အခန်း ၇၆၀

အခန်း (၇၆၀) စစ်သည်တော်နှစ်ဦး

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မေ၏လက်ကို ဆွဲကိုင်ထားကာ ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းလာပြီး မိမိထံသို့ ပြေးဝင်လာကြသည့် ကာကွယ်ရေးအစောင့် တစ်ယောက်ချင်းစီအား လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

လူတိုင်း အမျှတန်းတူ ခံစားစေရန်အတွက် တစ်ယောက်လျှင် လက်ဝါးတစ်ချက်စီသာ ကျွေးမွေးချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ဖျားနှင့် ထိမိသွားသော အစောင့်များသည် အရိုးအဆစ်များစွာ ကြေမွသွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ မကျမချင်း လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားကြရရှာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အင်အားကို အနည်းငယ်မျှသာ ထုတ်သုံးခဲ့သော်လည်း ယင်းမှာ ထိုသူတို့ တောင့်ခံနိုင်သည့် စွမ်းအားမျိုး မဟုတ်ပေ။

"အရှင်သခင်... ကျွန်တော်တို့ ကူညီပေးဖို့ လိုအပ်လား ခင်ဗျာ"

ထိုစဉ် ဂျရတ်၏ ဝေါယာဉ်ဘေးမှ သန်မာထွားကျိုင်းသော တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာနှစ်ဦးက ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာပြီး မေးမြန်းလိုက်ကြသည်။

"လှုပ်ရှားလိုက်ကြစမ်း... ဒဏ်ရာရသွားတဲ့ အစောင့်တွေအတွက် ဆေးကုသစရိတ်ကို ငါကပဲ စိုက်လျော်ပေးရဦးမယ်... အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ"

ဂျရတ်၏ အသံမှာ ဝေါယာဉ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်သော အရှိန်အဝါမျိုးဖြင့် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းလာရာ အစောင့်များကို အံ့အားသင့်သွားစေရုံသာမက ဘေးနားရှိ ဒုက္ခသည်များကိုလည်း အသက်ရှူရန်ပင် မေ့လျော့နေလုမတတ် မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်သွားစေခဲ့သည်။

"ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တဲ့ လူမျိုး ရှိနေတာလား"

"သူက တကယ်ပဲ ဦးချိုကျိုးနေတဲ့ ဦးချိုပါသော လူသားတစ်ယောက် ဟုတ်ရဲ့လား"

...

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် အပြင်ဘက်သို့ ဖြန့်ကြက်ထားပြီးဖြစ်ရာ တစ်ခုလုံးသော ယာဉ်တန်းကြီးအား လွှမ်းခြုံထားပေရာ ဂျရတ်၏ ဝေါယာဉ်ကို စောင့်ကြပ်နေသော တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာနှစ်ဦးကို ယခင်ကတည်းကပင် အာရုံခံမိထားပြီး ဖြစ်ချေသည်။

ထိုမိစ္ဆာ သတ္တဝါနှစ်ဦးစလုံးသည် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်ကြပြီး ပထမအဆင့် မဟာဆရာနယ်ပယ်မှ ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် အလားသဏ္ဌာန် တူညီပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိမထွက်ခွာမီ ရှီလင် ပြောကြားခဲ့သော စကားများကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသွားသည်။ ဂျရတ်သည် မြင့်မြတ်သော မင်းစိုးရာဇာ တစ်ဦးနှင့် နက်ရှိုင်းသော ဆက်နွှယ်မှု ရှိနေသဖြင့် ၎င်း၏အဖွဲ့တွင် စစ်သည်တော်များ အဖော်အဖြစ် ပါဝင်လာနိုင်ချေ ရှိပေသည်။

"ဒါက ဟိုစစ်သည်တော်နှစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်... နောက်နောင် စစ်သည်တော်တွေအကြောင်း တစ်ယောက်ယောက်က မေးလာခဲ့ရင် အကြံအိုက်မနေရအောင် သူတို့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို စစ်ဆေးကြည့်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ တွေးတောရေရွတ်လိုက်သည်။

သန်မာလှသော တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာနှစ်ဦးသည် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ တည်တံ့လေးနက်နေကြသည်။

ယင်းမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အစွမ်းသတ္တိကို ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်လည်း သတိပြုမိသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်တန်ရာသည်။

