အခန်း ၁၉

အခန်း (၁၉)

“သူမ လယ်ကွင်းထဲမှာ နှံစားပြောင်းတွေ သွားကောက်နေတာတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ ဒီလောက်မိုးချုပ်နေပြီကို ဘာလို့ အိမ်မပြန်လာသေးတာလဲ၊ ငါတို့ဝေစု ငါတို့စားကြရအောင်၊ နင့်မရီးအတွက် စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး”

ကြက်သားဟင်းဆိုသည်မှာ အလွန်တရာ ရှားပါးလှသော အစားအစာဖြစ်ရာ ကလေးများကို ဦးစွာစားသောက်စေပြီး သူကိုယ်တိုင် လိုက်လံရှာဖွေရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေ၏။

ကလေးငယ်များ၏ မျက်လုံးလေးများတွင် စားချင်ဇောများ တောက်လောင်နေကြသော်လည်း မိခင်ဖြစ်သူ အိမ်တွင် မရှိသဖြင့် စားရမည်ကို တွန့်ဆုတ်နေကြကာ ချန်မေ့လန်အား မျှော်လင့်တောင်းတနေကြသော မျက်လုံးလေးများဖြင့် ငေးကြည့်နေကြလေသည်။

ချန်မေ့လန်က ကြက်ပေါင်တစ်ခုကို ယူ၍ တစ်ကိုက် ကိုက်စားလိုက်ရင်း တံခါးဝသို့ လျှောက်သွားကာ ကလေးများအား လှမ်းပြောလိုက်လေသည်။

“နင်တို့ စားနှင့်ကြ၊ ငါ နင့်အဒေါ်ကို သွားရှာလိုက်မယ်”

ကြည်လင် တောက်ပနေသော လရောင်အောက်တွင် ကျယ်ဝန်းလှသော လယ်ကွင်းပြင်ကြီးမှာ မျက်စိတစ်ဆုံး ထင်းလင်းနေလေသည်။ ရုတ်တရက် ယောင်းမ၏ ကျောပြင်ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရ၏။ သူမသည် အိမ်ဟောင်းရှိရာ လမ်းကြောင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားနေခြင်းပင်။

သူမ၏ ဘေးတွင်မူ ဆံပင်ကောက်ကောက်နှင့် ဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော သွယ်လျလျအမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်ကပါ တွဲလျက်ပါလာလေသည်။

ထိုသူမှာ ယောင်းမ၏ ညီမဖြစ်သူ ကျိုးရွှယ်ချင်းဖြစ်နိုင်သည်ဟု ချန်မေ့လန်၏ အလိုလိုသိစိတ်က ခန့်မှန်းမိလေသည်။ ထင်သည့်အတိုင်းပင် ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် စမ်းချောင်းငယ်လေးဘေးတွင် ရပ်တန့်ကာ စကားများ စတင် ပြောဆိုနေကြလေ၏။

ကျိုးချောင်ဖန်၏အသံမှာ ဒေါသနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတို့ ရောယှက်ကာ လေထုထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာလေသည်။

“နင် ရူးသွားပြီလား၊ ကိုယ့်သားသမီးအရင်းတွေကို မိဘအိမ်မှာ ငတ်ပြတ်အောင်ထားခဲ့ပြီး အသုံးမကျတဲ့ကောင်ရဲ့ကလေးတွေအတွက် ပစ္စည်းတွေ သွားဝယ်ပေးရသလား”

ညလေညင်းတွင် ဝတ်ဆင်ထားသော ဂါဝန်စလေးများ တလွင့်လွင့်ဖြစ်နေသည့် အခြားအမျိုးသမီးက မထုံတတတ်တေးအမူအရာဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။ ထိုအသံမှာ သေချာပေါက် ကျိုးရွှယ်ချင်း၏အသံပင် ဖြစ်လေ၏။

“အစ်မ၊ အဲဒီ ခေတ်နောက်ကျနေတဲ့ အတွေးအခေါ်ဟောင်းတွေကို စွန့်ပစ်လိုက်သင့်ပြီ၊ ငါ့ဘဝကို ငါ ပဲ့ကိုင်နိုင်တယ်၊ နင် ဝင်စွက်ဖက်စရာမလိုဘူး”

သူမက မှားယွင်းသော လမ်းကြောင်းပေါ်မှာ အရှိန်တင်မောင်းနှင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပုံရလေသည်။

ချန်မေ့လန် သေချာမမြင်လိုက်ရမီမှာပင် ကျိုးရွှယ်ချင်းသည် စမ်းချောင်းကို ဖြတ်ကျော်ကာ တစ်ဖက်ကမ်းရှိ တောအုပ်ငယ်လေးထဲသို့ ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

