အခန်း ၂၂၉

အခန်း (၂၂၉) ဝူချန် စာချုပ်ချုပ်လိုခြင်း

မကြာမီမှာပင် ရှန်းရှီဖျော်ဖြေရေးကုမ္မဏီကုမ္မဏီသည် ရော့ရှီးအား တရားဝင် စာချုပ်ချုပ်ဆိုလိုက်ပြီး လင်ရှန်းသည် အဆိုပါသတင်းကို မီဒီယာများတွင် ကြေညာလိုက်၏။

ဤအချိန်၌ ဤသတင်းကို ထုတ်ပြန်ခြင်းသည် ရေတွက်၍မရနိုင်သော လူများ၏ စူးစမ်းချင်စိတ်ကို နှိုးဆွပေးလိုက်လေသည်။

သူတို့အားလုံး ဂီတပလက်ဖောင်းကို ဖွင့်ကာ ရော့ရှီး၏ ပထမဆုံး အယ်လ်ဘမ်ကို စတင်နားထောင်လိုက်ကြတော့၏။

သင် မနားထောင်ရသေးသရွေ့တော့ ယုံကြည်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် တစ်ကြိမ်သာ နားထောင်လိုက်မိသည်နှင့် ချက်ချင်း အံ့အားသင့်သွားရလိမ့်မည်။

ဤလူသိနည်းသေးသော အဆိုတော်၏ သီချင်းများမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် လှပလွန်းလှ၏။

သီချင်းကောင်းများ ရှားပါးလာပြီး အရည်အသွေး ကျဆင်းနေသော ခေတ်ကြီးထဲတွင် ရော့ရှီးအနေဖြင့် ဤမျှ အရည်အသွေးမြင့်မားသော သီချင်းများကို ဖန်တီးနိုင်ခြင်းသည် အံ့အားသင့်စရာကောင်းရုံသာမက အံ့မခန်းဟုပင် ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။

ရော့ရှီး၏ သီချင်းများသည် အင်တာနက်တစ်ခွင် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး လူအများအပြားကလည်း ဤသို့သော ဂီတရတနာကို ယခုမှ ရှာတွေ့ရခြင်းအတွက် နောင်တရစွာ မြည်တမ်းနေကြတော့၏။

“ဘာလို့ ဒီအဆိုတော်ကို အစောကြီး မသိခဲ့ရတာလဲ...”

“ဒီလို သီချင်းကောင်းတွေကို အခုမှ ကြားဖူးတာ ယုံတောင် မယုံနိုင်ဘူး...”

“ကျွန်တော်တို့ တကယ်ပဲ ရတနာတစ်ပါးကို လွတ်သွားခဲ့တာပဲ...”

သတင်းအချက်အလက်များသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပျံ့နှံ့သွားချိန်တွင် ရော့ရှီးသည် သူမ၏ ဒုတိယမြောက် အယ်လ်ဘမ်သစ်ကို မကြာမီ ထုတ်ဝေတော့မည်ဟု လင်ရှန်းက တိုက်ရိုက် ကြေညာလိုက်၏။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ၎င်းသည် လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ဖမ်းစားသွားတော့သည်။ ရော့ရှီး၏ အယ်လ်ဘမ်သစ်သည် ရေပန်းစားသော ရှာဖွေမှုများ၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိသွားလေ၏။

ဗီလာတစ်ခုထဲတွင် ဝူချန်သည် သတင်းကိုကြည့်ကာ တစ်ခုခုကို မခံစားဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

စတားဖျော်ဖြေရေးကုမ္မဏီ ပြိုလဲသွားပြီး သူ၏နောက်ကွယ်ရှိ အရင်းအနှီးများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အမှားများမှာမူ ဖုံးကွယ်ထားဆဲ ဖြစ်သော်လည်း…

သို့သော် သူ၏ ငွေရှာသည့်လမ်းကြောင်းမှာ ပိတ်ဆို့သွားလေပြီ။

သို့သော် ရော့ရှီး ရှန်းရှီဖျော်ဖြေရေးကုမ္မဏီကုမ္မဏီသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို မြင်ပြီးနောက် ဝူချန်သည် ရုတ်တရက် အကြံတစ်ခု ရလာခဲ့သည်။

သူသည် လက်ရှိတွင် တရုတ်နိုင်ငံ၌ လူကြိုက်အများဆုံး လူငယ် အမျိုးသား အနုပညာရှင်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။ အကယ်၍ သူသာ သူ၏စျေးနှုန်းကို လျှော့ချပြီး ရှန်းရှီဖျော်ဖြေရေးကုမ္မဏီကုမ္မဏီသို့ ဝင်ရောက်မည်ဆိုပါက သူတို့သည် သူ့အား အများဆုံး အရင်းအမြစ်များဖြင့် သေချာပေါက် မြှင့်တင်ပေးကြလိမ့်မည်။

ဤအကြံအစည်သည် အလွန် ယုံကြည်ရသည်ဟု ဝူချန် ခံစားလိုက်ရပေ၏။

သူ စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် သူ၏ စာချုပ်ချုပ်ဆိုမှုအကြောင်း ဆွေးနွေးရန် နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ရှန်းရှီဖျော်ဖြေရေးကုမ္မဏီကုမ္မဏီ၏ ရုံးချုပ်သို့ သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

...

