အခန်း ၇၄၄

အခန်း (၇၄၄)နတ်ဘုရားတို့၏ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း

စုန်းစုန်းမြုပ်နေသော ဝဲကရက်ကြီးအတွင်းမှ လှံတစ်စင်းကဲ့သို့ ထက်မြက်လှသည့် အချွန်အတက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီးလျှင် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်နေချေသည်။

ထိုခဏ၌ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိကိုယ်မိမိ လုံးဝပိတ်လှောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။ ယင်းပိတ်လှောင်မှုသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အနက်ရှိုင်းဆုံးအထိ တိုးဝင်သွားရာ လင်းနို့အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ပညာရပ်ဖြင့်ပင် ရုန်းထွက်၍ မရနိုင်တော့ပေ။

"ဒါက ဘယ်လိုတိုက်ကွက်မျိုးလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာတော့မည့် ထိုလှံကြီးကို မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်လျက် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

"မဖြစ်ဘူး၊ ငါ သေရတော့မယ်၊ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ တကယ်ကို သေရတော့မှာပဲ"

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော ခံစားချက်တို့ တိုးဝှေ့တက်လာချေသည်။

ကောင်းကင်ထက်မှ ဝဲကရက်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ရသည်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိသော အားအင်ချိနဲ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေ၏။

ယင်းသည် နတ်ဘုရားတို့၏ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်းနှင့် လွန်စွာ တူလှပေသည်။

ထိုတိုက်ကွက်၏ အမည်ကား 'နတ်ဘုရားတို့၏ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း' ဟုပင် ခေါ်တွင်ချေသည်။

ဝဲကရက်ကြီးအတွင်းမှ လှံကြီးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာရာ တစ်ကိုယ်လုံး မဟူရာရောင် တောက်ပနေပြီး မည်သည့်အရာဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသည်ကို မသိနိုင်ပေ။

လောကကြီးတစ်ခုလုံး ပျက်သုဉ်းတော့မည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံမှ လွင့်ပျံကျဆင်းလာသည်။

"မဖြစ်ဘူး၊ ငါ အမြန်ပြေးမှ ဖြစ်မယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသက်လု၍ မဆုတ်မနစ် ထွက်ပြေးလေရာ သူ၏ အမြန်ဆုံး အရှိန်ထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်နေသေးသည်။

သေဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူ၏ အစွမ်းအစ အပြည့်အဝ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်တန်ရာ၏။

သူသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အရိပ်အသွင် ပြောင်းလဲခြင်း သို့မဟုတ် လင်းနို့အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ပညာရပ် အပါအဝင် နည်းလမ်းများစွာကို ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း ထိုပိတ်လှောင်မှုမှ ရုန်းထွက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

"ငါ တကယ်ပဲ သေရတော့မှာလား" ချင်ယွုန်းဖုန်းက တိုးတိုးရေရွတ်မိသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ရှောင်လင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံထဲ၌ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်လိုက်၏။

သူမ၏ အကြည့်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံကို ဖောက်ထွင်း၍ ကောင်းကင်ထက်မှ မဟူရာလှံကြီးထံသို့ စိုက်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ရှိချေသည်။

"ရှောင်လင်၊ ဒါက ဘာပစ္စည်းလဲ၊ ဒါကို ဘယ်လိုရင်ဆိုင်ရမလဲ မင်းသိလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရေနစ်သူ ပိုက်ဆံလျော် ဆွဲမိသကဲ့သို့ အလောတကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါက အတော်လေး အခက်အခဲရှိတယ်၊ ယင်းက စစ်မှန်တဲ့ သေဆုံးခြင်း စွမ်းအားပဲ" ရှောင်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

"သေဆုံးခြင်း စွမ်းအား ဟုတ်လား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ မဟာအကြီးအကဲ သုံးဦးအနက် တစ်ဦးတွင် ထိုသို့သော ထူးခြားသည့် ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံ ရှိနေခြင်းကြောင့်သာ ဤမျှ စစ်မှန်သော သေဆုံးခြင်း စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဒါဆို ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆက်၍ မေးသည်။

