အခန်း ၄၅

အခန်း (၄၅)

ငွေကြေးများက ဘဏ်အတွင်းမှ အတောင်ပံပေါက်၍ လွင့်ပျံသွားမည်မဟုတ်ရာ သူမ နေအိမ်သို့ ပြန်လည်သွားရောက်၍ နံနက်စာစားသုံးပြီးမှ အေးအေးဆေးဆေး ပြန်လာနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ချန်မေ့လန်သည် ဘဏ်တံခါးဝ၌သာ ရပ်စောင့်နေရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်၏။ ဤငွေကြေးများကို အသုံးပြု၍ သူမ၏မှတ်ဉာဏ်များ မှန်ကန်ကြောင်းကို သက်သေပြရန် အလွန်အမင်း စိတ်အားထက်သန်နေသောကြောင့်ပင်။

ထိုခေတ်အခါက ဘဏ်များတွင် သစ်သားတံခါးကြီးများကို အသုံးပြုနေဆဲဖြစ်ပြီး ဖွင့်လှစ်ရာတွင် တံခါးရွက်များကို တစ်ချပ်ချင်းစီ အသံမြည်အောင် ဖြုတ်ချရသည်။

ဘဏ်ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက သစ်သားတံခါးများကို တကျွီကျွီအသံမြည်လျက် ဖြုတ်ချနေစဉ် အခြားဝန်ထမ်းတစ်ဦးကမူ အတွင်းဘက်ရှိ ကျောက်သင်ပုန်းငယ်ပေါ်တွင် မြေဖြူခဲကို တကျွတ်ကျွတ် ပွတ်တိုက်ကာ ယနေ့အတွက် အစိုးရငွေတိုက်စာချုပ် အတိုးနှုန်းများကို ရေးမှတ်နေလေ၏။

စာရေးနေသော ဝန်ထမ်းက သက်ပြင်းချကာ ညည်းတွားလိုက်သည်။

“မနေ့က အကြီးအကျယ်ထိုးကျသွားတယ်၊ ဒီနေ့ကျတော့ အကြီးအကျယ် ပြန်တက်လာပြန်ပြီ”

ချန်မေ့လန်၏ ရင်ခုန်သံများမှာ ဗုံတီးနေသကဲ့သို့ တဒိန်းဒိန်း မြန်ဆန်လာ၏။ ကျောက်သင်ပုန်းပေါ်ရှိ အတိုးနှုန်း ၁၁၆ ရာခိုင်နှုန်းဟူသော ကိန်းဂဏန်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်နှင့် တံခါးပွင့်ပွင့်ချင်းပင် သူမသည် အဆောက်အအုံအတွင်းသို့ အလျင်စလို တိုးဝင်သွားတော့သည်။

ယနေ့တွင်သာ ဤစာချုပ်များကို ငွေသားအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်မည်ဆိုပါက သူမသည် ၀.၁၂ ရာခိုင်နှုန်း အမြတ်အစွန်း ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

ချန်မေ့လန်က သစ်သားကောင်တာ၏ ပြတင်းပေါက်ငယ်မှတစ်ဆင့် သူမ၏ စာချုပ်များအားလုံးကို လှမ်းပေးလိုက်သည်။

“ရဲဘော်၊ ကျွန်မ ငွေတိုက်စာချုပ်တွေ လာထုတ်တာပါ”

ယနေ့ တာဝန်ကျသော ဝန်ထမ်းမှာ ယမန်နေ့က ဝန်ထမ်း မဟုတ်တော့ပေ။ မျက်လုံးများ မှေးစင်းကာ သမ်းဝေနေသော ထိုဝန်ထမ်းက စာချုပ်များကို လှမ်းယူကာ သေချာစစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ပေသီးများကို တချွတ်ချွတ် မြည်အောင် ခေါက်နေရင်း ကျောက်သင်ပုန်းတွင် စာရေးနေသော ဝန်ထမ်းထံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

“ဒီသတင်းသာ ပျံ့သွားရင် ငါတို့ဘဏ်တော့ လူတွေနဲ့ ပြည့်လျှံပြီး အလုပ်ရှုပ်တော့မှာပဲ”

ကျောက်သင်ပုန်းရှေ့မှ ဝန်ထမ်းက လှည့်ကြည့်လာသည်။

“ဒီမှာက တော်သေးတာပေါ့၊ မြို့ထဲက ဘဏ်တွေဆိုရင် ဒီစာချုပ်တွေကို ငွေသားအဖြစ် ချက်ချင်းပြောင်းပေးနိုင်မှာတောင် မဟုတ်ဘူး၊ နောက်ကျမှ သိတဲ့လူတွေကတော့ ဒီလို အတိုးနှုန်းကောင်းကောင်းကို သေချာပေါက် လက်လွတ်ရတော့မှာပဲ၊

