အခန်း ၆၂

အခန်း (၆၂)

သတင်းစာများတွင် ကြော်ငြာခြင်း၊ ကြော်ငြာများလွှင့်ခြင်းနှင့် ထုတ်ကုန်များရောင်းချရန် ကိုယ်စားလှယ်များရှာဖွေခြင်း အစရှိသည်တို့သည် ယခုမှ စတင်နေဆဲဖြစ်၏။

ချန်မေ့လန်က သတင်းစာကို ယူကြည့်လိုက်ရာ ဆေးသုတ်စက်ရုံတစ်ခုအတွက်ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် သူမက မပြိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

ထိုခေတ်အခါက ဖော်မယ်ဒီဟိုက်ပါဝင်မှုအဆင့်ဟူသော သဘောတရား မရှိသေးပေ။ ဆေးသုတ်စက်ရုံအများစုတွင် ဖော်မယ်ဒီဟိုက် ပါဝင်မှုအဆင့်သည် စံချိန်စံညွှန်းထက် များစွာ ကျော်လွန်နေတတ်သည်။

ကျောင်းတိလေး ရွေးချယ်ခံရမည်၊ မခံရမည်ကို မသေချာသော်ငြား ရွေးချယ်ခံရပါကလည်း သူမ၏သမီးကို ဆေးသုတ်စက်ရုံအတွက် ကြော်ငြာပေးစေချင်မည်မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ ထိုဆေးသုတ်စက်ရုံ၏ ဖော်မယ်ဒီဟိုက် ပါဝင်မှုအဆင့်က မြင့်မားလွန်းနေပါက မည်သို့လုပ်မည်နည်း။ ၁၉၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်များ၏ အိမ်တွင်းအလှဆင် စျေးကွက်တွင် ဖော်မယ်ဒီဟိုက် လွန်ကဲစွာပါဝင်သော အဆိပ်သင့်ဆေးများကြောင့် လူမည်မျှ သေဆုံးခဲ့ရသနည်း။

ချန်မေ့လန်က ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

“ထားလိုက်ပါတော့၊ ကျောင်းတိကို ငါ ဝင်မပြိုင်ခိုင်းတော့ဘူး”

ချင်ယွီက နှုတ်ခမ်းစူကာ တိုးညှင်းသောအသံဖြင့် စူးစမ်းလိုက်သည်။

“ရက်နည်းနည်းလောက် အတူနေပြီးပြီဆိုတော့ ယန်ကျောက်ကို နင် ဘယ်လိုမြင်လဲ၊ ငါတို့က ရွာကို နောက်ကျမှရောက်လာတော့ သူ့ကို မတွေ့ဖူးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရွာထဲမှာ သူ့ရဲ့နာမည်အကြောင်း ငါ လိုက်မေးကြည့်သေးတယ်၊

သူ့အကြောင်းပြောရင် ဘာလို့ လူတော်တော်များများက ခေါင်းခါကြတာလဲ”

သူသည် သူဌေးအသစ်၏ ခြံဝင်းထဲသို့ ပြောင်းရွှေ့လာခါစဖြစ်ပြီး သူ့ဇနီးဟောင်းကမူ သူ၏ မိသားစုခြံဝင်းဖြစ်သော ပထမအဖွဲ့တွင် နေရာယူထားသည်။

ရွာသူရွာသားများသည် ယန်ကျောက်အကြောင်းကို သေချာပေါက် အတင်းပြောကြမည်ဖြစ်သော်လည်း ချန်မေ့လန်အရှေ့တွင်တော့ ပြောရဲကြမည်မဟုတ်ပေ။

သူ၏စရိုက်က အမှန်တကယ်တွင် မည်သို့ရှိသနည်း။ ထို့ပြင် သူတွင် သားနှစ်ယောက်ရှိသေးသည်။ လက်ထပ်စာချုပ် လက်မှတ်ရေးထိုးပြီးပါက နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ချန်မေ့လန်က ပြုံးကာ အာမခံလိုက်သည်။

“သူက တော်တော်လေး သဘောကောင်းပါတယ်”

အပြင်ဘက်တွင် ရပ်ကာ နာရီကို အဆက်မပြတ် ကြည့်နေသော သပ်ရပ်သန့်ရှင်းသည့် ယူနီဖောင်းဖြင့် ယန်ကျောက်ကို အနောက်သို့ ပြန်ကြည့်ရင်း ချင်ယွီက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။

“မြန်မြန်သွားပြီး လက်ထပ်စာချုပ် သွားလုပ်ကြတော့၊ ကလေးတွေကို ငါကြည့်ထားပေးပါ့မယ်”