ယောင်းမ၏ နာကျင်ကြေကွဲနေသော အော်ဟစ်သံကြီးက လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့လေ၏။

“လုကျင်းယွီသာ ရှီးဖျင်မြို့ရဲ့ အချမ်းသာဆုံးသူဌေး ဖြစ်လာခဲ့ရင် ငါ ချေးရှစ်ကျင်းလောက် စားပြမယ်”

ချန်မေ့လန်သည် ခြေလှမ်းများကို ရုတ်တရက်ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ မေးခွန်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူမ ထင်နေသည့်အရာကတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကျိုးရွှယ်ချင်းသည် ယန်ကျောက်နှင့် ကွာရှင်းခဲ့သည်မှာ မကြာသေးပေ။ မည်သို့လုပ်၍ လုကျင်းယွီနှင့် ပတ်သက်နေရသနည်း။

သူမ၏ ယခင်ဘဝက ဤကဲ့သို့သောအရာမျိုး ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို လုံးဝ မှတ်မိခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ လုကျင်းယွီနှင့် ကျိုးရွှယ်ချင်း နှစ်ဦးလုံးမှာ သူမနှင့် သိကျွမ်းခဲ့ကြသော်လည်း ထိုသူနှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး လုံးဝ သိကျွမ်းခဲ့ကြခြင်းမရှိပေ။

ထို့အပြင် ယခင်ဘဝ၌ ကျိုးရွှယ်ချင်းနှင့် ယန်ကျောက်တို့ ကွာရှင်းခဲ့ခြင်းမှာ နောက်ထပ်နှစ်အတော်ကြာမှ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ ရုတ်တရက် သတိရလိုက်လေသည်။

ယခုတွင်မူ ကျိုးချောင်ဖန်က ယန်ကျောက်အား သူမနှင့် မိတ်ဆက်ပေးခဲ့ခြင်းမှာ အလွန်တရာ တိုက်ဆိုင်လွန်းနေသည်မဟုတ်လော။ ကျိုးရွှယ်ချင်းသည်လည်း သူမကဲ့သို့ပင် အတိတ်တွင် ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့ခြင်းများ ဖြစ်နေမည်လော။

မိမိကိုယ်တိုင်ပင် အတိတ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ဤအတွေးက သူမ၏ခေါင်းထဲသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် အံ့ဩတကြီး ဖြစ်မသွားခဲ့ပေ။

ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည်ဖြစ်စေ၊ မမွေးဖွားလာသည်ဖြစ်စေ ထိုအမျိုးသားနောက်သို့ လိုက်ချင်ပါက လိုက်သွားပါစေတော့ဟုသာ လျစ်လျူရှုလိုက်လေသည်။

လုကျင်းယွီဆိုသည်မှာ ချန်မေ့လန်ကိုယ်တိုင် လုံးဝ စွန့်ပစ်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်သော အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ရာ သူ့အကြောင်းကို အပ်ဖျားတစ်ရွေးမျှပင် ဂရုစိုက်နေမည်မဟုတ်ပေ။

သူမက ထိုလမ်းကြောင်းကို လုံးဝပိတ်ထားပြီးဖြစ်ရာ အခြားသူများ ဝင်ရောက်မောင်းနှင်ခြင်းကို ဂရုစိုက်နေမည်မဟုတ်ပေ။

ကျိုးချောင်ဖန်မှာမူ ဒေါသကြောင့် ရူးမတတ်ဖြစ်နေခဲ့လေပြီ။

ကျိုးရွှယ်ချင်း၏ သားသမီးအရင်းများမှာ စီးစရာ ဖိနပ်ကောင်းကောင်းတစ်ရံပင် မရှိဘဲ အဘိုးအဘွားများအိမ်၌ ငတ်ပြတ်ကာ အရိုက်ခံနေရချိန်တွင် သူမကမူ လုကျင်းယွီ၏ ကလေးနှစ်ယောက်အတွက် ဖက်ရှင်ကျလှသော သံမှိုပါ ဖိနပ်အသစ်စက်စက်နှစ်ရံကို ဝယ်ယူပေးခဲ့လေသည်။

သူမ အမှန်တကယ်ပင် ရူးသွပ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သွေးသားအရင်းများကို မိဘအိမ်၌ ပစ်ထားခဲ့ပြီး သူစိမ်းကလေးများအတွက် ဖိနပ်ဝယ်ပေးနေခြင်းမှာ ကျိန်စာသင့်နေခြင်းသာဖြစ်ရပေမည်။

