အခန်း ၆၀

အခန်း (၆၀)

ဟူရှောင်ဟွာသည် ဉာဏ်မကောင်းပေ။ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်ပြီး ရန်ဖြစ်ရသည်ကို နှစ်သက်သည်။ ကြီးမားသော ကိစ္စရပ်များကို သူ မကိုင်တွယ်နိုင်ပေ။

ယန်ရှီရှန်းကမူ ကွဲပြားခြားနားသည်။ ဖိနှိပ်ခံရပြီး ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြီးပြင်းလာရသဖြင့် သူသည် အခြေအနေများနှင့် မည်သို့ လိုက်လျောညီထွေနေရမည်၊ ပြဿနာများကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည်၊ လူများကို မည်သို့ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုရမည်ကို ကောင်းစွာသိရှိ၏။

ထို့ကြောင့် ချီတုန်မိန်က သူ့ကို ထောက်ပံ့ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် ကျောက်မီးသွေးသူဌေးတစ်ဦးဖြစ်လာမည့် အရည်အချင်းများ ရှိနေသည်မဟုတ်လော။

ချီတုန်မိန်သည် ယန်ရှီရှန်းအား သူမ၏သမက်အရင်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သည်။ ယန်ရှီရှန်း ဘေးအိမ်သို့သွားရန် ဟန်ပြင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချီတုန်မိန်က လှမ်းခေါ်လိုက်၏။

“ရှီရှန်း၊ မြန်မြန်လာစားလေ၊ ရှောင်ဟွာကို ဘယ်လိုထုတ်ရမလဲဆိုတာ ငါတို့ တိုင်ပင်ရဦးမယ်”

ဤအခြေအနေတွင်ပင် သူမသည် ဟူရှောင်ဟွာအားထုတ်ရန်အတွက် အလုပ်များနေဆဲဖြစ်သည်။ ယန်ရှီရှန်းက ဘေးအိမ်သို့ သွားလိုက်ရာ ရုပ်မြင်သံကြားဇာတ်လမ်းတွဲကြည့်နေသော ဖန်ရှန်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

တီဗွီမှာ ပြည်တွင်းဖြစ် ရောင်စုံတီဗွီ အသေးလေးသာ ဖြစ်နေသေးသဖြင့် သူက ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။

“ဦးလေးဖန်၊ ပြီးခဲ့တဲ့လက ယောက္ခမကြီးကို ယွမ်လေးထောင် ပေးခဲ့တယ်လေ၊ ဘာလို့ နိုင်ငံခြားဖြစ်တိုရှီဘာကို မပြောင်းသေးတာလဲ၊ ဒီစက်ရဲ့ အရောင်က အရမ်းဝါးတားနေတာပဲ၊ လုံးဝမလင်းဘူး”

ဖန်ရှန်မှာ မှင်သက်သွားခဲ့ရသည်။ ယန်ရှီရှန်းက သူ့အား လာဘ်ထိုးသောအခါ ငွေများကို ချီတုန်မိန်ထံသို့သာ အမြဲပေးလေ့ရှိ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် အရာရှိတစ်ဦးဖြစ်ရာ ငွေကြေးများကို တိုက်ရိုက်မယူနိုင်ပေ။

သို့သော် ပြီးခဲ့သည့်လက ချီတုန်မိန်က ယန်ရှီရှန်းသည် သူမအား ယွမ်လေးရာသာ ပေးခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြောဆိုခဲ့သည်။

ယခု ယန်ရှီရှန်းကိုယ်တိုင်က ချီတုန်မိန်အား ယွမ်လေးထောင် ပေးခဲ့သည်ဟု အဘယ်ကြောင့် ပြောနေရသနည်း။ ဆိုလိုသည်မှာ ချီတုန်မိန်က သူ့အား တစ်ချိန်လုံး အရူးလုပ်နေခဲ့ခြင်းလော။

ဖန်ရှန်သည် အလွန်ဒေါသထွက်သွားကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး တီဗွီကို ဂျောက်ခနဲပိတ်လိုက်ရင်း မေးလိုက်သည်။

“တကယ်လား”

ယန်ရှီရှန်းက အဖြေကို ကောင်းကောင်းသိနေသော်ငြား တမင်သက်သက် မေးလိုက်လေသည်။

“ဦးလေး၊ ပိုက်ဆံအပြည့်မရခဲ့ဘူးလား၊ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ကျွန်တော် ယောက္ခမကြီးကို ယွမ်သုံးသောင်းထက်မနည်း ပေးခဲ့ပြီးပြီ၊ ဦးလေး ဘယ်လောက်ရခဲ့လဲ”