ရှောင်လန် လိုက်ချင်နေသေးသည်ကို မြင်သောအခါ ချင်ယွီက သူ့အား အနောက်သို့ဆွဲခေါ်ကာ မြှူဆွယ်လိုက်သည်။

“ဒီနေ့ တီဗီမှာ ‘ကောင်းကင်ဘုံတွင် သောင်းကြမ်းခြင်း’ လာမယ်လေ၊ ကြည့်ချင်လား”

‘ဆွန်းဝူခုန်းလား’

မည်သည့်ကလေးက မကြိုက်ဘဲ နေမည်နည်း။ ကလေးများအားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း အိမ်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

လက်ထပ်စာချုပ်ပြုလုပ်ခြင်းသည် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတစ်ခုမျှသာဖြစ်သည်။ ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီး စာချုပ်ကို ရယူရုံသာဖြစ်၏။

မှတ်ပုံတင်အရာရှိက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“တကယ်ကို ရှားပါးပြီး လိုက်ဖက်တဲ့ စုံတွဲလေးပါလား၊ လာလာ… ဓာတ်ပုံအရင်ရိုက်ကြရအောင်၊ ကင်မရာကို ကြည့်ပါ၊

ကောင်းပြီ၊ အို အရာရှိမင်း၊ ဓာတ်ပုံအပို နှစ်ပုံလောက် ယူချင်သေးလား၊ အမှတ်တရသိမ်းထားဖို့ တစ်ပုံကို ငါးယွမ်ပဲ ပိုပေးရမှာပါ”

အရပ်ဘက်ရေးရာရုံးသည် ယခုအခါ ဘေးပေါက်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို လုပ်ကိုင်နေပြီး အပိုဓာတ်ပုံများ ထုတ်ပေးခြင်းမှ ငွေရှာနေခြင်းဖြစ်သည်။

ယန်ကျောက်သည် ဩဂုတ်လ တစ်ရက်ဟု စာတန်းထိုးထားသော ပိုက်ဆံအိတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ ၎င်းမှာ စစ်တပ်မှထုတ်ပေးထားသော ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ ပိုက်ဆံအိတ်ကို ဖွင့်လိုက်သည့်အချိန် ချန်မေ့လန်က အထဲသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဆယ်ယွမ်တန် နှစ်ရွက်၊ ငါးယွမ်တန် တစ်ရွက်နှင့် နှစ်ယွမ်တန် တစ်ရွက်တို့ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ အမျိုးသားဖြစ်သူ၏ လက်ထဲတွင် ရှိသမျှငွေ အားလုံးပင်။

လက်ထပ်စာချုပ် ပြုလုပ်ရန် ၉ ယွမ် ကုန်ကျမည်ဖြစ်ပြီး ဓာတ်ပုံနှစ်ပုံနှင့်ဆိုလျှင် ၁၉ ယွမ် ကုန်ကျမည်ဖြစ်သည်။ အမျိုးသားတိုင်းသည် ဂုဏ်သိက္ခာကို ဂရုစိုက်ကြ၏။

လက်ထပ်စာချုပ် ပြုလုပ်ရန်အတွက် သူမထံမှ ငွေတောင်းမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဤအမျိုးသားသည် သူ့ငွေများအားလုံးကို ဇနီးဟောင်းထံ ပေးခဲ့သဖြင့် ယခုအခါ လက်ထဲတွင် တစ်ပြားတစ်ကျပ်မျှပင် မရှိတော့ပေ။

ချန်မေ့လန်က အခြေအနေကို ရိပ်မိသွားသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

“ကျွန်မတို့ မလိုပါဘူး”

ယန်ကျောက်ကမူ ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်လေ၏။

“လိုတယ်”

ယန်ကျောက်သည် ယွမ်နှစ်ဆယ်ကို ထုတ်ယူကာ ဝန်ထမ်းအား ပေးလိုက်ပြီး ဝန်ထမ်းက သူ့ကို တစ်ယွမ်ပြန်အမ်းပေးလာသည်။

ယခုအခါ သူ၏ ပိုက်ဆံအိတ်ထဲတွင် သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ၈ ယွမ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ယန်ကျောက်သည် အပိုဓာတ်ပုံနှစ်ပုံကို ချန်မေ့လန်အား မပေးဘဲ အမ်းငွေများနှင့်အတူ သူ၏ ပိုက်ဆံအိတ်ထဲသို့ ထည့်သိမ်းလိုက်သည်။ သူသည် လက်ထပ်စာချုပ်ကိုလည်း သိမ်းဆည်းထားရမည်ဖြစ်၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယနေ့တွင် ယန်ရှီရှန်းသည် ရဲစခန်းသို့ လာရောက်မည်ဖြစ်ရာ လက်ထပ်စာချုပ်နှင့် အိမ်ထောင်စုစာရင်းကို အတူတကွ ယူဆောင်သွားပါက ချန်မေ့လန်၏ အိမ်ရာပိုင်ဆိုင်မှု လွှဲပြောင်းခြင်းလက်မှတ် မလိုဘဲ အိမ်ကို ချန်မေ့လန်၏အမည်ပေါက်အဖြစ် လွှဲပြောင်းပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဝန်ထမ်းက လေးစားသမှုဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်၏။ ယန်ကျောက်သည် ရဲအရာရှိတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် အထူးတလည် လေးစားမှုပြသနေခြင်းဖြစ်သည်။

