အခန်း ၉

အခန်း (၉)

“စစ်တပ်ထဲက လူတိုင်းက ယန်ကျောက်ကို ‘အရှင်လတ်လတ်ငရဲမင်းကြီး’ လို့ ခေါ်ကြတယ်ဆိုပြီး အမြဲတမ်း ပြောနေခဲ့တာ နင်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား”

ယန်ကျောက်သည် မျက်နှာမည်းမည်း ငရဲမင်းကြီးဖြစ်ပြီး စစ်မြေပြင်တွင် မျက်တောင်မခတ်ဘဲ လူများကို သတ်ဖြတ်တတ်ကြောင်း သူ့အမည်ကို ကြားရုံမျှဖြင့် ဗီယက်နမ်လူမျိုးများပင် ထွက်ပြေးကြကြောင်း ယခင်က ပြောဆိုလေ့ရှိသူမှာ ကျိုးချောင်ဖန်ကိုယ်တိုင်ပင် မဟုတ်လော။

‘အခုကျမှ ဘာဖြစ်လို့ ဘယ်သူမှ ပြောခွင့်မရှိတော့တာလဲ’

ထို့အပြင် မေလန်၏ ပထမခင်ပွန်း ထိုသူဌေးအသစ်မှာ အသားဖြူဖြူနှင့် စကားပြောချိုသာပြီး စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သည်။

ငွေစတင်ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သော ထိုပထမနှစ်အနည်းငယ်အတွင်းက သူသည် ချန်မေ့လန်ကို အလွန်အမင်း အလိုလိုက်ခဲ့လေသည်။

မေလန်သည် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း သားရေဖိနပ်အသစ်များ၊ သိုးမွေးကုတ်အင်္ကျီအသစ်များ အစရှိသည့် လက်ဆောင်ပစ္စည်း အိတ်ကြီးများကို သယ်ဆောင်ကာ အိမ်သို့ ပြန်လာတတ်သဖြင့် ရွာရှိလူတိုင်းကို မနာလိုဝန်တို ဖြစ်စေခဲ့၏။

‘အခုတော့ သူက ဒီရုပ်ဆိုးဆိုး ငရဲမင်းကြီးနဲ့ လက်ထပ်တော့မှယတဲ့၊ ပြီးတော့ မိထွေးတောင် ဖြစ်လာဦးမယ်တဲ့၊ ဒါက အတော်ဆိုးတဲ့ ကိစ္စကြီးပဲလေ၊ ဘာလို့ လူတွေက ပြောခွင့်မရှိရမှာလဲ’

ယောင်းမသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ဓားမကြီးကို စားပွဲပေါ်သို့ ဆောင့်ချလိုက်ပြီး ဒုတိယချွေးမအား စူးစူးရဲရဲ ကြည့်လိုက်လေသည်။ သို့သော် ဒုတိယချွေးမမှာမူ အနည်းငယ်မျှပင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိပေ။

သူမသည် ယနေ့ ပြဿနာရှာရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် လှေကားထစ်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်လေသည်။

ယောင်းမနှင့် ချွေးမ နှစ်ဦးသည် ငါးကို ဆိတ်နေသော ကြက်မများပမာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စူးစူးရဲရဲ ကြည့်နေကြလေသည်။

ချန်မေ့လန်သည် အစာစားပြီးမှသာ သူမဆံပင်ကို ဖြီးရန် အချိန်ရလေတော့၏။

ဆံပင်ဖြီးရင်း သေချာအကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ ဒုတိယချွေးမသည် လက်ကောက်ဝတ်တွင် ရွှေလက်ကောက် ဝတ်ဆင်ထားသည်သာမက လည်ပင်းတွင်လည်း ကြိုးနီလေးတစ်ချောင်းကို ဆွဲထားကြောင်း သူမ သတိပြုမိသွားသည်။

သူမ၏ ပါးလွှာသော နွေရာသီအင်္ကျီလေးကို ဖောက်ထွင်း၍ တလက်လက် တောက်ပနေသော ရွှေဆွဲသီးလေးတစ်ခုကို မြင်တွေ့နိုင်ပေ၏။

သူမ၏ ခြေထောက်တွင်မူ အသစ်စက်စက် ဝါရီယာတံဆိပ် ကင်းဗတ်ဖိနပ်တစ်ရန်ကို ဝတ်ဆင်ထားလေသည်။

မှာယင်ပေါက်မှာ ခန်းနိုင်တံဆိပ်ဟု ထင်ရသော သားရေဖိနပ်တစ်ရန်ကို ဝတ်ဆင်ထားလေသည်။

ထိုအရာများမှာ အနည်းဆုံး ယွမ်ငွေ နှစ်ဆယ်ခန့်တော့ တန်ဖိုးရှိပေလိမ့်မည်။

ရာသီဥတုအပေါ် မှီခို၍ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုနေရသော တောင်သူလယ်သမားများအနေဖြင့် ရုတ်တရက် ရွှေလက်ကောက်များ၊ ရွှေဆွဲသီးများနှင့် ကလေးများအတွက် သားရေဖိနပ်များကို မည်သို့ဝယ်ယူနိုင်ကြသနည်း။

