← Chapters

အခန်း ၇၄၆

Vol. 37 Ch. 746

အခန်း ၇၄၆

Vol. 37 Ch. 746

အခန်း (၇၄၆)

“ဒါက သေဆုံးခြင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားလား” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိကိုယ်မိမိ တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်ချေသည်။

အကယ်၍ သာမန် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်သာ ဤမဟူရာ အမည်းစက်များ၏ ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံရပါက အသက်ပျောက်သွားလောက်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းတွင်မူ စနစ်ရှိနေပေရာ သေဆုံးခြင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားသည် သူ့အား တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်နာကျင်အောင် မတတ်နိုင်ချေ။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ထိုအမည်းစက်များသည် ဆူပွက်နေသော ရေနွေးပူနှင့် တွေ့သည့် ဆီးနှင်းပွင့်များပမာ စတင်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

မောက်ရူယွန်းသည် မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ကျုံ့ဝင်သွားချေသည်။ ဤအချိန်၌ သူမသည် ရှေ့မှ ချင်ယွမ်ဖုန်းတွင် သေဆုံးခြင်းတရားကို တွန်းလှန်နိုင်သော အရာတစ်ခုခု ရှိနေကြောင်း သေချာစွာ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ထို့ကြောင့်ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သေဘေးမှ အကြိမ်ကြိမ် လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် မောက်ရူယွန်းသည် ပို၍ပင် ဒေါသထွက်လာတော့သည်။ သူမ၏ ဝတ်ရုံသည် လေပင့်သကဲ့သို့ ဖောင်းကားလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များသည်လည်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်လာချေသည်။

ထိုစွမ်းအင်နှင့် ထိတွေ့မိသော သစ်ပင်များသည် ချက်ချင်းပင် အစိမ်းလိုက် ကြေမွပျက်စီးသွားရတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေ့မှနေ၍ အသက်လု ထွက်ပြေးနေစဉ် အနောက်ဘက်မှ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိရာ မျက်မှောင်ကြုတ်မိတော့သည်။

“မိန်းမတွေရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားက တကယ့်ကို မိုးလေဝသလိုပဲ၊ တစ်စက္ကန့်အတွင်း အပြောင်းအလဲ မြန်လွန်းတယ်။ ဘာအကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘဲနဲ့ ဘာလို့ ဒေါသထွက်နေတာလဲ”

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက်ပင် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုက လေထုကို ဖြတ်သန်းကာ ထိုနေရာကို ရိုက်ခတ်သွားချေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မီတာတစ်ရာအကွာတွင် ပေါ်လာပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အရိပ်များထဲသို့ ပေါင်းစည်းသွားတော့သည်။

မောက်ရူယွန်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခြေရာလက်ရာကို မျက်ခြေပြတ်သွားသော်လည်း သူမက ရပ်တန့်မသွားချေ။ သူသည် အရိပ်ဆိုးသတ်ဖြတ်ခြင်းကို အသုံးပြု၍ အရိပ်ထဲသို့ ပုန်းကွယ်သွားသော်လည်း သူ၏ တည်ရှိမှု အကြွင်းအကျန်အချို့ကိုမူ ချန်ထားဆဲပင် ဖြစ်သည်။

“ဒီမှာပဲ”

မောက်ရူယွန်း၏ လက်ထဲတွင် ဓားရှည်တစ်လက် ပေါ်လာပြီး သူမက ရုတ်တရက် လွှဲယမ်းလိုက်ရာ ထိုဓားရှည်သည် လှံတစ်စုံကဲ့သို့ အဝေးမှ အရိပ်တစ်ခုဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် စိုက်ဝင်သွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိုနေရာနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ပေါ်လာချေသည်။ သူသည် ကြောက်စိတ်မပြယ်သေးဘဲ ရင်ဘတ်ကို သခတ်လိုက်မိ၏။

ဤ အကြီးအကဲ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်တရာ ထက်မြက်လွန်းလှပေသည်။ အကယ်၍ သူသာ လျင်မြန်စွာ မရှောင်တိမ်းခဲ့ပါက ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဖောက်ခံလိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။

များစွာ တွေးတောမနေတော့ဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လှည့်ပြန်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက်ပြေးလွှားရင်း စိန်ခေါ်မှု အားပြိုင်ပွဲကြီး စတင်တော့သည်။

ယခင်က ချီဖုန်းချောက်ကမ္ဘာတွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူနှင့် အဆင့်တူညီသော ပဉ္စမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် နှစ်ယောက်ကိုသာ ရှောင်တိမ်းရန် လိုအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ ဒဏ်ရာပြင်းထန်ရသော်လည်း သူ၏ သဲလွန်စများကို များစွာ ချန်မထားခဲ့ချေ။

သို့သော်လည်း ယခုမူ သူ၏နောက်မှ လိုက်နေသူမှာ အစွမ်းထက်သော ဘုရင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ပေရာ မည်သို့ပင် ထွက်ပြေးပါစေ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

သူသည် ချီဖုန်းချောက်ကမ္ဘာသို့ အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိရန်သာ မျှော်လင့်နိုင်တော့သည်။

