အခန်း ၁၀

အခန်း (၁၀)

ဒုတိယချွေးမမှာ ဆွံ့အလျက် ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမစိတ်ထဲတွင် ထိုမျှလောက် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် ချောမောခန့်ညားသော ရုပ်ရည်ရှိသူတစ်ဦးက မည်သို့လုပ်ပြီး အသက်ကြီးကာ ရုပ်ဆိုးနေနိုင်မည်နည်းဟု တွေးတောနေမိလေသည်။

သူက ငရဲမင်းကြီး ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း အလွန်ချောမောသော ငရဲမင်းကြီးတစ်ပါးပင် ဖြစ်လေ၏။

သူ၏ ညက်ညောသော အသားအရေနှင့် မြင့်မားဖြောင့်စင်းသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ဆုံးရှိလှ အသက်နှစ်ဆယ့်ခုနစ်၊ နှစ်ဆယ့်ရှစ်ခန့်သာ ရှိမည်ဖြစ်ပြီး အလွန်နုပျိုနေဆဲဖြစ်သည်။

သူဌေးအသစ် ယန်ရှီရှန်းမှာ ယခုနှစ်တွင် အသက် ၃၃ နှစ်ရှိပြီဖြစ်ရာ ချန်မေ့လန်ထက် ရှစ်နှစ်ခန့် ကြီးလေသည်။ လူတိုင်းက သူမကို အထက်တန်းကျသော အိမ်ထောင်ရေးကို ရရှိခဲ့သည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြ၏။

သူမ၏ ဒုတိယအိမ်ထောင်ရေးအတွက်မူ ထိုသူဌေးအသစ်ထက်ပင် ပို၍ နုပျိုကာ ချောမောခန့်ညားသော သူတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

မေလန်တစ်ယောက် ရင်ထဲတွင် အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်နေတော့မည်မဟုတ်လော။

ကျိုးရွှယ်ချင်း ဒုတိယကိုယ်ဝန်ဆောင်ပြီးကတည်းက လောင်ရှန်း ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပြင်တွင် တိုက်ပွဲဝင်နေခဲ့သောကြောင့် ကျိုးချောင်ဖန်မှာလည်း ယန်ကျောက်ကို မမြင်တွေ့ရသည်မှာ သုံးနှစ်တိုင်တိုင် ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

စစ်ပွဲများ လုံးဝရပ်တန့်သွားပြီး ရှေ့တန်းတပ်များ အားလုံး ရုပ်သိမ်းကာ အကြီးစား တပ်မတော်အင်အား လျှော့ချရေးများ ပြုလုပ်ပြီးနောက်မှသာ သူ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူမကလည်း ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် အပြင်သို့ထွက်လာကာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

“တပ်ရင်းမှူးယန် ရောက်လာပြီကိုး၊ မြန်မြန် အထဲဝင်ထိုင်ပါဦး”

စစ်မြေပြင်တွင် သုံးနှစ်တာဖြတ်သန်းပြီးနောက် ယန်ကျောက်မှာ စစ်ဒဏ်များကြောင့် ရုပ်ရည်ပျက်ယွင်းနေလိမ့်မည်ဟု သူမလည်း တွေးထင်ထားခဲ့သော်လည်း ဤအမျိုးသားမှာ အရင်ကထက်ပင် ပို၍ နုပျိုနေသယောင် ထင်နေရလေ၏။

ဤမျှလောက်ကောင်းမွန်သော အမျိုးသားတစ်ဦးကို ကွာရှင်းရန် အတင်းအကျပ်တောင်းဆိုသည်အထိ သူမ၏ညီမဖြစ်သူ အဘယ်ကြောင့် ရူးသွပ်သွားရသနည်းဆိုသည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် ယန်ကျောက်၏ တင်းမာနေသောမျက်နှာနှင့် ဓားသွားကဲ့သို့ စူးရှသော အကြည့်များကို လှည့်ကြည့်လိုက်မိသောအခါ သူမ၏ ညီမဖြစ်သူအတွက် အနည်းငယ် ကိုယ်ချင်းစာသွားမိသည်။ နေ့စဉ်ရက်ဆက် ဤကဲ့သို့သော အမျိုးသားကို ရင်ဆိုင်ကာ သူ၏ ဓားသွားပမာ ထိုးဖောက်နိုင်ပြီး နက်နဲလှသော မျက်လုံးများကို မည်သူကများ ကြည့်ရက်နိုင်မည်နည်း။