ကွာရှင်းစဉ်က ချန်မေ့လန်သည် ငွေကြေးတောင်းခံရန် တရားရုံးသို့သွားရန် ကနဦး ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ၏ ဒုတိယအစ်ကိုမှာ ထိုသူဌေးသစ်ကြောင့် ကျောက်ကပ ထိခိုက်သွားခဲ့ပြီး အိမ်သို့ပြန်ရောက်ချိန်တွင် အိပ်ရာထဲလဲနေခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် အစ်ကိုဖြစ်သူအတွက် သူမသည် သိက္ခာကို မျိုသိပ်ကာ တိတ်တဆိတ် နေရန် ရွေးချယ်ခဲ့လေ၏။

သို့သော် သူမ၏ ဒုတိယအစ်ကိုနှင့် သူ့ဇနီးတို့သည် သူမအပေါ် မကျေနပ်မှုများ ရှိနေကြောင်း သူမ အမြဲတမ်း သိထားခဲ့သည်။

သူမ၏ ယခင်ဘဝက သူမ အောင်မြင်လာချိန်တွင် သူမ၏မိသားစုကို၊ အထူးသဖြင့် ဒုတိယအစ်ကိုနှင့် သူ၏ဇနီးတို့ကို အလွန်ကောင်းမွန်စွာ စောင့်ရှောက်ခဲ့လေသည်။

သူတို့သည် ဝမ်းကွဲများဖြစ်ကြသော်လည်း အစ်ကိုကြီးနှင့် ယောင်းမတို့နည်းတူ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံပေးခဲ့လေ၏။

သို့သော် တစ်ကြိမ်တွင် ဒုတိယအစ်ကို အရက်မူးနေစဉ် သူမထံ ငိုယိုကာ သူမသည် အစ်ကိုကြီး အိမ်သစ်ဆောက်ရန် ငွေကြေးထောက်ပံ့ပေးခဲ့သော်လည်း သူ့အတွက် အိမ်ဆောက်ရန်မကူညီခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော နာကြည်းမှုဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့လေသည်။

တကယ်တမ်းတွင် သူမသည် ဒုတိယအစ်ကိုအား ငွေကြေးများစွာ ပေးအပ်ခဲ့ပြီး လုကျင်းယွိ၏ ကုမ္ပဏီတွင် လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းအဖြစ် အလုပ်ရရန် စီစဉ်ပေးခဲ့ကာ ယင်ပေါက်၏ ပညာရေးအတွက်လည်း ထောက်ပံ့ပေးခဲ့လေသည်။

သို့သော် သူမ၏ ဒုတိယအစ်ကိုမှာ ထိုကျေးဇူးများကို မမှတ်မိဘဲ လွန်ခဲ့သောနှစ်များစွာက အိမ်ဆောက်ရန် မကူညီခဲ့သည်ကိုသာ မှတ်မိနေခဲ့၏။

သူ အရက်သောက်တိုင်း သူမ အိမ်ဆောက်ရန် မကူညီခဲ့သည့်အချက်ကို အမြဲတစေ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလေ့ ရှိလေသည်။

အစ်ကိုကြီး၏ မိသားစုအတွက် အိမ်အသစ်ကို ချန်မေ့လန် မြို့တွင်နေထိုင်စဉ်က သူမ၏ သူဌေးခင်ပွန်းနှင့် အဆင်ပြေနေချိန်၌ ပံ့ပိုးပေးမှုဖြင့် တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူမကိုယ်တိုင်ပင် ကွာရှင်းထားပြီးဖြစ်ရာ ဒုတိယအစ်ကို အိမ်ဆောက်ရန် မည်သည့်နေရာမှ ငွေကြေးရရှိနိုင်မည်နည်း။

ထို့အပြင် ဤကဲ့သို့သော အကူအညီမျိုးမှာ ကူညီခြင်းသာဖြစ်ပြီး မဖြစ်မနေလုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။

ဒုတိယအစ်ကိုနှင့် သူ၏ဇနီးတို့သည် ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ ရန်ငြိုးဖွဲ့ထားလိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့မိပေ။

သူတို့၏ အမြင်တွင် သူမက အိမ်ဆောက်ရန် ငွေပေးကူညီခြင်းမှာ တစ်နည်းနည်းဖြင့် မဖြစ်မနေလုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်တစ်ခု၊ သူမ လုပ်ဆောင်ပေးသင့်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