ဖန်ရှန်သည် ဆိုဖာကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရိုက်ချလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ယန်ရှီရှန်းက ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် မေးလိုက်သည်။

“ဦးလေးဖန်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ”

ဖန်ရှန်က လက်ကာပြလိုက်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။

“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး”

ထို့နောက် သူသည် ရုပ်မြင်သံကြားဇာတ်လမ်းတွဲကိုသာ ဆက်လက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်နေ့တွင် ဖန်ရှန်သည် သူ့သားဖြစ်သူထံ ဖုန်းဆက်ကာ ထိုနေရာတွင် ခဏတဖြုတ်သွားနေမည်ဟု ပြောဆိုခဲ့ပြီး သူ၏အိမ်သော့ကိုပင် တိုက်ရိုက် လဲလှယ်ပစ်လိုက်၏။

ချီတုန်မိန်နှင့် ဖန်ရှန်တို့သည် လက်ထပ်စာချုပ် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မလုပ်ခဲ့ကြပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူမသည် အဆင့်တက်လာသော တရားမဝင်ဇနီးငယ်တစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး ဖန်ရှန်၏သားက သူမကို မည်သည့်အခါကမျှ လက်မခံခဲ့ပေ။

ချီတုန်မိန်သည် စျေးဝယ်ထွက်ရာမှ ပြန်လာသောအခါ သူမ၏အဝတ်အစားများအားလုံး အပြင်ဘက်သို့ ပစ်ထုတ်ခံထားရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အိမ်သော့ကို လဲလှယ်ထားပြီး ခင်ပွန်းဖြစ်သူကလည်း ထိုနေရာတွင် မနေတော့သဖြင့် သူမ အထဲသို့ပင် ဝင်ခွင့်မရတော့ပေ။ သူမ သူ၏အလုပ်ခွင်သို့ သွားသောအခါ ဖန်ရှန်က ခွင့်ရှည်ယူထားပြီး သူမနှင့်တွေ့ရန် လုံးဝငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

ထိုသို့ဖြင့် ဖန်ရှန်သည် သူမနှင့် တစ်ဖက်သတ် လမ်းခွဲပစ်လိုက်သည်။ သေချာသည်မှာ ယန်ရှီရှန်းက ဟူရှောင်မေနှင့် လမ်းခွဲခဲ့ခြင်းမရှိပေ။

သူသည် နှစ်ဖက်လုံးတွင် လူကောင်းအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ ဖန်ရှန်နှင့် ချီတုန်မိန်တို့နှစ်ဦးလုံးကို နှစ်သိမ့်ပေးပြီး မည်သူ့ကိုမျှ မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။ သို့သော် ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် ဟူရှောင်မေအား တဖြည်းဖြည်း ရွံရှာလာခဲ့သည်။

ဟူရှောင်မေအား ဆရာမ ပြန်ဖြစ်ခွင့်ကိုလည်း သူ လုံးဝခွင့်မပြုနိုင်တော့ပေ။ ဟူရှောင်မေလို မိန်းမမျိုးသည် အလုပ်မရှိဘဲ အိမ်တွင်သာနေပါက ပို၍ လိမ္မာရေးခြားရှိပေလိမ့်မည်။

ယန်ရှီရှန်းသည် ကလေးငယ်များအား ထိခိုက်စေမည့်လုပ်ရပ်မျိုး လုံးဝပြုလုပ်မည်မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ ချန်မေ့လန်သာ ယန်ရှီရှန်းနှင့် ဟူရှောင်မေတို့ကြား ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်ကိစ္စများကို သိရှိခဲ့ပါက သူမက ရယ်မောကာ ခွေးအချင်းချင်းကိုက်ကြသည့်လောကကြီးဟု ဆိုပေလိမ့်မည်။

ယခုအချိန်တွင် သူမသည် ငွေစာရင်းများကို တွက်ချက်နေခဲ့သည်။

ယန်ကွမ်ရွာ၏ ကောင်းမွန်သောအချက်မှာ တာဝန်သိသော ရွာအတွင်းရေးမှူးများနှင့် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များရှိခြင်းဖြစ်ပြီး လူများကို အိမ်များ စည်းကမ်းမဲ့ငှားရမ်းခွင့် မပြုကြပေ။ ညဘက်တွင် ထိုလမ်းဘေးဆိုင်ငယ်လေးများကို ဆူညံသော ဂီတသံများ ဖွင့်ခွင့်မပြုချေ။

ဗီဒီယိုရုံ ဖွင့်ချင်သူအချို့ကိုလည်း ယန်ရှုန်းက နှင်ထုတ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မြို့နှင့် မဝေးလှသော်လည်း ဆူညံပွက်လောရိုက်မှုများကြားတွင် အထူးတလည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ကာ အေးချမ်းလှသည်။