ထိုခဏ၌ပင် ကောင်းကင်ထက်၌ သေဆုံးခြင်း စွမ်းအားဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မဟူရာလှံကြီးသည် လျှပ်စီးလက်သည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အောက်သို့ ထိုးစိုက်ကျလာရာ ဝေဟင်ထက်၌ မဟူရာရောင် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ကျန်ရစ်ပြီး နားကွဲမတတ် ပွတ်တိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာချေသည်။

"ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး တစ်သန်း၊ လျှော့စျေးမရှိဘူး" ရှောင်လင်က သွားခဲကြိတ်လျက် ပြောဆိုလိုက်ရာ သူမ မည်မျှအထိ နစ်နာဆုံးရှုံးသွားသည်ကို ချင်ယွမ်ဖုန်း တွေးတောမရနိုင်အောင်ပင် ဖြစ်ရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး "ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး ဟုတ်လား၊ ဒါဆို မင်းက ဒီသေဆုံးခြင်း စွမ်းအားကို ဖြေရှင်းနိုင်တယ်ပေါ့"

"ဒါပေါ့၊ အရှင်သခင်က တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား" ရှောင်လင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ကမန်းကတန်း ခေါင်းရမ်းလျက် "တန်ပါတယ်၊ တစ်သန်းဆိုလည်း တစ်သန်းပေါ့၊ မြန်မြန်လုပ်ပါ၊ ကျဆင်းလာနေပြီ"

သူ၏ စကားဆုံးသည်နှင့် မဟူရာလှံကြီးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျဆင်းလာပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းအတွင်းသို့ ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားချေသည်။

လှံကြီးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံအတွင်းသို့ တစ်လက်မချင်း တိုးဝင်သွားရာ သူ့အား ဦးခေါင်း ကွဲအက်မတတ် ခံစားရစေသည်။ သို့သော်လည်း အခြားသော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုဝေဒနာကို ချက်ချင်းပင် သက်သာပြေပျောက်စေခဲ့၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှောင်လင်က ဤသေဆုံးခြင်း စွမ်းအားကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ပေးနေသည်ကို သိရှိလိုက်သည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် သေဆုံးခြင်း စွမ်းအားကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံတွေ့ရခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ထိုခဏ၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိကိုယ်မိမိ သေဆုံးသွားပြီဟုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ ရှောင်လင်သာ မရှိခဲ့လျှင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယခုအချိန်တွင် အလောင်းကောင်တစ်ခု ဖြစ်နေလောက်ချေပြီ။

ထိုခံစားချက်သည် မြန်ဆန်စွာ ရောက်ရှိလာပြီး မြန်ဆန်စွာပင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ချင်ယွမ်ဖုန်း တစ်ခုမျှ သေချာမခံစားရသေးမီမှာပင် ထိုစွမ်းအားသည် မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်ရစ်ဘဲ သဲလွန်စမရှိ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"မောက်ရူယွန်း ထံမှ အံ့အားသင့်မှု အမှတ် တစ်ရာ ရရှိပါသည်"

"လဲ့ယောင် ထံမှ အံ့အားသင့်မှု အမှတ် တစ်ရာ ရရှိပါသည်"

"ရေခဲလိပ်ပြာ ထံမှ အံ့အားသင့်မှု အမှတ် တစ်ရာ ရရှိပါသည်"

...