ငါလည်း ဒီနေ့ ငါ့ဆီမှာရှိတဲ့ စာချုပ်အနည်းငယ်ကို ငွေသားအဖြစ် ပြောင်းလိုက်ဦးမယ်”

သတင်းစာများတွင် ယမန်နေ့က သတင်းအဟောင်းများသာ ပါရှိလေသည်။ ယနေ့ လက်ငင်းအတိုးနှုန်းများကိုမူ ကျောက်သင်ပုန်းငယ်များပေါ်တွင်သာ ရေးသားကြေညာထားလေ့ရှိသည်။

ဘဏ်ခွဲငယ်များပင်လျှင် ရုံးချုပ်မှ ပေးပို့သော နောက်ဆုံးရ အတိုးနှုန်းပြောင်းလဲမှု အသိပေးစာများကို နံနက်ပိုင်းရောက်မှသာ လက်ခံရရှိကြခြင်းဖြစ်၏။

ချန်မေ့လန်သည် မိမိ၏ အမြော်အမြင်ကြီးမားမှုကို တွေးကာ ကျေနပ်နေမိသည်။

စာချုပ်များကို ငွေသားအဖြစ် အောင်မြင်စွာ ပြောင်းလဲပြီးနောက် အပြင်သို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာလာချိန်တွင် တုန်းဖန်အုပ်စုစက်ရုံ၏ ပင်မတံခါးမကြီးမှနေ၍ လူအုပ်ကြီး ပြေးထွက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့သည် လုပ်ငန်းခွင်မှ ခွင့်ယူကာ ခိုးထွက်လာဟန်ရှိပြီး ပြေးလွှားနေရင်းပင် သူတို့၏ အိတ်ကပ်များကို စမ်းသပ်ပုတ်ခတ်နေကြရာ အားလုံးမှာ ငွေတိုက်စာချုပ်များကို ငွေသားအဖြစ် လာရောက်လဲလှယ်ကြမည့်သူများသာ ဖြစ်လေ၏။

သူမသာ အချိန်အနည်းငယ် နောက်ကျသွားခဲ့ပါက ဤလူအုပ်ကြီးနှင့်အတူ ရောထွေးတိုးဝှေ့ကာ တန်းစီနေရမည်မှာ အသေအချာပင်။

ဤကဲ့သို့ ဈေးနှုန်းများ အကြီးအကျယ်မြင့်တက်နေသော နေ့ရက်မျိုးတွင် ငွေတိုက်စာချုပ်များကို ငွေသားအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ရန်မှာ ကံတရားအပေါ်တွင်လည်း များစွာမူတည်နေသေးသည်။

ဤဘဏ်တွင် ငွေသားပြတ်လပ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လုပ်ငန်းစဉ်များအားလုံးကို ချက်ချင်းရပ်ဆိုင်းပစ်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ယခုအခါ မြို့အသီးသီးသို့ သွားရောက်ကာ ငွေသားထုတ်ယူခွင့်ကို ခွင့်ပြုထားပြီးဖြစ်၏။ ဘဏ်အမျိုးမျိုးတွင် လှည့်လည်၍ မိမိ၏ကံတရားကို စမ်းသပ်နိုင်သလို ငွေသားအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်မည့် အခွင့်အရေးများလည်း များပြားလာသည်။

သို့သော် နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်တွင်မူ မူဝါဒအသစ်များ ထွက်ပေါ်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။

တစ်နှစ်အတွင်း ဝယ်ယူထားသော စာချုပ်များကို အခြားပြည်နယ်များသို့ သွားရောက်ကာ ငွေသားထုတ်ယူခွင့် ရရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။

ဤသည်မှာ ငွေတိုက်စာချုပ်များကို အမြောက်အမြား ဝယ်ယူလာစေရန် တွန်းအားပေးသည့်အပြင် စာချုပ်များကို အမြတ်ထုတ်ရန် သီးသန့်ရည်ရွယ်၍ ဈေးကွက်ကစားခြင်းများကိုပါ တားဆီးဟန့်တားရန်အတွက် ချမှတ်ထားသော စီမံခန့်ခွဲမှု မူဝါဒတစ်ရပ် ဖြစ်လေ၏။

သူမက မူလအရင်း ယွမ်တစ်သောင်းရှစ်ထောင်ကို ဘဏ်တွင် ဆက်လက်အပ်နှံထားခဲ့ပြီး အတိုးရရှိသော ယွမ် ၂,၁၆၀ အတွက်မူ ဝန်ထမ်းက သံလွင်စိမ်းရောင် ယွမ်တစ်ရာတန် နှစ်ဆယ့်တစ်ရွက်ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