၎င်းတို့သည် ထိုအစောင့်များကို ရင်ဆိုင်ရမည် ဆိုလျှင်ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းကဲ့သို့ လွယ်ကူချောမွေ့စွာ နှိမ်နင်းနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုလူနှစ်ဦးသည် ဘယ်နှင့်ညာ တစ်ဖက်စီမှ နေ၍ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာကြပြီး နှစ်မီတာနီးပါး ရှည်လျားသော ၎င်းတို့၏ ဓားရှည်ကြီးများသည် လေထဲတွင် ရှည်လျားသော အလင်းတန်းနှစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။

ကျန်ရှိနေသော အစောင့်များသည် ထိုလူနှစ်ဦး လှုပ်ရှားလာသည်ကို မြင်သောအခါမှသာ သက်ပြင်းချနိုင်ကြတော့သည်။

ထိုနှစ်ယောက်မှာ ဂျရတ်အား အထူးတလည် စောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း ခံထားရသည့် ထိပ်သီးစစ်သည်တော်များ ဖြစ်ကြပေရာ ၎င်းတို့ထက် များစွာ ပိုမိုအစွမ်းထက်လှသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်ချေသည်။

မိစ္ဆာသတ္တဝါနှစ်ဦးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဘယ်နှင့်ညာ တစ်ဖက်စီသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရောက်ရှိလာကြသည်။

၎င်းတို့သည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ပတ်ဝက်ခန့် လှည့်လိုက်ကြရာ ၎င်းတို့၏ ဓားရှည်နှစ်စင်းသည် လေထဲတွင် လခြမ်းပုံသဏ္ဌာန် ကွေးညွတ်သွားပြီး ဝူးဝူးဝါးဝါး မြည်ဟိန်းသံနှင့်အတူ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လည်ပင်းဆီသို့ တိုးဝင်လာခဲ့ကြသည်။

လျင်မြန်ခြင်း၊ တိကျခြင်းနှင့် ရက်စက်ခြင်း—ယင်းမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းက ထိုစစ်သည်တော်နှစ်ဦးအပေါ် ပေးလိုက်သော အကဲဖြတ်ချက် ဖြစ်သည်။

သို့သော်ငြား ၎င်းတို့၏ စွမ်းရည်အဆင့်မှာမူ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အောက် များစွာ နိမ့်ကျနေပါသေးသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ မိမိ၏ လည်ပင်းရှေ့တွင် ကာဆီးလိုက်ပြီး လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ဖြင့် ညင်သာစွာ ညှပ်ပိတ်လိုက်လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဓားရှည်နှစ်စင်းစလုံး၏ ဓားသွားများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖမ်းချုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ နှစ်မီတာခန့် ရှည်လျားသော ဓားရှည်ကြီးနှစ်စင်းမှာ ကစားစရာ အရုပ်များကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဖမ်းကိုင်ထားလိုက်သည်နှင့် တစ်ချက်မျှပင် လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

စစ်သည်တော်နှစ်ဦးသည် မည်မျှပင် အင်အားစိုက်ထုတ်ပါသော်လည်း ဓားရှည်နှစ်စင်းကို အနည်းငယ်မျှပင် မရွေ့လျားနိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်ကို သိရှိသွားပြီး အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြရသည်။

၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် များပြားလှသော စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာရာ ဘေးနားရှိ အစောင့်များသည် ထိုစစ်သည်တော်နှစ်ဦး အစွမ်းကုန် အားထုတ်တော့မည်ကို သိရှိသဖြင့် အလုအယက် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ကြရသည်။

စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများ၏ အကူအညီဖြင့် ထိုမိစ္ဆာနှစ်ဦးသည် ၎င်းတို့၏ ဓားရှည်များကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဘေးနားသို့ တိုးဝင်လာကြသည်။

၎င်းတို့၏ လက်သီးများပေါ်တွင် ထက်မြက်လှသော ဆူးချွန်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ကြလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ရာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အတိုင်းအဆမရှိသော စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများ လျှံထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုစိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကျောပြင်ဘက်တွင် ထက်မြက်သော ဆူးချွန်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် မိစ္ဆာသားရဲကြီးနှစ်ကောင်အသွင်သို့ ပြောင်းလဲဖွဲ့စည်းသွားခဲ့သည်။

ယင်းမှာ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့စဉ်က တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများ အသုံးပြုခဲ့သော တိုက်ကွက်မျိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် ထိုသားရဲကြီးများအဖြစ် သိပ်သည်းစေနိုင်ကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တုပရုံမျှသာ ပြုလုပ်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယင်း၏ စွမ်းအားကိုမူ လျှော့တွက်၍ မရနိုင်ပေ။