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် စုယွမ်သည် အချိန်မှန် ထလာခဲ့၏။ ရှန်းရှီဖျော်ဖြေရေးကုမ္မဏီကုမ္မဏီသည် ယခုအခါ သူ၏ ကုမ္ပဏီအမည်အောက်တွင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ လင်ရှန်းသည် ဝူချန်ဟုခေါ်သော နာမည်ကျော် ကြယ်ပွင့်တစ်ဦး အင်တာဗျူး ဖြေဆိုရန် ရှိကြောင်း ပြောရန် နံနက်ပိုင်းတွင် ဖုန်းဆက်လာခဲ့သည်။

သတင်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် စုယွမ် သိပ်ပြီး အံ့အားသင့်မသွားခဲ့ချေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စတားဖျော်ဖြေရေးကုမ္မဏီသည် ကျရှုံးနေပြီဖြစ်ရာ ဝူချန်အနေဖြင့် ယုံကြည်စိတ်ချရသော ကျောထောက်နောက်ခံတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် သေချာပေါက် လိုအပ်ပေသည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် ရှန်းရှီဖျော်ဖြေရေးကုမ္မဏီကုမ္မဏီသည် သဘာဝကျစွာပင် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်ပေ၏။

ဝူချန်သည် မုန်တိုင်း ပြီးဆုံးတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ထားသဖြင့် သူ ဆက်လက်၍ မတောင့်ခံထားနိုင်တော့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ သို့သော် စုယွမ်အတွက်မူ ဝူချန်၏ ကိစ္စသည် ပြီးဆုံးရန် အလှမ်းဝေးနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

စုယွမ်သည် သတင်းတစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တည်းဖြတ်လိုက်ပြီး သတ်မှတ်ထားသော အချိန်တစ်ခုတွင် ထုတ်ဝေရန် သတ်မှတ်လိုက်ကာ ဤထိပ်တန်း လူငယ်ကြယ်ပွင့် ဝူချန်အား အံ့အားသင့်စရာကြီးတစ်ခု ပေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

"သေချာတာပေါ့… ငါ ရှန်းရှီဖျော်ဖြေရေးကုမ္မဏီကုမ္မဏီကိုလည်း သွားဖို့ လိုသေးတယ်"

ဝူချန်သည် ရှန်းရှီဖျော်ဖြေရေးကုမ္မဏီကုမ္မဏီနှင့် ကိုးနာရီတွင် တွေ့ဆုံရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း ၈ နာရီ ၄၅ မိနစ်အထိ မထွက်ခွာသေးပေ။ နာရီဝက်ကြာမည့် ခရီးစဉ်ကို သူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ချေ။

"အစ်ကိုချန်… ကျွန်တော်တို့ အဲဒီကို သွားရင် အနည်းဆုံး ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက် နောက်ကျလိမ့်မယ်"

ကားမောင်းသူက ပြောလိုက်၏။

"ရပါတယ်… ဒါက ငါလိုချင်တဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုပဲ"

"ငါက ထိပ်တန်း အနုပညာရှင် တစ်ယောက်လေ… ဒါကြောင့် လုံးဝ ဟန်မဆောင်ဘဲ နေဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး… တကယ်လို့ ငါက လိမ္မာရေးခြားရှိရှိ အချိန်မှန် ရောက်သွားရင် သူတို့က ငါ့ကို အလေးအနက်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး"

"တကယ်လို့ ငါ့မှာ ကိုယ်ပိုင်မာန နည်းနည်းလေးမှ မရှိဘူးဆိုရင် စေ့စပ်ညှိနှိုင်းမှုတွေက ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး… ငါလိုချင်တာက မြင့်မားတဲ့ စာချုပ်ကြေးပဲ… တကယ်လို့ ငါက တခြားသူတွေရဲ့ သနားညှာတာမှုကို ခံယူရမယ်ဆိုရင် ငါ့ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ဝူချန်က ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်လို့လား… ဒါပေမဲ့ သူတို့က လက်မခံရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ… ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှန်းရှီဖျော်ဖြေရေးကုမ္မဏီကုမ္မဏီက အခု နိုင်ငံမှာ ရေပန်းအစားဆုံး ကုမ္ပဏီဖြစ်နေပြီလေ… တကယ်လို့များ…"

