အခန်း ၄၄၀

အခန်း။ ၄၄၀

ချန်ကျီရှင်းသည် နတ်ဘုရားလွီက မိုင်ပေါင်းထောင်ချီဝေးသောနေရာမှ ပင်လယ်နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို ကျောက်ရွာသို့ ဘယ်လိုမျိုး ဖမ်းဆီးပြီး ခေါ်ဆောင်လာနိုင်နာလဲဆိုသည်ကို အမှန်တကယ်ပင် သိချင်နေခြင်းပင်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထင်းရှူးပင်ကြီးက သူ့ကို ပြောပြရန် ငြင်းဆန်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် လဲလှယ်မှုအတွက် ခြောက်လအတွင်း ပြန်လာနိုင်ကြောင်းသာ ပြောခဲ့သည်။

"တကယ်လို့ နတ်ဘုရားလွီ တွေ့ခဲ့တဲ့ အစွမ်းထက်သူတွေက မြောက်ဘက်ပင်လယ် အနက်ပိုင်းမှာ ပိတ်မိနေတဲ့ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း အဆင့် တာအိုအရှင်သခင် နှစ်ယောက်ဖြစ်မယ်ဆိုရင် ဒါက နောက်ထပ် ခြောက်လအတွင်းမှာ အဲဒီတာအိုအရှင်သခင်နှစ်ယောက် လွတ်မြောက်လာနိုင်တယ်လို့ ဆိုလိုတာလား"

ဤအချက်ကို သဘောပေါက်လိုက်သောအခါ ချန်ကျီရှင်းသည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။

ဤထင်းရှူးပင်ကြီးသည် အထွတ်အထိပ်အဆင့် နဂါးတစ်ကောင်ကို အရေခွံခွာပြီး အကြောထုတ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ထိုအစွမ်းထက်သူများကို မနိုင်နိုင်ဘူးဆိုလျှင် သူတို့သည် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း အဆင့်ရှိသူများပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ အခြေအနေမှာ သူတွေးထားသလို ဖြစ်ပါက ဤထင်းရှူးပင်ကြီး၏ တန်ဖိုးမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီဝေးသော နေရာမှ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း အဆင့်ရှိသူတစ်ဦး၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သူတို့မသိအောင် ထောက်လှမ်းနိုင်ခြင်းမှာ တကယ်ကို တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အရည်အချင်းဖြစ်သည်။

"နောက်ခြောက်လမှာ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း အဆင့်ရှိသူတွေ လွတ်မြောက်လာမယ်ဆိုတာ သိထားတဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့ ကြိုတင်လောင်းကြေးထပ်နိုင်တယ်။ လာမည့် ခြောက်လအတွင်းမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ချန်မိသားစုက ကျေးဇူးတရားကို ပြန်ဆပ်ပြီး ကောင်းကင်စံအိမ်တော်ကို အဆုံးထိ ထောက်ခံတဲ့ သူတွေအဖြစ် သရုပ်ဆောင်ရမလား"

မိသားစုနှင့် ကောင်းကင်စံအိမ်တော်တို့အကြား လက်ရှိ ပိုမိုကောင်းမွန်လာသော ဆက်ဆံရေးနှင့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြန်တွေးကြည့်သောအခါ ချန်မိသားစုက ကောင်းကင်စံအိမ်တော်ကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ထောက်ခံခြင်းတွင် ပြဿနာမရှိကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

"လက်ရှိ ပြဿနာကတော့ ကောင်းကင်စံအိမ်တော်မှာ တာအိုအရှင်သခင် တီဟူ ရှိနေသေးတဲ့အတွက် တခြား မကျေနပ်တဲ့ မိသားစုတွေနဲ့ ဂိုဏ်းတွေက ဘာမှ မလုပ်ရဲကြတာပါ။ ဒီလိုအခြေအနေမှာ ကျွန်တော့်မိသားစုက အပြည့်အဝ ထောက်ခံချင်ရင်တောင်မှ ကောင်းကင်စံအိမ်တော်က လိုချင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဒါက တကယ်ကို ခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုပါ။

မီးဖိုကို နွေးချင်တာနဲ့ပဲ ကောင်းကင်စံအိမ်တော်ကို အရင် အေးစက်သွားအောင် လုပ်ရမှာလား။

"တကယ်လို့သာ အဲဒီလို လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီအေးစက်တဲ့ မီးဖိုကို နွေးပေးစရာတောင် လိုမှာ မဟုတ်ဘူး"

ချန်ကျီရှင်းသည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် အခွင့်အရေး ရသည်ဖြစ်စေ မရသည်ဖြစ်စေ အရာအားလုံးကို သဘာဝအတိုင်းသာ ဖြစ်ပေါ်စေတော့မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် အိမ်ရှိ အကြီးအကဲများက သူ့အတွက် ကြီးမားသော ထောင်ချောက်တစ်ခု ပြင်ဆင်နေကြသည်ကို လုံးဝ မသိရှိခဲ့ပေ။

...