မိစ္ဆာသားရဲကြီးနှစ်ကောင်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထိုမိစ္ဆာနှစ်ဦးထံသို့ ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်လေသည်။ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံများ ကြားတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်လိုက်ပြီး စစ်သည်တော်နှစ်ဦး၏ မှတ်ဉာဏ်များကို စစ်ဆေးရန်အတွက် ၎င်းတို့၏ ခေါင်းပေါ်သို့ လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို တင်လိုက်လေသည်။

ထိုတစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာနှစ်ဦး၏ မှတ်ဉာဏ်များမှတစ်ဆင့် ၎င်းတို့သည် ကြီးမြတ်သော ဂရစ်ဖင် မင်းစိုးရာဇာ မိသားစု၏ စစ်သည်တော်များ ဖြစ်ကြပြီး ထိပ်သီးအဆင့်များ ဖြစ်ကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း သိရှိလိုက်ရသည်။

ဂျရတ်သည် ဂရစ်ဖင် မိသားစုအတွက်မူ မိစ္ဆာကျောက်တုံးများ ရှာဖွေပေးသည့် စက်ရုပ်တစ်ရုပ်မျှသာ ဖြစ်ပေရာ ထို့ကြောင့်ပင် ဂရစ်ဖင်က ၎င်းအား ငဲ့ညှာသောအားဖြင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် စစ်သည်တော်နှစ်ဦးကို စေလွှတ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ဤအမှုအရာ အားလုံးကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မေ၏လက်ကို ဆွဲ၍ ရှေ့သို့ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းခဲ့ပြီး ၎င်းအား နောက်သို့ လှည့်မကြည့်စေခဲ့ပေ။

စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မိစ္ဆာသားရဲကြီးနှစ်ကောင်သည် ထိုစစ်သည်တော်နှစ်ဦးအား လျင်မြန်စွာပင် အစအနမကျန် ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ကြလေတော့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဒုက္ခသည်များသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသဖြင့် ၎င်းတို့၏ အခန်းငယ်များအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပုန်းအောင်းကြရပြီး ဂျရတ်၏ အစောင့်များသည်လည်း ခြေထောက်များ ပျော့ခွေကုန်ကာ နောက်သို့ တရွေ့ရွေ့ ဆုတ်ခွာသွားကြရရှာသည်။

ဂျရတ်၏ ဝေါယာဉ်ကို ထမ်းပိုးထားကြသော မိစ္ဆာများပင်လျှင် ဂျရတ်ကို စွန့်ပစ်ကာ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားကြလေပြီ။

ပထမတစ်ယောက် ထွက်ပြေးသွားသည်နှင့် ဒုတိယတစ်ယောက်က နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားကြရာ မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် အစောင့်အများစုမှာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားကြတော့သည်။

ဂျရတ်သည် ဝေါယာဉ်၏ လိုက်ကာကို ဖြည်းညှင်းစွာ မတင်လိုက်ရာ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်တန့်နေသော ဦးချိုကျိုးနေသည့် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာလူငယ်တစ်ဦးနှင့် မိစ္ဆာငယ်လေးတစ်ဦးတို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"မင်္ဂလာပါ... မင်္ဂလာပါ ခင်ဗျာ" ဂျရတ်သည် ၎င်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အတင်းအကျပ် အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ရရှာသည်။

"မင်္ဂလာပါ" မေက ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း ဝေါယာဉ်အတွင်းမှ ဂျရတ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ပျို့အန်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်ပွားသွားရရှာသည်။

ဂျရတ်သည် ခန္ဓာကိုယ် အလွန်အမင်း ကြီးမားလှပေရာ ယင်းမှာ သန်မာထွားကျိုင်းခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အဆီပိုများ လွန်စွာ များပြားနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပြီး ဝေါယာဉ်တစ်ခုလုံးနီးပါးကို ပြည့်နှက်ပိတ်ဆို့ထားလေသည်။

၎င်း၏ လုံးဝန်းသော ခေါင်းအောက်တွင် ဖြူဖွေးသောအဆီပြင်ကြီးများက အထပ်ထပ် ဖြစ်နေချေသည်။

ခန္ဓာကိုယ် အဆီပြင်ကြီး အဆမတန် ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် ဂျရတ်သည် မတ်တတ်ပင် မရပ်နိုင်ရှာဘဲ လမ်းလျှောက်သည့်အခါတိုင်းတွင် လူအများက မထမ်းပိုးပေးရန် လိုအပ်ပေသည်။

