အခန်း ၂၂၂
Vol. 20 Ch. 222
အခန်း (၂၂၂) စစ်ဆေးမေးမြန်းမှု ဗီဒီယို
ထိုညတွင် ယန်လီအား စစ်ဆေးမေးမြန်းနေသည့် ဗီဒီယိုကို ထုတ်ပြန်လိုက်လေသည်။
ဤဖြစ်ရပ်၏ ကြီးမားလှသော လူမှုရေး သက်ရောက်မှုများကြောင့် ကျန်းချန် အာဏာပိုင်များသည် ယန်လီအား စစ်ဆေးမေးမြန်းနေသည့် ဗီဒီယိုကို သူတို့၏ တရားဝင် အကောင့်တွင် ထုတ်ပြန်ခဲ့ကြ၏။
ဤဗီဒီယိုသည် ထုတ်ပြန်လိုက်သည်နှင့် အွန်လိုင်းပေါ်တွင် ချက်ချင်းပင် ပျံ့နှံ့သွားလေတော့သည်။
ရေတွက်၍မရနိုင်သော အွန်လိုင်းအသုံးပြုသူများသည် ဗီဒီယိုကို နှိပ်ကြည့်ခဲ့ကြပြီး မည်သည့် ပုံမှန်လူမဆို ၎င်းကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားကြမည်သာ ဖြစ်ပေ၏။
ဗီဒီယိုထဲတွင် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက လေးနက်သော မေးခွန်းတစ်ခုကို မေးမြန်းနေလေသည်။ သူသည် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ် ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ရာထူးတိုးသွားသဖြင့် ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ်ဟု ခေါ်ဆိုသင့်ပေပြီ။
"အမည်၊ ကျားမ၊ အလုပ်အကိုင်"
အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဝမ်က မေးလိုက်၏။
"ဟီးဟီး… ရှင်တို့အားလုံး မသိကြဘူးလား… ကျွန်မရဲ့ နာမည်က နိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံးမှာ အရမ်းကို ကျော်ကြားတယ်လေ… ကျွန်မက လူတိုင်းသိတဲ့ နာမည်ကျော် ကြယ်ပွင့်တစ်ဦးပဲ"
"ရှင်တို့က ကျွန်မကို ဘာလို့ ဖမ်းတာလဲ… ကျွန်မမှာ ပရိသတ် ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာ ရှင်တို့ သိလား… ကျွန်မကို အခုချက်ချင်း ဒီကနေ ထွက်သွားခွင့်ပေး"
ဤနေရာသို့ ရောက်လာချိန်တွင်ပင် ယန်လီသည် အလွန်အမင်း မောက်မာနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
"ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီပုံမှန် မေးခွန်းတွေကို ပူးပေါင်းပါဝင်ပေးပါ"
ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ်က တင်းမာစွာ ပြောလိုက်၏။
"ဟွန့်… ယန်လီ… အံ့မခန်းလှပတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၊ ဖျော်ဖြေရေးသမားတစ်ဦး၊ နာမည်ကျော် ကြယ်ပွင့်တစ်ဦးပဲ"
ယန်လီက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။
"အင်း… ဒီမနက်က မင်း ပိုစ့်တင်ခဲ့တယ်လေ… Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ သူဌေး စုယွမ်က မင်းကို အတင်းအကျပ် ပြုကျင့်ခဲ့တယ်ဆိုတာ… မင်းမှာ ဘာသက်သေရှိလဲ"
ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ်က မေးလိုက်၏။
"သက်သေလား… ဘာသက်သေမှ မရှိဘူး… ဘာဖြစ်လို့လဲ… ကျွန်မ သူ့ကို တစ်ခါမှတောင် မမြင်ဖူးဘူး… သူ ဘယ်လိုပုံပေါက်လဲဆိုတာတောင် ကျွန်မ မသိဘူး"
ယန်လီက ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။
"အင်း… ဒါဆို မင်းက ဘာလို့ သူ့ကို ဒီလို အသရေဖျက်ရတာလဲ… ပြီးတော့ ဘာလို့ အဲဒါကို ပလက်ဖောင်းပေါ်မှာ တင်ပြီး လူအများရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ကာ Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီနဲ့ စုယွမ်ကိုယ်တိုင်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိခိုက်စေခဲ့ရတာလဲ"