သူမ၏ ခန့်မှန်းချက်သာ မမှားခဲ့ပါက သူဌေးအသစ်ကြောင့် ဒုတိယအစ်ကို၏ ကျောက်ကပ် ထိခိုက်သွားသည်ဆိုခြင်းမှာ အလိမ်အညာတစ်ခုသာဖြစ်သည်။

အိမ်ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အမုန်းပွားနေကြသော ထိုဇနီးမောင်နှံသည် တကယ်တော့ သူမကို ထောင်ချောက်ဆင်ရန် ထိုသူဌေးသစ်နှင့် လျှို့ဝှက်ပူးပေါင်းခဲ့ကြခြင်းဖြစ်လေ၏။

ငယ်စဉ်ကတည်းက အစ်ကိုအရင်းတစ်ယောက်လို သူမ အမြဲတမ်း ဆက်ဆံခဲ့သော ဝမ်းကွဲအစ်ကိုဖြစ်သူက သူမအပေါ် ရက်ရက်စက်စက် ပြုမူခဲ့လေသည်။

ထိုသူဌေးအသစ်သည် ယန်ကျောက်နှင့် မျိုးရိုးအမည်တူပြီး ယန်ရှီရှန်းဟု ခေါ်တွင်ကာ မူလက ရှီးဖျင်မြို့၊ ယန်ကွမ်ရွာမှ ဖြစ်လေသည်။

ချန်မေ့လန်နှင့် လက်ထပ်သောနေ့တွင် သူ၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ဝတ်ဆင်ဖူးခြင်းဖြစ်ပြီး အရှေ့အနောက်ကိုပင် ခွဲခြားမသိနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ခဲ့ရရာ ငယ်စဉ်က မည်မျှပင် ဆင်းရဲနွမ်းပါးခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ရုတ်တရက် ချမ်းသာလာပြီးနောက် အခြားအရာများကို မဆိုထားနှင့်၊ အရက်မူးလာတိုင်း လက်သီးလက်မောင်းတန်းကာ ကျောင်းတိလေးကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ရိုက်နှက်လာခဲ့ပြီး အိမ်တွင်းအကြမ်းဖက်လိုသော စိတ်ထားများ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းမှာ ချန်မေ့လန် သူ့အားကွာရှင်းရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်းပင်။

ယောကျ်ားများဆိုသည်မှာ အပေါ်ယံတွင်မူ သံယောဇဉ်ကြီးမားဟန်ဖြင့် မကွာရှင်းရန် ငိုယိုတောင်းပန်တတ်ကြသော်လည်း ကွယ်ရာတွင်မူ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကာ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတတ်ကြလေသည်။

နံနက်ပိုင်း ကွာရှင်းစာချုပ် သွားရောက်ပြုလုပ်စဉ်ကမူ သူသည် ချန်မေ့လန်ကို ထွက်မသွားရန် ငိုယိုတားဆီးနေဆဲဖြစ်ပြီး ဒူးထောက်ကာ ခွင့်လွှတ်ပေးရန် အသနားခံခဲ့လေရာ မြို့နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရုံးမှ ဝန်ထမ်းများပင် မျက်ရည်ကျခဲ့ရပြီး သူ့ကို လူကောင်းတစ်ယောက်အဖြစ် ချီးကျူးခဲ့ကြသေးသည်။

သို့သော် ရုံးမှထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူသည် တံတွေးထွေးကာ ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို မီးညှိလိုက်ပြီး မွန်းလွဲပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ ရဲစခန်းရှိ သူ့အဆက်အသွယ်များကို အသုံးပြု၍ သူမ၏ အိမ်ထောင်စုစာရင်းကို မူလဇာတိရပ်ရွာသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ပစ်ခဲ့လေ၏။

ချန်မေ့လန်သည် ဒုတိယချွေးမ၏ သေတ္တာထဲမှ ငွေများ ဘယ်ကရလာသနည်း ဆိုသည်ကို သဘာဝကျကျပင် စုံစမ်းစစ်ဆေးလိုခဲ့သည်။

သို့သော် ယနေ့တွင် အရေးအကြီးဆုံးကိစ္စမှာ အိမ်ထောင်ဖက်နှင့် တွေ့ဆုံရန်ဖြစ်ရာ ငွေကိစ္စကို ခေတ္တခဏ ဘေးဖယ်ထားလိုက်လေသည်။

ရွာထဲတွင် လျှို့ဝှက်ချက်ဟူ၍မရှိပေ။ မေလန် အိမ်ထောင်ဖက်နှင့် တွေ့ဆုံတော့မည်ဟူသော သတင်းထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရွာတစ်ရွာလုံး ချန်တကုန်း၏ အိမ်ရှေ့သို့ စုရုံးရောက်ရှိလာကြလေသည်။

