင် တစ်ခါမက ကြားနေခဲ့ရသည်။

ဤအချက်က ကလေးလေးကို တွေဝေသွားစေပြီး သူ၏ဆရာထံ အကူအညီတောင်းရန် လာခဲ့ခြင်းပင်။

"အဲဒီလိုလား"

မြောက်ဘက်ဒေသမှ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော ထင်းရှူးပင်ကြီးအကြောင်းကို တွေးမိလိုက်သောအခါ ချန်ကျီရှင်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ ပိုမိုတောက်ပသွားသည်။

သူသည် သူ၏ ဘိုးဘေးထံမှ အကျိုးအမြတ် ရယူပြီးနောက် ယခုအခါတွင် ပို၍ပင် သက်တမ်းရင့်သော တည်ရှိမှုတစ်ခုက လက်ဆောင်တစ်ခုကို ကမ်းလှမ်းလာပြန်သည်။

ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးကိုသာ လက်လွှတ်လိုက်မယ်ဆိုရင်တော့ တကယ့်ကို နှမြောဖို့ကောင်းလွန်းတာပေါ့...

"ကလေးလေး ဆရာက မင်းကို အခုချက်ချင်း နတ်ဘုရားလွီဆီ ခေါ်သွားပေးမယ်ဆိုရင်ကော ဘယ်လိုလဲ"

"ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား ဆရာ"

"ဖြစ်နိုင်တာပေါ့ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် ဆရာပြောတဲ့စကားကို နားထောင်ရမယ်။ ဆရာခိုင်းတဲ့အတိုင်း လုပ်ရမယ် နားလည်လား"

"ဟုတ် ဆရာပြောတဲ့အတိုင်း နားထောင်ပါ့မယ်"

"ကောင်းတယ် အဲဒါမှ လိမ္မာတဲ့ကလေးပေါ့"

...

တောင်ဘက်ဒေသနှင့် မြောက်ဘက်ဒေသကြားမှ အကွာအဝေးမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ကိုယ်တိုင် ပျံသန်းသွားမည်ဆိုလျှင် နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူပင်လျှင် ခရီးတစ်ဝက်သို့ ရောက်ရန် ခြောက်လခန့် ကြာမြင့်နိုင်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ဤလောကတွင် နေရာကူးပြောင်းခြင်းစက်ဝန်းများ၏ အဆင်ပြေမှုများ ရှိနေသည်။

သို့သော် ထိုသို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ ချန်ကျီရှင်းသည် ကလေးလေးကို ခေါ်ဆောင်ကာ မြောက်ဘက်ဒေသရှိ ဒေသများစွာကို ဖြတ်သန်းပြီး ကျောက်ရွာ တည်ရှိရာ တောင်တန်းများသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ၁၀ ရက်ခန့် ကြာမြင့်သွားခဲ့သည်။

"ဆရာ ဆရာ သူ ကျွန်တော့်ကို ခေါ်နေပြီ။ ခုနကပဲ ထပ်ကြားလိုက်ရတယ်"

ကျောက်ရွာနှင့် နီးကပ်လာလေလေ ကလေးလေး၏ နတ်ဘုရားလွီဆီမှ ခေါ်သံအပေါ် အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ ပိုမိုအားကောင်းလာလေလေ ဖြစ်သည်။

သူသည် နတ်ဘုရားလွီ ပြောခဲ့သည့် စကားများကို ပြန်လည်ပြောပြရင်း လမ်းတစ်လျှောက်လုံး တံတွေးများ တစ်မြားမြားကျကာ ချန်ကျီရှင်းကို အမြန်သွားရန် တိုက်တွန်းနေသည်။

ချန်ကျီရှင်းသည် ကလေးလေးနှင့်အတူ ကျောက်ရွာသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိချိန်တွင် သူ၏မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

ဧရာမ ထင်းရှူးပင်ကြီး၏ ပင်စည်တစ်ခုပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အမြှေးပါးတစ်ခု ပတ်ရစ်ထားသည်။ အနီးကပ် ကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ အနည်းဆုံး အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိသော အစိမ်းရောင်နှင့်အနက်ရောင်ရောယှက်နေသော နဂါးတစ်ကောင်၏ အလောင်း ဖြစ်နေသည်ကို ချန်ကျီရှင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ဤအချိန်တွင် ကျောက်ရွာအတွင်း၌ ကျောက်မျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ ထင်းရှူးပင်ကြီးပတ်လည်တွင် စုဝေးနေကြပြီး ဤနတ်ဘုရားထင်းရှူးပင်ကြီးအား ကျောက်ရွာကို ထပ်မံ၍ ကာကွယ်ပေးခဲ့သည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကာ ဒူးထောက်၍ ရှိခိုးနေကြသည်။

သူတို့၏ အလယ်ဗဟို၊ ထင်းရှူးပင်ကြီးအောက်တွင် အချင်း ၃ ကိုက်ရှိသော ကြေးဝါ အိုးကြီးတစ်ခု ရှိသည်။ ထိုအိုးထဲမှ ရေနွေးငွေ့များ ထွက်ပေါ်နေပြီး အပေါက်များမှတစ်ဆင့် တောက်ပသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ပျံ့လွင့်နေသည်။

၎င်းအတွင်းတွင် ချက်ပြုတ်နေသည့်အရာမှာ အလွန်တန်ဖိုးရှိသည့်အရာ ဖြစ်ရမည်ဟု တွေးဆရုံမျှဖြင့် သိနိုင်သည်။

ချန်ကျီရှင်း၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ရှိနေသော ကလေးလေးမှာ ထိုအိုးကြီးကို လက်ညှိုးထိုးကာ နောက်တစ်ခါ သစ်ပင်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော နဂါးကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း တံတွေးများ ပိုမိုကျလာသည်။

"အရသာရှိလိုက်တာ အရသာရှိလိုက်တာ အရမ်းကို အရသာရှိတဲ့အရာတွေ အနံ့ကလည်း တကယ်ကောင်းတာပဲ..."

တကယ်ပင် အနံ့မှာ အလွန်ပင် မွှေးကြိုင်လှသည်။

ကလေးလေးသာမက ချန်ကျီရှင်းကိုယ်တိုင်ပင် ကြေးဝါအိုးဆီမှ ပျံ့လွင့်လာသော ရနံ့ကို ရှူရှိုက်မိလိုက်ချိန်တွင် အလိုလိုပင် တံတွေးမြိုချမိတော့သည်။