"အပြင်ဘက်မှာ လူတွေအများကြီး ငတ်ပြတ်ပြီး သေဆုံးနေကြတာကို မင်းကတော့ ဒီလောက်တောင် ဝဖြိုးနေတာပဲ... တကယ်ကို ရင်နာစရာ ကောင်းလှတယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းကို မချိတင်ကေ ရမ်းခါရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဂျရတ်က ဖားယားသော အပြုံးဖြင့် "ကျွန်တော်လည်း မတတ်နိုင်ဘူးလေ... ရေပဲသောက်ရင်တောင် ကိုယ်အလေးချိန်က တက်လာတာ"

၎င်း၏ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ထက်မြက်သော ဓားသွားကဲ့သို့သော စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ဂျရတ်၏ အဆီပြင်ကြီးများကို ဖြတ်သန်းကာ ၎င်း၏ လည်ပင်းဆီသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

ဂျရတ်၏ မျက်လုံးအစုံသည် အရောင်အဝါ ကင်းမဲ့သွားပြီး လုံးဝ ဇီဝိန်ချုပ်ငြိမ်းသွားခဲ့ရလေတော့သည်။

စွမ်းအားကြီးမားလှသော ကျွန်ပိုင်ရှင်ကြီးတစ်ဦးမှာ ဤကဲ့သို့ လွယ်လွယ်ကူကူပင် သေဆုံးသွားခဲ့ရသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ မည်သည့် ခံစားချက်မျှ ဖော်ပြခြင်းမရှိဘဲ မေကို ခေါ်ဆောင်ကာ ၎င်းတို့၏ နောက်ကွယ်မှ ရထားလုံးဆီသို့ ဦးတည်လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

"ငါက တော်လှန်ရေး အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ပဲ... ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ချင်တဲ့လူ မှန်သမျှ ရထားလုံးပေါ်က ဆင်းခဲ့ကြ" ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများသည် လှောင်အိမ်ပေါ်ရှိ သံခြေကျင်းများကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ပြီး လှောင်အိမ်တံခါးကို ဖွင့်ဟပေးလိုက်လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စွမ်းအားကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသဖြင့် ဦးချိုကျိုးနေသည့် မိစ္ဆာသတ္တဝါ အများအပြားသည် လှောင်အိမ်ထဲမှ ထွက်လာကြသည်။

သို့သော်ငြား အများစုမှာ အမျိုးသားများ ဖြစ်ကြပြီး အမျိုးသမီး လွန်စွာ နည်းပါးလှပေသည်။

အမျိုးသမီး အများစုမှာမူ ချင်ယွမ်ဖုန်းအား လွန်စွာ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြရှာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ၎င်းတို့အား အတင်းအကျပ် မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။ အဆုံးသတ်တွင် ယင်းမှာ ၎င်းတို့ကိုယ်ပိုင် ရွေးချယ်မှုသာ ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းတို့အနေဖြင့် အခြားတစ်ဦးဦး၏ ဝယ်ယူခြင်းကို ခံရပါက အချိန်အကြာကြီး အသက်ရှင်သန်နိုင်ဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း တော်လှန်ရေးအဖွဲ့နှင့် လိုက်ပါလာပါက မနက်ဖြန်တွင် မည်သည့် မမျှော်လင့်သော ဘေးဒုက္ခမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို မသိနိုင်ပေ။

"မင်းတို့ကို ငါ ထပ်ပြီး အတည်ပြုပါရစေ... ငါက တော်လှန်ရေး အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်တယ်... ငါနဲ့အတူ လိုက်လာမယ် ဆိုရင် မင်းတို့လည်း တော်လှန်ရေး အဖွဲ့ဝင်တွေ ဖြစ်လာကြလိမ့်မယ်... နောင်တစ်ချိန်မှာ စစ်သည်တော်တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာ ဖြစ်လို့ လွန်စွာ အန္တရာယ်များလိမ့်မယ်... သေချာ စဉ်းစားကြပါ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက လေးနက်စွာဖြင့် အလေးအနက် ပြောကြားလိုက်သည်။

ထိုစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး "ကျွန်တော်သာ တော်လှန်ရေးသမား တစ်ယောက် ဖြစ်လာရင် ခင်ဗျားလိုမျိုး အစွမ်းထက်လာနိုင်မလား ခင်ဗျာ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းကို ရမ်းခါလိုက်ရင်း "ဒါကတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါပေမဲ့ အခုထက်စာရင်တော့ မင်းတို့ကို အများကြီး ပိုပြီး သန်မာလာစေမှာ အမှန်ပဲ... နောင်ဆိုရင် စစ်သည်တော်တွေနဲ့တောင် ရင်ဆိုင်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိလာလိမ့်မယ်"