သုံးရက် ကြာပြီးနောက် ခါးသီးသော ရေမြောင်း…..

ဤရက်ပိုင်းများအတွင်း စိတ်ပင်ပန်းနေခဲ့သော မိုချင်းယွဲ့သည် တစ်လကျော်ကြာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်းနှင့် သူ၏ လူများ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသည်။

"ပြန်ရောက်လာတာ ဝမ်းသာပါတယ်"

သူမသည် ချန်ကျီရှင်း ဘယ်သွားနေသလဲ၊ ဘာလုပ်ခဲ့သလဲ မမေးမြန်းခဲ့ဘဲ ခါးသီးသော ရေမြောင်း ကာကွယ်ရေးလိုင်းတွင် ပြန်လည် တာဝန်ပေးကာ လုံခြုံရေးကိုသာ ဂရုစိုက်ရန် မှာကြားခဲ့သည်။

မိုချင်းယွဲ့သည် တစ်လကျော်ကာလအတွင်း မည်မျှ ပင်ပန်းနေခဲ့သည်ကို ထင်ရှားစွာ မြင်သာသည်။

မြောက်ဘက် ပင်လယ်နတ်ဆိုးများ ဆက်လက် ကမ်းတက်လာသည်နှင့်အမျှ ခါးသီးသော ရေမြောင်းတွင် တပ်စွဲထားသည့် ကျင့်ကြံသူများသည် ယခင်ကကဲ့သို့ လွတ်လပ်စွာ အမဲလိုက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ပို၍ တိကျစွာ ပြောရလျှင် စွမ်းအားချိန်ခွင်လျှာ ပြောင်းလဲလာသည်နှင့်အမျှ ကမ်းပေါ်တက်လာသော ပင်လယ်နတ်ဆိုးများသည် လူသား ကျင့်ကြံသူများကို ပြန်လည် ထောင်ချောက်ဆင် အမဲလိုက်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။

ပင်လယ်နတ်ဆိုးများ ဆင်ထားသော ထောင်ချောက်များသည် အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှသည်။

လူသား ကျင့်ကြံသူများ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုကို သတ်ဖြတ်သည့် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ပိုမိုအားကောင်းသော နတ်ဆိုးများက လိုက်လံ တိုက်ခိုက်ကြသည်။

ပင်လယ်နတ်ဆိုးများမှာ အရေအတွက် များပြားလှသဖြင့် အချို့ဆုံးရှုံးသွားခြင်းမှာ ပဓာနမကျသော်လည်း လူသား ကျင့်ကြံသူ နိဗ္ဗာန်အဆင့်တစ်ဦးချင်းစီ ကျဆုံးခြင်းမှာ ခါးသီးသော ရေမြောင်းတွင် ခုခံနေကြသူများအတွက် ကြီးမားသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှု ဖြစ်စေသည်။

ပင်လယ်ထဲကနေ... မကုန်နိုင်မခမ်းနိုင်အောင် တက်လာနေတဲ့ ရန်သူတွေကို... ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ငါတို့ ဘယ်လောက်အထိ တောင့်ခံထားနိုင်ဦးမှာလဲ...

အလောင်းပင် ပြန်မကောက်နိုင်သည့် အခြေအနေမျိုးတွင် ဤနတ်ဆိုးများလက်ချက်ဖြင့် သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း မည်သည့်အချိန်တွင် သေဆုံးရမည်ကို မသိနိုင်ကြတော့ပေ။

ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ကျင့်ကြံသူတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေမှုကို မှန်းဆနိုင်ပါ၏။

ချန်ကျီရှင်းနှင့် လီရွှမ်တို့ကို ဘယ်ဘက်တောင်ကြားရှိ ကျောက်ဆောင်တစ်ခုတွင် တာဝန်ပေးထားသည်။ ကျောက်ဆောင်၏ အောက်ခြေတွင်မူ ဤတောင်ကို အမည်ပေးထားသည့် ခါးသီးသော ရေများ စီးဆင်းနေသည်။

ကျင့်ကြံသူတို့အတွက်မူ လေထဲတွင် နေထိုင်ပြီး ကောင်းကင်အောက်တွင် စားသောက်ခြင်းမှာ အဆန်းမဟုတ်ပေ။