"သူ့ကို အသရေဖျက်ရတဲ့ မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ"
ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ်က ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်၏။
"ဘာရည်ရွယ်ချက်လဲ… ဘာရည်ရွယ်ချက်လဲ… အဲဒါက ကျွန်မရဲ့ အကောင့်လေ… ကျွန်မ တင်ချင်တာ တင်လို့ရတယ်… ကျွန်မမှာ follower သန်းဆယ်ချီရှိတယ်… တခြားသူတွေ ဘာတွေးနေလဲဆိုတာကို ကျွန်မက ဘာလို့ ဂရုစိုက်ရမှာလဲ… ကျွန်မက စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတယ်လို့ ထင်လို့ပဲ… ဘာဖြစ်လဲ"
ယန်လီသည် သူမ၏ အမှားကို လုံးလုံးလျားလျား သတိမပြုမိဘဲ မောက်မာစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
"မင်းက ဥပဒေကို နားမလည်တာလား… ဒါမှမဟုတ် တမင်သက်သက် အကြောင်းပြချက်မရှိ လုပ်နေတာလား"
"မင်းရဲ့ အသရေဖျက်မှုက အရမ်းကို ပြင်းထန်တယ်… Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီက မင်းအတွက် ပြင်းထန်တဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကို တောင်းဆိုနေပြီး ညှိနှိုင်းဖို့ကို ငြင်းဆန်ထားတယ်"
"ဒါ့အပြင် မင်းက အများပြည်သူသိတဲ့သူ တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဒီကိစ္စက လူ့အဖွဲ့အစည်းအပေါ် အရမ်းကို ဆိုးရွားတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု ဖြစ်စေတာကြောင့် ကြီးမားတဲ့ ထိခိုက်နစ်နာမှုကို ဖြစ်စေခဲ့တယ်… ထပ်ပြောရရင် မင်းက နောင်တရဖို့ ငြင်းဆန်နေတာကြောင့် အခြေအနေကို ပိုပြီး ဆိုးရွားသွားစေတယ်… ဒါက အသရေဖျက်မှုနဲ့ မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲမှု ပြစ်မှုတွေ မြောက်နေပြီဖြစ်ပြီး မင်း ထောင်ဒဏ် သုံးနှစ်ထက်မနည်း ကျခံရလိမ့်မယ်"
ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ်က မည်သည့် ယဉ်ကျေးမှုမျှ မရှိဘဲ ပြောလိုက်၏။
သူမ ထောင်ဒဏ် သုံးနှစ် ကျခံရမည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ယန်လီသည် လုံးလုံးလျားလျား ဆွံ့အသွားတော့သည်။
"ဒီလို ဟာသသေးသေးလေးတစ်ခုက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ တန်ဖိုးကို ပေးရမှာလဲ"
"ဒါက မဖြစ်သင့်ဘူး"
"ငါက ပိုစ့်တစ်ခုကို တင်လိုက်ရုံပဲလေ… အဲဒါက တစ်မိနစ်တောင် မကြာဘူး… အခု ငါက သုံးနှစ်လောက် ထောင်ကျရတော့မယ်"
ယန်လီသည် လုံးလုံးလျားလျား အံ့အားသင့်သွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာသည် ဗလာကျင်းသွားလေ၏။
"ဒါ့အပြင် မင်းက တူညီစွာပဲ ဆိုးရွားတဲ့ လူမှုရေး သက်ရောက်မှု ရှိတဲ့ အခွန်ရှောင်မှုနဲ့လည်း သံသယရှိခံရတယ်… မင်းက အခွန်တွေနဲ့ ဒဏ်ငွေတွေကို ပေးဆောင်ပြီးရင်တောင်မှ ဒီတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရဦးမှာပဲ… ပြစ်မှုပေါင်းများစွာ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် မင်းက သုံးနှစ်ထက်မနည်းတဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်"
ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။
"ဒါက…"
ယန်လီ လုံးလုံးလျားလျား အံ့အားသင့်သွားရပေ၏။
"သုံးနှစ်ထက်မကဘူး…"