"ဒါ... ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ" မဟာအကြီးအကဲ သုံးဦးတို့သည် လုံးဝ အသက်ရှင်လျက် လှုပ်ရှားနေဆဲ ဖြစ်သော ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်ကာ မယုံကြည်နိုင်ဘဲ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေကြချေသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ၊ အဲ့တိုက်ကွက်ကို ထိမှန်ပြီးနောက် သူ ဘယ်လိုမှ အသက်ရှင်မနေနိုင်ဘူး"

အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိနေသော မဟာအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာထားသည် လွန်စွာ ခက်ထန်ညှိုးမှိန်သွားပြီး "သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ နတ်ဘုရားတို့၏ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်းကို ခုခံနိုင်တဲ့ ရတနာတစ်ခုခု ရှိနေတာ ဖြစ်ရမယ်၊ တောက်... သူက တကယ့်ကို သတ်လို့မသေတဲ့ ပိုးဟပ်ကောင်ပဲ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းကိုယ်တိုင်လည်း ရှောင်လင်က ဤမျှမြန်ဆန်စွာ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် အံ့အားသင့်သွားရပြီး ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားမိသည်။

တပည့်များ၏ နောက်ကွယ်မှ လိုက်ပါလာကြသော ဂိုဏ်းကြီးကြပ်သူ အကြီးအကဲများလည်း ဆွံ့အသွားကြချေသည်။ မဟူရာလှံကြီးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဦးခေါင်းအတွင်းသို့ တစ်လက်မချင်း တိုးဝင်သွားသည်ကို သူတို့ အထင်အရှား မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း မည်သည့်အရာမျှ ဖြစ်ပျက်မလာခဲ့ပေ။

"ပြေးမယ်"

ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အကွာအဝေးကို ထပ်မံခွာလိုက်ပြီး မြောက်ဘက်ရှိ ရှေးဟောင်းတောအုပ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးပိုင်းသို့ အသက်လု၍ ထွက်ပြေးလေတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် အစွမ်းထက်လှသော မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကို အာရုံခံမိလိုက်၏။

ယင်းမှာ တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ထည်ဝါကြီးမားလှပြီး ပြင်းထန်သော ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် မျောက်ဝံဖြူကြီး ဖြစ်ချေသည်။

ထို့ပြင် ဤသည်မှာ သန့်ရှင်းသော သားရဲအဆင့် ဖြစ်ပေသည်။

နေဝင်ချိန် ရှေးဟောင်းတောအုပ်သည် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်တွင် အသက်အကြီးဆုံးသော တောအုပ်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ဤနေရာတွင် မြူနှင်းဂိုဏ်း တည်ရှိနေခြင်းကြောင့် အနက်ရှိုင်းဆုံးပိုင်းရှိ အစွမ်းထက် မိစ္ဆာသားရဲများသည် သဘာဝရန်သူ နည်းပါးလှသဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ အစွမ်းထက်လာကြခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

"မင်းကို တွေ့ပြီ" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လွန်စွာ ဝမ်းမြောက်သွား၏။ သူသည် တစ်နေ့ဝက်မျှ ထွက်ပြေးခဲ့ရပြီး ယခုအခါ မြူနှင်းဂိုဏ်းနှင့် မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ ကွာဝေးသော နေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ထဲတွင် နတ်မင်းစစ်သည်တော်လေး ပေါ်ထွက်လာပြီး ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် လပြည့်ဝန်းအလား အပြည့် ဆွဲတင်လိုက်ချေသည်။

ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များသည် နတ်မင်းစစ်သည်တော်လေးအတွင်း၌ မြားတစ်စုံအဖြစ် စုစည်းသွား၏။

"ဝူး"

မြားသည် ရုတ်တရက် လွင့်ပျံထွက်သွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် အာရုံခံမိခဲ့သော မျောက်ဝံဖြူကြီးထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်သွားချေသည်။

"သူ ဘာလုပ်မလို့လဲ" နောက်ကွယ်မှ လိုက်ပါလာသော မြူနှင်းဂိုဏ်းသားများက မေးမြန်းကြသည်။ ဂိုဏ်းကြီးကြပ်သူ အကြီးအကဲများအားလုံးက မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ချင်ယွမ်ဖုန်း ယခုအချိန်တွင် မည်သူ့ကို တိုက်ခိုက်နေသနည်းဟု တွေးတောနေကြ၏။

မဟာအကြီးအကဲ သုံးဦးသည်လည်း ဖြည်းညှင်းစွာ ရောက်ရှိလာရာ သူတို့၏ မျက်နှာများသည် လွန်စွာ ခက်ထန်ညှိုးမှိန်နေချေသည်။