ရုတ်တရက် ရွာထိပ်တွင်ရှိနေသော ယင်ပေါက်က အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

“သူရောက်လာပြီ၊ သူရောက်လာပြီ၊ အင်္ကျီအစိမ်းရောင်နဲ့ လူကြီးတစ်ယောက် လာနေတယ်”

စစ်သားများနှင့် ရဲများသာလျှင် အစိမ်းရောင်အင်္ကျီများကို ဝတ်ဆင်လေ့ရှိပြီး သူတို့၏ နွေရာသီဝတ်စုံမှာ အစိမ်းရောင်လက်တိုအင်္ကျီများ ဖြစ်ကြသည်။

ယန်ကျောက်သည် ကျိုးရွှယ်ချင်းနှင့် ကွာရှင်းပြီးသည်နှင့် ချန်မိသားစုရွာသို့ အိမ်ထောင်ဖက်တွေ့ဆုံရန် ချက်ချင်းပြေးလာခဲ့သည်ဆိုသည်မှာ အမှန်ပင်လော။

ဒုတိယချွေးမမှာ အမြန်ဆုံးပြေးသွားခဲ့သည်။ ရွာထဲရှိ မိန်းမပျိုလေးများနှင့် အမျိုးသမီးများအပြင် ပွဲလာကြည့်သော အိမ်နီးချင်းရွာမှ လူငယ်များပါ ယန်ကျောက် ရွာထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ့အနားသို့ ဝိုင်းအုံသွားကြလေသည်။

ဒုတိယချွေးမသည် ယန်ကျောက်ကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သော်လည်း ယောင်းမက သူသည် ငရဲမင်းကြီးနှင့် တူကြောင်းနှင့် သူနှင့် ကျိုးရွှယ်ချင်းတို့ အမြင်မတူဘဲ အမြဲရန်ဖြစ်နေကြကြောင်း ညည်းညူပြောဆိုသံများကို အမြဲကြားခဲ့ရဖူးသည်။

ယန်ကျောက်သည် အသက်ကြီးပြီး ရုပ်ဆိုးကာ ခက်ထန်ကြမ်းကြုတ်သူ တစ်ဦးဖြစ်မည်ဟု သူမ တိတ်တဆိတ် ခန့်မှန်းထားခဲ့ပြီး ထိုအချက်အတွက် ဝမ်းသာပီတိဖြစ်နေခဲ့၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူဌေးအသစ် ယန်ရှီရှန်းမှာ အသားဖြူဖြူနှင့် သိမ်မွေ့သော ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ရှိကာ ချမ်းသာကြွယ်ဝသူဖြစ်သည်။

မေလန်မှာ သနားစရာကောင်းလှစွာ ယခုအခါ စစ်မြေပြင်တွင် လူသတ်ခဲ့ဖူးသော အရှင်လတ်လတ် ငရဲမင်းကြီးဟု ခေါ်ဆိုရမည့် အသက်ကြီးကြီးနှင့် ခက်ထန်ကြမ်းကြုတ်သော အမျိုးသားတစ်ဦးကို လက်ထပ်ရတော့မည်မဟုတ်လော။

သို့သော် အစိမ်းနုရောင်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကြေးညိုရောင်အသားအရေရှိကာ အလွန်တရာ ချောမောခန့်ညားသော ရုပ်ရည်နှင့် မြင့်မားဖြောင့်စင်းသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး သူမဆီသို့ လျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဒုတိယချွေးမမှာ နေရာတွင်ပင် မှင်သက်သွားခဲ့ရလေသည်။

အရှင်လတ်လတ် ငရဲမင်းကြီးဆိုသည်မှာ မည်သို့သော ရုပ်ရည်မျိုးရှိမည်ကို သူမ တစ်ခါမျှ ပုံဖော်ကြည့်၍မရခဲ့သော်လည်း ဤအမျိုးသား ပါးစပ်ဟ၍ စကားပြောလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်းက သူ့ကို အရှင်လတ်လတ်ငရဲမင်းကြီးဟု အဘယ်ကြောင့် ခေါ်ကြသနည်းဆိုသည်ကို သူမ ကောင်းကောင်း နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့လေသည်။

“ရဲဘော်၊ ချန်တကုန်းအိမ်ကို ဘယ်လိုသွားရမလဲ”

သူပြောလိုက်သော အသံတွင်ပင် အေးစက်စက် လေသံတစ်ခု ပါဝင်နေလေ၏။

“ဒီဘက်ကိုပါ၊ ကျွန်တော်တို့နဲ့ အမြန်လိုက်ခဲ့ပါ”

ကူညီလိုသူတစ်ဦးက ယန်ကျောက်ကို ချန်တယ်ကုန်း၏ အိမ်ဆီသို့ ချက်ချင်း ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။