ချန်မိသားစု၏ခြံဝင်းမှာ ကျယ်ဝန်းပြီး ယနေ့တွင် သူတို့ ဂျုံလှန်းနေကြလေသည်။

ယခုနှစ်သည် အထွက်တိုးသောနှစ်ဖြစ်ရာ ဖောင်းမို့နေသော ဂျုံစေ့များကို နေပူလှန်းထားကြသည်။ မွန်းတည့်နေရောင်အောက်တွင် အစိုဓာတ်များ တဖြည်းဖြည်း အငွေ့ပျံသွားသော အသံများကိုပင် ကြားနိုင်ပေ၏။

ချန်တကုန်းနှင့် ချန်မေ့လန်တို့သည် ဂျုံများကို လှန်လှောနေကြပြီး ဂျုံတစ်စေ့ကို ကောက်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ကြသည်။

ကြွပ်ရွသော ‘ဒေါက်’ ဟူသည့် အသံကို ကြားရပါက လုံးဝခြောက်သွေ့သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်ပြီး ကျီထဲတွင် သိုလှောင်ထားနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

လေးလံသော ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသောအခါမှသာ ချန်မေ့လန် လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

အစိမ်းရောင်အင်္ကျီဝတ်ဆင်ထားသော အရပ်မြင့်မြင့် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ နက်ရှိုင်းသော အကြည့်များနှင့် အချိန်ကိုက် ဆုံတွေ့လိုက်ရပြီး သူမ၏ရင်ထဲတွင် ဒိန်းကနဲ ခုန်သွားခဲ့ရလေသည်။

သူမ၏ ယခင်ဘဝက ချန်မေ့လန်သည် ခင်ပွန်းသည်နှစ်ဦးထံမှသာ သူ့အကြောင်းကို ကြားဖူးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူ၏ ရဲလုပ်ငန်းတာဝန်များတွင် သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ငရဲမင်းကြီးတစ်ပါးဖြစ်ပြီး ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်ကာ ဘက်လိုက်မှုကင်းရှင်းပြီး ပျော့ပြောင်းမှုမရှိသူဟု သူတို့က ဆိုခဲ့ကြ၏။

ချန်မေ့လန်၏ ခင်ပွန်းနှစ်ဦးလုံးမှာ သူ၏ ခွေးတစ်ကောင်ပမာ တကောက်ကောက် လိုက်လံကိုက်ခဲ ဖမ်းဆီးခြင်းကို တစ်ကြိမ်ထက်မက ခံခဲ့ရဖူးပြီး သူဌေးအသစ်မှာလည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ့လက်ချက်ဖြင့်ပင် ကျရှုံးသွားခဲ့ရသည်။

သူ ခံထိုက်ပေသည်။ ဝဋ်လည်သည်ဟု ဆိုရမည်လား သူ၏ သားနှစ်ယောက်မှာ တစ်ယောက်က အသုံးမကျဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ယောက်မှာ အမြဲတမ်း ဖျားနာနေခဲ့လေသည်။

သူ၏ ဇနီးဖြစ်သူကလည်း အေးစက်မှုနှင့် လူသားဆန်သော ခံစားချက်ကင်းမဲ့မှုတို့ကြောင့် သူ့ကို ကွာရှင်းခဲ့လေသည်။

အတိုချုပ်ဆိုရလျှင် သူသည် ရဲစခန်းတံခါးပေါ်ရှိ ရွှေရောင်ဒိုင်းလွှားကြီးကဲ့သို့ပင် တိုင်းပြည်အတွက် ကောင်းမွန်သော ဒိုင်းလွှားတစ်ချပ် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဘဝတွင်မူ ရှုပ်ပွနေခဲ့လေသည်။

ဤအမျိုးသားမှာ ကြေးညိုရောင်အသားအရေရှိပြီး မျက်နှာသွင်ပြင် ချောမွေ့ကာ စစ်စိမ်းရောင်အင်္ကျီက သူ့ကို အေးစက်စက် အငွေ့အသက်များ ပေးစွမ်းနေ၏။

စစ်မြေပြင်တွင် နှစ်များစွာဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသော စစ်သားများသာလျှင် ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့် အသွင်အပြင်မျိုးဖြစ်လေသည်။

တကယ်တန်း အိမ်နှင့် အိမ်ထောင်စုစာရင်းကိစ္စကို ဘေးဖယ်ထားပြီး အပေါ်ယံအသွင်အပြင်ကိုသာ ကြည့်မည်ဆိုလျှင်ပင် သူ့ကို လက်ထပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် သူမအနေဖြင့် အရှုံးမရှိနိုင်ဟု ချန်မေ့လန် ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ အသက်ပိုကြီးလာပြီ ဖြစ်သော်ငြားလည်း ဤအမျိုးသားမှာ ယောကျ်ားပီသမှုများ အပြည့်အဝရှိကာ ယောကျ်ားဆန်သော ဆွဲဆောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အပြစ်ဆိုစရာမရှိလောက်အောင် ချောမောခန့်ညားကြောင်း ချန်မေ့လန် ဝန်ခံရပေမည်။