ကားမောင်းသူက စကားပြောနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ဝူချန်က စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ဖြတ်ပြောလိုက်၏။

"မင်းက ဘာသိလို့လဲ"

"ငါက ထိပ်တန်း အိုင်ဒေါ တစ်ယောက်လေ… သူတို့အားလုံး သတိထားပြီး နေရမယ်"

"ငါ့လို အဆင့်အတန်းရှိတဲ့ အနုပညာရှင် တစ်ယောက်က သူတို့ ကုမ္ပဏီအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးတာကိုက ကြီးမားတဲ့ လျှော့ချမှုတစ်ခုလို့ ပြောလို့ရတယ်"

"အရင်ကဆို ရှန်းရှီဖျော်ဖြေရေးကုမ္မဏီကုမ္မဏီက ငါ့ကို စာချုပ်ချုပ်ဖို့ ရဲပါ့မလား… တကယ်ပြောတာ…"

"စောက်ကားမောင်းတဲ့ကောင်က ဒီမှာ ငါ့ကို မေးခွန်းထုတ်ဖို့ ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့လဲ"

ဝူချန်က စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကားကိုသာ သေချာမောင်းစမ်းပါ… ဒီမှာ ညည်းတွားမနေနဲ့… တကယ်ကိုပဲ…"

အကယ်၍ ဝူချန်သာ ကားမောင်းသူ၏ လက်စားချေမှုကို မကြောက်ပါက နေရာတွင်ပင် သူ့အား တိုက်ခိုက်မိမည် ဖြစ်ပေ၏။

ရှန်းရှီဖျော်ဖြေရေးကုမ္မဏီကုမ္မဏီ ရုံးခန်းထဲတွင် လင်ရှန်းသည် စာရွက်စာတမ်းများကို လုပ်ဆောင်နေသည်။ သူသည် သူ၏ဖုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ဝူချန် သဘောတူထားသော အချိန်ဖြစ်သည့် ကိုးနာရီ ထိုးနေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်၏။

"ရောက်ခါနီးပြီလား"

လင်ရှန်းက သူ၏ လက်ထောက်အား မေးလိုက်သည်။

"ဝူချန်က နောက်ကျနေပြီ… သူ ဘယ်တော့ရောက်မလဲ ဆိုတာ ကျွန်တော် မသိဘူး…"

လက်ထောက်က ပြောလိုက်၏။

"ငါက ဝူချန် အကြောင်း မေးနေတာ မဟုတ်ဘူး… ဥက္ကဋ္ဌစု ဘယ်တော့ ရောက်မလဲလို့ မေးနေတာ"

လင်ရှန်းက ပြောလိုက်သည်။

"အော်… ဥက္ကဋ္ဌစုက ဆယ်နာရီလောက် ရောက်မယ်လို့ ပြောပါတယ်"

လက်ထောက်က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ကောင်းပြီ… ဝူချန် ကိစ္စကို စိတ်မပူနဲ့… သူ လာချင်ရင် လာနိုင်တယ်… မလာချင်လည်း ရတယ်… ငါက သူနဲ့ စာချုပ်ချုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘူး… ဒါပေမဲ့ ဥက္ကဋ္ဌစုက သူ့ကို လာကြည့်ခိုင်းလိုက်လို့ ပြောလို့သာပဲ"

လင်ရှန်းက ပြောလိုက်သည်။

လက်ထောက်က သိပ်ပြီး နားမလည်သော်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

မကြာမီ ၉ နာရီ ၁၅ မိနစ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဝူချန်၏ ကားသည် ရှန်းရှီဖျော်ဖြေရေးကုမ္မဏီကုမ္မဏီ၏ အောက်ထပ်တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ဝူချန်သည် ကားထဲတွင် ရေမွှေးအချို့ ဆွတ်လိုက်ပြီးနောက် ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြောလိုက်၏။

"ငါ့ကို ကြိုဆိုဖို့ လူဘယ်နှယောက် လာကြလဲ… မိန်းကလေး ဘယ်နှယောက်လဲ… ရှန်းရှီဖျော်ဖြေရေးကုမ္မဏီကုမ္မဏီက အနုပညာရှင် တချို့က အရမ်းလှတယ်လို့ ငါ မှတ်မိတယ်"

ဝူချန်သည် အတွေးထဲ နစ်မျောနေပုံရပြီး ကားမောင်းသူကမူ ကားအပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုချန်… တံခါးဝမှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး… ကျွန်တော်တို့ကို ကြိုဆိုဖို့ ဘယ်သူမှ ရောက်မနေဘူး…"