ညလေညင်းက အေးမြနေပြီး ဘေးအိမ်တွင် စန္ဒရားဆရာမတစ်ဦးရှိရာ သူမက တစ်ခါတစ်ရံ စန္ဒရားတီးလေ့ရှိသဖြင့် သာယာငြိမ့်ညောင်းသော စန္ဒရားသံစဉ်က ထိုနေရာလေးကို နွေးထွေးစေသော နေရာလေးတစ်ခု ဖြစ်နေစေ၏။

ဆံပင်အခြောက်ခံပြီးနောက် ချန်မေ့လန်သည် သူမ၏ စုစုပေါင်းငွေစာရင်းကို တွက်ချက်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

၁၉၈၆ ခုနှစ်တွင် သူမသည် ချင်ယွီ သူမအား ရောင်းချခဲ့သော ရှန်ကျန်းဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဟုခေါ်သည့် စတော့ရှယ်ယာအချို့ကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။ ယန်တာ့ဝေ ရှန်ကျန်းသို့ အလုပ်ကိစ္စဖြင့် သွားရောက်စဉ်က ထိုရှယ်ယာများကို ဝယ်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်ပုံရ၏။

ဝယ်ယူစဉ်က ရှယ်ယာတစ်စုလျှင် သုညဒသမရှစ်ယွမ်ဖြစ်ပြီး သူက ရှယ်ယာနှစ်ထောင် ဝယ်ယူခဲ့သည်။ သူ၏ငွေများအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားမည်ကို စိုးရိမ်ပြီး အနာဂတ်တွင် ဈေးနှုန်းတက်လာမည်ကိုလည်း မသေချာသဖြင့် ချင်ယွီက ထိုအကြောင်း ပြောပြချိန်တွင် ချန်မေ့လန်ထံ၌ အပိုငွေအချို့ရှိနေသဖြင့် မူလဈေးနှုန်းအတိုင်း ရှယ်ယာတစ်ထောင်ကို ဝယ်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤစတော့ရှယ်ယာသည် မကြာမီ အရောင်းအဝယ် ရပ်ဆိုင်းခံရတော့မည်ဖြစ်ပြီး လူအများအပြားမှာ အလွန်ဒေါသထွက်ကာ သူတို့၏ စတော့ရှယ်ယာလက်မှတ်များကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးပစ်ကြလိမ့်မည်။

သို့သော် နှစ်နှစ်အကြာတွင် အစိုးရက စျေးကွက်ကို ကယ်ဆယ်ရန် အရောင်းအဝယ် ပြန်လည်စတင်သောအခါ ရှယ်ယာတစ်စုလျှင် ယွမ်နှစ်ရာကျော်အထိ မြင့်တက်သွားနိုင်ပေသည်။

သူမ၏အနာဂတ် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုအတွက် ဤရှယ်ယာများက သော့ချက်တစ်ခုဖြစ်လာမည်ဖြစ်၏။

အရောင်းအဝယ် ရပ်ဆိုင်းလိုက်ချိန်တွင် ယန်တာ့ဝေသည် သူ၏ စတော့ရှယ်ယာလက်မှတ်များကို မီးရှို့ပစ်မည်ဖြစ်သော်လည်း နောင်တွင် အလွန်အမင်း နောင်တရပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် စက္ကူပိုင်းလေးတစ်ပိုင်းမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ကြီးမားလှသော ငွေကြေးပမာဏကို ကိုယ်စားပြုနေသည်။

လက်ငင်းငွေသား ယွမ် ၅၀၀၀ ကို ထည့်ပေါင်းလိုက်ပါက ချန်မေ့လန်ထံတွင် စုစုပေါင်း ငွေသား ယွမ် ၂၃၀၀၀ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ဤပမာဏသည် ယခုခေတ်တွင် ကြီးမားလှသော ငွေကြေးဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ကလေးများကို ကျောင်းပြောင်းပေးရန် လိုအပ်နေသည်။ ကျောင်းတိကိုသာ ကျောင်းပြောင်းပေးခြင်းက တရားမျှတမည်မဟုတ်ပေ။

ကလေးများကို တန်းတူညီမျှ ဆက်ဆံရမည်ဖြစ်ပြီး သို့မဟုတ်ပါက သူတို့ကြားတွင် သွေးကွဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာစေလိမ့်မည်။

ကလေးနှစ်ယောက်ဆိုသည်မှာ နေရာနှစ်နေရာဖြစ်ပြီး ငွေကြေးများစွာ ကုန်ကျမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