တစ်ဖက်လူက ပထမဆုံးအကြိမ် လာရောက်လည်ပတ်ခြင်းဖြစ်ရာ သူမနှင့် တိုက်ရိုက် စကားပြောဆိုနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သူက ချန်တကုန်း၏လက်ကို ဆွဲကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး မေးလာသည်။

“ဒီနှစ် သီးနှံထွက်နှုန်း ဘယ်လိုနေလဲ”

“အထွက်နှုန်း အရမ်းကောင်းတယ်၊ မေလန်၊ မြန်မြန်သွားပြီး တပ်ရင်းမှူးယန်ကို လက်ဖက်ရည်ချပေးလိုက်ပါဦး”

ချန်တကုန်းက ကမန်းကတန်း ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျောက်သည် သန့်ရှင်းသပ်ရပ်ပြီး ထက်ရှနေဆဲဖြစ်ကာ ချန်မေ့လန်ကို လှမ်းတားလိုက်၏။

“ကျွန်တော် လက်ဖက်ရည် မသောက်ပါဘူး၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော် စစ်တပ်ကနေ အပြောင်းအရွှေ့ဖြစ်ပြီးပြီမို့ ကျွန်တော့်ကို တပ်ရင်းမှူးလို့ မခေါ်ပါနဲ့တော့”

“ဒါဆိုရင်လည်း နေ့လယ်စာ အတူတူစားကြတာပေါ့၊ မေလန်ကို ငါတို့အတွက် ဟင်းချက်ခိုင်းလိုက်မယ်”

ချန်တကုန်းက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးချောင်ဖန်ကလည်း မေလန်ကို ကမန်းကတန်း ဆွဲခေါ်သွားပြီး သူတို့နှစ်ယောက် အတူတူဟင်းချက်ရန် ပြင်ဆင်ကြလေသည်။

အိမ်တွင် ရုတ်တရက် စားရမည့်ပါးစပ်နှစ်ပေါက် တိုးလာခဲ့ပြီး အနပ်တိုင်း စားသောက်နေရသဖြင့် စပါးအိတ်မှာ ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေလေပြီ။

သူမ၏ ညီမဖြစ်သူကလည်း သူမကလေးများကို စွန့်ပစ်ကာ မိဘများ၏အိမ်တွင် ငတ်ပြတ်နေစေရန် ချန်ရစ်ထားခဲ့သည်။

ဤအကြောင်းပြချက် နှစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ယောင်းမသည် ဤအိမ်ထောင်ရေးကို အမြန်ဆုံးဖြစ်မြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရတော့ပေမည်။

ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျောက်သည် ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ကျောင်းတိလေးဆီသို့ လျှောက်သွားလေသည်။

ကျောင်းတိလေးသည် ကျင်းပေါင်၊ ယင်ပေါင်အပြင် သူမ၏ ဝမ်းကွဲများဖြစ်ကြသော ကျန်းကျူး၊ ပေါင်ကျူး တို့နှင့်အတူ ရပ်နေခဲ့သည်။

သူမသည် မြို့သူကလေးလေးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မိဘများထံမှ ကောင်းမွန်သော ရုပ်ရည်သွင်ပြင်များကို အမွေဆက်ခံထားလေ၏။ မကြာသေးမီက ကျေးလက်တွင် အစားအသောက် လုံလုံလောက်လောက် မစားရသဖြင့် ပိန်သွားခဲ့သော်ငြားလည်း သူမ၏ မျက်လုံးများမှာမူ တောက်ပပြီး တက်ကြွနေဆဲဖြစ်ကာ ချိုသာလှပနေလေသည်။

ယန်ကျောက် လျှောက်လာသောအခါ ကျိုးချောင်ဖန်ရင်ထဲတွင် ဒိန်းကနဲ ခုန်သွားရုံသာမက အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ နှလုံးသားမှာလည်း ခုန်ပေါက်သွားခဲ့လေသည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် ဆံပင်ကောက်ထားမှုကို ဖုံးကွယ်ရန် ဆေးဆိုးထားသော ခေါင်းစီးပဝါလေးကို ပတ်ထားပြီး အိမ်လုပ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားကာ လူအုပ်ကြီး၏ အနောက်တွင် ပုန်းကွယ်လျက် ယန်ကျောက်ကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။