“ကဲ၊ စာချုပ်တွေ ထုတ်ပြီးပါပြီ၊ ပြန်ထွက်သွားရင် ဇနီးသည်ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ကျွေးမွေးလိုက်ပါဦး”

ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ကျွေးမွေးရမည်လော။

ယန်ကျောက်သည် လောက်ငအောင်ပင် မနည်းရုန်းကန်နေရသည် မဟုတ်ပါလား။

ယန်ကျောက်သည် ဘတ်စ်ကားရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်မေ့လန်အား လက်ညှိုးထိုးပြရင်း နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“ကဲ ဒါဆိုရင်၊ ညမှတွေ့ကြတာပေါ့၊ မင်း ကားပေါ်အရင်တက်လိုက်”

ချန်မေ့လန် ကားပေါ်သို့တက်လိုက်ပြီး အနောက်သို့ ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ ယန်ကျောက်က လမ်းတစ်ဖက်သို့ ကူးသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ရဲဌာန၏ ကျင်းတုန်းလမ်း ရုံးခွဲသည် လမ်းတစ်ဖက်တွင်သာ ရှိသည်။

‘သူ အနည်းဆုံးတော့ လက်ပြနှုတ်ဆက်တာ ဒါမှမဟုတ် ဓာတ်ပုံတွေကို ပြတာမျိုး မလုပ်နိုင်ဘူးလား’

လက်ထပ်စာချုပ်မှာ သူ့လက်ထဲတွင်ရှိပြီး ချန်မေ့လန်မှာမူ ဓာတ်ပုံထဲတွင် သူမ မည်သို့ပုံပေါက်နေသည်ကိုပင် မသိရပေ။

‘ထားလိုက်ပါတော့လေ’

သူမ၏အိတ်ထဲတွင် ယွမ် ၂၃၀၀၀ တိတိ ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ ကုန်တိုက်ဝန်ထမ်းတစ်ဦး၏ ဆယ်နှစ်စာလစာနှင့် ညီမျှသည်။

ယန်ကျောက်က သဘောတူပြီးဖြစ်ရာ ထိုငွေများကို ပိုမိုကြီးမားသော ငွေကြေးပမာဏအဖြစ် သွားရောက်လဲလှယ်ရန် လိုအပ်လာပေမည်။ ဘတ်စ်ကားပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက် ချန်မေ့လန်သည် စာတိုက်ငွေစုရုံးသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် သွားရောက်ခဲ့သည်။

၎င်းသည် သူမ၏ ယခင်ဘဝမှ အထင်ရှားဆုံး အမှတ်တရတစ်ခုဖြစ်သည်။

‘မြို့တော်ရေနံဓာတု’ ဟုခေါ်သော ငွေတိုက်စာချုပ်တစ်ခုရှိပြီး ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဈေးအနိမ့်ဆုံးအထိ ကျဆင်းသွားမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် အမျိုးသားမူဝါဒ ထောက်ပံ့မှုနှင့် စျေးကွက်ကယ်ဆယ်ရေး ကြိုးပမ်းမှုများကြောင့် ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် သိသိသာသာ ပြန်လည်ဦးမော့လာကာ ၂၉ ရာခိုင်နှုန်းအထိ မြင့်တက်သွားမည်ဖြစ်၏။

၎င်းမှာ ဟွာနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံလုံးရှိ ငွေတိုက်စာချုပ်အကျိုးအမြတ်များ၏ သမိုင်းဝင် အမြင့်ဆုံးစံချိန်ပင်။

ထိုအချိန်က ချန်မေ့လန်သည် ရေနံလုပ်ငန်းကို နိုင်ငံတော်က ထောက်ပံ့ပေးမည့်သတင်းအား သတင်းစာထဲတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး လုကျင်းယွီအား စာချုပ်အချို့ဝယ်ယူရန် အကြံပြုခဲ့သည်။