"တပည့်တွေကို ပြန်ခိုင်းလိုက်ပါ၊ ဒီနေရာက သူတို့နဲ့ မသင့်တော်တော့ဘူး" မဟာအကြီးအကဲတစ်ဦးက အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒါက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို လွတ်မြောက်သွားစေနိုင်တယ်၊ ရှေ့တည့်တည့်မှာ ပင်လယ်ပြင်ရှိတယ်၊ အကယ်၍ သူက ပင်လယ်ထဲကို အတင်းတိုးဝင်သွားရင်..."

ဂိုဏ်းကြီးကြပ်သူ အကြီးအကဲတစ်ဦးက စိုးရိမ်တကြီး ပြောဆိုသော်လည်း မဟာအကြီးအကဲ သုံးဦး၏ စူးရှသော စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

"ငါတို့ ဒီမှာရှိနေတာတောင် ချင်ယွမ်ဖုန်းက တကယ်ပဲ လွတ်မြောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ထိုအကြီးအကဲသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး မိမိရှေ့မှ သုံးဦးစလုံးသည် ဘုရင်နယ်ပယ်၏ အစွမ်းထက်ဆုံးသော မဟာအကြီးအကဲများ ဖြစ်သည်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားချေသည်။

မကြာမီ မြူနှင်းဂိုဏ်း၏ တပည့်များသည် ထိုနယ်မြေမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသော်လည်း မြူနှင်းဂိုဏ်းသို့ ပြန်မသွားဘဲ ရှေးဟောင်းတောအုပ်တစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် ကာကွယ်ရေးစည်းတစ်ခုအဖြစ် ဖြည်းညှင်းစွာ လူစုခွဲလိုက်ကြ၏။

ရှေ့ဆက်သွားလျှင် ပင်လယ်ပြင်ဖြစ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် ပင်လယ်ပြင်မှလွဲ၍ အခြားသွားစရာ လမ်းမရှိတော့ပေ။

ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် မြားသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားပြီလမျောက်ဝံဖြူကြီး၏ ရှေ့မှောက်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ရောက်ရှိသွားချေသည်။

မျောက်ဝံဖြူကြီးသည် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့လိုက်ရာ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းနေပြီး ထိုမြားကို လှမ်းဖမ်းကာ လက်ဝါးဖြင့် ခြေမှုန်းပစ်လိုက်၏။

မိစ္ဆာသားရဲများသည် ယေဘုယျအားဖြင့် ဒေါသကြီးတတ်ကြရာ အစွမ်းထက်လှသော မျောက်ဝံဖြူကြီးအတွက်မူ ပို၍ပင် ဆိုဖွယ်ရာမရှိပေ။

တစ်စုံတစ်ဦးက မိမိအား လာရောက်စိန်ခေါ်သည်ကို ယင်းက လုံးဝ သည်းမခံနိုင်သဖြင့် မြားထွက်ပေါ်လာရာ အရပ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာတော့သည်။

"အောင်မြင်ပြီ" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လွန်စွာ ဝမ်းမြောက်သွားပြီး ဧကရာဇ်မျောက်ဝံဖြူကြီးထံသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ရာ နှစ်ဦးသားမှာ မကြာမီ မျက်နှာချင်းဆိုင် ဆုံတွေ့ကြချေသည်။

သို့သော် ထိုခဏ၌ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် အရိပ်အသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ စိမ့်ဝင်ပျောက်ကွယ်သွားရာ မျောက်ဝံဖြူကြီးသည် ၎င်း၏ ပစ်မှတ်ကို ချက်ချင်းပင် ဆုံးရှုံးသွားတော့သည်။

ထို့ကြောင့် ယင်းက ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့လိုက်ပြီး ဝေဟင်ထက်၌ ပျံသန်းနေကြသော မြူနှင်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းကြီးကြပ်သူ အကြီးအကဲများထံသို့ စိုက်ကြည့်လေတော့သတည်း။