ဤသူမှာ သေချာပေါက်ပင် သူမ၏ သားနှစ်ယောက် တိုးတက်လာမည်မဟုတ်ကြောင်းကို သိရှိထားပြီး ဤဘဝတွင် ဩဇာတိက္ကမကြီးမားမည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများကို ပြုစုပျိုးထောင်လိုသော ပြန်လည်ဝင်စားလာသည့် ကျိုးရွှယ်ချင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

တကယ်တမ်းတွင် ယန်ကျောက် ကွာရှင်းပြီးသည်နှင့် ချန်မိသားစုရွာသို့ အိမ်ထောင်ဖက်တွေ့ဆုံရန် လာရောက်ရခြင်းမှာ ကွာရှင်းစဉ်က ကျိုးရွှယ်ချင်း တောင်းဆိုခဲ့သော စည်းကမ်းချက်များအနက် တစ်ခုအပါအဝင် ဖြစ်လေသည်။

သူမသည် ယန်ကျောက်နှင့် ကွာရှင်းခဲ့သော်လည်း သူမ၏သားနှစ်ယောက်ကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မိထွေးလက်ထဲသို့ မကျရောက်စေချင်ခဲ့ပေ။

ချန်မေ့လန်သည် သိမ်မွေ့ပြီး ကြင်နာတတ်သော သဘောသဘာဝရှိလေသည်။

သူမယခင်ဘဝက လုကျင်းယွိ၏ ကလေးနှစ်ယောက်သည် သူမကို များစွာမလေးစားခဲ့ကြသော်ငြားလည်း လုကျင်းယွိကိုယ်တိုင်၏ အဆိုအရ ချန်မေ့လန်က သူတို့အပေါ် ဆက်ဆံပုံကို ‘ကိုယ်ပိုင်သွေးသားကဲ့သို့’ ဟူသော စကားစုဖြင့် အကျဉ်းချုပ်၍ရနိုင်ပေသည်။

ယန်ကျောက်၏ စရိုက်လက္ခဏာမှာ အလွန်ဆိုးရွားလွန်းပြီး သူသည် သူ့အာဏာကို အသုံးမချဘဲ ဆင်းရဲနွမ်းပါးစွာသာ နေထိုင်ရန် ခေါင်းမာမာဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့၏။

ရဲမှူးချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် အလုပ်ခွင်မှ ချထားပေးသော တိုက်ခန်းငယ်လေးတွင်သာ နေထိုင်ပြီး သူ့ယူနီဖောင်းကိုသာ ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသည်။ သူကမူ အဆင်ပြေသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း ကျိုးရွှယ်ချင်းကမူ မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်ခဲ့ရ၏။

သူမသည် သူဌေးအသစ်များနှင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများ၏ ဇနီးများက လက်ဖက်ရည်ဆိုင်များနှင့် အဆင့်မြင့် ကလပ်များသို့ နေ့စဉ် ထမင်းစား၊ လက်ဖက်ရည်သောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းကို ခံရလေ့ရှိသည်။

သူတို့အားလုံးမှာ သောင်းချီတန်သော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ကြပြီး သိန်းချီတန်သော လက်ကိုင်အိတ်များကို ကိုင်ဆောင်ကြလေသည်။ သို့သော် သူမမှာမူ စုတ်ပြတ်ကာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးပြီး တောဆန်ကာ သိမ်ငယ်နေသည့် အသွင်အပြင်မျိုး ရှိနေခဲ့လေသည်။

ထိုခါးသီးလှသော ဘဝကို ကျိုးရွှယ်ချင်း လုံလောက်အောင် ခံစားခဲ့ရပြီဖြစ်ရာ နောက်တစ်ကြိမ် လုံးဝ သည်းခံမည်မဟုတ်တော့ပေ။ သို့သော် ချန်မေ့လန်ကမူ သည်းခံနိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်လော။

ထို့ကြောင့် ထိုအချိန်က ကျိုးရွှယ်ချင်းသည် ယန်ကျောက်အား ဤအိမ်ထောင်ဖက်တွေ့ဆုံပွဲသို့ မသွားပါက ကလေးနှစ်ယောက်ကို အုပ်ထိန်းခွင့် ပေးမည်မဟုတ်ကြောင်း အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခဲ့လေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ယန်ကျောက်သည် ချန်မိသားစုရွာသို့ အိမ်ထောင်ဖက်တွေ့ဆုံရန် ရောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။