ထိုယွမ်တစ်ရာတန် ငွေစက္ကူများတွင် အပူငွေ့မပါရှိသော်ငြားလည်း သူမ၏ အိတ်ကပ်အတွင်း၌မူ ရည်မှန်းချက်များ ပြည့်ဝလာတော့မည့် အငွေ့အသက်များကြောင့် ပူနွေးနေသကဲ့သို့ ခံစားရလေသည်။

ယနေ့ နံနက်စာကို အပြင်မှ ဝယ်ယူသွားရပေမည်။ အိမ်ရှိ ကလေးငယ်များလည်း ယခုအချိန်ဆိုလျှင် ဗိုက်ဆာနေကြလောက်ချေပြီ။

ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှ လျှောက်ပြီးနောက် ချန်မေ့လန်သည် ထုံကွမ်း အသားညှပ်ပေါက်စီ အဟောင်းဆိုင်လေးရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်၏။

ရှီးဖျင်မြို့၏ ဒေသခံ အသားညှပ်ပေါက်စီများကို ပေါင်မုန့်ပြားအဖြူဖြင့် ပြုလုပ်လေ့ရှိသော်လည်း ထုံကွမ်းအသားညှပ်ပေါက်စီဆိုင်ကမူ သီးသန့်မီးဖိုတွင် ဖုတ်ထားသော ကြွပ်ရွသည့် ပေါက်စီများကိုသာ အသုံးပြုသည်။

အသက်အရွယ် အနည်းငယ်ကြီးရင့်လာပြီး သွေးတိုးနှင့် ကိုလက်စထရော မြင့်မားလာသည့်အခါမျိုးတွင် ဤအစားအစာများကို စားသုံးရဲတော့မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် လူငယ်ဘဝ၏အားအင်များ အပြည့်အဝ ရှိနေချိန်တွင်မူ ချန်မေ့လန် အနှစ်သက်ဆုံးအစားအစာမှာ ထုံကွမ်းအသားညှပ်ပေါက်စီပင် ဖြစ်လေသည်။

ပူနွေးနေသော မီးဖိုမှထွက်ပေါ်လာသည့် မွှေးကြိုင်လှသော အနံ့အသက်များက လမ်းသွားလမ်းလာများ၏ သွားရည်ကို ကျစေ၏။

သူမ တစ်ခါတည်း အသားညှပ်ပေါက်စီငါးခုကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။ ကြွပ်ရွပြီး အလွှာလေးများဖြစ်နေသော ပေါက်စီပူပူလေးများကို အဖုံးဖုံးကာ အတွင်း၌ လက်သန်းအရွယ်ခန့်ရှိသော အသားစိမ်းနှင့် အဆီရောနှောထားသည့် ကြိတ်သားတုံးများကို အပြည့်အသိပ် ထည့်သွင်းထားသည်။

အထူးသဖြင့် ပြုတ်ထားသော အသားခွံလေးများမှာ တောက်ပနီရဲနေပြီး အဆီများ စိမ့်ထွက်နေ၏။

ပေါက်စီမှာ ပေါင်မုန့်နှစ်လွှာဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အတွင်းပိုင်းတစ်ခုလုံးကို အသားများဖြင့် ဖြည့်ဆည်းပေးထားသည်။

အသားညှပ်ပေါက်စီငါးခုကို သယ်ဆောင်ရင်း ရွာအဝင်သို့ ရောက်ရှိချိန်၌ပင် ယန်ရှီရှန်းသည် တစ်ညလုံး အိပ်ရာမဝင်ဘဲ စဉ်းစားကြံစည်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ပြင်းထန်သော နည်းဗျူဟာတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ချန်မေ့လန် ချက်ချင်းသိလိုက်၏။

သူသည် ယန်ရှုန်း၏ နေအိမ်တွင်းမှ ထွက်လာပြီး လက်အတွင်း၌ အနီရောင် ကျုံးဟွာ စီးကရက်တစ်လိပ်နှင့် အရက်နှစ်ပုလင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

သူ၏ဝမ်းကွဲအစ်ကို ယန်စန်းယဲ့ကလည်း အနီရောင် ကျုံးဟွာ စီးကရက်တစ်လိပ်နှင့် အရက်နှစ်ပုလင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားလေ၏။

ချန်မေ့လန်ကို အဝေးမှ မြင်တွေ့လိုက်သည်နှင့် သူက အကြည့်များ လွှဲဖယ်သွားကာ အရက်နှင့် စီးကရက်များကို နောက်ကျောဘက်သို့ အလျင်အမြန် ဝှက်ထားလိုက်သည်။