သုံးရက်တာ အချိန်သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ချေပြီ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုသုံးရက်အတွင်း တစ်မိနစ်မျှ နားခွင့်မရခဲ့ဘဲ မောက်ရူယွန်းကမူ သူ့နောက်မှ မီတာတစ်ရာထက်မပိုသော အကွာအဝေးမှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာရာ မည်သို့မျှ ရုန်းထွက်၍ မရနိုင်ခဲ့ချေ။

ဤသုံးရက်တာ ကာလအတွင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ရေတွက်၍မရသော မိစ္ဆာသားရဲများကို ဆွပေးခဲ့သည်။ အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာသားရဲဟူ၍ ရှားပါးလှပြီး အများစုမှာ အလယ်အလတ် သို့မဟုတ် အဆင့်မြင့် သားရဲများသာ ဖြစ်ကြပေသည်။

သို့သော် ထိုမိစ္ဆာသားရဲများသည် မောက်ရူယွန်းထံသို့ မရောက်ရှိမီမှာပင် သေဆုံးခြင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအား၏ ကူးစက်မှုကို ခံရကာ အသက်ပျောက်သွားကြရချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မောက်ရူယွန်း၏ လက်ထဲသို့ အကြိမ်ကြိမ် ကျရောက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များ ပြည့်နှက်နေချေပြီ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သေဆုံးခြင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားကို တွန်းလှန်နိုင်စွမ်း ရှိကြောင်း သိရှိပြီးနောက် မောက်ရူယွန်းသည် သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှု ပုံစံကို ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် မိမိ၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အကြိမ်ကြိမ် သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ချေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဒဏ်ရာကြီးအချို့ ရှိနေပြီး အားလုံးမှာ အရေးကြီးသော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများနှင့် နီးကပ်နေချေသည်။

ထို့အပြင် သေးငယ်သော ဒဏ်ရာပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ရှိနေကာ တစ်ခုမှာမူ သူ၏ ဘယ်ဘက်ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့်မတ်မတ် ဖောက်ထွက်သွားခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် အလွန်တရာ ပြင်းထန်သော ရှင်သန်လိုစိတ် ရှိနေခြင်းကြောင့်သာ ယခုအချိန်အထိ တောင့်ခံနိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် အနားယူခြင်းမရှိဘဲ အဆက်မပြတ် ထွက်ပြေးနေရပြီး သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်တိမ်းရန်အတွက် ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ နတ်ဘုရားတန်ခိုးတော်၊ အရိပ်ဆိုးသတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် လင်းနို့အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ပညာရပ်များကို အသုံးပြုနေရသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စွမ်းအင်များသည် လျှံပယ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမူကား မီးလျှံဝိညာဉ်အမှတ်အသားကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းတွင် ကုန်ခမ်းခြင်းမရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထောက်ပံ့မှု ရှိနေပေရာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ခန်းခြောက်သွားသည်ဟူ၍ မရှိနိုင်ချေ။

နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာသော မောက်ရူယွန်းသည်လည်း ပို၍ပင် ထိတ်လန့်လာတော့သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တစ်ချက်မျှ အနားယူရန် မလိုသကဲ့သို့ သူ၏ စွမ်းအင်များသည်လည်း များစွာ လျော့ပါးသွားခြင်း မရှိပုံရပေရာ ယင်းမှာ လုံးဝ ယုတ္တိမရှိချေ။

သူမသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ဖမ်းမိတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော အကြိမ်ပေါင်းများစွာတွင်လည်း သူက လွတ်မြောက်သွားနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ရှေးဟောင်းတောအုပ်တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းကာ အတားအဆီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီးနောက် ချီဖုန်းချောက်ကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အလွန်ပင် မောပန်းနွမ်းနယ်နေချေပြီ။

သူ၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များ ခန်းခြောက်မသွားသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ရပ်တန့်ကာ အနားယူချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကိုမူ ခံစားနေရချေသည်။

“မိန်းမအိုကြီး၊ မင်း ဘယ်တော့မှ ရပ်မှာမဟုတ်ဘူးလား။ ရှေးဟောင်းတောအုပ်ကနေ ဒီအထိ လိုက်လာတာ၊ မင်း ငါ့ကို သဘောကျနေလို့လား” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရွဲ့စောင်းကာ ပြောဆိုလိုက်ချေသည်။

မောက်ရူယွန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပေသည်၊ အကြောင်းမူကား ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူမအား အကြိမ်ကြိမ် ဆွပေးခဲ့သဖြင့် သူမအနေဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စကားများကို အလိုအလျောက် လျစ်လျူရှုနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

“ဟူး၊ နင် သေရတော့မယ်၊ ဟန်ဆောင်မနေနဲ့တော့။ ငါ နင့်ကို ဖမ်းမိတာနဲ့ ငါ့ရဲ့ အစွမ်းကို မြည်းစမ်းခွင့် ပေးမယ်”