"ဒါက ငါ့ရဲ့ တန်ဖိုးရှိတဲ့ လူငယ်ဘဝလေ… ငါက လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးပဲ… ငါသာ အဲဒီထဲကို ဝင်သွားပြီး သုံးနှစ်လောက် အသားအရေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အလုပ်ကြမ်းတွေ လုပ်ရမယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ရုပ်ရည်က ဘာဖြစ်သွားမလဲ"
"ဒါ့အပြင် ငါက လွတ်လပ်မှုကို ချစ်မြတ်နိုးတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ပဲ… ငါသာ အဲဒီထဲကို ဝင်သွားရမယ်ဆိုရင် လှောင်အိမ်ထဲ ရောက်နေသလို ဖြစ်သွားမှာပေါ့"
ယန်လီသည် သူမ ပြန်လည်ခုခံဝံ့သည့် ပထမဆုံးအကြိမ်တွင် ကြောက်ရွံ့သွားခဲ့ပေသည်။
"မစ္စယန်လီ… မင်းက ဝန်ခံဖို့ ငြင်းဆန်နေတာက မင်းရဲ့ သဘောထားကို အရမ်းကို ဆိုးရွားစေတယ်… ဒါပေမဲ့ ငါတို့က သက်သေအထောက်အထား ကွင်းဆက်တွေကို ရရှိထားပြီးဖြစ်လို့ မင်း တရားစွဲဆိုခံရလိမ့်မယ်"
ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ်က စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုကို မအဆုံးသတ်မီ ပြောလိုက်၏။
"ဟင့်အင်း… မဟုတ်ဘူး … မဟုတ်ဘူး… ကျွန်မ ရှင်တို့ကို ပြောပြပါ့မယ်… အရာအားလုံးကို ပြောပြပါ့မယ်"
ယန်လီ ထိတ်လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်မက တကယ်ပဲ ဒီကိစ္စရဲ့ ဦးဆောင်သူ မဟုတ်ပါဘူး...
အဲဒီ စုယွမ်ဆိုတဲ့ ကောင်လေးကို သင်ခန်းစာ နည်းနည်းပေးချင်ရုံပဲ...
ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အကျိုးဆက်တွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး...
ဒီကိစ္စတွေထဲက အများစုကိုလည်း ကျွန်မ နားမလည်ဘူး...
မသိနားမလည်တာက ဆင်ခြေမဟုတ်မှန်း သိပါတယ်...
ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ဒီလောက်ထိ အပြစ်ပေးခံရသင့်တယ်လို့တော့ မထင်ဘူး...
ကျွန်မ စုယွမ်ကို တောင်းပန်လို့ ရမလား...
လိုအပ်ရင် လူသိရှင်ကြား တောင်းပန်ပါ့မယ်...”
ယန်လီက မျက်နှာအမူအရာ ပျက်ယွင်းလျက် တောင်းပန်တိုးလျှိုး ပြောဆိုလိုက်သည်။
“မင်းက စုယွမ်ကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား...
ဒါဆို မင်းက ဘာကြောင့် သူ့ကို အွန်လိုင်းပေါ်မှာ မဟုတ်မမှန် ဖြန့်ဖြူးပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့တာလဲ...”
ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်၏။
“အာ...
ကျွန်မက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်တာပါ...
အဲဒါကို အသရေဖျက်မှုလို့ ဘယ်လို သတ်မှတ်လို့ ရမှာလဲ...
သူလည်း အဲဒီနေရာထဲ တကယ် ဝင်သွားတာမှ မဟုတ်တာ...
လူတချို့က သူ့ကို ဝေဖန်ခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ အမှန်တရားက ပေါ်လာပြီး အားလုံး ရှင်းလင်းသွားပြီလေ...
ဒါကြောင့် ကျွန်မမှာ မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲတဲ့ အပြစ် မရှိဘူး...
ကျွန်မ အားလုံးကိုလည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှင်းပြပြီးသွားပြီ...
ကျွန်မက နာမည်ကျော် အနုပညာရှင်တစ်ယောက်ပါ...
ကျွန်မကို လွှတ်ပေးလိုက်ပါ...
ခွန်ရှောင်ထားတဲ့ ပိုက်ဆံတွေကိုလည်း ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်...
အဲဒီလိုဆိုရင် ဒီကိစ္စ ပြီးသွားပြီး ကျွန်မလည်း အပြစ်ကင်းသွားပြီ မဟုတ်လား...”