ထိုမျှနှင့် မပြီးဆုံးသေးချေ။

ချန်မေ့လန် နေအိမ်တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် ယန်ကျောက်လောက် အရပ်အမောင်းရှိပြီး အသက် လေးဆယ်ဝန်းကျင်ရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ခြံဝင်းအတွင်း၌ ယန်ကျောက်နှင့် ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ထိုအမျိုးသားမှာ ယန်ကွမ်းရွာ၏ ရွာလူကြီး ယန်ယုံး ပင်ဖြစ်သည်။

သူ စကားစတင် ပြောဆိုလိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် ချန်မေ့လန်၏ လည်ချောင်းတွင်း၌ တစ်စို့သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

အကြောင်းမူကား သူက ယန်ကျောက်ကို တတိယအစ်ကိုဟု ရင်းနှီးစွာ ခေါ်ဆိုလိုက်သောကြောင့်ပင်။

ယန်ယုံးက ယန်ကျောက်၏လက်ကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ရင်း စစကားစလာသည်။

“တတိယအစ်ကို၊ ချန်မေ့လန်နဲ့ လက်ထပ်လိုက်တာကို ဘာလို့ တစ်ခွန်းမှ မပြောရတာလဲ၊ ရှီရှန်းက ကျွန်တော့်ဆီ တကူးတက လာမပြောရင် အခုချိန်ထိ သိမှာတောင်မဟုတ်ဘူး”

ယန်ကျောက်က အေးချမ်းတည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်၏။

“ဒါက ဒုတိယအိမ်ထောင်လေကွာ၊ အဆင်ပြေမယ်ထင်လို့ လက်ထပ်လိုက်တာပါ”

ယန်ရှီရှန်းသည် ရွာလူကြီးများနှင့် သက်ကြီးရွယ်အိုများထံသို့ စီးကရက်နှင့် အရက်များ လိုက်လံပေးပို့ကာ ယန်ကျောက်ကို လူမှုရေးအရ ဖိအားပေးပြီး နေအိမ်မှ ထွက်ခွာသွားစေရန် ဖျောင်းဖျပေးမည့် ဖြန်ဖြေရေးသမားများကို တစ်ညလုံး အိပ်မအိပ်ဘဲ လိုက်လံရှာဖွေ စုဆောင်းနေခဲ့သည်မှာ သေချာလှသည်။

ချန်မေ့လန်သည် အသားညှပ်ပေါက်စီများကို ကိုင်ဆောင်လျက် အိမ်တွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။ ကလေးသုံးဦးလုံးမှာ မှန်ပြတင်းပေါက်ကို မှီတွယ်ကာ အပြင်ဘက်သို့ စိုးရိမ်တကြီး ငေးကြည့်နေကြသည်။

ရှောင်လန်က အရင်ဆုံး ခုန်ဆွခုန်ဆွဖြင့် ရောက်ရှိလာပြီး သူမလက်တွင်းရှိ အသားညှပ်ပေါက်စီများကို မျှော်လင့်တကြီး မော့ကြည့်နေသည်။

ကျောင်းတိကမူ မေးစေ့ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်ကာ ပြတင်းပေါက်ဘောင်ကို မှီတွယ်နေဆဲပင်။

ယန်ရှောင်ဝမ်က မှိုင်တွေတွေ မျက်နှာထားဖြင့် ချန်မေ့လန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ူည်ာ

“အန်တီ၊ ကျောင်းတိရဲ့ အဖေအရင်းက ကျွန်တော်တို့ကို မောင်းထုတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား”

ကျောင်းတိသည် မယုံကြည်ချင်သော်ငြားလည်း ယမန်နေ့ကတည်းက ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို သူမ မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။ သူမ၏ အဖေအရင်းသည် ယခင်က သူမကို ကန်ကြောက်ရိုက်နှက်ခဲ့ရုံသာမက ယခုအခါ ကိုယ်ပိုင်နေအိမ်ထဲမှပါ ရက်စက်စွာ မောင်းထုတ်လိုနေ၏။

ကလေးမလေး၏ ရင်တွင်း၌ မတရားခံရမှုများနှင့် ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုများ ပြည့်နှက်နေကာ နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကို ပေါက်ထွက်မတတ် တင်းတင်းကိုက်ထားမိသည်။

ချန်မေ့လန်က ရှောင်လန်ကို အသားညှပ်ပေါက်စီအကြီးကြီးတစ်ခု ကမ်းပေးလိုက်ပြီးနောက် ကလေးများကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

“နို့မှုန့် ဖျော်သောက်ကြမလား၊ ဆန်ပြုတ်သောက်ကြမလား”