ကျောင်းတိသည် အနုပညာအတန်းများလည်း တက်ရန်လိုအပ်ပြီး အိမ်ကိုလည်း တိုးချဲ့ဆောက်လုပ်ရန် လိုအပ်သေး၏။ ဤငွေများက လုံလောက်ရန် ဝေးကွာနေသေးသည်။

ဘေးအခန်းမှ ရှောင်ဝမ်၏အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဖေဖေ၊ အထဲဝင်အိပ်တော့လေ”

ထိုအသံက အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသော ယန်ကျောက်ကိုသာမက ငွေရေတွက်နေသော ချန်မေ့လန်ကိုပါ လန့်သွားစေခဲ့၏။

ယန်ကျောက်က အခွင့်အရေးယူကာ ချန်မေ့လန်၏အခန်းထဲသို့ ဝင်လာပြီး မေးလိုက်သည်။

“ပိုက်ဆံတွေ ပြန်ရခဲ့ပြီလား”

တောက်ပြောင်နေသော ယွမ်တစ်ရာတန် ငွေစက္ကူအသစ် ယွမ်ငါးထောင်ကို ချန်မေ့လန် သိမ်းဆည်းရန် အချိန်မရလိုက်သဖြင့် လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သည်။

ယန်ကျောက်သည် အထဲသို့ ဝင်လာရုံသာမက အုတ်ကုတင်စွန်းတွင်ပါ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

ချန်မေ့လန်သည် အိပ်ရာဝင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထား၏။ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်တွင် ကော်လာစုတ်ပြဲကာ အရောင်လွင့်နေသော ဆွယ်တာအဟောင်းတစ်ထည်သာ ဖြစ်သည်။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ သူမသည် ဘရာစီယာ ဝတ်ဆင်မထားသဖြင့် အတော်ပွင့်လင်းသောအနေအထားတွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူမ ငယ်ရွယ်စဉ်ကာလက အရှေ့ပိုင်း အတော်လေး ပြည့်ဖြိုးလှပခဲ့၏။

ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် သေးငယ်သော အမှတ်အသားနှစ်ခုကို မြင်တွေ့နေရသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် သူက သူမကို အချိန်ပြည့် ကြည့်မနေခဲ့သဖြင့် ချန်မေ့လန် သိပ်ပြီး ရှက်ရွံ့မနေခဲ့ပေ။

သို့သော် သူတို့က လက်မထပ်ရသေးသလို အုတ်ကုတင်ပေါ်တွင်လည်း ကလေးနှစ်ယောက် အိပ်ပျော်နေသည်။ သေချာသည်မှာ သူက ကုတင်ပေါ်သို့တက်ရန် ကြိုးစားမည်မဟုတ်လော။

ငွေများနှင့် ဘဏ်စာအုပ်များအားလုံး ခေါင်းအုံးပေါ်တွင် ဖြန့်ခင်းထားလျက်ရှိသည်။

ယန်ကျောက်က ဘဏ်စာအုပ်ကို ကောက်ယူကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်ချထားလိုက်၏။ ထို့နောက် စတော့ရှယ်ယာအချို့ကို ကောက်ယူကြည့်ရှုပြီး ပြန်ချထားလိုက်ပြန်သည်။

‘အရာရှိကြီးက စာရင်းစစ်နေတာလား၊ သူက ငါ့ငွေတွေကို ယူဖို့ ကြိုးစား‌မလို့လား၊ ဒီလူက ငါ့ငွေကြေးအ၀င်အခွက်တွေကို ထိန်းချုပ်ချင်နေတာလား'

ချန်မေ့လန် သတိထားနေလိုက်သည်။

ယန်ကျောက်က မထင်မှတ်ဘဲ အကြံပြုလာ၏။

“မနက်ဖြန် ဘဏ်ကိုသွားပြီး အစိုးရငွေတိုက်စာချုပ်တွေ ဒါမှမဟုတ် တခြားစာချုပ်တချို့ဝယ်ဖို့ သွားစုံစမ်းကြည့်လိုက်၊ ငွေသားကိုင်ထားတာထက် တန်ဖိုးထိန်းသိမ်းတာ ပိုကောင်းတယ်”

ချန်မေ့လန်မှာ မှင်သက်သွားပြီး သူမ၏ခေါင်းထဲတွင် တဝီဝီအသံများ မြည်လာတော့သည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူမ တိတ်တဆိတ် ငွေတိုက်စာချုပ်အချို့ ဝယ်ယူခဲ့၏။ ယန်ကျောက် ကန့်ကွက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူမ သူ့ကို မပြောရဲခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခု သူက သူမကို ငွေတိုက်စာချုပ်များ ဝယ်ရန် တိုက်တွန်းနေသည်လော။