ယန်လီက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။
"မင်းက နောင်တမရသေးဘူးပဲ… အခုလောလောဆယ် ဒီမှာပဲ ရပ်လိုက်ရအောင်… မင်း သေချာစဉ်းစားပြီးမှ ဆက်လုပ်ကြတာပေါ့"
ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ်သည် အချက်အလက်များ ထပ်မံမရနိုင်တော့သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် မလိုအပ်တော့ချေ။
ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ်နှင့် အခြားသူများ ထွက်သွားသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ယန်လီ ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။
"ရှင်တို့ ဘာလုပ်နေတာလဲ"
"ကျွန်မ ရှင်တို့ကို တိုင်တန်းမယ်"
"ကျွန်မ ရှင်တို့ကို တိုင်တန်းမယ်"
"ကျွန်မကို အခုချက်ချင်း လွှတ်ပေး… ဒါက တရားမဝင်ဘူးဆိုတာ ရှင်တို့ သိလား"
"သူက ဘာလို့ ကျွန်မကို ဒီလောက် အငြိုးထားနေရတာလဲ… စုယွမ်က သူဌေးကြီးတစ်ယောက်၊ လူကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီးတော့ ဘာလို့ ဒီလောက် သေးသိမ်ရတာလဲ"
"ကျွန်မ ဒါကို လက်ခံဖို့ ငြင်းဆန်တယ်… ကျွန်မ ဒါကို လက်ခံဖို့ ငြင်းဆန်တယ်… ကျွန်မက လုံးဝပုံမှန်ဖြစ်တဲ့ အမှားသေးသေးလေးတွေကိုပဲ လုပ်ခဲ့တာ… ရှင်တို့က ဘာလို့ ကျွန်မကို ဖမ်းတာလဲ"
"အား… အား… ကျွန်မကို လွှတ်ပေး… ကျွန်မမှာ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီးရှိတယ်… ကျွန်မ ဘဝကို ခံစားချင်သေးတယ်… ကျွန်မမှာ ပရိသတ်တွေ ရှိသေးတယ်… ရှင်တို့ ကျွန်မကို ဒီလိုဆက်ဆံရင် ကျွန်မရဲ့ အရူးပရိသတ်တွေက ကျွန်မအတွက် စကားပြောပေးကြလိမ့်မယ်"
"ကျွန်မ ပိုက်ဆံတွေ ပိုရှာချင်တယ်… ကျွန်မ ပိုက်ဆံတွေ ပိုရှာချင်သေးတယ်…"
ယန်လီက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ခဏတာမျှ သူမအား မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ အာရုံစိုက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူမအား စောင့်ကြိုနေသည်မှာ အေးစက်လှသော သံတိုင်များသာ ဖြစ်ပေ၏။
ဤဗီဒီယိုကို မြင်တွေ့ရသူတိုင်းသည် ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြလေသည်။
အထူးသဖြင့် ယန်လီ၏ ပရိသတ်များသည် ထိုနောက်ဆုံး စကားအနည်းငယ်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လုံးလုံးလျားလျား မယုံကြည်နိုင်လုနီးပါး ဖြစ်သွားကြကာ သူတို့ အံ့အားသင့်လျက် တုန်ရီသွားကြတော့သည်။
သူတို့က အစပိုင်းတွင် သူမအား ကာကွယ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သော်လည်း ယန်လီက သူတို့အပေါ် ဤသို့ သဘောထားလိမ့်မည်ဟု လုံးလုံးလျားလျား မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။
သူမ၏ ပရိသတ်များသည် အကြီးအကျယ် စိတ်ပျက်သွားကြလေ၏။
ညနေခင်းသို့ ချဉ်းကပ်လာချိန်တွင် စုယွမ်သည် ဗီဒီယိုကို ကြည့်ရှုပြီးသွားကာ လန်းဆန်းသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ဝမ်လဲ့၏ ဖော်ထုတ်ချက်သည် သိသာထင်ရှားစွာပင် တည်းဖြတ်ထားပြီး ထုတ်ပြန်ရန် အချိန်ဇယားဆွဲထားခြင်း ဖြစ်ပေ၏။
စုယွမ်သည် ဤကိစ္စအတွက် အလျင်လိုမနေခဲ့ချေ။ မုန်တိုင်းမလာမီ တိတ်ဆိတ်ခြင်းဆိုသည်မှာ မည်သို့သော အရာဖြစ်ကြောင်း ဝမ်လဲ့ကို သူ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ခံစားသိရှိစေချင်လေသည်။
ဒီညတော့ သူ့ကို ကောင်းကောင်း အိပ်စက်ခွင့်ပေးလိုက်ပြီး မနက်ဖြန်မနက်ကျမှ မုန်တိုင်းကို ရင်ဆိုင်ခိုင်းလိုက်မည်။
ဤမုန်တိုင်းသည်…
စတားဖျော်ဖြေရေးကုမ္မဏီတစ်ခုလုံးကို ကြီးမားလှသော အင်အားဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်လေတော့မည်။