“ခုတင်ပေါ်က အစွမ်းလား၊ ဒါမှမဟုတ် မြေပြင်ပေါ်က အစွမ်းလား။ မင်းလို အဘွားကြီးကို ငါက စိတ်ဝင်စားမယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်လုံးပင့်ကာ ပြောလိုက်၏။

မောက်ရူယွန်းသည် မည်မျှပင် သည်းခံနိုင်စွမ်း ရှိစေကာမူ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စကားကြောင့် ဒေါသအိုး ပေါက်ကွဲသွားရတော့သည်။

“သေပစ်လိုက်စမ်း”

ပြင်းထန်သော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များသည် ချက်ချင်းပင် ပွင့်ထွက်လာပြီး မီတာဆယ်မီတာ ပတ်လည်ရှိ သစ်ပင်များသည် မမြင်နိုင်သော ဓားသွားတစ်ခုဖြင့် ခြေမွခံလိုက်ရသည့်အလား မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လင်းနို့တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ဝင်ရောက်လာသော ချီလှိုင်းကြောင့် အများစုမှာ ပြန့်ကျဲသွားပြီးနောက်မှ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ပြန်လည် စုစည်းလာချေသည်။

လင်းနို့အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ပညာရပ်မှ မဟူရာလင်းနို့တစ်ကောင်ချင်းစီသည် ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်ပေရာ ထိုမဟူရာလင်းနို့များကို ဖြိုခွဲခြင်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်ကို သုံးစွဲစေခြင်းနှင့် တူညီပေသည်၊

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယခုအခါ မီးလျှံဝိညာဉ်အမှတ်အသား ရှိသူ ဖြစ်ပေရာ စွမ်းအင်သုံးစွဲရခြင်းကို တစ်ချက်မျှ မမှုချေ။

ထို့နောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ အစွမ်းကို အသုံးပြု၍ အကွာအဝေးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် ခရမ်းရောင်မီးနှင့် ရွှေရောင်မိုးကြိုးတို့ တိတ်တဆိတ် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

သူသည် လျှို့ဝှက်ထားသော နေရာပြောင်းအစီအရင် တည်ရှိရာနေရာသို့ ရောက်ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။

လက်ရှိ အရှိန်အဝါအရမူ သူသည် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းကို အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေရာ မောက်ရူယွန်းကို အရင်ဆုံး တားဆီးရမည် ဖြစ်သည်။

ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များသည် အရူးအမူး တိုးထွက်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ဝါးထဲတွင် စုစည်းကာ သူ၏ ရှေ့မှောက်၌ ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါင်းစည်းသွားတော့သည်။

ခရမ်းရောင် မီးလျှံများ၊ ရွှေရောင် လျှပ်စီးများ၊ ဖြူဖွေးသော ရေခဲများနှင့် ဝါကြင်ကြင် မြေကမ္ဘာဓာတ်—မတူညီသော အရည်အချင်းများသည် အတူတကွ ရောယှက်လျက် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ထုတ်ဖော်နေချေသည်။

“မင်းလို အဘွားကြီးက ဒီအထိ လိုက်လာတာ၊ ငါ့မှာ မင်းကို ပေးစရာ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် မရှိဘူး၊ ဒါလေးပဲ ပေးလိုက်မယ်။ မင်း စိတ်မရှိဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်မောင်းများကြားတွင် မိုးကြိုးမီးလျှံ ဗုံးသီးတစ်လုံးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပုံဖော်လာချေသည်။ ထိုဧရာမ ဗုံးသီးကြီးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကိုယ်တိုင်ထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားနေပြီး ယင်း၌ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများ ပါဝင်နေတော့သည်။

ဤအရာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဝှက်ဖဲ ဖြစ်ပေသည်။ ထိုစဉ်က သူသည် ချီဖုန်းချောက်ကမ္ဘာတွင် နဝမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်မှ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူ ဖုမိုချိုး အပါအဝင် မြူနှင်းဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးနယ်ပယ် အကြီးအကဲ ခုနစ်ယောက်ကို ဤအရာဖြင့် သုတ်သင်ချေမှုန်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ထို့ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိုးကြိုးမီးလျှံ ဗုံးသီး၏ စွမ်းအားကို စိုးရိမ်ခြင်းမရှိဘဲ ယင်းက မောက်ရူယွန်းကို မည်မျှကြာအောင် တားဆီးထားနိုင်မည်ကိုသာ စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

မောက်ရူယွန်းသည် တတိယအဆင့် သို့မဟုတ် ထိုထက်မြင့်မားသော ဘုရင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် သူ၏ စွမ်းရည်အားလုံးကို အသုံးပြုလျှင်ပင် သူမအား သတ်ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

“ကောင်လေး၊ နင်းရဲ့ လျှာက ဘယ်လောက်ပဲ ထက်နေပါစေ၊ ဘယ်ကို ထွက်ပြေးနိုင်ဦးမလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့” မောက်ရူယွန်းက ရက်စက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နာမည်ကျော်ကြားမှုသည် အလကားရလာခြင်း မဟုတ်ကြောင်းကို သူမ သဘောပေါက်လိုက်ချေပြီ။

All Chapters