ကားမောင်းသူက အနေရခက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ဟမ်… ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ… ငါ ဒီကိုရောက်နေတာ သူတို့ မသိဘူးလား… ဒါမှမဟုတ် လင်ရှန်းက သူတို့ကို မပြောတာလား… ငါလို နာမည်ကြီး ကြယ်ပွင့်တစ်ယောက် ရောက်နေတာကို သူတို့က သေချာတောင် မကြိုဆိုကြဘူးလား… ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ကိစ္စလဲ"

ဝူချန်သည် ကားတံခါးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ သူ့အား လာရောက်ကြိုဆိုခြင်း မရှိချေ။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မှောင်မဲသွားတော့၏။

"ငါက ရှန်းရှီဖျော်ဖြေရေးကုမ္မဏီကုမ္မဏီကနေ ဒီကို လာတာတောင် သူတို့က ဟန်ရေးပြနေသေးတယ်… သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ"

"ချီးတဲ့မှပဲ…"

"သူတို့က ငါ့ကို အလေးအနက်မထားဘဲ အခက်တွေ့အောင် လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ…"

ဝူချန်က ရေရွတ်လိုက်သည်။

"သက်တော်စောင့်ရဲ့ ကား ရောက်ပြီလား"

ဝူချန်က မေးလိုက်၏။

"ကျွန်တော်တို့ ရောက်ပါပြီ"

ကားမောင်းသူက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"ဟွန့်… လင်ရှန်းက ဒီလောက် မလေးမစား လုပ်နေမှတော့ ငါ ရိုင်းစိုင်းတယ်လို့ မအပြစ်တင်နဲ့"

ဝူချန်က ပြောလိုက်ပြီး သက်တော်စောင့် နှစ်ဦးအား သူ၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ခြံရံရန် လက်ဟန်ပြလိုက်၏။

ထို့နောက် သူတို့သုံးဦးသည် ရှန်းရှီဖျော်ဖြေရေးကုမ္မဏီကုမ္မဏီ အဆောက်အအုံထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။

"ခင်ဗျားမှာ အလုပ်ဝင်ခွင့် ကတ်ပြားရှိလား… ဒါမှမဟုတ် ချိန်းဆိုထားတာ ရှိလား… မရှိရင် ခင်ဗျား ဝင်လို့မရဘူး"

အဝင်ဝရှိ လုံခြုံရေးအစောင့်က သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

"ဟွန့်… ဒါဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းသိလား… ဒါက အကျော်ကြားဆုံး ကြယ်ပွင့် ဝူချန်ပဲ… ဖယ်စမ်း"

ဝူချန်၏ သက်တော်စောင့်က ပြောလိုက်၏။

"ခင်ဗျား ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ချိန်းဆိုထားတာမရှိဘဲ ဒီကို ဝင်ခွင့်မပြုဘူး… ဒီအဆောက်အအုံ တစ်ခုလုံးက ရှန်းရှီဖျော်ဖြေရေးကုမ္မဏီကုမ္မဏီ ပိုင်တာပါ… ဒါကြောင့် ဒီမှာ လာပြဿနာမရှာနဲ့"

လုံခြုံရေးအစောင့်က ခိုင်မာစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ ထို့နောက် တစ်ဖွဲ့လုံးနီးပါးရှိသော လုံခြုံရေးအဖွဲ့သည် နံပါတ်တစ်တုတ်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ တညီတညွတ်တည်း တန်းစီလိုက်ကြ၏။ သူတို့သည် ကောင်းစွာ လေ့ကျင့်ထားသော လုံခြုံရေးအစောင့်များ ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားပေသည်။

ဤရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်မှုများကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ဝူချန်၏ သက်တော်စောင့်သည် အနည်းငယ် ကြောက်လန့်သွားတော့၏။

"သူဌေး… ဘာလို့ ဖုန်းမဆက်တာလဲ"

ဝူချန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်သွားလေသည်။

"ဟုတ်သားပဲ"

ချက်ချင်းပင် ဝူချန်သည် လင်ရှန်း၏ လက်ထောက်ထံ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်၏။ လုံခြုံရေးခေါင်းဆောင်သည် ဖုန်းကို နားထောင်ပြီးနောက် ဂိတ်တံခါးကို ဖွင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဝင်သွားလိုက်"

ဤမလေးမစား ပြောဆိုမှုကြောင့် ဝူချန် ဒေါသထွက်သွားရပေ၏။ သူသည် လုံခြုံရေးအစောင့်အား စူးရဲစွာ ကြည့်ကာ အထဲသို့ ဝင်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက လုံခြုံရေးခေါင်းဆောင် မဟုတ်လား… စိတ်မပူနဲ့… ခဏနေရင် မင်းပြီးပြီသာမှတ်လိုက်"

ဝူချန်က ကြမ်းတမ်းသော စကားတစ်ခွန်းကို ပြောဆိုလိုက်လေ၏။