ပြောရန်ပင်မလိုပေ။ လုကျင်းယွီ ၏ ချက်ချင်းတုံ့ပြန်မှုမှာ ဤသို့ဖြစ်သည်။

“မေ့လန်၊ မိန်းမဆိုတာ မိန်းမပါပဲကွာ၊ အမြင်ကျဉ်းမြောင်းတယ်၊ ကြီးမားတဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကို ယောက်ျားတွေကပဲ ချရမှာ၊ ဒီတစ်ခါတော့ ကိုယ်ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ၊ ကိုယ်တို့မဝယ်ဘူး”

သူက အခြားစာချုပ်အချို့ကို ဖြစ်သလိုရွေးချယ်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာလည်း ဒေဝါလီခံသွားခဲ့ရသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ လုကျင်းယွီသည် ထိုစဉ်က သူမက သူ့အား အတင်းအကျပ်နားချရန် ကြိုးစားအားထုတ်မှု မရှိခဲ့သောကြောင့်ဟု အမြဲပြောဆိုကာ သူမနှင့် ရန်ဖြစ်ရန် အကြောင်းပြချက်များ ရှာဖွေခဲ့၏။

ငွေတိုက်စာချုပ်များကို စာတိုက်တွင် ဝယ်ယူရမည်ဖြစ်သည်။

ချန်မေ့လန် ငွေတိုက်စာချုပ်များကို ဝယ်ယူပြီးစီး၍ အနောက်သို့လှည့်လိုက်စဉ်မှာပင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် ဝင်တိုက်မိသွားသည်။ သူမမှာ ယန်ပင်း၏ဇနီး စုန့်ဟွိုင်ဟွာပင်။

ယန်ပင်းသည် ချန်မေ့လန်အား ဟူရှောင်ဟွာအမှုတွင် ကူညီကိုင်တွယ်ပေးခဲ့သော ရဲအရာရှိဖြစ်သည်။ စုန့်ဟွိုင်ဟွာတွင် တောဆန်သော နာမည်တစ်ခုရှိပြီး တောသူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်၏။

သူမသည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏အလုပ်ကို ဆက်ခံခဲ့ပြီး ယခုအခါ ကျင်းတုန်းလမ်းရှိ စာတိုက်၏ ညွှန်ကြားရေးမှူး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

စာတိုက်ငယ်လေးတစ်ခု၏ ညွှန်ကြားရေးမှူးသာ ဖြစ်သော်လည်း လုကျင်းယွီ ချမ်းသာလာမည့်အချိန်တွင် အရင်းအနှီးမရှိဘဲ ကြီးမားသော အိမ်အလှဆင်ကန်ထရိုက်တစ်ခုကို ရယူခဲ့စဉ်က စုန့်ဟွိုင်ဟွာထံမှ ငွေချေးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူက သူမကို အကြိမ်ကြိမ် ပူဆာခဲ့သော်လည်း သူမက သူ့ကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မချေးခဲ့ပေ။

စုန့်ဟွိုင်ဟွာသည် ယန်ကွမ်ရွာမှဖြစ်ကြောင်း ကြားသိရသောအခါ ချန်မေ့လန်က သူတို့အချင်းချင်း မသိကြသော်လည်း မွေးရပ်မြေအဆက်အသွယ်ကို အသုံးပြုခဲ့လေ၏။

သူမသည် သူမ၏ကလေးသုံးယောက်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ စာတိုက်သို့သွားရောက် တောင်းပန်ခဲ့ရာ စုန့်ဟွိုင်ဟွာက ချန်မေ့လန်ကို သနားသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ချေးငွေထုတ်ပေးခဲ့သည်။

စုန့်ဟွိုင်ဟွာသည် လုကျင်းယွီ၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို မီးမွှေးပေးခဲ့သော မီးစတစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ စုန့်ဟွိုင်ဟွာသာ မရှိခဲ့ပါက လုကျင်းယွီသည် မည်သည့်အခါမျှ ချမ်းသာလာမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် သူမသည် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ရေတွင်းထဲသို့ ခုန်ချသွားခဲ့၏။ အကြောင်းရင်းအမှန်ကို မည်သူမျှမသိခဲ့ကြပေ။

စုန့်ဟွိုင်ဟွာက အိမ်အပြန်လမ်းတွင် မေ့လန်၏အိမ်ရှေ့မှ ဖြတ်သွားရသဖြင့် သူမကို အရင်က မြင်ဖူးထားသောကြောင့် ပြုံးကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“အို၊ ဒါက သတ္တမအဖွဲ့က မေ့လန် မဟုတ်လား၊ ဘာလဲ၊ ပိုက်ဆံလာစုတာလား၊ ငါက ယန်ကျောက်ရဲ့ ဒုတိယမရီးလေ၊ ငါ့နာမည်က စုန့်ဟွိုင်ဟွာပါ၊ ငါတို့က မိသားစုတွေ ဖြစ်သွားပြီပဲ”