ကျောက်ဆောင်သို့ ရောက်သည်နှင့် လီရွှမ်သည် ချက်ချင်းပင် အိမ်ပုံစံ မှော်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ လေထဲသို့ ပစ်လိုက်သောအခါ ထိုအိမ်မှာ မြေပြင်နှင့် ချိတ်ဆက်လျက် မှော်ပစ္စည်းဖြင့် ဆောက်လုပ်ထားသော နေအိမ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ထိုမှော်ပစ္စည်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အလင်းရောင်မှာ အလွန်ပင် ထင်ရှားလွန်းသဖြင့် အနီးအနားတွင် တာဝန်ကျနေသော ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးက ချက်ချင်းပင် လာရောက် နှုတ်ဆက်ကြသည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေနှစ်ဦးရေ ဟားဟားဟား ဒီတောင်ကြားမှာ တာဝန်ကျတဲ့ ကျင့်ကြံသူအသစ်တွေလား"

ဒုတိယထပ်တွင် စာဖတ်နေသော ချန်ကျီရှင်းသည် ပြတင်းပေါက်မှ အပြင်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ အရှေ့ဘက် တောရိုင်းဒေသမှ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော နိဗ္ဗာန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးသည် အောက်တွင် ပျံဝဲရင်း ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် နှုတ်ဆက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ချန်ကျီရှင်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"လီရွှမ် သူတို့ကို ဖိတ်လိုက်ပါ"

"ဟားဟားဟား တောင်ဘက်ဒေသက တာအိုမိတ်ဆွေတို့ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်ဇနီးက အရှေ့ဘက် တောရိုင်းဒေသက ကင်းမြီးကောက်နဂါး စုံတွဲပါ။ ခါးသီးသော ရေမြောင်းရဲ့ အနောက်ဘက် မိုင်နှစ်ဆယ်အကွာမှာ ကင်းစောင့်နေတာပါ။ ဒီမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှုပ်ခတ်နေတာကို မြင်လို့ အိမ်နီးချင်းအသစ်တွေကို လာနှုတ်ဆက်တာပါ"

ဤစုံတွဲမှာ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှသည်။ ယောက်ျားဖြစ်သူမှာ ခေါင်းပြောင်ကြီးနှင့် ဖြစ်ပြီး လည်ပင်းတွင် လက်သီးဆုပ်အရွယ်ရှိ ဝိညာဉ်သားရဲတို့၏ ဦးခေါင်းခွံများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မှော်ပစ္စည်းတစ်စကို ဆွဲထားသည်။

မိန်းမဖြစ်သူမှာ ပို၍ပင် ထူးခြားသည်။ ခေါင်းထက်တွင် ဧရာမ ကင်းမြီးကောက်အမြီးကြီး ပေါက်နေပြီး အဖျားပိုင်းတွင် အရောင်တောက်နေသော အပြာရောင်အဆိပ်ရည်များက အလွန်ပင် အဆိပ်ပြင်းကြောင်း ပြသနေသည်။

သို့သော် သူတို့၏ ရက်စက်သော အသွင်အပြင်နှင့် ဆန့်ကျင်စွာပင် သူတို့မှာ ရိုးရှင်းပြီး ပြောဆိုရလွယ်ကူသည်။ စိတ်ထဲတွင် လှည့်ကွက်များ ရှိနေပုံမရပေ။

ချန်ကျီရှင်းသည် သူတို့နှင့် တောင်ကြားတွင် တာဝန်ကျစဉ် သတိထားရမည့် အချက်များကို ဆွေးနွေးကာ အပြန်အလှန် စောင့်ကြည့်ကူညီရန် သဘောတူပြီးနောက် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

သူတို့ကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်းသည် လီရွှမ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အဲဒီ ကင်းမြီးကောက်အမြီးနဲ့ မိန်းမက မင်းကို ခုနက ခိုးကြည့်နေတာ။ ပြီးတော့ မင်းကို မျက်စိတစ်ဖက်မှိတ်ပြသွားသေးတယ်။ မင်းကို စိတ်ဝင်စားနေတာ သေချာတယ်"

လီရွှမ်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့်သာ တုံ့ပြန်သည်။

"သူတို့ရဲ့ အကွက်က ရိုးရိုးလေးပဲ။ မင်းကို အချစ်နဲ့ မျှားခေါ်ပြီး ထောင်ချောက်ဆင်မယ်။ ပြီးရင် သုံးယောက်ပေါင်းပြီး ငါ့ကို ရှင်းမယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ ရှိတယ်... ငါ သေသွားတာနဲ့ မင်းလည်း အသက်ရှင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

လီရွှမ်၏ မျက်ခွံများ တုန်ယင်သွားသည်။

ထိုစုံတွဲမှာ ချန်ကျီရှင်းကို ဘယ်လိုမှ ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည်ဟု မထင်သော်လည်း သူက "သူတို့ကို ရှင်းပစ်ရမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။