ဒေါသတကြီးလှည့်ထွက်လာသော ကျိုးချောင်ဖန်မှာ ချန်မေ့လန်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လန့်ဖျပ်သွားကာ အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်လေသည်။

“မေ့လန်၊ နင် ဒီမှာ ဘာလာလုပ်နေတာလဲ”

ချန်မေ့လန်က ခပ်အေးအေးပင် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီးနောက် ရှေ့မှဦးဆောင်၍ လျှောက်သွားလေတော့သည်။

“ကျွန်မအားလုံး ကြက်သားအတူတူစားမလို့ ယောင်းမကို လာစောင့်နေတာပါ”

ကျိုးချောင်ဖန်သည် ယောင်းမဖြစ်သူအပေါ် အမှန်တကယ် ကောင်းမွန်ခဲ့သော်လည်း လူတိုင်းတွင် ဘက်လိုက်မှုများ ရှိတတ်စမြဲပင် ဖြစ်လေသည်။

သူမ၏ညီမဖြစ်သူ ရွှယ်ချင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကောက်ကြောင်း ပိုမိုလှပသည်ဟု အမြဲတမ်း တွေးထင်ထားခဲ့သည်။

မှန်ပေသည်။ ရွှယ်ချင်းသည် တစ်ချိန်က အထည်အလိပ်စက်ရုံ၏ အလှဘုရင်မလေးတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့ပြီး စက်ရုံခေါင်းဆောင်များ ကိုယ်တိုင်က ဂုဏ်ကျက်သရေရှိလှသော စစ်ပွဲမှတ်တမ်းများ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ထူးချွန်သောစစ်အရာရှိတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ပေးရန် ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသူဖြစ်လေသည်။

ယောင်းမဖြစ်သူနှင့် ညီမအရင်းကို နှိုင်းယှဉ်လိုက်တိုင်း ချန်မေ့လန်၏အလှမှာ တောဆန်လွန်းပြီး ခေတ်မမီဟု ထင်မြင်ကာ အပြစ်ရှာတတ်လေသည်။

သို့သော် ယခုအခိုက်အတန့် ဝေဝါးနေသော လရောင်အောက်တွင်မူ မေ့လန်၏ ခေတ်မီလှသော ရှပ်အင်္ကျီနှင့် ဘောင်းဘီတိုလေးကို ကြည့်ရင်း အင်္ကျီကို ဘောင်းဘီထဲ ထည့်သွင်း ဝတ်ဆင်ထားမှုကြောင့် သူမ၏ ခါးသိမ်သိမ်လေးမှာ ပိုမို ပေါ်လွင်ကာ ကျော့ရှင်းနေလေ၏။

ကျိုးချောင်ဖန်၏ ရင်ထဲတွင် မေ့လန်သည် ကျိုးရွှယ်ချင်းထက်ပင် ပို၍ လှပနေသည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

(သူမ၏ အလှတရားက Aerodynamic အရ အပြည့်အဝ စီးဆင်းနေသည့် F1 ကားလေးတစ်စီးလို ညို့ယူဖမ်းစားနိုင်လွန်းလှသည်။)

မိမိ၏ ညီမအရင်းက ဤမျှရိုင်းစိုင်းယုတ်မာစွာ ပြုမူနေချိန်တွင် သူမ ဘာတတခနိုင်မည်နည်း။ သူမ စိတ်မပါသော်လည်း ယောင်းမဖြစ်သူ၏ ကြင်နာတတ်သောနှလုံးသားနှင့် လိမ္မာယဉ်ကျေးမှုတို့က သူမ၏ မေတ္တာတရားများကို အလိုအလျောက် ယိမ်းယိုင်သွားစေခဲ့လေပြီ။

……….

ရေချိုးပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပြီးနောက် ချန်မေ့လန်သည် ကျောင်းတိ၏ ဂါဝန်လေးကို ပြောင်စင်နေအောင် လျှော်ဖွပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အဝတ်အစားသစ်များကိုပါ ရေဆေးကာ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်၌ လှန်းထားလိုက်ရာ ညလေညင်း၏ သာယာသော တိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် တလွင့်လွင့် ဖြစ်နေလေသည်။

သူမတို့၏ အဝတ်ဟောင်းများ အားလုံးကိုပါ စုပုံလိုက်လေသည်။ ကျောင်းတိ၏ အဝတ်များမှာ အကောင်းပကတိ ရှိနေသေးသော်လည်း သူမ၏အဝတ်များမှာမူ စုတ်ပြတ်သတ်နေကာ အမှိုက်ပုံထဲမှ ဂွမ်းစုတ်များအလား လွှင့်ပစ်ရမည့်အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်လေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအထဲတွင် ခေတ်ဟောင်းဒီဇိုင်းဖြစ်သော်လည်း အသားကောင်းကာ အလွန်တရာလှပနေသော ပန်းပွင့်အင်္ကျီလေးတစ်ထည် ပါဝင်နေလေရာ သူမ လွှင့်မပစ်ရက်ခဲ့ပေ။

ချန်မေ့လန်သည် ဂါဝန်အသစ်လေးကို ခေတ္တမျှ ငေးကြည့်နေပြီးနောက် ပန်းပွင့်အင်္ကျီကို ညှပ်ကာ ခါးပတ်တစ်ခုကို ဦးစွာချုပ်လုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဂါဝန်၏ ကော်လာနှင့် လက်တိုလေးများတွင် ပန်းပွင့်အနားသတ်လေးများကို သပ်ရပ်စွာ ကွပ်လိုက်လေ၏။

သူမ ထိုဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ကာ ခါးတွင် လိပ်ပြာထုံးလေး ချည်နှောင်လိုက်သောအခါ ရိုးရှင်းနေသော ဂါဝန်လေးမှာ အလွှာများပါဝင်သည့် အင်္ကျီနှစ်ထပ်ဒီဇိုင်းအဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားကာ ရုတ်တရက် လှပတင့်တယ်သွားလေတော့သည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုနှင့် အနာဂတ်ဘဝသစ်ကို အကောင်းဆုံး ဖန်တီးမည်ဆိုသော ရည်မှန်းချက်များက တောက်ပနေလေ၏။

အလွန်တရာ ပူအိုက်လွန်းသဖြင့် အိပ်မပျော်နိုင်ဘဲ ကုတင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်နေသော ကျောင်းတိလေးသည် ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် လှပသော ပန်းပွင့်ဂါဝန်လေးကို ဝတ်ဆင်ကာ ရေတံခွန်တစ်ခုအလား နက်မှောင်ဖြောင့်စင်းနေသော ဆံကေသာကို ဖြန့်ချထားသည့် မိခင်ဖြစ်သူကို မြင်လိုက်ရလေသည်။ သူမက အံ့ဩတကြီးဖြင့် ဝမ်းသာအားရ အော်ပြောလိုက်လေ၏။

“အမေ၊ အမေက တီဗီထဲက မင်းသမီးတွေထက်တောင် ပိုလှသေးတယ်၊ လျှိုရှောင်ချင်းနဲ့ ကုန်းလီတို့တောင် အမေ့လောက်မလှဘူး”

ယခုခေတ်ကာလတွင် ရေပန်းအစားဆုံး ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားများမှာ အနီရောင်ပြောင်းခင်းနှင့် မြေဝါတို့ဖြစ်ကြပြီး လူကြိုက်အများဆုံး ကြယ်ပွင့်များမှာ လျှိုရှောင်ချင်းနှင့် ကုန်းလီကဲ့သို့သော အလှဘုရင်မများပင် ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် ကျောင်းတိလေး၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ မိခင်ဖြစ်သူ၏အလှမှာ ထိုမင်းသမီးများအားလုံးကို မှေးမှိန်သွားစေနိုင်ပြီး မည်သည့်ထောင့်မှ ကြည့်စေကာမူ ပြစ်မျိုးမှည့်ထုံမရှိ လှပနေလေ၏။

ကနဦးတွင် ချန်မေ့လန် လုံးဝမယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း မှန်ပြတင်းပေါက်ထက်တွင် ရောင်ပြန်ဟပ်နေသော သူမ၏ ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ ဤဂါဝန်လေးသည် သူမကို တကယ့်အလှဘုရင်မတစ်ပါးအလား ပြောင်းလဲပေးလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် နားလည်သဘောပေါက်သွားလေသည်။

သူမ၏ ရင်တွင်းမှ လျှံကျလာသော ဝမ်းသာပီတိများကို ထိန်းချုပ်ကာ ကျောင်းတိလေးကို နွေးထွေးစွာ ထွေးပိုက်ရင်း ညင်သာစွာ ချော့သိပ်လိုက်လေသည်။

“အိပ်တော့နော်၊ မေ့မေ့ရဲ့ လှပတဲ့မင်းသမီးလေး”

မနေ့က ညီမဖြစ်သူကို တားဆီးရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သော ကျိုးချောင်ဖန်သည် ယနေ့ အရုဏ်တက်ချိန်တွင် အိမ်ဟောင်းသို့ပြန်သွားရောက်ခဲ့ရာ သူမ၏ စိတ်များ ရူးမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရလေ၏။